Psyche
alle pijlers
Buitengesloten in vriendengroep
zaterdag 27 juli 2013 om 22:40
Ik maak deel uit van een vriendengroepje, maar eigenlijk ook weer niet. Zo voelt het tenminste wel.
De laatste driejaar ben ik niet meegevraagd voor het jaarlijkse 'vriendinnenweekendje'. Daar heb ik toen wat van gezegd. Het werd ook op een achterbakse manier geregeld, buiten mijn rug om. Zodat ik later op facebook moest constateren dat ik de enige was die niet meeging.
Nu is er weer zoiets aan de hand, ze gaan met z'n allen een dagje uit en wie wordt er niet meegevraagd... Juist.
Is het kinderachtig dat ik er zo zwaar aan til? Wat zouden jullie doen in zo'n situatie?
De laatste driejaar ben ik niet meegevraagd voor het jaarlijkse 'vriendinnenweekendje'. Daar heb ik toen wat van gezegd. Het werd ook op een achterbakse manier geregeld, buiten mijn rug om. Zodat ik later op facebook moest constateren dat ik de enige was die niet meeging.
Nu is er weer zoiets aan de hand, ze gaan met z'n allen een dagje uit en wie wordt er niet meegevraagd... Juist.
Is het kinderachtig dat ik er zo zwaar aan til? Wat zouden jullie doen in zo'n situatie?
zaterdag 27 juli 2013 om 23:19
Bedankt voor jullie reacties.
Ben er echt naar van. Want veel andere vrienden heb ik eerlijk gezegd niet :S
Is het nog een idee om ze te confronteren daarmee, bijvoorbeeld door te bellen of persoonlijk langs te gaan? Vooral van een vriendin, waarvan ik dacht dat het een goede vriendin was, begrijp ik het echt niet... Of is dat eerder een teken van zwakte?
Ben er echt naar van. Want veel andere vrienden heb ik eerlijk gezegd niet :S
Is het nog een idee om ze te confronteren daarmee, bijvoorbeeld door te bellen of persoonlijk langs te gaan? Vooral van een vriendin, waarvan ik dacht dat het een goede vriendin was, begrijp ik het echt niet... Of is dat eerder een teken van zwakte?
zaterdag 27 juli 2013 om 23:25
quote:yajes schreef op 27 juli 2013 @ 23:22:
Het zou mij te veel eer na zijn om hierover in discussie te gaan. Het is graag of niet. En helaas is het blijkbaar niet. Hoe lullig ook..
Ja, zoiets heb ik zelf ook.
Maar één vriendin heeft me juist enorm gesteund de afgelopen periode met bepaalde dingen die ik heb meegemaakt. Dus vooral van haar begrijp ik het echt niet en zou ik het liefst wel een verklaring willen...
Het zou mij te veel eer na zijn om hierover in discussie te gaan. Het is graag of niet. En helaas is het blijkbaar niet. Hoe lullig ook..
Ja, zoiets heb ik zelf ook.
Maar één vriendin heeft me juist enorm gesteund de afgelopen periode met bepaalde dingen die ik heb meegemaakt. Dus vooral van haar begrijp ik het echt niet en zou ik het liefst wel een verklaring willen...
zaterdag 27 juli 2013 om 23:26
Nee hoor, dat is geen teken van zwakte. Je vraagt gewoon rustig waarom ze je niet hebben meegevraagd en hoort kalmpjes alle smoezen aan die ze je gaan vertellen. (en geloof me: dat gaan ze doen. Ze vertellen je waarschijnlijk niet recht in je gezicht dat ze je niet gezellig/tof/gaaf genoeg vinden).
Nadat je het gewauwel hebt aangehoord trek je je conclusies en ik kan je op een briefje meegeven wat je conclusie zal zijn: wegwezen!
Die goede vriendin is geen goede vriendin voor je. Was ze dat wel, dan had ze je al verteld van de hoed en de rand. Nu loopt ze gewoon mee met de rest en anders is ze het brein achter dit kleutergedrag.
Echt, je kan ze, en dan vooral die goede vriendin, missen als kiespijn!
Hou de eer aan jezelf en je zal verbaasd zijn als je ziet hoe makkelijk je nieuwe vrienden maakt als je los bent van deze vrouwen.
Nadat je het gewauwel hebt aangehoord trek je je conclusies en ik kan je op een briefje meegeven wat je conclusie zal zijn: wegwezen!
Die goede vriendin is geen goede vriendin voor je. Was ze dat wel, dan had ze je al verteld van de hoed en de rand. Nu loopt ze gewoon mee met de rest en anders is ze het brein achter dit kleutergedrag.
Echt, je kan ze, en dan vooral die goede vriendin, missen als kiespijn!
Hou de eer aan jezelf en je zal verbaasd zijn als je ziet hoe makkelijk je nieuwe vrienden maakt als je los bent van deze vrouwen.
zaterdag 27 juli 2013 om 23:27
quote:Lebowski schreef op 27 juli 2013 @ 23:22:
Ach Rebecca, ik vind het heel naar voor je, maar blijven hangen in een clubje dat je niet leuk behandelt is toch ook niks?
Bellen zou ik niet doen, beter face to face. Waarom zou dat zwakte zijn? Juist sterk, als je er iets aan probeert te veranderen.Ik denk niet echt dat het zin heeft om iets proberen te veranderen. Ik ga mezelf ook niet opdringen, het is me nu wel duidelijk geworden. Maar ik wil liever dat ze toegeven dat ze me niet moeten i.p.v. het op zo'n achterbakse manier te doen. Maar dan verneder ik mezelf nog meer.. dus misschien inderdaad toch maar beter breken met dei 'vriendschappen'. Hoe moeilijk ook..
Ach Rebecca, ik vind het heel naar voor je, maar blijven hangen in een clubje dat je niet leuk behandelt is toch ook niks?
Bellen zou ik niet doen, beter face to face. Waarom zou dat zwakte zijn? Juist sterk, als je er iets aan probeert te veranderen.Ik denk niet echt dat het zin heeft om iets proberen te veranderen. Ik ga mezelf ook niet opdringen, het is me nu wel duidelijk geworden. Maar ik wil liever dat ze toegeven dat ze me niet moeten i.p.v. het op zo'n achterbakse manier te doen. Maar dan verneder ik mezelf nog meer.. dus misschien inderdaad toch maar beter breken met dei 'vriendschappen'. Hoe moeilijk ook..
zaterdag 27 juli 2013 om 23:29
zondag 28 juli 2013 om 00:17
quote:spitsmuisje schreef op 27 juli 2013 @ 23:02:
[...] Binnen een maand was ik verhuisd en had ik niets meer met ze te maken! Doodeng, want ik moest een berg nieuwe vriendinnen zoeken. Zo eng bleek het niet te zijn en binnen de kortste keren had ik een stel leuke meiden ontmoet met wie ik nog steeds (vijftien jaar later) bevriend ben.
Laat gaan dit gezeur! Je verdient veel beter dan dit!Was je nog wel lid van je jaarclub gebleven?
[...] Binnen een maand was ik verhuisd en had ik niets meer met ze te maken! Doodeng, want ik moest een berg nieuwe vriendinnen zoeken. Zo eng bleek het niet te zijn en binnen de kortste keren had ik een stel leuke meiden ontmoet met wie ik nog steeds (vijftien jaar later) bevriend ben.
Laat gaan dit gezeur! Je verdient veel beter dan dit!Was je nog wel lid van je jaarclub gebleven?
zondag 28 juli 2013 om 00:22
Ook ik maakte ooit deel uit van een (single)vriendinnenclubje en werd na jaren buitengesloten door deze dames. Dit kwam omdat ik in de loop van de jaren een glansrijke carrière had opgebouwd en het financieel heel goed kreeg. Ik was afvallen en zag er goed uit vond ik zelf. Daarnaast ontmoette ik ook nog mn huidige man. Zij waren nog steeds single, 35+ en sterke kinderwens. Zij hadden een onder modaal inkomen als horecamedewerker en thuiszorgmedewerker. Dit gaf destijds veel wrijving tijdens het shoppen, weekendjes weg, uitgaan etc. Ik had gewoon meer te besteden en dat konden ze niet uitstaan. Als ik iets wilde kopen dan hoefde ik minder op de prijs te letten. Ik voelde me op een gegeven moment zelfs schuldig voor mijn succes. En toen ik mn huidige man ontmoette en een serieuze relatie kreeg, was het het van de dam. Ze gingen dingen ondernemen, zonder mij te betrekken. Liegen over waar ze geweest waren. Nadat ik in volle blijdschap had verteld dat mijn man mij ten huwelijk had gevraagd, namen ze de telefoon gewoon niet meer op. Dat na 25 jaar vriendschap. Na een maand naar ze te hebben gebeld, zonder gehoor, bleek dat ze de telefoonnummers hadden gewijzigd. Ik begreep er helemaal niets van, jarenlang heb ik me afgevraagd waarom het zo gelopen is. Ik zocht het helemaal bij mezelf. Misschien heb ik iets verkeerds gezegd, misschien hebben ze iets gehoord, whatever. Maar geen antwoorden. Ik heb tot op de dag van vandaag niets meer van ze gehoord en ben ze ook nooit meer tegengekomen. Ze hebben nooit iets van zich laten horen, niet op mn trouwdag, niet na de bevalling, niets meer. En dat na 25 jaar.
Achteraf sprak ik met mensen en die wisten mij te vertellen dat dat zg vriendinnenclubje allemaal leugens over mij vertelden. En dat ik mijn geld niet verdiende in het bedrijfsleven, maar de hoer speelde in Amsterdam. Dat dat de werkelijke oorzaak was voor mijn financieel succes.
Een kennis van mij was ze laatst tegengekomen en toen vroegen ze nog naar me. Die kennis die het verhaal kent en die vriendinnengroep nooit zuiver heeft gevonden, heeft mijn verhaal nog rooskleuriger gemaakt dan het al was. Ze lachten als een boer met kiespijn zei die kennis. En zij, zij waren nog steeds dik, inmiddels 40+, kinderloos, single en zoekende. Ze gaan nog elk weekend stappen met elkaar en gaan gewoon op de oude voet verder. Ik ben blij dat ik van ze af ben. Het was wel moeilijk want we belden elke dag. En dat viel ineens weg. Inmiddels heb ik nieuwe mensen leren kennen en oude mensen herontdekt en mijn leven is goed zonder die giftige vrouwen.
Achteraf sprak ik met mensen en die wisten mij te vertellen dat dat zg vriendinnenclubje allemaal leugens over mij vertelden. En dat ik mijn geld niet verdiende in het bedrijfsleven, maar de hoer speelde in Amsterdam. Dat dat de werkelijke oorzaak was voor mijn financieel succes.
Een kennis van mij was ze laatst tegengekomen en toen vroegen ze nog naar me. Die kennis die het verhaal kent en die vriendinnengroep nooit zuiver heeft gevonden, heeft mijn verhaal nog rooskleuriger gemaakt dan het al was. Ze lachten als een boer met kiespijn zei die kennis. En zij, zij waren nog steeds dik, inmiddels 40+, kinderloos, single en zoekende. Ze gaan nog elk weekend stappen met elkaar en gaan gewoon op de oude voet verder. Ik ben blij dat ik van ze af ben. Het was wel moeilijk want we belden elke dag. En dat viel ineens weg. Inmiddels heb ik nieuwe mensen leren kennen en oude mensen herontdekt en mijn leven is goed zonder die giftige vrouwen.
zondag 28 juli 2013 om 00:28
quote:avalon41 schreef op 28 juli 2013 @ 00:22:
Ook ik maakte ooit deel uit van een (single)vriendinnenclubje en werd na jaren buitengesloten door deze dames. Dit kwam omdat ik in de loop van de jaren een glansrijke carrière had opgebouwd en het financieel heel goed kreeg. Ik was afvallen en zag er goed uit vond ik zelf. Daarnaast ontmoette ik ook nog mn huidige man. Zij waren nog steeds single, 35+ en sterke kinderwens. Zij hadden een onder modaal inkomen als horecamedewerker en thuiszorgmedewerker. Dit gaf destijds veel wrijving tijdens het shoppen, weekendjes weg, uitgaan etc. Ik had gewoon meer te besteden en dat konden ze niet uitstaan. Als ik iets wilde kopen dan hoefde ik minder op de prijs te letten. Ik voelde me op een gegeven moment zelfs schuldig voor mijn succes. En toen ik mn huidige man ontmoette en een serieuze relatie kreeg, was het het van de dam. Ze gingen dingen ondernemen, zonder mij te betrekken. Liegen over waar ze geweest waren. Nadat ik in volle blijdschap had verteld dat mijn man mij ten huwelijk had gevraagd, namen ze de telefoon gewoon niet meer op. Dat na 25 jaar vriendschap. Na een maand naar ze te hebben gebeld, zonder gehoor, bleek dat ze de telefoonnummers hadden gewijzigd. Ik begreep er helemaal niets van, jarenlang heb ik me afgevraagd waarom het zo gelopen is. Ik zocht het helemaal bij mezelf. Misschien heb ik iets verkeerds gezegd, misschien hebben ze iets gehoord, whatever. Maar geen antwoorden. Ik heb tot op de dag van vandaag niets meer van ze gehoord en ben ze ook nooit meer tegengekomen. Ze hebben nooit iets van zich laten horen, niet op mn trouwdag, niet na de bevalling, niets meer. En dat na 25 jaar.
Achteraf sprak ik met mensen en die wisten mij te vertellen dat dat zg vriendinnenclubje allemaal leugens over mij vertelden. En dat ik mijn geld niet verdiende in het bedrijfsleven, maar de hoer speelde in Amsterdam. Dat dat de werkelijke oorzaak was voor mijn financieel succes.
Een kennis van mij was ze laatst tegengekomen en toen vroegen ze nog naar me. Die kennis die het verhaal kent en die vriendinnengroep nooit zuiver heeft gevonden, heeft mijn verhaal nog rooskleuriger gemaakt dan het al was. Ze lachten als een boer met kiespijn zei die kennis. En zij, zij waren nog steeds dik, inmiddels 40+, kinderloos, single en zoekende. Ze gaan nog elk weekend stappen met elkaar en gaan gewoon op de oude voet verder. Ik ben blij dat ik van ze af ben. Het was wel moeilijk want we belden elke dag. En dat viel ineens weg. Inmiddels heb ik nieuwe mensen leren kennen en oude mensen herontdekt en mijn leven is goed zonder die giftige vrouwen.Briljante actie van die kennis ;;)
Ook ik maakte ooit deel uit van een (single)vriendinnenclubje en werd na jaren buitengesloten door deze dames. Dit kwam omdat ik in de loop van de jaren een glansrijke carrière had opgebouwd en het financieel heel goed kreeg. Ik was afvallen en zag er goed uit vond ik zelf. Daarnaast ontmoette ik ook nog mn huidige man. Zij waren nog steeds single, 35+ en sterke kinderwens. Zij hadden een onder modaal inkomen als horecamedewerker en thuiszorgmedewerker. Dit gaf destijds veel wrijving tijdens het shoppen, weekendjes weg, uitgaan etc. Ik had gewoon meer te besteden en dat konden ze niet uitstaan. Als ik iets wilde kopen dan hoefde ik minder op de prijs te letten. Ik voelde me op een gegeven moment zelfs schuldig voor mijn succes. En toen ik mn huidige man ontmoette en een serieuze relatie kreeg, was het het van de dam. Ze gingen dingen ondernemen, zonder mij te betrekken. Liegen over waar ze geweest waren. Nadat ik in volle blijdschap had verteld dat mijn man mij ten huwelijk had gevraagd, namen ze de telefoon gewoon niet meer op. Dat na 25 jaar vriendschap. Na een maand naar ze te hebben gebeld, zonder gehoor, bleek dat ze de telefoonnummers hadden gewijzigd. Ik begreep er helemaal niets van, jarenlang heb ik me afgevraagd waarom het zo gelopen is. Ik zocht het helemaal bij mezelf. Misschien heb ik iets verkeerds gezegd, misschien hebben ze iets gehoord, whatever. Maar geen antwoorden. Ik heb tot op de dag van vandaag niets meer van ze gehoord en ben ze ook nooit meer tegengekomen. Ze hebben nooit iets van zich laten horen, niet op mn trouwdag, niet na de bevalling, niets meer. En dat na 25 jaar.
Achteraf sprak ik met mensen en die wisten mij te vertellen dat dat zg vriendinnenclubje allemaal leugens over mij vertelden. En dat ik mijn geld niet verdiende in het bedrijfsleven, maar de hoer speelde in Amsterdam. Dat dat de werkelijke oorzaak was voor mijn financieel succes.
Een kennis van mij was ze laatst tegengekomen en toen vroegen ze nog naar me. Die kennis die het verhaal kent en die vriendinnengroep nooit zuiver heeft gevonden, heeft mijn verhaal nog rooskleuriger gemaakt dan het al was. Ze lachten als een boer met kiespijn zei die kennis. En zij, zij waren nog steeds dik, inmiddels 40+, kinderloos, single en zoekende. Ze gaan nog elk weekend stappen met elkaar en gaan gewoon op de oude voet verder. Ik ben blij dat ik van ze af ben. Het was wel moeilijk want we belden elke dag. En dat viel ineens weg. Inmiddels heb ik nieuwe mensen leren kennen en oude mensen herontdekt en mijn leven is goed zonder die giftige vrouwen.Briljante actie van die kennis ;;)
zondag 28 juli 2013 om 00:30
TO,
In vriendschappen (en families) gaan financiële verschillen nogal eens in de weg staan. Minder bedeelden nemen het de rijkeren kwalijk, de rijkeren vinden het vervelend als de minder bedeelden niet zoveel uitgeven als zij.
Kan het zijn dat jij minder geld hebt en dat ze je daarom niet hebben meegevraagd?
In vriendschappen (en families) gaan financiële verschillen nogal eens in de weg staan. Minder bedeelden nemen het de rijkeren kwalijk, de rijkeren vinden het vervelend als de minder bedeelden niet zoveel uitgeven als zij.
Kan het zijn dat jij minder geld hebt en dat ze je daarom niet hebben meegevraagd?
zondag 28 juli 2013 om 00:32
Rtie, nee. Ik had er geen zin meer in en was blij dat ik van het gekonkel en dergelijke af was. Ik heb nooit spijt gehad van mijn verhuizing en beslissing om niets meer met mijn huigenoten te maken willen hebben. Dit hield automatisch in dat ik geen lid meer was van mijn jaarclub, maar ook daar kon ik niet mee zitten. Het bleek dat iedereen op de hoogte was van hun trip naar Parijs en dat ik niet was meegevraagd. Het schijnt dat ze ruzie met elkaar hebben gehad (huisgenoten versus de rest van de jaarclub), maar dan nog vond ik dat ze het wel tegen me hadden kunnen zeggen. Laf kudddegedrag!
Avalon, heftig verhaal! Wat fijn dat je die serpenten achter je hebt kunnen laten en nieuwe (en oude) mensen hebt leren kennen!
Bizar dat ze vertelden dat je hoer was. Al was je het, wat dan nog! Jaloezie is een heel naar iets.
Avalon, heftig verhaal! Wat fijn dat je die serpenten achter je hebt kunnen laten en nieuwe (en oude) mensen hebt leren kennen!
Bizar dat ze vertelden dat je hoer was. Al was je het, wat dan nog! Jaloezie is een heel naar iets.
zondag 28 juli 2013 om 00:50
quote:spitsmuisje schreef op 28 juli 2013 @ 00:32:
Rtie, nee. Ik had er geen zin meer in en was blij dat ik van het gekonkel en dergelijke af was. Ik heb nooit spijt gehad van mijn verhuizing en beslissing om niets meer met mijn huigenoten te maken willen hebben. Dit hield automatisch in dat ik geen lid meer was van mijn jaarclub, maar ook daar kon ik niet mee zitten. Het bleek dat iedereen op de hoogte was van hun trip naar Parijs en dat ik niet was meegevraagd. Het schijnt dat ze ruzie met elkaar hebben gehad (huisgenoten versus de rest van de jaarclub), maar dan nog vond ik dat ze het wel tegen me hadden kunnen zeggen. Laf kudddegedrag!
[...]Ik vind jouw verhaal ook wel heftig. Ben je nog wel lid gebleven?
Rtie, nee. Ik had er geen zin meer in en was blij dat ik van het gekonkel en dergelijke af was. Ik heb nooit spijt gehad van mijn verhuizing en beslissing om niets meer met mijn huigenoten te maken willen hebben. Dit hield automatisch in dat ik geen lid meer was van mijn jaarclub, maar ook daar kon ik niet mee zitten. Het bleek dat iedereen op de hoogte was van hun trip naar Parijs en dat ik niet was meegevraagd. Het schijnt dat ze ruzie met elkaar hebben gehad (huisgenoten versus de rest van de jaarclub), maar dan nog vond ik dat ze het wel tegen me hadden kunnen zeggen. Laf kudddegedrag!
[...]Ik vind jouw verhaal ook wel heftig. Ben je nog wel lid gebleven?
zondag 28 juli 2013 om 01:04
Rtie, nee. Als ik iets doe, dan doe ik het goed. Ik had me al verkeken op het verenigingsleven (vond dat ik te veel moest en voelde me opgesloten), dus ik had geen zin meer om na dat gedoe nog lid te blijven. Een vereniging kan echt leuke kanten hebben, maar ik zat er te diep in voor mezelf. ("geile" club, "geil" huis en alles draaide om de vereniging. Niets voor mij!)
zondag 28 juli 2013 om 01:12
quote:spitsmuisje schreef op 28 juli 2013 @ 01:04:
Rtie, nee. Als ik iets doe, dan doe ik het goed. Ik had me al verkeken op het verenigingsleven (vond dat ik te veel moest en voelde me opgesloten), dus ik had geen zin meer om na dat gedoe nog lid te blijven. Een vereniging kan echt leuke kanten hebben, maar ik zat er te diep in voor mezelf. ("geile" club, "geil" huis en alles draaide om de vereniging. Niets voor mij!)
Dank je voor je openheid. Heb je een idee waarom je werd buitengesloten?
Als ik niet meer reageer: ik ga zo slapen.
Rtie, nee. Als ik iets doe, dan doe ik het goed. Ik had me al verkeken op het verenigingsleven (vond dat ik te veel moest en voelde me opgesloten), dus ik had geen zin meer om na dat gedoe nog lid te blijven. Een vereniging kan echt leuke kanten hebben, maar ik zat er te diep in voor mezelf. ("geile" club, "geil" huis en alles draaide om de vereniging. Niets voor mij!)
Dank je voor je openheid. Heb je een idee waarom je werd buitengesloten?
Als ik niet meer reageer: ik ga zo slapen.
zondag 28 juli 2013 om 01:34
quote:avalon41 schreef op 28 juli 2013 @ 00:22:
Ook ik maakte ooit deel uit van een (single)vriendinnenclubje en werd na jaren buitengesloten door deze dames. Dit kwam omdat ik in de loop van de jaren een glansrijke carrière had opgebouwd en het financieel heel goed kreeg. Ik was afvallen en zag er goed uit vond ik zelf. Daarnaast ontmoette ik ook nog mn huidige man. Zij waren nog steeds single, 35+ en sterke kinderwens. Zij hadden een onder modaal inkomen als horecamedewerker en thuiszorgmedewerker. Dit gaf destijds veel wrijving tijdens het shoppen, weekendjes weg, uitgaan etc. Ik had gewoon meer te besteden en dat konden ze niet uitstaan. Als ik iets wilde kopen dan hoefde ik minder op de prijs te letten. Ik voelde me op een gegeven moment zelfs schuldig voor mijn succes. En toen ik mn huidige man ontmoette en een serieuze relatie kreeg, was het het van de dam. Ze gingen dingen ondernemen, zonder mij te betrekken. Liegen over waar ze geweest waren. Nadat ik in volle blijdschap had verteld dat mijn man mij ten huwelijk had gevraagd, namen ze de telefoon gewoon niet meer op. Dat na 25 jaar vriendschap. Na een maand naar ze te hebben gebeld, zonder gehoor, bleek dat ze de telefoonnummers hadden gewijzigd. Ik begreep er helemaal niets van, jarenlang heb ik me afgevraagd waarom het zo gelopen is. Ik zocht het helemaal bij mezelf. Misschien heb ik iets verkeerds gezegd, misschien hebben ze iets gehoord, whatever. Maar geen antwoorden. Ik heb tot op de dag van vandaag niets meer van ze gehoord en ben ze ook nooit meer tegengekomen. Ze hebben nooit iets van zich laten horen, niet op mn trouwdag, niet na de bevalling, niets meer. En dat na 25 jaar.
Achteraf sprak ik met mensen en die wisten mij te vertellen dat dat zg vriendinnenclubje allemaal leugens over mij vertelden. En dat ik mijn geld niet verdiende in het bedrijfsleven, maar de hoer speelde in Amsterdam. Dat dat de werkelijke oorzaak was voor mijn financieel succes.
Een kennis van mij was ze laatst tegengekomen en toen vroegen ze nog naar me. Die kennis die het verhaal kent en die vriendinnengroep nooit zuiver heeft gevonden, heeft mijn verhaal nog rooskleuriger gemaakt dan het al was. Ze lachten als een boer met kiespijn zei die kennis. En zij, zij waren nog steeds dik, inmiddels 40+, kinderloos, single en zoekende. Ze gaan nog elk weekend stappen met elkaar en gaan gewoon op de oude voet verder. Ik ben blij dat ik van ze af ben. Het was wel moeilijk want we belden elke dag. En dat viel ineens weg. Inmiddels heb ik nieuwe mensen leren kennen en oude mensen herontdekt en mijn leven is goed zonder die giftige vrouwen.Jaloezie? Maar serieus: je gaat als vriendenclubje toch niet allemaal spontaan nieuwe telefoonnummers nemen uit jaloezie!! Of dat de roddel rondgaat dat iemand achter het raam staat. Dat doe je pas als je echt enorm lastig wordt gevallen door iemand, lijkt me. :o
Ook ik maakte ooit deel uit van een (single)vriendinnenclubje en werd na jaren buitengesloten door deze dames. Dit kwam omdat ik in de loop van de jaren een glansrijke carrière had opgebouwd en het financieel heel goed kreeg. Ik was afvallen en zag er goed uit vond ik zelf. Daarnaast ontmoette ik ook nog mn huidige man. Zij waren nog steeds single, 35+ en sterke kinderwens. Zij hadden een onder modaal inkomen als horecamedewerker en thuiszorgmedewerker. Dit gaf destijds veel wrijving tijdens het shoppen, weekendjes weg, uitgaan etc. Ik had gewoon meer te besteden en dat konden ze niet uitstaan. Als ik iets wilde kopen dan hoefde ik minder op de prijs te letten. Ik voelde me op een gegeven moment zelfs schuldig voor mijn succes. En toen ik mn huidige man ontmoette en een serieuze relatie kreeg, was het het van de dam. Ze gingen dingen ondernemen, zonder mij te betrekken. Liegen over waar ze geweest waren. Nadat ik in volle blijdschap had verteld dat mijn man mij ten huwelijk had gevraagd, namen ze de telefoon gewoon niet meer op. Dat na 25 jaar vriendschap. Na een maand naar ze te hebben gebeld, zonder gehoor, bleek dat ze de telefoonnummers hadden gewijzigd. Ik begreep er helemaal niets van, jarenlang heb ik me afgevraagd waarom het zo gelopen is. Ik zocht het helemaal bij mezelf. Misschien heb ik iets verkeerds gezegd, misschien hebben ze iets gehoord, whatever. Maar geen antwoorden. Ik heb tot op de dag van vandaag niets meer van ze gehoord en ben ze ook nooit meer tegengekomen. Ze hebben nooit iets van zich laten horen, niet op mn trouwdag, niet na de bevalling, niets meer. En dat na 25 jaar.
Achteraf sprak ik met mensen en die wisten mij te vertellen dat dat zg vriendinnenclubje allemaal leugens over mij vertelden. En dat ik mijn geld niet verdiende in het bedrijfsleven, maar de hoer speelde in Amsterdam. Dat dat de werkelijke oorzaak was voor mijn financieel succes.
Een kennis van mij was ze laatst tegengekomen en toen vroegen ze nog naar me. Die kennis die het verhaal kent en die vriendinnengroep nooit zuiver heeft gevonden, heeft mijn verhaal nog rooskleuriger gemaakt dan het al was. Ze lachten als een boer met kiespijn zei die kennis. En zij, zij waren nog steeds dik, inmiddels 40+, kinderloos, single en zoekende. Ze gaan nog elk weekend stappen met elkaar en gaan gewoon op de oude voet verder. Ik ben blij dat ik van ze af ben. Het was wel moeilijk want we belden elke dag. En dat viel ineens weg. Inmiddels heb ik nieuwe mensen leren kennen en oude mensen herontdekt en mijn leven is goed zonder die giftige vrouwen.Jaloezie? Maar serieus: je gaat als vriendenclubje toch niet allemaal spontaan nieuwe telefoonnummers nemen uit jaloezie!! Of dat de roddel rondgaat dat iemand achter het raam staat. Dat doe je pas als je echt enorm lastig wordt gevallen door iemand, lijkt me. :o
zondag 28 juli 2013 om 07:30
Rtie, ik werd buitengesloten omdat ik nogal mijn eigen plan trok. Zo ging ik nog steeds met vriendinnen van vroeger (die nog steeds mijn vriendinnen zijn) om en was ik regelmatig in mijn ouderlijk huis te vinden. Ook kwam ik er openlijk voor uit dat ik het corps best leuk vond en dat het vooral grappig was om te zien hoe serieus iedereen dit toneelstuk nam. Dit kon niet iedereen waarderen! Verder had ik kritiek op de anceniteit en vond ik het belachelijk dat ik de spullen van een ouderejaars moest opruimen, alleen omdat ik een (aantal) jaar jonger was. "Zo werkt het ook in het echte leven" werd me verteld, maar ik ben het nooit meer tegengekomen. (in het onderwijs. Het bedrijfsleven heeft me nooit getrokken)
Nog steeds zie ik best goede kanten aan het verenigingsleven, maar sommigen nemen het te serieus en gaan er veel te veel in mee. (als in: deze sociëteit is de mooiste van het land, mijn club is de mooiste die er is, mijn huis is het gaafste huis en alles wat daar niet bij hoort is minderwaardig. Vreselijk!)
Nog steeds zie ik best goede kanten aan het verenigingsleven, maar sommigen nemen het te serieus en gaan er veel te veel in mee. (als in: deze sociëteit is de mooiste van het land, mijn club is de mooiste die er is, mijn huis is het gaafste huis en alles wat daar niet bij hoort is minderwaardig. Vreselijk!)