Psyche
alle pijlers
Buitengesloten in vriendengroep
zaterdag 27 juli 2013 om 22:40
Ik maak deel uit van een vriendengroepje, maar eigenlijk ook weer niet. Zo voelt het tenminste wel.
De laatste driejaar ben ik niet meegevraagd voor het jaarlijkse 'vriendinnenweekendje'. Daar heb ik toen wat van gezegd. Het werd ook op een achterbakse manier geregeld, buiten mijn rug om. Zodat ik later op facebook moest constateren dat ik de enige was die niet meeging.
Nu is er weer zoiets aan de hand, ze gaan met z'n allen een dagje uit en wie wordt er niet meegevraagd... Juist.
Is het kinderachtig dat ik er zo zwaar aan til? Wat zouden jullie doen in zo'n situatie?
De laatste driejaar ben ik niet meegevraagd voor het jaarlijkse 'vriendinnenweekendje'. Daar heb ik toen wat van gezegd. Het werd ook op een achterbakse manier geregeld, buiten mijn rug om. Zodat ik later op facebook moest constateren dat ik de enige was die niet meeging.
Nu is er weer zoiets aan de hand, ze gaan met z'n allen een dagje uit en wie wordt er niet meegevraagd... Juist.
Is het kinderachtig dat ik er zo zwaar aan til? Wat zouden jullie doen in zo'n situatie?
zondag 28 juli 2013 om 11:26
quote:calvijn1 schreef op 28 juli 2013 @ 10:55:
Avalon; je komt héél arrogant over zoals je het hier beschrijft
Ik ben alles behalve arrogant. Ik beweer niet dat mij alles zomaar toe moet komen. Ik heb er hard voor gewerkt, veel dingen voor moeten laten dus het is me niet zomaar aan komen waaien. Maar ik was het oude leven zat en wilde zo niet oud worden. Alleen maar klagen over dingen die ik niet heb en niet in staan mijn zoon het nodige te geven om zich optimaal te kunnen ontwikkelen.
Je zou me eerder trots kunnen noemen op mijzelf. Ik had een plan en dat plan is goed uitgevoerd en nu ben ik trots op het feit dat ik mijn kind een betere start in het leven kan geven, dan dat ik zelf heb gekend. Mooie spullen zijn maar een bijzaak en dat is niet waar het om draait, maar het is wel waar je op afgerekend wordt.
Vragen van die desbetreffend vrienden over wat ik wel en niet verdien in de maand heb ik nooit willen beantwoorden en als ik een pocher was geweest dan had ik dat zeker in hun gezicht gewreven. Ik heb een of twee keer met ze gewinkeld en toen voelde ik me zo bezwaard door hun opmerkingen, daar ik daarna alleen ging winkelen zodat ik niet steeds de hoogte van prijs hoefde te horen. Mijn nieuwe aankopen hield ik voor mezelf. Maar een nieuw appartement en een nieuwe auto hou je niet lang geheim. Nee ik ben niet arrogant, ik heb hard gewerkt voor alles. Veel dingen moeten laten en vele weekenden moeten opgeven. Ik ben trots en tevreden en blij dat ik niet elk dubbeltje hoef om te draaien en dat ons kind een betere start in het leven krijg dan ik. Doelstelling is dan ook zeker bereikt. En daar hoef ik mij niet voor te schamen.
Avalon; je komt héél arrogant over zoals je het hier beschrijft
Ik ben alles behalve arrogant. Ik beweer niet dat mij alles zomaar toe moet komen. Ik heb er hard voor gewerkt, veel dingen voor moeten laten dus het is me niet zomaar aan komen waaien. Maar ik was het oude leven zat en wilde zo niet oud worden. Alleen maar klagen over dingen die ik niet heb en niet in staan mijn zoon het nodige te geven om zich optimaal te kunnen ontwikkelen.
Je zou me eerder trots kunnen noemen op mijzelf. Ik had een plan en dat plan is goed uitgevoerd en nu ben ik trots op het feit dat ik mijn kind een betere start in het leven kan geven, dan dat ik zelf heb gekend. Mooie spullen zijn maar een bijzaak en dat is niet waar het om draait, maar het is wel waar je op afgerekend wordt.
Vragen van die desbetreffend vrienden over wat ik wel en niet verdien in de maand heb ik nooit willen beantwoorden en als ik een pocher was geweest dan had ik dat zeker in hun gezicht gewreven. Ik heb een of twee keer met ze gewinkeld en toen voelde ik me zo bezwaard door hun opmerkingen, daar ik daarna alleen ging winkelen zodat ik niet steeds de hoogte van prijs hoefde te horen. Mijn nieuwe aankopen hield ik voor mezelf. Maar een nieuw appartement en een nieuwe auto hou je niet lang geheim. Nee ik ben niet arrogant, ik heb hard gewerkt voor alles. Veel dingen moeten laten en vele weekenden moeten opgeven. Ik ben trots en tevreden en blij dat ik niet elk dubbeltje hoef om te draaien en dat ons kind een betere start in het leven krijg dan ik. Doelstelling is dan ook zeker bereikt. En daar hoef ik mij niet voor te schamen.
zondag 28 juli 2013 om 11:31
Avalon, jij vertegenwoordigt alles wat zij niet zijn en misschien wel wilden worden. Jij hebt je ontworsteld uit dat milieu en daar zit een prijskaartje aan.
Rebecca, dit is geen vriendengroepje van jou en het blijft alleen maar zeer doen als je contact met ze houdt. Ga lekker je eigen leven leiden, nieuwe vrienden maken ( en ja dat kost even moeite), maar laat je niet neerhalen door anderen of door jezelf
Rebecca, dit is geen vriendengroepje van jou en het blijft alleen maar zeer doen als je contact met ze houdt. Ga lekker je eigen leven leiden, nieuwe vrienden maken ( en ja dat kost even moeite), maar laat je niet neerhalen door anderen of door jezelf
I was born in the sign of water, and it's there that I feel my best
zondag 28 juli 2013 om 12:07
Ook ik vind Avalon niet pochen of opscheppen. Ze vertelt hoe het is gegaan, en dat moet kunnen. Ik heb respect voor haar, want inderdaad, je uit zo'n milieu je omhoogwerken, daar is veel pit een doorzettingsvermogen voor nodig.
Maar wat iemand al zei: de scheidslijn is dun tussen pochen en vertellen hoe je iets hebt bereikt. Het hangt naar mijn idee veel af van het zelfvertrouwen van je vriendinnen. Hebben ze een gezonde portie zelfvertrouwen, dan zullen ze je niet gauw iets misgunnen.
Aan de andere kant is het zo dat als iemand steeds vertelt over hoe goed hij het wel niet heeft, dit bepaalde reacties oproept.
Maar wat iemand al zei: de scheidslijn is dun tussen pochen en vertellen hoe je iets hebt bereikt. Het hangt naar mijn idee veel af van het zelfvertrouwen van je vriendinnen. Hebben ze een gezonde portie zelfvertrouwen, dan zullen ze je niet gauw iets misgunnen.
Aan de andere kant is het zo dat als iemand steeds vertelt over hoe goed hij het wel niet heeft, dit bepaalde reacties oproept.
Een wijs persoon leert meer door het stellen van een domme vraag dan een dom persoon leert van een wijs antwoord.
zondag 28 juli 2013 om 12:20
10 keer herhalen hoe hard ze wel niet voor haar geld heeft gewerkt, en hoe goed ze het wel niet heeft. Neuh dat is niet mijn manier van communiceren. Zou niet mijn type vriendin zijn. En de meningen zijn daarover verdeelt hoe het opgevat word. Dus wie weet was er in het echt ook wel sprake van miscommunicatie en waren ze helemaal niet jaloers.
zondag 28 juli 2013 om 12:38
quote:spitsmuisje schreef op 28 juli 2013 @ 11:17:
Iones, hier hetzelfde. Wij wonen in een alleraardigst huis en hebben fijne auto's voor de deur staan. Onze kinderen dragen (in mijn ogen) mooie kleding en vaak krijgen we commentaar dat het bij ons niet op kan. Wat anderen niet zien is dat mijn man, zoals eerder gezegd, veel werkt, weinig thuis is en amper een sociaal leven heeft. Wat anderen ook niet zien is dat ik het fijn zou vinden om tenminste een maaltijd per dag als gezin aan tafel te zitten, maar dat dat er niet in zit. Wat anderen ook niet zien is dat mijn man zijn werk geweldig vindt en dat hij geweldig goed is in wat hij doet, maar dat wij als gezin daar offers voor moeten brengen.
Net zoals een gezin waar pa 36 uur per week werkt, ma 24 uur per week iedereen om half zes aan de dis zit ook offers moet brengen. Welke keuze je ook maakt, je keuze consequenties.
en pas maar op, want dadelijk wordt jij ook nog beticht van arrogantie. Dat wordt je nogal snel. Heeft allemaal te maken met de kift.
Het zijn de keuzes die je maakt. En de een geeft hier prioriteit aan, en de ander daar aan.
Trouwens, wat Avalon beschrijft, het ontstijgen van haar situatie, de jaloezie van haar omgeving, daar is een naam voor: "krabbeneffect". Ze zouden haar liever terug omlaag trekken, en anders verstoten. Terug omlaag was geen optie, dus dan verstoten.
Iones, hier hetzelfde. Wij wonen in een alleraardigst huis en hebben fijne auto's voor de deur staan. Onze kinderen dragen (in mijn ogen) mooie kleding en vaak krijgen we commentaar dat het bij ons niet op kan. Wat anderen niet zien is dat mijn man, zoals eerder gezegd, veel werkt, weinig thuis is en amper een sociaal leven heeft. Wat anderen ook niet zien is dat ik het fijn zou vinden om tenminste een maaltijd per dag als gezin aan tafel te zitten, maar dat dat er niet in zit. Wat anderen ook niet zien is dat mijn man zijn werk geweldig vindt en dat hij geweldig goed is in wat hij doet, maar dat wij als gezin daar offers voor moeten brengen.
Net zoals een gezin waar pa 36 uur per week werkt, ma 24 uur per week iedereen om half zes aan de dis zit ook offers moet brengen. Welke keuze je ook maakt, je keuze consequenties.
en pas maar op, want dadelijk wordt jij ook nog beticht van arrogantie. Dat wordt je nogal snel. Heeft allemaal te maken met de kift.
Het zijn de keuzes die je maakt. En de een geeft hier prioriteit aan, en de ander daar aan.
Trouwens, wat Avalon beschrijft, het ontstijgen van haar situatie, de jaloezie van haar omgeving, daar is een naam voor: "krabbeneffect". Ze zouden haar liever terug omlaag trekken, en anders verstoten. Terug omlaag was geen optie, dus dan verstoten.
zondag 28 juli 2013 om 13:01
quote:maitje136 schreef op 28 juli 2013 @ 12:20:
10 keer herhalen hoe hard ze wel niet voor haar geld heeft gewerkt, en hoe goed ze het wel niet heeft. Neuh dat is niet mijn manier van communiceren. Zou niet mijn type vriendin zijn. En de meningen zijn daarover verdeelt hoe het opgevat word. Dus wie weet was er in het echt ook wel sprake van miscommunicatie en waren ze helemaal niet jaloers.Jammer dat je er niet bij was ten tijde van de gemene opmerkingen en de jaloerse blikken. Ik ben er trots op dat ik niet vies ben van hard werken. Ik ben opgevoed met het idee dat hard werken loont en je deels daarmee je eigen lot bepaald. En inderdaad mijn ouders hadden daarin groot gelijk. In plaats van te klagen over dingen die ik niet had en je hand elke maand op te houden, zorgde ik met hard werken, hard studeren en goed goed plan, dat ik deze dingen uiteindelijk wel kreeg. En het is jammer dat sommige mensen dit als pochen zien. In Nederland mag je nooit trots zijn op wat je bereikt in het leven, je wordt dan gezien als arrogant of pocher. Als ik echt een pocher was geweest, had ik mezelf behangen met gouden kettingen en gouden tanden en dure merkkleding, zoals dat in mn oude wijk gebeurd. Om het maar bij iedereen in te wrijven dat je het beter hebt. Ik benoem gewoon de ontwikkelingen in mijn leven die voor enorme wrijving hebben gezorgd tussen mij en de vriendinnengroep die ik al ruim 25 jaar kende. Toen ik ging studeren, werd ik niet eens meer bij mn voornaam genoemd, maar studiebol of professor. Toen ik mn eerste baan kreeg, werd ik manusje of veredelde secretaresse genoemd. Verder werd er nooit iets constructiefs of belangstellend gevraagd. Ze wilden vaak alleen weten wat de aanschafprijs was van iets dat ik had gekocht, Hier liet ik nooit iets over los. Pochen heb ik nooit gedaan, ik heb nooit verteld wat ik wel en niet verdiende. Maar ik vind wel dat ik best trots op mn zelf mag zijn, ik heb hard gewerkt en onder moeilijke omstandigheden toch doorgezet. Dat harde werken en die gedrevenheid wordt uiteindelijk beloond en dat heb ik helemaal zelf gedaan arrogant of niet.
10 keer herhalen hoe hard ze wel niet voor haar geld heeft gewerkt, en hoe goed ze het wel niet heeft. Neuh dat is niet mijn manier van communiceren. Zou niet mijn type vriendin zijn. En de meningen zijn daarover verdeelt hoe het opgevat word. Dus wie weet was er in het echt ook wel sprake van miscommunicatie en waren ze helemaal niet jaloers.Jammer dat je er niet bij was ten tijde van de gemene opmerkingen en de jaloerse blikken. Ik ben er trots op dat ik niet vies ben van hard werken. Ik ben opgevoed met het idee dat hard werken loont en je deels daarmee je eigen lot bepaald. En inderdaad mijn ouders hadden daarin groot gelijk. In plaats van te klagen over dingen die ik niet had en je hand elke maand op te houden, zorgde ik met hard werken, hard studeren en goed goed plan, dat ik deze dingen uiteindelijk wel kreeg. En het is jammer dat sommige mensen dit als pochen zien. In Nederland mag je nooit trots zijn op wat je bereikt in het leven, je wordt dan gezien als arrogant of pocher. Als ik echt een pocher was geweest, had ik mezelf behangen met gouden kettingen en gouden tanden en dure merkkleding, zoals dat in mn oude wijk gebeurd. Om het maar bij iedereen in te wrijven dat je het beter hebt. Ik benoem gewoon de ontwikkelingen in mijn leven die voor enorme wrijving hebben gezorgd tussen mij en de vriendinnengroep die ik al ruim 25 jaar kende. Toen ik ging studeren, werd ik niet eens meer bij mn voornaam genoemd, maar studiebol of professor. Toen ik mn eerste baan kreeg, werd ik manusje of veredelde secretaresse genoemd. Verder werd er nooit iets constructiefs of belangstellend gevraagd. Ze wilden vaak alleen weten wat de aanschafprijs was van iets dat ik had gekocht, Hier liet ik nooit iets over los. Pochen heb ik nooit gedaan, ik heb nooit verteld wat ik wel en niet verdiende. Maar ik vind wel dat ik best trots op mn zelf mag zijn, ik heb hard gewerkt en onder moeilijke omstandigheden toch doorgezet. Dat harde werken en die gedrevenheid wordt uiteindelijk beloond en dat heb ik helemaal zelf gedaan arrogant of niet.
zondag 28 juli 2013 om 14:08
@Avalon. Dit verhaal vond ik stoer; jij dronk niet, man vond jou leuk, terwijl de andere meiden dronken waren. Zij zijn jaloers omdat jij als de meest verstandige nuchtere vrouw de aandacht kreeg van die leuke man.
Vind het minder leuk hoe je benadrukt wat je hebt: "Dikke lease-auto, kan alles kopen" et cetera. Dat wordt niet altijd gewaardeerd. Zelf ben ik ook heel voorzichtig in mijn enthousiasme met bepaalde aankopen. Hou inkomsten e.d. tegenover vrienden die het minder hebben liever voor mezelf. Zou niet gaan winkelen met iemand die blut is en dergelijke.
Vind het minder leuk hoe je benadrukt wat je hebt: "Dikke lease-auto, kan alles kopen" et cetera. Dat wordt niet altijd gewaardeerd. Zelf ben ik ook heel voorzichtig in mijn enthousiasme met bepaalde aankopen. Hou inkomsten e.d. tegenover vrienden die het minder hebben liever voor mezelf. Zou niet gaan winkelen met iemand die blut is en dergelijke.
zondag 28 juli 2013 om 14:23
@Rebecca
Is die vriendin waar het niet mee klikt een beetje de Queen Bee?
Degene waarbij andere meisjes bij in de gratie willen komen, degene met de meeste overredingskracht?
Misschien vind een dele van die meiden jou wel hartstikke leuk, maar gaan ze mee met een of twee personen, omdat die al langer met elkaar bevriend zijn en dergelijke.
Is die vriendin waar het niet mee klikt een beetje de Queen Bee?
Degene waarbij andere meisjes bij in de gratie willen komen, degene met de meeste overredingskracht?
Misschien vind een dele van die meiden jou wel hartstikke leuk, maar gaan ze mee met een of twee personen, omdat die al langer met elkaar bevriend zijn en dergelijke.
zondag 28 juli 2013 om 14:25
@ avalon, goed van jou dat jet iets hebt bereikt itt je vriendinnen van vroeger.. En ik geloof je als je zegt dat je er niet mee te koop loopt als in gouden kettingen ed. Maar ook een houding of een blik naar iemand kan al voldoende reden zijn om een ander minderwaardig te laten voelen. Kijk mij eens, ik heb een opleiding gedaan, ik heb een goede baan en ik hoef geen dubbeltje om te keren....hoef je niet uit te spreken in woorden. Je houding (en ws heb je dat zelf niet eens in de gaten) zegt genoeg en dat voelen mensen aan.
zondag 28 juli 2013 om 14:29
quote:rebecca_90 schreef op 27 juli 2013 @ 23:25:
[...]
Maar één vriendin heeft me juist enorm gesteund de afgelopen periode met bepaalde dingen die ik heb meegemaakt. Dus vooral van haar begrijp ik het echt niet en zou ik het liefst wel een verklaring willen...
dan zou ik haar toch aanspreken - het klinkt alsof ze echt wel om je geeft.
misschien is het 'groepje' verleden tijd, maar hou je hier toch een goede vriendin aan over.
[...]
Maar één vriendin heeft me juist enorm gesteund de afgelopen periode met bepaalde dingen die ik heb meegemaakt. Dus vooral van haar begrijp ik het echt niet en zou ik het liefst wel een verklaring willen...
dan zou ik haar toch aanspreken - het klinkt alsof ze echt wel om je geeft.
misschien is het 'groepje' verleden tijd, maar hou je hier toch een goede vriendin aan over.
zondag 28 juli 2013 om 14:31
Avalon; hard werken prima, maar waar je deels gelijk hebt dat het loont is dat niet de enige factor die bepaald of je succes zal hebben in je nieuw situatie.
En wat maakt iemand trots? In muisjes betoog zie ik de passie in haar werk, trots op haar man en hoe ze het gezin draaiend houden. Ik zelf ben heel trots op het feit dat ik nu een baan heb waarin ik mijn creativiteit kwijt kan en waarbij ik mensen help.
Ik snap dat je trots bent Avalon, maar jouw nadruk ligt op het materialistische vlak en dat vind ik toch wel bekrompen. Je focust op de knappe man (de grote prijs) de dure auto, het geld, en volgens mij ben je daarin dus nog wel zoals die vriendinnen.
En wat maakt iemand trots? In muisjes betoog zie ik de passie in haar werk, trots op haar man en hoe ze het gezin draaiend houden. Ik zelf ben heel trots op het feit dat ik nu een baan heb waarin ik mijn creativiteit kwijt kan en waarbij ik mensen help.
Ik snap dat je trots bent Avalon, maar jouw nadruk ligt op het materialistische vlak en dat vind ik toch wel bekrompen. Je focust op de knappe man (de grote prijs) de dure auto, het geld, en volgens mij ben je daarin dus nog wel zoals die vriendinnen.
zondag 28 juli 2013 om 14:36
quote:eva-30 schreef op 28 juli 2013 @ 10:51:
TO wat lastig voor je zeg! Jaren geleden zat ik in een soortgelijke situatie. Ik woonde in een dorpje, ons kent ons. Ik voelde mij daar vreselijk. Overal werd geroddeld en ik was toen een meisje die niet sterk in haar schoenen stond, verlegen was etc.
Mijn vriendengroep voelde niet als mijn vriendengroep, ik voelde mij een buitenbeentje. Stelde mij ook zo op zag ik veel later pas, maar toen niet.
Je denkt dat iets zo is en onbewust handel je dan daarna. Ik werd nog wel uitgenodigd maar niet van harte. 1 vakantie naar Llorret barste de bom, meiden roddelden, ik liep op mijn tenen. Ik heb ze daar allemaal geconfronteerd met hoe ik mij voelde.
Heeft geholpen, want toen kwam er toenadering.
Uiteindelijk voelde ik mij nog steeds niet happy daar en ben ik een jaar later naar de stad verhuist. Op kamers, helemaal alleen, zonder dat ik er ook maar iemand kende. Nu tien jaar later, heb ik volledig mijn eigen leven, eigen huis, vrienden die bij mij passen, enorm gegroeid als persoon. Als ik terug ga naar dat dorp is dat clubje nog steeds samen, maar merk ik aan alles hoe enorm ik hen voorbij ben gegroeid.
Was en is een top tijd geweest. Nieuwe mensen leer je zo kennen. Oproepje via deze site doet al wonderen.
Kies voor jezelf hoor, iets wat je niet gelukkig maakt, zal je ook niet snel gelukkig maken. Confronteer die vriendin waar je het niet van snapt er wel mee. Dat doet gewoon zeer en het zou mijn eer juist te na zijn, dat gewoon maar te laten.
De rest doet het er niet toe, zijn geen vriendinnen als ze je zo behandelen.
Blijf niet aan iets vast houden, omdat je niet anders kan. Dat zal jou verzwakken als persoon. Geeft negatieve energie. Kies voor jezelf, ook al lijkt dat de moeilijkste weg.
Bedankt voor het delen van je verhaal.
Het is wel herkenbaar trouwens. Zelf ben ik ook een tijdje op kamers geweest, maar ben daarna weer verhuisd. Achteraf heel jammer van de contacten die ik heb opgegaan. Maar binnenkort ga ik weer op kamers, hopelijk leer ik daar dan nieuwe mensen kennen... alleen ben ik wel een stuk ouder dan de meesten, maar ja.
Wow, wat een overweldigend aantal reacties. Fijn om wat herkenning te lezen, hoewel het natuurlijk vervelend is als je zoiets meemaakt!
quote:liez75 schreef op 28 juli 2013 @ 11:12:
TO: Wat vervelend! Maar het ligt ook een beetje aan de situatie. Ging je vóor die drie jaar wel met het weekendje mee? Kenden zij elkaar al voor dat jij ze leerde kennen? Als zij al sinds de brugklas met elkaar op vriendinnenweekend gaan, hebben zij met elkaar die traditie en snap ik dat ze geen andere vriendinnen mee vragen. Ook al ben je goed bevriend met de meeste van hen. Als dat het niet is, is het inderdaad best lullig.
Die traditie is pas 3 jaar geleden ontstaan
De eerste keer kon ik niet mee, dat heb ik ook aangegeven. En vanaf dat moment is het 'stiekem' gegaan en kwam ik erachter dor facebook.
We kennen elkaar ongeveer even lang. Twee kennen elkaar al wat langer en twee zijn zussen..
quote:dedeurkruk schreef op 28 juli 2013 @ 14:23:
@Rebecca
Is die vriendin waar het niet mee klikt een beetje de Queen Bee?
Degene waarbij andere meisjes bij in de gratie willen komen, degene met de meeste overredingskracht?
Misschien vind een dele van die meiden jou wel hartstikke leuk, maar gaan ze mee met een of twee personen, omdat die al langer met elkaar bevriend zijn en dergelijke.Nee, eigenlijk niet En op zich is het niet zo dat we totaal niet met elkaar overweg kunnen of zo.. maar het klikt tussen ons minder goed dan tussen de rest.
TO wat lastig voor je zeg! Jaren geleden zat ik in een soortgelijke situatie. Ik woonde in een dorpje, ons kent ons. Ik voelde mij daar vreselijk. Overal werd geroddeld en ik was toen een meisje die niet sterk in haar schoenen stond, verlegen was etc.
Mijn vriendengroep voelde niet als mijn vriendengroep, ik voelde mij een buitenbeentje. Stelde mij ook zo op zag ik veel later pas, maar toen niet.
Je denkt dat iets zo is en onbewust handel je dan daarna. Ik werd nog wel uitgenodigd maar niet van harte. 1 vakantie naar Llorret barste de bom, meiden roddelden, ik liep op mijn tenen. Ik heb ze daar allemaal geconfronteerd met hoe ik mij voelde.
Heeft geholpen, want toen kwam er toenadering.
Uiteindelijk voelde ik mij nog steeds niet happy daar en ben ik een jaar later naar de stad verhuist. Op kamers, helemaal alleen, zonder dat ik er ook maar iemand kende. Nu tien jaar later, heb ik volledig mijn eigen leven, eigen huis, vrienden die bij mij passen, enorm gegroeid als persoon. Als ik terug ga naar dat dorp is dat clubje nog steeds samen, maar merk ik aan alles hoe enorm ik hen voorbij ben gegroeid.
Was en is een top tijd geweest. Nieuwe mensen leer je zo kennen. Oproepje via deze site doet al wonderen.
Kies voor jezelf hoor, iets wat je niet gelukkig maakt, zal je ook niet snel gelukkig maken. Confronteer die vriendin waar je het niet van snapt er wel mee. Dat doet gewoon zeer en het zou mijn eer juist te na zijn, dat gewoon maar te laten.
De rest doet het er niet toe, zijn geen vriendinnen als ze je zo behandelen.
Blijf niet aan iets vast houden, omdat je niet anders kan. Dat zal jou verzwakken als persoon. Geeft negatieve energie. Kies voor jezelf, ook al lijkt dat de moeilijkste weg.
Bedankt voor het delen van je verhaal.
Het is wel herkenbaar trouwens. Zelf ben ik ook een tijdje op kamers geweest, maar ben daarna weer verhuisd. Achteraf heel jammer van de contacten die ik heb opgegaan. Maar binnenkort ga ik weer op kamers, hopelijk leer ik daar dan nieuwe mensen kennen... alleen ben ik wel een stuk ouder dan de meesten, maar ja.
Wow, wat een overweldigend aantal reacties. Fijn om wat herkenning te lezen, hoewel het natuurlijk vervelend is als je zoiets meemaakt!
quote:liez75 schreef op 28 juli 2013 @ 11:12:
TO: Wat vervelend! Maar het ligt ook een beetje aan de situatie. Ging je vóor die drie jaar wel met het weekendje mee? Kenden zij elkaar al voor dat jij ze leerde kennen? Als zij al sinds de brugklas met elkaar op vriendinnenweekend gaan, hebben zij met elkaar die traditie en snap ik dat ze geen andere vriendinnen mee vragen. Ook al ben je goed bevriend met de meeste van hen. Als dat het niet is, is het inderdaad best lullig.
Die traditie is pas 3 jaar geleden ontstaan
De eerste keer kon ik niet mee, dat heb ik ook aangegeven. En vanaf dat moment is het 'stiekem' gegaan en kwam ik erachter dor facebook.We kennen elkaar ongeveer even lang. Twee kennen elkaar al wat langer en twee zijn zussen..
quote:dedeurkruk schreef op 28 juli 2013 @ 14:23:
@Rebecca
Is die vriendin waar het niet mee klikt een beetje de Queen Bee?
Degene waarbij andere meisjes bij in de gratie willen komen, degene met de meeste overredingskracht?
Misschien vind een dele van die meiden jou wel hartstikke leuk, maar gaan ze mee met een of twee personen, omdat die al langer met elkaar bevriend zijn en dergelijke.Nee, eigenlijk niet
En op zich is het niet zo dat we totaal niet met elkaar overweg kunnen of zo.. maar het klikt tussen ons minder goed dan tussen de rest.
zondag 28 juli 2013 om 14:39
quote:aliva schreef op 28 juli 2013 @ 14:29:
[...]
dan zou ik haar toch aanspreken - het klinkt alsof ze echt wel om je geeft.
misschien is het 'groepje' verleden tijd, maar hou je hier toch een goede vriendin aan over.
Dat heb ik inderdaad gedaan. Ze is vanmorgen langs gekomen (nadat ik haar had gebeld). Het was helemaal niet haar bedoeling om mij buiten te sluiten. Sterker nog: zij had voorgesteld om mij ook uit te nodigen voor dat uitstapje, maar een andere 'vriendin' zei toen : oh, maar we kunnen toch ook met z'n vijven wat doen, zonder R."
Dus zo zit de vork in de steel. Ik kon me al net voorstellen dat die vriendin mij bewust zou buiten sluiten.
Ik moet zeggen dat ik nooit had verwacht dat die andere 'vriendin' zoiets zou doen. Ik denk dat ik haar ook nog bel voor tekst en uitleg,, maar wil ook niet 'smekend' overkomen.
[...]
dan zou ik haar toch aanspreken - het klinkt alsof ze echt wel om je geeft.
misschien is het 'groepje' verleden tijd, maar hou je hier toch een goede vriendin aan over.
Dat heb ik inderdaad gedaan. Ze is vanmorgen langs gekomen (nadat ik haar had gebeld). Het was helemaal niet haar bedoeling om mij buiten te sluiten. Sterker nog: zij had voorgesteld om mij ook uit te nodigen voor dat uitstapje, maar een andere 'vriendin' zei toen : oh, maar we kunnen toch ook met z'n vijven wat doen, zonder R."
Dus zo zit de vork in de steel. Ik kon me al net voorstellen dat die vriendin mij bewust zou buiten sluiten.
Ik moet zeggen dat ik nooit had verwacht dat die andere 'vriendin' zoiets zou doen. Ik denk dat ik haar ook nog bel voor tekst en uitleg,, maar wil ook niet 'smekend' overkomen.
zondag 28 juli 2013 om 14:42
quote:avalon41 schreef op 28 juli 2013 @ 11:26:
Ik ben alles behalve arrogant.
Je komt wel arrogant op mij over. En dat zit niet in het feit dat je trots bent op wat je bereikt hebt en dat ook uit (chapeau daarvoor), maar wel dat je je eigen prestaties en succes neerzet tegenover degenen die dat dat niet gelukt is. Je maakt steeds een onderscheid waarin je jezelf ophemelt en tegelijk anderen neerhaalt. Je pocht met je zelfverworven succes en gewin (ook al beweer je van niet) omdat je het steeds in verband brengt met anderen die dat niet hebben. Ongemerkt klop je jezelf op de borst en acht je jezelf belangrijker dan 'die anderen' die als dom en (daarmee indirect) minderwaardig worden weggezet.
Dat is -hoe subtiel ook- kwetsend en het roept weerstand op. Dat heb je gemerkt IRL, maar je ziet het hier op het forum ook gebeuren.
Een beetje meer nederigheid zou je sieren en maakt je een rijker mens avalon. Mensen met andere/minder capaciteiten zijn nèt zo waardevol als jij. Ze maken andere keuzes en leven hun leven anders dan jij wellicht, maar dat maakt het beslist niet minder waard!
Ik ben alles behalve arrogant.
Je komt wel arrogant op mij over. En dat zit niet in het feit dat je trots bent op wat je bereikt hebt en dat ook uit (chapeau daarvoor), maar wel dat je je eigen prestaties en succes neerzet tegenover degenen die dat dat niet gelukt is. Je maakt steeds een onderscheid waarin je jezelf ophemelt en tegelijk anderen neerhaalt. Je pocht met je zelfverworven succes en gewin (ook al beweer je van niet) omdat je het steeds in verband brengt met anderen die dat niet hebben. Ongemerkt klop je jezelf op de borst en acht je jezelf belangrijker dan 'die anderen' die als dom en (daarmee indirect) minderwaardig worden weggezet.
Dat is -hoe subtiel ook- kwetsend en het roept weerstand op. Dat heb je gemerkt IRL, maar je ziet het hier op het forum ook gebeuren.
Een beetje meer nederigheid zou je sieren en maakt je een rijker mens avalon. Mensen met andere/minder capaciteiten zijn nèt zo waardevol als jij. Ze maken andere keuzes en leven hun leven anders dan jij wellicht, maar dat maakt het beslist niet minder waard!
zondag 28 juli 2013 om 14:42
Heb werkgerelateerd wel eens meisjesgroepsruzies moeten analyseren. Vaak waren er dan meiden bij die intelligent waren maar ook hele gehaaid en die kunnen dan op heel slinkse wijze anderen buitensluiten. Dat ging soms zo ver dat ik ene verhaal over een ander meisje te horen kreeg met de vraag: "Dat is toch niet normaal? Wat moet ik nou dan?".
Rebecca, is het een groepje waar je bij gekomen bent? Was het vooraf al een groepje? Als die een vriendin lief is en leuk, en je heeft geholpen zou je daar dan mee breken Rebecca? Zou het kunnen dat je nog wel contact met haar houdt maar met de anderen niet?
Rebecca, is het een groepje waar je bij gekomen bent? Was het vooraf al een groepje? Als die een vriendin lief is en leuk, en je heeft geholpen zou je daar dan mee breken Rebecca? Zou het kunnen dat je nog wel contact met haar houdt maar met de anderen niet?
zondag 28 juli 2013 om 14:53
Rebecca, het gaat helemaal goed komen met je! Maak je niet te druk over nieuwe vrienden maken; wat ik de afgelopen jaren heb geleerd is dat je voornamelijk vrienden maakt met mensen die in dezelfde fase zitten als jij of die dezelfde hobby hebben als jij.
Op school ga je voornamelijk om met mensen die even oud zijn als jij en kan een jaar leeftijdsverschil heel groot zijn. Hoe ouder je wordt, hoe meer dit verdwijnt.
Iones, het zal me jeuken als iemand me arrogant vindt. Ik weet van mezelf dat ik niet op mensen neerkijk of me ergens te goed voor voel. Of iemand (of ik) nou bij de Zeeman koopt of bij Maison de Bonneterie, het zegt zo weinig over hoe iemand is. Rij je in een gloednieuwe BMW X5 of in een twintig jaar oude Twingo: het is niet belangrijk. Belangrijker vind ik of iemand oprecht is en een passie heeft voor wat hij/zij doet. Of je graag kantklost in tweedehandskleding met vijf kinderen aan je rok terwijl je een biologische rechtsdraaiende maaltijd maakt of je het schompes werkt als manager bij Shell...Als dat je gelukkig maakt, dan maakt het mij niet uit.
Op school ga je voornamelijk om met mensen die even oud zijn als jij en kan een jaar leeftijdsverschil heel groot zijn. Hoe ouder je wordt, hoe meer dit verdwijnt.
Iones, het zal me jeuken als iemand me arrogant vindt. Ik weet van mezelf dat ik niet op mensen neerkijk of me ergens te goed voor voel. Of iemand (of ik) nou bij de Zeeman koopt of bij Maison de Bonneterie, het zegt zo weinig over hoe iemand is. Rij je in een gloednieuwe BMW X5 of in een twintig jaar oude Twingo: het is niet belangrijk. Belangrijker vind ik of iemand oprecht is en een passie heeft voor wat hij/zij doet. Of je graag kantklost in tweedehandskleding met vijf kinderen aan je rok terwijl je een biologische rechtsdraaiende maaltijd maakt of je het schompes werkt als manager bij Shell...Als dat je gelukkig maakt, dan maakt het mij niet uit.
zondag 28 juli 2013 om 14:53
quote:dedeurkruk schreef op 28 juli 2013 @ 14:42:
Rebecca, is het een groepje waar je bij gekomen bent? Was het vooraf al een groepje? Als die een vriendin lief is en leuk, en je heeft geholpen zou je daar dan mee breken Rebecca? Zou het kunnen dat je nog wel contact met haar houdt maar met de anderen niet?
Ik ben er niet echt later bij gekomen... met 1 'vriendin' ben ik zelfs al m'n hele leven bevriend! En juist zij was het er niet mee eens om mij ook mee te vragen.
Ik houd idd zeker nog contact met die ene vriendin die vanmorgen ook langs is geweest.
Rebecca, is het een groepje waar je bij gekomen bent? Was het vooraf al een groepje? Als die een vriendin lief is en leuk, en je heeft geholpen zou je daar dan mee breken Rebecca? Zou het kunnen dat je nog wel contact met haar houdt maar met de anderen niet?
Ik ben er niet echt later bij gekomen... met 1 'vriendin' ben ik zelfs al m'n hele leven bevriend! En juist zij was het er niet mee eens om mij ook mee te vragen.
Ik houd idd zeker nog contact met die ene vriendin die vanmorgen ook langs is geweest.
zondag 28 juli 2013 om 14:57
Ik lees net je laatste post en krijg het gevoel dat die vriendin een meeloper is. Als ze echt zo graag had gewild dat je meeging, dan had ze haar nek voor je uitgestoken. Dit heeft ze niet gedaan en het zal vast allemaal lief bedoeld zijn van haar, maar ik heb het idee dat ze het allemaal wel best heeft gevonden.
zondag 28 juli 2013 om 15:36
hee rebecca, wat vervelend.
Ik vind eerlijk gezegd ook dat die ene vriendin zich er wat makkelijk vanaf heeft gemaakt, maar wellicht was ze bang dat wanneer ze nog meer voor je opkwam zij dadelijk ook 'verstoten' wordt. Dat is niet erg 'vriendschappelijk' van haar natuurlijk, maar op dat moment was dat voor haar wellicht even de gemakkelijkste (niet de meest mooie) weg. Zij wil dan waarschijnlijk nog wel bij het groepje blijven horen.
Voor sommige mensen is het belangrijk dat 'het vriendengroepje' bestaat uit een afgebakend groepje mensen: jij hoort er wel bij en jij niet. Heel stom is dat, maar zo werkt het voor sommigen wel.
Ik zou de eer aan mezelf houden en andere mensen zoeken. Misschien kun je dan nog wel apart met die ene vriendin afspreken. Denk namelijk dat zij het niet zo slecht bedoeld, maar dat zij dus bang was dat ze dadelijk ook niet meer bij het groepje mocht horen.
Hopelijk is het nog een beetje een duidelijk verhaal geworden.
Ik vind eerlijk gezegd ook dat die ene vriendin zich er wat makkelijk vanaf heeft gemaakt, maar wellicht was ze bang dat wanneer ze nog meer voor je opkwam zij dadelijk ook 'verstoten' wordt. Dat is niet erg 'vriendschappelijk' van haar natuurlijk, maar op dat moment was dat voor haar wellicht even de gemakkelijkste (niet de meest mooie) weg. Zij wil dan waarschijnlijk nog wel bij het groepje blijven horen.
Voor sommige mensen is het belangrijk dat 'het vriendengroepje' bestaat uit een afgebakend groepje mensen: jij hoort er wel bij en jij niet. Heel stom is dat, maar zo werkt het voor sommigen wel.
Ik zou de eer aan mezelf houden en andere mensen zoeken. Misschien kun je dan nog wel apart met die ene vriendin afspreken. Denk namelijk dat zij het niet zo slecht bedoeld, maar dat zij dus bang was dat ze dadelijk ook niet meer bij het groepje mocht horen.
Hopelijk is het nog een beetje een duidelijk verhaal geworden.
.