21 jaar en thuiswonend
maandag 29 juli 2013 om 11:15
Ik ben net een maand geleden 21 geworden en ik woon nog thuis. Ik heb een baan (partime) en ik ga terug naar school om alsnog mijn startkwalificatie te halen (wegens omstandigheden was het mijn niet gelukt om het af te maken) het is gewoon een volwassenen mbo opleiding. Maar ik begin me opeens erg onzeker te voelen ovr mij leeftijd en dat ik dus nog thuis woon. Ik ben erg emotioneel zelfstandig maar het lukt me maar niet om me zaken op orde te krijgen. Ik voel me nog 18 in plaats van 21. Ik heb ook nog schulden en dat ben ik nu aan het afbetalen. Ik betaal me eigen eten en zodra ik meer verdien betaal ik ook nog extra om mijn moeder mee te helpen. Mijn band met miin moeder is ook niet geweldig en dat maakt het extra moeilijk om thuis te wonen. Vinden jullie mij te oud dat ik nog thuiswonend ben? Ik heb in prinicipe genoeg vrijheid maar als ik hoor van andere dat hun op hun 19e van huis zijn gegaan dan denk bij mezelf maar hoe doe je dat dan is dat niet een klein beetje te vroeg?
maandag 29 juli 2013 om 11:17
Ik ben 23, woon sinds mijn 20e alleen.
Maar ik had/heb geen schulden, kon mijn zaken op orde krijgen, voelde me verantwoordelijker dan toen ik 18 was, heb een fulltime baan en ik had mijn opleiding afgerond.
Blijf jij nog maar even thuis en spaar wat geld zodat je onbezorgd op jezelf kan gaan wonen, over een jaar of 2.
Maar ik had/heb geen schulden, kon mijn zaken op orde krijgen, voelde me verantwoordelijker dan toen ik 18 was, heb een fulltime baan en ik had mijn opleiding afgerond.
Blijf jij nog maar even thuis en spaar wat geld zodat je onbezorgd op jezelf kan gaan wonen, over een jaar of 2.
maandag 29 juli 2013 om 11:26
Ik vind 21 ook niet oud ( maar ik ben dan ook 24 en woon nog thuis-;)). Zorg dat je alles op een rijtje hebt, zo veel mogelijk schulden vrij, bouw een buffer op en ga dan lekker uit huis.
Ik was bijna 23 toen ik klaar was met mijn studie, hogeschool lag op 15 minuten reizen. Geen reden voor mij op om kamers te gaan, thuis was het prima.
Daarna direct gaan werken, bezig met een buffer opbouwen, toen kwam eigenlijk na enkele maanden al de kans om zeer voordelig een huis te kopen/bouwen, dat met beide handen aangegrepen en nu, eind december, krijgen we de sleutel en ga ik het huis uit. Hadden we niet gekocht, dan was ik al eerder het huis uit gegaan, flatje gehuurd o.i.d. maar het liep nu eenmaal zo. Dat ene jaar doet het 'm ook niet voor mij. Ik ben al verschrikkelijk laat volgens de maatstaaf van vele mensen, dat ene jaartje kan er dan ook nog wel bij-;) Let niet zo op anderen, ga je eigen weg. Er zullen altijd mensen zijn die het te laat, te jong, onverantwoord etc. vinden.
Ik was bijna 23 toen ik klaar was met mijn studie, hogeschool lag op 15 minuten reizen. Geen reden voor mij op om kamers te gaan, thuis was het prima.
Daarna direct gaan werken, bezig met een buffer opbouwen, toen kwam eigenlijk na enkele maanden al de kans om zeer voordelig een huis te kopen/bouwen, dat met beide handen aangegrepen en nu, eind december, krijgen we de sleutel en ga ik het huis uit. Hadden we niet gekocht, dan was ik al eerder het huis uit gegaan, flatje gehuurd o.i.d. maar het liep nu eenmaal zo. Dat ene jaar doet het 'm ook niet voor mij. Ik ben al verschrikkelijk laat volgens de maatstaaf van vele mensen, dat ene jaartje kan er dan ook nog wel bij-;) Let niet zo op anderen, ga je eigen weg. Er zullen altijd mensen zijn die het te laat, te jong, onverantwoord etc. vinden.
maandag 29 juli 2013 om 11:29
Ik ken zelf niet zoveel mensen die met 21 jaar nog bij hun ouders wonen/woonden. De meesten waren inderdaad met 18, 19 jaar het huis uit. Maar als je al woont/opgroeit in de stad waar je ook studeert dan begrijp ik dat je jezelf niet op kosten gaat jagen door een kamer te zoeken etc. (Hoewel ik het stiekem een belangrijke, en ook een mooie stap in het studentenleven vind, en ik ook denk dat je je studententijd anders beleeft als je echt op kamers woont, dan wanneer je bij je ouders woont. Maar dat is echt puur mijn gevoel daarbij).
maandag 29 juli 2013 om 11:33
maandag 29 juli 2013 om 11:34
Ik ken heel veel mensen die met 21 nog thuis wonen. Tijdens mijn studententijd kwam ik ze niet echt tegen maar juist toen ik zelf weer in mijn oude stad terugkwam viel het me op dat de meesten eerst MBO/HBO doen en dan na een tijdje werken pas op zichzelf gaan, dan zijn ze echt wel 22 of ouder.
Dus schaam je niet.
Dus schaam je niet.
maandag 29 juli 2013 om 11:39
Ik denk dat op kamers gaan ook te maken heeft met welke studie en hoe deze in elkaar steekt. Mijn studie bestond uit vrij weinig contacturen en ik hoefde maar een uurtje met ov. Mensen die elke dag van negen tot zes op een opleiding zitten. .. die zullen eerder op kamers gaan.
Na twee jaar ging ik stage lopen in de buurt waardoor ik nog maar een keer per maand moest reizen. En het laatste jaar was zelf je tijd indelen. Dus veel thuisstudie.
Op kamers gaan was voor mij vrij onzinnig. Heb ook niets gemist qua studentenleven denk ik.
Na twee jaar ging ik stage lopen in de buurt waardoor ik nog maar een keer per maand moest reizen. En het laatste jaar was zelf je tijd indelen. Dus veel thuisstudie.
Op kamers gaan was voor mij vrij onzinnig. Heb ook niets gemist qua studentenleven denk ik.
maandag 29 juli 2013 om 11:41
Heel verstandig dat je eerst je schulden aflost! Fijn ook dat je bij je ouders kunt wonen. Ik woonde tot mijn 23ste bij mijn vader. Ik was toen bezig met mijn tweede studie en ik had geen zin om 500+ euro te betalen voor een kamer in Amsterdam en mijn vader vond het wel gezellig. In deze tijden is het fijn als je op deze manier kunt sparen en straks misschien een huis kunt kopen mede door je spaargeld.
maandag 29 juli 2013 om 11:42
maandag 29 juli 2013 om 11:44
maandag 29 juli 2013 om 11:46
quote:PlofKipje84 schreef op 29 juli 2013 @ 11:39:
Ik denk dat op kamers gaan ook te maken heeft met welke studie en hoe deze in elkaar steekt. Mijn studie bestond uit vrij weinig contacturen en ik hoefde maar een uurtje met ov. Mensen die elke dag van negen tot zes op een opleiding zitten. .. die zullen eerder op kamers gaan.
Na twee jaar ging ik stage lopen in de buurt waardoor ik nog maar een keer per maand moest reizen. En het laatste jaar was zelf je tijd indelen. Dus veel thuisstudie.
Op kamers gaan was voor mij vrij onzinnig. Heb ook niets gemist qua studentenleven denk ik.
Hier hetzelfde, qua contacturen en het op kamers gaan ja of nee.
Wat ik wel opvallend vond was dat in mijn studiejaar van de opleiding hooguit 5 personen ( van de 40) op kamers zat/ging. Verder bleef bijna iedereen thuis wonen. En dat terwijl de stad best studentvriendelijk is. Kan zeker te maken hebben met het aantal contacturen. De meeste klasgenoten woonden net zoals ik, binnen 15 km van de hogeschool, wat met trein, bus of fiets prima te doen was. Ik denk overigens dat op kamers best goed is, ook om wat NYC heirboven zegt. Ik had dat op dat moment gewoon zelf niet, ik zag de charme er totaaaaal niet van. Achteraf vind ik het af en toe best jammer, ik heb gezien hoeveel plezier nichtje aan het op kamers wonen had. Dat was een nadeel aan mijn keuze om thuis te blijven wonen. Gelukkig waren er daarnaast voldoende voordelen:)
Ik denk dat op kamers gaan ook te maken heeft met welke studie en hoe deze in elkaar steekt. Mijn studie bestond uit vrij weinig contacturen en ik hoefde maar een uurtje met ov. Mensen die elke dag van negen tot zes op een opleiding zitten. .. die zullen eerder op kamers gaan.
Na twee jaar ging ik stage lopen in de buurt waardoor ik nog maar een keer per maand moest reizen. En het laatste jaar was zelf je tijd indelen. Dus veel thuisstudie.
Op kamers gaan was voor mij vrij onzinnig. Heb ook niets gemist qua studentenleven denk ik.
Hier hetzelfde, qua contacturen en het op kamers gaan ja of nee.
Wat ik wel opvallend vond was dat in mijn studiejaar van de opleiding hooguit 5 personen ( van de 40) op kamers zat/ging. Verder bleef bijna iedereen thuis wonen. En dat terwijl de stad best studentvriendelijk is. Kan zeker te maken hebben met het aantal contacturen. De meeste klasgenoten woonden net zoals ik, binnen 15 km van de hogeschool, wat met trein, bus of fiets prima te doen was. Ik denk overigens dat op kamers best goed is, ook om wat NYC heirboven zegt. Ik had dat op dat moment gewoon zelf niet, ik zag de charme er totaaaaal niet van. Achteraf vind ik het af en toe best jammer, ik heb gezien hoeveel plezier nichtje aan het op kamers wonen had. Dat was een nadeel aan mijn keuze om thuis te blijven wonen. Gelukkig waren er daarnaast voldoende voordelen:)
maandag 29 juli 2013 om 11:50
Mijn zus is 22 en woont ook nog thuis. Ze heeft geen vriend, en studeert nog dus ze ziet niet echt het nut om alleen te gaan wonen. Ook al zou ze een baan hebben dan nog zou ze thuis blijven tot ze iemand heeft gevonden waarmee ze alleen kan wonen.
Het is niet echt abnormaal als je op zo'n leeftijd nog thuis woont. Ikzelf ben 20 en ik zal hier nog minstens 3-5 jaar wonen omdat ik ook nog ga studeren.
Het is niet echt abnormaal als je op zo'n leeftijd nog thuis woont. Ikzelf ben 20 en ik zal hier nog minstens 3-5 jaar wonen omdat ik ook nog ga studeren.
maandag 29 juli 2013 om 12:37
maandag 29 juli 2013 om 12:41
Ik zou je er echt niet te druk om maken!
Ik heb zelf drie jaar op mezelf gewoond van mijn 20ste tot en met 22ste.... In de stad waar ik studeerde. Ik ben nu 23 en woon weer een tijdje thuis! Ik heb namelijk een baan gevonden dichtbij mijn ouders. Die baan zou 2 uur enkele reis zijn vanaf mijn studentenstad, dus vandaar die keuze!
Het is bij mij nu een kwestie van een geschikte woning vinden en dan ga ik weg, maar ik heb geen haast. Mijn ouders hebben er geen problemen mee dat ik thuis woon dus het gaat prima zo. Maak je niet zo druk, jij hebt ook zo je redenen waardoor dit de beste keuze lijkt (schulden)!
Ik heb zelf drie jaar op mezelf gewoond van mijn 20ste tot en met 22ste.... In de stad waar ik studeerde. Ik ben nu 23 en woon weer een tijdje thuis! Ik heb namelijk een baan gevonden dichtbij mijn ouders. Die baan zou 2 uur enkele reis zijn vanaf mijn studentenstad, dus vandaar die keuze!
Het is bij mij nu een kwestie van een geschikte woning vinden en dan ga ik weg, maar ik heb geen haast. Mijn ouders hebben er geen problemen mee dat ik thuis woon dus het gaat prima zo. Maak je niet zo druk, jij hebt ook zo je redenen waardoor dit de beste keuze lijkt (schulden)!