Wederom een topic over geloof

quote:Debora schreef op 09 september 2013 @ 20:55:

[...]



Omdat die overtuiging heel veel mensen diepongelukkig heeft gemaakt. Ik ben er daar één van. En ik had geen keuze, want ik was jong en ik moest wel vertrouwen op de oudere mensen.



Ik maak me overigens niet druk om in de hemel komen. Ik maak me druk om de vreselijke hypocrisie dat God Almachtig/Liefdevol/Rechtvaardig is, maar zijn schepsels toch gruwelijke dingen aandoet, omdat 'ie boos is op iets waar ze niks aan kunnen doen, want per slot van rekening zijn wij creaties van diezelfde Almachtige/Liefdevolle/Rechtvaardige God. En dat volwassenen dat zonder met de ogen te knipperen nog een goed iets vinden ook...



Als er nou alleen een hemel zou zijn waar gelovigen in komen en de rest stopt met leven na dit leven, bij zo'n religie zou ik denken: lekker geloven waar je zin in hebt!

Maar jij gelooft, dus sorry dat is geen antwoord op mijn vraag...



Waarom maakt een ongelovige zich druk om buitengesloten te worden van datgene waar hij niet in gelooft?



(vergelijk: ik geloof niet in Sinterklaas maar ben diep teleurgesteld als ik geen cadeautje krijg van Sinterklaas).

quote:Naara schreef op 09 september 2013 @ 20:49:

Nu dit topic toch verschillende kanten op gaat, heb ik ook een vraag:



@ongelovigen

Als jullie dan toch niet geloven in God, Hemel, Hel, Vagevuur, enz....



Waarom maken jullie je er dan zo druk over dat alleen de gelovigen een plek in de Hemel kunnen verwerven? En dat jij als ongelovige daar gene plekje hebt?

Daar maak ik me helemaal niet druk over. Dat zou nogal raar zijn, aangezien ik er niet in geloof.



Waar ik me zorgen over maak is hoe het idee van hemel/hel mensen soms drijft tot angst, hypocrisie, of geweld. En mensen worstelen zelf met deze concepten, dan denk dat het juist kan helpen om de inconsistenties en onlogische aspecten aan te wijzen.

Ook vind ik het onterecht dat sommige gelovigen zich moreel verheven voelen boven ongelovigen puur omdat ze gelovig zijn. Ik vind dat een arme opvatting van wat goedheid is.



Toevoeging: ik denk dat ongelovigen die het toegangsbeleid van de hemel bekritiseren dat doen om aan te tonen dat het beeld van God als al-goed niet klopt als hij tegelijk zulke arbitraire regels stelt/niet let op goede daden/mensen laat branden in de hel.

(Dit is een heel specifiek soort god, ik zeg niet dat alle gelovigen hierin geloven).

quote:Naara schreef op 09 september 2013 @ 21:04:

[...]



Maar jij gelooft, dus sorry dat is geen antwoord op mijn vraag...



Waarom maakt een ongelovige zich druk om buitengesloten te worden van datgene waar hij niet in gelooft?



(vergelijk: ik geloof niet in Sinterklaas maar ben diep teleurgesteld als ik geen cadeautje krijg van Sinterklaas).

Nee, ik geloof niet.

Ik kan het gevoel van geloof oproepen. Daardoor kan ik oprecht verwonderd zijn als ik een gospelkoor hoor zingen of als ik het verhaal van de lijdensweg van Jezus hoor. Dat sommige mensen hier dus bijzondere godservaringen hebben, is helemaal niet vreemd. Dat zie je in alle religies. En ook atheïsten kunnen dit hebben.

Maar het grootste gedeelte van de tijd geloof ik noch in de hemel noch in de hel noch in een Almachtig opperwezen dat ons in deze ellende laat zitten omdat we het er zelf naar gemaakt hebben.

Het voelt een beetje raar om me zomaar in deze discussie te mengen, maar ik zou graag een hele domme vraag stellen. Het is een vraag die vaak bij mij op komt, maar die ik toch weer wegstop. Dit topic zet me toch weer aan het denken hoe het nou precies zit.



Ik vraag me af of het mogelijk is om jezelf Christelijk te noemen als je niet letterlijk in de Bijbel gelooft. Zelf ben ik niet gelovig opgevoed, dus ik weet niet of ik kan geloven dat Jezus daadwerkelijk bestaan heeft en daadwerkelijk de zoon van God is die daadwerkelijk gestorven is aan het kruis. Misschien dat ik daar te sceptisch voor ben (mede door mijn niet-religieuze opvoeding?).

Ik zou mezelf echter wel als een soort cultureel-Christen kunnen bestempelen. Zolang de Bijbel niet letterlijk wordt genomen, ben ik het met veel dingen eens en kan ik veel lessen uit de Bijbel gebruiken in mijn dagelijks leven. Naastenliefde bijvoorbeeld, vind ik erg belangrijk.



Ik vraag me af of het mogelijk is jezelf Christen te noemen als je niet echt in God gelooft. Wat is het verschil tussen wat ik maar even cultureel-Christen noem, en een Christen die ook twijfelt?



Ik wil met deze post absoluut niemand voor het hoofd stoten, dat is echt niet mijn bedoeling. Dit topic roept bij mij alleen weer die vraag op die ik in mijn, niet-gelovige omgeving niet kwijt kan. Het feit is dat het me wel heel fijn lijkt om echt te kunnen geloven. Maar je kunt niet rationeel kiezen om te geloven - je moet het geloven. Maar hoe doe je dat?

En als ie wel bestaat, zie ik niet in waarom ik blij met m moet zijn... Dan hebben we met zn allen dikke pech gehad.

Dan had ik liever nooit geboren geweest. En in dat geval vind ik dat ik geen vrije wil heb: ik heb nooit de keuze gehad om geboren te worden of niet. Het is gebeurd, en er is geen weg terug. Dus dan word ik tegen wil en dank beoordeeld aan het einde van de rit.

Interessante vraag Pulcher.

Ik zou zeggen: als jij jezelf thuis voelt bij het christendom en je staat achter wat het geloof uitdraagt, waarom zou je jezelf dan geen christen mogen noemen? Als een zesde van de predikanten twijfelt aan Gods bestaan of niet gelooft, heb jij als gelovige ook wel wat ruimte lijkt me zo.



Wat jij beschrijft als cultureel christen komt best veel voor, volgens mij vooral onder katholieken. Misschien als beginstadium van complete secularisatie, misschien als nieuwe invulling van het geloof.



Er zullen altijd mensen bestaan die precies denken te weten hoe je op de juiste manier gelooft. Maar geloof is persoonlijk en zeker tegenwoordig best wel individueel.

quote:Pulcher schreef op 09 september 2013 @ 21:20:

Het voelt een beetje raar om me zomaar in deze discussie te mengen, maar ik zou graag een hele domme vraag stellen. Het is een vraag die vaak bij mij op komt, maar die ik toch weer wegstop. Dit topic zet me toch weer aan het denken hoe het nou precies zit.



Ik vraag me af of het mogelijk is om jezelf Christelijk te noemen als je niet letterlijk in de Bijbel gelooft. Zelf ben ik niet gelovig opgevoed, dus ik weet niet of ik kan geloven dat Jezus daadwerkelijk bestaan heeft en daadwerkelijk de zoon van God is die daadwerkelijk gestorven is aan het kruis. Misschien dat ik daar te sceptisch voor ben (mede door mijn niet-religieuze opvoeding?).

Ik zou mezelf echter wel als een soort cultureel-Christen kunnen bestempelen. Zolang de Bijbel niet letterlijk wordt genomen, ben ik het met veel dingen eens en kan ik veel lessen uit de Bijbel gebruiken in mijn dagelijks leven. Naastenliefde bijvoorbeeld, vind ik erg belangrijk.



Ik vraag me af of het mogelijk is jezelf Christen te noemen als je niet echt in God gelooft. Wat is het verschil tussen wat ik maar even cultureel-Christen noem, en een Christen die ook twijfelt?



Ik wil met deze post absoluut niemand voor het hoofd stoten, dat is echt niet mijn bedoeling. Dit topic roept bij mij alleen weer die vraag op die ik in mijn, niet-gelovige omgeving niet kwijt kan. Het feit is dat het me wel heel fijn lijkt om echt te kunnen geloven. Maar je kunt niet rationeel kiezen om te geloven - je moet het geloven. Maar hoe doe je dat?

Het is een misvating dat alle Christenen met hun hart geloven. Er zijn ook Christenen die besluiten dat dit het is, maar het niet voelen. Dat hoeft ook niet.

Zelfs al zou je de bijbel letterlijk interpreteren, dan nog zal er oneningheid bestaan over hoe dingen geïnterpreteerd moeten worden. Dat geldt ook voor de grotere lijnen in de bijbel: je kunt ook zeggen dat de bijbel voor die tijdsperiode geschreven is en in de loop van de eeuwen misbruikt is voor persoonlijk gewin. En dat de essentie van de bijbel is dat je elkaar moet liefhebben.

Dat doen bijvoorbeeld de mensen van het Apostolisch Genootschap.

En als je helemaal geen interesse hebt in een godsbeeld, zijn er ook nog humanistische genootschappen. Voor ieder wat wils.



Maar ik herken je vraag hoor. Ik vond ook dat ik het letterlijk moest interpreteren. Waarom zou je anders geloven? Maar de bijbel of de koran letterlijk interpreteren is in de praktijk onmogelijk. Je gedachten kun je namelijk niet controleren. Waardoor je altijd zult zondigen volgens de definities.

Pulcher, als ik jou goed belees dat kan jij je vinden in een deel/veel van de normen en waarden van het Christelijke geloof. Dat voelt goed voor jou. Voor mij is echter de essentie van geloven dat ik in God geloof. Daar horen bepaalde normen en waarden - voor mij - onlosmakelijk bij. Maar het begint met geloven.

Voel jij je alleen vertrouwd met het 'warme' gedachtengoed of voel je ook ergens het bestaan van een God...?



Edit: ik baseer mijn vraag overigens op deze zinsnede uit jouw post:

"Ik vraag me af of het mogelijk is jezelf Christen te noemen als je niet echt in God gelooft."

Debora zou je willen uitleggen hoe het jou ongelukkig maakte?



Ik kwam dit tegen:

quote:Het verwerven van het eeuwig leven in de paradijslijke tuinen is volgens de islam dus niet zozeer afhankelijk van de naam van het geloof waartoe men behoort, maar wel van hoe men zich gedraagt - niet alleen tegenover andere mensen, maar ook tegenover de dieren en het milieu. Elk mens is volledig verantwoordelijk voor eigen gedrag, en zal daarop beoordeeld worden. Elk mens is ook vrij in zijn keuze van hoe hij zich tegenover God verhoudt. In die zin schrijft elk mens het scenario van de eigen oordeelsdag, wanneer men zich tegenover God zal moeten verantwoorden. Het criterium waartegenover het gedrag zal beoordeeld worden, is het Woord van God, zoals het door de Profeten van de gemeenschap waarin men leeft, werd verkondigd. Volgens de islam kenmerkt een gelovige zich door naastenliefde en het delen van de eigen welvaart met de behoeftigen, door het bewandelen van de middenweg en schuwen van extremen, door het doen van goede werken, door verantwoordelijkheidszin, nederigheid, trouw aan een gegeven woord, oprechtheid, waarachtigheid, vergevingsgezindheid, door werklust, zachtmoedigheid en vriendelijkheid, voor verzoeningsgezindheid en het vermijden van conflicten, door hulpvaardigheid, door het afwijzen van hoogmoed, onrecht, racisme en afgunst, door geduld en respect voor de anderen en voor hun geloofsovertuiging enz. Dit zijn een paar van de houdingen en gedragingen waarmee men in het leven de weg effent naar het paradijslijke hiernamaals, wat, kort gesteld neerkomt op het uitdragen van een hoogstaand moreel gedrag.

Deze idealen uit de Koran en de Sunnah zijn dezelfde als deze welke in de Bijbel vermeld worden. Een jood of een christen die leeft volgens de Bijbel leeft kan dus volgens de islam naar het paradijs gaan, terwijl een muslim die zich misdraagt in de hel kan terechtkomen.

"Zij die geloven, zij die het Jodendom aanhangen, de Christenen en de Sabiërs die in God en de laatste dag geloven en die deugdlijk handelen, voor hen is hun loon bij de Heer en zij hebben niets te vrezen noch zullen zij bedroefd zijn." (Koran 2:62)

Dat volgens de islam ook christenen of joden naar het paradijs kunnen gaan, hangt samen met het islamitisch geloof dat zij allemaal in dezelfde ene God geloven die in het hebreeuws Jahweh genoemd wordt en in het arabisch Allah (zoals hij in het frans Dieu genoemd wordt en in het nederlands God).

Ter vergelijking: het christendom gelooft dat alleen christenen naar de hemel zullen gaan. Het verwerven van het Eeuwig Leven vereist volgens het christendom dat men zich bekeert tot volgeling van Jezus. Dit komt omdat christenen geloven in de erfzonde (volgens het christendom heeft God Adam en Eva nooit hun zonde vergeven, zodat elk kind zondig - als drager van de erfzonde - geboren wordt). Omdat christenen geloven dat de verlossingsdood van Jezus deze erfzonde en dus alle daarop gebaseerde zonden ongedaan gemaakt heeft voor zijn volgelingen, kunnen alleen christenen naar het paradijs en is missioneringswerk zo belangrijk om zielen te redden.

Muslims geloven echter dat elk kind zonder zonden geboren wordt en dat elk mens die vroom is en goede daden stelt mits gods genade tot het paradijs toegelaten kan worden. Daarbij zijn muslims slechts overbrengens van de Boodschap. Het is Muslims ten zeerste verboden te proberen anderen te dwingen zich te bekeren tot de islam. Overigens, theologisch is daar geen dwingende reden toe vermits volgens de islam ook niet-muslims naar de hemel kunnen gaan. In de islam gebeurt de beoordeling op Oordeelsdag immers niet op basis van de kerkgemeenschap waartoe men behoort, maar op basis de vroomheid, het gedrag en de intenties voor dat gedrag.

De islam benadrukt herhaaldelijk het belang van waarachtigheid, in die mate dat de diepste putten in de hel voorbehouden worden voor de 'hypocrieten". Volgens de koran zijn dat muslims die beweren dat zij gelovig zijn, maar wiens daden dit tegenspreken. Het zijn muslims die het ene zeggen en het andere doen.



Wat je zegt met je kunt er niks aan doen, nogmaals jij kan minder hard gestraft kan worden dan ik die 'de waarheid' weet maar me er niet aan zou houden.

Ik vind het geen hypocrisie dat zondige mensen gestraft worden.. In de islam zou iedere ziel getuigd hebben van het bestaan van God voor hij zn lichaam betrad. Als dat echt de waarheid is, hoe erg is het dan om nu zijn bestaan te ontkennen. Als je alleen al kijkt naar alle details van de natuur, t heelal, de kracht van the secret ..

Als je echt gelooft dat God alles en overal is, hem voelt, gelooft dat hij alles geschapen heeft enz, vindt je de hel een passende straf.. En niet om sadisme of iets dergelijks, maar omdat hij zelfs daarmee het beste met je voorheeft.

Hoe ik mij nu voel als gelovige zou ik nooit meer willen missen, ik zou sterven voor mijn geloof. En dat ietsiepietsie gevoel van paradijs gun ik iedereen zo erg, en God jou vast ook, waardoor ik kan snappen dat hij de hel gebruikt om je alsnog in het Paradijs te krijgen. Zovan als het leven met al zijn tekens niet genoeg was om je te laten geloven, is dat blijkbaar nog de enige manier. Geloof mij je weet niet wat je mist als je dat gevoel kent.

En als jij nooit van je leven met een koran inraking kwam, dan is dat ook weer voorbestemd snapje? Dan heb jij een extra beproeving om toch weer het goede te doen..

Ik ben er heel erg dankbaar voor dat ik moslim ben omdat ik nu dat gevoel ken, maar ook mij is het alleen gelukt door leiding van God, ik heb het allemaal aan hem te danken..

Zoals je zegt, ook ik kan er niks aan doen dat ik wel moslim ben, en zal net als jou een goed mens moeten zijn.

Dus als je gelooft in God vindt je de hel een passende straf voor iemand die zoiets groots als hem kan ontkennen, en als je niet gelooft, wat maakt het dan uit.. Wie weet kom je niet eens in de hel omdat je gelooft dat je er niks aan kunt doen!

Wat het nut is van onze schepping etc, is kennis die alleen bij God ligt..

@martyr de bedoeling van je houden aan voorschriften en dat vertrouwen in god leggen, is omdat god alwetend is en het het beste weet



Stel jij zou het iets goeds vinden om mensen pijn te doen.. En je vindt zelf dat je het het beste weet. Dan zou je jezelf onrecht aandoen met wat je veroorzaakt. (Even er van uitgaande dat alle voorschriften in de koran juist goed voor je zijn zoals ik geloof)

Pulcher: Ik heb, nogmaals, een rotsvast geloof in God, maar ik ben geen christen. Ik geloof in geen enkel boek en hoewel ik denk dat Jezus heeft bestaan, geloof ik niet dat hij de enig geboren zoon van God is. Ik denk dat Jezus gewoon één van onze broeders is en de christus heeft bereikt, zoals een aantal voor hem en een aantal na hem en ben de overtuiging toegedaan dat we allemaal dat pad moeten volgen, om hetzelfde te bereiken als onder andere Jezus heeft gedaan.

@ pulcher wat je zegt over niet-rationeel kunnen geloven, dat is waarom ik zo dankbaar ben dat ik wel geloof. Je kunt dit ook niet afdwingen zeg maar, mij overkwam het opeens en ik voel me er heel nederig bij omdat ik het ook zomaar weer kan kwijtraken. Ik heb 5 jaar gelooft zoals jou, alleen was er bij mij geen onduidelijkheid zoals of jezus wel echt zijn zoon is ed want dat is hij niet in de islam, dus voor mij was het het wel meteen helemaal, en toch voelde ik het niet.

Maar het niet voelen en zijn bestaan ontkennen vind ik 2 verschillende dingen..

Ik denk dat de enige manier is, erom bidden en god erom vragen, een beetje vertrouwen in hem hebben, iets voor hem doen en wie weet doet hij dan wel iets voor jou.

quote:hmdl schreef op 09 september 2013 @ 21:47:

@martyr de bedoeling van je houden aan voorschriften en dat vertrouwen in god leggen, is omdat god alwetend is en het het beste weet

Dat is jouw interpretatie.

Mijn interpretatie is dat ik door in God te geloven me al overgeef aan God. En verder dat hoe ik mijn geloof beleef tussen mij en God is.

quote:Stel jij zou het iets goeds vinden om mensen pijn te doen.. En je vindt zelf dat je het het beste weet. Dan zou je jezelf onrecht aandoen met wat je veroorzaakt. (Even er van uitgaande dat alle voorschriften in de koran juist goed voor je zijn zoals ik geloof)Ik behoud mij zeker voor om zelf na te denken over wat ik goed vind. En ik vertrouw erop dat God mij daarin leidt (op het rechte pad). Wat goed is, haal ik niet persé uit voorschriften.

quote:hmdl schreef op 09 september 2013 @ 21:47:

@martyr de bedoeling van je houden aan voorschriften en dat vertrouwen in god leggen, is omdat god alwetend is en het het beste weet



Stel jij zou het iets goeds vinden om mensen pijn te doen.. En je vindt zelf dat je het het beste weet. Dan zou je jezelf onrecht aandoen met wat je veroorzaakt. (Even er van uitgaande dat alle voorschriften in de koran juist goed voor je zijn zoals ik geloof)

Dat lijkt me veel te belangrijk om 'even vanuit te gaan'. Het probleem is dat of en wat God zegt voor mensen niet te controleren is. Je moet een stap nemen en de Koran of Bijbel als gezaghebbend accepteren, maar de redenen om dat te doen komen uit diezelfde Koran en Bijbel (vertaald door gelovigen). Een soort van 'wij van WC-eend adviseren WC-eend'.



Dat God alwetend is en het beste met je voorheeft is in zichzelf is een menselijk oordeel over God. Als mensen blijkbaar niet in staat zijn hun eigen handelen te beoordelen, waarom zou ik ze dan wel geloven als ze met claims over God komen?

je kan alle kanten op met de bijbel.

Dus dat is makkelijk, doe wat je wil en verzin een passende interpretatie. Zo makkelijk is het.



Maakt gelijk duidelijk dat leven zonder bijbel ook heel goed mogelijk is

Hoi Flakes, als eerst gecondoleerd met je partner

quote:Debora schreef op 09 september 2013 @ 20:55:

[...]



Omdat die overtuiging heel veel mensen diepongelukkig heeft gemaakt. Ik ben er daar één van. En ik had geen keuze, want ik was jong en ik moest wel vertrouwen op de oudere mensen.



Ik maak me overigens niet druk om in de hemel komen. Ik maak me druk om de vreselijke hypocrisie dat God Almachtig/Liefdevol/Rechtvaardig is, maar zijn schepsels toch gruwelijke dingen aandoet, omdat 'ie boos is op iets waar ze niks aan kunnen doen, want per slot van rekening zijn wij creaties van diezelfde Almachtige/Liefdevolle/Rechtvaardige God. En dat volwassenen dat zonder met de ogen te knipperen nog een goed iets vinden ook...



Als er nou alleen een hemel zou zijn waar gelovigen in komen en de rest stopt met leven na dit leven, bij zo'n religie zou ik denken: lekker geloven waar je zin in hebt!

Maar realiseer je je dat het ook een hoop mensen gelukkig maakt, en het geloof hun juist dat beetje houvast geeft wat zij nodig hebben. En dat die gruwelijke dingen niet het enige zijn, dat er nog veel meer is. Dat al die gruwelijke dingen mensen niet zomaar overkomen, maar dat daar meer achter zit. Dat God rechtvaardig is, en dat je ooit krijgt wat je toekomt, dat je ooit beloont word voor al het goeds wat je hebt gedaan.



Want mensen kijken naar het negatieve, maar uiteindelijk tellen goede daden zwaarder dan slechte daden. En met alle slechte dingen die je meemaakt worden er zondes uitgewist. Niemand weet wie er naar de hel gaat, alleen God weet dat.



Iedereen moet geloven waar diegene zich goed bij voelt, maar het geloof is niet alleen ellende. Integendeel tot angst voor de hel heb ik angst dat er niks is. Dat lijkt mij pas ellendig, het idee dat ik bepaalde mensen nooit meer zal zien. Ja ik weet het dan niet meer, maar dat is nou ook niet echt geruststellend die gedachte. Dan is het leven pas nutteloos en gruwelijk.

Wat dat betreft zijn wij mensen narcistisch, wij willen belangrijk gevonden worden, we willen erkenning en we willen dat we na onze dood voortleven, hetzij door nageslacht, door boeken, schilderijen, liedjes, doelpunten, presidentschappen, standbeelden, straatnaambordjes...



En als er na dit leven niets is zou het nutteloos zijn. Tja. So what. Misschien moeten we het klein proberen te houden en genieten van de dingen die we hebben, die we kunnen ervaren en dat in positieve zin delen met de mensen om ons heen.

Flakes, mijn woorden zijn niet de waarheid, net zo min als die van een ander. Er zijn woorden die troost bieden, maar alleen jij weet welke.

Ik begin acuut te stuiteren bij de OP. Ik ben niet geschikt voor welk geloof dan ook.

Waarom zou Jezus voor jou gestorven zijn?

Vaders Liefdesbrief



Mijn kind,



Je kent mij misschien niet,

maar Ik weet alles over je

Psalm 139:1



Ik weet het wanneer je zit en

wanneer je weer opstaat

Psalm 139:2



Alles wat je doet is bij mij bekend

Psalm 139:3



Zelfs de haren op je hoofd zijn geteld

Mattheüs 10:29-31



Want je bent gemaakt naar Mijn evenbeeld

Genesis 1:27



In Mij leef je, beweeg je en is je bestaan

Handelingen 17:28



Je bent uit Mij voortgekomen

Handelingen 17:28



Voordat je verwekt werd,

kende Ik je al

Jeremia 1:5



Nog voordat Ik de wereld maakte,

koos Ik je al uit

Efeziërs 1:4



Je bent geen vergissing

Psalm 139:15



Elke dag van je leven stond al

opgeschreven in Mijn boek

Psalm 139:16



Ik bepaalde je geboorte en waar je zou leven

Handelingen 17:26



Je bent prachtig gemaakt

Psalm 139:14



Ik heb je gemaakt in de buik van je moeder

Psalm 139:13



Ik verwelkomde je op de dag

dat je geboren werd

Psalm 71:6



Mensen die Mij niet kenden hebben

geprobeerd Mij te vertegenwoordigen

Johannes 8:41-44



Ik ben niet ver weg en kwaad,

want Ik ben de volmaakte liefde

1 Johannes 4:16



Mijn verlangen is om je te

overladen met Mijn liefde

1 Johannes 3:1



Gewoon omdat Ik je Vader

ben en jij Mijn kind bent

1 Johannes 3:1



Ik geef je veel meer dan een

aardse vader zou kunnen

Mattheüs 7:11



Want Ik ben de perfecte vader

Mattheüs 5:48



Al het goede dat je ontvangt komt uit Mijn hand

Jacobus 1:17



Ik geef je wat je nodig hebt

Mattheüs 6:31-33



Mijn plan voor jouw toekomst is

altijd vol hoop geweest

Jeremia 29:11



Want Ik hou van je met een eeuwigdurende liefde

Jeremia 31:3



Ik denk ontelbaar veel aan je

Psalm 139:17-18



En Ik zing een lied van blijdschap over je

Zefanja 3:17



Ik zal niet stoppen met het goede voor je te doen

Jeremia 32:40



Want je bent Mijn kostbare bezit

Exodus 19:5



Met Mijn hele hart en ziel verlang

Ik er naar om je te bevestigen

Jeremia 32:41



En Ik wil je grote en verbazingwekkende

dingen laten zien

Jeremia 33:3



Als je Mij met je hele hart zoekt,

zal je Mij vinden

Deuteronomium 4:29



Verheug je in Mij en Ik zal je al de

verlangens van je hart geven

Psalm 37:4



Want Ik heb die verlangens in je gelegd

Filippenzen 2:13



Ik kan oneindig veel meer voor je doen

dan dat je ooit kunt beseffen

Efeziërs 3:20



Ik ben diegene die je het meest aanmoedigt

2 Thessalonicenzen 2:16-17



En Ik ben ook de Vader die je

troost in al je verdriet

2 Corinthiërs 1:3-4



Als je terneergeslagen bent,

ben Ik dicht bij je

Psalm 34:19



Zoals een herder een lam draagt,

zo heb Ik je dicht bij Mijn hart gedragen

Jesaja 40:11



Op een dag zal Ik elke traan van je ogen afwissen

Openbaring 21:3-4



En Ik zal alle pijn die je op deze

wereld hebt geleden, wegnemen

Openbaring 21:3-4



Ik ben je Vader en Ik hou net zoveel

van jou als van Mijn Zoon, Jezus

Johannes 17:23



Want in Jezus heb Ik Mijn liefde

voor jou laten zien

Johannes 17:26



Hij is het exacte evenbeeld van

MijHebreeën 1:3



Hij kwam om te laten zien dat Ik aan jouw kant,

en niet tegenover je, sta

Romeinen 8:31



En je te vertellen dat Ik niet

meer naar je zonden kijk

2 Corinthiërs 5:18-19



Jezus stierf zodat wij weer bij

elkaar kunnen komen

2 Corinthiërs 5:18-19



Zijn dood was de ultieme uiting

van Mijn liefde voor jou

1 Johannes 4:10



Ik gaf alles op waar Ik van hield,

zodat Ik misschien jouw liefde zou winnen

Romeinen 8:31-32



Als je Jezus verwelkomt,

ontvang je Mij ook

1 Johannes 2:23



En niets zal je ooit nog scheiden van Mijn liefde

Romeinen 8:38-39



Kom thuis en Ik geef het grootste

feest dat je ooit beleefd hebt

Lucas 15:7



Ik ben altijd Vader geweest

en Ik zal altijd Vader blijven

Efeziërs 3:14-15



Mijn vraag is Wil je Mijn kind zijn?

Johannes 1:12-13



Ik wacht op je

Lucas 15:11-32



je Vader

Almachtig God

Dus? En nu?

De heer is mijn herder

Mij ontbreekt men aan niets

Hij doet mij geleiden

Naar grazige weiden

Hij voert mij al zachtkens

Naar de wateren der rust