mot op het werk...

Sinds april 2013 werk ik als schoonmaakster op een school met meerdere mensen, waar onder ook mijn zusje. En dat gaat goed.

Maar gisteren is er iets voor gevallen op het werk, nou ja voor gevallen... Ik, mijn zusje en de voorvrouw hebben gewoon vaak plezier met z'n allen, en ja dan lach ik gewoon wel mee. Maar gisteren ook, mijn voorvrouw zei iets, en ik lachte gewoon mee en mijn zusje ook. Toen was ik in het washok de bakken aan het vullen, en toen zei de voorvrouw iets, wat als grapje was bedoeld, maar mijn zusje werd zo kwaad en is boos weg gelopen. De voorvrouw ging er achter aan, maar toen is mijn zusje naar huis gegaan, zomaar zonder iets te zeggen.



Wij moesten dus ook haar werk nog doen. maar ik heb ook tegen de voorvrouw gezegd van dat mijn zusje, heel gevoelig is, en dingen altijd maar verkeerd op vat als er wat wordt gezegd. Ik moest mijn moeder bellen, maar mijn zusje had al gebeld en ik kreeg het gewoon op mijn hoofd. dat ik het had gedaan en ook mee deed, terwijl ik alleen maar wat mee lachte, omdat ik zelf niet eens wist wat ik had gedaan.



Mijn zusje heeft ook een soort beperking, adhd, pdd nos, en ze zegt elke keer zo ben ik , of ik ben anders dat weten jullie best, met andere woorden, we moeten altijd maar met haar rekening houden. Maar wij gaan echt niet elke minuut van de dag denken, van oh zouden we dat kunnen zeggen, want straks wordt ze weer boos? Dat is toch teveel om over na te denken.. Mijn zusje is gewoon snel op de teentjes getrapt..



Maar nu krijg ik van alle kanten verwijten, dat het niet werkt dat wij als familie daar werken, alleen omdat mijn zusje zegt dat ze anders is, en al die tijd ging het goed. En dat ik er vanzelf achter kom, omdat zij vanmiddag een gesprek heeft met de directeur, en dat zij er voor gaat zorgen dat ik wordt ontslagen...of iets dergelijks.. ik heb ook al tegen haar gezegd van ik heb niks gedaan, want in mijn ogen heb ik ook niks gedaan.



Want mogen wij dan nooit plezier in het leven hebben? En altijd maar rekening met elkaar moeten houden? maar nu ben ik dus wel bang dat ik door haar wordt ontslagen, maar ik vroeg mij af, daar heeft zij toch geen zeggenschap over? Ik weet hoe mijn zusje is, die kan zo het verhaal aanpappen dat het heel erg lijkt, en dat het dan onze schuld is.



Maar zusje heeft een wajong uitkering en woont begeleidt, en is misschien wel anders dan ons, en wij proberen er altijd rekening mee te houden, maar soms vergeten we dan ook wel eens. maar we denken ook dat het haar wat teveel wordt, ook omdat ze nog ergens anders woont en tijdelijk ergens woont niet bij ons in het dorp en dat ze dan elke dag met de bus heen en weer moet en dan pas savonds om half 8 thuis is, eten en dan weer op bed om de volgende dag er al om kwart voor 6 er uit te moeten



Maar hoe kan ik hier mee omgaan? straks wordt ik ontslagen doordat zij het verhaal heel sterkt maak.. Maar ik weet wel dat als dat zou gebeuren, ik mijn zusje niet meer als zusje beschouw..

Hangt er van af, of er nog kandidaten zijn, maar ik denk wel dat mijn zusje kan ruilen met iemand die op een andere locatie werkt, mijn zusje daar, en diegene hier:)

Gisteren is mijn zusje hier nog geweest, want wat ze zei meende ze niet, Maar gisteren op het werk heb ik gehoord van de voorvrouw dat mijn zusje heeft toegegeven dat zij fout zat. Gisteren en vandaag heeft ze vrij. Maar gisteren moesten we wel in 1,5 uur haar afdeling, de kantine en mijn afdeling doen, samen met de voorvrouw, gelukkig hebben we dat gered, wat een heen en weer gevlieg.



Ik kan goed met mijn voorvrouw praten, heb ook gezegd dat mijn zusje constant zegt van zo ben ik niet, ik heb een beperking, ik ben anders, maar wij zijn beide het er mee eens dat, dat geen excuus is. En dan nog hoef je niet zo te doen, want ook wij vonden het dom dat zo naar huis ging. Ook vroeg de voorvrouw hoe mijn moeder is, heb haar gewoon eerlijk verteld dat het vaak 2 handen op 1 buik is, en dat mijn moeder ook dat soort karakter van mijn zusje heeft, snel boos wordt als ze haar zin niet krijgt. en dat mijn vader er niks mee doet.



Maar aankomende maandag heeft mijn zusje, en de voorvrouw en de directeur een gesprek. Waarschijnlijk wordt ze op non actief gezet, maar dat is maar net wat zij wil, want het gaat haar geld kosten.



Want aan de ene kant vind ik wel fijn dat ze deze 2 dagen vrij is, gewoon met het idee en het gevoel dat we niet meer haar rekening hoeven te houden als wij even wat plezier maken of wat geintjes.



Achteraf gezien heeft ze het niet over mij gehad, maar ze dreigde wel.

daarmee is het probleem niet opgelost, het gaat om mijn zusje en niet om mij. Het feit dat ze niet lekker in haar vel zit, en niet veel kan hebben. Als ik daar weg zou gaan en mijn zusje zou daar blijven werken dan is het probleem nog niet opgelost omdat het in mijn zusje zit en wij hebben daar niks mee te maken..



Het probleem is dat het mijn zusje allemaal teveel is geworden en het niet meer ziet zitten, en ik kan niet naar een andere locatie gaan, die mogelijkheid is er niet omdat ze mij daar niet kunnen missen