mot op het werk...

Sinds april 2013 werk ik als schoonmaakster op een school met meerdere mensen, waar onder ook mijn zusje. En dat gaat goed.

Maar gisteren is er iets voor gevallen op het werk, nou ja voor gevallen... Ik, mijn zusje en de voorvrouw hebben gewoon vaak plezier met z'n allen, en ja dan lach ik gewoon wel mee. Maar gisteren ook, mijn voorvrouw zei iets, en ik lachte gewoon mee en mijn zusje ook. Toen was ik in het washok de bakken aan het vullen, en toen zei de voorvrouw iets, wat als grapje was bedoeld, maar mijn zusje werd zo kwaad en is boos weg gelopen. De voorvrouw ging er achter aan, maar toen is mijn zusje naar huis gegaan, zomaar zonder iets te zeggen.



Wij moesten dus ook haar werk nog doen. maar ik heb ook tegen de voorvrouw gezegd van dat mijn zusje, heel gevoelig is, en dingen altijd maar verkeerd op vat als er wat wordt gezegd. Ik moest mijn moeder bellen, maar mijn zusje had al gebeld en ik kreeg het gewoon op mijn hoofd. dat ik het had gedaan en ook mee deed, terwijl ik alleen maar wat mee lachte, omdat ik zelf niet eens wist wat ik had gedaan.



Mijn zusje heeft ook een soort beperking, adhd, pdd nos, en ze zegt elke keer zo ben ik , of ik ben anders dat weten jullie best, met andere woorden, we moeten altijd maar met haar rekening houden. Maar wij gaan echt niet elke minuut van de dag denken, van oh zouden we dat kunnen zeggen, want straks wordt ze weer boos? Dat is toch teveel om over na te denken.. Mijn zusje is gewoon snel op de teentjes getrapt..



Maar nu krijg ik van alle kanten verwijten, dat het niet werkt dat wij als familie daar werken, alleen omdat mijn zusje zegt dat ze anders is, en al die tijd ging het goed. En dat ik er vanzelf achter kom, omdat zij vanmiddag een gesprek heeft met de directeur, en dat zij er voor gaat zorgen dat ik wordt ontslagen...of iets dergelijks.. ik heb ook al tegen haar gezegd van ik heb niks gedaan, want in mijn ogen heb ik ook niks gedaan.



Want mogen wij dan nooit plezier in het leven hebben? En altijd maar rekening met elkaar moeten houden? maar nu ben ik dus wel bang dat ik door haar wordt ontslagen, maar ik vroeg mij af, daar heeft zij toch geen zeggenschap over? Ik weet hoe mijn zusje is, die kan zo het verhaal aanpappen dat het heel erg lijkt, en dat het dan onze schuld is.



Maar zusje heeft een wajong uitkering en woont begeleidt, en is misschien wel anders dan ons, en wij proberen er altijd rekening mee te houden, maar soms vergeten we dan ook wel eens. maar we denken ook dat het haar wat teveel wordt, ook omdat ze nog ergens anders woont en tijdelijk ergens woont niet bij ons in het dorp en dat ze dan elke dag met de bus heen en weer moet en dan pas savonds om half 8 thuis is, eten en dan weer op bed om de volgende dag er al om kwart voor 6 er uit te moeten



Maar hoe kan ik hier mee omgaan? straks wordt ik ontslagen doordat zij het verhaal heel sterkt maak.. Maar ik weet wel dat als dat zou gebeuren, ik mijn zusje niet meer als zusje beschouw..

Dat heb ik ook al tegen mijn zusje gezegd, dat is geen excuus, want de voorvrouw zei tegen mij van ze had niet eens zomaar weg mogen gaan, want iedereen keek raar op, ik heb dus heel snel mijn afdeling schoongemaakt, zodat ik samen met de voorvrouw snel mijn zusjes afdeling schoon kon maken, want we hadden maar 1,5 uur tijd voor alles..



Maar ze zat mij net allerlei verwijten te maken, dat ik moest oppassen en dat ik het zelf wel merk wat er gaat gebeuren en ze wil er voor zorgen dat de voorvrouw geen voorvrouw meer wordt, of er voor gaat zorgen dat ik daar weg gaat, omdat zij ook denk dat ik en de voorvrouw het goed met elkaar kunnen vinden, en misschien is dat ook wel zo, maar zij vat de dingen gewoon anders op en maakt van een mug een olifant...



want gisteren kreeg ik van mijn voorvrouw allerlei knutsel spullen om kaarten te maken, heeft ze tegen mijn moeder gezegd dat ik altijd alles krijg, dit was ook maar de 1e keer, maar mijn zusje wou het niet hebben... dit vind ik gewoon wat jaloers gedrag..

en eerlijk gezegd dat ik ook dat ik niet zomaar ontslagen kan worden, maar misschien wel dat we allebei op een andere locatie gaan werken, maar dan nog vind ik maar dat mijn zusje dan op een andere locatie moet werken want zij heeft er problemen mee..



en elke keer moeten wij maar aanhoren van ik ben anders, ik heb een beperking, je weet hoe ik en dat soort dingen is op het laatste ook niet leuk meer

Nou kijk als mijn zusje er voor gaat zorgen dat ik wordt ontslagen omdat zij vanmiddag een gesprek heeft met de directeur, weet ik hoe zij is en dat zij dan haar eigen verhaal kan gaan vertellen waardoor het lijkt dat het heel erg is wat er gebeurd is zodat ze dan gewoon wat dingen er bij verzint wat niet eens gebeurd is

Nou ja mijn moeder neemt het altijd op voor mijn zusje, vroeger ook altijd, omdat ze vroeger toen ik nog thuis woonde, ook altijd zo deed, en dan moesten we dat maar accepteren, omdat zij anders is dan mij, nou ik heb ook weleens van dat soort buiten gehad vroeger, maar nu nooit meer, maar doodverklaren is idd een te groot woord, bedoel ook meer gewoon boos zijn als zij mi dingen flikt en het eerst laten rusten

Ik weet wel dat mijn zusje dat van mijn moeder heeft, ook omdat mijn moeder ook altijd snel boos is, en vroeger ook zo deed, mijn vader die laat ons een beetje, en soms zegt die ook wel eens dat wij moeten ophouden om mijn zusje zo te behandelen en de ene keer zegt hij van dat mijn zusje maar normaal moet doen en niet kinderachtig, maar ik heb meer van mijn vader qua karakter dan mijn moeder,



Iedereen is wel eens boos of geïrriteerd, maar niet op die manier zoals mijn zusje doet. Mijn zusje is trouwens 19, en voorvrouw had gisteren wel gezegd dat ze dat kinderachtig vond van mijn zusje.



Mijn zusje probeerde mijn gisteren uit te verhoren wat ik allemaal had gezegd tegen mijn voorvrouw en waar we het over hadden gehad, maar heb daar niks over gezegd, want straks gebruikt ze dat tegen mij

en ze woont nu tijdelijk ergens anders waar ze dus elke dag met de bus 30 minuten heen en terug moet reizen en dus laat thuis is, rond half 8 savonds en aan de ene kant er zijn genoeg mensen die dat elke dag moeten doen, zegt ze dag wordt mij teveel.. ze zou hier bij ons in het dorp komen wonen begeleidt wonen in een nieuwe gebouw, maar dat is nog niet af, en hadden hier geen plaats meer dus moest ze daar heen want ze probeert nu over al een oorzaak voor te zoeken

ik ben geen baan aangegaan met mijn zusje, want ik wist van te voren niet dat ik bij haar zou komen werken. Toen ik op sollicitatie ging, was ik gelijk al aangenomen, en werd mij verteld van dat ik daar en daar mocht gaan werken omdat daar iemand was ontslagen,



Ik zie het niet zo zitten om met mijn moeder te gaan praten erbij, omdat zij alleen maar kan door ratelen, en dat ze het toch weer voor mijn zusje opneemt.

Mijn zusje wou op een andere locatie werken, heeft ze zelf aangeven, want ik heb net daar mijn plek gevonden en vind het hartstikke leuk daar, en ben niet van plan om te wisselen:) Mijn zusje moet of er mee leren leven of toch ergens anders heen gaan, wat dus zou betekenen dat wij weer een nieuwe werknemer moeten regelen!



Baan opzeggen doe ik sowieso niet, ben ik ook bezig om fulltime iets te zoeken, maar ben allang blij dat ik hier mag en kan werken, mijn zusje heeft vanmiddag gesprek en eerst maar afwachten wat daar uit komt