Relaties
alle pijlers
partner met add
vrijdag 11 oktober 2013 om 15:11
de diagnose is er.. mijn partner heeft add. Hij heeft altijd geweten dat hij 'anders' was en zag vaak dat hij niet kon voldoen aan verwachtingen.... en nu... heeft het een naam.
Maar... Ik ben zo moe van het omgaan met de problemen die de add heeft gegeven in onze relatie.. Mijn zelfvertrouwen is laag, omdat mijn vriend nooit eens aan mij vraagt hoe het met me is (ook niet als ik ziek ben), nooit eens iets leuks plant uit zichzelf.. enz.. Want, hij heeft het al zo druk met werk.....
Hij kan een enkel ding tegelijk en gaat vaak op in werk of vrienden.... mij vergeet hij vaak...
Ik voel me vaak een zeur als ik weer eens moet vragen wanneer hij betalingen gaat doen, moet herinneren aan afspraken.. Ik voel me minder waard als hij me beloofd heeft te bellen maar gewoon niet belt en zijn telefoon uit staat.. Als hij zonder blikken en blozen uren later op komt dagen en dan niet snapt dat ik boos ben..
Waarom ik dit typ.. Wie heeft dit ook?? Hoe nu verder?
Maar... Ik ben zo moe van het omgaan met de problemen die de add heeft gegeven in onze relatie.. Mijn zelfvertrouwen is laag, omdat mijn vriend nooit eens aan mij vraagt hoe het met me is (ook niet als ik ziek ben), nooit eens iets leuks plant uit zichzelf.. enz.. Want, hij heeft het al zo druk met werk.....
Hij kan een enkel ding tegelijk en gaat vaak op in werk of vrienden.... mij vergeet hij vaak...
Ik voel me vaak een zeur als ik weer eens moet vragen wanneer hij betalingen gaat doen, moet herinneren aan afspraken.. Ik voel me minder waard als hij me beloofd heeft te bellen maar gewoon niet belt en zijn telefoon uit staat.. Als hij zonder blikken en blozen uren later op komt dagen en dan niet snapt dat ik boos ben..
Waarom ik dit typ.. Wie heeft dit ook?? Hoe nu verder?
vrijdag 11 oktober 2013 om 17:48
vrijdag 11 oktober 2013 om 17:59
donderdag 24 oktober 2013 om 22:42
Het verhaal wat je hebt opgeschreven is voor mij zo herkenbaar, ik zou het zelf geschreven kunnen hebben! Ik ben nu 5 jaar samen met mijn man en 1 jaar getrouwd. Vanaf begin wist ik dat hij add had, hij werkt er ook door op een sociale werkplaats. Het is ook lang goed gegaan, het zijn altijd ups en downs geweest alleen merk ik nu steeds vaker dat hij " slecht in zijn vel zit". Dit houdt in dat hij alleen maar computert, niets ziet in het huishouden, niets aan mij vraagt hoe het met me gaat en altijd ontevreden is. Dat is nog wel het moeilijkste. Ondanks dat ik allang weet dat grotendeels van opvoeding van mijn kant moet komen (we hebben een zoon van 2,5 jaar), ik het hele huishouden doe en de zorg van een pup van 9 maanden op mij neem heeft hij altijd wel iets om negatief over te zijn.
Uiteraard hebben we hier gesprekken over waarin naar voren komt dat hij het niet zo bedoelde en dat het eigenlijk zijn schuld niet is.
Het is zo zonde dat hij niet inziet wat zijn gedrag anderen kan aan doen. Na een week vakantie met mijn ouders (waarin mij ouders aan levende lijve ondervonden hoe hij tegen mij doet als hij een slechte periode heeft) heeft mij moeder me zelfs al voorzichtig tegen me gezegd dat ze er hoe dan ook voor mij is ookal heb ik beloofd dat ik voor altijd bij hem zou zijn....
Pfffff heel verhaal maar na weer zo'n avond is het gewoon een opluchting moet lezen dat ik niet de enige bent....
En ik weet dat ik voor dit leven heb gekozen ( en anders dan in jou verhaal wist ik wat me stond te wachten) en ook niet alle mensen met add zijn hetzelfde maar ja, jou problemen zijn dus heel herkenbaar!!!!
Uiteraard hebben we hier gesprekken over waarin naar voren komt dat hij het niet zo bedoelde en dat het eigenlijk zijn schuld niet is.
Het is zo zonde dat hij niet inziet wat zijn gedrag anderen kan aan doen. Na een week vakantie met mijn ouders (waarin mij ouders aan levende lijve ondervonden hoe hij tegen mij doet als hij een slechte periode heeft) heeft mij moeder me zelfs al voorzichtig tegen me gezegd dat ze er hoe dan ook voor mij is ookal heb ik beloofd dat ik voor altijd bij hem zou zijn....
Pfffff heel verhaal maar na weer zo'n avond is het gewoon een opluchting moet lezen dat ik niet de enige bent....
En ik weet dat ik voor dit leven heb gekozen ( en anders dan in jou verhaal wist ik wat me stond te wachten) en ook niet alle mensen met add zijn hetzelfde maar ja, jou problemen zijn dus heel herkenbaar!!!!
donderdag 24 oktober 2013 om 22:50
quote:mar1tjeislief schreef op 24 oktober 2013 @ 22:42:
Het verhaal wat je hebt opgeschreven is voor mij zo herkenbaar, ik zou het zelf geschreven kunnen hebben! Ik ben nu 5 jaar samen met mijn man en 1 jaar getrouwd. Vanaf begin wist ik dat hij add had, hij werkt er ook door op een sociale werkplaats. Het is ook lang goed gegaan, het zijn altijd ups en downs geweest alleen merk ik nu steeds vaker dat hij " slecht in zijn vel zit". Dit houdt in dat hij alleen maar computert, niets ziet in het huishouden, niets aan mij vraagt hoe het met me gaat en altijd ontevreden is. Dat is nog wel het moeilijkste. Ondanks dat ik allang weet dat grotendeels van opvoeding van mijn kant moet komen (we hebben een zoon van 2,5 jaar), ik het hele huishouden doe en de zorg van een pup van 9 maanden op mij neem heeft hij altijd wel iets om negatief over te zijn.
Uiteraard hebben we hier gesprekken over waarin naar voren komt dat hij het niet zo bedoelde en dat het eigenlijk zijn schuld niet is.
Het is zo zonde dat hij niet inziet wat zijn gedrag anderen kan aan doen. Na een week vakantie met mijn ouders (waarin mij ouders aan levende lijve ondervonden hoe hij tegen mij doet als hij een slechte periode heeft) heeft mij moeder me zelfs al voorzichtig tegen me gezegd dat ze er hoe dan ook voor mij is ookal heb ik beloofd dat ik voor altijd bij hem zou zijn....
Pfffff heel verhaal maar na weer zo'n avond is het gewoon een opluchting moet lezen dat ik niet de enige bent....
En ik weet dat ik voor dit leven heb gekozen ( en anders dan in jou verhaal wist ik wat me stond te wachten) en ook niet alle mensen met add zijn hetzelfde maar ja, jou problemen zijn dus heel herkenbaar!!!!Je man klinkt eerder depressief dan dat ie last heeft van z'n ADD. Ik heb ook ADD en ik herken vrij weinig in jouw beschrijving, noch in die van TO. Een plakkertje is nog geen excuus om een lul te zijn en horkerig of asociaal gedrag zijn helemaal geen symptomen bovendien. Sowieso: je hebt ADD, je bent het niet ineens helemaal.
Het verhaal wat je hebt opgeschreven is voor mij zo herkenbaar, ik zou het zelf geschreven kunnen hebben! Ik ben nu 5 jaar samen met mijn man en 1 jaar getrouwd. Vanaf begin wist ik dat hij add had, hij werkt er ook door op een sociale werkplaats. Het is ook lang goed gegaan, het zijn altijd ups en downs geweest alleen merk ik nu steeds vaker dat hij " slecht in zijn vel zit". Dit houdt in dat hij alleen maar computert, niets ziet in het huishouden, niets aan mij vraagt hoe het met me gaat en altijd ontevreden is. Dat is nog wel het moeilijkste. Ondanks dat ik allang weet dat grotendeels van opvoeding van mijn kant moet komen (we hebben een zoon van 2,5 jaar), ik het hele huishouden doe en de zorg van een pup van 9 maanden op mij neem heeft hij altijd wel iets om negatief over te zijn.
Uiteraard hebben we hier gesprekken over waarin naar voren komt dat hij het niet zo bedoelde en dat het eigenlijk zijn schuld niet is.
Het is zo zonde dat hij niet inziet wat zijn gedrag anderen kan aan doen. Na een week vakantie met mijn ouders (waarin mij ouders aan levende lijve ondervonden hoe hij tegen mij doet als hij een slechte periode heeft) heeft mij moeder me zelfs al voorzichtig tegen me gezegd dat ze er hoe dan ook voor mij is ookal heb ik beloofd dat ik voor altijd bij hem zou zijn....
Pfffff heel verhaal maar na weer zo'n avond is het gewoon een opluchting moet lezen dat ik niet de enige bent....
En ik weet dat ik voor dit leven heb gekozen ( en anders dan in jou verhaal wist ik wat me stond te wachten) en ook niet alle mensen met add zijn hetzelfde maar ja, jou problemen zijn dus heel herkenbaar!!!!Je man klinkt eerder depressief dan dat ie last heeft van z'n ADD. Ik heb ook ADD en ik herken vrij weinig in jouw beschrijving, noch in die van TO. Een plakkertje is nog geen excuus om een lul te zijn en horkerig of asociaal gedrag zijn helemaal geen symptomen bovendien. Sowieso: je hebt ADD, je bent het niet ineens helemaal.
vrijdag 25 oktober 2013 om 08:25
vrijdag 25 oktober 2013 om 08:31
Ik wou net zeggen, meerdere mensen om mij heen hebben ADD maar geen van die personen behandeld zijn partner zoals jij beschrijft. Mijn ex heeft ook ADD, maar wat jij beschrijft is ook een stukje karakter wat los staat van ADD. Verder zou ik niet gelijk weg wezen als je al een tijd bi elkaar bent, maar begin eens met praten?
vrijdag 25 oktober 2013 om 08:58
Nou Mar1tje,zo te lezen heeft jouw man naast ADD ook gewoon last van een depressie.!
Misschien dat hij daar eens hulp voor kan zoeken want ook depressief zijn is geen vrijbrief voor horkengedrag en misschien moet jij ook stoppen om alles maar op zijn ADD te schuiven en dat hij er daarom niks aan kan doen.
Misschien dat hij daar eens hulp voor kan zoeken want ook depressief zijn is geen vrijbrief voor horkengedrag en misschien moet jij ook stoppen om alles maar op zijn ADD te schuiven en dat hij er daarom niks aan kan doen.
maandag 6 februari 2017 om 13:06
Ik herken namelijk erg veel in je verhaal (mijn partner heeft ADD, maar ontkent pertinent dat er 'iets aan de hand is' met hem en dus is testen voor mij trekken aan een dood paard, zoals je het zo mooi omschrijft. Ik word er wanhopig van! En ik heb ook wel moeite met de reacties op je bericht, die claimen dat je partner los van zijn ADD een 'lompe boer' zou zijn. Nou sorry, maar volgens mij is het wel bewezen dat:
# mannen met ASS of AD(H)D anders functioneren van vrouwen, kijk maar naar Filemon in 'Het is hier autistisch' over vrouwen met autisme, die veel socialer zijn dan hun mannelijke 'soortgenoten'
# de lijst met bewezen kenmerken, daar valt ook zeker gebrek aan inlveingsvermogen onder:
'Een relatie waarin één van de partners ADD heeft, wordt vaak gekenmerkt door veel spanningen. Mensen met ADD zijn geen eenvoudige mensen om mee om te gaan, wanneer het aankomt op samenwerking en emotionele stabiliteit. Ook hebben zij last van stemmingswisselingen, zijn onzeker, kunnen nogal impulsief, somber, bot en negatief zijn, zijn vaak in zichzelf gekeerd en nogal chaotisch. De uitwerking die zij hebben op hun partner, leidt regelmatig tot onderlinge machtsstrijd en conflicten. Een groot punt is dat mensen met ADD zelf in eerste instantie geen last hebben van hun ADD, zij ondervinden problemen doordat hun (naaste) omgeving last heeft van hun ADD-gedrag. Dit maakt dat iemand met ADD vaak moeilijk is te motiveren om het ADD-gedrag structureel te veranderen'.
# mannen met ASS of AD(H)D anders functioneren van vrouwen, kijk maar naar Filemon in 'Het is hier autistisch' over vrouwen met autisme, die veel socialer zijn dan hun mannelijke 'soortgenoten'
# de lijst met bewezen kenmerken, daar valt ook zeker gebrek aan inlveingsvermogen onder:
'Een relatie waarin één van de partners ADD heeft, wordt vaak gekenmerkt door veel spanningen. Mensen met ADD zijn geen eenvoudige mensen om mee om te gaan, wanneer het aankomt op samenwerking en emotionele stabiliteit. Ook hebben zij last van stemmingswisselingen, zijn onzeker, kunnen nogal impulsief, somber, bot en negatief zijn, zijn vaak in zichzelf gekeerd en nogal chaotisch. De uitwerking die zij hebben op hun partner, leidt regelmatig tot onderlinge machtsstrijd en conflicten. Een groot punt is dat mensen met ADD zelf in eerste instantie geen last hebben van hun ADD, zij ondervinden problemen doordat hun (naaste) omgeving last heeft van hun ADD-gedrag. Dit maakt dat iemand met ADD vaak moeilijk is te motiveren om het ADD-gedrag structureel te veranderen'.
maandag 6 februari 2017 om 14:05
Ik heb exact hetzelfde meegemaakt met mijn ex, en daarom is het nu ook mijn ex. Hoe lullig ook, ik kon niet overweg met de ADD van mijn partner. Frustratie groeide met de maand en na 4 jaar was het echt klaar.
Grootste hekelpunten:
1 ) Niet om kunnen gaan met financiën, deurwaarder hier, deurwaarder daar.
2 ) Niet van op aan kunnen, A zeggen, B doen.
3 ) Altijd te laat komen. 11u bij familie zijn? Mevrouw is om 11u45 wel klaar. Zo ben ik een paar keer gewoon weggereden, want ook ik werd er op aangekeken. Sinds het over is zeggen mensen soms ook "Huh? Sinds wanneer kom jij op tijd?", die waren in de veronderstelling dat ik ook zo in elkaar zat.
Voor de ADD'ers onder ons, voel je niet aangevallen, maar ik noem het ook wel het "slappe zakken syndroom", de 3 mensen die ik heb leren kennen met ADD waren allen identiek aan elkaar in de hierboven beschreven opzichten.
Grootste hekelpunten:
1 ) Niet om kunnen gaan met financiën, deurwaarder hier, deurwaarder daar.
2 ) Niet van op aan kunnen, A zeggen, B doen.
3 ) Altijd te laat komen. 11u bij familie zijn? Mevrouw is om 11u45 wel klaar. Zo ben ik een paar keer gewoon weggereden, want ook ik werd er op aangekeken. Sinds het over is zeggen mensen soms ook "Huh? Sinds wanneer kom jij op tijd?", die waren in de veronderstelling dat ik ook zo in elkaar zat.
Voor de ADD'ers onder ons, voel je niet aangevallen, maar ik noem het ook wel het "slappe zakken syndroom", de 3 mensen die ik heb leren kennen met ADD waren allen identiek aan elkaar in de hierboven beschreven opzichten.
maandag 6 februari 2017 om 14:19
Nou, Haasje. Dan ben ik ook een slappe zak. Geloof dat jij je iets meer mag verdiepen in ADD.
Afijn. Moeite met op tijd komen is wel een beetje een ADD-ding, ik heb het ook. Gewoon een lompe lul zijn niet. Kijk naar HaagsHaasje, die is een lompe lul en heeft geen ADD. En vindt mooie vrouwen kutwijven.
Afijn. Moeite met op tijd komen is wel een beetje een ADD-ding, ik heb het ook. Gewoon een lompe lul zijn niet. Kijk naar HaagsHaasje, die is een lompe lul en heeft geen ADD. En vindt mooie vrouwen kutwijven.
maandag 6 februari 2017 om 14:21
maandag 6 februari 2017 om 14:30
Nou, weet je? Ik word een beetje gek van die mensen die denken dat AD(H)D luiheid is. "Ik ben ook weleens moe" "Ik heb ook weleens geen zin". De onwetendheid van mensen irriteert me mateloos.
En nee, ADD of wat dan ook is geen excuus om je maar als een lul of trut te gedragen, absoluut niet. Alleen zou een beetje sympathie voor iets als ADD (of autisme, of wat dan ook) welkom zijn. Je niet kunnen (let op: Kunnen!) concentreren, snel afgeleid/overprikkeld zijn. Dit is geen keuze ofzo. Het is voor mij keihard werken om ergens op tijd te zijn. En dat geeft niet, ieder gek zijn eigen gebrek. Maar jouw reactie schoot me eventjes verkeerd omdat het de zoveelste in die toon is.
Excuses dat ik een beetje overdreven reageerde.
En nee, ADD of wat dan ook is geen excuus om je maar als een lul of trut te gedragen, absoluut niet. Alleen zou een beetje sympathie voor iets als ADD (of autisme, of wat dan ook) welkom zijn. Je niet kunnen (let op: Kunnen!) concentreren, snel afgeleid/overprikkeld zijn. Dit is geen keuze ofzo. Het is voor mij keihard werken om ergens op tijd te zijn. En dat geeft niet, ieder gek zijn eigen gebrek. Maar jouw reactie schoot me eventjes verkeerd omdat het de zoveelste in die toon is.
Excuses dat ik een beetje overdreven reageerde.
maandag 6 februari 2017 om 15:08
maandag 6 februari 2017 om 15:12
na drie jaar met een partner met adhd was ik op, compleet verwaarloosd en gesloopt....
achteraf vraag ik me af wat ik mezelf heb aangedaan, maar goed, hij was wel echt een super leuke vent
ik kon het gewoon niet meer aan hoe hij in elkaar stak en applaus voor degenen die het wel kunnen
(hij heeft inmiddels alweer 5 jaar lang een nieuwe partner, ze is wel jonger misschien zorgt dat voor meer energie haha)
achteraf vraag ik me af wat ik mezelf heb aangedaan, maar goed, hij was wel echt een super leuke vent
ik kon het gewoon niet meer aan hoe hij in elkaar stak en applaus voor degenen die het wel kunnen
(hij heeft inmiddels alweer 5 jaar lang een nieuwe partner, ze is wel jonger misschien zorgt dat voor meer energie haha)
Lorem Ipsum