Relaties
alle pijlers
frustratie en verdriet/geliefde is bezet
woensdag 25 juni 2008 om 17:07
hee lieve meiden,
ik vermoed dat dit 'officieel' onder het topic minaressen valt, maar dat leek me n beetje warrig, bovendien ben ik hier zelf nog maar net en ben dus niet thuis in de besognes van de vaste bezoeksters:-).
moet eerlijk zeggen dat ik redelijk verdrietig en nog net niet wanhopig ben. al enige tijd verliefd op n bezet man; hij zegt dat het wederzijds is, maar hij heeft ook een vaste relatie. die relatie gaat erg slecht en we hebben het er geregeld over dat hij het echt uit moet maken. ons contact kan namelijk niet, we voelen teveel voor elkaar.
en toch, na al die weken, is hij nog bij haar en zie ik hoe hun levens verweven zijn in gezamenlijke vrienden etc. dat doet zo vreselijk pijn. temeer omdat we niet eens een fysieke verhouding hebben (alleen nog de verlangens zeg maar), en onze verliefdheid gebaseerd lijkt op vriendschap. pas na n tijdje ging ik hem ook aantrekkelijk vinden en naar hem verlangen.
t voelt bizar genoeg dus als 'echte liefde'; hebben ontzettend veel gemeen, kunnen geweldig lachen, zitten op één lijn...
hij zegt dat hij geen vreemdganger is en dat hij dit met mij niet heeft zien aankomen; hij durft denk ik niet bij haar weg door hun verleden en hun vrienden, maar gevoelsmatig is hij veel liever bij mij.
heel veel hoop van mijn kant dus, zeker omdat ze binnenkort voor langere tijd naar t buitenland gaat, maar ja.. tranen komen soms wel even op als ik er over nadenk. hem uit mn hoofd zetten is geen optie, daarvoor is alles te groot en te sterk.
we hebben nog niet gezoend/geseksd, maar ik verlang er wel vreselijk naar. daarom is t ook beter dat we elkaar nu niet zien, maar aan de andere kant, ik mis hem gigantisch en ben zo verliefd dat ik haast niet over de gevolgen na wil denken (maar verstand zegt dat hem ertoe 'verleiden' vreemd te gaan ook heus niet de manier is naar n lang en gelukkig leven, en dat wil ik wel).
groeiende frustratie en verdriet dus, afgewisseld met hoop en vreugde..
bedankt voor t luisteren, ik zou graag horen van iemand die t zelfde heeft meegemaakt (en liever niet al te cynisch is geworden over mannen, want dat trek ik nu even niet).
liefs!
ik vermoed dat dit 'officieel' onder het topic minaressen valt, maar dat leek me n beetje warrig, bovendien ben ik hier zelf nog maar net en ben dus niet thuis in de besognes van de vaste bezoeksters:-).
moet eerlijk zeggen dat ik redelijk verdrietig en nog net niet wanhopig ben. al enige tijd verliefd op n bezet man; hij zegt dat het wederzijds is, maar hij heeft ook een vaste relatie. die relatie gaat erg slecht en we hebben het er geregeld over dat hij het echt uit moet maken. ons contact kan namelijk niet, we voelen teveel voor elkaar.
en toch, na al die weken, is hij nog bij haar en zie ik hoe hun levens verweven zijn in gezamenlijke vrienden etc. dat doet zo vreselijk pijn. temeer omdat we niet eens een fysieke verhouding hebben (alleen nog de verlangens zeg maar), en onze verliefdheid gebaseerd lijkt op vriendschap. pas na n tijdje ging ik hem ook aantrekkelijk vinden en naar hem verlangen.
t voelt bizar genoeg dus als 'echte liefde'; hebben ontzettend veel gemeen, kunnen geweldig lachen, zitten op één lijn...
hij zegt dat hij geen vreemdganger is en dat hij dit met mij niet heeft zien aankomen; hij durft denk ik niet bij haar weg door hun verleden en hun vrienden, maar gevoelsmatig is hij veel liever bij mij.
heel veel hoop van mijn kant dus, zeker omdat ze binnenkort voor langere tijd naar t buitenland gaat, maar ja.. tranen komen soms wel even op als ik er over nadenk. hem uit mn hoofd zetten is geen optie, daarvoor is alles te groot en te sterk.
we hebben nog niet gezoend/geseksd, maar ik verlang er wel vreselijk naar. daarom is t ook beter dat we elkaar nu niet zien, maar aan de andere kant, ik mis hem gigantisch en ben zo verliefd dat ik haast niet over de gevolgen na wil denken (maar verstand zegt dat hem ertoe 'verleiden' vreemd te gaan ook heus niet de manier is naar n lang en gelukkig leven, en dat wil ik wel).
groeiende frustratie en verdriet dus, afgewisseld met hoop en vreugde..
bedankt voor t luisteren, ik zou graag horen van iemand die t zelfde heeft meegemaakt (en liever niet al te cynisch is geworden over mannen, want dat trek ik nu even niet).
liefs!
woensdag 25 juni 2008 om 17:13
woensdag 25 juni 2008 om 17:19
Ems, je gaat hier een hoop negatieve reacties op krijgen. Ik zeg het maar vast.
Ik kan je niet zeggen hoe het bij jullie zal verlopen. Heel vaak gaat het niet goed voor de derde. Dat heb ik nu na een heleboel van dit soort topics gelezen te hebben wel geleerd.
Je zou hem voor de keuze kunnen zetten: geen contact met jou tot hij zijn relatie verbroken heeft. En mocht hij dat doen dan kunnen jullie daarna langzaam een relatie opbouwen.
En doet hij het niet dan ben je achteraf heel erg blij dat je geen affaire met hem begonnen bent.
Bij mij is het op ongeveer die manier gegaan. We zijn nu 10 jaar bij elkaar waarvan 6 jaar getrouwd.
Ik kan je niet zeggen hoe het bij jullie zal verlopen. Heel vaak gaat het niet goed voor de derde. Dat heb ik nu na een heleboel van dit soort topics gelezen te hebben wel geleerd.
Je zou hem voor de keuze kunnen zetten: geen contact met jou tot hij zijn relatie verbroken heeft. En mocht hij dat doen dan kunnen jullie daarna langzaam een relatie opbouwen.
En doet hij het niet dan ben je achteraf heel erg blij dat je geen affaire met hem begonnen bent.
Bij mij is het op ongeveer die manier gegaan. We zijn nu 10 jaar bij elkaar waarvan 6 jaar getrouwd.
woensdag 25 juni 2008 om 17:20
Nou Ems, dat zijn waarschijnlijk net de reacties waar je op zat te wachten. Ik begrijp je hoor. Je weet dat je jezelf vreselijk veel pijn gaat doen, en toch wil je niet liever dan jezelf in dit 'avontuur' storten. Als je dat doet, wees dan eerlijk tegen jezelf. Wees duidelijk over je verwachtingen. Als die verder gaan dan een affaire, dan zou ik wachten tot hij zijn relatie beëindigt. Anders creëer je zelf een situatie waarin het voor hem makkelijk is bij zijn vriendin te blijven.
dubio
dubio
Ga in therapie!
woensdag 25 juni 2008 om 17:21
Zijn relatie is slecht? Hoe weet jij dat? Omdat hij dat zegt soms? Als het werkelijk zo verschrikkelijk zou zijn, was ie heus wel eerder opgestapt. En maak niet de fout om voor hem te denken. Jij neemt van alles aan, maar je weet eigenlijk niks. Je weet alleen wat hij je vertelt. Wellicht weet zijn vrouw totaal niet dat ze blijkbaar in een slecht huwelijk zit. Ik zou die hoop maar in de vuilnis gooien. Je gaat op deze manier alleen maar grote ellende tegemoet. Geloof me, ik weet er zelf alles van. Het is alle ellende niet waard en je raakt er alleen maar gedesilliusioneerd van. Ren weg nu het nog makkelijk kan.
woensdag 25 juni 2008 om 17:21
Je zou voor de gein eens het minaressentopic moeten lezen. En de andere soortgelijke verhalen.
Dan zou het je op kunnen vallen dat alle mannen dezelfde excuses hebben. Ze kunnen niet weg want kinderen, sociaal leven, bla bla bla.
Ze willen gewoon spanning er naast. Die man zal best af en toe ontevreden zijn. Al was het maar om zijn eigen gedrag voor zichzelf goed te keuren. Maar weggaan, nee hoor.
Als de liefde is zoals je schetst, zeg em dan dat je pas beschikbaar bent als hij geen relatie meer heeft. Tot die tijd niets. Pas als hij dat doet, weet je dat hij het meent. Anders ben je een extraatje. Zoals zo velen.
Dan zou het je op kunnen vallen dat alle mannen dezelfde excuses hebben. Ze kunnen niet weg want kinderen, sociaal leven, bla bla bla.
Ze willen gewoon spanning er naast. Die man zal best af en toe ontevreden zijn. Al was het maar om zijn eigen gedrag voor zichzelf goed te keuren. Maar weggaan, nee hoor.
Als de liefde is zoals je schetst, zeg em dan dat je pas beschikbaar bent als hij geen relatie meer heeft. Tot die tijd niets. Pas als hij dat doet, weet je dat hij het meent. Anders ben je een extraatje. Zoals zo velen.
woensdag 25 juni 2008 om 17:28
Als je nu toegeeft aan die verlangens maak je zo veel stuk. De mooie liefde wordt dan ineens een ranzige affaire, waarna jij in kwaad daglicht kan komen te staan. Bovendien besmet het een mogelijke vaste relatie tussen jullie. Jullie zijn 'in zonde' begonnen.
Doe dus echt niets - tot hij duidelijk een stap heeft gezet en met jou verder wil en dat aan zijn vrouw heeft gezegd.
Maar iemand gaat niet zomaar weg bij zn vrouw, ookal gaat het slecht. Dat kan nog jaren voortslepen.
Dus denk goed na voordat je handelt.
Doe dus echt niets - tot hij duidelijk een stap heeft gezet en met jou verder wil en dat aan zijn vrouw heeft gezegd.
Maar iemand gaat niet zomaar weg bij zn vrouw, ookal gaat het slecht. Dat kan nog jaren voortslepen.
Dus denk goed na voordat je handelt.
woensdag 25 juni 2008 om 17:30
Dat helpt niet, want deze man is eeecht. Liefde is heel puur. Zielsverwant enzo. Anderen.. tja das zielig, maar hij is zo eecht niet. Wij houden van elkaar, maar hij KAN nu eenmaal niet zomaar weg. VRESELIJK is het ook voor hem. Vol verlangen naar haar, maar in bed met die vreselijke vrouw van hem.
Klinkt als een doktersroman, wel een hele cliche versie, maar toch
Klinkt als een doktersroman, wel een hele cliche versie, maar toch
woensdag 25 juni 2008 om 17:32
woensdag 25 juni 2008 om 17:34
quote:Kaboutertje12 schreef op 25 juni 2008 @ 17:32:
Ik heb ooit eens een vent aan mijn broek gehad die zij.. meiske, ik vind je hartstikke geil, wil je voor de spanning maar blijf bij de vrouw van mijn leven en haal nooit in je hoofd dat het ooit meer kan worden.
......... wel eerlijk..... naar mij toe Dat was nog eens een echte vent
Ik heb ooit eens een vent aan mijn broek gehad die zij.. meiske, ik vind je hartstikke geil, wil je voor de spanning maar blijf bij de vrouw van mijn leven en haal nooit in je hoofd dat het ooit meer kan worden.
......... wel eerlijk..... naar mij toe Dat was nog eens een echte vent
woensdag 25 juni 2008 om 17:37
En het idee om hem met rust te laten tot hij zelf een beslissing heeft genomen en écht met die o zo slechte relatie is gestopt?
Als het namelijk allemaal kommer en kwel is dan kan het niet anders dan dat hij over niet al te lange tijd een keer de knoop doorhakt. Het is misschien een heel goed idee om hem tot die tijd niet op te zoeken.
Het feit dat jij namelijk achter de hand bent (bij gebrek aan een andere term) maakt het voor hem makkelijker om te blijven in zijn slechte relatie, hij heeft immers jou om tegen aan te klagen en mee te delen en mee te verlangen naar een betere toekomst. Als jij er niet meer bent om met hem mee te huilen dan zal blijken of hij het echt meent of dat hij gewoon blijft zitten waar hij zit. Dan weet jij meteen hoe laat het is
Ik snap best dat je verliefd bent maar het kan zijn dat je nog héél lang moet wachten, je zit op de reservebank, is dat waar je zin in hebt? Je bent nu al bijna wanhopig en er is nog niet eens iets aan de hand. Maak het jezelf niet onnodig moeilijk en laat hem zijn eigen strijd strijden.
Als het namelijk allemaal kommer en kwel is dan kan het niet anders dan dat hij over niet al te lange tijd een keer de knoop doorhakt. Het is misschien een heel goed idee om hem tot die tijd niet op te zoeken.
Het feit dat jij namelijk achter de hand bent (bij gebrek aan een andere term) maakt het voor hem makkelijker om te blijven in zijn slechte relatie, hij heeft immers jou om tegen aan te klagen en mee te delen en mee te verlangen naar een betere toekomst. Als jij er niet meer bent om met hem mee te huilen dan zal blijken of hij het echt meent of dat hij gewoon blijft zitten waar hij zit. Dan weet jij meteen hoe laat het is
Ik snap best dat je verliefd bent maar het kan zijn dat je nog héél lang moet wachten, je zit op de reservebank, is dat waar je zin in hebt? Je bent nu al bijna wanhopig en er is nog niet eens iets aan de hand. Maak het jezelf niet onnodig moeilijk en laat hem zijn eigen strijd strijden.
woensdag 25 juni 2008 om 17:50
Nou, eerste reactie op Viva dan maar...
Ik ben zo'n man geweest, en kan je zeggen dat je waarschijnlijk aan het kortste eind trekt. Zijn liefde kan op dit moment best echt voelen (zowel voor jou als voor hem), maar dat is het niet. hetzelfde geldt voor het feit dat zijn relatie slecht gaat. De "liefde" voor een ander en het verslechten van een relatie versterken elkaar. Voor hem zal het gras groener zijn aan de andere kant... voorlopig.
Hij zal niet een relatie opgeven voor een fling. En als jullie de fout maken een affaire te beginnen zal dat voor jou alleen maar meer overkomen als een bevestiging dat ie voor jou kiest. Niks is minder waar op het moment dat er echt een keuze gemaakt moet worden. Dan was je leuk, spannend, en op de juiste plek op het verkeerde moment. Voor hem zal het een emmer koud water zijn die hem terugtrekt naar de werkelijkheid. Dan is het gras niet meer zo groen, en zijn relatie ineens een stuk stabieler dan je dacht.
Heb het erover met hem en begin niks voor ie vrijgezel is, om jezelf en hem (als je toch zoveel om 'm geeft) veel ellende te besparen.
Ik ben zo'n man geweest, en kan je zeggen dat je waarschijnlijk aan het kortste eind trekt. Zijn liefde kan op dit moment best echt voelen (zowel voor jou als voor hem), maar dat is het niet. hetzelfde geldt voor het feit dat zijn relatie slecht gaat. De "liefde" voor een ander en het verslechten van een relatie versterken elkaar. Voor hem zal het gras groener zijn aan de andere kant... voorlopig.
Hij zal niet een relatie opgeven voor een fling. En als jullie de fout maken een affaire te beginnen zal dat voor jou alleen maar meer overkomen als een bevestiging dat ie voor jou kiest. Niks is minder waar op het moment dat er echt een keuze gemaakt moet worden. Dan was je leuk, spannend, en op de juiste plek op het verkeerde moment. Voor hem zal het een emmer koud water zijn die hem terugtrekt naar de werkelijkheid. Dan is het gras niet meer zo groen, en zijn relatie ineens een stuk stabieler dan je dacht.
Heb het erover met hem en begin niks voor ie vrijgezel is, om jezelf en hem (als je toch zoveel om 'm geeft) veel ellende te besparen.
woensdag 25 juni 2008 om 17:53
quote:Kaboutertje12 schreef op 25 juni 2008 @ 17:32:
Ik heb ooit eens een vent aan mijn broek gehad die zij.. meiske, ik vind je hartstikke geil, wil je voor de spanning maar blijf bij de vrouw van mijn leven en haal nooit in je hoofd dat het ooit meer kan worden.Dat "meiske", dat slaat wel alles. De rest geloof ik wel maar om dat Meiske had ie voor mij subiet nieuwe testikelen kunnen bestellen
Ik heb ooit eens een vent aan mijn broek gehad die zij.. meiske, ik vind je hartstikke geil, wil je voor de spanning maar blijf bij de vrouw van mijn leven en haal nooit in je hoofd dat het ooit meer kan worden.Dat "meiske", dat slaat wel alles. De rest geloof ik wel maar om dat Meiske had ie voor mij subiet nieuwe testikelen kunnen bestellen
Iets wat vier dagen bloedt en niet doodgaat is niet te vertrouwen.
woensdag 25 juni 2008 om 17:54
T lijkt wel MIJN verhaal!!!
Maar meis, hij gaat niet kiezen.. Ik hb kortgeleden (3 weken?) voor mezelf ekozen..... door even geen contact te hebben..
het blijft zo iig doorgaan, hij kiest niet voor je, en meis.... ik had gewild dat ik er nooit mee was begonnen achteraf gezien...
waarom begin je hier ook aan?
in het begin is alles nog wel okee, je bent verliefd.. maar daarna trek je het niet meer...
Ten eerste, denk natuurlijk ook even aan zn vrouw, maar oke, ik ken het, ik kende haar dus ook niet en had geen schuldgevoel.
Maar daarnaast maak je je zo afhankelijk van hem!!!!
lieve schat, als hij je echt wilt (ik heb het zelf ook echt vaak gehoord en hoor het nu nog steeds, ik zeg het ook tegen mezelf maar geloof het soms ook nog niet en wil het ook gewoon niet horen) maar als hij echt voor jou wil gaan, dan doet ie dat.
Nu niet.
Dus laat hem lekker de #%#$%%& krijgen, en zeg dat je geen contact meer wil omdat je voor jzelf kiest....
vrienden worden kan over een tijdje wel maar nu nog niet..
Sterkte meis maar echt, dit gaat echt nik worden.. Doodlopend eind, met alleen jezelf waar je op bent aangewezen. hij zal namelijk niks doen. jij moet de keuze maken.. hij doet dat niet.
XXX
Maar meis, hij gaat niet kiezen.. Ik hb kortgeleden (3 weken?) voor mezelf ekozen..... door even geen contact te hebben..
het blijft zo iig doorgaan, hij kiest niet voor je, en meis.... ik had gewild dat ik er nooit mee was begonnen achteraf gezien...
waarom begin je hier ook aan?
in het begin is alles nog wel okee, je bent verliefd.. maar daarna trek je het niet meer...
Ten eerste, denk natuurlijk ook even aan zn vrouw, maar oke, ik ken het, ik kende haar dus ook niet en had geen schuldgevoel.
Maar daarnaast maak je je zo afhankelijk van hem!!!!
lieve schat, als hij je echt wilt (ik heb het zelf ook echt vaak gehoord en hoor het nu nog steeds, ik zeg het ook tegen mezelf maar geloof het soms ook nog niet en wil het ook gewoon niet horen) maar als hij echt voor jou wil gaan, dan doet ie dat.
Nu niet.
Dus laat hem lekker de #%#$%%& krijgen, en zeg dat je geen contact meer wil omdat je voor jzelf kiest....
vrienden worden kan over een tijdje wel maar nu nog niet..
Sterkte meis maar echt, dit gaat echt nik worden.. Doodlopend eind, met alleen jezelf waar je op bent aangewezen. hij zal namelijk niks doen. jij moet de keuze maken.. hij doet dat niet.
XXX
woensdag 25 juni 2008 om 18:29
Ems, ik vind het echt goed van je dat je hem niet "verleidt" hebt tot vreemdgaan (zoals jij het zelf noemt). Ik denk dat er heel wat vrouwen zijn die dat niet hadden kunnen (of misschien willen) volhouden!
Ik kan me voorstellen dat je je nu ellendig voelt, maar zet het wel even in perspectief. Hij belazert je op deze manier!!! Verdien jij niet veel beter dan dit!? Verdien jij niet iemand die écht voor je gaat? En dat hij dit zijn vriendin aandoet zegt ook iets over hem.
Het is een moeilijke situatie, maar denk wel aan jezelf. Laat hem niet over je heen lopen!
Ik kan me voorstellen dat je je nu ellendig voelt, maar zet het wel even in perspectief. Hij belazert je op deze manier!!! Verdien jij niet veel beter dan dit!? Verdien jij niet iemand die écht voor je gaat? En dat hij dit zijn vriendin aandoet zegt ook iets over hem.
Het is een moeilijke situatie, maar denk wel aan jezelf. Laat hem niet over je heen lopen!
woensdag 25 juni 2008 om 18:38
Volg hier al een tijdje topics over dit soort onderwerpen. En heb op het moment te maken met een hele eh... boeiende variatie op het thema.
Man vind mij leuk. Ik vind man leuk. Maar hij is getrouwd. Hij doet aan de ene kant heel verlangend, wil de hele tijd met me praten en zit naar me te staren enzo. Gaat soms hevig van me blozen. Het duurde ook heel lang voor hij uberhaupt met me durfde te praten, al maken we wel deel uit van het zelfde 'groepje' op de vereniging.
Het is ondertussen al zo erg dat er over geroddeld word op de vereniging en mensen soms zelfs openlijk pesterige opmerkingen maken. Maar hij ontkent ten stelligste dat hij er wat mee bedoelt. En de klapper... hij zegt een prima huwelijk te hebben. Maar ondertussen doet hij er dus wel vermoeiend veel aan om bij mij in de buurt te zijn. Is natuurlijk netjes dat hij verder niks probeert, maar zo kom ik er gevoelsmatig ook niet van af
. Doe nu maar mijn best om hem zo veel mogelijk te vermijden, maar dat lijdt tot zichtbare wanhoop van zijn kant (en eigenlijk ook wel van mij ).
Maar na deze ff-mijn-hart-luchten-off-topic.
TO, doe vooral wat de andere mensen hierboven ook zeggen: neem afstand. Als zijn relatie echt zo slecht is gaat die toch wel uit. En dan kan je met een gerust geweten kijken of er voor jullie iets moois in zit. Als hij zijn relatie niet uitmaakt kan er niets dan ellende komen van verder gaan. Ga op een lange verre vakantie ofzo, gooi hem van je msn, neem een nieuw mobiel nummer, etc. Maar doe het, ga ook geen 'vrienden' blijven, want dan kom jij er niet van af en kan hij geen echte keuze maken over wel of niet doorgaan met zijn relatie.
Man vind mij leuk. Ik vind man leuk. Maar hij is getrouwd. Hij doet aan de ene kant heel verlangend, wil de hele tijd met me praten en zit naar me te staren enzo. Gaat soms hevig van me blozen. Het duurde ook heel lang voor hij uberhaupt met me durfde te praten, al maken we wel deel uit van het zelfde 'groepje' op de vereniging.
Het is ondertussen al zo erg dat er over geroddeld word op de vereniging en mensen soms zelfs openlijk pesterige opmerkingen maken. Maar hij ontkent ten stelligste dat hij er wat mee bedoelt. En de klapper... hij zegt een prima huwelijk te hebben. Maar ondertussen doet hij er dus wel vermoeiend veel aan om bij mij in de buurt te zijn. Is natuurlijk netjes dat hij verder niks probeert, maar zo kom ik er gevoelsmatig ook niet van af
. Doe nu maar mijn best om hem zo veel mogelijk te vermijden, maar dat lijdt tot zichtbare wanhoop van zijn kant (en eigenlijk ook wel van mij ).Maar na deze ff-mijn-hart-luchten-off-topic.
TO, doe vooral wat de andere mensen hierboven ook zeggen: neem afstand. Als zijn relatie echt zo slecht is gaat die toch wel uit. En dan kan je met een gerust geweten kijken of er voor jullie iets moois in zit. Als hij zijn relatie niet uitmaakt kan er niets dan ellende komen van verder gaan. Ga op een lange verre vakantie ofzo, gooi hem van je msn, neem een nieuw mobiel nummer, etc. Maar doe het, ga ook geen 'vrienden' blijven, want dan kom jij er niet van af en kan hij geen echte keuze maken over wel of niet doorgaan met zijn relatie.
woensdag 25 juni 2008 om 18:42
jeetje, nou, hoop uiteenlopende reacties iig.. begripvolle meiden, hartstikke bedankt! en voor de minder begripvollere.. ik kan begrijpen waar jullie reactie vandaan komt, had t misschien zelf ook zo gezegd, dus in die zin...
overigens is de geliefde in kwestie niet getrouwd, geen kids, relatie van paar jaartjes en nog midden-20. zal voor de cynici onder jullie misschien niet uitmaken, maar goed, lijkt me toch anders dan n veertiger met 3 kids en n volvo.
overigens is mijn eigen aandeel hierin vooral geweest dat ik geloofde dat t bijzonder kon worden (bleken elkaar zonder t te weten al eerder leuk gevonden te hebben, maar nooit wat mee gedaan). verder ben ik zelf ook gewoon vrij naief waarschijnlijk, dat zuigt zwaar, maar ik blijf geloven in de goeie kanten van de man (en in liefde in algemeen). weet dat er n hoop boeven tussenlopen, maar kom op vrouwen, onder ons zit er ook heel wat onkruid tussen toch?! mens is mens.
nou ja, bedankt iig, we zien wel hoe t loopt:-).
liefs!
overigens is de geliefde in kwestie niet getrouwd, geen kids, relatie van paar jaartjes en nog midden-20. zal voor de cynici onder jullie misschien niet uitmaken, maar goed, lijkt me toch anders dan n veertiger met 3 kids en n volvo.
overigens is mijn eigen aandeel hierin vooral geweest dat ik geloofde dat t bijzonder kon worden (bleken elkaar zonder t te weten al eerder leuk gevonden te hebben, maar nooit wat mee gedaan). verder ben ik zelf ook gewoon vrij naief waarschijnlijk, dat zuigt zwaar, maar ik blijf geloven in de goeie kanten van de man (en in liefde in algemeen). weet dat er n hoop boeven tussenlopen, maar kom op vrouwen, onder ons zit er ook heel wat onkruid tussen toch?! mens is mens.
nou ja, bedankt iig, we zien wel hoe t loopt:-).
liefs!
