Psyche
alle pijlers
moeilijk met mezelf
vrijdag 14 februari 2014 om 17:24
ik lees topics van mensen die hun hele levensverhaal plaatsen.. ik weet niet of het op lucht maar wil het toch proberen.. want helemaal niks doen helpt ook niet.
ik heb"vind ik zelf"nog al een rottig leven, alstans heb ik een erg leuke opleiding en bijbaantje maar buiten dat heb ik gescheiden ouders waarvan de vader al 2 keer. ook criesis thuis met geld shit. verder heb ik reuma "fybromyalgie"en winterdepressie en ja dat terwijl ik nog maar net 18 jaar ben geworden. ook loop ik al bijna een jaar met een whipelash rond dus elke dag hoofdpijn en een slecht korte termijn geheugen kan er ook nog wel bij..
door deze shit voel ik me in mijn hoofd erg slecht... zit vaak te piekeren en als ik niet op school ben ben ik erg down en maal ik met stemmingswisselingen. verder waar ik absoluut niet trots op ben maar er nou eenmaal mee begonnen ben is dat ik mezelf beschadig.. maar wel alleen tijdens die winterdepressie want zomers voel ik me een stuk beter!
nou ben ik zelf een tijdje geleden naar mijn mentor op school gegaan heb heb het een en ander verteld. heel fijn gesprek was dat! zij heeft mij naar een pedagoog gestuurd op school, ook een liefe vrouw waar ik eerst dus dacht echt iets aan te hebben. tot dat ze mijn ouders heeft ingelicht... omdat ik toen nog geen 18 jaar was.. toen veranderde weer alles, ik voel me dus niet prettig thuis en heb geen gesprekken meer met de pedagoog.. maar dus weer naar mijn mentor gegaan omdat ik daar wel mee kon praten.. maar goed zij zij dus ook van als ik je niet mag helpen en niet naar je ouders mag gaan dan wil ik het liever ook allemaal niet horen. wat ik aan de ene kant ook wel snap maar wel dikke shit is want ben weer terug bij af..
maar goed.. ik ben dus nog niet ver genoeg om zelf naar de huisarts te gaan om vervolgens aldoor met iemand te praten... daar heb ik nog geen behoefte aan! snap wel dat veel mensen gaan zeggen dat dat het beste is maar voor zolang ik dat niet zie zitten zal het ook niet gaan helpen
pfff sorry als mensen dit geen fijne topics vinden maar even je verhaal kunnen typen en gehoord worden is soms al even fijn!
ik heb"vind ik zelf"nog al een rottig leven, alstans heb ik een erg leuke opleiding en bijbaantje maar buiten dat heb ik gescheiden ouders waarvan de vader al 2 keer. ook criesis thuis met geld shit. verder heb ik reuma "fybromyalgie"en winterdepressie en ja dat terwijl ik nog maar net 18 jaar ben geworden. ook loop ik al bijna een jaar met een whipelash rond dus elke dag hoofdpijn en een slecht korte termijn geheugen kan er ook nog wel bij..
door deze shit voel ik me in mijn hoofd erg slecht... zit vaak te piekeren en als ik niet op school ben ben ik erg down en maal ik met stemmingswisselingen. verder waar ik absoluut niet trots op ben maar er nou eenmaal mee begonnen ben is dat ik mezelf beschadig.. maar wel alleen tijdens die winterdepressie want zomers voel ik me een stuk beter!
nou ben ik zelf een tijdje geleden naar mijn mentor op school gegaan heb heb het een en ander verteld. heel fijn gesprek was dat! zij heeft mij naar een pedagoog gestuurd op school, ook een liefe vrouw waar ik eerst dus dacht echt iets aan te hebben. tot dat ze mijn ouders heeft ingelicht... omdat ik toen nog geen 18 jaar was.. toen veranderde weer alles, ik voel me dus niet prettig thuis en heb geen gesprekken meer met de pedagoog.. maar dus weer naar mijn mentor gegaan omdat ik daar wel mee kon praten.. maar goed zij zij dus ook van als ik je niet mag helpen en niet naar je ouders mag gaan dan wil ik het liever ook allemaal niet horen. wat ik aan de ene kant ook wel snap maar wel dikke shit is want ben weer terug bij af..
maar goed.. ik ben dus nog niet ver genoeg om zelf naar de huisarts te gaan om vervolgens aldoor met iemand te praten... daar heb ik nog geen behoefte aan! snap wel dat veel mensen gaan zeggen dat dat het beste is maar voor zolang ik dat niet zie zitten zal het ook niet gaan helpen
pfff sorry als mensen dit geen fijne topics vinden maar even je verhaal kunnen typen en gehoord worden is soms al even fijn!
vrijdag 14 februari 2014 om 17:29
Ik denk toch echt dat je naar de huisarts moet voor een verwijzing. Je hoeft niet je hele levensverhaal daar op tafel te gooien; maar wel dat je een doorverwijzing wil.
Ik heb het afgelopen maandag ook (weer) moeten doen; vreselijk vervelend maar ik had geen keus. Vanuit daar bekijk ik met iemand wat het beste bij mij past (psycholoog die samenwerkt met praktijk); zodat ik niet zomaar (weer) ergens naartoe gestuurd wordt.
Ik snap dat je het moeilijk vind maar uiteindelijk kan je hier alleen maar van je afschrijven. Je problemen moet je toch echt met een professional oplossen denk ik.
Ik heb het afgelopen maandag ook (weer) moeten doen; vreselijk vervelend maar ik had geen keus. Vanuit daar bekijk ik met iemand wat het beste bij mij past (psycholoog die samenwerkt met praktijk); zodat ik niet zomaar (weer) ergens naartoe gestuurd wordt.
Ik snap dat je het moeilijk vind maar uiteindelijk kan je hier alleen maar van je afschrijven. Je problemen moet je toch echt met een professional oplossen denk ik.
vrijdag 14 februari 2014 om 17:37
ik heb al meerdere psygologen gehad, maar met geen een had ik een klik dat ik alles tegen ze kon vertellen.. dus ben zegmaar beetje vertrouwen erin kwijt dat ik echt een goede vind..
het is ook niet zozeer dat ik echt iets wil... er zijn momenten dat je er van af wil maar er zijn ook momenten dat ik dat dus helemaal niet wil... maar dat is niet iets wat iedereen begrijpen kan als je het zelf niet mee maakt of mee hebt gemaakt
misschien ben ik ooit zo sterk dat ik wel die stap zet maar weet nog niet of dat snel is of nog een tijdje duurt.
de vorige keer dat ik namelijk die stap nam op school is mijn vertrouwen voledig beschaamd... en das nog niet zo lang geleden.. maar bedankt dat je het gelezen hebt en reageert
het is ook niet zozeer dat ik echt iets wil... er zijn momenten dat je er van af wil maar er zijn ook momenten dat ik dat dus helemaal niet wil... maar dat is niet iets wat iedereen begrijpen kan als je het zelf niet mee maakt of mee hebt gemaakt
misschien ben ik ooit zo sterk dat ik wel die stap zet maar weet nog niet of dat snel is of nog een tijdje duurt.
de vorige keer dat ik namelijk die stap nam op school is mijn vertrouwen voledig beschaamd... en das nog niet zo lang geleden.. maar bedankt dat je het gelezen hebt en reageert
vrijdag 14 februari 2014 om 17:46
Dat je geen "klik" hebt kan best, had ik eigenlijk ook nooit. Tot dat ik dacht; wat voor klik zoek ik eigenlijk? Je moet mensen leren vertrouwen, en een "klik" staat niet gelijk vast aan alles gelijk vertellen. Een psycholoog is ook maar voor tijdelijk; hoe beter de klik is, hoe moeilijker je uiteindelijk afstand doet van de hulpverlener. Tenminste; zo heb ik het ervaren toen ik uiteindelijk wel iemand vond na lange tijd hulpverlening. Ik denk dat je er bij voorbaat al te zwaar aan tilt en misschien enorm hoge verwachtingen hebt(?). Je bent nu net 18 zeg je? In feite mogen ze vrijwel niks meer doorspelen naar jouw ouders want je bent meerderjarig.
Je hebt de keuze om je kut te voelen en door te lopen met je problemen of in te zien dat jij je beter wil voelen en iemand zoekt (met behulp van de huisarts, of iemand die gevestigd zit bij de huisarts) voor de juiste hulp.
Je hebt de keuze om je kut te voelen en door te lopen met je problemen of in te zien dat jij je beter wil voelen en iemand zoekt (met behulp van de huisarts, of iemand die gevestigd zit bij de huisarts) voor de juiste hulp.
vrijdag 14 februari 2014 om 17:54
[...]
Een hulpverlener mag tussen de 16 en 18 je ouders helemaal niet inlichten, tenzij jij daar toestemming voor geeft. Het mag alleen in zeer dringende gevallen (lees ernstig risico op bv zelfmoord).
Het lijkt me wel van belang dat je met iemand gaat praten! Vraag toch eens aan je huisarts of hij/zij geen geschikt iemand weet. Soms moet je ook even een band met iemand opbouwen voor je het gevoel krijgt dat het helpt. P.s. Je hebt wel gelijk dat therapie alleen maar kan helpen als je er zelf voor open staat en zelf HEEL hard aan je problemen werkt! In ieder geval:stop met automutileren, lijkt misschien op korte termijn wat te helpen, maar is verslavend en leidt nergens toe!
Een hulpverlener mag tussen de 16 en 18 je ouders helemaal niet inlichten, tenzij jij daar toestemming voor geeft. Het mag alleen in zeer dringende gevallen (lees ernstig risico op bv zelfmoord).
Het lijkt me wel van belang dat je met iemand gaat praten! Vraag toch eens aan je huisarts of hij/zij geen geschikt iemand weet. Soms moet je ook even een band met iemand opbouwen voor je het gevoel krijgt dat het helpt. P.s. Je hebt wel gelijk dat therapie alleen maar kan helpen als je er zelf voor open staat en zelf HEEL hard aan je problemen werkt! In ieder geval:stop met automutileren, lijkt misschien op korte termijn wat te helpen, maar is verslavend en leidt nergens toe!
moderatorviva wijzigde dit bericht op 14-02-2014 19:06
Reden: op gequote
Reden: op gequote
% gewijzigd
Ik voel me zo moedellooos
vrijdag 14 februari 2014 om 18:16
vrijdag 14 februari 2014 om 19:45
Ik ben niet zo goed in psychische problemen, maar haak even aan op de winterdepressie. Hoe weet je dat je die hebt en wat heb je daar al aan gedaan?
Ik heb zelf winterdepressie en heb al jaren een eigen lichttherapielamp. Sinds ik die heb, zijn de winters bijna weer leuk! Heb je dat al eens geprobeerd? Overigens heb ik die na december meestal niet meer nodig, als de dagen weer lengen ga ik me snel weer beter voelen.
Ik heb zelf winterdepressie en heb al jaren een eigen lichttherapielamp. Sinds ik die heb, zijn de winters bijna weer leuk! Heb je dat al eens geprobeerd? Overigens heb ik die na december meestal niet meer nodig, als de dagen weer lengen ga ik me snel weer beter voelen.
zaterdag 15 februari 2014 om 09:04
mijn moeder heeft het ook, en toen zij de huisarts dat het dan een grote kans is dat ik daar ook last van heb omdat ik in de winter zo moe ben en verder niks uit bloedtesten komt.
zelf hebben wij ook zo lamp thuis. maar ik heb vaak geen tijd of ik vergeet dat ding helemaal... ga het nog wel eens proberen want ja niks doen kom ik ook niet verder mee..
zelf hebben wij ook zo lamp thuis. maar ik heb vaak geen tijd of ik vergeet dat ding helemaal... ga het nog wel eens proberen want ja niks doen kom ik ook niet verder mee..