Psyche
alle pijlers
Moeite met eiceldonatie zusje
maandag 19 mei 2014 om 12:19
Mijn verstand en mijn gevoel lopen niet gelijk op.
Wij zijn als gezin, vader (inmiddels overleden), moeder 3 dochters waarvan ik de middelste ben, altijd heel hecht geweest. Nog steeds.
Met mijn jongere zusje heb ik een nog iets hechtere band, het klinkt misschien heel kinderachtig maar ik vind haar gewoon zo lief. We schelen twee jaar dus leeftijd zal hierin in geen rol spelen.
Mijn zusje heeft geen behoefte aan een man, wel heeft ze een kinderwens dus na lang nadenken heeft ze besloten het alleen te gaan doen en momenteel is ze bezig met het traject om zwanger te raken middels een donor. Dit via een kliniek. Ik ben supertrots op haar natuurlijk en ik sta er helemaal achter (moeder en zus ook). Ik vind het heel mooi dat dit kan op deze manier.
Maar nu komt het, mijn zusje gaat in ruil ook haar eitjes afstaan zodat iemand met een kinderwens die niet in staat is zelf een kind te krijgen, ook een kindje kan krijgen. Verstandelijk vind ik dat heel mooi. Iedereen die zo graag een kindje wil mag van mij een kindje krijgen en dat mijn zusje daar op deze manier aan bijdraagt is super.
Maar nu mijn gevoel, die kan er totaal niet mee overweg. Een eitje van mijn zusje, een deel van mijn zusje. Want hoe je het went, draait, of keert, het blijft haar DNA, wat natuurlijk ook ons DNA is. Ik heb heel sterk het gevoel dat dat bij ons moet blijven. Zodat mijn zusje en wij ons ervan kunnen verzekeren dat dit kindje niets tekort komt. Het voelt helemaal niet goed dat er straks ergens een kindje rondloopt dat misschien sprekend op ons lijkt, karaktertrekken van ons heeft (wij lijken allemaal als 4 druppels water op elkaar), maar dat wij hem of haar niet kennen. Dat wij niet weten of het kindje wel gelukkig is, het wel goed heeft. Onnodig te zeggen dat al vele doemscenario's de revue zijn gepasseerd in mijn hoofd.
Ik weet dat ik een beschermend type ben. Ik hou gewoon graag de mensen waarvan ik hou dichtbij. Ik weet niet goed wat ik met dit gevoel moet. Zoals ik al zei, mijn verstand en mijn gevoel zeggen twee verschillende dingen. Ik wil mijn zusje hier niet mee belasten, het is haar beslissing en daar sta ik achter alleen wil ik het voor mijzelf wel een plekje kunnen geven. Ik kan het ook niet helpen dat ik voel wat ik voel.
Mijn zusje heeft mij overigens gevraagd of ik er moeite mee had, ze kent mij. Ik heb haar eerlijk gezegd dat ik het inderdaad moeilijk vind en we hebben een fijn gesprek gehad. Verder wil ik haar hier niet mee lastig vallen. Ze heeft wel genoeg aan haar hoofd nu.
Herkent iemand dit misschien? Heeft iemand een goede tip of een ervaring of...
Alvast bedankt.
Wij zijn als gezin, vader (inmiddels overleden), moeder 3 dochters waarvan ik de middelste ben, altijd heel hecht geweest. Nog steeds.
Met mijn jongere zusje heb ik een nog iets hechtere band, het klinkt misschien heel kinderachtig maar ik vind haar gewoon zo lief. We schelen twee jaar dus leeftijd zal hierin in geen rol spelen.
Mijn zusje heeft geen behoefte aan een man, wel heeft ze een kinderwens dus na lang nadenken heeft ze besloten het alleen te gaan doen en momenteel is ze bezig met het traject om zwanger te raken middels een donor. Dit via een kliniek. Ik ben supertrots op haar natuurlijk en ik sta er helemaal achter (moeder en zus ook). Ik vind het heel mooi dat dit kan op deze manier.
Maar nu komt het, mijn zusje gaat in ruil ook haar eitjes afstaan zodat iemand met een kinderwens die niet in staat is zelf een kind te krijgen, ook een kindje kan krijgen. Verstandelijk vind ik dat heel mooi. Iedereen die zo graag een kindje wil mag van mij een kindje krijgen en dat mijn zusje daar op deze manier aan bijdraagt is super.
Maar nu mijn gevoel, die kan er totaal niet mee overweg. Een eitje van mijn zusje, een deel van mijn zusje. Want hoe je het went, draait, of keert, het blijft haar DNA, wat natuurlijk ook ons DNA is. Ik heb heel sterk het gevoel dat dat bij ons moet blijven. Zodat mijn zusje en wij ons ervan kunnen verzekeren dat dit kindje niets tekort komt. Het voelt helemaal niet goed dat er straks ergens een kindje rondloopt dat misschien sprekend op ons lijkt, karaktertrekken van ons heeft (wij lijken allemaal als 4 druppels water op elkaar), maar dat wij hem of haar niet kennen. Dat wij niet weten of het kindje wel gelukkig is, het wel goed heeft. Onnodig te zeggen dat al vele doemscenario's de revue zijn gepasseerd in mijn hoofd.
Ik weet dat ik een beschermend type ben. Ik hou gewoon graag de mensen waarvan ik hou dichtbij. Ik weet niet goed wat ik met dit gevoel moet. Zoals ik al zei, mijn verstand en mijn gevoel zeggen twee verschillende dingen. Ik wil mijn zusje hier niet mee belasten, het is haar beslissing en daar sta ik achter alleen wil ik het voor mijzelf wel een plekje kunnen geven. Ik kan het ook niet helpen dat ik voel wat ik voel.
Mijn zusje heeft mij overigens gevraagd of ik er moeite mee had, ze kent mij. Ik heb haar eerlijk gezegd dat ik het inderdaad moeilijk vind en we hebben een fijn gesprek gehad. Verder wil ik haar hier niet mee lastig vallen. Ze heeft wel genoeg aan haar hoofd nu.
Herkent iemand dit misschien? Heeft iemand een goede tip of een ervaring of...
Alvast bedankt.
maandag 19 mei 2014 om 15:00
quote:mrssippie schreef op 19 mei 2014 @ 14:14:
.
Uiteraard ben ik laaiend enthousiast, ik ben druk bezig met te leren sokjes breien en mutsjes breien met 5 pennen, we hebben met z'n allen al heel veel voorpret over kerst en sinterklaas en ik ben zelfs aan het uitpuzzelen hoe ik kan meedragen aan de spaarrekening zodat hij of zij een leuk spaarcentje heeft voor rijbewijs/studie/op kamers/auto etc. Ik verheug me er enorm op en wat mij betreft zou het kindje morgen al mogen komen bij wijze van spreken.
.Mag ik wat zeggen? Ze is nog niet eens zwanger.... ik krijg het van bovenstaande spaans benauwd, mijn hemel...
.
Uiteraard ben ik laaiend enthousiast, ik ben druk bezig met te leren sokjes breien en mutsjes breien met 5 pennen, we hebben met z'n allen al heel veel voorpret over kerst en sinterklaas en ik ben zelfs aan het uitpuzzelen hoe ik kan meedragen aan de spaarrekening zodat hij of zij een leuk spaarcentje heeft voor rijbewijs/studie/op kamers/auto etc. Ik verheug me er enorm op en wat mij betreft zou het kindje morgen al mogen komen bij wijze van spreken.
.Mag ik wat zeggen? Ze is nog niet eens zwanger.... ik krijg het van bovenstaande spaans benauwd, mijn hemel...
maandag 19 mei 2014 om 15:03
quote:yette schreef op 19 mei 2014 @ 14:13:
Ik heb alleen de OP gelezen en zou juist heel trots zijn op een zusje dat probeert totaal onbekenden gelukkig te maken. Dus nee, ik snap er niks van!
Waar in godesnaam zou je er trots op moeten zijn dat iemand totaal onbekenden gelukkig maakt???
Geld overmaken naar goede doelen waarmee onbekenden geholpen kunnen worden, ok, maar eicellen voor een onbekende en daar vervolgens trots op zijn?????
Ik heb alleen de OP gelezen en zou juist heel trots zijn op een zusje dat probeert totaal onbekenden gelukkig te maken. Dus nee, ik snap er niks van!
Waar in godesnaam zou je er trots op moeten zijn dat iemand totaal onbekenden gelukkig maakt???
Geld overmaken naar goede doelen waarmee onbekenden geholpen kunnen worden, ok, maar eicellen voor een onbekende en daar vervolgens trots op zijn?????
maandag 19 mei 2014 om 15:13
maandag 19 mei 2014 om 15:21
quote:Scamp schreef op maandag 19 mei 2014 13:50 <blockquote><div>quote:</div><div class="message-quote-div"><b><a href="Frutje in "Moeite met eiceldonatie zusje"" class="messagelink">Frutje schreef op 19 mei 2014 @ 13:45</a>:</b>
Ik begrijp je wel to. Het is genetisch materiaal van je zusje en het voelt dus alsof een half zusje wordt afgestaan. [...]</div></blockquote>
Maar hoe dan?
Valt er bij jou ook elke maand een half kind in je maandverband dan?
Ongesteldheid is ok, doneren is niet ok in de zin van genetisch materiaal.
Ik snap hem echt niet.
Jezus, praat toch eens normaal! Een half kind in ja maandverband, waar sláát dat op??
On topic; ik snap je denkwijze wel een klein beetje, zou me er alleen druk om maken als het mezelf betrof en niet mijn zus. Ik zou het zelf niet willen, een eicel afstaan aan een onbekende. Dat er dus een kind (deels van mij) op aarde loopt, met mijn genen, misschien wel mijn kenmerken, wat op mij lijkt, nee... Aan een bekende vind ik weer heel iets anders. Maar ik denk dat dat dus een beetje is wat TO bedoelt. Maar nogmaals, als het mijn zus was, zou ik er geen moeite mee hebben, moet ze lekker zelf weten. Vind het wel lief van haar, eigenlijk.
Ik begrijp je wel to. Het is genetisch materiaal van je zusje en het voelt dus alsof een half zusje wordt afgestaan. [...]</div></blockquote>
Maar hoe dan?
Valt er bij jou ook elke maand een half kind in je maandverband dan?
Ongesteldheid is ok, doneren is niet ok in de zin van genetisch materiaal.
Ik snap hem echt niet.
Jezus, praat toch eens normaal! Een half kind in ja maandverband, waar sláát dat op??
On topic; ik snap je denkwijze wel een klein beetje, zou me er alleen druk om maken als het mezelf betrof en niet mijn zus. Ik zou het zelf niet willen, een eicel afstaan aan een onbekende. Dat er dus een kind (deels van mij) op aarde loopt, met mijn genen, misschien wel mijn kenmerken, wat op mij lijkt, nee... Aan een bekende vind ik weer heel iets anders. Maar ik denk dat dat dus een beetje is wat TO bedoelt. Maar nogmaals, als het mijn zus was, zou ik er geen moeite mee hebben, moet ze lekker zelf weten. Vind het wel lief van haar, eigenlijk.
maandag 19 mei 2014 om 15:26
Ik begrijp het gevoel van TO wel, alleen zouden haar argumenten niet de mijne zijn. Ik heb eens een discussie met een mannelijke vriend hierover gehad die voor de keuze stond om zijn sperma te doneren. Hij zag een ouder-kind band echt als de emotionele band die je hebt, ik vooral ook heel sterk als de biologische (genetische) band. Ik moet er niet aan denken dat er een (biologisch) kind van mij rondloopt en opgroeit waarmee ik geen contact zou hebben en ook geen enkel idee van zou hebben hoe het ermee gaat. Natuurlijk is het niet die eicel die je afstaat, het is het kind dat na de bevruchting ontstaat (dat is toch het doel van het afstaan uiteindelijk?). Zouden jullie dat dan ook geen raar idee vinden verder? (voor mij zou het trouwens in het geval van een zus wel weer een andere zaak zijn hoor)
maandag 19 mei 2014 om 15:37
quote:zas schreef op 19 mei 2014 @ 15:21:
Jezus, praat toch eens normaal! Een half kind in ja maandverband, waar sláát dat op?? Dat slaat op diezelfde eicel.quote:amarna schreef op 19 mei 2014 @ 15:26:
Ik word hier een beetje naar van. "Ons DNA"? Wat is er van jou bij dan? Is jullie familie-DNA zo exclusief dat het niet verspreid mag worden?
Ik vind het eng....
Ik ook, ik krijg er enge Übermenschassociaties bij.
Daarnaast is het natuurlijk helemaal geen sprake van 'ons' DNA, want iedereen heeft een eigen, unieke DNA. Het DNA van het zusje is dus al niet het DNA van TO, laat staan dat het kind dat uit die eicel groeit hetzelfde DNA heeft als TO. En als je zo'n rotgevoel hebt over DNA dat wordt afgestaan, waarom heb je dat dan niet over het DNA uit het sperma dat wordt afgestaan voor het kind van je zusje? Dat lijkt misschien ook wel heel veel op zijn of haar vader, en niet op (de familie van) zijn of haar moeder.
Jezus, praat toch eens normaal! Een half kind in ja maandverband, waar sláát dat op?? Dat slaat op diezelfde eicel.quote:amarna schreef op 19 mei 2014 @ 15:26:
Ik word hier een beetje naar van. "Ons DNA"? Wat is er van jou bij dan? Is jullie familie-DNA zo exclusief dat het niet verspreid mag worden?
Ik vind het eng....
Ik ook, ik krijg er enge Übermenschassociaties bij.
Daarnaast is het natuurlijk helemaal geen sprake van 'ons' DNA, want iedereen heeft een eigen, unieke DNA. Het DNA van het zusje is dus al niet het DNA van TO, laat staan dat het kind dat uit die eicel groeit hetzelfde DNA heeft als TO. En als je zo'n rotgevoel hebt over DNA dat wordt afgestaan, waarom heb je dat dan niet over het DNA uit het sperma dat wordt afgestaan voor het kind van je zusje? Dat lijkt misschien ook wel heel veel op zijn of haar vader, en niet op (de familie van) zijn of haar moeder.
maandag 19 mei 2014 om 15:42
quote:Trotter schreef op 19 mei 2014 @ 15:37:
Ik ook, ik krijg er enge Übermenschassociaties bij.
Daarnaast is het natuurlijk helemaal geen sprake van 'ons' DNA, want iedereen heeft een eigen, unieke DNA. Het DNA van het zusje is dus al niet het DNA van TO, laat staan dat het kind dat uit die eicel groeit hetzelfde DNA heeft als TO. En als je zo'n rotgevoel hebt over DNA dat wordt afgestaan, waarom heb je dat dan niet over het DNA uit het sperma dat wordt afgestaan voor het kind van je zusje? Dat lijkt misschien ook wel heel veel op zijn of haar vader, en niet op (de familie van) zijn of haar moeder.Dit dus.
Ik ook, ik krijg er enge Übermenschassociaties bij.
Daarnaast is het natuurlijk helemaal geen sprake van 'ons' DNA, want iedereen heeft een eigen, unieke DNA. Het DNA van het zusje is dus al niet het DNA van TO, laat staan dat het kind dat uit die eicel groeit hetzelfde DNA heeft als TO. En als je zo'n rotgevoel hebt over DNA dat wordt afgestaan, waarom heb je dat dan niet over het DNA uit het sperma dat wordt afgestaan voor het kind van je zusje? Dat lijkt misschien ook wel heel veel op zijn of haar vader, en niet op (de familie van) zijn of haar moeder.Dit dus.
maandag 19 mei 2014 om 15:45
quote:mallebeppie schreef op 19 mei 2014 @ 15:00:
[...]
Mag ik wat zeggen? Ze is nog niet eens zwanger.... ik krijg het van bovenstaande spaans benauwd, mijn hemel...Ik doe het niet snel goed he? Voor de duidelijkheid, ik ben nog niet naar de bank geweest hoor, het is slechts nadenken over. Wbt de mutsjes en sokjes, twee vriendinnen en een nichtje zijn ook zwanger dus ook deze zijn altijd wel ergens welkom.
[...]
Mag ik wat zeggen? Ze is nog niet eens zwanger.... ik krijg het van bovenstaande spaans benauwd, mijn hemel...Ik doe het niet snel goed he? Voor de duidelijkheid, ik ben nog niet naar de bank geweest hoor, het is slechts nadenken over. Wbt de mutsjes en sokjes, twee vriendinnen en een nichtje zijn ook zwanger dus ook deze zijn altijd wel ergens welkom.
maandag 19 mei 2014 om 15:53
quote:Trotter schreef op 19 mei 2014 @ 15:37:
[...]
Dat slaat op diezelfde eicel.
[...]
Ik ook, ik krijg er enge Übermenschassociaties bij.
Daarnaast is het natuurlijk helemaal geen sprake van 'ons' DNA, want iedereen heeft een eigen, unieke DNA. Het DNA van het zusje is dus al niet het DNA van TO, laat staan dat het kind dat uit die eicel groeit hetzelfde DNA heeft als TO. En als je zo'n rotgevoel hebt over DNA dat wordt afgestaan, waarom heb je dat dan niet over het DNA uit het sperma dat wordt afgestaan voor het kind van je zusje? Dat lijkt misschien ook wel heel veel op zijn of haar vader, en niet op (de familie van) zijn of haar moeder.Nogmaals, ik heb geen moeite met het afstaan van DNA, ik heb ook geen moeite met haar keuze. Het enige dat ik moeilijk vind, gevoelsmatig, is het feit dat er geen zicht is op iets dat voor 50% biologisch aanverwant is aan mijn zusje, en daarmee ook aan ons als familie. Dat heeft niets met een ubermensch gevoel te maken. Ik vind mijzelf of onze familie niet beter dan een ander. Maar wat van jezelf is wil je beschermen. Dat is in deze situatie niet aan de orde, dat weet ik. Dat is mijn gevoelsmatige denkfout. Ik zie het gevoelsmatig dus niet zo plastisch en technisch. En dat beeld zal ik inderdaad moeten bijstellen. Maar de hoedanigheid waarin jullie het doorvoeren naar een bijna psychopathisch niveau vind ik absurd.
[...]
Dat slaat op diezelfde eicel.
[...]
Ik ook, ik krijg er enge Übermenschassociaties bij.
Daarnaast is het natuurlijk helemaal geen sprake van 'ons' DNA, want iedereen heeft een eigen, unieke DNA. Het DNA van het zusje is dus al niet het DNA van TO, laat staan dat het kind dat uit die eicel groeit hetzelfde DNA heeft als TO. En als je zo'n rotgevoel hebt over DNA dat wordt afgestaan, waarom heb je dat dan niet over het DNA uit het sperma dat wordt afgestaan voor het kind van je zusje? Dat lijkt misschien ook wel heel veel op zijn of haar vader, en niet op (de familie van) zijn of haar moeder.Nogmaals, ik heb geen moeite met het afstaan van DNA, ik heb ook geen moeite met haar keuze. Het enige dat ik moeilijk vind, gevoelsmatig, is het feit dat er geen zicht is op iets dat voor 50% biologisch aanverwant is aan mijn zusje, en daarmee ook aan ons als familie. Dat heeft niets met een ubermensch gevoel te maken. Ik vind mijzelf of onze familie niet beter dan een ander. Maar wat van jezelf is wil je beschermen. Dat is in deze situatie niet aan de orde, dat weet ik. Dat is mijn gevoelsmatige denkfout. Ik zie het gevoelsmatig dus niet zo plastisch en technisch. En dat beeld zal ik inderdaad moeten bijstellen. Maar de hoedanigheid waarin jullie het doorvoeren naar een bijna psychopathisch niveau vind ik absurd.
maandag 19 mei 2014 om 15:56
quote:mrssippie schreef op maandag 19 mei 2014 15:53 <blockquote><div>quote:</div><div class="message-quote-div"><b><a href="Trotter in "Moeite met eiceldonatie zusje"" class="messagelink">Trotter schreef op 19 mei 2014 @ 15:37</a>:</b>
[...]
Dat slaat op diezelfde eicel.
[...]
Ik ook, ik krijg er enge Übermenschassociaties bij.
Daarnaast is het natuurlijk helemaal geen sprake van 'ons' DNA, want iedereen heeft een eigen, unieke DNA. Het DNA van het zusje is dus al niet het DNA van TO, laat staan dat het kind dat uit die eicel groeit hetzelfde DNA heeft als TO. En als je zo'n rotgevoel hebt over DNA dat wordt afgestaan, waarom heb je dat dan niet over het DNA uit het sperma dat wordt afgestaan voor het kind van je zusje? Dat lijkt misschien ook wel heel veel op zijn of haar vader, en niet op (de familie van) zijn of haar moeder.</div></blockquote>Nogmaals, ik heb geen moeite met het afstaan van DNA, ik heb ook geen moeite met haar keuze. Het enige dat ik moeilijk vind, gevoelsmatig, is het feit dat er geen zicht is op iets dat voor 50% biologisch aanverwant is aan mijn zusje, en daarmee ook aan ons als familie. Dat heeft niets met een ubermensch gevoel te maken. Ik vind mijzelf of onze familie niet beter dan een ander. Maar wat van jezelf is wil je beschermen. Dat is in deze situatie niet aan de orde, dat weet ik. Dat is mijn gevoelsmatige denkfout. Ik zie het gevoelsmatig dus niet zo plastisch en technisch. En dat beeld zal ik inderdaad moeten bijstellen. Maar de hoedanigheid waarin jullie het doorvoeren naar een bijna psychopathisch niveau vind ik absurd. Meid, laat gaan... Whopper waarschuwde je al hiervoor.
[...]
Dat slaat op diezelfde eicel.
[...]
Ik ook, ik krijg er enge Übermenschassociaties bij.
Daarnaast is het natuurlijk helemaal geen sprake van 'ons' DNA, want iedereen heeft een eigen, unieke DNA. Het DNA van het zusje is dus al niet het DNA van TO, laat staan dat het kind dat uit die eicel groeit hetzelfde DNA heeft als TO. En als je zo'n rotgevoel hebt over DNA dat wordt afgestaan, waarom heb je dat dan niet over het DNA uit het sperma dat wordt afgestaan voor het kind van je zusje? Dat lijkt misschien ook wel heel veel op zijn of haar vader, en niet op (de familie van) zijn of haar moeder.</div></blockquote>Nogmaals, ik heb geen moeite met het afstaan van DNA, ik heb ook geen moeite met haar keuze. Het enige dat ik moeilijk vind, gevoelsmatig, is het feit dat er geen zicht is op iets dat voor 50% biologisch aanverwant is aan mijn zusje, en daarmee ook aan ons als familie. Dat heeft niets met een ubermensch gevoel te maken. Ik vind mijzelf of onze familie niet beter dan een ander. Maar wat van jezelf is wil je beschermen. Dat is in deze situatie niet aan de orde, dat weet ik. Dat is mijn gevoelsmatige denkfout. Ik zie het gevoelsmatig dus niet zo plastisch en technisch. En dat beeld zal ik inderdaad moeten bijstellen. Maar de hoedanigheid waarin jullie het doorvoeren naar een bijna psychopathisch niveau vind ik absurd. Meid, laat gaan... Whopper waarschuwde je al hiervoor.
maandag 19 mei 2014 om 15:57
quote:Trotter schreef op 19 mei 2014 @ 15:37:
[...]
Dat slaat op diezelfde eicel.
[...]
Ik ook, ik krijg er enge Übermenschassociaties bij. Daarnaast is het natuurlijk helemaal geen sprake van 'ons' DNA, want iedereen heeft een eigen, unieke DNA. Het DNA van het zusje is dus al niet het DNA van TO, laat staan dat het kind dat uit die eicel groeit hetzelfde DNA heeft als TO. En als je zo'n rotgevoel hebt over DNA dat wordt afgestaan, waarom heb je dat dan niet over het DNA uit het sperma dat wordt afgestaan voor het kind van je zusje? Dat lijkt misschien ook wel heel veel op zijn of haar vader, en niet op (de familie van) zijn of haar moeder.Doe even normaal zeg.
[...]
Dat slaat op diezelfde eicel.
[...]
Ik ook, ik krijg er enge Übermenschassociaties bij. Daarnaast is het natuurlijk helemaal geen sprake van 'ons' DNA, want iedereen heeft een eigen, unieke DNA. Het DNA van het zusje is dus al niet het DNA van TO, laat staan dat het kind dat uit die eicel groeit hetzelfde DNA heeft als TO. En als je zo'n rotgevoel hebt over DNA dat wordt afgestaan, waarom heb je dat dan niet over het DNA uit het sperma dat wordt afgestaan voor het kind van je zusje? Dat lijkt misschien ook wel heel veel op zijn of haar vader, en niet op (de familie van) zijn of haar moeder.Doe even normaal zeg.
maandag 19 mei 2014 om 15:58
quote:carmen5 schreef op 19 mei 2014 @ 13:33:
[...]
Nou...dit lijkt mij toch wat anders. Dat haar gaat zich later niet afvragen waar zij vandaan komt. Een kind wel. Zij of hij heeft een , biologische, familie waar zij of hij los van staat.
Grof gezien komt een kind voort uit een ei- en een zaadcel. In dit geval zou het dan nog eens gaan om negen maanden gedragen te worden door je moeder, die niet 100 % je biologische moeder is, maar wiens bloed je wel deelt. TO 's zus doneert namelijk niet meteen haar baarmoeder en de rest van haar lichaam erbij.
In dit geval is een eicel geen half kind, maar een hulpmiddel om zwanger te worden, en om te kunnen bevallen van een zo " eigen mogelijk " kind. Dus net zoals er medicijnen gemaakt kunnen worden uit urine van zwangere vrouwen.
[...]
Nou...dit lijkt mij toch wat anders. Dat haar gaat zich later niet afvragen waar zij vandaan komt. Een kind wel. Zij of hij heeft een , biologische, familie waar zij of hij los van staat.
Grof gezien komt een kind voort uit een ei- en een zaadcel. In dit geval zou het dan nog eens gaan om negen maanden gedragen te worden door je moeder, die niet 100 % je biologische moeder is, maar wiens bloed je wel deelt. TO 's zus doneert namelijk niet meteen haar baarmoeder en de rest van haar lichaam erbij.
In dit geval is een eicel geen half kind, maar een hulpmiddel om zwanger te worden, en om te kunnen bevallen van een zo " eigen mogelijk " kind. Dus net zoals er medicijnen gemaakt kunnen worden uit urine van zwangere vrouwen.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
maandag 19 mei 2014 om 15:58
TO probeer het eens van een andere kant te zien: een eicel is een cel, een van de ontelbare cellen die zich in het lichaam bevinden. Alleen is deze iets groter en in staat met een zaadcel samen te smelten onder de ideale omstandigheden. Maar zolang dit niet gebeurt is het gewoon een cel.
Iedere dag verliest een mens ontelbare cellen en laat overal DNA achter: een haar die uitvalt, je poept en plast cellen uit, er blijft DNA achter op nagenoeg alles waar je mee in aanraking komt.
Probeer die eicel van je zus dan ook zo te zien, als dat het makkelijker zou maken. Overal laat je zus 'deeltjes' van haarzelf achter, dan praat je toch ook niet over het verliezen van jullie DNA?
Ik ben het wel met de anderen eens dat je haar hier niet te veel (liefst helemaal niet meer) mee moet confronteren. Dat jullie over alles praten is natuurlijk prima en fijn, maar deal hier zelf mee voor ze wellicht ook nog gaat twijfelen.
Succes en hopelijk is je zusje snel zwanger!
Iedere dag verliest een mens ontelbare cellen en laat overal DNA achter: een haar die uitvalt, je poept en plast cellen uit, er blijft DNA achter op nagenoeg alles waar je mee in aanraking komt.
Probeer die eicel van je zus dan ook zo te zien, als dat het makkelijker zou maken. Overal laat je zus 'deeltjes' van haarzelf achter, dan praat je toch ook niet over het verliezen van jullie DNA?
Ik ben het wel met de anderen eens dat je haar hier niet te veel (liefst helemaal niet meer) mee moet confronteren. Dat jullie over alles praten is natuurlijk prima en fijn, maar deal hier zelf mee voor ze wellicht ook nog gaat twijfelen.
Succes en hopelijk is je zusje snel zwanger!
maandag 19 mei 2014 om 16:03
quote:blijfgewoonbianca schreef op maandag 19 mei 2014 15:58 <blockquote><div>quote:</div><div class="message-quote-div"><b><a href="carmen5 in "Moeite met eiceldonatie zusje"" class="messagelink">carmen5 schreef op 19 mei 2014 @ 13:33</a>:</b>
[...]
Nou...dit lijkt mij toch wat anders. Dat haar gaat zich later niet afvragen waar zij vandaan komt. Een kind wel. Zij of hij heeft een , biologische, familie waar zij of hij los van staat.</div></blockquote>
Grof gezien komt een kind voort uit een ei- en een zaadcel. In dit geval zou het dan nog eens gaan om negen maanden gedragen te worden door je moeder, die niet 100 % je biologische moeder is, maar wiens bloed je wel deelt. TO 's zus doneert namelijk niet meteen haar baarmoeder en de rest van haar lichaam erbij.
In dit geval is een eicel geen half kind, maar een hulpmiddel om zwanger te worden, en om te kunnen bevallen van een zo " eigen mogelijk " kind. Dus net zoals er medicijnen gemaakt kunnen worden uit urine van zwangere vrouwen. Nou, dit ben ik toch niet met je eens. Die baby heeft toch (voor de helft) genetisch materiaal van degene die de eicel afstond? Met een zaadcel idem dito. Ik weet nog dat er ooit een bij een reageerbuisbaby per ongeluk zaad van de verkeerde man werd gebruikt. Kreeg een blank stel een negroïde baby.
[...]
Nou...dit lijkt mij toch wat anders. Dat haar gaat zich later niet afvragen waar zij vandaan komt. Een kind wel. Zij of hij heeft een , biologische, familie waar zij of hij los van staat.</div></blockquote>
Grof gezien komt een kind voort uit een ei- en een zaadcel. In dit geval zou het dan nog eens gaan om negen maanden gedragen te worden door je moeder, die niet 100 % je biologische moeder is, maar wiens bloed je wel deelt. TO 's zus doneert namelijk niet meteen haar baarmoeder en de rest van haar lichaam erbij.
In dit geval is een eicel geen half kind, maar een hulpmiddel om zwanger te worden, en om te kunnen bevallen van een zo " eigen mogelijk " kind. Dus net zoals er medicijnen gemaakt kunnen worden uit urine van zwangere vrouwen. Nou, dit ben ik toch niet met je eens. Die baby heeft toch (voor de helft) genetisch materiaal van degene die de eicel afstond? Met een zaadcel idem dito. Ik weet nog dat er ooit een bij een reageerbuisbaby per ongeluk zaad van de verkeerde man werd gebruikt. Kreeg een blank stel een negroïde baby.
maandag 19 mei 2014 om 16:12
quote:zas schreef op 19 mei 2014 @ 16:03:
[...]
Nou, dit ben ik toch niet met je eens. Die baby heeft toch (voor de helft) genetisch materiaal van degene die de eicel afstond? Met een zaadcel idem dito. Ik weet nog dat er ooit een bij een reageerbuisbaby per ongeluk zaad van de verkeerde man werd gebruikt. Kreeg een blank stel een negroïde baby.Ja, een baby heeft voor de helft het gen. materiaal van de vrouw die de eicel doneerde. Wat zou de baby delen met degenie die hem/ haar im haar buik gedragen heeft, gebaard heeft en misschien wel zelf gevoed heeft? Dat lijkt mij - gevoelsmatig - meer " eigen " dan de kleur ogen van degene uit wiens eicel je ontsproten bent.
[...]
Nou, dit ben ik toch niet met je eens. Die baby heeft toch (voor de helft) genetisch materiaal van degene die de eicel afstond? Met een zaadcel idem dito. Ik weet nog dat er ooit een bij een reageerbuisbaby per ongeluk zaad van de verkeerde man werd gebruikt. Kreeg een blank stel een negroïde baby.Ja, een baby heeft voor de helft het gen. materiaal van de vrouw die de eicel doneerde. Wat zou de baby delen met degenie die hem/ haar im haar buik gedragen heeft, gebaard heeft en misschien wel zelf gevoed heeft? Dat lijkt mij - gevoelsmatig - meer " eigen " dan de kleur ogen van degene uit wiens eicel je ontsproten bent.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
maandag 19 mei 2014 om 16:12
Hmm apart. Jubelen als je zus met DNA van een volslagen onbekende een toekomstig kindje vaderloos maakt (want ze wil en geen.man en de biologische vader krijgt een minimale rol inde vorm van contact op ik meen 12 en 16 jaar) maar piepen als zij de omgekeerde variant wenst te faciliteren.
Twee maten.
Twee maten.
maandag 19 mei 2014 om 16:13
Lieve TO ik vind je ook niet eng.
Je bent waarschijnlijk een gevoelsmens en benadert dingen ook zo. Maar probeer daar nou niet in door te slaan.
Stel dat celletje wordt inderdaad op een goede dag bevrucht door een zaadcel en er wordt een kindje geboren. Stel dat kindje krijgt niet het leven dat jij voor ogen hebt voor iemand die 'voor 50% aan jullie verwant is' zoals jij eerder schreef. Stel hij of zij groeit op met ouders die geen liefde geven of niet het beste met het kind voor hebben.
Stel hè, is dat dan echt zo veel erger dan willekeurige kindjes uit andere eicellen die het niet getroffen hebben? Is dat niet net zo erg? Dat kind weet niet beter, net zoals alle andere kindjes die het niet 'goed' hebben. Het doet er toch niet toe aan wie de cellen behoort hebben uit wie ze zijn ontstaan? Je maakt er veel te veel van, als jouw zusje niet de cel leverde voor het ongelukkige kind deed dat wel iemand anders
Je bent waarschijnlijk een gevoelsmens en benadert dingen ook zo. Maar probeer daar nou niet in door te slaan.
Stel dat celletje wordt inderdaad op een goede dag bevrucht door een zaadcel en er wordt een kindje geboren. Stel dat kindje krijgt niet het leven dat jij voor ogen hebt voor iemand die 'voor 50% aan jullie verwant is' zoals jij eerder schreef. Stel hij of zij groeit op met ouders die geen liefde geven of niet het beste met het kind voor hebben.
Stel hè, is dat dan echt zo veel erger dan willekeurige kindjes uit andere eicellen die het niet getroffen hebben? Is dat niet net zo erg? Dat kind weet niet beter, net zoals alle andere kindjes die het niet 'goed' hebben. Het doet er toch niet toe aan wie de cellen behoort hebben uit wie ze zijn ontstaan? Je maakt er veel te veel van, als jouw zusje niet de cel leverde voor het ongelukkige kind deed dat wel iemand anders
maandag 19 mei 2014 om 16:18
quote:blijfgewoonbianca schreef op maandag 19 mei 2014 16:12 <blockquote><div>quote:</div><div class="message-quote-div"><b><a href="zas in "Moeite met eiceldonatie zusje"" class="messagelink">zas schreef op 19 mei 2014 @ 16:03</a>:</b>
[...]
Nou, dit ben ik toch niet met je eens. Die baby heeft toch (voor de helft) genetisch materiaal van degene die de eicel afstond? Met een zaadcel idem dito. Ik weet nog dat er ooit een bij een reageerbuisbaby per ongeluk zaad van de verkeerde man werd gebruikt. Kreeg een blank stel een negroïde baby.</div></blockquote>Ja, een baby heeft voor de helft het gen. materiaal van de vrouw die de eicel doneerde. Wat zou de baby delen met degenie die hem/ haar im haar buik gedragen heeft, gebaard heeft en misschien wel zelf gevoed heeft? Dat lijkt mij - gevoelsmatig - meer " eigen " dan de kleur ogen van degene uit wiens eicel je ontsproten bent. Dat gevoelsmatige, dat ben ik volkomen met je eens. Maar toch denk ik dat het "technische" aspect in dit geval ook niet onderschat moet worden. In diverse programma's (Spoorloos, DNA onbekend) zie je toch vaak mensen die op zoek zijn naar wie nou hun daadwerkelijk vader/moeder is.
[...]
Nou, dit ben ik toch niet met je eens. Die baby heeft toch (voor de helft) genetisch materiaal van degene die de eicel afstond? Met een zaadcel idem dito. Ik weet nog dat er ooit een bij een reageerbuisbaby per ongeluk zaad van de verkeerde man werd gebruikt. Kreeg een blank stel een negroïde baby.</div></blockquote>Ja, een baby heeft voor de helft het gen. materiaal van de vrouw die de eicel doneerde. Wat zou de baby delen met degenie die hem/ haar im haar buik gedragen heeft, gebaard heeft en misschien wel zelf gevoed heeft? Dat lijkt mij - gevoelsmatig - meer " eigen " dan de kleur ogen van degene uit wiens eicel je ontsproten bent. Dat gevoelsmatige, dat ben ik volkomen met je eens. Maar toch denk ik dat het "technische" aspect in dit geval ook niet onderschat moet worden. In diverse programma's (Spoorloos, DNA onbekend) zie je toch vaak mensen die op zoek zijn naar wie nou hun daadwerkelijk vader/moeder is.