Psyche
alle pijlers
Hoe troost jij jezelf?
maandag 26 mei 2014 om 11:12
Ik deed het dus jarenlang met zoet en vet eten. Ik wil dat niet meer en ben wanhopig op zoek naar andere manieren om de momenten dat ik me moe, verdrietig of overprikkeld voel door te komen.
Uiteraard wil ik niet de ene verslaving inruilen voor de andere. Daarom ben ik benieuwd hoe anderen zichzelf troosten. Wat helpt jou om een rotgevoel kwijt te raken?
Uiteraard wil ik niet de ene verslaving inruilen voor de andere. Daarom ben ik benieuwd hoe anderen zichzelf troosten. Wat helpt jou om een rotgevoel kwijt te raken?
On ne voit bien qu'avec le coeur.
maandag 26 mei 2014 om 15:07
quote:cerulli schreef op 26 mei 2014 @ 13:32:
[...]
Ik lijd aan depressies dus af en toe kan ik wel wat troost gebruiken. In het afgelopen jaar ben ik ook twee dierbaren verloren waarvan eentje me deels heeft opgevoed toen ik een kind was. Daarnaast heb ik gezondheidsproblemen gehad die een tijd gesleept hebben en is mijn relatie op onaangename wijze uitgegaan.
Ik word altijd zo moe van mensen die in dit soort topics (of in het echte leven) even moeten benadrukken dat zij geen troost nodig hebben. En dan impliciet nog even suggereren dat als je jezelf maar een schop onder je kont geeft het allemaal wel goed komt en dat troost nodig hebben een vorm van zelfmedelijden is. Alsjeblieft zeg.
Ik benadruk niks, ik zeg hoe ik het zelf doe en ervaar. Verder stel ik n gewone vraag.
Ik vind het naar wat er allemaal gebeurd is in je leven en ik hoop dat je eea kunt verwerken.
[...]
Ik lijd aan depressies dus af en toe kan ik wel wat troost gebruiken. In het afgelopen jaar ben ik ook twee dierbaren verloren waarvan eentje me deels heeft opgevoed toen ik een kind was. Daarnaast heb ik gezondheidsproblemen gehad die een tijd gesleept hebben en is mijn relatie op onaangename wijze uitgegaan.
Ik word altijd zo moe van mensen die in dit soort topics (of in het echte leven) even moeten benadrukken dat zij geen troost nodig hebben. En dan impliciet nog even suggereren dat als je jezelf maar een schop onder je kont geeft het allemaal wel goed komt en dat troost nodig hebben een vorm van zelfmedelijden is. Alsjeblieft zeg.
Ik benadruk niks, ik zeg hoe ik het zelf doe en ervaar. Verder stel ik n gewone vraag.
Ik vind het naar wat er allemaal gebeurd is in je leven en ik hoop dat je eea kunt verwerken.
maandag 26 mei 2014 om 15:25
Ik kan trouwens heel gelukkig worden van lekker eten. En van bepaalde gerechten gaat ook troost uit. Een kom zelf gemaakte soep bijvoorbeeld als je zeiknat geregend bent. Of Shaksuka. Pasta met stoofvlees. Een grote bak salade van spinazie en tomaat, eitje erdoor, wat knapperig spek erop. Of gewoon een perfect gekookt zacht eitje met wat zout. Daar kan ik me heel huislijk en geborgen door voelen.
maandag 26 mei 2014 om 15:31
Een heet bad met een echt lekker geurtje, kaarsjes erbij en een goed boek. Of een kopje jasmijnthee.
Als ik me slecht voel door bijvoorbeeld ongesteldheid dan doe ik weer heel andere dingen, nagels lakken, mijn haar of gezicht een masker geven en mijn benen epileren. Dan voel ik me daarna in elk geval beter over mezelf. Al ik lamlendig ben en lui dan ga ik lekker fietsen of een stuk in het bos wandelen.
Als ik me slecht voel door bijvoorbeeld ongesteldheid dan doe ik weer heel andere dingen, nagels lakken, mijn haar of gezicht een masker geven en mijn benen epileren. Dan voel ik me daarna in elk geval beter over mezelf. Al ik lamlendig ben en lui dan ga ik lekker fietsen of een stuk in het bos wandelen.
maandag 26 mei 2014 om 15:37
Ik vind de momenten het moeilijkst als er geen troost is en ik alleen maar lamlendig op de bank kan hangen, van de bank naar het bed loop, daarop ga liggen voor een kwartiertje en dan weer terug. Wat een gedoe vind ik dat, zo lamlendig.
Soms kan je jezelf eenvoudigweg niet troosten en heb je daar een ander voor nodig om dat voor je te doen, maar dan wel echt, niet betaald, dat vind ik ernstige zelfnepperij.
Soms kan je jezelf eenvoudigweg niet troosten en heb je daar een ander voor nodig om dat voor je te doen, maar dan wel echt, niet betaald, dat vind ik ernstige zelfnepperij.
maandag 26 mei 2014 om 15:46
Even op een rijtje:
Hoe troost je jezelf?
Dutje
Douchen
In bad gaan
Eind wandelen
Hardlopen/sporten
Opschrijven (en verbranden)
Iemand bellen
Muziek luisteren
Meezingen met muziek
Boek in bed
Tijdschrift kopen
Dekentje op de bank tv-kijken (favo serie/film)
Pot thee zetten
Troostgeur/kaars
Luisteren naar luisterboek
Huisdier knuffelen
Partner knuffelen
Yoga
Gezonde maaltijd/soep klaarmaken
Haken/breien
Schilderen
Tekenen
Kleuren
Poetsen
Tuin werken
Poetsen/stofzuigen
Gamen
Massage
Maskertje
Shoppen (online)
Toch met eten/drinken
Wijn drinken
Waterijsje
Georganiseerde pitty party
Olvarit
Avond losgaan in de kroeg
Hoe troost je jezelf?
Dutje
Douchen
In bad gaan
Eind wandelen
Hardlopen/sporten
Opschrijven (en verbranden)
Iemand bellen
Muziek luisteren
Meezingen met muziek
Boek in bed
Tijdschrift kopen
Dekentje op de bank tv-kijken (favo serie/film)
Pot thee zetten
Troostgeur/kaars
Luisteren naar luisterboek
Huisdier knuffelen
Partner knuffelen
Yoga
Gezonde maaltijd/soep klaarmaken
Haken/breien
Schilderen
Tekenen
Kleuren
Poetsen
Tuin werken
Poetsen/stofzuigen
Gamen
Massage
Maskertje
Shoppen (online)
Toch met eten/drinken
Wijn drinken
Waterijsje
Georganiseerde pitty party
Olvarit
Avond losgaan in de kroeg
On ne voit bien qu'avec le coeur.
maandag 26 mei 2014 om 15:53
quote:pejeka schreef op 26 mei 2014 @ 15:07:
[...]
Je zult de dingen die er in je leven zijn gebeurd, emotioneel een plaats moeten geven, verwerken. ]
daar heb je helemaal gelijk in, maar daarnaast ben ik ook iemand die makkelijk overprikkeld raakt.
Een nacht slecht geslapen en daarna een dag tussen de huilende kinderen en ik duik van pure ellende de snoepkast in. Een nare opmerking van een collega en ik eet thuis een reep chocola op. Dit zijn voorbeelden van situaties waar ik op een andere manier mee om wil leren gaan.
[...]
Je zult de dingen die er in je leven zijn gebeurd, emotioneel een plaats moeten geven, verwerken. ]
daar heb je helemaal gelijk in, maar daarnaast ben ik ook iemand die makkelijk overprikkeld raakt.
Een nacht slecht geslapen en daarna een dag tussen de huilende kinderen en ik duik van pure ellende de snoepkast in. Een nare opmerking van een collega en ik eet thuis een reep chocola op. Dit zijn voorbeelden van situaties waar ik op een andere manier mee om wil leren gaan.
On ne voit bien qu'avec le coeur.
maandag 26 mei 2014 om 16:02
quote:jolicoeur schreef op 26 mei 2014 @ 15:53:
[...]
daar heb je helemaal gelijk in, maar daarnaast ben ik ook iemand die makkelijk overprikkeld raakt.
Een nacht slecht geslapen en daarna een dag tussen de huilende kinderen en ik duik van pure ellende de snoepkast in. Een nare opmerking van een collega en ik eet thuis een reep chocola op. Dit zijn voorbeelden van situaties waar ik op een andere manier mee om wil leren gaan.
Waar krijg je energie van? Welke dingen, mensen, activiteiten geven je power? Wat maakt je blij? Vervang je troosteten eens daardoor.
Mijn ervaring s dat wanneer ik vind dat iktroost nodig heb (want geloof het of niet, ook ik vind mezelf weleens Heeeeel Erg Zielig) en ik voed dat gevoel, dan blijf ik erin.
Ga ik, zoals laatst toen ik heel naar nieuws kreeg, een uurtje bloed fanatiek sporten dan voel ik me veel beter. Dat is mijn schop onder de kont. Daarmee geef ik mezelf weer de power om met het klote nieuws te dealen.
[...]
daar heb je helemaal gelijk in, maar daarnaast ben ik ook iemand die makkelijk overprikkeld raakt.
Een nacht slecht geslapen en daarna een dag tussen de huilende kinderen en ik duik van pure ellende de snoepkast in. Een nare opmerking van een collega en ik eet thuis een reep chocola op. Dit zijn voorbeelden van situaties waar ik op een andere manier mee om wil leren gaan.
Waar krijg je energie van? Welke dingen, mensen, activiteiten geven je power? Wat maakt je blij? Vervang je troosteten eens daardoor.
Mijn ervaring s dat wanneer ik vind dat iktroost nodig heb (want geloof het of niet, ook ik vind mezelf weleens Heeeeel Erg Zielig) en ik voed dat gevoel, dan blijf ik erin.
Ga ik, zoals laatst toen ik heel naar nieuws kreeg, een uurtje bloed fanatiek sporten dan voel ik me veel beter. Dat is mijn schop onder de kont. Daarmee geef ik mezelf weer de power om met het klote nieuws te dealen.
maandag 26 mei 2014 om 16:11
Ik word blij van:
Een mooie wandeling door de natuur
Lekker kletsen met vriendinnen
Gezellig eten/koken
En nog veel meer dingen die genoemd zijn. Ik denk dat ik beter mijn best moet doen om te zorgen dat ik daar tijd voor vrijmaak, zodat ik op momenten dat het niet kan wel iets heb om naar uit te kijken.
Een mooie wandeling door de natuur
Lekker kletsen met vriendinnen
Gezellig eten/koken
En nog veel meer dingen die genoemd zijn. Ik denk dat ik beter mijn best moet doen om te zorgen dat ik daar tijd voor vrijmaak, zodat ik op momenten dat het niet kan wel iets heb om naar uit te kijken.
On ne voit bien qu'avec le coeur.
maandag 26 mei 2014 om 16:16
quote:jolicoeur schreef op 26 mei 2014 @ 16:11:
Ik word blij van:
Een mooie wandeling door de natuur
Lekker kletsen met vriendinnen
Gezellig eten/koken
En nog veel meer dingen die genoemd zijn. Ik denk dat ik beter mijn best moet doen om te zorgen dat ik daar tijd voor vrijmaak, zodat ik op momenten dat het niet kan wel iets heb om naar uit te kijken.
Je kan elke dag tijd vrijmaken voor iets waar je energie van krijgt. Het hoeft niet altijd uren te duren. Je bent niet altijd afhankelijk van anderen of van de situatie.
Plannen, doen en vooral: zorg dat het routine wordt!!! Dus niet afzeggen die afspraak met jezelf, alleen in noodgevallen.
Ik word blij van:
Een mooie wandeling door de natuur
Lekker kletsen met vriendinnen
Gezellig eten/koken
En nog veel meer dingen die genoemd zijn. Ik denk dat ik beter mijn best moet doen om te zorgen dat ik daar tijd voor vrijmaak, zodat ik op momenten dat het niet kan wel iets heb om naar uit te kijken.
Je kan elke dag tijd vrijmaken voor iets waar je energie van krijgt. Het hoeft niet altijd uren te duren. Je bent niet altijd afhankelijk van anderen of van de situatie.
Plannen, doen en vooral: zorg dat het routine wordt!!! Dus niet afzeggen die afspraak met jezelf, alleen in noodgevallen.
maandag 26 mei 2014 om 16:23
maandag 26 mei 2014 om 16:35
quote:fitchick schreef op 26 mei 2014 @ 15:07:
[...]
Ik benadruk niks, ik zeg hoe ik het zelf doe en ervaar. Verder stel ik n gewone vraag.
Ik vind het naar wat er allemaal gebeurd is in je leven en ik hoop dat je eea kunt verwerken.
Ik wilde alleen even schetsen dat er situaties kunnen zijn waarin een schop onder je kont niet de manier is om jezelf er weer bovenop te helpen. Fijn als dat voor jou wel werkt en er zijn natuurlijk meerdere wegen die naar Rome leiden. Ik viel alleen over je gebruik van het woord zelfmedelijden, dat suggereert dat behoefte hebben aan troost een ongezond gevoel zou zijn. Ik ervaar dat zelf niet zo. Je gevoelens onderdrukken wel, trouwens.
Edit: ik lees nu je post waarin je sporten als schop onder je kont definieert. Daarin ben ik het dan wel weer met je eens, soms is in beweging komen beter dan in je bed blijven liggen. Het werkt alleen niet altijd, niet permanent en niet tegen alles, maar goed, dat beweer je ook niet.
[...]
Ik benadruk niks, ik zeg hoe ik het zelf doe en ervaar. Verder stel ik n gewone vraag.
Ik vind het naar wat er allemaal gebeurd is in je leven en ik hoop dat je eea kunt verwerken.
Ik wilde alleen even schetsen dat er situaties kunnen zijn waarin een schop onder je kont niet de manier is om jezelf er weer bovenop te helpen. Fijn als dat voor jou wel werkt en er zijn natuurlijk meerdere wegen die naar Rome leiden. Ik viel alleen over je gebruik van het woord zelfmedelijden, dat suggereert dat behoefte hebben aan troost een ongezond gevoel zou zijn. Ik ervaar dat zelf niet zo. Je gevoelens onderdrukken wel, trouwens.
Edit: ik lees nu je post waarin je sporten als schop onder je kont definieert. Daarin ben ik het dan wel weer met je eens, soms is in beweging komen beter dan in je bed blijven liggen. Het werkt alleen niet altijd, niet permanent en niet tegen alles, maar goed, dat beweer je ook niet.
maandag 26 mei 2014 om 16:45
quote:fitchick schreef op 26 mei 2014 @ 16:16:
[...]
Je kan elke dag tijd vrijmaken voor iets waar je energie van krijgt. Het hoeft niet altijd uren te duren. Je bent niet altijd afhankelijk van anderen of van de situatie.
Plannen, doen en vooral: zorg dat het routine wordt!!! Dus niet afzeggen die afspraak met jezelf, alleen in noodgevallen.
Dat zijn luxepraatjes en die duren tot het zwaard van Damocles je een keertje goed te pakken neemt, dan heb je ineens door dat het zo niet altijd werkt.
Ik hoop van harte dat je voor de rest van je leven die luxe kan blijven behouden.
[...]
Je kan elke dag tijd vrijmaken voor iets waar je energie van krijgt. Het hoeft niet altijd uren te duren. Je bent niet altijd afhankelijk van anderen of van de situatie.
Plannen, doen en vooral: zorg dat het routine wordt!!! Dus niet afzeggen die afspraak met jezelf, alleen in noodgevallen.
Dat zijn luxepraatjes en die duren tot het zwaard van Damocles je een keertje goed te pakken neemt, dan heb je ineens door dat het zo niet altijd werkt.
Ik hoop van harte dat je voor de rest van je leven die luxe kan blijven behouden.
maandag 26 mei 2014 om 16:48
Kusje op mijn arm geven (kan ik zelf bij)
(Heel hard) zingen
Door steun te zoeken: uitspreken dat ik troost nodig heb.
Huilen
Stoppen met vechten en accepteren dat ik me moe/opgejaagd/verdrietig voel.
Taken verdelen/delegeren zodat ik niet het gevoel heb dat ik er alleen voor sta.
Bidden (schietgebedjes helpen mij echt).
Oordelen loslaten.
Voor dat laatste is belangrijk. Ik heb namelijk een oordeel over hoe ik me voel, zeker ook mijn behoefte aan troost. Dan ga ik in de strijd, en door tegen mijn gevoel te vechten blijft het alleen maar langer en wordt het heftiger. Uitspreken dat ik vecht helpt al. Heb een eetverslaving, herken het grijpen naar koek om energie bij te tanken.
Vaak ben ik dan al over 1 á 2 grenzen van mezelf heengestapt, en had ik niet door dat ik daardoorheen aan het banjeren was.
Mijn grootste tip aan jou is daarom: waarnemen. Wanneer komt die drang zo erg opzetten, wat is eraan voorafgegaan? Welke gebeurtenis/gedachte maakte dat je met jezelf aan de haal ging?
Big
(Heel hard) zingen
Door steun te zoeken: uitspreken dat ik troost nodig heb.
Huilen
Stoppen met vechten en accepteren dat ik me moe/opgejaagd/verdrietig voel.
Taken verdelen/delegeren zodat ik niet het gevoel heb dat ik er alleen voor sta.
Bidden (schietgebedjes helpen mij echt).
Oordelen loslaten.
Voor dat laatste is belangrijk. Ik heb namelijk een oordeel over hoe ik me voel, zeker ook mijn behoefte aan troost. Dan ga ik in de strijd, en door tegen mijn gevoel te vechten blijft het alleen maar langer en wordt het heftiger. Uitspreken dat ik vecht helpt al. Heb een eetverslaving, herken het grijpen naar koek om energie bij te tanken.
Vaak ben ik dan al over 1 á 2 grenzen van mezelf heengestapt, en had ik niet door dat ik daardoorheen aan het banjeren was.
Mijn grootste tip aan jou is daarom: waarnemen. Wanneer komt die drang zo erg opzetten, wat is eraan voorafgegaan? Welke gebeurtenis/gedachte maakte dat je met jezelf aan de haal ging?
Big
maandag 26 mei 2014 om 16:50
quote:Cateautje schreef op 26 mei 2014 @ 16:45:
[...]
Dat zijn luxepraatjes en die duren tot het zwaard van Damocles je een keertje goed te pakken neemt, dan heb je ineens door dat het zo niet altijd werkt.
Ik hoop van harte dat je voor de rest van je leven die luxe kan blijven behouden.Oja, ik heb nog niks meegemaakt in mijn leven.
[...]
Dat zijn luxepraatjes en die duren tot het zwaard van Damocles je een keertje goed te pakken neemt, dan heb je ineens door dat het zo niet altijd werkt.
Ik hoop van harte dat je voor de rest van je leven die luxe kan blijven behouden.Oja, ik heb nog niks meegemaakt in mijn leven.
maandag 26 mei 2014 om 16:56
quote:fitchick schreef op 26 mei 2014 @ 16:50:
[...]
Oja, ik heb nog niks meegemaakt in mijn leven.
Dit is geen relaxte reactie.
Dat schrijf ik niet, maar ik ben een echt onverwoestbare optimist, die altijd dacht dat het mij nooit kon overkomen dat het me weleens echt een keertje teveel zou worden en dat ik nooit, maar dan ook nooit zou buigen of barsten. Ook ik was altijd klaar om mezelf ergens overheen te helpen/werken en te verwerken en dan kon ik er weer helemaal tegenaan en toen? Toen liep ik ineens tegen mijn grenzen aan en ja, die heb jij ook, echt en nogmaals, ik hoop voor je dat je er nooit tegenaan zult lopen.
[...]
Oja, ik heb nog niks meegemaakt in mijn leven.
Dit is geen relaxte reactie.
Dat schrijf ik niet, maar ik ben een echt onverwoestbare optimist, die altijd dacht dat het mij nooit kon overkomen dat het me weleens echt een keertje teveel zou worden en dat ik nooit, maar dan ook nooit zou buigen of barsten. Ook ik was altijd klaar om mezelf ergens overheen te helpen/werken en te verwerken en dan kon ik er weer helemaal tegenaan en toen? Toen liep ik ineens tegen mijn grenzen aan en ja, die heb jij ook, echt en nogmaals, ik hoop voor je dat je er nooit tegenaan zult lopen.
maandag 26 mei 2014 om 17:00
quote:hanke321 schreef op 26 mei 2014 @ 16:48:
Kusje op mijn arm geven (kan ik zelf bij)
(Heel hard) zingen
Door steun te zoeken: uitspreken dat ik troost nodig heb.
Huilen
Stoppen met vechten en accepteren dat ik me moe/opgejaagd/verdrietig voel.
Taken verdelen/delegeren zodat ik niet het gevoel heb dat ik er alleen voor sta.
Bidden (schietgebedjes helpen mij echt).
Oordelen loslaten.
Voor dat laatste is belangrijk. Ik heb namelijk een oordeel over hoe ik me voel, zeker ook mijn behoefte aan troost. Dan ga ik in de strijd, en door tegen mijn gevoel te vechten blijft het alleen maar langer en wordt het heftiger. Uitspreken dat ik vecht helpt al. Heb een eetverslaving, herken het grijpen naar koek om energie bij te tanken.
Vaak ben ik dan al over 1 á 2 grenzen van mezelf heengestapt, en had ik niet door dat ik daardoorheen aan het banjeren was.
Mijn grootste tip aan jou is daarom: waarnemen. Wanneer komt die drang zo erg opzetten, wat is eraan voorafgegaan? Welke gebeurtenis/gedachte maakte dat je met jezelf aan de haal ging?
Big
Ik herken je genezingsprocessen heel sterk, ook dat zoentje trouwens , zo ga ik er ook het liefst mee om, vooral dat waarnemen, uitpluizen hoe het zit en daar een oplossing voor vinden.
Oordelen is des mensch grootste valkuil.
Kusje op mijn arm geven (kan ik zelf bij)
(Heel hard) zingen
Door steun te zoeken: uitspreken dat ik troost nodig heb.
Huilen
Stoppen met vechten en accepteren dat ik me moe/opgejaagd/verdrietig voel.
Taken verdelen/delegeren zodat ik niet het gevoel heb dat ik er alleen voor sta.
Bidden (schietgebedjes helpen mij echt).
Oordelen loslaten.
Voor dat laatste is belangrijk. Ik heb namelijk een oordeel over hoe ik me voel, zeker ook mijn behoefte aan troost. Dan ga ik in de strijd, en door tegen mijn gevoel te vechten blijft het alleen maar langer en wordt het heftiger. Uitspreken dat ik vecht helpt al. Heb een eetverslaving, herken het grijpen naar koek om energie bij te tanken.
Vaak ben ik dan al over 1 á 2 grenzen van mezelf heengestapt, en had ik niet door dat ik daardoorheen aan het banjeren was.
Mijn grootste tip aan jou is daarom: waarnemen. Wanneer komt die drang zo erg opzetten, wat is eraan voorafgegaan? Welke gebeurtenis/gedachte maakte dat je met jezelf aan de haal ging?
Big
Ik herken je genezingsprocessen heel sterk, ook dat zoentje trouwens , zo ga ik er ook het liefst mee om, vooral dat waarnemen, uitpluizen hoe het zit en daar een oplossing voor vinden.
Oordelen is des mensch grootste valkuil.
maandag 26 mei 2014 om 17:06
quote:Cateautje schreef op 26 mei 2014 @ 17:00:
[...]
Ik herken je genezingsprocessen heel sterk, ook dat zoentje trouwens , zo ga ik er ook het liefst mee om, vooral dat waarnemen, uitpluizen hoe het zit en daar een oplossing voor vinden.
Oordelen is des mensch grootste valkuil.
Wat leuk dat je dat zoentje herkent, de meeste mensen kijken raar op als ik dat vertel. (ik heb veel lotgenoten contact en dan wil ik nog weleens vertellen dat ik dat doe).
Oordelen, oordelen, oordelen.
Vaak helpt het om met de ogen van een goede vriendin naar mezelf te kijken en me dan toe te spreken. Die vindt die oordelen van mij namelijk grote lulkoek.
[...]
Ik herken je genezingsprocessen heel sterk, ook dat zoentje trouwens , zo ga ik er ook het liefst mee om, vooral dat waarnemen, uitpluizen hoe het zit en daar een oplossing voor vinden.
Oordelen is des mensch grootste valkuil.
Wat leuk dat je dat zoentje herkent, de meeste mensen kijken raar op als ik dat vertel. (ik heb veel lotgenoten contact en dan wil ik nog weleens vertellen dat ik dat doe).
Oordelen, oordelen, oordelen.
Vaak helpt het om met de ogen van een goede vriendin naar mezelf te kijken en me dan toe te spreken. Die vindt die oordelen van mij namelijk grote lulkoek.
maandag 26 mei 2014 om 17:06
quote:Cateautje schreef op 26 mei 2014 @ 16:56:
[...]
Dit is geen relaxte reactie.
Dat schrijf ik niet, maar ik ben een echt onverwoestbare optimist, die altijd dacht dat het mij nooit kon overkomen dat het me weleens echt een keertje teveel zou worden en dat ik nooit, maar dan ook nooit zou buigen of barsten. Ook ik was altijd klaar om mezelf ergens overheen te helpen/werken en te verwerken en dan kon ik er weer helemaal tegenaan en toen? Toen liep ik ineens tegen mijn grenzen aan en ja, die heb jij ook, echt en nogmaals, ik hoop voor je dat je er nooit tegenaan zult lopen.En dit is wel een relaxte reactie? Je doet een aanname die compleet nergens op slaat.
[...]
Dit is geen relaxte reactie.
Dat schrijf ik niet, maar ik ben een echt onverwoestbare optimist, die altijd dacht dat het mij nooit kon overkomen dat het me weleens echt een keertje teveel zou worden en dat ik nooit, maar dan ook nooit zou buigen of barsten. Ook ik was altijd klaar om mezelf ergens overheen te helpen/werken en te verwerken en dan kon ik er weer helemaal tegenaan en toen? Toen liep ik ineens tegen mijn grenzen aan en ja, die heb jij ook, echt en nogmaals, ik hoop voor je dat je er nooit tegenaan zult lopen.En dit is wel een relaxte reactie? Je doet een aanname die compleet nergens op slaat.
maandag 26 mei 2014 om 17:11
quote:hanke321 schreef op 26 mei 2014 @ 17:06:
[...]
Wat leuk dat je dat zoentje herkent, de meeste mensen kijken raar op als ik dat vertel. (ik heb veel lotgenoten contact en dan wil ik nog weleens vertellen dat ik dat doe).
Oordelen, oordelen, oordelen.
Vaak helpt het om met de ogen van een goede vriendin naar mezelf te kijken en me dan toe te spreken. Die vindt die oordelen van mij namelijk grote lulkoek.
Niets raars aan, over mijn armen wrijven als kroel, het hoort er allemaal bij en als je je daardoor beter voelt, dan vind ik het maar raar dat het geen algemeen geldende actie is.
Fijn zo'n vriendin, wees er maar zuinig op.
In feite heb ik alleen maar mooi weer vrienden. Eén wolkje aan de lucht en ze hebben het ineens ernstig druk.
[...]
Wat leuk dat je dat zoentje herkent, de meeste mensen kijken raar op als ik dat vertel. (ik heb veel lotgenoten contact en dan wil ik nog weleens vertellen dat ik dat doe).
Oordelen, oordelen, oordelen.
Vaak helpt het om met de ogen van een goede vriendin naar mezelf te kijken en me dan toe te spreken. Die vindt die oordelen van mij namelijk grote lulkoek.
Niets raars aan, over mijn armen wrijven als kroel, het hoort er allemaal bij en als je je daardoor beter voelt, dan vind ik het maar raar dat het geen algemeen geldende actie is.
Fijn zo'n vriendin, wees er maar zuinig op.
In feite heb ik alleen maar mooi weer vrienden. Eén wolkje aan de lucht en ze hebben het ineens ernstig druk.
maandag 26 mei 2014 om 17:12
Dank jullie wel Hanke en Cateautje.
Ik heb me jaren groot gehouden en ben best streng voor mezelf.
Inderdaad het oordeel ' ik mag niet zwak zijn ' hakt er diep in.
Dat is het tegenovergestelde van zelfmedelijden. Dan is er een beetje aan toe geven soms wel nodig!
Sporten/bewegen is natuurlijk goed. Maar geloof mij er zijn ook mensen die daar in vluchten.
Ik heb me jaren groot gehouden en ben best streng voor mezelf.
Inderdaad het oordeel ' ik mag niet zwak zijn ' hakt er diep in.
Dat is het tegenovergestelde van zelfmedelijden. Dan is er een beetje aan toe geven soms wel nodig!
Sporten/bewegen is natuurlijk goed. Maar geloof mij er zijn ook mensen die daar in vluchten.
On ne voit bien qu'avec le coeur.