Psyche
alle pijlers
Heeft dit met het STPS te maken?
donderdag 12 juni 2014 om 21:23
STPS = Schizotypische persoonlijkheidsstoornis, paste niet in titel 
Ik denk van wel, maar wilde graag jullie advies hierover. Ik heb vaak conflicten met mensen. Het is vooral dat ik me achteraf erg teleurgesteld voel om hun.
Laatste weken is er weer een conflict met een vriend die op chatsites zit. Nou maakt dat mij niet uit, we hebben geen relatie, zijn niet getrouwd. Maar toch word ik daar angstig en bang van. Ik heb er slapeloze nachten van, diarree, braken en hoofdpijn. En ditzelfde gebeurde paar maanden terug bij een vriendin van mij, die uiteindelijk het contact verbrak.
Nou weet deze vriend nog niks van mij op gebied van mijn persoonlijkheidsstoornis. Er is bij mij een dwang om hem te controleren, achtervolgen, allerlei fake accounts aan te maken en dan net te doen als een ander met als doel te kijken hoe hij over mij denkt. En soms worden die dwangmatige gedachtes zo erg dat ik het ook gewoon verplicht moet doen, anders krijg ik weer slapeloze nachten en angst van.
Weet iemand of dit echt met mijn persoonlijkheidsstoornis te maken heeft?
Ik denk van wel, maar wilde graag jullie advies hierover. Ik heb vaak conflicten met mensen. Het is vooral dat ik me achteraf erg teleurgesteld voel om hun.
Laatste weken is er weer een conflict met een vriend die op chatsites zit. Nou maakt dat mij niet uit, we hebben geen relatie, zijn niet getrouwd. Maar toch word ik daar angstig en bang van. Ik heb er slapeloze nachten van, diarree, braken en hoofdpijn. En ditzelfde gebeurde paar maanden terug bij een vriendin van mij, die uiteindelijk het contact verbrak.
Nou weet deze vriend nog niks van mij op gebied van mijn persoonlijkheidsstoornis. Er is bij mij een dwang om hem te controleren, achtervolgen, allerlei fake accounts aan te maken en dan net te doen als een ander met als doel te kijken hoe hij over mij denkt. En soms worden die dwangmatige gedachtes zo erg dat ik het ook gewoon verplicht moet doen, anders krijg ik weer slapeloze nachten en angst van.
Weet iemand of dit echt met mijn persoonlijkheidsstoornis te maken heeft?
vrijdag 13 juni 2014 om 20:43
quote:eric1993 schreef op 12 juni 2014 @ 21:23:
STPS = Schizotypische persoonlijkheidsstoornis, paste niet in titel
Ik denk van wel, maar wilde graag jullie advies hierover. Ik heb vaak conflicten met mensen. Het is vooral dat ik me achteraf erg teleurgesteld voel om hun.
Laatste weken is er weer een conflict met een vriend die op chatsites zit. Nou maakt dat mij niet uit, we hebben geen relatie, zijn niet getrouwd. Maar toch word ik daar angstig en bang van. Ik heb er slapeloze nachten van, diarree, braken en hoofdpijn. En ditzelfde gebeurde paar maanden terug bij een vriendin van mij, die uiteindelijk het contact verbrak.
Nou weet deze vriend nog niks van mij op gebied van mijn persoonlijkheidsstoornis. Er is bij mij een dwang om hem te controleren, achtervolgen, allerlei fake accounts aan te maken en dan net te doen als een ander met als doel te kijken hoe hij over mij denkt. En soms worden die dwangmatige gedachtes zo erg dat ik het ook gewoon verplicht moet doen, anders krijg ik weer slapeloze nachten en angst van.
Weet iemand of dit echt met mijn persoonlijkheidsstoornis te maken heeft?Je kan ook leren om met slapeloze nachten/ angst en dwang om te gaan mbv de GGZ.
STPS = Schizotypische persoonlijkheidsstoornis, paste niet in titel
Ik denk van wel, maar wilde graag jullie advies hierover. Ik heb vaak conflicten met mensen. Het is vooral dat ik me achteraf erg teleurgesteld voel om hun.
Laatste weken is er weer een conflict met een vriend die op chatsites zit. Nou maakt dat mij niet uit, we hebben geen relatie, zijn niet getrouwd. Maar toch word ik daar angstig en bang van. Ik heb er slapeloze nachten van, diarree, braken en hoofdpijn. En ditzelfde gebeurde paar maanden terug bij een vriendin van mij, die uiteindelijk het contact verbrak.
Nou weet deze vriend nog niks van mij op gebied van mijn persoonlijkheidsstoornis. Er is bij mij een dwang om hem te controleren, achtervolgen, allerlei fake accounts aan te maken en dan net te doen als een ander met als doel te kijken hoe hij over mij denkt. En soms worden die dwangmatige gedachtes zo erg dat ik het ook gewoon verplicht moet doen, anders krijg ik weer slapeloze nachten en angst van.
Weet iemand of dit echt met mijn persoonlijkheidsstoornis te maken heeft?Je kan ook leren om met slapeloze nachten/ angst en dwang om te gaan mbv de GGZ.
vrijdag 13 juni 2014 om 23:58
Zou kunnen, wij zijn geen artsen die jou vanaf hier kunnen diagnosticeren.
Of het er nu wel of niet mee samenhangt, gezond gedrag is het natuurlijk niet. Heb je deze neigingen aangegeven toen je op de wachtlijst werd gezet?
En heb je een manier om de druk wat te verminderen zodat je niet overgaat tot gedrag dat voor anderen bedreigend/vervelend is?
Of het er nu wel of niet mee samenhangt, gezond gedrag is het natuurlijk niet. Heb je deze neigingen aangegeven toen je op de wachtlijst werd gezet?
En heb je een manier om de druk wat te verminderen zodat je niet overgaat tot gedrag dat voor anderen bedreigend/vervelend is?
Weet je wat pas conflictvermijdend is? Wereldvrede.
zondag 15 juni 2014 om 21:26
Ja ik heb het doorgegeven en heb ook erbij gezegd dat het echt niet zo goed gaat, en dat ik anders tijdelijk medicatie tot de tijd dat ik behandeld kan worden.
Nou is het zo dat ik hem dus heb gesproken op Whatsapp. Hij vertelde dat hij met zichzelf in de knoop zit, zijn ouders gescheiden en zijn vader hem verlaten heeft en hertrouwt is. Om dat echt zeker te weten ben ik de laatste tijd hem aan het volgen. Ik heb een paar weken vrij gevraagd van werk en hou hem zoveel mogelijk in de gaten. Ik wil gewoon niet voor de gek gehouden worden en heb echt een bevestiging nodig dat het 100% waar is wat hij zegt.
Ik merk dat de angst wel een beetje afneemt als ik hem volg en zie dat hij werkt of naar school gaat. Ik weet dat het raar is, maar wat meot ik anders?
Nou is het zo dat ik hem dus heb gesproken op Whatsapp. Hij vertelde dat hij met zichzelf in de knoop zit, zijn ouders gescheiden en zijn vader hem verlaten heeft en hertrouwt is. Om dat echt zeker te weten ben ik de laatste tijd hem aan het volgen. Ik heb een paar weken vrij gevraagd van werk en hou hem zoveel mogelijk in de gaten. Ik wil gewoon niet voor de gek gehouden worden en heb echt een bevestiging nodig dat het 100% waar is wat hij zegt.
Ik merk dat de angst wel een beetje afneemt als ik hem volg en zie dat hij werkt of naar school gaat. Ik weet dat het raar is, maar wat meot ik anders?
maandag 16 juni 2014 om 01:08
Godsamme, die vakantie-uren die je nu opmaakt, had je kunnen laten uitbetalen om die supersneakers te kunnen kopen.
Vakantie is om rust te nemen.
Print de topics uit, als je naar de GGZ gaat.
Afkicken van die handel en die gast, ga je zinnen verzetten.
Hij liegt misschien, misschien niet. Van beide dingen ga je niet dood.
Vakantie is om rust te nemen.
Print de topics uit, als je naar de GGZ gaat.
Afkicken van die handel en die gast, ga je zinnen verzetten.
Hij liegt misschien, misschien niet. Van beide dingen ga je niet dood.
maandag 16 juni 2014 om 01:11
Hoe kom ik dan aan die bevestiging dat hij wel de waarheid verteld? Als ik hem verlies, of hij toch tegen mij liegt is dit weer hetzelfde verhaal als vorig jaar met een beste vriendin.. die het contact verbrak..
En op werk of thuis blijf ik er toch aan denken, zou hij liegen? Zou hij mij voor de gek houden? Gebruikt hij mij? etc etc
Wat vinden jullie?
En op werk of thuis blijf ik er toch aan denken, zou hij liegen? Zou hij mij voor de gek houden? Gebruikt hij mij? etc etc
Wat vinden jullie?
maandag 16 juni 2014 om 01:15
@ Conundrum,
Ik weet het. Weet ook dat het gewoon gek is wat ik doe. Maar het zit lichamelijk nogal vervelend. En die vragen wat telkens in me hoofd blijven draaien maken het erger. De druk op me borst maakt alles ook best vervelender.
Ik heb GGZ op de hoogte gehouden, maar ze willen het nog afwachten tot het ernstig word.
Ik weet het. Weet ook dat het gewoon gek is wat ik doe. Maar het zit lichamelijk nogal vervelend. En die vragen wat telkens in me hoofd blijven draaien maken het erger. De druk op me borst maakt alles ook best vervelender.
Ik heb GGZ op de hoogte gehouden, maar ze willen het nog afwachten tot het ernstig word.
maandag 16 juni 2014 om 01:15
quote:eric1993 schreef op 15 juni 2014 @ 21:26:
. Ik wil gewoon niet voor de gek gehouden worden en heb echt een bevestiging nodig dat het 100% waar is wat hij zegt.
. Ik weet dat het raar is, maar wat meot ik anders?
Wat je anders moet ? Je hebt zelf de macht, niet proberen om dit buiten jezelf te leggen. Jezelf leren beheersen, of gaan werken of naar dingen toe werken die je leuk vind bijvoorbeeld.
Jij hebt niet in de hand of je voor de gek bent gehouden of niet.
Dat is een actie van een ander. Hij houdt je sowieso niet voor de gek, want er is nooit iets afgesproken tussen jullie. Dit bestaat in jouw eigen hoofd. Dat hij niet voldoet aan de onuitgesproken verwachtingen die je hebt, ligt bij jou, en het weer op zoek gaan naar een andere gast, is niet iets wat jij trekt, ergo hij is het niet voor jou. Stop je energie in dingen die wat positiefs op kunnen gaan leveren.
Jij bent degene die er wat mee moet, door aan jezelf te werken, het is namelijk JOUW gedachte,jouw actie, jouw obsessie.
En die 100 % garantie krijg je nooit, ook al geeft hij bewijs, ook al houdt je hem in de gaten. Het is namelijk jouw gedachtengang die die 100 % nooit zal geloven.
. Ik wil gewoon niet voor de gek gehouden worden en heb echt een bevestiging nodig dat het 100% waar is wat hij zegt.
. Ik weet dat het raar is, maar wat meot ik anders?
Wat je anders moet ? Je hebt zelf de macht, niet proberen om dit buiten jezelf te leggen. Jezelf leren beheersen, of gaan werken of naar dingen toe werken die je leuk vind bijvoorbeeld.
Jij hebt niet in de hand of je voor de gek bent gehouden of niet.
Dat is een actie van een ander. Hij houdt je sowieso niet voor de gek, want er is nooit iets afgesproken tussen jullie. Dit bestaat in jouw eigen hoofd. Dat hij niet voldoet aan de onuitgesproken verwachtingen die je hebt, ligt bij jou, en het weer op zoek gaan naar een andere gast, is niet iets wat jij trekt, ergo hij is het niet voor jou. Stop je energie in dingen die wat positiefs op kunnen gaan leveren.
Jij bent degene die er wat mee moet, door aan jezelf te werken, het is namelijk JOUW gedachte,jouw actie, jouw obsessie.
En die 100 % garantie krijg je nooit, ook al geeft hij bewijs, ook al houdt je hem in de gaten. Het is namelijk jouw gedachtengang die die 100 % nooit zal geloven.
maandag 16 juni 2014 om 01:21
quote:eric1993 schreef op 16 juni 2014 @ 01:15:
@ Conundrum,
Ik weet het. Weet ook dat het gewoon gek is wat ik doe. Maar het zit lichamelijk nogal vervelend. En die vragen wat telkens in me hoofd blijven draaien maken het erger. De druk op me borst maakt alles ook best vervelender.
Ik heb GGZ op de hoogte gehouden, maar ze willen het nog afwachten tot het ernstig word.
Dat is waarschijnlijk paniek, omdat je jezelf loopt op te fokken, die druk op je borst.
Zeg tegen jouw hoofd stop als je weer een gedachte krijgt. Telkens weer.
Een vriendin en een vriend verliezen is niet leuk, helemaal niet, maar je kon het eens en tweemaal en meerdere malen weer, een nieuw contact aangaan. Dit verleer je niet.
STPS hoe kom je trouwens aan dat woord ? Is dat een diagnose die je hebt gekregen of zelf hebt gesteld ?
Zit je bij een grote GGZ instelling ? Waarom ga je niet op zoek naar iemand die je nu meteen kan helpen ? of je door kan verwijzen ?
(check wel of het vergoed wordt en hoe vaak het vergoed wordt)
Gebruik je al medicijnen ?
Heb je tegen de GGZ gezegd dat je vrij hebt genomen om iemand te stalken (ook al weet het stalkingsobject het niet)?
@ Conundrum,
Ik weet het. Weet ook dat het gewoon gek is wat ik doe. Maar het zit lichamelijk nogal vervelend. En die vragen wat telkens in me hoofd blijven draaien maken het erger. De druk op me borst maakt alles ook best vervelender.
Ik heb GGZ op de hoogte gehouden, maar ze willen het nog afwachten tot het ernstig word.
Dat is waarschijnlijk paniek, omdat je jezelf loopt op te fokken, die druk op je borst.
Zeg tegen jouw hoofd stop als je weer een gedachte krijgt. Telkens weer.
Een vriendin en een vriend verliezen is niet leuk, helemaal niet, maar je kon het eens en tweemaal en meerdere malen weer, een nieuw contact aangaan. Dit verleer je niet.
STPS hoe kom je trouwens aan dat woord ? Is dat een diagnose die je hebt gekregen of zelf hebt gesteld ?
Zit je bij een grote GGZ instelling ? Waarom ga je niet op zoek naar iemand die je nu meteen kan helpen ? of je door kan verwijzen ?
(check wel of het vergoed wordt en hoe vaak het vergoed wordt)
Gebruik je al medicijnen ?
Heb je tegen de GGZ gezegd dat je vrij hebt genomen om iemand te stalken (ook al weet het stalkingsobject het niet)?
maandag 16 juni 2014 om 01:28
quote:Conundrum schreef op 16 juni 2014 @ 01:15:
[...]
Wat je anders moet ? Je hebt zelf de macht, niet proberen om dit buiten jezelf te leggen. Jezelf leren beheersen, of gaan werken of naar dingen toe werken die je leuk vind bijvoorbeeld.
Jij hebt niet in de hand of je voor de gek bent gehouden of niet.
Dat is een actie van een ander. Hij houdt je sowieso niet voor de gek, want er is nooit iets afgesproken tussen jullie. Dit bestaat in jouw eigen hoofd. Dat hij niet voldoet aan de onuitgesproken verwachtingen die je hebt, ligt bij jou, en het weer op zoek gaan naar een andere gast, is niet iets wat jij trekt, ergo hij is het niet voor jou. Stop je energie in dingen die wat positiefs op kunnen gaan leveren.
Jij bent degene die er wat mee moet, door aan jezelf te werken, het is namelijk JOUW gedachte,jouw actie, jouw obsessie.
En die 100 % garantie krijg je nooit, ook al geeft hij bewijs, ook al houdt je hem in de gaten. Het is namelijk jouw gedachtengang die die 100 % nooit zal geloven.
Ik moet u helaas wel gelijk geven. En nu denk ik er ook goed over na. Maar vaak heb ik dat ik een druk op me borst krijg en vaak moet overgeven en mijn grote boodschap moet doen. Nou is dat geen excuus natuurlijk om iemand te volgen. Maar daardoor raak ik steeds meer geneigd om gehoor te geven aan mijn gevoel. En doordat ik het doe lucht alles op. Het probleem is alleen dat er duizenden vragen over hem zijn in mijn hoofd die ik gewoon niet kan verwerken...
[...]
Wat je anders moet ? Je hebt zelf de macht, niet proberen om dit buiten jezelf te leggen. Jezelf leren beheersen, of gaan werken of naar dingen toe werken die je leuk vind bijvoorbeeld.
Jij hebt niet in de hand of je voor de gek bent gehouden of niet.
Dat is een actie van een ander. Hij houdt je sowieso niet voor de gek, want er is nooit iets afgesproken tussen jullie. Dit bestaat in jouw eigen hoofd. Dat hij niet voldoet aan de onuitgesproken verwachtingen die je hebt, ligt bij jou, en het weer op zoek gaan naar een andere gast, is niet iets wat jij trekt, ergo hij is het niet voor jou. Stop je energie in dingen die wat positiefs op kunnen gaan leveren.
Jij bent degene die er wat mee moet, door aan jezelf te werken, het is namelijk JOUW gedachte,jouw actie, jouw obsessie.
En die 100 % garantie krijg je nooit, ook al geeft hij bewijs, ook al houdt je hem in de gaten. Het is namelijk jouw gedachtengang die die 100 % nooit zal geloven.
Ik moet u helaas wel gelijk geven. En nu denk ik er ook goed over na. Maar vaak heb ik dat ik een druk op me borst krijg en vaak moet overgeven en mijn grote boodschap moet doen. Nou is dat geen excuus natuurlijk om iemand te volgen. Maar daardoor raak ik steeds meer geneigd om gehoor te geven aan mijn gevoel. En doordat ik het doe lucht alles op. Het probleem is alleen dat er duizenden vragen over hem zijn in mijn hoofd die ik gewoon niet kan verwerken...
maandag 16 juni 2014 om 01:36
Lieve Eric,
Dat hebben we denk ik allemaal wel eens, dat iets je om een of andere reden zo aangrijpt dat je het niet kan verwerken.
Dat je duizenden vragen in je hoofd hebt, dat je de ander niet snapt, jezelf nog minder. Dat het niet in het hoofd past, of dat de antwoorden die je bedenkt niet mogen kloppen met de werkelijkheid. Het is niet te behappen.
En soms is het met rust laten het enige wat je kan doen, want sommige dingen vallen niet te begrijpen en je maakt je er alleen maar letterlijk ziek mee. Soms lukt begrijpen in verloop van de tijd, als je afstand hebt en dan nog niet eens. Helaas bestaan alle antwoorden op jouw vragen niet. Niet op jouw vragen, maar ook niet op de mijne, gewoon omdat het bij het leven hoort.
Het lijkt alsof je nu jezelf getrained hebt, dat als de obsessie niet gevoed wordt, dat je lichamelijk onprettig voelt/ziek wordt.
Dit kan dus ook weer afgeleerd worden.
Hij staat symbool voor iets, iets wat jou diep raakt. Hij is niet degene die je moet "aanpakken" dat wat jou diep raakt, is wat zorg behoeft.
Dat hebben we denk ik allemaal wel eens, dat iets je om een of andere reden zo aangrijpt dat je het niet kan verwerken.
Dat je duizenden vragen in je hoofd hebt, dat je de ander niet snapt, jezelf nog minder. Dat het niet in het hoofd past, of dat de antwoorden die je bedenkt niet mogen kloppen met de werkelijkheid. Het is niet te behappen.
En soms is het met rust laten het enige wat je kan doen, want sommige dingen vallen niet te begrijpen en je maakt je er alleen maar letterlijk ziek mee. Soms lukt begrijpen in verloop van de tijd, als je afstand hebt en dan nog niet eens. Helaas bestaan alle antwoorden op jouw vragen niet. Niet op jouw vragen, maar ook niet op de mijne, gewoon omdat het bij het leven hoort.
Het lijkt alsof je nu jezelf getrained hebt, dat als de obsessie niet gevoed wordt, dat je lichamelijk onprettig voelt/ziek wordt.
Dit kan dus ook weer afgeleerd worden.
Hij staat symbool voor iets, iets wat jou diep raakt. Hij is niet degene die je moet "aanpakken" dat wat jou diep raakt, is wat zorg behoeft.
maandag 16 juni 2014 om 01:42
quote:Conundrum schreef op 16 juni 2014 @ 01:36:
Lieve Eric,
Dat hebben we denk ik allemaal wel eens, dat iets je om een of andere reden zo aangrijpt dat je het niet kan verwerken.
Dat je duizenden vragen in je hoofd hebt, dat je de ander niet snapt, jezelf nog minder. Dat het niet in het hoofd past, of dat de antwoorden die je bedenkt niet mogen kloppen met de werkelijkheid. Het is niet te behappen.
En soms is het met rust laten het enige wat je kan doen, want sommige dingen vallen niet te begrijpen en je maakt je er alleen maar letterlijk ziek mee. Soms lukt begrijpen in verloop van de tijd, als je afstand hebt en dan nog niet eens. Helaas bestaan alle antwoorden op jouw vragen niet. Niet op jouw vragen, maar ook niet op de mijne, gewoon omdat het bij het leven hoort.
Het lijkt alsof je nu jezelf getrained hebt, dat als de obsessie niet gevoed wordt, dat je lichamelijk onprettig voelt/ziek wordt.
Dit kan dus ook weer afgeleerd worden.
Hij staat symbool voor iets, iets wat jou diep raakt. Hij is niet degene die je moet "aanpakken" dat wat jou diep raakt, is wat zorg behoeft.
Tuurlijk kan iedereen sommige dingen niet verwerken. Maar dat ik bij dit soort dingen al vastloop is geen goed teken. En ik kon ook ziek thuis blijven, maar dat heb ik niet gedaan en ben toch wezen werken. Maar die gedachte om hem (sneakers) te verliezen, en die angst dan wat erbij komt is gewoon geen goed gevoel. Angst wekt angst op eigenlijk. Ik doe mijn best om ook gewoon positief te denken, Eric, hij doet niks verkeerd, Eric hij is gewoon een vriend, Eric je maakt het erger etc etc, maar dat zijn dingen wat weer tijdelijk werkt.
En dat hij het met andere doet, ook wat hij ook doet, intresseert mij eigenlijk niet zo. Maar de gedachte dat hij liegt, mij opzij legt, mij belangrijker vindt dan andere is het probleem.
Lieve Eric,
Dat hebben we denk ik allemaal wel eens, dat iets je om een of andere reden zo aangrijpt dat je het niet kan verwerken.
Dat je duizenden vragen in je hoofd hebt, dat je de ander niet snapt, jezelf nog minder. Dat het niet in het hoofd past, of dat de antwoorden die je bedenkt niet mogen kloppen met de werkelijkheid. Het is niet te behappen.
En soms is het met rust laten het enige wat je kan doen, want sommige dingen vallen niet te begrijpen en je maakt je er alleen maar letterlijk ziek mee. Soms lukt begrijpen in verloop van de tijd, als je afstand hebt en dan nog niet eens. Helaas bestaan alle antwoorden op jouw vragen niet. Niet op jouw vragen, maar ook niet op de mijne, gewoon omdat het bij het leven hoort.
Het lijkt alsof je nu jezelf getrained hebt, dat als de obsessie niet gevoed wordt, dat je lichamelijk onprettig voelt/ziek wordt.
Dit kan dus ook weer afgeleerd worden.
Hij staat symbool voor iets, iets wat jou diep raakt. Hij is niet degene die je moet "aanpakken" dat wat jou diep raakt, is wat zorg behoeft.
Tuurlijk kan iedereen sommige dingen niet verwerken. Maar dat ik bij dit soort dingen al vastloop is geen goed teken. En ik kon ook ziek thuis blijven, maar dat heb ik niet gedaan en ben toch wezen werken. Maar die gedachte om hem (sneakers) te verliezen, en die angst dan wat erbij komt is gewoon geen goed gevoel. Angst wekt angst op eigenlijk. Ik doe mijn best om ook gewoon positief te denken, Eric, hij doet niks verkeerd, Eric hij is gewoon een vriend, Eric je maakt het erger etc etc, maar dat zijn dingen wat weer tijdelijk werkt.
En dat hij het met andere doet, ook wat hij ook doet, intresseert mij eigenlijk niet zo. Maar de gedachte dat hij liegt, mij opzij legt, mij belangrijker vindt dan andere is het probleem.
maandag 16 juni 2014 om 02:07
Dus je hebt je ziek gemeld omdat je lichamelijk niet zo goed voelt, en dit bezweert door hem te volgen.
Ben je al naar de dokter geweest ?
Dat je daar op vastloopt is een teken dat je daar op vast loopt. Hoe je het wilt noemen maakt niet uit. Jij bent Eric en je kan dit niet handelen, daarom heb je hulp ingeroepen.
Als ik zeg : hij liegt, hij legt jou opzij, hij vind jou onbelangrijk. Wat nu ?
Wat als je nu niet positief (jezelf voor de gek houden, vind ik dat) gaat denken, maar realistisch ?
Ik denk dat we op twee sporen naar elkaar reageren. Ik stel je ook andere vragen en je komt bijna steeds met hetzelfde terug. Merk je dat ?
Ben je al naar de dokter geweest ?
Dat je daar op vastloopt is een teken dat je daar op vast loopt. Hoe je het wilt noemen maakt niet uit. Jij bent Eric en je kan dit niet handelen, daarom heb je hulp ingeroepen.
Als ik zeg : hij liegt, hij legt jou opzij, hij vind jou onbelangrijk. Wat nu ?
Wat als je nu niet positief (jezelf voor de gek houden, vind ik dat) gaat denken, maar realistisch ?
Ik denk dat we op twee sporen naar elkaar reageren. Ik stel je ook andere vragen en je komt bijna steeds met hetzelfde terug. Merk je dat ?
maandag 16 juni 2014 om 11:08
quote:Conundrum schreef op 16 juni 2014 @ 02:07:
Dus je hebt je ziek gemeld omdat je lichamelijk niet zo goed voelt, en dit bezweert door hem te volgen.
Ben je al naar de dokter geweest ?
Dat je daar op vastloopt is een teken dat je daar op vast loopt. Hoe je het wilt noemen maakt niet uit. Jij bent Eric en je kan dit niet handelen, daarom heb je hulp ingeroepen.
Als ik zeg : hij liegt, hij legt jou opzij, hij vind jou onbelangrijk. Wat nu ?
Wat als je nu niet positief (jezelf voor de gek houden, vind ik dat) gaat denken, maar realistisch ?
Ik denk dat we op twee sporen naar elkaar reageren. Ik stel je ook andere vragen en je komt bijna steeds met hetzelfde terug. Merk je dat ?
Ik ben al een paar maanden 25 keer bij mijn huisarts geweest.
Ze kan er niet veel doen. Benzodiazepinen kunnen een tijdelijke
oplossing zijn, maar dat wil zij weer niet voorschrijven. Ik ben
zelf via internet aan oxazepam gekomen, maar ik ben zelf ook bang
om er verslaafd aan te raken. En daarom durf ik ze dus niet dagelijks
te slikken.
Nou als u dat zegt voelt gebeurd er niks, maar mochten wij vrienden
zijn en u zou dat tegen mij zeggen, zouden er angstaanvallen komen
ben ik bang. Dan voelt het net alsof ik een belangrijk iemand kwijt ben.
En ik wederom weer gefaald heb.
Hoe moet ik realistisch denken volgens u?
Dus je hebt je ziek gemeld omdat je lichamelijk niet zo goed voelt, en dit bezweert door hem te volgen.
Ben je al naar de dokter geweest ?
Dat je daar op vastloopt is een teken dat je daar op vast loopt. Hoe je het wilt noemen maakt niet uit. Jij bent Eric en je kan dit niet handelen, daarom heb je hulp ingeroepen.
Als ik zeg : hij liegt, hij legt jou opzij, hij vind jou onbelangrijk. Wat nu ?
Wat als je nu niet positief (jezelf voor de gek houden, vind ik dat) gaat denken, maar realistisch ?
Ik denk dat we op twee sporen naar elkaar reageren. Ik stel je ook andere vragen en je komt bijna steeds met hetzelfde terug. Merk je dat ?
Ik ben al een paar maanden 25 keer bij mijn huisarts geweest.
Ze kan er niet veel doen. Benzodiazepinen kunnen een tijdelijke
oplossing zijn, maar dat wil zij weer niet voorschrijven. Ik ben
zelf via internet aan oxazepam gekomen, maar ik ben zelf ook bang
om er verslaafd aan te raken. En daarom durf ik ze dus niet dagelijks
te slikken.
Nou als u dat zegt voelt gebeurd er niks, maar mochten wij vrienden
zijn en u zou dat tegen mij zeggen, zouden er angstaanvallen komen
ben ik bang. Dan voelt het net alsof ik een belangrijk iemand kwijt ben.
En ik wederom weer gefaald heb.
Hoe moet ik realistisch denken volgens u?
maandag 16 juni 2014 om 15:50
Pfoe, dat is vaak en het doet me ook een beetje zeer om te lezen dat je zo op zoek bent naar hulp en dit niet snel opgepakt wordt.
Ik bedoelde eigenlijk naar de dokter gaan om te kijken of er iets aan de lichamelijke paniekreactie, dus de diarree en het overgeven te doen is. Misschien is het niet alleen paniek, maar heb je ook een virusje. Eten en drinken gaat goed ?
Waarom ben jij mislukt als een ander iets doet ?
Het bestellen van medicijnen via internet is niet slim, zeker niet met oxazepam. Blijf er vanaf.
Het realistisch denken is een soort therapievorm, waar ik zelf heel veel aan gehad heb.
Ik vind het best moeilijk om het uit te leggen, dus geef ik een linkje http://www.leren.nl/cursus/persoonlijke ... iteit/ret/
Hoe kom je aan STPS ? Eigen diagnose of door de hulpverlening ?
Doe je ook nog leuke dingen in de vakantie ?
Ik bedoelde eigenlijk naar de dokter gaan om te kijken of er iets aan de lichamelijke paniekreactie, dus de diarree en het overgeven te doen is. Misschien is het niet alleen paniek, maar heb je ook een virusje. Eten en drinken gaat goed ?
Waarom ben jij mislukt als een ander iets doet ?
Het bestellen van medicijnen via internet is niet slim, zeker niet met oxazepam. Blijf er vanaf.
Het realistisch denken is een soort therapievorm, waar ik zelf heel veel aan gehad heb.
Ik vind het best moeilijk om het uit te leggen, dus geef ik een linkje http://www.leren.nl/cursus/persoonlijke ... iteit/ret/
Hoe kom je aan STPS ? Eigen diagnose of door de hulpverlening ?
Doe je ook nog leuke dingen in de vakantie ?
maandag 16 juni 2014 om 19:21
quote:Conundrum schreef op 16 juni 2014 @ 15:50:
Pfoe, dat is vaak en het doet me ook een beetje zeer om te lezen dat je zo op zoek bent naar hulp en dit niet snel opgepakt wordt.
Ik bedoelde eigenlijk naar de dokter gaan om te kijken of er iets aan de lichamelijke paniekreactie, dus de diarree en het overgeven te doen is. Misschien is het niet alleen paniek, maar heb je ook een virusje. Eten en drinken gaat goed ?
Waarom ben jij mislukt als een ander iets doet ?
Het bestellen van medicijnen via internet is niet slim, zeker niet met oxazepam. Blijf er vanaf.
Het realistisch denken is een soort therapievorm, waar ik zelf heel veel aan gehad heb.
Ik vind het best moeilijk om het uit te leggen, dus geef ik een linkje http://www.leren.nl/cursus/persoonlijke ... iteit/ret/
Hoe kom je aan STPS ? Eigen diagnose of door de hulpverlening ?
Doe je ook nog leuke dingen in de vakantie ?
Nee ik heb ook al allerlei testen laten doen, ontlastingsonderzoek/bloedonderzoek, en niks aan uit gekomen. Volgens mijn huisarts is het ook echt psychisch. Eten en drinken gaat soms goed, zoals ik al zei. Zodra er meer vragen komen over hem of andere stressmomenten kan ik niks binnenhouden.
Omdat hij mij gewoon verlaten heeft, omdat ik dus blijkbaar niet goed genoeg voor hem ben. En dit is ook niet de eerste keer.
En STPS is door GGZ vastgesteld. Ik loop al 3 jaar bij het GGZ en sinds 2012 weet ik dat ik STPS heb. En in de vakantie wilde ik naar Turkije, naar het strand. Maar dat word 'm niet denk ik...
Pfoe, dat is vaak en het doet me ook een beetje zeer om te lezen dat je zo op zoek bent naar hulp en dit niet snel opgepakt wordt.
Ik bedoelde eigenlijk naar de dokter gaan om te kijken of er iets aan de lichamelijke paniekreactie, dus de diarree en het overgeven te doen is. Misschien is het niet alleen paniek, maar heb je ook een virusje. Eten en drinken gaat goed ?
Waarom ben jij mislukt als een ander iets doet ?
Het bestellen van medicijnen via internet is niet slim, zeker niet met oxazepam. Blijf er vanaf.
Het realistisch denken is een soort therapievorm, waar ik zelf heel veel aan gehad heb.
Ik vind het best moeilijk om het uit te leggen, dus geef ik een linkje http://www.leren.nl/cursus/persoonlijke ... iteit/ret/
Hoe kom je aan STPS ? Eigen diagnose of door de hulpverlening ?
Doe je ook nog leuke dingen in de vakantie ?
Nee ik heb ook al allerlei testen laten doen, ontlastingsonderzoek/bloedonderzoek, en niks aan uit gekomen. Volgens mijn huisarts is het ook echt psychisch. Eten en drinken gaat soms goed, zoals ik al zei. Zodra er meer vragen komen over hem of andere stressmomenten kan ik niks binnenhouden.
Omdat hij mij gewoon verlaten heeft, omdat ik dus blijkbaar niet goed genoeg voor hem ben. En dit is ook niet de eerste keer.
En STPS is door GGZ vastgesteld. Ik loop al 3 jaar bij het GGZ en sinds 2012 weet ik dat ik STPS heb. En in de vakantie wilde ik naar Turkije, naar het strand. Maar dat word 'm niet denk ik...
maandag 16 juni 2014 om 20:11
Conundrum wat een hulpvaardige reacties!
Eric, je zei dat het volgens zorgt dat je angst bezworen wordt. Maar eigenlijk gebeurt het omgekeerde: je voedt je eigen angst. Je kan alleen nog maar vertrouwen op je vriend zolang je hem controleert. Dat is geen vertrouwen en geen geruststelling. Je probeert iets te controleren dat niet in jou handen ligt.
Iets heel engs: als je vriend ervoor kiest tegen je te liegen, kun jij daar niets aan doen. Maar ook: dat is zijn keuze en zijn handeling, niet jouw falen.
Maar door hem zo te volgen geef je hem wel een goede reden om tegen je te gaan liegen. Als je vriend erachter komt dat jij hem niet vertrouwt, en dat je zelfs vrij neemt om hem te volgen, kan hij wel eens heel erg schrikken en je gaan ontwijken. Ik zou dat wel doen. Dan heb je je angst zelf waargemaakt door je obsessieve gedrag.
Ik hoop echt dat je snel de hulp krijgt die je nodig hebt. Je moet denk ik leren die angst recht in de ogen te kijken, te onderzoeken, te confronteren. Maar ja, dat is een moeilijk proces waar je begeleiding bij nodig hebt.
Eric, je zei dat het volgens zorgt dat je angst bezworen wordt. Maar eigenlijk gebeurt het omgekeerde: je voedt je eigen angst. Je kan alleen nog maar vertrouwen op je vriend zolang je hem controleert. Dat is geen vertrouwen en geen geruststelling. Je probeert iets te controleren dat niet in jou handen ligt.
Iets heel engs: als je vriend ervoor kiest tegen je te liegen, kun jij daar niets aan doen. Maar ook: dat is zijn keuze en zijn handeling, niet jouw falen.
Maar door hem zo te volgen geef je hem wel een goede reden om tegen je te gaan liegen. Als je vriend erachter komt dat jij hem niet vertrouwt, en dat je zelfs vrij neemt om hem te volgen, kan hij wel eens heel erg schrikken en je gaan ontwijken. Ik zou dat wel doen. Dan heb je je angst zelf waargemaakt door je obsessieve gedrag.
Ik hoop echt dat je snel de hulp krijgt die je nodig hebt. Je moet denk ik leren die angst recht in de ogen te kijken, te onderzoeken, te confronteren. Maar ja, dat is een moeilijk proces waar je begeleiding bij nodig hebt.
Weet je wat pas conflictvermijdend is? Wereldvrede.
maandag 16 juni 2014 om 20:54
quote:tyche schreef op 16 juni 2014 @ 20:11:
Conundrum wat een hulpvaardige reacties!
Eric, je zei dat het volgens zorgt dat je angst bezworen wordt. Maar eigenlijk gebeurt het omgekeerde: je voedt je eigen angst. Je kan alleen nog maar vertrouwen op je vriend zolang je hem controleert. Dat is geen vertrouwen en geen geruststelling. Je probeert iets te controleren dat niet in jou handen ligt.
Iets heel engs: als je vriend ervoor kiest tegen je te liegen, kun jij daar niets aan doen. Maar ook: dat is zijn keuze en zijn handeling, niet jouw falen.
Maar door hem zo te volgen geef je hem wel een goede reden om tegen je te gaan liegen. Als je vriend erachter komt dat jij hem niet vertrouwt, en dat je zelfs vrij neemt om hem te volgen, kan hij wel eens heel erg schrikken en je gaan ontwijken. Ik zou dat wel doen. Dan heb je je angst zelf waargemaakt door je obsessieve gedrag.
Ik hoop echt dat je snel de hulp krijgt die je nodig hebt. Je moet denk ik leren die angst recht in de ogen te kijken, te onderzoeken, te confronteren. Maar ja, dat is een moeilijk proces waar je begeleiding bij nodig hebt.
Dat zou ook kunnen. Het probleem is de druk op mijn borst, wat ervoor zorgt dat ik weer in dezelfde cirkel kom. Ik weet zelf in mijn verstand dat er meer mensen op de wereld lopen die misschien beter zijn dan hem. En dan nog: we hebben geen afspraken gemaakt over trouw zijn etc. Het zijn gewoon gevoelens wat mij erg dwarszit. Die onzekerheid van mij, allerlei theorieën. Ik weet het gewoon niet, er gaat van alles door mijn hoofd. Ik merk overigens wel dat het lichamelijk de laatste 2 dagen beter gaat sinds ik hem volg..
Bedankt voor jullie steun. Ben trots dat er gelukkig nog mensen zijn die zijn medemens wil steunen.
Conundrum wat een hulpvaardige reacties!
Eric, je zei dat het volgens zorgt dat je angst bezworen wordt. Maar eigenlijk gebeurt het omgekeerde: je voedt je eigen angst. Je kan alleen nog maar vertrouwen op je vriend zolang je hem controleert. Dat is geen vertrouwen en geen geruststelling. Je probeert iets te controleren dat niet in jou handen ligt.
Iets heel engs: als je vriend ervoor kiest tegen je te liegen, kun jij daar niets aan doen. Maar ook: dat is zijn keuze en zijn handeling, niet jouw falen.
Maar door hem zo te volgen geef je hem wel een goede reden om tegen je te gaan liegen. Als je vriend erachter komt dat jij hem niet vertrouwt, en dat je zelfs vrij neemt om hem te volgen, kan hij wel eens heel erg schrikken en je gaan ontwijken. Ik zou dat wel doen. Dan heb je je angst zelf waargemaakt door je obsessieve gedrag.
Ik hoop echt dat je snel de hulp krijgt die je nodig hebt. Je moet denk ik leren die angst recht in de ogen te kijken, te onderzoeken, te confronteren. Maar ja, dat is een moeilijk proces waar je begeleiding bij nodig hebt.
Dat zou ook kunnen. Het probleem is de druk op mijn borst, wat ervoor zorgt dat ik weer in dezelfde cirkel kom. Ik weet zelf in mijn verstand dat er meer mensen op de wereld lopen die misschien beter zijn dan hem. En dan nog: we hebben geen afspraken gemaakt over trouw zijn etc. Het zijn gewoon gevoelens wat mij erg dwarszit. Die onzekerheid van mij, allerlei theorieën. Ik weet het gewoon niet, er gaat van alles door mijn hoofd. Ik merk overigens wel dat het lichamelijk de laatste 2 dagen beter gaat sinds ik hem volg..
Bedankt voor jullie steun. Ben trots dat er gelukkig nog mensen zijn die zijn medemens wil steunen.
maandag 16 juni 2014 om 21:27
Als je fysieke klachten minder worden als je toegeeft aan je drang, klopt dit denk ik heel erg:quote:Conundrum schreef op 16 juni 2014 @ 01:36:
Het lijkt alsof je nu jezelf getrained hebt, dat als de obsessie niet gevoed wordt, dat je lichamelijk onprettig voelt/ziek wordt.
Dit kan dus ook weer afgeleerd worden.
Hij staat symbool voor iets, iets wat jou diep raakt. Hij is niet degene die je moet "aanpakken" dat wat jou diep raakt, is wat zorg behoeft.
Het kan misschien helpen om je dwanggedachten een etiketje te geven. Als je merkt dat je jezelf naar achtervolgen toedenkt: 'hé, een paranoïde gedachte. Die is niet realistisch. Hij is er nu wel, maar ik hoef er niet naar te luisteren.' Een wat uitgebreidere versie van de 'stop!' die eerder werd genoemd. Dit kan je helpen om een beetje ruimte te creëren tussen je gedachten en jezelf. Je gedachten zijn je eigenlijk aan het lastig vallen, maar ze zijn niet waar. Ze komen van jezelf, dus net doen of ze er niet zijn, kan niet. Maar je kunt ze laten zijn en ze toch geen aandacht geven. Beetje zoals vervelende visite, of achtergrondgeluid dat je na een tijdje niet meer hoort omdat je het negeert.
Zo simpel als achtergrondgeluid negeren is het natuurlijk niet, maar elke poging om die gedachtes te verzwakken maakt je sterker. Elke keer dat je langer blijft zitten en niet gaat spioneren is een beetje winst.
Heb je trouwens mensen in je omgeving die hiervan weten en die je kunnen helpen/een spiegel voorhouden? Ouders?
Het lijkt alsof je nu jezelf getrained hebt, dat als de obsessie niet gevoed wordt, dat je lichamelijk onprettig voelt/ziek wordt.
Dit kan dus ook weer afgeleerd worden.
Hij staat symbool voor iets, iets wat jou diep raakt. Hij is niet degene die je moet "aanpakken" dat wat jou diep raakt, is wat zorg behoeft.
Het kan misschien helpen om je dwanggedachten een etiketje te geven. Als je merkt dat je jezelf naar achtervolgen toedenkt: 'hé, een paranoïde gedachte. Die is niet realistisch. Hij is er nu wel, maar ik hoef er niet naar te luisteren.' Een wat uitgebreidere versie van de 'stop!' die eerder werd genoemd. Dit kan je helpen om een beetje ruimte te creëren tussen je gedachten en jezelf. Je gedachten zijn je eigenlijk aan het lastig vallen, maar ze zijn niet waar. Ze komen van jezelf, dus net doen of ze er niet zijn, kan niet. Maar je kunt ze laten zijn en ze toch geen aandacht geven. Beetje zoals vervelende visite, of achtergrondgeluid dat je na een tijdje niet meer hoort omdat je het negeert.
Zo simpel als achtergrondgeluid negeren is het natuurlijk niet, maar elke poging om die gedachtes te verzwakken maakt je sterker. Elke keer dat je langer blijft zitten en niet gaat spioneren is een beetje winst.
Heb je trouwens mensen in je omgeving die hiervan weten en die je kunnen helpen/een spiegel voorhouden? Ouders?
Weet je wat pas conflictvermijdend is? Wereldvrede.