Thuis
alle pijlers
Katten wegdoen
dinsdag 24 juni 2014 om 23:34
Hallo iedereen,
Ik ben altijd iemand geweest die zei dat ik mijn katten nooit zou wegdoen. Dat je kiest voor een kat en die verantwoordelijkheid moet dragen. Ik hou zielsveel van mijn beestjes en ben ze dankbaar voor alle liefde en steun die ze mij de afgelopen 8 jaar hebben gegeven. Ik heb zo goed mogelijk geprobeerd om voor ze te zorgen wat erin heeft geresulteerd dat het sociale, eigenzinnige en toch aanhankelijke katten zijn.
Nu ben ik op een punt beland in mijn leven dat ik achterom kijk en totaal niet gelukkig ben met de beslissingen die ik tot nog toe heb gemaakt. Het leven dat ik al jaren lijdt, wordt steeds meer een zware last en ik heb zwaar de behoefte om op zoek te gaan naar mijn passie en mijn dromen te verwezenlijken.
Ik heb onlangs gesolliciteerd bij een groot bedrijf in het midden oosten. Het werk houdt in dat ik veel zou reizen. Een passie die ik al van kleins af aan heb gehad. Op dit moment ben ik al voor een groot deel die richting uit aan het leven.
Toch is het enige wat mij weerhoudt en pijn doet, mijn katten. Want ik weet dat het onmogelijk is om ze mee te nemen. Ik voel me zeer schuldig en ik ben bang dat ik een groot gemis ga voelen, maar van de andere kant wil ik ook gelukkig zijn met mijn leven.
Ik zal mijn katten nooit naar een asiel brengen. Als ik dergelijk werk zou krijgen, dan zou ik alles in het werk stellen om mijn katjes ergens onder te brengen waarvan ik weet dat ze het goed hebben. Het liefst bij familie of vrienden zodat ik ze nog kan bezoeken.
Nu is mijn vraag, wat vinden jullie van mijn beslissing? Heeft iemand misschien tips. Ik vind dit een van de moeilijkste beslissingen in mijn leven.
Ik vraag me ook af in hoeverre zal een kat zijn baasje echt missen als hij een goed thuis elders vind? Heeft iemand van jullie een kat overgenomen die eerst een lief ander baasje had? Ik weet dat het in het begin nooit leuk zou zijn voor ze, maar hoop toch dat ze dan naar verloop van tijd hun draai kunnen vinden:)
Ik ben altijd iemand geweest die zei dat ik mijn katten nooit zou wegdoen. Dat je kiest voor een kat en die verantwoordelijkheid moet dragen. Ik hou zielsveel van mijn beestjes en ben ze dankbaar voor alle liefde en steun die ze mij de afgelopen 8 jaar hebben gegeven. Ik heb zo goed mogelijk geprobeerd om voor ze te zorgen wat erin heeft geresulteerd dat het sociale, eigenzinnige en toch aanhankelijke katten zijn.
Nu ben ik op een punt beland in mijn leven dat ik achterom kijk en totaal niet gelukkig ben met de beslissingen die ik tot nog toe heb gemaakt. Het leven dat ik al jaren lijdt, wordt steeds meer een zware last en ik heb zwaar de behoefte om op zoek te gaan naar mijn passie en mijn dromen te verwezenlijken.
Ik heb onlangs gesolliciteerd bij een groot bedrijf in het midden oosten. Het werk houdt in dat ik veel zou reizen. Een passie die ik al van kleins af aan heb gehad. Op dit moment ben ik al voor een groot deel die richting uit aan het leven.
Toch is het enige wat mij weerhoudt en pijn doet, mijn katten. Want ik weet dat het onmogelijk is om ze mee te nemen. Ik voel me zeer schuldig en ik ben bang dat ik een groot gemis ga voelen, maar van de andere kant wil ik ook gelukkig zijn met mijn leven.
Ik zal mijn katten nooit naar een asiel brengen. Als ik dergelijk werk zou krijgen, dan zou ik alles in het werk stellen om mijn katjes ergens onder te brengen waarvan ik weet dat ze het goed hebben. Het liefst bij familie of vrienden zodat ik ze nog kan bezoeken.
Nu is mijn vraag, wat vinden jullie van mijn beslissing? Heeft iemand misschien tips. Ik vind dit een van de moeilijkste beslissingen in mijn leven.
Ik vraag me ook af in hoeverre zal een kat zijn baasje echt missen als hij een goed thuis elders vind? Heeft iemand van jullie een kat overgenomen die eerst een lief ander baasje had? Ik weet dat het in het begin nooit leuk zou zijn voor ze, maar hoop toch dat ze dan naar verloop van tijd hun draai kunnen vinden:)
dinsdag 24 juni 2014 om 23:47
Tja.. Ik zou ook mijn levensgeluk niet van mijn huisdier laten afhangen. Als je een goed huis kunt vinden zie ik geen probleem. Je bent nu nog jong en niet gebonden. Je moet de kansen grijpen die er zijn. Maar zorg wel voor een goede oplossing voor je beestjes. Als je ze bij vrienden/ familie onderbrengt kun je ze af en toe nog zien.
dinsdag 24 juni 2014 om 23:57
Ik vind jouw reden een stuk beter te verteren dan de kletspraat van verse ouders (allergie, kat heeft stress, stank, haren, te weinig aandacht voor de poes etc.). Je ruilt jouw katten niet in voor een ander (nieuwe baby dus).
Jij wil iets gaan doen waar je katten niet blij van worden (verhuizen en veel reizen).
Ik heb ooit een kat overgenomen toen hij 2 jaar was en hij heeft een prachtige tijd bij me gehad denk ik, omdat ik tijd en liefde en ruimte voor hem had. Nooit iets gemerkt van dat hij oude baasje miste.
Jij wil iets gaan doen waar je katten niet blij van worden (verhuizen en veel reizen).
Ik heb ooit een kat overgenomen toen hij 2 jaar was en hij heeft een prachtige tijd bij me gehad denk ik, omdat ik tijd en liefde en ruimte voor hem had. Nooit iets gemerkt van dat hij oude baasje miste.
woensdag 25 juni 2014 om 00:10
Ik snap wel dat je je droom niet kunt laten schieten vanwege je katten, omstandigheden veranderen soms.
Al mijn katten zijn tot nu toe "tweedehands" geweest, en waren volwassen toen ze bij me kwamen wonen, één heb ik gekregen van een vriendin, twee kwamen uit het asiel.
Is altijd goed gegaan, na een korte aanpassingstijd zijn het gewoon tevreden katten geworden.
Snap wel dat je het heel erg naar vind, na 8 jaar.
Al mijn katten zijn tot nu toe "tweedehands" geweest, en waren volwassen toen ze bij me kwamen wonen, één heb ik gekregen van een vriendin, twee kwamen uit het asiel.
Is altijd goed gegaan, na een korte aanpassingstijd zijn het gewoon tevreden katten geworden.
Snap wel dat je het heel erg naar vind, na 8 jaar.
woensdag 25 juni 2014 om 00:15
Wauw, ik had echt niet gedacht dat er zoveel begrip zou zijn. Ik zag het voor een deel als verraad aan mijn katten, maar van de andere kant wil ik inderdaad ook niet mijn eigen geluk opzij schuiven.
Vooral fijn om te horen dat katten zich gemakkelijk aanpassen als er goed voor ze wordt gezorgd. Het zijn toch geen mensen wat betekent met liefde en aandacht dat ze sneller tevreden zijn dan velen van ons.
Thanx:D
Vooral fijn om te horen dat katten zich gemakkelijk aanpassen als er goed voor ze wordt gezorgd. Het zijn toch geen mensen wat betekent met liefde en aandacht dat ze sneller tevreden zijn dan velen van ons.
Thanx:D
woensdag 25 juni 2014 om 01:08
quote:dvinelayd schreef op 25 juni 2014 @ 00:15:
Wauw, ik had echt niet gedacht dat er zoveel begrip zou zijn.
Het affakkelen komt nog wel, count your blessings.
Ik heb ooit een koppeltje katten overgenomen. Ze waren heel snel gewend alsof ze nooit anders hebben geweten. Heerlijke mormels waren dat.
Ik denk dat als ze maar een goed huis krijgen, bij kattenliefhebbers dat het vanzelf wel goed komt. Wel van belang: buitenkatten niet proberen een binnenkat van te maken.
Wauw, ik had echt niet gedacht dat er zoveel begrip zou zijn.
Het affakkelen komt nog wel, count your blessings.
Ik heb ooit een koppeltje katten overgenomen. Ze waren heel snel gewend alsof ze nooit anders hebben geweten. Heerlijke mormels waren dat.
Ik denk dat als ze maar een goed huis krijgen, bij kattenliefhebbers dat het vanzelf wel goed komt. Wel van belang: buitenkatten niet proberen een binnenkat van te maken.
woensdag 25 juni 2014 om 01:22
Zelf heb ik vroeger mijn dromen niet nageleefd omdat ik echt niet zonder mijn katten kan. Zelfs een paar weken op vakantie ging niet lekker omdat ik een paar keer in de week de oppas belde.
Maar uiteraard is jouw situatie anders. Mocht het je lukken, probeer dan je katten onder te brengen bij familie of vrienden. Als het reizen niets is dan kan je ze weer terug nemen.
Verder hangt het van je katten af of ze net zo gelukkig bij anderen zijn en hoe de opvang is. Ik heb een keer door ziekenhuisopname mijn katten bij een lieve oppas kunnen plaatsen. 2 van mijn katten zijn allermans vriendjes en 1 kat is schuw. Tussendoor mocht ik een keer komen kijken hoe het met ze ging en het feit dat ze zo goed verzorgd werden gaf mij rust. Zelfs kinderen die de katten niet gewend waren ging goed. Ja die ene heeft echt heel veel weken nodig gehad maar dat wist ik.
Dat ik het gezin mocht bellen en mailen hoe het met ze was gaf mij het vertrouwen dat ze op hun plek waren. Situatie is anders want ik wist dat ze weer terug zouden komen na een tijdje. Maar toch heb ik toen al aangegeven, mocht mij iets overkomen dan hoop ik dat ze bij dat gezin terecht mogen komen, bij elkaar met zijn 3e en goede zorg.
Ga op zoek bij vrienden of misschien via het prikbord dat je iemand kan vinden. Zomaar bij vreemden zou denk ik een meer rot gevoel geven.
Heel veel succes.
Maar uiteraard is jouw situatie anders. Mocht het je lukken, probeer dan je katten onder te brengen bij familie of vrienden. Als het reizen niets is dan kan je ze weer terug nemen.
Verder hangt het van je katten af of ze net zo gelukkig bij anderen zijn en hoe de opvang is. Ik heb een keer door ziekenhuisopname mijn katten bij een lieve oppas kunnen plaatsen. 2 van mijn katten zijn allermans vriendjes en 1 kat is schuw. Tussendoor mocht ik een keer komen kijken hoe het met ze ging en het feit dat ze zo goed verzorgd werden gaf mij rust. Zelfs kinderen die de katten niet gewend waren ging goed. Ja die ene heeft echt heel veel weken nodig gehad maar dat wist ik.
Dat ik het gezin mocht bellen en mailen hoe het met ze was gaf mij het vertrouwen dat ze op hun plek waren. Situatie is anders want ik wist dat ze weer terug zouden komen na een tijdje. Maar toch heb ik toen al aangegeven, mocht mij iets overkomen dan hoop ik dat ze bij dat gezin terecht mogen komen, bij elkaar met zijn 3e en goede zorg.
Ga op zoek bij vrienden of misschien via het prikbord dat je iemand kan vinden. Zomaar bij vreemden zou denk ik een meer rot gevoel geven.
Heel veel succes.
Als je tot over je oren in de soep zit, zie je de gehaktballen pas naast je drijven
woensdag 25 juni 2014 om 01:22
Natuurlijk missen katten hun baasje, maar als je een goed huis voor ze vindt dan zullen ze daar ook weer aarden. Ben het eens met MilaDila, dit is wel een heel ander verhaal dan het bekende 'ik heb kinderen en nu wil mijn huisdieren kwijt'.
Ik hoop dat je een goed plekje voor ze vindt, zonder tussenkomst van een asiel. Misschien kan je via Facebook een oproep verspreiden onder je vrienden en familie, dat vergroot de kans dat je ze bij iemand onder kunt brengen die je kent en vertrouwt.
Ik hoop dat je een goed plekje voor ze vindt, zonder tussenkomst van een asiel. Misschien kan je via Facebook een oproep verspreiden onder je vrienden en familie, dat vergroot de kans dat je ze bij iemand onder kunt brengen die je kent en vertrouwt.
Sometimes, I hear my voice, and it's been here, silent all these years (Tori Amos)
woensdag 25 juni 2014 om 01:36
woensdag 25 juni 2014 om 06:52
quote:Louise70 schreef op 25 juni 2014 @ 00:22:
Een asiel is ook een goede keuze hoor, je geeft aan hoe ze zijn en het asiel zoekt een passend huisje! Koppels vinden vaak een plekje hoor. Heb jarenlang in het asiel gewerkt en de koppels waren vaak het eerste geplaatst!
+1
Ik ben vrijwilliger in een asiel en kan uit ervaring zeggen dat er goed voor de dieren wordt gezorgd en dat er heel zorgvuldig wordt gekeken welke kat(ten) bij welke familie wordt geplaatst.
Na de plaatsing (na ca. 6 weken) bezoeken we de familie (zonder aankondiging); deels als controle natuurlijk of er goed voor het dier gezorgd wordt, deels om eventuele vragen te beantwoorden.
Een asiel is ook een goede keuze hoor, je geeft aan hoe ze zijn en het asiel zoekt een passend huisje! Koppels vinden vaak een plekje hoor. Heb jarenlang in het asiel gewerkt en de koppels waren vaak het eerste geplaatst!
+1
Ik ben vrijwilliger in een asiel en kan uit ervaring zeggen dat er goed voor de dieren wordt gezorgd en dat er heel zorgvuldig wordt gekeken welke kat(ten) bij welke familie wordt geplaatst.
Na de plaatsing (na ca. 6 weken) bezoeken we de familie (zonder aankondiging); deels als controle natuurlijk of er goed voor het dier gezorgd wordt, deels om eventuele vragen te beantwoorden.
woensdag 25 juni 2014 om 06:55
Even een heel andere reactie. Als je hier ongelukkig bent, dan Is de kans heel groot dat vertrekken naar het buitenland dat ongeluk niet oplost. Geluk zit namelijk in jezelf en niet in je omgeving.
En weet je zeker dat werken in het MO voor jou gaat werken? Heb je al veel gelezen over hoe de cultuur daar is, wat daar werken nu echt inhoudt, hoe bedrijven daar in elkaar steken? Hier op het forum schrijft 1 vrouw mee die reuze enthousiast is, dus kennelijk bestaat dat wel, maar ik ken in mijn omgeving nu al zo'n 6 mensen die daar heel erg graag weer weg zouden willen (wat hen maar niet lukt). De salarissen lijken hoog, maar wonen is extreem duur, waardoor je er amper iets aan overhoudt. De bedrijfsculturen worden vaak gekenmerkt door een stijl van leidinggevende die ons inbeeldingsvermogen ver te boven gaat. En eenmaal daar, wordt het heel erg lastig om eventueel weer een baan te vinden in NL.
Ik zou deze stap niet zetten en gelijktijdig alle schepen in NL verbranden. Mocht je toch willen gaan, kijk dan of iemand in eerste instantie op jouw katten wil passen, voordat je ze helemaal weg geeft, zodat je nog de ruimte hebt om de boel terug te draaien mocht het je niet bevallen.
En weet je zeker dat werken in het MO voor jou gaat werken? Heb je al veel gelezen over hoe de cultuur daar is, wat daar werken nu echt inhoudt, hoe bedrijven daar in elkaar steken? Hier op het forum schrijft 1 vrouw mee die reuze enthousiast is, dus kennelijk bestaat dat wel, maar ik ken in mijn omgeving nu al zo'n 6 mensen die daar heel erg graag weer weg zouden willen (wat hen maar niet lukt). De salarissen lijken hoog, maar wonen is extreem duur, waardoor je er amper iets aan overhoudt. De bedrijfsculturen worden vaak gekenmerkt door een stijl van leidinggevende die ons inbeeldingsvermogen ver te boven gaat. En eenmaal daar, wordt het heel erg lastig om eventueel weer een baan te vinden in NL.
Ik zou deze stap niet zetten en gelijktijdig alle schepen in NL verbranden. Mocht je toch willen gaan, kijk dan of iemand in eerste instantie op jouw katten wil passen, voordat je ze helemaal weg geeft, zodat je nog de ruimte hebt om de boel terug te draaien mocht het je niet bevallen.
woensdag 25 juni 2014 om 07:54
Ik heb momenteel een logeerkat voor een paar weken. Katten hechten alleen waarde aan de hand waaruit ze eten krijgen. En ze moeten soms wennen aan de plek waar ze zijn, zodat ze hun huis terug vinden, weten waar ze op kunnen klimmen en weten bij wie ze op schoot kunnen kruipen. Katten kijken niet op of om als hun baasje weg gaat.
Als je voor jouw geruststelling een fijne plek vindt, lijkt mij dat voor de kat geen probleem. Succes met de baan!
Als je voor jouw geruststelling een fijne plek vindt, lijkt mij dat voor de kat geen probleem. Succes met de baan!
woensdag 25 juni 2014 om 08:01
Een nieuw leven beginnen is een kans die je met beide handen moet aangrijpen want het is maar weinig mensen gegund. Tuurlijk zal je je katten missen maar zoals je leest kan dat prima en zelfs herplaatsing via een asiel.
Dus je niet schuldig voelen en gewoon vanaf nu hopen dat je de baan krijgt. Succes!!!
Dus je niet schuldig voelen en gewoon vanaf nu hopen dat je de baan krijgt. Succes!!!
woensdag 25 juni 2014 om 08:18
quote:MilaDila schreef op 24 juni 2014 @ 23:57:
Ik vind jouw reden een stuk beter te verteren dan de kletspraat van verse ouders (allergie, kat heeft stress, stank, haren, te weinig aandacht voor de poes etc.). Je ruilt jouw katten niet in voor een ander (nieuwe baby dus).
Jij wil iets gaan doen waar je katten niet blij van worden (verhuizen en veel reizen).
Ik heb ooit een kat overgenomen toen hij 2 jaar was en hij heeft een prachtige tijd bij me gehad denk ik, omdat ik tijd en liefde en ruimte voor hem had. Nooit iets gemerkt van dat hij oude baasje miste.
Wat een hersenloos gezever.
Met de 2e alinea maak je de 1e alinea al totaal overbodig. Want wegdoen, om welke reden dan ook, is blijkbaar in sommige gevallen dé stap om een dier een gelukkig leven te bieden. En blijkbaar pakt dit heel goed uit. Moet dat dier anders dan maar blijven waar het niet gewenst is, omdat eigenaar zich anders schuldig voelt? Dat is pas egoïstisch handelen dat niets van doen heeft met denken vanuit het belang van het dier.
Ik vind jouw reden een stuk beter te verteren dan de kletspraat van verse ouders (allergie, kat heeft stress, stank, haren, te weinig aandacht voor de poes etc.). Je ruilt jouw katten niet in voor een ander (nieuwe baby dus).
Jij wil iets gaan doen waar je katten niet blij van worden (verhuizen en veel reizen).
Ik heb ooit een kat overgenomen toen hij 2 jaar was en hij heeft een prachtige tijd bij me gehad denk ik, omdat ik tijd en liefde en ruimte voor hem had. Nooit iets gemerkt van dat hij oude baasje miste.
Wat een hersenloos gezever.
Met de 2e alinea maak je de 1e alinea al totaal overbodig. Want wegdoen, om welke reden dan ook, is blijkbaar in sommige gevallen dé stap om een dier een gelukkig leven te bieden. En blijkbaar pakt dit heel goed uit. Moet dat dier anders dan maar blijven waar het niet gewenst is, omdat eigenaar zich anders schuldig voelt? Dat is pas egoïstisch handelen dat niets van doen heeft met denken vanuit het belang van het dier.
woensdag 25 juni 2014 om 11:10
quote:NummerZoveel schreef op 25 juni 2014 @ 06:55:
Even een heel andere reactie. Als je hier ongelukkig bent, dan Is de kans heel groot dat vertrekken naar het buitenland dat ongeluk niet oplost. Geluk zit namelijk in jezelf en niet in je omgeving.
En weet je zeker dat werken in het MO voor jou gaat werken? Heb je al veel gelezen over hoe de cultuur daar is, wat daar werken nu echt inhoudt, hoe bedrijven daar in elkaar steken? Hier op het forum schrijft 1 vrouw mee die reuze enthousiast is, dus kennelijk bestaat dat wel, maar ik ken in mijn omgeving nu al zo'n 6 mensen die daar heel erg graag weer weg zouden willen (wat hen maar niet lukt). De salarissen lijken hoog, maar wonen is extreem duur, waardoor je er amper iets aan overhoudt. De bedrijfsculturen worden vaak gekenmerkt door een stijl van leidinggevende die ons inbeeldingsvermogen ver te boven gaat. En eenmaal daar, wordt het heel erg lastig om eventueel weer een baan te vinden in NL.
Ik zou deze stap niet zetten en gelijktijdig alle schepen in NL verbranden. Mocht je toch willen gaan, kijk dan of iemand in eerste instantie op jouw katten wil passen, voordat je ze helemaal weg geeft, zodat je nog de ruimte hebt om de boel terug te draaien mocht het je niet bevallen.
Wat je zegt dat klopt zeker. Als je diep ongelukkig bent, dan zul je inderdaad eerst aan jezelf moeten werken. Dit heb ik de afgelopen tijd ook gedaan en ik voel mij een stuk lekkerder in mijn vel doordat ik mijzelf als prioriteit ben gaan stellen. Echter mis ik nog steeds bepaalde voldoening in mijn werk. Hoewel het een moeilijke stap is voor mij om mijn leven hier achter te laten, zie ik het ook als een mooie ervaring en uitdaging.
Ik heb mij enigzins verdiept in de cultuur en wat ik kan verwachten, maar laat het ook op me afkomen. Ik heb een goed aanpassingsvermogen en garantie heb je toch nooit. Maar ik sta nog aan het begin van het sollicitatieproces. Wie weet loopt uiteindelijk toch alles.
Wat ik vooral belangrijk vindt is dat ik mijn katten niet zomaar dump, maar dat ze toch ergens anders de liefde vinden die ze verdienen.
Louise70 en joyce48. Ik begrijp dat asiels een mooie uitkomst zijn voor die arme beestjes die gevonden worden op straat of worden overgelaten aan hun lot. Er zullen vast mensen werken die het beste voor hebben met deze dieren. Maar de aandacht die een dier daar krijgt is nooit hetzelfde als in een liefdevol gezin. Ook is de garantie dat een kat geplaatst wordt niet aanwezig, Daarom draag ik liever zelf die verantwoording en weet zodoende zeker dat mijn katten uiteindelijk een goed thuis krijgen.
Even een heel andere reactie. Als je hier ongelukkig bent, dan Is de kans heel groot dat vertrekken naar het buitenland dat ongeluk niet oplost. Geluk zit namelijk in jezelf en niet in je omgeving.
En weet je zeker dat werken in het MO voor jou gaat werken? Heb je al veel gelezen over hoe de cultuur daar is, wat daar werken nu echt inhoudt, hoe bedrijven daar in elkaar steken? Hier op het forum schrijft 1 vrouw mee die reuze enthousiast is, dus kennelijk bestaat dat wel, maar ik ken in mijn omgeving nu al zo'n 6 mensen die daar heel erg graag weer weg zouden willen (wat hen maar niet lukt). De salarissen lijken hoog, maar wonen is extreem duur, waardoor je er amper iets aan overhoudt. De bedrijfsculturen worden vaak gekenmerkt door een stijl van leidinggevende die ons inbeeldingsvermogen ver te boven gaat. En eenmaal daar, wordt het heel erg lastig om eventueel weer een baan te vinden in NL.
Ik zou deze stap niet zetten en gelijktijdig alle schepen in NL verbranden. Mocht je toch willen gaan, kijk dan of iemand in eerste instantie op jouw katten wil passen, voordat je ze helemaal weg geeft, zodat je nog de ruimte hebt om de boel terug te draaien mocht het je niet bevallen.
Wat je zegt dat klopt zeker. Als je diep ongelukkig bent, dan zul je inderdaad eerst aan jezelf moeten werken. Dit heb ik de afgelopen tijd ook gedaan en ik voel mij een stuk lekkerder in mijn vel doordat ik mijzelf als prioriteit ben gaan stellen. Echter mis ik nog steeds bepaalde voldoening in mijn werk. Hoewel het een moeilijke stap is voor mij om mijn leven hier achter te laten, zie ik het ook als een mooie ervaring en uitdaging.
Ik heb mij enigzins verdiept in de cultuur en wat ik kan verwachten, maar laat het ook op me afkomen. Ik heb een goed aanpassingsvermogen en garantie heb je toch nooit. Maar ik sta nog aan het begin van het sollicitatieproces. Wie weet loopt uiteindelijk toch alles.
Wat ik vooral belangrijk vindt is dat ik mijn katten niet zomaar dump, maar dat ze toch ergens anders de liefde vinden die ze verdienen.
Louise70 en joyce48. Ik begrijp dat asiels een mooie uitkomst zijn voor die arme beestjes die gevonden worden op straat of worden overgelaten aan hun lot. Er zullen vast mensen werken die het beste voor hebben met deze dieren. Maar de aandacht die een dier daar krijgt is nooit hetzelfde als in een liefdevol gezin. Ook is de garantie dat een kat geplaatst wordt niet aanwezig, Daarom draag ik liever zelf die verantwoording en weet zodoende zeker dat mijn katten uiteindelijk een goed thuis krijgen.
woensdag 25 juni 2014 om 11:22
quote:Joyce48 schreef op 25 juni 2014 @ 06:52:
[...]
+1
Ik ben vrijwilliger in een asiel en kan uit ervaring zeggen dat er goed voor de dieren wordt gezorgd en dat er heel zorgvuldig wordt gekeken welke kat(ten) bij welke familie wordt geplaatst.
Na de plaatsing (na ca. 6 weken) bezoeken we de familie (zonder aankondiging); deels als controle natuurlijk of er goed voor het dier gezorgd wordt, deels om eventuele vragen te beantwoorden.Nou zo gaat het niet altijd hoor. Bij een vriendin van mij zijn er wel hele grote fouten gemaakt waardoor het voor de asielkat en de katten die er al waren een groot drama is geworden. En zo ken ik nog wel meer verhalen.
[...]
+1
Ik ben vrijwilliger in een asiel en kan uit ervaring zeggen dat er goed voor de dieren wordt gezorgd en dat er heel zorgvuldig wordt gekeken welke kat(ten) bij welke familie wordt geplaatst.
Na de plaatsing (na ca. 6 weken) bezoeken we de familie (zonder aankondiging); deels als controle natuurlijk of er goed voor het dier gezorgd wordt, deels om eventuele vragen te beantwoorden.Nou zo gaat het niet altijd hoor. Bij een vriendin van mij zijn er wel hele grote fouten gemaakt waardoor het voor de asielkat en de katten die er al waren een groot drama is geworden. En zo ken ik nog wel meer verhalen.
Als je tot over je oren in de soep zit, zie je de gehaktballen pas naast je drijven
