Indrukwekkende documentaires...
maandag 21 september 2009 om 21:47
vrijdag 4 juli 2014 om 20:11
Zojuist de documentaire 'Wij willen ook een kind' (http://www.npo.nl/wij-wil ... nd/02-07-2014/NPS_1239261) gezien. Gaat over een lesbisch stel dat een kind wil krijgen en wat daar allemaal bij komt kijken. Ze gaan ook diep in op hoe het voor het kind zal zijn om twee moeders te hebben 'in plaats van' een moeder en een vader.
Ik vond het zelf erg interessant en vond eerlijk gezegd dat er nogal wat steoreotyperend werd gedaan over de rol van de vader. Iemand anders die 'm ook gezien heeft?
Ik vond het zelf erg interessant en vond eerlijk gezegd dat er nogal wat steoreotyperend werd gedaan over de rol van de vader. Iemand anders die 'm ook gezien heeft?
zondag 6 juli 2014 om 15:24
Vanavond op Ned. 2 19:55 uur:
Nachtvlinder: de laatste dagen van Priscilla
In NCRV Dokument een portret van de jonge Amsterdamse Priscilla die lijdt aan een terminale ziekte en zichzelf op haar 26e verjaardag euthanasie 'cadeau' doet. Vanaf haar zestiende weet Priscilla dat ze erfelijk belast is met dezelfde ziektes als haar moeder. Ze wil zichzelf deze lijdensweg besparen en verdiept zich al jong in de mogelijkheden van euthanasie, voor als de tijd daar is.
Ondertussen geniet Priscilla enorm van het leven en viert ze iedere dag (en nacht). Ze is bekend en geliefd in het uitgaansleven rond het Leidseplein waar haar bijnaam ‘Vlindertje’ is. Ze heeft veel vrienden en vriendinnen die haar steunen terwijl ze zich met zijn allen voorbereiden op haar naderende dood. Priscilla geeft vlak voor haar euthanasie een spetterend verjaardags- en afscheidsfeest. Daarna gaat ze, zoals ze het zelf zegt, ‘naar haar moeder toe’.
Nachtvlinder is het portret van een jonge vrouw die bewust kiest voor euthanasie. Priscilla: "Ik wil vrolijk uit het leven stappen op mijn manier. Ik word liever 26 en dat ik als mezelf het leven verlaat dan dat ik 30 word na een lijdensweg". De documentaire laat zien hoe Priscilla tot haar keuze is gekomen en hoe ze met anderen naar de euthanasie toeleeft. Haar vrienden en vriendinnen hebben het moeilijk met haar keuze maar respecteren haar en steunen Priscilla tot het einde. Haar tweede moeder, de Amsterdamse marktkoopvrouw Tante Mar, heeft er vrede mee. "Ik ben heel dankbaar dat de artsen hebben toegestemd, anders had het wel eens raar kunnen lopen. Dit is zoals Priscilla het wilde".
Nachtvlinder: de laatste dagen van Priscilla
In NCRV Dokument een portret van de jonge Amsterdamse Priscilla die lijdt aan een terminale ziekte en zichzelf op haar 26e verjaardag euthanasie 'cadeau' doet. Vanaf haar zestiende weet Priscilla dat ze erfelijk belast is met dezelfde ziektes als haar moeder. Ze wil zichzelf deze lijdensweg besparen en verdiept zich al jong in de mogelijkheden van euthanasie, voor als de tijd daar is.
Ondertussen geniet Priscilla enorm van het leven en viert ze iedere dag (en nacht). Ze is bekend en geliefd in het uitgaansleven rond het Leidseplein waar haar bijnaam ‘Vlindertje’ is. Ze heeft veel vrienden en vriendinnen die haar steunen terwijl ze zich met zijn allen voorbereiden op haar naderende dood. Priscilla geeft vlak voor haar euthanasie een spetterend verjaardags- en afscheidsfeest. Daarna gaat ze, zoals ze het zelf zegt, ‘naar haar moeder toe’.
Nachtvlinder is het portret van een jonge vrouw die bewust kiest voor euthanasie. Priscilla: "Ik wil vrolijk uit het leven stappen op mijn manier. Ik word liever 26 en dat ik als mezelf het leven verlaat dan dat ik 30 word na een lijdensweg". De documentaire laat zien hoe Priscilla tot haar keuze is gekomen en hoe ze met anderen naar de euthanasie toeleeft. Haar vrienden en vriendinnen hebben het moeilijk met haar keuze maar respecteren haar en steunen Priscilla tot het einde. Haar tweede moeder, de Amsterdamse marktkoopvrouw Tante Mar, heeft er vrede mee. "Ik ben heel dankbaar dat de artsen hebben toegestemd, anders had het wel eens raar kunnen lopen. Dit is zoals Priscilla het wilde".
zondag 6 juli 2014 om 18:43
quote:Blusher schreef op 06 juli 2014 @ 15:25:
ik zie nu dat het al eerder is uitgezonden dus het is wel een herhaling.
lijkt me erg indrukwekkendIndrukwekkend is het zeker, ook ontroerend, liefdevol, confronterend en waardig (en nog veel meer). Zet je telefoon even op stil, trek een deken over je heen en vergeet vooral niet om (veel!) zakdoekjes binnen handbereik klaar te leggen. Tranen met tuiten hier..zelfs mijn man hield het niet droog.
ik zie nu dat het al eerder is uitgezonden dus het is wel een herhaling.
lijkt me erg indrukwekkendIndrukwekkend is het zeker, ook ontroerend, liefdevol, confronterend en waardig (en nog veel meer). Zet je telefoon even op stil, trek een deken over je heen en vergeet vooral niet om (veel!) zakdoekjes binnen handbereik klaar te leggen. Tranen met tuiten hier..zelfs mijn man hield het niet droog.
zondag 6 juli 2014 om 21:00
zondag 6 juli 2014 om 21:14
quote:zoulekha schreef op 04 juli 2014 @ 20:11:
Zojuist de documentaire 'Wij willen ook een kind' (http://www.npo.nl/wij-wil ... nd/02-07-2014/NPS_1239261) gezien. Gaat over een lesbisch stel dat een kind wil krijgen en wat daar allemaal bij komt kijken. Ze gaan ook diep in op hoe het voor het kind zal zijn om twee moeders te hebben 'in plaats van' een moeder en een vader.
Ik vond het zelf erg interessant en vond eerlijk gezegd dat er nogal wat steoreotyperend werd gedaan over de rol van de vader. Iemand anders die 'm ook gezien heeft?Ik heb de eerste 10 minuten gezien en heb nu al moeite met inderdaad de stereotype rollenpatronen. Ook omdat ik zelf met niet-stereotype ouders ben opgegroeid. Die voorbeelden die Tavecchio gaf waren in mijn jeugd dus precies andersom en ik heb dus heel veel moeite om zijn ideeën aan te nemen. Of me überhaupt te kunnen voorstellen wat iedereen bedoelt met 'vaderrol' die blijkbaar onmisbaar is. Ik had en heb een vader, maar die voldeed en voldoet gewoon absoluut niet aan de criteria die dan een soort van aan de onmisbare 'vaderrol' worden gesteld.
Zojuist de documentaire 'Wij willen ook een kind' (http://www.npo.nl/wij-wil ... nd/02-07-2014/NPS_1239261) gezien. Gaat over een lesbisch stel dat een kind wil krijgen en wat daar allemaal bij komt kijken. Ze gaan ook diep in op hoe het voor het kind zal zijn om twee moeders te hebben 'in plaats van' een moeder en een vader.
Ik vond het zelf erg interessant en vond eerlijk gezegd dat er nogal wat steoreotyperend werd gedaan over de rol van de vader. Iemand anders die 'm ook gezien heeft?Ik heb de eerste 10 minuten gezien en heb nu al moeite met inderdaad de stereotype rollenpatronen. Ook omdat ik zelf met niet-stereotype ouders ben opgegroeid. Die voorbeelden die Tavecchio gaf waren in mijn jeugd dus precies andersom en ik heb dus heel veel moeite om zijn ideeën aan te nemen. Of me überhaupt te kunnen voorstellen wat iedereen bedoelt met 'vaderrol' die blijkbaar onmisbaar is. Ik had en heb een vader, maar die voldeed en voldoet gewoon absoluut niet aan de criteria die dan een soort van aan de onmisbare 'vaderrol' worden gesteld.
zondag 6 juli 2014 om 21:21
zondag 6 juli 2014 om 21:31
Heel toevallig.. Ik heb Nachtvlinder al eens gezien, een jaartje geleden ongeveer werd hij uitgezonden. Heel erg heftig en heeft veel indruk op me gemaakt.
Nu heeft er iemand in mijn omgeving afgelopen week ook voor euthanasie gekozen en heb ik deze week daarom ook heel veel aan de documentaire gedacht. Vanavond kwam ik hem weer ineens tegen op tv. Bijzonder toeval. Hij maakte nu nog meer indruk. Pfff, wat een verhaal en wat een sterke vrouw. Heel veel respect voor haar en voor alle mensen die deze moeilijke beslissing nemen.
Nu heeft er iemand in mijn omgeving afgelopen week ook voor euthanasie gekozen en heb ik deze week daarom ook heel veel aan de documentaire gedacht. Vanavond kwam ik hem weer ineens tegen op tv. Bijzonder toeval. Hij maakte nu nog meer indruk. Pfff, wat een verhaal en wat een sterke vrouw. Heel veel respect voor haar en voor alle mensen die deze moeilijke beslissing nemen.
zondag 6 juli 2014 om 22:02
quote:Mevrouw75 schreef op 06 juli 2014 @ 21:14:
[...]
Ik heb de eerste 10 minuten gezien en heb nu al moeite met inderdaad de stereotype rollenpatronen. Ook omdat ik zelf met niet-stereotype ouders ben opgegroeid. Die voorbeelden die Tavecchio gaf waren in mijn jeugd dus precies andersom en ik heb dus heel veel moeite om zijn ideeën aan te nemen. Of me überhaupt te kunnen voorstellen wat iedereen bedoelt met 'vaderrol' die blijkbaar onmisbaar is. Ik had en heb een vader, maar die voldeed en voldoet gewoon absoluut niet aan de criteria die dan een soort van aan de onmisbare 'vaderrol' worden gesteld.Precies. Net alsof álle mannen avontuurlijk en wild zijn met hun kind en álle vrouwen alleen maar bezorgd en afwachtend zijn. Heel vreemd vond ik dat. Aan de andere kant vond ik het in de documentaire wel goed dat de twee vrouwen goed nadachten over hoe het voor hun kind zou zijn om twee moeders te hebben maar geen vader. Ik heb zelf altijd zo iets van 'als een kind twee ouders heeft die van hem/haar houden en goed voor hem/haar zorgen, zit het wel goed, welk geslacht de ouders ook hebben'. Ik vond het dus wel interessant om die kinderen aan het woord te horen die twee moeders hadden en geen vader. Uiteindelijk vond ik de keuze van het stel wel goed om de vader toch in beeld te brengen, maar verder niet te betrekken bij de opvoeding.
[...]
Ik heb de eerste 10 minuten gezien en heb nu al moeite met inderdaad de stereotype rollenpatronen. Ook omdat ik zelf met niet-stereotype ouders ben opgegroeid. Die voorbeelden die Tavecchio gaf waren in mijn jeugd dus precies andersom en ik heb dus heel veel moeite om zijn ideeën aan te nemen. Of me überhaupt te kunnen voorstellen wat iedereen bedoelt met 'vaderrol' die blijkbaar onmisbaar is. Ik had en heb een vader, maar die voldeed en voldoet gewoon absoluut niet aan de criteria die dan een soort van aan de onmisbare 'vaderrol' worden gesteld.Precies. Net alsof álle mannen avontuurlijk en wild zijn met hun kind en álle vrouwen alleen maar bezorgd en afwachtend zijn. Heel vreemd vond ik dat. Aan de andere kant vond ik het in de documentaire wel goed dat de twee vrouwen goed nadachten over hoe het voor hun kind zou zijn om twee moeders te hebben maar geen vader. Ik heb zelf altijd zo iets van 'als een kind twee ouders heeft die van hem/haar houden en goed voor hem/haar zorgen, zit het wel goed, welk geslacht de ouders ook hebben'. Ik vond het dus wel interessant om die kinderen aan het woord te horen die twee moeders hadden en geen vader. Uiteindelijk vond ik de keuze van het stel wel goed om de vader toch in beeld te brengen, maar verder niet te betrekken bij de opvoeding.
donderdag 17 juli 2014 om 15:32
Heel goed topic! Ik heb gisteren Blackfish gekeken, die eerder genoemd werd in dit topic, ik werd er helemaal verdrietig van en zat zelfs te janken toen de baby's weggehaald werden van hun moeders.
Prachtige dieren, die orka's, ik zou ze graag eens in het wild bewonderen.
Houdt God van Vrouwen? heb ik ook gekeken, twee dagen terug, ik vond het een mooie docu, en wat een prachtige, sterke vrouw. Ik heb weinig met het geloof, maar haar liefde voor God vond ik toch echt mooi.
Geen idee of deze al genoemd is (ik heb nog niet alle pagina's gelezen) maar ik zag onlangs 'Morgen kan het donker zijn' over een jonge vrouw met het Syndroom van Usher. Ik vond het indrukwekkend en het einde gewoon hartverscheurend.
http://www.npo.nl/ncrv-do ... n/06-11-2011/NCRV_1477859
Prachtige dieren, die orka's, ik zou ze graag eens in het wild bewonderen.
Houdt God van Vrouwen? heb ik ook gekeken, twee dagen terug, ik vond het een mooie docu, en wat een prachtige, sterke vrouw. Ik heb weinig met het geloof, maar haar liefde voor God vond ik toch echt mooi.
Geen idee of deze al genoemd is (ik heb nog niet alle pagina's gelezen) maar ik zag onlangs 'Morgen kan het donker zijn' over een jonge vrouw met het Syndroom van Usher. Ik vond het indrukwekkend en het einde gewoon hartverscheurend.
http://www.npo.nl/ncrv-do ... n/06-11-2011/NCRV_1477859
donderdag 17 juli 2014 om 23:44
Monique Nolte maakte al eerder een documentaire over Kees(trainman). Hier zie je een stukje
https://www.youtube.com/watch?v=aV_vCNy5TAE
https://www.youtube.com/watch?v=aV_vCNy5TAE