Hoe werkt het precies?
maandag 4 augustus 2014 om 17:31
Allereerst, ik wil niemand voor het hoofd stoten. Hopelijk is dat duidelijk.
Dan nu mijn vraag:
Geregeld zie ik in topics of reacties de opmerking: 'ik heb dyslectie, vandaar' voorbij komen. Vaak na een opmerking over spelfouten of grammatica die niet juist is.
In hoeverre is dyslectie daadwerkelijk de oorzaak van de spelfouten etc, en in hoeverre is het een excuus om niet op de spelling te hoeven letten?
Ik vraag me dat nu al een tijdlang af. Wie heeft een idee?
Dan nu mijn vraag:
Geregeld zie ik in topics of reacties de opmerking: 'ik heb dyslectie, vandaar' voorbij komen. Vaak na een opmerking over spelfouten of grammatica die niet juist is.
In hoeverre is dyslectie daadwerkelijk de oorzaak van de spelfouten etc, en in hoeverre is het een excuus om niet op de spelling te hoeven letten?
Ik vraag me dat nu al een tijdlang af. Wie heeft een idee?
maandag 4 augustus 2014 om 17:33
Aangezien het een anoniem forum is, is dat godsonmogelijk te peilen. Ik denk wel dat het in het overgrote deel van de gevallen wordt gebruikt als excuus. Of dat is omdat men te lui is om correct te schrijven, of uit schaamte omdat men het gewoon niet kan.... geen idee. Je merkt het vaak wel een beetje aan de toon die door de TO wordt aangeslagen in welke hoek je het moet zoeken.
"Hey baby girl, you're on speaker so behave" (© Derek Morgan)
maandag 4 augustus 2014 om 17:51
maandag 4 augustus 2014 om 18:02
maandag 4 augustus 2014 om 18:16
"Hoe vaak komt dyslexie voor?
In het onderzoek dat ten grondslag heeft gelegen aan de vergoedingsregeling dyslexie staat dat 3,6% van de leerlingen ernstige enkelvoudige dyslexie heeft. Dit zijn afgerond 7200 gevallen per jaargroep van 200.000 leerlingen."
Bij volwassenen zal het niet veel meer zijn, eerder minder.
Waarschijnlijk zijn de mensen die beweren dyslexie te hebben terwijl ze slordige fouten maken, dezelfde groep die zwanger wordt door de pil heen.
In het onderzoek dat ten grondslag heeft gelegen aan de vergoedingsregeling dyslexie staat dat 3,6% van de leerlingen ernstige enkelvoudige dyslexie heeft. Dit zijn afgerond 7200 gevallen per jaargroep van 200.000 leerlingen."
Bij volwassenen zal het niet veel meer zijn, eerder minder.
Waarschijnlijk zijn de mensen die beweren dyslexie te hebben terwijl ze slordige fouten maken, dezelfde groep die zwanger wordt door de pil heen.
Ik heb geen wespentaille, ik heb een bijenrompje
maandag 4 augustus 2014 om 18:38
Denk vaak een smoes. Vind het helemaal vreemd dat de jeugd tegenwoordig zoveel dingen verkeerd schrijven... allemaal een smartphone met voorspellende tekst en/of auto correct waardoor je de woorden goed kan schrijven als je niet weet hoe het moet, maar blijkbaar hebben de meesten dat uitgeschakeld ofzo? Terwijl het juist een kans is om je Nederlands te verbeteren dan.
maandag 4 augustus 2014 om 18:45
Algemene kenmerken van dyslexie:
Kinderen met dyslexie hebben moeite
om het verschil te horen tussen klanken als m en n; p, t en k; s, f en g; eu, u en ui
om de klanken in volgorde te zetten, zoals bij 'dorp' en 'drop' of '12' en '21'
om de aandacht te houden bij 'klankinformatie' (gesproken woord)
met het inprenten van reeksen, bijvoorbeeld tafels of spellingsregels
met het onthouden van vaste woordcombinaties, uitdrukkingen of gezegdes
met het onthouden van losse gegevens, zoals rijtjes, woordjes en jaartallen
Kinderen met dyslexie hebben moeite
om het verschil te horen tussen klanken als m en n; p, t en k; s, f en g; eu, u en ui
om de klanken in volgorde te zetten, zoals bij 'dorp' en 'drop' of '12' en '21'
om de aandacht te houden bij 'klankinformatie' (gesproken woord)
met het inprenten van reeksen, bijvoorbeeld tafels of spellingsregels
met het onthouden van vaste woordcombinaties, uitdrukkingen of gezegdes
met het onthouden van losse gegevens, zoals rijtjes, woordjes en jaartallen
maandag 4 augustus 2014 om 19:08
Ik voelde me bijna al een enorme heks. Omdat ik dus vaak twijfel aan het excuus.
Maar gelukkig ben ik dus niet de enige? Enigste? (Ook zoiets waar ik altijd de fout mee inga).
Ik maak vaak spelfouten, ben nooit een wonder geweest met bijvoorbeeld de d's, t's en dt's. Het kofschip is abracadabra voor me.
En zoals dyslectie / dyslexie in mijn OP al bewijst, stomme fouten dus ook. Overigens corrigeerde mijn spellcheck dit ook niet. Ai.
Maar gelukkig ben ik dus niet de enige? Enigste? (Ook zoiets waar ik altijd de fout mee inga).
Ik maak vaak spelfouten, ben nooit een wonder geweest met bijvoorbeeld de d's, t's en dt's. Het kofschip is abracadabra voor me.
En zoals dyslectie / dyslexie in mijn OP al bewijst, stomme fouten dus ook. Overigens corrigeerde mijn spellcheck dit ook niet. Ai.
maandag 4 augustus 2014 om 19:17
Moeder hier van kind met dislexie. Niet heel ernstig maar toch, zo typt dochter alles uit, om de spellingcontole er over te kunnen halen.
In het VO is het handgeschreven werk helemaal terug, zodat je niet alleen hoeft te knippen en te plakken voor een werkstuk. Dus dochter typt eerst alles en schrijft het daarna over. Doet haar uiterste best om het goed te doen.
In mijn ogen zijn het juist heel gemakzuchtige mensen die zich er achter verschuilen. Het woord dislexie heeft dochter er ook ingestampt, want in haar ogen is het heel dom, als je niet weet hoe je je eigen gebrek schrijft!
In het VO is het handgeschreven werk helemaal terug, zodat je niet alleen hoeft te knippen en te plakken voor een werkstuk. Dus dochter typt eerst alles en schrijft het daarna over. Doet haar uiterste best om het goed te doen.
In mijn ogen zijn het juist heel gemakzuchtige mensen die zich er achter verschuilen. Het woord dislexie heeft dochter er ook ingestampt, want in haar ogen is het heel dom, als je niet weet hoe je je eigen gebrek schrijft!
maandag 4 augustus 2014 om 19:25
Dyslecten of niet, ik vind het sowieso een zwaktebod om je achter je aandoening te verschuilen.
Ik had ooit een meisje in de klas die gewoon slecht in taal was. Dyslexietest gedaan, maar die was negatief. En toch maar blijven jammeren dat ze dyslexie had maar dat de test niet goed was. Gelul. -d of -dt, 't kofschip, me/mijn, jou/jouw zijn gewoon regels die iedereen kan leren.
Ik had ooit een meisje in de klas die gewoon slecht in taal was. Dyslexietest gedaan, maar die was negatief. En toch maar blijven jammeren dat ze dyslexie had maar dat de test niet goed was. Gelul. -d of -dt, 't kofschip, me/mijn, jou/jouw zijn gewoon regels die iedereen kan leren.
maandag 4 augustus 2014 om 19:26
quote:sandt schreef op 04 augustus 2014 @ 19:17:
Moeder hier van kind met dislexie. Niet heel ernstig maar toch, zo typt dochter alles uit, om de spellingcontole er over te kunnen halen.
In het VO is het handgeschreven werk helemaal terug, zodat je niet alleen hoeft te knippen en te plakken voor een werkstuk. Dus dochter typt eerst alles en schrijft het daarna over. Doet haar uiterste best om het goed te doen.
In mijn ogen zijn het juist heel gemakzuchtige mensen die zich er achter verschuilen. Het woord dislexie heeft dochter er ook ingestampt, want in haar ogen is het heel dom, als je niet weet hoe je je eigen gebrek schrijft!
Maar ze is vergeten jou die juiste spelling te leren
dyslexie
Moeder hier van kind met dislexie. Niet heel ernstig maar toch, zo typt dochter alles uit, om de spellingcontole er over te kunnen halen.
In het VO is het handgeschreven werk helemaal terug, zodat je niet alleen hoeft te knippen en te plakken voor een werkstuk. Dus dochter typt eerst alles en schrijft het daarna over. Doet haar uiterste best om het goed te doen.
In mijn ogen zijn het juist heel gemakzuchtige mensen die zich er achter verschuilen. Het woord dislexie heeft dochter er ook ingestampt, want in haar ogen is het heel dom, als je niet weet hoe je je eigen gebrek schrijft!
Maar ze is vergeten jou die juiste spelling te leren
dyslexie
maandag 4 augustus 2014 om 19:53
quote:Starshine schreef op 04 augustus 2014 @ 19:25:
Dyslecten of niet, ik vind het sowieso een zwaktebod om je achter je aandoening te verschuilen.
Ik had ooit een meisje in de klas die gewoon slecht in taal was. Dyslexietest gedaan, maar die was negatief. En toch maar blijven jammeren dat ze dyslexie had maar dat de test niet goed was. Gelul. -d of -dt, 't kofschip, me/mijn, jou/jouw zijn gewoon regels die iedereen kan leren.
Net als de regels over het gebruik van die of dat!
heT meisje, dus daT
Dyslecten of niet, ik vind het sowieso een zwaktebod om je achter je aandoening te verschuilen.
Ik had ooit een meisje in de klas die gewoon slecht in taal was. Dyslexietest gedaan, maar die was negatief. En toch maar blijven jammeren dat ze dyslexie had maar dat de test niet goed was. Gelul. -d of -dt, 't kofschip, me/mijn, jou/jouw zijn gewoon regels die iedereen kan leren.
Net als de regels over het gebruik van die of dat!
heT meisje, dus daT
maandag 4 augustus 2014 om 20:09
Dyslecten hebben moeite met lezen, en moeite met het automatiseren van het lezen. Hebben vaak geen duidelijk woordbeeld. Ze lezen echt nog steeds elle letters stuk voor stuk.
Veel dyslecten hebben ook moeite met spelling, omdat ze dus echt het verschil kunnen missen tussen eigenlijk en ijgenleik, want als je het letter voor letter leest, lees je gewoon hetzelfde woord. Onze zzon heeft ook heel veel moeite met de tweetekenklanken zoals oe eu. Duurde vrij lang voordat hij doorhad dat je die twee letters niet één voor één moest lezen, maar als geheel. Maar nu ziet hij niet altijd het verschil tussen poes en peos.
Al drie keer heeft hij een vooronderzoek gehad voor dyslexie, maar voor het grote onderzoek is hij dan weer te goed. Hij zal net als zijn zus een lichte tik van dyslexie hebben, maar door zijn zeer hoge IQ heedt hij dat erg lang kunnen compenseren. Pas in groep zeven, dacht er iemand aan dylexie, door zijn enorme slechte spelling. Daarna in de brugklas weer, en nu in twee havo nogmaals.
Veel dyslecten hebben ook moeite met spelling, omdat ze dus echt het verschil kunnen missen tussen eigenlijk en ijgenleik, want als je het letter voor letter leest, lees je gewoon hetzelfde woord. Onze zzon heeft ook heel veel moeite met de tweetekenklanken zoals oe eu. Duurde vrij lang voordat hij doorhad dat je die twee letters niet één voor één moest lezen, maar als geheel. Maar nu ziet hij niet altijd het verschil tussen poes en peos.
Al drie keer heeft hij een vooronderzoek gehad voor dyslexie, maar voor het grote onderzoek is hij dan weer te goed. Hij zal net als zijn zus een lichte tik van dyslexie hebben, maar door zijn zeer hoge IQ heedt hij dat erg lang kunnen compenseren. Pas in groep zeven, dacht er iemand aan dylexie, door zijn enorme slechte spelling. Daarna in de brugklas weer, en nu in twee havo nogmaals.