contact met zusjes verslechterd

21-08-2014 13:33 13 berichten
Alle reacties Link kopieren
Hallo,



Ik ben 21 jaar, en ik heb 2 jongere zusjes van 19 en 16 jaar.



Nu ga ik over een tijdje samen wonen met mijn vriend. Maar sinds we dit hebben aangegeven krijg ik geen contact meer met mijn zusjes. Tegen mijn vriend doen ze aardig en leuk, maar als ik iets zeg word ik genegeerd. Of zo snel ik iets zeg, krijg ik een chagrijnige reactie. En dit zit mij nou niet bepaald in de koude kleren.



Ik heb al aardig wat geprobeerd. Van leuke dingetjes geven tot gewoon aardig blijven.



Ik weet eigenlijk niet meer wat ik moet doen.

Hebben jullie misschien tips?
Kun je niet gewoon vragen waarom ze zo doen? Dan opent het gesprek zich vanzelf en kunnen zij uitleggen waarom ze er zo'n moeite mee hebben dat je weggaat.

Misschien gaan ze je erg missen?
Alle reacties Link kopieren
Praten idd , misschien zitten ze ergens mee.
Alle reacties Link kopieren
Praten helpt niet zo veel. Ik krijg geen reactie. Ze kijken me dan raar aan en lopen weg. Het maakt niet zo veel uit wat of hoe ik iets zeg. Mij missen zullen ze niet zo snel doen, want ze trekken veel met elkaar op. Hierdoor krijg ik ook het gevoel dat ik buitengesloten wordt.
Alle reacties Link kopieren
Was de band eerder wel goed? Ik ben de jongste, en heb mijn zus en broer jarenlang vreselijk stom gevonden. Pas toen ze al een tijdje het huis uit waren en ik een jaar of 19, 20 was werd de band beter. Ik was druk met stappen enz terwijl zij gezinnen stichtten, daar had ik gewoon helemaal niks mee.



Nu spreken we elkaar wekelijks en is de band tussen ons super. Laat ze dus lekker gaan, ze komen vanzelf wel weer denk ik.
Erger je niet, maar verbaas je!
Alle reacties Link kopieren
Je woont nu nog thuis?

Ik zou proberen met één zus tegelijk een gesprek aan te gaan. Dus het liefst als de andere zus niet thuis is.



En dan volgens de feedback-regels een gesprek aan gaan:

Eerst zeggen wat je waarneemt (Ik merk dat je wegloopt als ik iets tegen je wil zeggen), dan wat dat met je doen (daar wordt ik erg verdrietig van. Ik heb daardoor het gevoel dat ik iets verkeerds heb gedaan, maar ik zou niet weten wat) en dan aangeven hoe je dit wil oplossen (is er iets wat ik kan doen waardoor onze relatie weer normaal wordt? Ik mis je.)



Wat tussen haakjes staat is natuurlijk maar een voorbeeld.

Wel naar dit zeg.
Ik herken het wel. Woon sinds een aantal maanden ook samen en het contact met mijn 2 zusjes is minimaal. De middelste spreek ik nooit en de jongste af en toe. Ook als ik thuis ben, is een gesprek voeren moeilijk.



Geen idee waar dat aan ligt, erover praten helpt niet. Hopelijk verbetert het zich nog.



Zijn je ouders op de hoogte? Wellicht een gesprek met hen erbij? Succes.
Alle reacties Link kopieren
De relatie tussen mijn zusjes en mij is eigenlijk altijd goed geweest.



Als ik met één zusje tegelijk ga praten, doen ze redelijk normaal. Het is erger als ze samen zijn.



En ik wil niet eerst een paar jaar geen contact met ze, en dan ineens weer elke week contact. Ik zou graag zien dat het contact nu weer goed komt, zodat ze over een tijdje gewoon bij me kunnen komen voor een drankje.
Alle reacties Link kopieren
quote:Zijn je ouders op de hoogte? Wellicht een gesprek met hen erbij? Succes.Mijn ouders (moeder en stiefvader) weten het wel, maar doen er niks aan. Ook een gesprek met hun erbij zal niet veel uitkomst bieden, ben ik bang.
Alle reacties Link kopieren
Misschien voelen ze zich n beetje verlaten ofzo? Hoe vinden ze het zelf thuis? Misschien vinden ze het straks wel heel leuk om bij je langs komen en verbeterd de relatie weer......je kan ze bvb geregeld uitnodigen voor avondeten, filmpje kijken etc.
Alle reacties Link kopieren
Ik ben uit huis gegaan toen mijn broertje 16 was. Wij hadden een heel goede band, maar nadat ik weg was, heb ik hem zeker 1,5 jaar amper/ niet gesproken. Hij nam het me erg kwalijk dat ik weg ging (ik emigreerde ook). Ik vond het toendertijd maar vreemd, en vooral irritant en jammer. Hij zei eerst ook niet wat hem dwars zat, later veranderde dat in: 'Jij wilde toch weg, laat mij dan met rust!', enz. Maar na een paar jaar sprak ik hem weer steeds regelmatiger en nu is het contact prima. Hij miste me gewoon enorm en wist niet hoe hij dat moest uiten. Op die leeftijd zijn sommige dingen erg lastig denk ik.

Het is wel lastig en jammer, maar probeer je zussen de tijd te geven. En probeer er in ieder geval een keer met ze over te praten.
Count your blessings...
Alle reacties Link kopieren
Ik verhuis naar een dorpje, amper 6 kilometer van mijn moeders huis.



Het lijkt me sterk dat ze het me kwalijk nemen. Ze vragen namelijk elke dag, op een aardig stekende manier, wanneer ik nou weg ga.
Alle reacties Link kopieren
Pubergedoe, laat ze maar even volwassen worden. Nu niks van aantrekken.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven