Overig
alle pijlers
Zou je echt?
woensdag 17 september 2014 om 22:14
Iemand molesteren als hij b.v aan je kind heeft gezeten, of is het iets wat je in je drift roept en doe je aangifte enz...
Ik vraag dit na aanleiding van een gruwelijk facebookfilmpje, zijn twee filmpjes naast elkaar, op de ene zie je een mafklapper een hondje slaan op niks af, op het rechterfilmpje lijkt het alsof de dierenbeul in elkaar gebeukt wordt vanwege datzelfde filmpje.
In de reacties echter is te lezen dat het rechterfilmpje een andere persoon is, iemand gemolesteerd al maanden terug omdat hij homo zou zijn.
Maar sommige reacties van mensen, echt, wat mensen alleen al roepen in hun drift, de dierenbeul moet minstens dood???
Ik vraag dit na aanleiding van een gruwelijk facebookfilmpje, zijn twee filmpjes naast elkaar, op de ene zie je een mafklapper een hondje slaan op niks af, op het rechterfilmpje lijkt het alsof de dierenbeul in elkaar gebeukt wordt vanwege datzelfde filmpje.
In de reacties echter is te lezen dat het rechterfilmpje een andere persoon is, iemand gemolesteerd al maanden terug omdat hij homo zou zijn.
Maar sommige reacties van mensen, echt, wat mensen alleen al roepen in hun drift, de dierenbeul moet minstens dood???
die ik wilde bestaat al...
donderdag 18 september 2014 om 22:59
maandag 6 oktober 2014 om 16:03
quote:lilalinda schreef op 18 september 2014 @ 09:42:
[...]
(zullen we afspreken, dat facepalmen, alleen voor hele erge zaken zijn?).
Ik heb verschillende vriendinnen met adoptiekinderen, zij geven aan, dat het proces van adoptie net zo zwaar is als een kind baren. Dus ook een adoptiekind, komt met veel impact je leven in. Onvergelijkbaar met een tripje naar asiel of fokker.
Gatverdamme. Wat een arrogantie. Eng mens.
En een straathond adopteren uit het buitenland die mishandeld etc. is, is een heel proces. Vooral de periode om hem weer vertrouwen te laten krijgen in de mens. Zoiets kan maanden, zo niet jaren duren.
[...]
(zullen we afspreken, dat facepalmen, alleen voor hele erge zaken zijn?).
Ik heb verschillende vriendinnen met adoptiekinderen, zij geven aan, dat het proces van adoptie net zo zwaar is als een kind baren. Dus ook een adoptiekind, komt met veel impact je leven in. Onvergelijkbaar met een tripje naar asiel of fokker.
Gatverdamme. Wat een arrogantie. Eng mens.
En een straathond adopteren uit het buitenland die mishandeld etc. is, is een heel proces. Vooral de periode om hem weer vertrouwen te laten krijgen in de mens. Zoiets kan maanden, zo niet jaren duren.
maandag 6 oktober 2014 om 16:10
Nee, ik denk niet dat ik dat zou doen. Waarschijnlijk schreeuwen, huilen en met mn handen in de lucht wapperen. Bij onmacht of extreme woede kan ik niet zoveel meer.
Als iemand iets overkomt sta ik niet voor aan met een verbandtrommel. Bij het brandalarm vlucht ik niet, bij een vechtpartij schreeuw ik 'Stoppen!', maar doe ik wel een stap naar achter. Aan mij heb je niets in de oorlog, ben ik bang.
Als iemand iets overkomt sta ik niet voor aan met een verbandtrommel. Bij het brandalarm vlucht ik niet, bij een vechtpartij schreeuw ik 'Stoppen!', maar doe ik wel een stap naar achter. Aan mij heb je niets in de oorlog, ben ik bang.
maandag 6 oktober 2014 om 18:52
quote:anoniem125864872 schreef op 06 oktober 2014 @ 16:10:
Wat toevallig trouwens dat je verschillende vriendinnen hebt met adoptiekinderen. Geloof je het zelf ook?
Dus je gaat hier nog even los voordat je jezelf laat anonimiseren?
Lekker dan...
En for your information: soms raken mensen bevriend omdat ze iets delen, bijv. het hebben van een adoptiekind.
Maar goed, je kan gelukkig toch niet meer reageren.
Wat toevallig trouwens dat je verschillende vriendinnen hebt met adoptiekinderen. Geloof je het zelf ook?
Dus je gaat hier nog even los voordat je jezelf laat anonimiseren?
Lekker dan...
En for your information: soms raken mensen bevriend omdat ze iets delen, bijv. het hebben van een adoptiekind.
Maar goed, je kan gelukkig toch niet meer reageren.
Een volk dat voor tirannen zwicht, zal meer dan lijf en goed verliezen, dan dooft het licht
maandag 6 oktober 2014 om 21:49
quote:Sunemom schreef op 18 september 2014 @ 07:06:
[...]
Ook dit, zoveel mensen die dat zeggen, maar ook hierbij geldt de beste stuurlui staan aan wal, ik ken eigenlijk geen voorbeelden van ouders van een omgebracht kind die dat daadwerkelijk hebben gedaan. En zij die, zijn wij, dan slechte ouders omdat we niet met een hooivork achter de moordenaar van ons kind zijn aangegaan? Ik had toen mijn zoon omgebracht werd ook geen andere kinderen om rekening mee te houden, maar ik was gewoon te kapot van verdriet/onmacht om te handelen. Mensen om mij heen hebben die drang de eerste dagen/weken wel gevoeld en ik later toen het ongeloof verdween en ik weer een beetje helder werd ook, maar dan is er ook het verstand. Ik had hem iets aan kunnen doen, ik had bij hem bij wijze van ook kunnen vermoorden, maar dat had mijn zoon niet teruggebracht. Het veranderd niets aan de situatie helaas. Ik vraag me bij mensen die keihard roepen dat zij de dader hun kop af zouden rukken af wat ze dan van mij en andere ouders die dat dus niet gedaan hebben vinden?
Daar vind ik niets van, als ik schrijf wat ik zou doen impliceer ik daarmee niet dat dit het enige juiste is in mijn ogen. Ik kan alleen spreken voor mijzelf. Voor anderen: ik kan iedere reactie begrijpen als medemens. Daar is geen goed of fout in, het zijn alle menselijke reacties. Persoonlijk ken ik wel iemand die de dader heeft vermoord. Ik ken wel mijzelf. Ik zou ook geen koppen afrukken. Er zou alleen akelig weinig menselijks van mij overblijven als iemand mijn hart en ziel eruit zou rukken (kind), met alle gevolgen.
Ik mag hopen dat ik altijd aan die wal blijf staan, dat wens ik voor iedereen. Ik vind het ook onbeschrijflijk erg voor jou en jouw kind.
[...]
Ook dit, zoveel mensen die dat zeggen, maar ook hierbij geldt de beste stuurlui staan aan wal, ik ken eigenlijk geen voorbeelden van ouders van een omgebracht kind die dat daadwerkelijk hebben gedaan. En zij die, zijn wij, dan slechte ouders omdat we niet met een hooivork achter de moordenaar van ons kind zijn aangegaan? Ik had toen mijn zoon omgebracht werd ook geen andere kinderen om rekening mee te houden, maar ik was gewoon te kapot van verdriet/onmacht om te handelen. Mensen om mij heen hebben die drang de eerste dagen/weken wel gevoeld en ik later toen het ongeloof verdween en ik weer een beetje helder werd ook, maar dan is er ook het verstand. Ik had hem iets aan kunnen doen, ik had bij hem bij wijze van ook kunnen vermoorden, maar dat had mijn zoon niet teruggebracht. Het veranderd niets aan de situatie helaas. Ik vraag me bij mensen die keihard roepen dat zij de dader hun kop af zouden rukken af wat ze dan van mij en andere ouders die dat dus niet gedaan hebben vinden?
Daar vind ik niets van, als ik schrijf wat ik zou doen impliceer ik daarmee niet dat dit het enige juiste is in mijn ogen. Ik kan alleen spreken voor mijzelf. Voor anderen: ik kan iedere reactie begrijpen als medemens. Daar is geen goed of fout in, het zijn alle menselijke reacties. Persoonlijk ken ik wel iemand die de dader heeft vermoord. Ik ken wel mijzelf. Ik zou ook geen koppen afrukken. Er zou alleen akelig weinig menselijks van mij overblijven als iemand mijn hart en ziel eruit zou rukken (kind), met alle gevolgen.
Ik mag hopen dat ik altijd aan die wal blijf staan, dat wens ik voor iedereen. Ik vind het ook onbeschrijflijk erg voor jou en jouw kind.
maandag 6 oktober 2014 om 21:52
quote:Bieb2.0 schreef op 06 oktober 2014 @ 21:31:
Wie was die geanonimiseerde lafbek vervelia dan?
Niemand bijzonder.
Vind het alleen een rare actie om nog even te sneren en vervolgens er tussenuit te knijpen. Laf is inderdaad wel de goede benaming voor dit gedrag.
Wie was die geanonimiseerde lafbek vervelia dan?
Niemand bijzonder.
Vind het alleen een rare actie om nog even te sneren en vervolgens er tussenuit te knijpen. Laf is inderdaad wel de goede benaming voor dit gedrag.
Een volk dat voor tirannen zwicht, zal meer dan lijf en goed verliezen, dan dooft het licht
maandag 6 oktober 2014 om 22:14
Ik was een jaar of 15 toen een jongen van ongeveer dezelfde leeftijd stenen naar mijn hondje gooide. Ik ben de jongen aangevlogen en heb zijn keel zo hard dicht geknepen dat hij geen lucht kreeg en daarna zijn keel vol zat met blauwe plekken. De jongen schrok zich kapot, 's avonds stond zijn moeder aan de deur maar mijn ouders steunden mij gelukkig. Toen was ik nog jong.
Nu ben ik ouder. Ik denk er wel eens over na, en ben er echt van overtuigd dat ik degene die een poot uitsteekt naar iemand waar ik om geef (mens of dier), ik koste wat het kost kapot maak. Ik denk dat ik daar ruim voldoende agressie en een prima terreur gen voor heb. Eigenlijk vind ik het ook best angstig; ik wéét van mezelf dat mijn grenzen erg ver, misschien wel te ver, kunnen liggen..
Nu ben ik ouder. Ik denk er wel eens over na, en ben er echt van overtuigd dat ik degene die een poot uitsteekt naar iemand waar ik om geef (mens of dier), ik koste wat het kost kapot maak. Ik denk dat ik daar ruim voldoende agressie en een prima terreur gen voor heb. Eigenlijk vind ik het ook best angstig; ik wéét van mezelf dat mijn grenzen erg ver, misschien wel te ver, kunnen liggen..
Het leven gaat niet over bier en bitterballen.