Gezondheid
alle pijlers
Jong en burnout
zaterdag 9 augustus 2014 om 22:22
Hallo, al een jaar lees ik soms op forums omdat herkenning vaak toch soort van helpt op slechte momenten.. Nu toch eens m'n eigen verhaal in t kort, omdat ik graag wil weten of er meer jonge meiden (ik word 30 binnenkort) zijn, die niet zozeer door 60urige werkweken, maar vooral door karakter eigenschappen (onzeker, altijd aan verwachtingen willen voldoen, perfectionistisch daardoor en te groot verantwoordelijkheidsgevoel .. En kan nog wel even doorgaan;-)) een fikse burnout hebben gekregen?
Ik ben nu iets meer dan een jaar bewust bezig met m'n herstel van m'n burnout. Ik werk met patienten/cliënten , heb zo'n 1,5mnd even helemaal niks met werk gedaan, daarna wekenlang alleen 2x2/3x2u niet werkgerelateerde taken (dus geen dossiers of patienten zien). Momenteel werk ik zo'n 18-20u (4dgn 5u, werk normaal 32u) en afgelopen week weer de zoveelste terugval die dan weer even onzeker maakt...
Krijg best de ruimte van Leidinggevende met wie ik goed contact en en hetzelfde met prettige bedrijfsarts. Destijds begonnen met een coachingstraject (zelf geregeld, maar mede dankzij werk kunnen doen) en momenteel bij psych / cognitief gedragstherapeut ivm paniekaanvallen en Haptotherapie omdat ik zo enorm in m'n hoofd zit en nadenk en niet meer (misschien nooit echt?) wat ik echt voel.
Zet je allemaal enorm aan t denken en daardoor vind je jezelf ook niet echt leuk... Negatievere kanten van je persoonlijkheid worden tenslotte versterkt. Vraag je je soms af of t écht wel goed komt ooit, en wanneer het nou weer normaal is... Dingen spontaan doen, zonder echt nadenken en 'gewoon' genieten. Waar dat jaar gebleven is, snap ik soms niet.
Iedere dag bijna wel voel ik nog wel iets, misselijk of moe of hoofdpijn. Soms sta ik echt wel weer te zingen en te genieten van leuke dingen! Maar afspraken plan ik nog steeds weinig, zodat ik niks 'moet', en zelfs leuke vooruitzichten gepaard gaan met spanning vooraf..'voel ik me daar straks niet 'ziek' of word ik misselijk, angst voor de angst... Lastig!
Af en toe langs huisarts, om toch even dan weer dit of dan weer da voor mezelf uit te sluiten... Volgens mij ook 'normaal' met burnout, je afvragen of er toch niet nog iets fysieks aan onderligt soms.
Ik heb een superlieve vriend, echt m'n grote steun , terwijl het voor hem ook allemaal lastig is natuurlijk.
Nou, dit is nog de korte versie;-).
Ben benieuwd of er anderen zijn op dit moment in dezelfde situatie, of geweest. En hoe ze hier mee omgaan/gingen? Als t ook al een jaar duurt en je er nog niet bent... En hoe je dat met opbouwen doet, zeker evt met een beroep waar je met klanten/patienten/ anderen te maken hebt.
Ik ben nu iets meer dan een jaar bewust bezig met m'n herstel van m'n burnout. Ik werk met patienten/cliënten , heb zo'n 1,5mnd even helemaal niks met werk gedaan, daarna wekenlang alleen 2x2/3x2u niet werkgerelateerde taken (dus geen dossiers of patienten zien). Momenteel werk ik zo'n 18-20u (4dgn 5u, werk normaal 32u) en afgelopen week weer de zoveelste terugval die dan weer even onzeker maakt...
Krijg best de ruimte van Leidinggevende met wie ik goed contact en en hetzelfde met prettige bedrijfsarts. Destijds begonnen met een coachingstraject (zelf geregeld, maar mede dankzij werk kunnen doen) en momenteel bij psych / cognitief gedragstherapeut ivm paniekaanvallen en Haptotherapie omdat ik zo enorm in m'n hoofd zit en nadenk en niet meer (misschien nooit echt?) wat ik echt voel.
Zet je allemaal enorm aan t denken en daardoor vind je jezelf ook niet echt leuk... Negatievere kanten van je persoonlijkheid worden tenslotte versterkt. Vraag je je soms af of t écht wel goed komt ooit, en wanneer het nou weer normaal is... Dingen spontaan doen, zonder echt nadenken en 'gewoon' genieten. Waar dat jaar gebleven is, snap ik soms niet.
Iedere dag bijna wel voel ik nog wel iets, misselijk of moe of hoofdpijn. Soms sta ik echt wel weer te zingen en te genieten van leuke dingen! Maar afspraken plan ik nog steeds weinig, zodat ik niks 'moet', en zelfs leuke vooruitzichten gepaard gaan met spanning vooraf..'voel ik me daar straks niet 'ziek' of word ik misselijk, angst voor de angst... Lastig!
Af en toe langs huisarts, om toch even dan weer dit of dan weer da voor mezelf uit te sluiten... Volgens mij ook 'normaal' met burnout, je afvragen of er toch niet nog iets fysieks aan onderligt soms.
Ik heb een superlieve vriend, echt m'n grote steun , terwijl het voor hem ook allemaal lastig is natuurlijk.
Nou, dit is nog de korte versie;-).
Ben benieuwd of er anderen zijn op dit moment in dezelfde situatie, of geweest. En hoe ze hier mee omgaan/gingen? Als t ook al een jaar duurt en je er nog niet bent... En hoe je dat met opbouwen doet, zeker evt met een beroep waar je met klanten/patienten/ anderen te maken hebt.
woensdag 8 oktober 2014 om 13:45
Aaaaah Pipeloentje wat goed om te horen! Echt goed dat je je niet hebt laten meeslepen door je teamleider maar je grenzen hebt aangegeven. En inderdaad, zelf vond ik het ook superfijn om lekker eenvoudig op mezelf 'saai' werk te doen. Duidelijk afgebakende taken, een voor een, op het gemakje. Je doet het goed!
Zijn jullie trouwens goed in ontspanningsoefeningen? Ik ben daar namelijk geen ster in- ga juist zo focussen op mijn lichaam dat ik gespannen wordt en hoog in mijn ademhaling raak en elk tintelingetje en pijntje voel en daar dan weer para van wordt: wat voel ik me zwaar! en wat is dat krampje in mijn linkerbeen! Het wordt erger! En dat had ik gisteren nog niet! Oh nu loop ik weer te denken! Ik moet niet denken, maar ontspannen! etc etc.
Nu was het gisteren zo dat ik me heel zwaar begon te voelen- maar dat was ook wat de stem op het bandje zei, dus ok- maar nog de hele avond voelde ik me zo zwaar dat ik nauwelijks mijn ene voet voor de andere kon zetten. Dus vraag ik me af, of ik de ontspanningsoefeningen niet beter aan de wilgen kan hangen. De haptonoom zei vandaag echter dat ik me zo voelde omdat ik ontspannen was en daardoor pas echt voelde hoe moe ik werkelijk was. Hmm.
Positief: Net terug van de haptonoom, en ookal eindig ik meestal in een huilbui, het was toch wel fijn, voel ik me meer ontspannen en zachter.
En zoals ik al voorvoelde, voel ik me niet per se slechter nu vriendlief ver weg is- met een kruikje in bed doet het ook wel eventjes Ben je toch sterker dan je denkt. Ondertussen met vrienden afspreken, is ook fijn.
speciaal voor jullie en je mag zelf bedenken wat er in zit. Lieve groet!
Zijn jullie trouwens goed in ontspanningsoefeningen? Ik ben daar namelijk geen ster in- ga juist zo focussen op mijn lichaam dat ik gespannen wordt en hoog in mijn ademhaling raak en elk tintelingetje en pijntje voel en daar dan weer para van wordt: wat voel ik me zwaar! en wat is dat krampje in mijn linkerbeen! Het wordt erger! En dat had ik gisteren nog niet! Oh nu loop ik weer te denken! Ik moet niet denken, maar ontspannen! etc etc.
Nu was het gisteren zo dat ik me heel zwaar begon te voelen- maar dat was ook wat de stem op het bandje zei, dus ok- maar nog de hele avond voelde ik me zo zwaar dat ik nauwelijks mijn ene voet voor de andere kon zetten. Dus vraag ik me af, of ik de ontspanningsoefeningen niet beter aan de wilgen kan hangen. De haptonoom zei vandaag echter dat ik me zo voelde omdat ik ontspannen was en daardoor pas echt voelde hoe moe ik werkelijk was. Hmm.
Positief: Net terug van de haptonoom, en ookal eindig ik meestal in een huilbui, het was toch wel fijn, voel ik me meer ontspannen en zachter.
En zoals ik al voorvoelde, voel ik me niet per se slechter nu vriendlief ver weg is- met een kruikje in bed doet het ook wel eventjes Ben je toch sterker dan je denkt. Ondertussen met vrienden afspreken, is ook fijn.
speciaal voor jullie en je mag zelf bedenken wat er in zit. Lieve groet!
woensdag 8 oktober 2014 om 14:32
Ingeb84, jouw reactie hier van gisteren kon de mijne zijn. Ik heb na een paar goede dagen ook een terugval. En ook ik weet dat dit niet zo heftig is als in het begin maar toch voelt het weer zo zwaar. Verder herken ik me erg in het gepieker over klachten. Ik kan daar ook echt in blijven hangen. Ik merk zelf ook dat ik door deze burn out/overspannenheid extreem last heb van angsten. En dan voel ik me door die angsten dus weer heel rot.
Zo ben ik vorige week naar de huisarts geweest vanwege mijn pijnlijke ribben. Ik kon maar niet loslaten dat het misschien iets ernstigs was. De huisarts heeft me onderzocht en heeft vastgesteld dat ik last heb van het zwevende ribsyndroom. Dit geeft me dan eerst rust maar op de een of andere manier voel ik me nu weer zo onrustig en blijf ik die ribben voelen en er dus aan denken. Ook de uiteinden van mijn ribben rechts zijn pijnlijk. Komt volgens de huisarts door de aanhechtingsspieren. En dit alles is verklaarbaar doordat ik ook last heb van mijn rug en nek + spanningshoofdpijn maar toch... GRRR! Zo jammer, dat het dan zo kan overheersen. Morgen naar de psychosomatisch fysiotherapeut, ik hoop dat hij me kan helpen hierbij.
Ik slik geen medicijnen dus daar kan ik ervaring over delen.
Pippeloentje, fijn dat je gesprek met de bedrijfsarts en teamleider goed verliep. Het is fijn dat je vanuit je werkgever de tijd krijgt om hiervan te herstellen.
Bloem, ik vind het ook lastig om ontspanningsoefeningen te doen. Ik zit constant hoog in de ademhaling dus het is wel belangrijk om hier mee bezig te zijn. Ik zat al te denken aan een cursus Mindfullness maar ik kan me daar nog niet echt toe verzetten. Hoelang blijft je vriend weg?
Hoe is je sollicitatiegesprek gegaan Underkoffer?
Positieve van vandaag: huis is weer spic en span schoon en ik zit nu op de bank te 'relaxen'. Verder van 2 vriendinnen lieve kaartjes gekregen.
Zo ben ik vorige week naar de huisarts geweest vanwege mijn pijnlijke ribben. Ik kon maar niet loslaten dat het misschien iets ernstigs was. De huisarts heeft me onderzocht en heeft vastgesteld dat ik last heb van het zwevende ribsyndroom. Dit geeft me dan eerst rust maar op de een of andere manier voel ik me nu weer zo onrustig en blijf ik die ribben voelen en er dus aan denken. Ook de uiteinden van mijn ribben rechts zijn pijnlijk. Komt volgens de huisarts door de aanhechtingsspieren. En dit alles is verklaarbaar doordat ik ook last heb van mijn rug en nek + spanningshoofdpijn maar toch... GRRR! Zo jammer, dat het dan zo kan overheersen. Morgen naar de psychosomatisch fysiotherapeut, ik hoop dat hij me kan helpen hierbij.
Ik slik geen medicijnen dus daar kan ik ervaring over delen.
Pippeloentje, fijn dat je gesprek met de bedrijfsarts en teamleider goed verliep. Het is fijn dat je vanuit je werkgever de tijd krijgt om hiervan te herstellen.
Bloem, ik vind het ook lastig om ontspanningsoefeningen te doen. Ik zit constant hoog in de ademhaling dus het is wel belangrijk om hier mee bezig te zijn. Ik zat al te denken aan een cursus Mindfullness maar ik kan me daar nog niet echt toe verzetten. Hoelang blijft je vriend weg?
Hoe is je sollicitatiegesprek gegaan Underkoffer?
Positieve van vandaag: huis is weer spic en span schoon en ik zit nu op de bank te 'relaxen'. Verder van 2 vriendinnen lieve kaartjes gekregen.
woensdag 8 oktober 2014 om 17:17
@ Ontspanningsoefeningen; ik vind dat erg prettig. Ik heb de mindfulness-app van VGZ (tip van een ander topic) op mijn telefoon, met oefeningen die varieren van 3 tot 12 min, sommigen zelfs een half uur. En dan is er een opbouwend programma, zodat je begint met korte simpele oefeningen. En de rustige stem zegt vooral in het begin regelmatig dat het niet erg is als je afdwaalt, dat je jezelf dan weer rustig terug moet brengen naar de oefening. En ook, dat als je de oefening te lang vindt, je beter vaker een korte oefening kunt doen. Ik vind die oefeningen heel goed te doen, en ik word er rustig van. Op slechte dagen werkt het helaas maar kort, dat dan weer wel.
De redenering van je haptonoom klinkt me wel logisch in de oren bloem, en heel fijn dat je zo sterk bent dat je het ook aankunt zonder je vriend direct in de buurt:-).
In het cadeautje van bloem zit een beetje vertrouwen in mijn herstel, met zo'n dag als vandaag geloof ik dat dat heus wel kan:-).
De redenering van je haptonoom klinkt me wel logisch in de oren bloem, en heel fijn dat je zo sterk bent dat je het ook aankunt zonder je vriend direct in de buurt:-).
In het cadeautje van bloem zit een beetje vertrouwen in mijn herstel, met zo'n dag als vandaag geloof ik dat dat heus wel kan:-).
donderdag 9 oktober 2014 om 13:25
Hoi allemaal! Heb bijgelezen hoor, maar kom even egoposten.
Het sollicitatiegesprek ging erg goed en gaf me ook een hele goed gevoel over mijzelf De betreffende mevrouw gaf ook aan dat ze het een erg positief gesprek vond en gaf aan dat ze onder de indruk was van hoe ik het gesprek deed.
Maar. Ze hebben iemand aangenomen die dichterbij woont. Het ligt 'gelukkig' dus niet aan mij maar het voelt wel erg machteloos.
En, op dezelfde da g( gisteren) kreeg ik een brief in de bus. Het definitieve document waar in staat dat mijn contract niet verlengd gaat worden. I.v.m. mijn ziekte en uitval kunnen ze me onvoldoende beoordelen om mijn contract te verlengen. Ik hoorde dat ze ook al een vervanger aangenomen hebben.
Sinds dat is het weer helemaal mis. Weinig puf voor het forum. Weinig puf voor niks. Mijn vriend is vandaag even de hort op met vrienden en ik ga straks even uithuilen bij een vriendin.
Dus, allerlei spanning weer. Maar. Ik ga wel even de positieve dingen noemen.
Contractbeëinndiging betekend wel dat ik nu heel goed weet waar ik aan toe ben. Er zijn geen onzekerheden meer en ik kan het nu dan ook echt gaan afsluiten en vooruit gaan kijken: dat geeft een fijn gevoel.
De mevrouw van de sollicitatie gaf positieve feedback op het gesprek. Feit dat ik niet aangenomen ben kwam niet door mijn capaciteiten, dat vond ik erg fijn om te horen!
Ondanks de verwarrende gevoelens, ik kan wel met zekerheid zeggen dat al mijn vrienden erg veel om me geven en zich bekommeren om mij. Ik vind het erg fijn dat ik lieve vrienden om me heen heb, daar ben ik zeer dankbaar voor.
En, wil het toch even zeggen: ik ben blij me jullie en dit topic. Het helpt me heel erg om jullie te lezen ( soms reageer ik niet altijd inhoudelijk sorry) maar ook dat jullie je herkennen in mij en andersom. Dat geeft houvast en geeft me een beetje zelfvertrouwen. Dikke knuffel voor jullie allemaal
Het sollicitatiegesprek ging erg goed en gaf me ook een hele goed gevoel over mijzelf De betreffende mevrouw gaf ook aan dat ze het een erg positief gesprek vond en gaf aan dat ze onder de indruk was van hoe ik het gesprek deed.
Maar. Ze hebben iemand aangenomen die dichterbij woont. Het ligt 'gelukkig' dus niet aan mij maar het voelt wel erg machteloos.
En, op dezelfde da g( gisteren) kreeg ik een brief in de bus. Het definitieve document waar in staat dat mijn contract niet verlengd gaat worden. I.v.m. mijn ziekte en uitval kunnen ze me onvoldoende beoordelen om mijn contract te verlengen. Ik hoorde dat ze ook al een vervanger aangenomen hebben.
Sinds dat is het weer helemaal mis. Weinig puf voor het forum. Weinig puf voor niks. Mijn vriend is vandaag even de hort op met vrienden en ik ga straks even uithuilen bij een vriendin.
Dus, allerlei spanning weer. Maar. Ik ga wel even de positieve dingen noemen.
Contractbeëinndiging betekend wel dat ik nu heel goed weet waar ik aan toe ben. Er zijn geen onzekerheden meer en ik kan het nu dan ook echt gaan afsluiten en vooruit gaan kijken: dat geeft een fijn gevoel.
De mevrouw van de sollicitatie gaf positieve feedback op het gesprek. Feit dat ik niet aangenomen ben kwam niet door mijn capaciteiten, dat vond ik erg fijn om te horen!
Ondanks de verwarrende gevoelens, ik kan wel met zekerheid zeggen dat al mijn vrienden erg veel om me geven en zich bekommeren om mij. Ik vind het erg fijn dat ik lieve vrienden om me heen heb, daar ben ik zeer dankbaar voor.
En, wil het toch even zeggen: ik ben blij me jullie en dit topic. Het helpt me heel erg om jullie te lezen ( soms reageer ik niet altijd inhoudelijk sorry) maar ook dat jullie je herkennen in mij en andersom. Dat geeft houvast en geeft me een beetje zelfvertrouwen. Dikke knuffel voor jullie allemaal
anoniem_183856 wijzigde dit bericht op 09-10-2014 22:53
Reden: Aanpassing ivm herkenbaarheid
Reden: Aanpassing ivm herkenbaarheid
% gewijzigd
donderdag 9 oktober 2014 om 17:25
Ha underkoffer (leuke nick trouwens ),
Wat een hoop emoties bij elkaar, ik kan me voorstellen dat dat veel met je doet. Jammer dat je niet bent aangenomen, maar dat het niet aan jouzelf lag, betekent dat er goede kans is voor een volgende keer, dat scheelt!
En wat goed dat je de contract beëindiging ziet als een manier om het af te kunnen sluiten.
Die vriend met extra gevoelens lijkt me erg lastig, wat moet je nou met zo'n verhaal, als hij al in een relatie zit.. Maar wel lief dat ze allemaal zo om je geven:-)
Zelf had ik vandaag een goede dag, ik ben naar mijn vaders huis geweest om op mijn oude kamer mijn spullen uit te zoeken, had nog een afspraak en ben nu weer terug. Als je alles rustig aan doet is het zo een dagvullend programma, haha.
En net als underkoffer heb ik ook veel aan dit topic, heerlijk om af en toe mijn verhaal kwijt te kunnen, nuttige tips te krijgen en herkenning te vinden.
Wat een hoop emoties bij elkaar, ik kan me voorstellen dat dat veel met je doet. Jammer dat je niet bent aangenomen, maar dat het niet aan jouzelf lag, betekent dat er goede kans is voor een volgende keer, dat scheelt!
En wat goed dat je de contract beëindiging ziet als een manier om het af te kunnen sluiten.
Die vriend met extra gevoelens lijkt me erg lastig, wat moet je nou met zo'n verhaal, als hij al in een relatie zit.. Maar wel lief dat ze allemaal zo om je geven:-)
Zelf had ik vandaag een goede dag, ik ben naar mijn vaders huis geweest om op mijn oude kamer mijn spullen uit te zoeken, had nog een afspraak en ben nu weer terug. Als je alles rustig aan doet is het zo een dagvullend programma, haha.
En net als underkoffer heb ik ook veel aan dit topic, heerlijk om af en toe mijn verhaal kwijt te kunnen, nuttige tips te krijgen en herkenning te vinden.
donderdag 9 oktober 2014 om 21:58
Underkoffer; wat mag je trots zijn dat je uberhaupt naar die sollicitatie bent gegaan, wat stoer zeg!! Jammer dat je t niet geworden bent, maar positieve feedback en idd machteloos tegen een argument dat iemand anders dichterbij woont...
En lastige situatie met die 'verliefde' vriend van je! Hopelijk brengt t geen al te ongemakkelijke situaties met zich mee, nu jij een vriend hebt en hij zelf ook een relatie begrijp ik? Slechte timing... En lekker laten gaan lijkt me.. Maar daar kunnen wij weinig over zeggen. Maar vervelend is het wel! Al genoeg aan jezelf om druk mee te zijn...
Fijn dat iedereen zoveel aan t forum heeft! Ikzelf ook, dus ben erg blij dat ik 2 maanden de stap zette om toch eens m'n eigen verhaal te doen;-).
Met mij gaat t wel weer aardig, m'n darmen weer wat normaler en t lijkt zowaar te helpen dat ik m'n medicatie nu sochtends neem:-). Lijf moest heel even wennen leek het, maar gister en vandaag best lekker gewerkt en nu alweer weekend! Morgen nog even naar de Haptotherapeute, en daarna lekker op m'n gemakje m'n verjaardsweekend voorbereiden:). Zowaar echt veel zin in! Alles lijkt overzichtelijk en relaxed, niet te ingewikkeld qua hapjes:). Kan de 30 toch niet ongemerkt voorbij laten gaan...
Goed weekend alvast bijna, sommigen morgen nog even hun beste beentje voor:).
Allemaal een knuffel en/of kadootje terug! En veel positiviteit:)
En lastige situatie met die 'verliefde' vriend van je! Hopelijk brengt t geen al te ongemakkelijke situaties met zich mee, nu jij een vriend hebt en hij zelf ook een relatie begrijp ik? Slechte timing... En lekker laten gaan lijkt me.. Maar daar kunnen wij weinig over zeggen. Maar vervelend is het wel! Al genoeg aan jezelf om druk mee te zijn...
Fijn dat iedereen zoveel aan t forum heeft! Ikzelf ook, dus ben erg blij dat ik 2 maanden de stap zette om toch eens m'n eigen verhaal te doen;-).
Met mij gaat t wel weer aardig, m'n darmen weer wat normaler en t lijkt zowaar te helpen dat ik m'n medicatie nu sochtends neem:-). Lijf moest heel even wennen leek het, maar gister en vandaag best lekker gewerkt en nu alweer weekend! Morgen nog even naar de Haptotherapeute, en daarna lekker op m'n gemakje m'n verjaardsweekend voorbereiden:). Zowaar echt veel zin in! Alles lijkt overzichtelijk en relaxed, niet te ingewikkeld qua hapjes:). Kan de 30 toch niet ongemerkt voorbij laten gaan...
Goed weekend alvast bijna, sommigen morgen nog even hun beste beentje voor:).
Allemaal een knuffel en/of kadootje terug! En veel positiviteit:)
vrijdag 10 oktober 2014 om 11:53
Er waait een positieve wind door het forum kan je wel stellen- wat goed van jullie allemaal, houwen zo! (of niet, het komt zoals het komt natuurlijk, maar leuk om te lezen).
Underkoffer, vind dat je er echt evenwichtig mee omgaat- een spannende sollicitatie, de brief, en ook nog eens het vriendendrama... Weet je eigen vriendje het eigenlijk ook? Lastig hoor. Hopelijk waait het snel over en wordt alles weer zoals vanouds...
Inge, superleuk dat je je zo op je verjaardag verheugt, is toch altijd best een hele organisatie. Geeft wel aan dat je okee in je vel zit, fijn dus! En: poezen!!!
Gisteren een hele fijne massage gehad bij een vriend van een vriendin, met acupressuur, van een vrij zweverig type- hij kwam ook aan met bioresonantie, keltisch zeezout en dat ik beter alle electronica uit mijn slaapkamer kon halen, dat soort dingen. En daar geloof ik allemaal niet zo in maar het werkte wel relaxerend- lekker even niet zo psychotherapeutisch diep allemaal Hmmm! Heel triviaal, maar zag net dat je bij 2 pakjes OB ook een gratis massage of wellnessbehandeling krijgt in je buurt, tip! (Dit klinkt echt heel Viva!)
Hier gaat het: energetisch nog totaal niet beter... Wel jammer- of diep treurig, maar ik neig volgens mij toch wat vaker naar acceptatie, geloof ik. Dat dit nog wel een jaartje duurt en dat dat is zo als het is. Dat het dan ook echt ok is durf ik nog niet te zeggen, maar het is zoals het is klinkt toch al beter dan: dit overleef ik niet!
Gisteren een soort reintegratietrajectje voor mezelf beklonken. Omdat ik niet meer bij mijn vorige werkgever in dienst ben moet ik toch ergens beginnen, maar ik ben nog verre van een volledig dienstverband. Dus vanaf volgende week ga ik een vriendin 1 uur per week helpen in de thuiszorg, en dan uitbouwen als dat gaat. Is wel wat anders, ik had een managementfunctie in voorgaande baan, maar tijdens mijn studie heb ik ook in de thuiszorg gewerkt en vond dat altijd erg leuk. Maar wel fysiek natuurlijk. Dus ben ook wel een beetje bang dat ik al te snel ga- aan mijn eigen huishouden heb ik ook best een klus nu. Maar goed, 1 uurtje, en daarvan zeg 20 minuten koffie drinken, 10 min. jas aan en uit doen... Moet wel lukken. Dus spannend maar ik geloof ook wel leuk en goed!
En ik heb zeker veel aan het forum, om mijn ei kwijt te kunnen en alle verhalen lezen... ik heb het hele topic 11 pagina's volgens mij zeker 2, misschien 3 keer gelezen. Is fijn, en jullie zijn schatjes. Hele fijne dag allemaal!
Underkoffer, vind dat je er echt evenwichtig mee omgaat- een spannende sollicitatie, de brief, en ook nog eens het vriendendrama... Weet je eigen vriendje het eigenlijk ook? Lastig hoor. Hopelijk waait het snel over en wordt alles weer zoals vanouds...
Inge, superleuk dat je je zo op je verjaardag verheugt, is toch altijd best een hele organisatie. Geeft wel aan dat je okee in je vel zit, fijn dus! En: poezen!!!
Gisteren een hele fijne massage gehad bij een vriend van een vriendin, met acupressuur, van een vrij zweverig type- hij kwam ook aan met bioresonantie, keltisch zeezout en dat ik beter alle electronica uit mijn slaapkamer kon halen, dat soort dingen. En daar geloof ik allemaal niet zo in maar het werkte wel relaxerend- lekker even niet zo psychotherapeutisch diep allemaal Hmmm! Heel triviaal, maar zag net dat je bij 2 pakjes OB ook een gratis massage of wellnessbehandeling krijgt in je buurt, tip! (Dit klinkt echt heel Viva!)
Hier gaat het: energetisch nog totaal niet beter... Wel jammer- of diep treurig, maar ik neig volgens mij toch wat vaker naar acceptatie, geloof ik. Dat dit nog wel een jaartje duurt en dat dat is zo als het is. Dat het dan ook echt ok is durf ik nog niet te zeggen, maar het is zoals het is klinkt toch al beter dan: dit overleef ik niet!
Gisteren een soort reintegratietrajectje voor mezelf beklonken. Omdat ik niet meer bij mijn vorige werkgever in dienst ben moet ik toch ergens beginnen, maar ik ben nog verre van een volledig dienstverband. Dus vanaf volgende week ga ik een vriendin 1 uur per week helpen in de thuiszorg, en dan uitbouwen als dat gaat. Is wel wat anders, ik had een managementfunctie in voorgaande baan, maar tijdens mijn studie heb ik ook in de thuiszorg gewerkt en vond dat altijd erg leuk. Maar wel fysiek natuurlijk. Dus ben ook wel een beetje bang dat ik al te snel ga- aan mijn eigen huishouden heb ik ook best een klus nu. Maar goed, 1 uurtje, en daarvan zeg 20 minuten koffie drinken, 10 min. jas aan en uit doen... Moet wel lukken. Dus spannend maar ik geloof ook wel leuk en goed!
En ik heb zeker veel aan het forum, om mijn ei kwijt te kunnen en alle verhalen lezen... ik heb het hele topic 11 pagina's volgens mij zeker 2, misschien 3 keer gelezen. Is fijn, en jullie zijn schatjes. Hele fijne dag allemaal!
vrijdag 10 oktober 2014 om 21:35
Hoi allemaal,
Gister intakegesprek gehad bij de psychosomatisch fysiotherapeut. Ik ben 6 jaar geleden ook een aantal keren bij hem geweest dus ik 'kende' hem al een beetje. Ik was echt heel gespannen om het hele verhaal weer te moeten vertellen. Maar hij reageerde er zo goed op en kwam met zulke praktische adviezen en hij sloeg de spijker precies op de kop: je wil heel graag op deze wereld zijn en van het leven genieten, maar doordat je nu teveel bezig bent met angstige gedachtes, lukt het genieten dus niet. Hij zei het in andere bewoordingen maar ik voelde me zo begrepen! Morgen een afspraak voor een massage aangezien door de spanning de boel flink vast zit. Verder gaat hij me helpen met ontspanningsoefeningen en om mijn gedachtes weer 'om te draaien'. Kortom: goed gevoel bij hem! Hebben jullie dat ook dat het zo lastig is om via je buik adem te halen? Het voelt bij mij allemaal zo gespannen.
Bloem, ik herken het wat jij zegt van acceptatie. Een paar weken geleden was ik erg gefrustreerd door hoe ik me voelde. Inmiddels heb ik me er ook bij neergelegd en dat maakt het al ietsje gemakkelijker. Het heeft tijd nodig en ik ga er nog steeds vanuit dat we hier sterker uitkomen.
Underkoffer, hoe gaat het in de vriendengroep? Best wel ingewikkeld lijkt het me. Denk goed om jezelf.
Inge84b, ik hoop dat je een heel leuk weekend voor de boeg hebt! Op naar je verjaardag! Fijne dag alvast.
En ook voor alle andere meiden: fijn weekend en hopelijk lukt het ons om er, ondanks alles, toch ook nog een beetje van te kunnen genieten.
Ik ga zo lekker slapen. Energielevel is hier ook nog behoorlijk laag...
Welterusten meiden.
Gister intakegesprek gehad bij de psychosomatisch fysiotherapeut. Ik ben 6 jaar geleden ook een aantal keren bij hem geweest dus ik 'kende' hem al een beetje. Ik was echt heel gespannen om het hele verhaal weer te moeten vertellen. Maar hij reageerde er zo goed op en kwam met zulke praktische adviezen en hij sloeg de spijker precies op de kop: je wil heel graag op deze wereld zijn en van het leven genieten, maar doordat je nu teveel bezig bent met angstige gedachtes, lukt het genieten dus niet. Hij zei het in andere bewoordingen maar ik voelde me zo begrepen! Morgen een afspraak voor een massage aangezien door de spanning de boel flink vast zit. Verder gaat hij me helpen met ontspanningsoefeningen en om mijn gedachtes weer 'om te draaien'. Kortom: goed gevoel bij hem! Hebben jullie dat ook dat het zo lastig is om via je buik adem te halen? Het voelt bij mij allemaal zo gespannen.
Bloem, ik herken het wat jij zegt van acceptatie. Een paar weken geleden was ik erg gefrustreerd door hoe ik me voelde. Inmiddels heb ik me er ook bij neergelegd en dat maakt het al ietsje gemakkelijker. Het heeft tijd nodig en ik ga er nog steeds vanuit dat we hier sterker uitkomen.
Underkoffer, hoe gaat het in de vriendengroep? Best wel ingewikkeld lijkt het me. Denk goed om jezelf.
Inge84b, ik hoop dat je een heel leuk weekend voor de boeg hebt! Op naar je verjaardag! Fijne dag alvast.
En ook voor alle andere meiden: fijn weekend en hopelijk lukt het ons om er, ondanks alles, toch ook nog een beetje van te kunnen genieten.
Ik ga zo lekker slapen. Energielevel is hier ook nog behoorlijk laag...
Welterusten meiden.
maandag 13 oktober 2014 om 14:16
Hi meiden, zie dat iedereen hier nog een beetje zijn ups and downs heeft, maar wel heel fijn dat we allemaal elkaar steunen en elkaar begrijpen.
Ik heb zelf een tijdje niet gereageerd, ik zit zelf nog steeds in een achtbanen traject, Ik word eindelijk door gestuurd naar de Arbo arts. Heb twee weken geleden mijn eerste afspraak gehad met de therapeut die ik van de huisarts heb gekregen, och wat was dit een amateur! Ben toen zelf op zoek gegaan naar iemand en afgelopen vrijdag had ik met haar me eerste afspraak. En ik voelde me meteen thuis dacht eindelijk maak ik een stap in het goeie richting en kan zij mij hopelijk helpen.
Ik voel me elke dag nog schuldig, tegen over werk vooral. Elke dag wil ik ze opbellen en gewoon weer starten. Maar ik weet diep van binnen dat ik nog lang niet zo ver ben. Hoe gaan jullie om met die schuld?
Ik heb zelf een tijdje niet gereageerd, ik zit zelf nog steeds in een achtbanen traject, Ik word eindelijk door gestuurd naar de Arbo arts. Heb twee weken geleden mijn eerste afspraak gehad met de therapeut die ik van de huisarts heb gekregen, och wat was dit een amateur! Ben toen zelf op zoek gegaan naar iemand en afgelopen vrijdag had ik met haar me eerste afspraak. En ik voelde me meteen thuis dacht eindelijk maak ik een stap in het goeie richting en kan zij mij hopelijk helpen.
Ik voel me elke dag nog schuldig, tegen over werk vooral. Elke dag wil ik ze opbellen en gewoon weer starten. Maar ik weet diep van binnen dat ik nog lang niet zo ver ben. Hoe gaan jullie om met die schuld?
maandag 13 oktober 2014 om 18:41
Hoi allemaal!
Ik heb een paar hele goede en fijne momenten gehad afgelopen week. En de rust in mijn hoofd lijkt weer even terug.
Maar sinds vandaag heb ik weer zo'n onverklaarbaar onderliggend nerveus gevoel. Het gevoel alsof ik zoveel MOET. Hierdoor heb ik vandaag een verloren dag gehad. Morgen weer beter
Hele fijne en positieve week iedereen!
Ik heb een paar hele goede en fijne momenten gehad afgelopen week. En de rust in mijn hoofd lijkt weer even terug.
Maar sinds vandaag heb ik weer zo'n onverklaarbaar onderliggend nerveus gevoel. Het gevoel alsof ik zoveel MOET. Hierdoor heb ik vandaag een verloren dag gehad. Morgen weer beter
Hele fijne en positieve week iedereen!
maandag 13 oktober 2014 om 21:01
dinsdag 14 oktober 2014 om 12:11
ahhh zo leuk, kittens! Ik wil ook ik wil ook!
Is je gegund!
Voel me vandaag weer helemaal verdrietig en hopeloos. Het zou zo fijn zijn om iets van een stijgende lijn te zien, maar ik geloof dat ik me nog steeds innerlijk te veel verzet tegen de burnout. Het gaat automatisch, een soort verstarring.
Vanavond naar de schouwburg, spannend, hopelijk gaat het goed.
Dat was het eventjes, geen inspiratie & puf om op alles in te gaan, sorry jongens (meisjes)
Ik denk aan jullie!
Is je gegund!
Voel me vandaag weer helemaal verdrietig en hopeloos. Het zou zo fijn zijn om iets van een stijgende lijn te zien, maar ik geloof dat ik me nog steeds innerlijk te veel verzet tegen de burnout. Het gaat automatisch, een soort verstarring.
Vanavond naar de schouwburg, spannend, hopelijk gaat het goed.
Dat was het eventjes, geen inspiratie & puf om op alles in te gaan, sorry jongens (meisjes)
Ik denk aan jullie!
dinsdag 14 oktober 2014 om 14:07
Vervelend dat je een mindere dag hebt! Ik herken t echt van t afgelopen jaar, continu die wisselingen van goede / slechte dagen. Het is zwaar, elke keer weer positief te blijven en van de kleine dingen proberen te genieten, nergens teveel je best voor te doen, keuzes maken die samengaan met je eigen gevoel...
Hopelijk kan je vanavond lekker ontspannen en je hoofd leegmaken en alleen letten op t schouwspel! Is ook al goed voor je lijf, even niet met je hoofd en gedachten bij jezelf zijn:-)
Ik wou dat ik een filmpje hier kon plaatsen. Zou je vast op vrolijken, ze liggen nu allevijf om me heen te slapen. Ze wennen zo snel aan geluiden! Net boodschappen gedaan, gister reageerden ze meteen op sleutels of de voordeur. Ze sliepen nu rustig verder:-). En toen ik terugkwam lagen ze nog precies hetzelfde haha helemaal bovenop elkaar! Zelfs op de keukengeluiden reageerden ze niet! Snel opgevoed;-)
Ik ga ze nog missen als er 'maar' 2 overblijven over paar weken voor onszelf;-). Dus even volop genieten van dit kleine onschuld om me heen! Aaide net buiten een buurtkat, was die opeens groot zeg hahaha
Zo. Hopelijk iedereen met een mindere dag even een glimlach op t gezicht getoverd, probeer het beeld maar voor je te zien;). Ook mindfullness
Succes, veel plezier en/of sterkte iedereen vandaag!
dikke knuffel
Hopelijk kan je vanavond lekker ontspannen en je hoofd leegmaken en alleen letten op t schouwspel! Is ook al goed voor je lijf, even niet met je hoofd en gedachten bij jezelf zijn:-)
Ik wou dat ik een filmpje hier kon plaatsen. Zou je vast op vrolijken, ze liggen nu allevijf om me heen te slapen. Ze wennen zo snel aan geluiden! Net boodschappen gedaan, gister reageerden ze meteen op sleutels of de voordeur. Ze sliepen nu rustig verder:-). En toen ik terugkwam lagen ze nog precies hetzelfde haha helemaal bovenop elkaar! Zelfs op de keukengeluiden reageerden ze niet! Snel opgevoed;-)
Ik ga ze nog missen als er 'maar' 2 overblijven over paar weken voor onszelf;-). Dus even volop genieten van dit kleine onschuld om me heen! Aaide net buiten een buurtkat, was die opeens groot zeg hahaha
Zo. Hopelijk iedereen met een mindere dag even een glimlach op t gezicht getoverd, probeer het beeld maar voor je te zien;). Ook mindfullness
Succes, veel plezier en/of sterkte iedereen vandaag!
dikke knuffel
dinsdag 14 oktober 2014 om 19:42
Hoi allemaal, het is inmiddels weer een hele poos geleden dat ik hier heb geschreven. Ik heb wel alles gelezen, maar het is te veel om op alles te reageren. Hopelijk vinden jullie dat niet erg. Het ontbreekt me aan energie om dat te doen. Het gaat gelukkig nog altijd wel de goede kant op, maar ik ben door de terugval veel energie kwijt geraakt. Dat moet ik nu opbouwen. Helaas kan ik nog niet veel doen per dag. Vandaag bijvoorbeeld heb ik een paar uurtjes gewerkt en gestofzuigd en daarna was ik kapot. En dan had ik nog wel 11 uur geslapen vannacht. Ach, ik ben in ieder geval blij dat het vooral fysieke moeheid is. Daar is beter mee om te gaan dan een mentale inzinking.
Met terugvallen ben ik bekend, jullie helaas ook, las ik. Erg vervelend als je denkt dat alles goed gaat en dan ineens heb je een rotdag en denk je dat het nooit meer goed komt. Ik merk wel dat die terugvallen steeds korter zijn. Hebben jullie dat ook?
De positieve puntjes heb ik eigenlijk al genoemd, alleen dan in een andere context. Maar ik ben erg blij dat ik vandaag én heb kunnen werken én heb gestofzuigd én heerlijk lang heb geslapen.
(mooi idee trouwens, om positief te eindigen!)
En ik wil nog even benoemen dat ik dit nog altijd een mooi topic vind. Dat je hier steun kunt vinden, dat het soms een lichtpuntje is. Ook al heb ik lang niet altijd de energie om te reageren, jullie verhalen doen me goed.
Met terugvallen ben ik bekend, jullie helaas ook, las ik. Erg vervelend als je denkt dat alles goed gaat en dan ineens heb je een rotdag en denk je dat het nooit meer goed komt. Ik merk wel dat die terugvallen steeds korter zijn. Hebben jullie dat ook?
De positieve puntjes heb ik eigenlijk al genoemd, alleen dan in een andere context. Maar ik ben erg blij dat ik vandaag én heb kunnen werken én heb gestofzuigd én heerlijk lang heb geslapen.
(mooi idee trouwens, om positief te eindigen!)
En ik wil nog even benoemen dat ik dit nog altijd een mooi topic vind. Dat je hier steun kunt vinden, dat het soms een lichtpuntje is. Ook al heb ik lang niet altijd de energie om te reageren, jullie verhalen doen me goed.
dinsdag 14 oktober 2014 om 20:38
Ik heb niet het hele topic gelezen, maar wilde toch even reageren, omdat ik het (deels) herken. Een aantal jaar geleden heb ik door een vervelende gebeurtenis tijdig aan de bel kunnen trekken, waardoor een echte burn-out voorkomen kon worden, maar ik "voldeed" ook aan een fiks aantal karaktereigenschappen die een burn-out in de hand werkten. Denk aan perfectionisme, groot verantwoordelijkheidsgevoel, controle willen hebben, etc.
Een jaar cognitieve gedragstherapie en een cursus mindfulness hebben mij echter zó enorm geholpen, dat ik het iedereen aan kan raden.
Het codewoord voor alle oplossingen is overigens "acceptatie". Klinkt eenvoudig, maar is het zeker niet. Accepteer hoe je bent en laat perfectie los, want perfectie is een illusie. Een onhaalbaar en onzinnig streven, waarbij je vooral jezelf tekort doet. Als je nog midden in het proces zit, zul je ongetwijfeld denken 'ja hoor tuurlijk', maar op het moment dat bovenstaand kwartje echt valt, dan is het einde van de tunnel in zicht. Want als je jezelf eenmaal geaccepteerd hebt zoals je bent, dan verdwijnt de onzekerheid en dat geeft zoveel rust. Het is dan goed zoals het is.
Dit klinkt allemaal erg vaag, dus misschien iets praktischer? Schrijf karaktereigenschappen van jezelf op. Deze zijn niet goed of slecht, want het gaat erom hoe je ermee omgaat. Een hoog verantwoordelijkheidsgevoel is in weze een goede eigenschap, tenzij je erin doorslaat. Als je perfectionistisch ingesteld bent, betekent dat dat je het graag goed wil doen (positief), maar als dat betekent dat je bang bent om fouten te gaan maken en je daarmee de druk op jezelf teveel verhoogt, is het weer negatief. En zo kun je verder gaan.
Een jaar cognitieve gedragstherapie en een cursus mindfulness hebben mij echter zó enorm geholpen, dat ik het iedereen aan kan raden.
Het codewoord voor alle oplossingen is overigens "acceptatie". Klinkt eenvoudig, maar is het zeker niet. Accepteer hoe je bent en laat perfectie los, want perfectie is een illusie. Een onhaalbaar en onzinnig streven, waarbij je vooral jezelf tekort doet. Als je nog midden in het proces zit, zul je ongetwijfeld denken 'ja hoor tuurlijk', maar op het moment dat bovenstaand kwartje echt valt, dan is het einde van de tunnel in zicht. Want als je jezelf eenmaal geaccepteerd hebt zoals je bent, dan verdwijnt de onzekerheid en dat geeft zoveel rust. Het is dan goed zoals het is.
Dit klinkt allemaal erg vaag, dus misschien iets praktischer? Schrijf karaktereigenschappen van jezelf op. Deze zijn niet goed of slecht, want het gaat erom hoe je ermee omgaat. Een hoog verantwoordelijkheidsgevoel is in weze een goede eigenschap, tenzij je erin doorslaat. Als je perfectionistisch ingesteld bent, betekent dat dat je het graag goed wil doen (positief), maar als dat betekent dat je bang bent om fouten te gaan maken en je daarmee de druk op jezelf teveel verhoogt, is het weer negatief. En zo kun je verder gaan.
woensdag 15 oktober 2014 om 18:46
Hallo allemaal!
Inge, je had me inderdaad een beetje op kunnen vrolijken: ik heb plaatsvervangende kitten-video's gekeken op Youtube, liefff! & thanks, je hebt altijd zo'n opbeurend woord voor iedereen, heel lief.
Is inderdaad zwaar, voortdurend letten op je grenzen en proberen in het moment te zijn, maar als je daar inderdaad dan weer teveel je best voor gaat doen lukt dat juist ook niet, is het ook weer een 'moeten' en wordt je weer te self aware, in mijn geval ook niet goed... Zucht zucht zucht. Maar het toneelstuk was mooi (Slaaf! van Jack Wouterse), wel vrij zwaar maar daardoor ook herkenbaar, maar ging goed en was toch leuk om even weer wat mee te maken Hoe gaat het inmiddels met je werk trouwens?
Stokstaartje, goed om weer van je te horen! Ik vraag me zovaak af, van de forummers uit het begin van het topic, hoe het ze inmiddels vergaat. Je hoopt dan dat het zo goed gaat dat hier vertoeven niet meer nodig is. Goed te horen dat het wel weer in de up zit bij jou!! Wat zijn trouwens jou inzichten over energie opbouwen? Ik heb namelijk het idee dat ik vrij stabiel laag zit met mijn energie, ik doe nog best redelijk wat elke dag- boodschappen, koken, wat huishouden en iets outdoorsie: therapie of een film bij een vriendin etc. Want van alleen maar thuis zitten krijg ik ook geen energie. Maar anderzijds neemt mijn energie nog niet toe met de weken. (Als je geen zin/puf hebt om te antwoorden, ook goed he!)
Hoi Loeky, wijze woorden! Maar ook wel lastig- ik zou dolgraag willen mezelf volledig te accepteren, maar weten hoe is een lastig vraagstuk. Door het alleen maar te willen, ben je er nog niet. Hopelijk komt de wijsheid met de tijd...
Vandaag weer een lekkere massage gehad! En heb net met mezelf afgesproken om mezelf wekelijks op een massage te trakteren, zolang de financiën het toelaten- heerlijk!
xx pour tous
Inge, je had me inderdaad een beetje op kunnen vrolijken: ik heb plaatsvervangende kitten-video's gekeken op Youtube, liefff! & thanks, je hebt altijd zo'n opbeurend woord voor iedereen, heel lief.
Is inderdaad zwaar, voortdurend letten op je grenzen en proberen in het moment te zijn, maar als je daar inderdaad dan weer teveel je best voor gaat doen lukt dat juist ook niet, is het ook weer een 'moeten' en wordt je weer te self aware, in mijn geval ook niet goed... Zucht zucht zucht. Maar het toneelstuk was mooi (Slaaf! van Jack Wouterse), wel vrij zwaar maar daardoor ook herkenbaar, maar ging goed en was toch leuk om even weer wat mee te maken Hoe gaat het inmiddels met je werk trouwens?
Stokstaartje, goed om weer van je te horen! Ik vraag me zovaak af, van de forummers uit het begin van het topic, hoe het ze inmiddels vergaat. Je hoopt dan dat het zo goed gaat dat hier vertoeven niet meer nodig is. Goed te horen dat het wel weer in de up zit bij jou!! Wat zijn trouwens jou inzichten over energie opbouwen? Ik heb namelijk het idee dat ik vrij stabiel laag zit met mijn energie, ik doe nog best redelijk wat elke dag- boodschappen, koken, wat huishouden en iets outdoorsie: therapie of een film bij een vriendin etc. Want van alleen maar thuis zitten krijg ik ook geen energie. Maar anderzijds neemt mijn energie nog niet toe met de weken. (Als je geen zin/puf hebt om te antwoorden, ook goed he!)
Hoi Loeky, wijze woorden! Maar ook wel lastig- ik zou dolgraag willen mezelf volledig te accepteren, maar weten hoe is een lastig vraagstuk. Door het alleen maar te willen, ben je er nog niet. Hopelijk komt de wijsheid met de tijd...
Vandaag weer een lekkere massage gehad! En heb net met mezelf afgesproken om mezelf wekelijks op een massage te trakteren, zolang de financiën het toelaten- heerlijk!
xx pour tous
woensdag 15 oktober 2014 om 22:19
Bloem, dat vind ik lastig om te beantwoorden. Ik zit nu pas voor het eerst in de situatie dat het voornamelijk een fysieke moeheid is. In de voorbije maanden speelde mijn geestelijke toestand een veel grotere rol. Het is voor mij nu echt aftasten wat werkt, hoe ik het beste energie kan opbouwen.
Eén ding is niet veranderd: ik leef nog steeds met de dag. Ik heb een tijdje geprobeerd om een ritme op te bouwen door steeds vroeg op te staan, maar dat ging me parten spelen. Ik heb het momenteel blijkbaar nodig om veel te slapen. Ik zet nu alleen een wekker als ik een afspraak buiten de deur heb.
Ik bekijk dus elke dag hoe het staat met mijn energielevel en pas mijn dag daarop aan. Nu moet ik dagelijks wel wat uren werken, dus het gaat vooral om wat ik daarnaast doe. Behalve op een heel slechte dag, dan schiet ook dat werken er eerlijk gezegd er (deels) bij in. Ik ga niks forceren.
Maar... omdat ik conditie wil opbouwen, zet ik wel regelmatig een stapje extra. Dan ga ik toch even wandelen ook al heb ik daar geen puf voor, of doe ik iets in het huishouden wat me eigenlijk te zwaar lijkt voor die dag, dat soort dingen. En als het dan enigszins goed gaat, stop ik er niet mee. Dit doe ik nu een paar weken en het gaat allemaal heel gestaag maar ik ga zeker wel vooruit.
Het scheelt bij mij echt heel veel dat ik momenteel geen zware emoties met me meedraag, dat het dus vooral iets fysieks is. Dat maakt dat ik me op de rest kan concentreren.
Kun je hier iets mee? Ik hoop dat ik het goed heb uitgelegd.
Eén ding is niet veranderd: ik leef nog steeds met de dag. Ik heb een tijdje geprobeerd om een ritme op te bouwen door steeds vroeg op te staan, maar dat ging me parten spelen. Ik heb het momenteel blijkbaar nodig om veel te slapen. Ik zet nu alleen een wekker als ik een afspraak buiten de deur heb.
Ik bekijk dus elke dag hoe het staat met mijn energielevel en pas mijn dag daarop aan. Nu moet ik dagelijks wel wat uren werken, dus het gaat vooral om wat ik daarnaast doe. Behalve op een heel slechte dag, dan schiet ook dat werken er eerlijk gezegd er (deels) bij in. Ik ga niks forceren.
Maar... omdat ik conditie wil opbouwen, zet ik wel regelmatig een stapje extra. Dan ga ik toch even wandelen ook al heb ik daar geen puf voor, of doe ik iets in het huishouden wat me eigenlijk te zwaar lijkt voor die dag, dat soort dingen. En als het dan enigszins goed gaat, stop ik er niet mee. Dit doe ik nu een paar weken en het gaat allemaal heel gestaag maar ik ga zeker wel vooruit.
Het scheelt bij mij echt heel veel dat ik momenteel geen zware emoties met me meedraag, dat het dus vooral iets fysieks is. Dat maakt dat ik me op de rest kan concentreren.
Kun je hier iets mee? Ik hoop dat ik het goed heb uitgelegd.
donderdag 16 oktober 2014 om 16:34
@jerami, herken me heel erg in jouw klachten. Heb ook weken lang last gehad van mijn tussenribspieren, ontzettend vervelend want je voelt inderdaad de hele dag die druk. Bij mij trok het ook altijd naar mijn nek met hoofdpijn als gevolg. Het is nu gelukkig een stuk minder, sinds ik met wat meer regelmaat Valdispert ben gaan gebruiken. Maar zodra ik weer wat drukker ben geweest voel ik ze weer bah 
Heb hier al een tijdje niet meer gereageerd, wat heel positief was want zat een aantal weken in een zeer positieve flow. Laatste 2 weken alleen weer wat meer last, kan ook niet precies omschrijven wat het is maar voel me gewoon weer een beetje "raar". Misschien dat ik dan toch iets teveel van die paar goede weken heb genoten maar het was het waard! Dit komt vanzelf ook wel weer goed. Ga dit weekend een weekendje weg met vrienden, dus dat wordt een druk weekend.. hopelijk gaat dat goed
@stokstaartje, heb ik inderdaad ook een tijd geprobeerd om vroeg op te staan.. bij mij ging dat ook niet. Nu zet ik ook geen wekker meer als het nodig is en slaap nu al weken lang vaak tussen de 9 en 10 uur per nacht, blijkbaar heb ik het nog steeds nodig. Inderdaad niks forceren, fietsen of wandelen is wel altijd goed Hoewel ik soms moeite heb om me daar toe te zetten want vindt er gewoon niet veel aan, hihi .. ik zit wel op handbal, en soms voel ik me vreselijk voor die tijd en dan denk ik altijd dat het niet goed zal gaan, maar het gaat altijd goed en voel me na die tijd stuk beter. Dus beweging helpt!
Sterkte allemaal weer
Heb hier al een tijdje niet meer gereageerd, wat heel positief was want zat een aantal weken in een zeer positieve flow. Laatste 2 weken alleen weer wat meer last, kan ook niet precies omschrijven wat het is maar voel me gewoon weer een beetje "raar". Misschien dat ik dan toch iets teveel van die paar goede weken heb genoten maar het was het waard! Dit komt vanzelf ook wel weer goed. Ga dit weekend een weekendje weg met vrienden, dus dat wordt een druk weekend.. hopelijk gaat dat goed
@stokstaartje, heb ik inderdaad ook een tijd geprobeerd om vroeg op te staan.. bij mij ging dat ook niet. Nu zet ik ook geen wekker meer als het nodig is en slaap nu al weken lang vaak tussen de 9 en 10 uur per nacht, blijkbaar heb ik het nog steeds nodig. Inderdaad niks forceren, fietsen of wandelen is wel altijd goed Hoewel ik soms moeite heb om me daar toe te zetten want vindt er gewoon niet veel aan, hihi .. ik zit wel op handbal, en soms voel ik me vreselijk voor die tijd en dan denk ik altijd dat het niet goed zal gaan, maar het gaat altijd goed en voel me na die tijd stuk beter. Dus beweging helpt!
Sterkte allemaal weer
donderdag 16 oktober 2014 om 20:35
Hier ook weer even een berichtje van mijn kant. Heerlijk om weer even wat herkenning te lezen, omdat ik niemand in mijn directe omgeving heb die dit ook zo heeft meegemaakt, ben ik steeds weer verrast.
Denk ik het net geaccepteerd te hebben nu niet te kunnen werken, voel ik me vervolgens best goed en dan weer schuldig dat ik niet werk. Om dan van alles te gaan doen om maar nuttig bezig te zijn (want dat 'moet', anders vind ik het zinloos ofzo..) en dan een dip te krijgen. En dan ben ik weer een beetje terug bij af, voor mijn gevoel. Dus ik heb nog wel wat grote stappen te maken in het acceptatieproces.
Op aanraden van de bedrijfsarts heb ik de coach opgeschort tot het moment dat ik weer 'serieus' werk want dan heb ik veel meer aan de coaching. In plaats daarvan verwees hij me door naar een arbeidspsycholoog, die door mijn werk betaald wordt. Best luxe vind ik. De afspraak is pas over anderhalve week dus nu heb ik een gat van 3 weken waarin ik voor mijn gevoel niet 'actief aan mijn herstel werk' --> dan voel ik mij dus weer schuldig.. zucht, wat een vicieuze cirkel. En ik mis het een beetje om af en toe al die verwarrende issues met een professional te bespreken, dat vond ik erg prettig bij de coach.
Positieve puntjes; ik heb wat meer energie dus kan ook meer dingen doen op een dag, ik heb veel baat bij een duidelijk slaapritme en ik geniet van afspreken met anderen. Dat helpt om af en toe die overspannenheid even los te laten, gelukkig.
Denk ik het net geaccepteerd te hebben nu niet te kunnen werken, voel ik me vervolgens best goed en dan weer schuldig dat ik niet werk. Om dan van alles te gaan doen om maar nuttig bezig te zijn (want dat 'moet', anders vind ik het zinloos ofzo..) en dan een dip te krijgen. En dan ben ik weer een beetje terug bij af, voor mijn gevoel. Dus ik heb nog wel wat grote stappen te maken in het acceptatieproces.
Op aanraden van de bedrijfsarts heb ik de coach opgeschort tot het moment dat ik weer 'serieus' werk want dan heb ik veel meer aan de coaching. In plaats daarvan verwees hij me door naar een arbeidspsycholoog, die door mijn werk betaald wordt. Best luxe vind ik. De afspraak is pas over anderhalve week dus nu heb ik een gat van 3 weken waarin ik voor mijn gevoel niet 'actief aan mijn herstel werk' --> dan voel ik mij dus weer schuldig.. zucht, wat een vicieuze cirkel. En ik mis het een beetje om af en toe al die verwarrende issues met een professional te bespreken, dat vond ik erg prettig bij de coach.
Positieve puntjes; ik heb wat meer energie dus kan ook meer dingen doen op een dag, ik heb veel baat bij een duidelijk slaapritme en ik geniet van afspreken met anderen. Dat helpt om af en toe die overspannenheid even los te laten, gelukkig.
zaterdag 18 oktober 2014 om 23:38
Ha pippeloentje, volgens mij is dat ook een gedachte om los te laten, dat je voor je gevoel niet actief bezig bent met je herstel omdat je even geen therapie hebt.. Ik denk dat iedere dag goed is voor je herstel, alleen al door erbij stil te staan dat je lijf en geest even rust nodig hebben en je daarnaar luistert op de manier die die dag goed voelt. Zelfs als je over je grenzen gaat een keer of meerdere keren, leren we daar weer van naast dat we balen... Alles helpt op een bepaalde manier mee. Je kan jezelf in de tijd tot de therapie / coach sessie ook helpen door te bedenken wat je daar nou specifiek wil bereiken / leren/ bespreken. Of door boeken te lezen om iets herkenbaars te vinden, waardoor je beseft waardoor bepaalde zaken gekomen zijn of wat je energie vreters en gevers zijn. Of gewoon lekker dagje niksen, of creatief zijn of iets anders leuks. Alles helpt voor je herstel! Benader het dus positief en zie die tijd als nuttig en niet als bijv 'stilstaan'. Klinkt te negatief terwijl je hardstikke goed bezig bent!!
Hopelijk geniet iedereen dit weekend van het verrassende warme herfstweer! Wat een lekker zonnetje, dat is sowieso een energiegever! Niet teveel je best doen ervan te genieten, t gewoon laten gebeuren:-) of niet... Ook goed!
Met mij gaat t best goed! Afgelopen week weer zo'n 5u per dag gewerkt, en goed opgelet met m'n eigen energie behoud tijdens het werken , zoals in contact en behandeling van patienten, maar ook in de pauze of overleg met collega's. Zoals ik afgelopen keren heb besproken met m'n Haptotherapie. Lijkt best goed te gaan, al is t soms ook nog wat onwennig:-)
Met de kittens gaat t super! Wat een genot! Misschien gaat t daarom ook best goed met me, ben op allema verliefd haha dus veel liefdes en gelukshormonen door m'n lijf misschien haha
Ze zijn er alweer een week , gaat snel!
Goed weekend!
Hopelijk geniet iedereen dit weekend van het verrassende warme herfstweer! Wat een lekker zonnetje, dat is sowieso een energiegever! Niet teveel je best doen ervan te genieten, t gewoon laten gebeuren:-) of niet... Ook goed!
Met mij gaat t best goed! Afgelopen week weer zo'n 5u per dag gewerkt, en goed opgelet met m'n eigen energie behoud tijdens het werken , zoals in contact en behandeling van patienten, maar ook in de pauze of overleg met collega's. Zoals ik afgelopen keren heb besproken met m'n Haptotherapie. Lijkt best goed te gaan, al is t soms ook nog wat onwennig:-)
Met de kittens gaat t super! Wat een genot! Misschien gaat t daarom ook best goed met me, ben op allema verliefd haha dus veel liefdes en gelukshormonen door m'n lijf misschien haha
Ze zijn er alweer een week , gaat snel!
Goed weekend!
maandag 20 oktober 2014 om 17:00
kom even iedereen een knuffel geven en
[img]http://3.bp.blogspot.com/-KYyR8MhXId4/T ... 126015.jpg[/img]
een kitten voor iedereen!
[img]http://3.bp.blogspot.com/-KYyR8MhXId4/T ... 126015.jpg[/img]
een kitten voor iedereen!
