Vliegangst :-(

quote:mayou schreef op 10 oktober 2014 @ 15:11:

Ik heb ooit een stichting Valk groep aan boord gehad, van Kaapstad naar Amsterdam. Die hadden het echt super gehad daar en waren vrijwel allemaal over hun angst heen (nog hier en daar een angstmomentje tijdens start/landing). Was echt een hele leuke reis, zowel voor hun als voor ons!Dan snap ik wel dat de cursus zoveel geld kost als er een retourtje Amsterdam-Kaapstad bij zit inbegrepen

Ik hoop toch niet dat we gelijk naar Kaapstad gaan. Lijkt me geen makkelijke eerste vlucht.



Van de week de officiële uitnodiging voor de cursusdagen ontvangen. Ik kan uiterlijk tien dagen van tevoren annuleren, maar dat is uiteraard niet de bedoeling. Gelukkig heb ik aankomende week nog een gesprek met de psychologe. Volgens haar haar ben ik er wel klaar voor. Hopelijk heeft ze er verstand van. Het voelt voor mij nogal onwerkelijk. Gelukkig krijg ik eerst nog een voorbereidende cursusdag. Fijn om aan het idee te wennen. Je schijnt er veel van te leren.



Vind het wel erg jammer dat d dreiging voor een aanslag nu zo in het nieuws is. Dat maakt het nu niet makkelijker, terwijl dat met het vliegen zelf weinig te maken heeft.

Nou, morgen is het zover. Zie er nog zo tegen op!



Gelukkig gaan we eerst in een simulator. Maar de boodschap was wel, dat je hoe dan ook wel angstig gaat (en moet...) zijn. Dit omdat je dan je angst leert hanteren. Toen ze dat zei flipte ik wel even. Ik ben zo vreselijk bang dat ik afhaak. Het voelt echt alsof ik morgen naar het schavot moet ofzo...



Waar ik het meest bang voor ben is de take off. Niemand lijkt te snappen waarom, want het wordt niet herkend. Heel af en toe heb ik in een auto bij het optrekken zo'n heftig gevoel in mn maag. Het schijnt ook in achtbanen wel voor te komen. Maar accelereren kan ik dus niet altijd goed tegen, en ik ben dus heel erg bang voor het accelereren van het vliegtuig. Ik weet dat het nodig is, maar ik wil het niet ondergaan omdat ik dus bang ben voor dat gevoel wat erbij kan komen. Ik hoor van iedereen dat dit in een vliegtuig niet zo is, en dat het versnellen geleidelijk genoeg gaat. Maar ik wil het toch niet aannemen.



Vannacht beroerd geslapen en vervelend wakker geworden. Voel me dus ook alsof ik er niet helemaal bij ben vandaag. Voor het ontbijt al een flinke paniekaanval(veel huilen) en ik ben bang dat dat de komende dagen nog veel gaat gebeuren.

Heb je tijdens de cursus al een praatje gehad van een van de vliegers die precies omschrijft wat hij doet, wat het vliegtuig doet, wat normaal is en hoe het allemaal werkt? Ik weet dat het bij de cursus van een grote oranje low cost wel gebeurt. Lijkt me dat je daar wat aan hebt, vooral voor wat jouw angsten voor de take off betreft.



Hier een paar oersaaie video's die laten zien hoe gecontroleerd het opstijgen gaat.

http://www.dailymotion.co ... ondon-heathrow_videogames

https://www.youtube.com/watch?v=ITqebF881uk (Mooie KLM-video, opstijgen vanaf 1:40)

Hoi Kandanz,



Ja het praatje hebben we gehad. Was wel interessant. Ik geloof ook wel dat dat goed zit. Ik ben meer bang voor het gevoel wat erbij komt kijken.



Ik heb het in gedachten warschijnlijk veel erger gemaakt dan het in werkelijkheid is. Maar ik kan die gedachten maar heel moeilijk tackelen. Morgen is het zover, en ik heb nog helemaal niet het gevoel dat ik er klaar voor ben. We krijgen nog de hele dag training, dus hopelijk helpt dat genoeg om ervoor te zorgen dat ik instap.

quote:olivia1 schreef op 13 september 2014 @ 17:00:

Ik heb ook neerstort angst. Laatste keer dat ik vloog mocht ik in de cockpit en alles vragen aan de piloten, dat was echt superfijn Dat lijkt mij dus ook! Ik ben er echt van overtuigd dat als ik in de cockpit mag dat ik van mijn vliegangst af kom.. hoe kwam het zo dat je in de cockpit mocht?

Hoe is het gegaan miss musica? Wat knap van je dat je dit doet zeg!! Ik heb het niet helemaal goed begrepen, maar heb je vandaag ook al echt gevlogen of in de simulator? Goed bezig!

Nou dames.. Het was in elk geval een enerverende dag. Ik geloof niet dat ik ooit zo lang zo in de stress gezeten heb.



Ik had me voorgenomen om alleen in te stappen als het voor mij echt goed voelde. En dat heeft het helaas niet gedaan. Ik vond de simulator al zo eng dat ik vol in paniek dat ding in ging. En het gekke is dat die uiteindelijk wel mee viel. Maar ik ben al die tijd alleen al voor opstijgen zo bang geweest, dat de rest erna een beetje onderbelicht is gebleven. Ik wil gewoon echt de lucht niet in! En dat is niet handig als je ergens heen wil met het vliegtuig.



Ik heb dus nog wel de hangar bekeken. Als ik niet had hoeven vliegen zou dat een geweldige ervaring geweest zijn. We hebben heel veel kunnen bekijken waar normale passagiers nooit mogen komen. Ook in het vliegtuig de rustruimte voor stewardessen gezien. En dat deed me gek genoeg denken aan de slaapplaatsen in de boot vroeger (wij hadden een bavaria). Het was zo'n beetje de enige plek waar ik even ontspannen ben geweest.

Ik ben door de psychologe nog wel door de douane gehaald. Dus ik heb de gates en dergelijke allemaal kunnen bekijken. Zover ben ik nooit gekomen. Achteraf vind ik het echt heel jammer dat al die dingen op 1 dag moesten. Ik weet niet of het uitgemaakt had. Maar ik was na drie dagen stressen echt helemaal doodop gisteren, wilde alleen nog maar naar bed.



Mijn vriend heeft me later opgehaald op schiphol. Dat was wel even een flink baal moment. Ik vind het erg vervelend dat ik voor hem het reizen nu zo beperk. Hij zou heel graag nog eens naar Japan willen, maar alleen als ik mee ga.



Ik heb voor nu het hoofdstuk vliegen wel even afgesloten. De begeleidster belt me wel aanstaande dinsdag. Maar ik denk dat ik het gewoon niet meer wil. Het is het me niet waard.