Relaties
alle pijlers
Uitmaken?
woensdag 23 juli 2008 om 10:06
Knap gedaan Thila, echt heel knap.
Je zal er ook sterker door worden door te weten dat je dit soort beslissingen kan nemen.
Hij verdient het ook niet om een vriendin te hebben die niet van hem houdt.
Blijf inderdaad hier schrijven, uit zoveel mogelijk. Je zal dadelijk misschien ook gevoelens van missen hebben, dat is ook normaal, maar wel vermoeiend.
Je zal er ook sterker door worden door te weten dat je dit soort beslissingen kan nemen.
Hij verdient het ook niet om een vriendin te hebben die niet van hem houdt.
Blijf inderdaad hier schrijven, uit zoveel mogelijk. Je zal dadelijk misschien ook gevoelens van missen hebben, dat is ook normaal, maar wel vermoeiend.
woensdag 23 juli 2008 om 10:27
Ben helemaal trillerig nu.
Vind het zo'n raar idee, dat ik gewoon aan het werk ben, lijkt zo alsof er niets aan de hand is. en hij is ook gewoon aan het werk. Had hem net gesmst, hoe het met hem gaat. Maar hij had het druk, dus het ging wel.
Ik weet dat het de juiste keuze is, hoewel dat er nu zo helemaal niet uit ziet.
Er zijn ook bepaalde angsten. Voor de toekomst. We hadden onze toekomst al zo'n beetje 'uitgestippeld' (voor zover dat kan) maar dat valt nu weg.
Het zou zo makkelijk en veilig zijn om te zeggen: Nee, ik blijf toch bij je.
Maar ik weet dat het niet goed is om dat te doen.
Hij verdient inderdaad iemand die wel voor 100% voor hem gaat, en het zou niet eerlijk zijn (naar hem, maar ook naar mezelf) om bij hem te blijven omdat ik bang ben voor veranderingen.
Veranderingen zijn eng. Maar daardoor niet slecht.
Dat moet ik me voorhouden.
mijn zus vroeg een week of 2 geleden of ik zin had om eind september, of oktober een weekje naar de zon te gaan.
Ik was toen zo blij dat ze dat vroeg, en ik verheug me er nu al op! Het is wel goed om er dan even tussenuit te gaan.
Pff, er schiet zoveel door mijn hoofd telkens.
x
Vind het zo'n raar idee, dat ik gewoon aan het werk ben, lijkt zo alsof er niets aan de hand is. en hij is ook gewoon aan het werk. Had hem net gesmst, hoe het met hem gaat. Maar hij had het druk, dus het ging wel.
Ik weet dat het de juiste keuze is, hoewel dat er nu zo helemaal niet uit ziet.
Er zijn ook bepaalde angsten. Voor de toekomst. We hadden onze toekomst al zo'n beetje 'uitgestippeld' (voor zover dat kan) maar dat valt nu weg.
Het zou zo makkelijk en veilig zijn om te zeggen: Nee, ik blijf toch bij je.
Maar ik weet dat het niet goed is om dat te doen.
Hij verdient inderdaad iemand die wel voor 100% voor hem gaat, en het zou niet eerlijk zijn (naar hem, maar ook naar mezelf) om bij hem te blijven omdat ik bang ben voor veranderingen.
Veranderingen zijn eng. Maar daardoor niet slecht.
Dat moet ik me voorhouden.
mijn zus vroeg een week of 2 geleden of ik zin had om eind september, of oktober een weekje naar de zon te gaan.
Ik was toen zo blij dat ze dat vroeg, en ik verheug me er nu al op! Het is wel goed om er dan even tussenuit te gaan.
Pff, er schiet zoveel door mijn hoofd telkens.
x
woensdag 23 juli 2008 om 11:02
Jeetje Thila, wat een dappere daad van je.
Knap hoor, en volgens mij heb je het juiste gedaan. Het klinkt alsof je ex zich er bij neer legt, heel erg verdrietig is maar voelt dat het geen wanhoopsdaad van je is maar iets waar je goed over na hebt gedacht, klopt dat?
Wil je heel veel sterkte wensen en idd, zo'n weekje weg, heerlijk om je op te verheugen!
Schrijf hier lekker van je af, wij lezen graag of helpen je erdoorheen!
Knap hoor, en volgens mij heb je het juiste gedaan. Het klinkt alsof je ex zich er bij neer legt, heel erg verdrietig is maar voelt dat het geen wanhoopsdaad van je is maar iets waar je goed over na hebt gedacht, klopt dat?
Wil je heel veel sterkte wensen en idd, zo'n weekje weg, heerlijk om je op te verheugen!
Schrijf hier lekker van je af, wij lezen graag of helpen je erdoorheen!
woensdag 23 juli 2008 om 11:10
quote:Thila schreef op 23 juli 2008 @ 10:27:
Ben helemaal trillerig nu.
Vind het zo'n raar idee, dat ik gewoon aan het werk ben, lijkt zo alsof er niets aan de hand is. en hij is ook gewoon aan het werk. Had hem net gesmst, hoe het met hem gaat. Maar hij had het druk, dus het ging wel.
Ik weet dat het de juiste keuze is, hoewel dat er nu zo helemaal niet uit ziet.
Er zijn ook bepaalde angsten. Voor de toekomst. We hadden onze toekomst al zo'n beetje 'uitgestippeld' (voor zover dat kan) maar dat valt nu weg.
Het zou zo makkelijk en veilig zijn om te zeggen: Nee, ik blijf toch bij je.
Maar ik weet dat het niet goed is om dat te doen.
Hij verdient inderdaad iemand die wel voor 100% voor hem gaat, en het zou niet eerlijk zijn (naar hem, maar ook naar mezelf) om bij hem te blijven omdat ik bang ben voor veranderingen.
Veranderingen zijn eng. Maar daardoor niet slecht.
Dat moet ik me voorhouden.
mijn zus vroeg een week of 2 geleden of ik zin had om eind september, of oktober een weekje naar de zon te gaan.
Ik was toen zo blij dat ze dat vroeg, en ik verheug me er nu al op! Het is wel goed om er dan even tussenuit te gaan.
Pff, er schiet zoveel door mijn hoofd telkens.
x
Probeer hem niet te troosten want jij bent daar niet de persoon voor. Het is een tegenstrijdig gevoel want je bent niet boos op hem en voelt misschien ook wel medelijden.
Maar ja, natuurlijk voelt dit raar en gek, maar zorg voor afleiding, dan kan het ook bij jou bezinken.
Sterkte...
Ben helemaal trillerig nu.
Vind het zo'n raar idee, dat ik gewoon aan het werk ben, lijkt zo alsof er niets aan de hand is. en hij is ook gewoon aan het werk. Had hem net gesmst, hoe het met hem gaat. Maar hij had het druk, dus het ging wel.
Ik weet dat het de juiste keuze is, hoewel dat er nu zo helemaal niet uit ziet.
Er zijn ook bepaalde angsten. Voor de toekomst. We hadden onze toekomst al zo'n beetje 'uitgestippeld' (voor zover dat kan) maar dat valt nu weg.
Het zou zo makkelijk en veilig zijn om te zeggen: Nee, ik blijf toch bij je.
Maar ik weet dat het niet goed is om dat te doen.
Hij verdient inderdaad iemand die wel voor 100% voor hem gaat, en het zou niet eerlijk zijn (naar hem, maar ook naar mezelf) om bij hem te blijven omdat ik bang ben voor veranderingen.
Veranderingen zijn eng. Maar daardoor niet slecht.
Dat moet ik me voorhouden.
mijn zus vroeg een week of 2 geleden of ik zin had om eind september, of oktober een weekje naar de zon te gaan.
Ik was toen zo blij dat ze dat vroeg, en ik verheug me er nu al op! Het is wel goed om er dan even tussenuit te gaan.
Pff, er schiet zoveel door mijn hoofd telkens.
x
Probeer hem niet te troosten want jij bent daar niet de persoon voor. Het is een tegenstrijdig gevoel want je bent niet boos op hem en voelt misschien ook wel medelijden.
Maar ja, natuurlijk voelt dit raar en gek, maar zorg voor afleiding, dan kan het ook bij jou bezinken.
Sterkte...
woensdag 23 juli 2008 om 11:39
Je hoeft tov je "ex"(zal raar klinken nu nog) niet te doen alsof het je onverschillig laat, maar hij zou in elk lief woord of gebaar ook nog weer hoop kunnen putten, wat het voor hem een martelgang zou maken. En aan medelijden van jou heeft hij nu niet zoveel.
Praat je erover met mensen op je werk? Ik weet dat dit niet op elke werkplek gebruikelijk is, soms is dat gewoon en soms helemaal niet, maar dit is natuurlijk niet zomaar iets. Collega's zullen het begrijpen als je er even niet bij bent.
Praat je erover met mensen op je werk? Ik weet dat dit niet op elke werkplek gebruikelijk is, soms is dat gewoon en soms helemaal niet, maar dit is natuurlijk niet zomaar iets. Collega's zullen het begrijpen als je er even niet bij bent.
woensdag 23 juli 2008 om 11:57
Ik heb het hier nog niet verteld. Er is nu maar 1 collega aanwezig en met hem heb ik niet zo'n band.
Ik wil sowieso eerst mijn ouders en vriendinnen enzo op de hoogte brengen.
Heb besloten het maandag te vertellen op mijn werk, dan is ook mijn baas terug van vakantie, en dan kan ik het in een keer tegen iedereen vertellen (we zitten hier maar met z'n 6en)
Ik ben inderdaad niet de juiste persoon om hem te troosten, daarom hoop ik ook dat hij het z.s.m. tegen zijn ouders en vrienden verteld, zodat hij steun kan krijgen.
Sabine,
het klopt denk ik wel dat hij niet denkt dat het een wanhoopsdaad van me is. Hij zei gister wel: "Ik hoop wel dat je zeker bent, want als het huis eenmaal te koop staat kunnen we niet meer terug, en ik heb er ook niets aan als je over 2 maanden je ineens bedenkt. Ik moet ook verder"
en daar heeft hij natuurlijk ook gelijk in.
Op het moment ben ik helemaal niet zo zeker van mijn zaak, maar dat is ook niet raar denk ik. Het voelt zo raar.
Maar ik probeer sterk te zijn, en me voor te houden dat het wel beter is. Die twijfels zijn er al zo lang, en ik weet dat ik nooit meer genoeg van hem zal gaan houden om de rest van mijn leven met hem te delen en hem gelukkig zal maken.
Ik vind het echt lief dat jullie zo met me meeleven.
Ik kan hier de smilies nergens vinden, maar in ieder geval een 'huggie' van mij, voor jullie allemaal!
Ik wil sowieso eerst mijn ouders en vriendinnen enzo op de hoogte brengen.
Heb besloten het maandag te vertellen op mijn werk, dan is ook mijn baas terug van vakantie, en dan kan ik het in een keer tegen iedereen vertellen (we zitten hier maar met z'n 6en)
Ik ben inderdaad niet de juiste persoon om hem te troosten, daarom hoop ik ook dat hij het z.s.m. tegen zijn ouders en vrienden verteld, zodat hij steun kan krijgen.
Sabine,
het klopt denk ik wel dat hij niet denkt dat het een wanhoopsdaad van me is. Hij zei gister wel: "Ik hoop wel dat je zeker bent, want als het huis eenmaal te koop staat kunnen we niet meer terug, en ik heb er ook niets aan als je over 2 maanden je ineens bedenkt. Ik moet ook verder"
en daar heeft hij natuurlijk ook gelijk in.
Op het moment ben ik helemaal niet zo zeker van mijn zaak, maar dat is ook niet raar denk ik. Het voelt zo raar.
Maar ik probeer sterk te zijn, en me voor te houden dat het wel beter is. Die twijfels zijn er al zo lang, en ik weet dat ik nooit meer genoeg van hem zal gaan houden om de rest van mijn leven met hem te delen en hem gelukkig zal maken.
Ik vind het echt lief dat jullie zo met me meeleven.
Ik kan hier de smilies nergens vinden, maar in ieder geval een 'huggie' van mij, voor jullie allemaal!
woensdag 23 juli 2008 om 16:25
Ik vind het heel dapper van je!
Nu is het moeilijk, maar over een poos zullen jullie beiden inzien dat dit de beste beslissing was.
Neem alle hobbels (zoals het huis) op zijn tijd.
Komt allemaal goed.
ps; als je op bekijk bericht klikt zul je rechtsbovenaan een smiley zien. Als je daarop klikt komen er allemaal smileys te voor schijn waaruit je kunt kiezen.
Daarna klik je op verstuur bericht.
Nu is het moeilijk, maar over een poos zullen jullie beiden inzien dat dit de beste beslissing was.
Neem alle hobbels (zoals het huis) op zijn tijd.
Komt allemaal goed.
ps; als je op bekijk bericht klikt zul je rechtsbovenaan een smiley zien. Als je daarop klikt komen er allemaal smileys te voor schijn waaruit je kunt kiezen.
Daarna klik je op verstuur bericht.
Frankly my dear, I don"t give a damn
donderdag 24 juli 2008 om 09:53
Gisteren ging ik bij mijn ouders eten (zoals altijd op woensdag) en ik ben een uurtje eerder weggegaan van mijn werk, zodat ik met mijn moeder kon praten.
Toen ik binnen kwam begon ik vrijwel direct te huilen, en mijn moeder wist meteen wat er aan de hand was. "Het gaat niet goed tussen jullie hè" zei ze.
Ik was eigenlijk wel blij dat ze het aan hadden zien komen. Dan hoefde ik niet zoveel uit te leggen. Daarna kwam mijn zus thuis en die zei dat ze het ook aan had zien komen. ik was er eigenlijk heel rustig onder. We hebben erover gepraat, hoe het moet met het huis, maar dat komt allemaal wel goed.
W. (vriend) en ik komen daar samen wel uit. We maken geen ruzie, dus dat lossen we allemaal wel op.
Ik heb W. gevraagd of hij het ook aan zijn ouders wilde vertellen gisteren, maar hij had zijn moed nog niet bij elkaar weten te rapen. Heb hem gevraagd of hij het dan vandaag wil doen, want zolang zijn ouders en broer en zussen het nog niet weten, kan ik ook nog niets tegen vriendinnen vertellen. Als eenmaal een aantal mensen het weten gaat het natuurlijk als een lopend vuurtje (klein dorp) en zijn broer woont ook in ons dorp. En ik wil natuurlijk niet dat zij het via via te horen krijgen.
W. is er eigenlijk ook heel rustig onder. Het dringt nog niet echt door denk ik. Ik wil hem in ieder geval rustig de tijd geven en wil ook niet meteen ontzettend zakelijk worden wat betreft het huis e.d.
Net heb ik het tegen 1 collega verteld. Tegen de rest nog niet. Dat komt wel. Misschien doe ik het straks al wel. Ik zie wel.
xxx
Toen ik binnen kwam begon ik vrijwel direct te huilen, en mijn moeder wist meteen wat er aan de hand was. "Het gaat niet goed tussen jullie hè" zei ze.
Ik was eigenlijk wel blij dat ze het aan hadden zien komen. Dan hoefde ik niet zoveel uit te leggen. Daarna kwam mijn zus thuis en die zei dat ze het ook aan had zien komen. ik was er eigenlijk heel rustig onder. We hebben erover gepraat, hoe het moet met het huis, maar dat komt allemaal wel goed.
W. (vriend) en ik komen daar samen wel uit. We maken geen ruzie, dus dat lossen we allemaal wel op.
Ik heb W. gevraagd of hij het ook aan zijn ouders wilde vertellen gisteren, maar hij had zijn moed nog niet bij elkaar weten te rapen. Heb hem gevraagd of hij het dan vandaag wil doen, want zolang zijn ouders en broer en zussen het nog niet weten, kan ik ook nog niets tegen vriendinnen vertellen. Als eenmaal een aantal mensen het weten gaat het natuurlijk als een lopend vuurtje (klein dorp) en zijn broer woont ook in ons dorp. En ik wil natuurlijk niet dat zij het via via te horen krijgen.
W. is er eigenlijk ook heel rustig onder. Het dringt nog niet echt door denk ik. Ik wil hem in ieder geval rustig de tijd geven en wil ook niet meteen ontzettend zakelijk worden wat betreft het huis e.d.
Net heb ik het tegen 1 collega verteld. Tegen de rest nog niet. Dat komt wel. Misschien doe ik het straks al wel. Ik zie wel.
xxx
donderdag 24 juli 2008 om 10:42
jeetje ik vind het echt knap van je! Ben je nou alleen niet bang dat je alsnog spijt gaat krijgen, want je zegt zelf ook al dat hij zoveel verdriet heeft, en hij op zich niks verkeerd gedaan hebt etc etc Dat je later gaat denken van ja nu ben ik m echt kwijt en ga je m misschien later wel missen? Maar alsnog, respect!
Liefs Nickie
Liefs Nickie
donderdag 24 juli 2008 om 10:52
Nickietje: daar noem je iets wat geen reden kan zijn om de relatie te herstellen: dat de ander veel verdriet heeft... Wel een heel sterk emotioneel appel is dat, te zien dat je ex-partner, waar je nooit nog helemaal ongevoelig voor kan zijn, zoveel verdriet heeft.
Maar medelijden en schuldgevoel zijn geen basis voor een relatie.
Maar medelijden en schuldgevoel zijn geen basis voor een relatie.
donderdag 24 juli 2008 om 11:14
nee daar heb je helemaal gelijk in! Dat moet indd ook niet zo zijn! Maar het lijkt me wel moeilijk omhet uit te maken met iemand die je (in zoverre ik weet?) geen kwaad heeft gedaan (vreemdgaan, kwetsende dingen doen/zeggen). Sterker nog, als je nog heeel veel om m geeft. Hoe kon j het opbrengen om het uit t maken wanneer zo iemand je recht in de ogen aankijkt. Ja het zal indd als een zure appel zijn..
donderdag 24 juli 2008 om 12:03
@Nickietje,
hij heeft me inderdaad geen kwaad gedaan. En ik geef inderdaad ook nog veel om hem, maar het is niet genoeg om de rest van mijn leven bij hem te blijven.
Dus het was inderdaad niet makkelijk om het eruit te gooien en het zal de komende tijd ook wel moeilijk blijven.
Maar ik weet dat het beter is zo. Dat maakt het makkelijker om bij mijn standpunt te blijven.
hij heeft me inderdaad geen kwaad gedaan. En ik geef inderdaad ook nog veel om hem, maar het is niet genoeg om de rest van mijn leven bij hem te blijven.
Dus het was inderdaad niet makkelijk om het eruit te gooien en het zal de komende tijd ook wel moeilijk blijven.
Maar ik weet dat het beter is zo. Dat maakt het makkelijker om bij mijn standpunt te blijven.
donderdag 24 juli 2008 om 14:46
Hoi Thila,
Ik wil allereerst zeggen dat ik het heel erg knap van je vindt dat je de knoop voor jezelf hebt kunnen doorhakken en dat je daar ook naar gehandeld hebt. Heel dapper, daar is moed voor nodig!
Ik herkende mezelf heel erg in je verhaal. Ik heb ook op mijn 16e een relatie gekregen, waarin ik na 7 jaar voor de keus stond, ga ik hiermee door, of ga ik luisteren naar twijfels die steeds maar weer terug blijven komen. Redenen om bij hem te blijven waren als ik heel eerlijk tegen mezelf was vooral praktische zaken; we wonen samen, hebben spullen en huisdieren samen, gezamelijke vrienden (logisch dat na zoveel jaar samen ook vanalles om je heen van jullie samen wordt), en wat zullen andere mensen er wel niet van denken. Maar je bent aan niemand een verklaring schuldig waarom je je relatie verbreekt (behalve aan jezelf en je vriend natuurlijk) en je hoeft je dus ook niet te verdedigen naar familie of vrienden toe!
En verder was er natuurlijk ook de angst voor het onbekende; hij is zo lief, ik geef nog wel veel om hem, het is samen zo vertrouwd, ik kan helemaal mezelf zijn bij hem, hij kent me door en door en kan ik dat ooit nog wel bij iemand anders vinden..... Maar de enige echte juiste reden om bij hem te blijven: om dat ik nog zo gek op hem was, heel veel van hem hield en er niet aan twijfelde dat ik met hem de rest van mijn leven gelukkig kon zijn, die was er niet meer.
Ik heb uiteindelijk de knoop doorgehakt en ben bij mijn vriend weg gegaan. En achteraf ben ik daar alleen maar heel erg blij om! Zeg ook vaak genoeg tegen mezelf, dit had ik veel eerder moeten doen, maar toen kon ik dat blijkbaar nog niet, dus misschien was de timing juist wel goed. Ik zit nu veel beter in mijn vel, ben weer helemaal happy met mezelf en weet dat ik de juiste keus heb gemaakt. Dat betekend niet dat het makkelijk is geweest en daarom wil ik je heel veel sterkte wensen de komende tijd. Je gaat weg bij iemand waar je geen ruzie mee hebt, waar je nog veel om geeft en die je niet verdrietig wilt zien (zeker niet als je dat verdriet zelf veroorzaakt hebt). Probeer bij je besluit te blijven, want als je na drie maanden weer terug gaat, is al het verdriet van nu voor niks geweest en na drie maanden kun je gewoon nog niet weten dat je nu misschien de verkeerde keuze hebt gemaakt. En dan ben je weer terug bij af....
Het is nu allemaal verwarrend, verdrietig en eng, maar ik kan alleen maar zeggen: hang in there, het verdriet (ook dat van jou, want ook jij mag verdrietig zijn om het verbreken van je relatie) wordt minder, er komt een nieuw huis met nieuwe spullen, en uiteindelijk ook weer een nieuwe relatie (en geloof me, er zijn echt andere jongen die heel erg lief zijn en waarbij je helemaal jezelf kunt zijn).
Heel veel sterkte de komende tijd!
Ik wil allereerst zeggen dat ik het heel erg knap van je vindt dat je de knoop voor jezelf hebt kunnen doorhakken en dat je daar ook naar gehandeld hebt. Heel dapper, daar is moed voor nodig!
Ik herkende mezelf heel erg in je verhaal. Ik heb ook op mijn 16e een relatie gekregen, waarin ik na 7 jaar voor de keus stond, ga ik hiermee door, of ga ik luisteren naar twijfels die steeds maar weer terug blijven komen. Redenen om bij hem te blijven waren als ik heel eerlijk tegen mezelf was vooral praktische zaken; we wonen samen, hebben spullen en huisdieren samen, gezamelijke vrienden (logisch dat na zoveel jaar samen ook vanalles om je heen van jullie samen wordt), en wat zullen andere mensen er wel niet van denken. Maar je bent aan niemand een verklaring schuldig waarom je je relatie verbreekt (behalve aan jezelf en je vriend natuurlijk) en je hoeft je dus ook niet te verdedigen naar familie of vrienden toe!
En verder was er natuurlijk ook de angst voor het onbekende; hij is zo lief, ik geef nog wel veel om hem, het is samen zo vertrouwd, ik kan helemaal mezelf zijn bij hem, hij kent me door en door en kan ik dat ooit nog wel bij iemand anders vinden..... Maar de enige echte juiste reden om bij hem te blijven: om dat ik nog zo gek op hem was, heel veel van hem hield en er niet aan twijfelde dat ik met hem de rest van mijn leven gelukkig kon zijn, die was er niet meer.
Ik heb uiteindelijk de knoop doorgehakt en ben bij mijn vriend weg gegaan. En achteraf ben ik daar alleen maar heel erg blij om! Zeg ook vaak genoeg tegen mezelf, dit had ik veel eerder moeten doen, maar toen kon ik dat blijkbaar nog niet, dus misschien was de timing juist wel goed. Ik zit nu veel beter in mijn vel, ben weer helemaal happy met mezelf en weet dat ik de juiste keus heb gemaakt. Dat betekend niet dat het makkelijk is geweest en daarom wil ik je heel veel sterkte wensen de komende tijd. Je gaat weg bij iemand waar je geen ruzie mee hebt, waar je nog veel om geeft en die je niet verdrietig wilt zien (zeker niet als je dat verdriet zelf veroorzaakt hebt). Probeer bij je besluit te blijven, want als je na drie maanden weer terug gaat, is al het verdriet van nu voor niks geweest en na drie maanden kun je gewoon nog niet weten dat je nu misschien de verkeerde keuze hebt gemaakt. En dan ben je weer terug bij af....
Het is nu allemaal verwarrend, verdrietig en eng, maar ik kan alleen maar zeggen: hang in there, het verdriet (ook dat van jou, want ook jij mag verdrietig zijn om het verbreken van je relatie) wordt minder, er komt een nieuw huis met nieuwe spullen, en uiteindelijk ook weer een nieuwe relatie (en geloof me, er zijn echt andere jongen die heel erg lief zijn en waarbij je helemaal jezelf kunt zijn).
Heel veel sterkte de komende tijd!
vrijdag 25 juli 2008 om 09:25
Leentje,
jouw verhaal komt echt helemaal overeen met dat van mij.
Fijn om wat dat betreft ook een positieve reactie te lezen hoe het verder gaat. Dank je!
Gisteren heeft w. het aan zijn ouders verteld. Ze hadden het niet verwacht en vonden het heel erg. Verder zijn het niet zo'n praters (en w. ook niet) dus heb er verder niet veel over gehoord wat hun reactie was.
Ik heb het gisteren aan 4 vriendinnen verteld. Sommigen hadden het verwacht, anderen totaal niet, 1tje barstte zelfs in tranen uit toen ik het vertelde.
Nu moet ik het nog 1tje vertellen die op mijn 'prioriteitenlijstje' van vriendinnen staat, die ik het zelf wil vertellen, maar die is op vakantie. Dus die spreek ik volgende week wel.
Pfff, en dan is het dadelijk weekend.
Geen idee wat ik moet gaan doen. In ieder geval niet naar de kroeg. Heb geen zin in vragen oid van verschillende mensen. Nu een paar het weten, gaat het natuurlijk als een lopend vuurtje. Vooral in zo'n dorp als bij ons. En het zal door sommigen ook wel aangedikt worden. "Thila zal wel een ander hebben" zoiets zal er ook wel de wereld in geholpen worden.
Mensen vinden 't leuk om te roddelen.
xxx
jouw verhaal komt echt helemaal overeen met dat van mij.
Fijn om wat dat betreft ook een positieve reactie te lezen hoe het verder gaat. Dank je!
Gisteren heeft w. het aan zijn ouders verteld. Ze hadden het niet verwacht en vonden het heel erg. Verder zijn het niet zo'n praters (en w. ook niet) dus heb er verder niet veel over gehoord wat hun reactie was.
Ik heb het gisteren aan 4 vriendinnen verteld. Sommigen hadden het verwacht, anderen totaal niet, 1tje barstte zelfs in tranen uit toen ik het vertelde.
Nu moet ik het nog 1tje vertellen die op mijn 'prioriteitenlijstje' van vriendinnen staat, die ik het zelf wil vertellen, maar die is op vakantie. Dus die spreek ik volgende week wel.
Pfff, en dan is het dadelijk weekend.
Geen idee wat ik moet gaan doen. In ieder geval niet naar de kroeg. Heb geen zin in vragen oid van verschillende mensen. Nu een paar het weten, gaat het natuurlijk als een lopend vuurtje. Vooral in zo'n dorp als bij ons. En het zal door sommigen ook wel aangedikt worden. "Thila zal wel een ander hebben" zoiets zal er ook wel de wereld in geholpen worden.
Mensen vinden 't leuk om te roddelen.
xxx
vrijdag 25 juli 2008 om 10:54
Thila.. je hebt niet 1 positief verhaal, dat van mij ook hoor (zie begin van postings, toen ik reageerde). Ik heb er ook nooit spijt van gehad, had dezelfde leeftijd denk ik, en het was na 8 jaar. Had het veel eerder moeten doen, maar werd nogal door omgeving en familie beinvloed die mijn vriend van toen zo goed en lief voor mij vonden enz.
Roddelen is het best te bestrijden door open met mensen in gesprek te gaan en meteen te vertellen hoe het zit. Dan is de lol van speculaties er snel af.
Roddelen is het best te bestrijden door open met mensen in gesprek te gaan en meteen te vertellen hoe het zit. Dan is de lol van speculaties er snel af.
vrijdag 25 juli 2008 om 11:05
Klopt Bitterandsweet. Ik had het wel gelezen, jou reactie, dus heb al meerdere postings 'met goede afloop' gehad.
Bedankt!
Tegen de mensen die me ernaar vragen vertel ik gewoon eerlijk hoe het in elkaar zit inderdaad, maar dan zijn er toch nog altijd mensen die achter je rug om ook over je willen lullen.
Maar goed, daar maak ik me maar niet al te druk om. Zolang ik, en W. en mensen die dichtbij ons staan, maar weten hoe het in elkaar zit. Da's 't belangrijkste.
xx
Bedankt!
Tegen de mensen die me ernaar vragen vertel ik gewoon eerlijk hoe het in elkaar zit inderdaad, maar dan zijn er toch nog altijd mensen die achter je rug om ook over je willen lullen.
Maar goed, daar maak ik me maar niet al te druk om. Zolang ik, en W. en mensen die dichtbij ons staan, maar weten hoe het in elkaar zit. Da's 't belangrijkste.
xx
zaterdag 26 juli 2008 om 14:09
Beste Thila,
Wat goed dat je het gedaan hebt, ondanks je twijfels en je angsten!
Ik weet hoe moeilijk het is om alleen al de beslissing voor jezelf te maken... Ik zit in een soort gelijke situatie, heb ook twijfels en ben bang..Helaas ben ik nog niet zo dapper geweest om een beslissing te nemen!
Ik wou gewoon even zeggen: petje af!
Wat goed dat je het gedaan hebt, ondanks je twijfels en je angsten!
Ik weet hoe moeilijk het is om alleen al de beslissing voor jezelf te maken... Ik zit in een soort gelijke situatie, heb ook twijfels en ben bang..Helaas ben ik nog niet zo dapper geweest om een beslissing te nemen!
Ik wou gewoon even zeggen: petje af!
maandag 28 juli 2008 om 09:18
Hey Nikki,
wat vervelend dat je in een soortgelijke situatie zit.
Weet je wel al wat voor beslissing je gaat nemen?
Ben het hele weekend niet hier geweest. Heb opzich een redelijk weekend gehad. Ben veel met vriendinnen en zus wezen doen.
en heb samen met m'n moeder besloten dat ik vanaf woensdag weer thuis kom wonen. Dan kan mama zorgen dat m'n kamertje weer klaar is.
W. gaat proberen of hij het huis in zijn eentje op kan brengen, met behulp van zijn baas en ouders. Als dat lukt, dan hoeven we het niet te verkopen. Maar ik weet niet hoe het allemaal werkt met uitkopen enzo? Ik heb zelf zoiets van: "Laat maar, hij heeft het al moeilijk genoeg" bla bla bla.
maar goed, we zien wel hoe dat werkt.
Nou ik heb even niet zoveel tijd nog verder te schrijven hier.
Kom gauw weer terug.
Groetjes!
wat vervelend dat je in een soortgelijke situatie zit.
Weet je wel al wat voor beslissing je gaat nemen?
Ben het hele weekend niet hier geweest. Heb opzich een redelijk weekend gehad. Ben veel met vriendinnen en zus wezen doen.
en heb samen met m'n moeder besloten dat ik vanaf woensdag weer thuis kom wonen. Dan kan mama zorgen dat m'n kamertje weer klaar is.
W. gaat proberen of hij het huis in zijn eentje op kan brengen, met behulp van zijn baas en ouders. Als dat lukt, dan hoeven we het niet te verkopen. Maar ik weet niet hoe het allemaal werkt met uitkopen enzo? Ik heb zelf zoiets van: "Laat maar, hij heeft het al moeilijk genoeg" bla bla bla.
maar goed, we zien wel hoe dat werkt.
Nou ik heb even niet zoveel tijd nog verder te schrijven hier.
Kom gauw weer terug.
Groetjes!
vrijdag 1 augustus 2008 om 08:51
Sinds woensdag slaap ik weer thuis. Ik noem het niet echt 'thuis wonen' want dat klinkt nog zo raar.
't is meer of ik uit logeren ben.
Als ik nu zou moeten kiezen, dan zou ik acuut terug gaan naar W.
Maar ik wil het wel zeker een aantal maanden de tijd geven, om te checken of dat gevoel klopt.
't is raar zo hoor. Echt wennen aan de situatie. Kwestie van doorzetten nu, maar ik kom er wel.
xxx
't is meer of ik uit logeren ben.
Als ik nu zou moeten kiezen, dan zou ik acuut terug gaan naar W.
Maar ik wil het wel zeker een aantal maanden de tijd geven, om te checken of dat gevoel klopt.
't is raar zo hoor. Echt wennen aan de situatie. Kwestie van doorzetten nu, maar ik kom er wel.
xxx
vrijdag 1 augustus 2008 om 11:46
Geef het de tijd T. De omstandigheden, bij je ouders wonen, verdriet verwerken, zijn niet ideaal om nu een keus te maken.
Je hebt het niets voor niets uitgemaakt. Daar heb je redenen voor. Dat die nu wat naar de achtergrond verdwijnen omdat de situatie k** is, is normaal, maar moet niet jouw keus bepalen.
Hou nog even vol, dit is de moeilijkste tijd. Als je hier doorheen bent, komen de goede tijden weer en zul je zien dat je geen spijt hebt van je beslissing.
Sterkte en liefs.
Je hebt het niets voor niets uitgemaakt. Daar heb je redenen voor. Dat die nu wat naar de achtergrond verdwijnen omdat de situatie k** is, is normaal, maar moet niet jouw keus bepalen.
Hou nog even vol, dit is de moeilijkste tijd. Als je hier doorheen bent, komen de goede tijden weer en zul je zien dat je geen spijt hebt van je beslissing.
Sterkte en liefs.
vrijdag 1 augustus 2008 om 15:11
quote:bitterandsweet schreef op 01 augustus 2008 @ 11:46:
Hou nog even vol, dit is de moeilijkste tijd. Als je hier doorheen bent, komen de goede tijden weer en zul je zien dat je geen spijt hebt van je beslissing.
Sterkte en liefs.Dat denk ik ook. Het lijkt heel verleidelijk om terug te stappen omdat je daarmee zowel je eigen- als ook zijn pijn oplost. Dat is alleen een valkuil, want het helpt je eigenlijk niks verder. Ik denk dat je een doordachte keuze hebt gemaakt, dus hou je hieraan vast. Afstand helpt vaak en geeft je overzicht. Even doorbijten. Ga lekker op vakantie met een vriendin ofzo.
Hou nog even vol, dit is de moeilijkste tijd. Als je hier doorheen bent, komen de goede tijden weer en zul je zien dat je geen spijt hebt van je beslissing.
Sterkte en liefs.Dat denk ik ook. Het lijkt heel verleidelijk om terug te stappen omdat je daarmee zowel je eigen- als ook zijn pijn oplost. Dat is alleen een valkuil, want het helpt je eigenlijk niks verder. Ik denk dat je een doordachte keuze hebt gemaakt, dus hou je hieraan vast. Afstand helpt vaak en geeft je overzicht. Even doorbijten. Ga lekker op vakantie met een vriendin ofzo.
Clowns to the left of me..
vrijdag 1 augustus 2008 om 15:18
Je zit nu even in een hele vervelende situatie. Maar als ik de voorgeschiedenis lees, denk ik dat je de juiste keuze hebt gemaakt. Daar schiet je nu misschien gevoelsmatig even niets mee op, want nu doet het pijn en heb je daarnaast ook een heleboel praktische problemen. Maar de kans is groot dat je over twee of drie jaar een heel stuk gelukkiger bent en beter in je vel zit dan in de afgelopen jaren!
In ieder geval veel sterkte!
In ieder geval veel sterkte!