Zwanger
alle pijlers
Miskraam
woensdag 3 december 2014 om 10:25
Vorige week vrijdag hadden wij met 7 weken en 4 dagen onze eerste echo, spannend!
Helaas verliep dit veel anders dan verwacht... op de echo was alleen een vruchtzakje, en iets kleins te zien
wat vermoedelijk het begin van het vruchtje is geweest..
De verloskundig gaf aan dat het het beste was om het natuurlijk te laten komen.
Dit heb ik nu een aantal dagen geprobeerd, maar emotioneel gezien vind ik dit te zwaar.
Vanmiddag om half 4 heb ik nu afspraak in het ziekenhuis.
Helaas komt het net zo uit dat mijn vriend deze week voor 4 maanden naar het buitenland is vertrokken i.v.m. werk. Dus... ik sta er "alleen" voor. Vandaar dat ik dit topic geopend heb. Ik merk dat ik behoefte heb om er over te praten. Natuurlijk heb ik veel lieve mensen om me heen, die me proberen te steunen. Maar echt begrijpen, nee dat doen ze het niet... Wellicht dat er meer zijn die nu in dezelfde fase zitten en ook de behoefte voelen om het te delen. Ik vind het zo'n verwarrende tijd. M'n lijf vindt dat ik nog gewoon zwanger ben. M'n gedachten vliegen van "ik kan dit aan" naar "waarom moet dit mij nou over komen". Boos op m'n lijf, wat natuurlijk ook nergens op slaat.
Helaas verliep dit veel anders dan verwacht... op de echo was alleen een vruchtzakje, en iets kleins te zien
wat vermoedelijk het begin van het vruchtje is geweest..
De verloskundig gaf aan dat het het beste was om het natuurlijk te laten komen.
Dit heb ik nu een aantal dagen geprobeerd, maar emotioneel gezien vind ik dit te zwaar.
Vanmiddag om half 4 heb ik nu afspraak in het ziekenhuis.
Helaas komt het net zo uit dat mijn vriend deze week voor 4 maanden naar het buitenland is vertrokken i.v.m. werk. Dus... ik sta er "alleen" voor. Vandaar dat ik dit topic geopend heb. Ik merk dat ik behoefte heb om er over te praten. Natuurlijk heb ik veel lieve mensen om me heen, die me proberen te steunen. Maar echt begrijpen, nee dat doen ze het niet... Wellicht dat er meer zijn die nu in dezelfde fase zitten en ook de behoefte voelen om het te delen. Ik vind het zo'n verwarrende tijd. M'n lijf vindt dat ik nog gewoon zwanger ben. M'n gedachten vliegen van "ik kan dit aan" naar "waarom moet dit mij nou over komen". Boos op m'n lijf, wat natuurlijk ook nergens op slaat.
woensdag 3 december 2014 om 10:36
Sterkte! Wat naar ook om alleen te doen. Je gevoelens zijn herkenbaar, ik heb zelf 2 miskramen gehad en ik vond dat ik faalde. Ik heb zelf nooit geweten dat het mis was, maar nog niet aan het vloeien of zo. Ik begon te vloeien en bij echo bleek het dan inderdaad mis. Bij de eerste heb ik wel een curretage gehad, omdat we op vakantie gingen. Die curretage vond ik prima te doen, dagopname, 's middags weer thuis, nog 1 dag rustig aan gedaan en daarna ging het eigenlijk prima weer, lichamelijk dan. Emotioneel en wellicht ook hormonaal kostte het steeds een paar maanden om me weer goed te gaan voelen. Ga je alleen naar het ziekenhuis? Het lijkt me wel fijn om een goede vriendin of je moeder of zo mee te nemen. En als je gecurreteerd wordt ook als hulp die dag en wellicht de dag erna? Lijkt me lichamelijk ook wel zwaar om dan alles alleen te moeten doen. Nogmaals sterkte!
woensdag 3 december 2014 om 10:42
Dat wou ik je net vragen! Fijn om te lezen dat het uiteindelijk toch goed is gegaan!
M'n moeder gaat met me mee, daar logeer ik ook op het moment. Dat is heel fijn hoor, dus echt alleen ben ik niet.
Maar toch voelt het soms zo. De enige persoon die het echt begrijpt omdat hij het helemaal met mij mee maakte, die is er nu niet. Dat is niet anders, maar het maakt het soms wel extra moeilijk.
M'n moeder gaat met me mee, daar logeer ik ook op het moment. Dat is heel fijn hoor, dus echt alleen ben ik niet.
Maar toch voelt het soms zo. De enige persoon die het echt begrijpt omdat hij het helemaal met mij mee maakte, die is er nu niet. Dat is niet anders, maar het maakt het soms wel extra moeilijk.
woensdag 3 december 2014 om 11:16
Heb precies hetzelfde gehad. Ook een leeg vruchtzakje. Ook bij mij hebben ze eerst geprobeerd om te kijken of het vanzelf zou afvloeien. Toen dat na een week nog niet was gebeurt heb ik om een curettage gevraagd. Je lichaam denkt namelijk dat het zwanger is, met de bijbehorende verschijnselen als misselijk, moeheid enzovoort. Dat vond ik best vervelend. Uiteindelijk hebben ze in het ziekenhuis het lege vruchtzakje weggehaald.
Vrij snel daarna was ik weer zwanger, mijn zoon is inmiddels 12.
Ik vond het niet leuk deze miskraam, maar ik ben niet echt boos of verdrietig geweest. Ik dacht; het is niet voor niets dat mijn lichaam dit afstoot. Wellicht was er iets niet goed en wie weet waar ik voor bespaard ben gebleven.
Maar een ieder ervaart het weer anders natuurlijk.
Balen dat je vriend er niet is. Veel sterkte ermee.
Vrij snel daarna was ik weer zwanger, mijn zoon is inmiddels 12.
Ik vond het niet leuk deze miskraam, maar ik ben niet echt boos of verdrietig geweest. Ik dacht; het is niet voor niets dat mijn lichaam dit afstoot. Wellicht was er iets niet goed en wie weet waar ik voor bespaard ben gebleven.
Maar een ieder ervaart het weer anders natuurlijk.
Balen dat je vriend er niet is. Veel sterkte ermee.
woensdag 3 december 2014 om 11:26
Meis toch, wat erg voor je!!
Heel veel sterkte in deze rottijd, helaas kan ik er over meepraten. Ikzelf heb 2,5 week een miskraam gehad van een tweeling. Deze deden het heel goed, maar bij week 10 zijn ze beiden gestopt. Het is overigens niet mij eerste miskraam. Maar het blijf hoe dan ook een gevoelig onderwerp............
Ik begrijp hoe je je voelt, je voelt je onbegrepen ondanks de steun. De reden is gewoon dat hormonen nu heel erg veel met je doen in deze periode, het lichaam is van slag. Het gevoel dat het jou schuld is, pff ik ken het allemaal.
Maar vergeet niet dat je hier om mag rouwen. Voor jou is dit ook zoveel pijnlijker dan voor wie dan ook, zij weten gewoon niet hoe jij je voelt. En dat blijft ook nog wel even.
Het is moeilijk om blijdschap te voelen en vervolgens van die roze wolk te worden afgeduwd....
Je droom alles is in 1 x weg.... Verdrietig is het allemaal.......
Hopelijk zul je snel een weg vinden om dit te kunnen verwerken, en ja uit ervaring weet ik dat de 1 er anders mee omgaat als de andere, maar doe waar je goed bij voelt.
Het is alleen balen dat je vriend nu in ene ook weg is.... Dat lijkt mij ook heel erg moeilijk, maar je moet nergens alleen heen gaan. Niet alleen naar het ziekenhuis enz.
Bij mij zijn de bloedingen nu gestopt, dus ik hoop dat ik weer de draad kan oppakken en nu is het weer afwachten wanneer je cyclus weer op gang komt!
Ik hoop dat 2015 een goed en een gezond jaar voor jullie zal worden!!
sterkte meid, ik zal aan je denken.....
Heel veel sterkte in deze rottijd, helaas kan ik er over meepraten. Ikzelf heb 2,5 week een miskraam gehad van een tweeling. Deze deden het heel goed, maar bij week 10 zijn ze beiden gestopt. Het is overigens niet mij eerste miskraam. Maar het blijf hoe dan ook een gevoelig onderwerp............
Ik begrijp hoe je je voelt, je voelt je onbegrepen ondanks de steun. De reden is gewoon dat hormonen nu heel erg veel met je doen in deze periode, het lichaam is van slag. Het gevoel dat het jou schuld is, pff ik ken het allemaal.
Maar vergeet niet dat je hier om mag rouwen. Voor jou is dit ook zoveel pijnlijker dan voor wie dan ook, zij weten gewoon niet hoe jij je voelt. En dat blijft ook nog wel even.
Het is moeilijk om blijdschap te voelen en vervolgens van die roze wolk te worden afgeduwd....
Je droom alles is in 1 x weg.... Verdrietig is het allemaal.......
Hopelijk zul je snel een weg vinden om dit te kunnen verwerken, en ja uit ervaring weet ik dat de 1 er anders mee omgaat als de andere, maar doe waar je goed bij voelt.
Het is alleen balen dat je vriend nu in ene ook weg is.... Dat lijkt mij ook heel erg moeilijk, maar je moet nergens alleen heen gaan. Niet alleen naar het ziekenhuis enz.
Bij mij zijn de bloedingen nu gestopt, dus ik hoop dat ik weer de draad kan oppakken en nu is het weer afwachten wanneer je cyclus weer op gang komt!
Ik hoop dat 2015 een goed en een gezond jaar voor jullie zal worden!!
sterkte meid, ik zal aan je denken.....
woensdag 3 december 2014 om 11:58
Wat vervelend voor je, chocolaatje! Ik heb zelf drie jaar geleden een miskraam gehad bij 8 weken en dat deed meer met me dan ik had verwacht. Ineens viel mijn beeld van de toekomst in duigen en moest ik alles bijstellen. Veel erover praten heeft mij toen geholpen.
Sterkte!
Ik heb nu trouwens een zoontje van 1.
Sterkte!
Ik heb nu trouwens een zoontje van 1.
woensdag 3 december 2014 om 13:07
Bedankt voor jullie lieve reacties..
Op het moment wil ik graag dat de zwangerschapskwaaltjes gewoon weg zijn, dus ben blij dat ik straks terecht kan. Nomi, ook veel sterkte. Bij jou is het ook nog zo vers.
Hoe deden jullie dat met werken? Ik werk nu niet, omdat ik niet wist wanneer het op gang zou komen en ik kan niet zomaar weg als er iets is.
Helaas kan m'n vriend niet terug komen, ik ga over 2 maanden naar hem toe. Het is ruim 10 uur vliegen, dus eventjes bij elkaar zijn zit er gewoon niet in. We hebben overwogen om te vragen of hij later weg mocht, maar ik zag al zo tegen het afscheid op.. nu hebben we dat gelukkig achter de rug en kan ik me hierop gaan richten.
Op het moment wil ik graag dat de zwangerschapskwaaltjes gewoon weg zijn, dus ben blij dat ik straks terecht kan. Nomi, ook veel sterkte. Bij jou is het ook nog zo vers.
Hoe deden jullie dat met werken? Ik werk nu niet, omdat ik niet wist wanneer het op gang zou komen en ik kan niet zomaar weg als er iets is.
Helaas kan m'n vriend niet terug komen, ik ga over 2 maanden naar hem toe. Het is ruim 10 uur vliegen, dus eventjes bij elkaar zijn zit er gewoon niet in. We hebben overwogen om te vragen of hij later weg mocht, maar ik zag al zo tegen het afscheid op.. nu hebben we dat gelukkig achter de rug en kan ik me hierop gaan richten.
woensdag 3 december 2014 om 14:19
De eerste miskraam heb ik via de natuurlijke manier laten komen, ik was destijds gewoon aan het werk. Toen ik echter soort van weeen kreeg ben ik naar huis gegaan. ik ben toen 1,5 dag thuis gebleven.
Ditmaal de middag dat ik het hoorde ben ik naar huis gegaan, verder ben ik gaan werken.
De dag van de curretage was op donderdag en toen ben ik vrijdags thuis gebleven ivm narcose en hevige bloedingen.
De maandag ben ik weer gaan werken, maar dat was puur omdat ik gewoon afleiding zocht. Wil niet zeggen dat het een makkelijke week was, maar ach thuiszitten is ook niet alles. Maar de meningen zijn er over verdeeld, daarom zei ik al de 1 is de ander niet. Sommige mensen blijven wel 2 weken thuis, doe gewoon waar je goed bij voelt.
En ik neem aan dat je werk het wel zal begrijpen..... Ik kreeg te horen dat ze niet hadden verwacht dat ik zo snel kwam werken, maar mijn werk is ook belangrijk voor mij. En ja daar moet ik toch van eten denk ik altijd.
Je zwangerschapskwaaltjes blijven nog wel even, je lichaam is nog dingen aan het aanmaken waardoor je lichaam nog denkt dat je zwanger bent. Pas als het lichaam doorheeft : Hey hier klopt iets niet, dan zal je lichaam het ook gaan ruimen ( klinkt gemeen ) maar dan zal het loslaten......
Ik had na de curretage hele erge zwangerschapsymptomen en die had ik in de zwangerschap niet.
Ook heel confronterend maar ja, je lichaam moet ook weer ontzwangeren. Dus je moet het echt even tijd geven hoe moeilijk het ook is.
Ik wens je sterkte de komende tijd en hopelijk zal je in 2015 betere kansen hebben....
Ditmaal de middag dat ik het hoorde ben ik naar huis gegaan, verder ben ik gaan werken.
De dag van de curretage was op donderdag en toen ben ik vrijdags thuis gebleven ivm narcose en hevige bloedingen.
De maandag ben ik weer gaan werken, maar dat was puur omdat ik gewoon afleiding zocht. Wil niet zeggen dat het een makkelijke week was, maar ach thuiszitten is ook niet alles. Maar de meningen zijn er over verdeeld, daarom zei ik al de 1 is de ander niet. Sommige mensen blijven wel 2 weken thuis, doe gewoon waar je goed bij voelt.
En ik neem aan dat je werk het wel zal begrijpen..... Ik kreeg te horen dat ze niet hadden verwacht dat ik zo snel kwam werken, maar mijn werk is ook belangrijk voor mij. En ja daar moet ik toch van eten denk ik altijd.
Je zwangerschapskwaaltjes blijven nog wel even, je lichaam is nog dingen aan het aanmaken waardoor je lichaam nog denkt dat je zwanger bent. Pas als het lichaam doorheeft : Hey hier klopt iets niet, dan zal je lichaam het ook gaan ruimen ( klinkt gemeen ) maar dan zal het loslaten......
Ik had na de curretage hele erge zwangerschapsymptomen en die had ik in de zwangerschap niet.
Ook heel confronterend maar ja, je lichaam moet ook weer ontzwangeren. Dus je moet het echt even tijd geven hoe moeilijk het ook is.
Ik wens je sterkte de komende tijd en hopelijk zal je in 2015 betere kansen hebben....
woensdag 3 december 2014 om 14:52
Ik heb beide keren gewoon gewerkt, maar bij mij begon het ook langzaam beide keren en ik kan wel weg als het opeens heftig zou zijn geworden. Mijn ervaring was ook, beide keren, dat mijn lijf leek te wachten tot ik veilig thuis was voor de krampen en het bloedverlies heftiger werden. Ik vond werken ook wel een prettige afleiding trouwens.
woensdag 3 december 2014 om 20:06
donderdag 4 december 2014 om 09:02
Veel sterkte chocolaatje! Ik leef enorm met je mee. We schreven kortgeleden nog blij in het zwanger-topic en nu helaas in deze.
Bij mij was het daarentegen zelf op gang gekomen en is het afgelopen dinsdag mis gegaan. Het weekend ervoor veel pijn gehad. Er zat een bloedstolsel en het kon beide kanten op. Helaas viel het muntje de andere kant op. Ik ga maandag ook weer aan het werk.
Bij mij was het daarentegen zelf op gang gekomen en is het afgelopen dinsdag mis gegaan. Het weekend ervoor veel pijn gehad. Er zat een bloedstolsel en het kon beide kanten op. Helaas viel het muntje de andere kant op. Ik ga maandag ook weer aan het werk.
donderdag 4 december 2014 om 12:15
Ik had nog gekeken of ik je een privé berichtje kon sturen loves, maar kwam er niet uit. Ik had je nog gevolgd in het andere topic en hoopte zo dat het goed zou gaan...
Hoe voel je je nu? Trek je het een beetje?
Hier gaat het zo wisselend, de ene keer in tranen, het andere moment wel prima. Merk nog weinig van de cytotec, maar het zal z'n tijd nodig hebben.
Vanmorgen erg fijn telefoon gesprek met m'n leidinggevende, ook even bijgepraat over het werk. Merk dat ik zin heb om weer aan de slag te gaan, even wat afleiding.
Hoe voel je je nu? Trek je het een beetje?
Hier gaat het zo wisselend, de ene keer in tranen, het andere moment wel prima. Merk nog weinig van de cytotec, maar het zal z'n tijd nodig hebben.
Vanmorgen erg fijn telefoon gesprek met m'n leidinggevende, ook even bijgepraat over het werk. Merk dat ik zin heb om weer aan de slag te gaan, even wat afleiding.
donderdag 4 december 2014 om 13:12
Hoi chocolaatje! Hier gaat het precies hetzelfde. Als ik eraan denk of het erover heb, barst ik zo weer ik tranen uit. Naar omstandigheden voel ik me redelijk goed. Fysiek weer bijna zoals voor de zwangerschap. De pijn en de krampen waren ook niet alles. Hopelijk gaat alles bij jou goed de komende dagen. Ik blijf je volgen op dit topic.
Heb zelf ook zin om maandag weer te werken, ben wel blij dat ik vandaag en morgen nog niet ga. Mentaal nog even voorbereiden op de vragen of ik alweer wat beter ben. Zal ook wel raar en confronterend zijn. Alleen m'n leidinggevende weet wat er echt aan de hand is.
Kun je goed contact houden met je vriend? Via Skype ofzo?
Sterkte de komende dagen!
Heb zelf ook zin om maandag weer te werken, ben wel blij dat ik vandaag en morgen nog niet ga. Mentaal nog even voorbereiden op de vragen of ik alweer wat beter ben. Zal ook wel raar en confronterend zijn. Alleen m'n leidinggevende weet wat er echt aan de hand is.
Kun je goed contact houden met je vriend? Via Skype ofzo?
Sterkte de komende dagen!
donderdag 4 december 2014 om 14:13
Ik werk in een vrij hecht team, bestaande uit alleen maar vrouwen. We hebben een groepsapp, daarin heb ik ze maar op de hoogte gebracht.. maandag zal wel even moeilijk zijn, eerst even alle ogen op mij. Maar, we moeten er maar even door heen.
Ik heb ook dat als ik het mezelf hoor zeggen, ik ineens weer verdrietig word..
Dan besef ik ineens weer dat het over mij gaat.
Ik hoop dat alles straks schoon is en dat m'n cyclus weer gewoon op gang komt.
Het voelt nu als een zware menstruatie, maar er komt nog niet zo veel.
M'n vriend heeft veel gedoe gehad onderweg, veel vertraging, dus is gisteravond pas aangekomen in plaats van maandag. Via de app wel regelmatig contact gehad. Als het goed is Skypen we vandaag even.
Ik heb ook dat als ik het mezelf hoor zeggen, ik ineens weer verdrietig word..
Dan besef ik ineens weer dat het over mij gaat.
Ik hoop dat alles straks schoon is en dat m'n cyclus weer gewoon op gang komt.
Het voelt nu als een zware menstruatie, maar er komt nog niet zo veel.
M'n vriend heeft veel gedoe gehad onderweg, veel vertraging, dus is gisteravond pas aangekomen in plaats van maandag. Via de app wel regelmatig contact gehad. Als het goed is Skypen we vandaag even.
donderdag 4 december 2014 om 15:26
Lijkt me ook wel weer fijn dat je collega's ervan weten. Maar het voelt dan ook wel weer echt. Ik voel me op het werk hopelijk 'in een andere wereld' ofzo. Heeft allebei voor- en nadelen. Moeten we even doorheen.
Nu is het inderdaad afwachten hoe het met de cyclus gaat. Hoe lang is je vriend weg?
Hoe lang hebben andere lezers gewacht met opnieuw zwanger worden? Ondanks dat het net twee dagen geleden is, krijg ik alweer de kriebels. Maar misschien is het verstandig om nog even 1 of 2 menstruaties te wachten. Moet sowieso over twee weken een negatieve test hebben. Hopelijk is dat het geval.
Nu is het inderdaad afwachten hoe het met de cyclus gaat. Hoe lang is je vriend weg?
Hoe lang hebben andere lezers gewacht met opnieuw zwanger worden? Ondanks dat het net twee dagen geleden is, krijg ik alweer de kriebels. Maar misschien is het verstandig om nog even 1 of 2 menstruaties te wachten. Moet sowieso over twee weken een negatieve test hebben. Hopelijk is dat het geval.
donderdag 4 december 2014 om 16:53
4 maanden is hij weg, op de helft vlieg ik naar hem toe. En tja, ook ik denk, als ik dan net m'n eisprong heb... Ik zit midden in m'n miskraam!
Toch helpt het wel om stiekem te dromen over wat er hopelijk ooit weer komen gaat.
Ik ben nu wel verplicht om twee maanden rustig aan te doen en het verdriet aan te gaan. De arts zei dat het medisch gezien geen probleem was om meteen weer door te gaan.
Toch helpt het wel om stiekem te dromen over wat er hopelijk ooit weer komen gaat.
Ik ben nu wel verplicht om twee maanden rustig aan te doen en het verdriet aan te gaan. De arts zei dat het medisch gezien geen probleem was om meteen weer door te gaan.
zondag 4 januari 2015 om 21:43
Hoi allemaal, 20 dec Had ik voor de eerste keer een positieve test. Gisteren bloedverlies eerst helder rood,,echo gehad in het ziekenhuis gehad zien alleen een vruchtzakje. Vandaag na nog een beetje oud bloed is het bloeden gestopt. Donderdag moet ik terug voor een echo om te zien of er echt geen hartje klopt. Verloskundige zegt dat ik hier zeker niet van uit moet gaan. Hoelang ik zwanger was weet ik niet ivm net verwijderen van spiraal. Verloskundige zei zeker 6 weken. Toch hou ik hoop voor donderdag wat denken jullie
