Gezondheid alle pijlers

Jong en burnout

09-08-2014 22:22 3005 berichten
Alle reacties Link kopieren
Hallo, al een jaar lees ik soms op forums omdat herkenning vaak toch soort van helpt op slechte momenten.. Nu toch eens m'n eigen verhaal in t kort, omdat ik graag wil weten of er meer jonge meiden (ik word 30 binnenkort) zijn, die niet zozeer door 60urige werkweken, maar vooral door karakter eigenschappen (onzeker, altijd aan verwachtingen willen voldoen, perfectionistisch daardoor en te groot verantwoordelijkheidsgevoel .. En kan nog wel even doorgaan;-)) een fikse burnout hebben gekregen?

Ik ben nu iets meer dan een jaar bewust bezig met m'n herstel van m'n burnout. Ik werk met patienten/cliënten , heb zo'n 1,5mnd even helemaal niks met werk gedaan, daarna wekenlang alleen 2x2/3x2u niet werkgerelateerde taken (dus geen dossiers of patienten zien). Momenteel werk ik zo'n 18-20u (4dgn 5u, werk normaal 32u) en afgelopen week weer de zoveelste terugval die dan weer even onzeker maakt...

Krijg best de ruimte van Leidinggevende met wie ik goed contact en en hetzelfde met prettige bedrijfsarts. Destijds begonnen met een coachingstraject (zelf geregeld, maar mede dankzij werk kunnen doen) en momenteel bij psych / cognitief gedragstherapeut ivm paniekaanvallen en Haptotherapie omdat ik zo enorm in m'n hoofd zit en nadenk en niet meer (misschien nooit echt?) wat ik echt voel.

Zet je allemaal enorm aan t denken en daardoor vind je jezelf ook niet echt leuk... Negatievere kanten van je persoonlijkheid worden tenslotte versterkt. Vraag je je soms af of t écht wel goed komt ooit, en wanneer het nou weer normaal is... Dingen spontaan doen, zonder echt nadenken en 'gewoon' genieten. Waar dat jaar gebleven is, snap ik soms niet.

Iedere dag bijna wel voel ik nog wel iets, misselijk of moe of hoofdpijn. Soms sta ik echt wel weer te zingen en te genieten van leuke dingen! Maar afspraken plan ik nog steeds weinig, zodat ik niks 'moet', en zelfs leuke vooruitzichten gepaard gaan met spanning vooraf..'voel ik me daar straks niet 'ziek' of word ik misselijk, angst voor de angst... Lastig!

Af en toe langs huisarts, om toch even dan weer dit of dan weer da voor mezelf uit te sluiten... Volgens mij ook 'normaal' met burnout, je afvragen of er toch niet nog iets fysieks aan onderligt soms.

Ik heb een superlieve vriend, echt m'n grote steun , terwijl het voor hem ook allemaal lastig is natuurlijk.

Nou, dit is nog de korte versie;-).



Ben benieuwd of er anderen zijn op dit moment in dezelfde situatie, of geweest. En hoe ze hier mee omgaan/gingen? Als t ook al een jaar duurt en je er nog niet bent... En hoe je dat met opbouwen doet, zeker evt met een beroep waar je met klanten/patienten/ anderen te maken hebt.
Ben ook trots op jullie! We komen, of zijn, er allemaal wel! Die wijsheid neem je toch maar mooi je leven mee!



Ik ga me zo maar eens klaar maar voor de gym. Heb een vrijkaartje voor de luukse gym, met zwembad en sauna's, dus zo maar even een beetje -rustig- badderen. Another first (sinds BO)!

Gisteren met mijn psych besproken dat ik in het nieuwe jaar eens kijk om mee te gaan doen met zijn therapeutische hardloopgroep tegen depressie. Niet dat ik zo graag wil hardlopen, eigenlijk lijkt het me een brug te ver, maar omdat ik me nog afvraag of het me lukt om goed grenzen aan te geven in sociale context, lijkt me dat wel een interessant experiment. Want ik weet, ik zal voortdurend heel erg op mijn grenzen moet letten en die zullen heel snel overschreden zijn. En dan heeft de groep dus allemaal geen burnout maar depressie, dus zal ik me vast ongemakkelijk voelen als ik na 30 meter alweer even bij moet puffen... is wel op een atletiekparcours, niet dat iedereen op me moet wachten, dat zou wat al te zwaar worden



Maar goed, eerst nog een beetje meer conditie kweken, te beginnen bij: zwemmen. Fijne grijze herfstdag allemaal!
Alle reacties Link kopieren
Hallokes allemaal!



We zijn met z'n allen echt goed bezig!



Ik heb nog niet zoveel geleerd van mijn burnout, ben nu ongeveer twee maanden thuis. De lijstjes die hier voorbij komen zijn wel heel herkenbaar. Wel heb ik al beter geleerd om naar mijn lichaam te luisteren. Was het afgelopen jaar best wat kilo's bijgekomen. Doordat ik meer at, omdat altijd moe was en toch wilde doorgaan. Eet nu weer normaal en de kilo's vliegen er af (oef).



Fijn dat het zo goed gaat met je vierpotige wandelvriendje, Bloem. Klinkt zalig een gym met zwembad + sauna. Ervan genoten? Ben toevallig vorige week ook weer voor de eerste keer gaan zwemmen. Het zwembad in onze gemeente heeft naast een wedstrijdbad, ook een recreatiebad. Daar op mijn gemakske baantje getrokken (de 65+ doen dat daar ook), was heel relaxt. Mezelf daarna beloond met een bubbelbadje met lavendelgeur.





Fijn weekend allemaal!
Always believe that something wonderful is about to happen.
Ik merk wel dat ik nu echt meer aan het leren ben, nu wel. Wil ook aan de slag met mindfulness, en bijvoorbeeld dingen als heel bewust mijn koffie drinken in plaats van dat achter de computer te doen. En ik moet nog leren dat bv televisie kijken mag zonder dat ik gelijk iets aan het haken of breien ben. Hetzelfde verhaal met blogjes lezen en zo. En andersom moet ik dat meditatieve gevoel van handwerken weer eens oppakken, zonder dat ik gelijk ook iets met mijn hoofd wil doen. Ik ben dus nog steeds goed in multi'tasken' en eigenlijk is dat dus niet goed voor me.
Hee allemaal!



Vienna, lekker, jij ook zwemmen! Ik vond het erg fijn. En wat lekker was die sauna! Voelt (en ruikt) zo Scandinavisch, mmm. En heel fijn dat er lekker weinig mensen waren, dat heb je dan natuurlijk met zo'n luukse gym, jammer dat het zo duur is om echt lid te worden, dan ga ik toch maar beter in het gemeentebad. Zonder sauna :(



@Vienna ik weet dus ook nog niet echt wat ik geleerd heb, maar dat zullen we ook pas achteraf echt goed kunnen beoordelen denk ik. Misschien hebben we al meer geleerd dan we denken. Is goed naar je lichaam leren luisteren al wel de sleutel, dat zoiets ons niet nog eens gebeurt. Ik zit mezelf vaak genoeg op te zwepen, dat ik mezelf in deze periode moet 'heruitvinden', become who you really are, dat ik kan terugkijken en zeggen dat de burnout het beste is wat me ooit is overkomen. Maar misschien hoeft het helemaal niet zo groot allemaal, is het meer dat je weer vertrouwen gaat krijgen in je lichaam en geest en je eigen veerkrachtigheid, dat je bewust bent dat je grenzen hebt en dat je een beetje beter naar je lichaam hebt leren luisteren. Zal voor iedereen natuurlijk ook weer anders zijn.



@knuffeltijgertje, heel herkenbaar, die hang naar multitasken. Moeilijk om eruit te krijgen, vind ik zelf... Maar wat fijn dat handwerk zo fijn meditatief voor je werkt!



Vanavond een borrel van werkrelaties, ook weer a first, beetje spannend en jammer dat ik niet zo goed heb geslapen vannacht. Aan de ene kant wil ik wel open zijn over mijn burnout, het is ook niet dat ik me er voor schaam, maar ik wil ook weer niet dat het nadelig is voor mijn carriereperspectief (omdat ik geen baan heb nu), dus nog een beetje lastig hoe ik mezelf moet presenteren. Opzich kan je dingen makkelijk verbloemen met termen als 'beetje overwerkt geraakt, even tijd voor mezelf, orienteren, sabbatical' blabla... Maar ik vind het wel heel dapper als mensen echt open zijn, aan die mensen en hun verhalen heb ik ook zoveel gehad. Nou ja we zien het wel.



fijne dag allemaal! Hebben jullie al een kerstboom (al dan niet anti-kitten van papier)?
Wij hebben al een kerstboompje, een kleine nepperd die ik als student voor 2 euro bij de Action kocht. Hij doet het nog steeds prima, en ik vind het wel grappig dat hij nog steeds mooier is dan die boompjes die tien keer zoveel kosten bij de Intratuin

Paar zelfgemaakte en zo ballen erin, wat wit lint en wat lichtjes, en hij is klaar. Staat rustig en feestelijk en is zo gedaan, heerlijk.
Dank jullie wel voor je antwoorden. Heel herkenbaar. Echt knap dat jullie jullie gedrag proberen en weten aan te passen.



Met mij gaat het beter. Het is minder druk op het werk en ik neem bewuster pauze. Ook doe ik minder tegelijkertijd. Dit gaat goed omdat ik me er nu van bewust en ik door mijn huidige werkbelasting een beter overzicht heb.

De uitdaging is nu dit tijdens drukkere periodes ook vol te houden.



Het lijkt trouwens wel dat bepaalde eigenschappen mij als kind/puber heel veel opleverden, maar dat ik nu als volwassene op de werkvloer juist 'gestraft' wordt voor mijn zorgvuldigheid en verantwoordelijkheidsgevoel. Ervaren jullie dit ook zo?



Geniet van het weekend!
Alle reacties Link kopieren
Als ik Bloem zo lees, herken ik wel dat je bij alle 'nieuwe stappen' (sinds burnout dan) je beseft dat t weer de eerste keer is dat je dat doet.. Hebben anderen dit ook zo? Ik nog steeds wel... Hoop dat t ooit slijt;-).

Bloem, met hoeveel spanning gaat t bij jou nog gepaard zulke 'nieuwe' dingen? Ik had dus enorme last van onbewust wanscenarios bedenken... Waardoor ik soort paniek-angst aanval creëerde, en erg tegen alles op ging zien, door de enorme misselijk en soms zelfs echt overgeven, die t dan opriep!

Super knap dus, dus jij dit soort dingen met werkrelaties nu al doet:-)!! Mag je echt trots op zijn:-)!



Hier nog geen kerstboom (in welke variant dan ook;-)). Twijfel toch nog over echte boom evt, alleen wat kleiner, en dan maar extra streng zijn voor de katjes... Vandaag iig het huis in kerstsferen brengen! Ziek zijn is gelukkig bijna over:-), nu vooral nog lekker verkouden. Maar dat kan maakt niet zoveel uit:-)!

Goed weekend allemaal!!

Enne, leuke tip. Ik lees net dat er in t hele land vanaf 20u vanavond kans is om meerdere vallende sterren te zien!! Check nu.nl!

Lijkt me mooi gezicht, als ze hopelijk helder genoeg is!
Alle reacties Link kopieren
Rubber ducky, ik herken jouw laatste vraag niet echt. Kben als volwassene sowieso wel anders dan als kind, was vroeger heel verlegen en introvert.. Sinds m'n 16/17e juist wat extraverter geworden en makkelijker in contacten maken enz...

Heb iig niet echt t gevoel dat dingen die destijds me hielpen, me nu tegenwerken... Vervelend dat jij t zo ervaart!
@inge, zelf hang ik altijd houten dingetjes in de kerstboom, is al wat meer poes-proof! Wel gezellig toch, ga vandaag ook een kerstboom halen!



Dat ik AD gebruik scheelt natuurlijk een behoorlijk stuk qua angst voor de angst en dit soort events. Ik vind het nu juist wel leuk, om dingen weer voor het eerst te doen! Voelt steeds als een kleine overwinning. Ik ben dan wel nerveus maar is nog wel onder control. Maar het is tweeledig: ik heb toen ik een jaar of 20 was een tijdje een angststoornis gehad en daar wel geleerd om steeds mijn angsten aan te gaan, niet vermijden maar gewoon doen, ondanks de angst, hyperventilatie etc. En dat heeft me wel veel gebracht, maar anderzijds ook misschien wel gezorgd dat ik vaak over mijn gevoel heenstap, en me dus ook een burnout in kon werken.



Het ging best wel goed! OK, ik had wel even een wijntje nodig om de awkwardness te breken- het was de eerste keer dat ik weer voet zette in het gebouw waar ik 5 jaar heb gewerkt, er ligt toch wel een klein trauma daar. Maar de leuke mensen reageerden heel enthousiast en leuk! 2 mensen reageerden wel een beetje irritant, en natuurlijk heb ik me daar dan toch wel nog 's avonds in mijn bed over lopen opwinden... En ook nog wat verhalen over mijn ex-bazin, die echt niks maar dan ook niks heeft geleerd van wat mij is overkomen. En het is niet dat ik alle schuld mij anderen leg, ik heb het me helemaal laten gebeuren. Maar dat werknemers die zich een dag ziekmelden rancuneus worden behandeld omdat dat gezien wordt als gebrek aan loyaliteit, en meer van dat soort dingen, ik kan me er wel echt boos om maken. Dus dat heb ik dan ook 's avonds in mijn bedje flink gedaan

Maar stoor me er wel aan dat ik me er dan weer zo door mee laat slepen. Terwijl: het is mijn probleem (lekker) helemaal niet meer.



@Rubber_Ducky, ik herken het deels wat je zegt. Bepaalde eigenschappen heb je door omstandigheden (in je jeugd) ontwikkeld en die hebben je lang veel gebracht, maar zijn langzamerhand een blok aan je been aan het worden. Bij mij is het hoge eisen aan mezelf stellen (niet alleen w.b. werk maar over mijn hele leven en handelen) en inderdaad ook een groot verantwoordelijkheidsgevoel. Ik vind dat erg lastig, om dat te veranderen. Ik hoop nog dat wijsheid komt met de tijd Ik zie inmiddels wel in dat het me meer kost dan oplevert.



@knuffeltijgertje, wat leuk dat je je kerstballen zelf maakt!



groetjes!
Alle reacties Link kopieren
Ohja je had ook al AD! Die had ik het eerste jaar niet... Ook wel veel van geleerd, ik deed ook wel dingen ondanks de angstaanval, maar kostte dan zoveel energie dat t niet leuk meer was of ik alsnog in combi door de burnout enorm snel moe werd of na afloop veel tijd nodig had om bij te komen.

Nieuwe dingen vind ik nu ook steeds leuk (en zo niet, weet ik dat ik t eigenlijk gewoon niet moet doen;-)) en geeft telkens een trots gevoel van een mijlpaal:-). Maar idd pas sinds de AD, dat dat echt lukt!

Een vriendin van me had ook een burnout vorig jaar, maar zonder doe angst klachten... Lijkt me enorm schelen in je energie opbouw. Al leer ik wel weer extra goed luisteren naar mijn lijf erdoor, soms iets te goed haha



Ach, zo heeft iedereen z'n eigen variant en dus ook duur/ therapie/ leerpunten:-)
Alle reacties Link kopieren
Ok, ik ben niet helemaal helder. Zag AD staan en las: Algemeen Dagblad. Euh? Hoezo jullie hebben het Algemeen Dagblad? Pas toen ik hem nog een keer las, had ik door dat het over anti-depri ging. Oeps!



Morgen een nieuwe poging doen om jullie post goed te lezen.



Fijne avond allemaal!
Always believe that something wonderful is about to happen.
Alle reacties Link kopieren
Haha ja dan wordt een bijzonder verhaal;-)



Check: 3 vallende 'sterren' gezien! Best mooi! Waren bewust even naar donkere plek gereden, want in de stad teveel licht.. Lekker opgewarmd in café, want t wordt nu toch wel echt koud!! Nu slapen, truste allemaal. X
Alle reacties Link kopieren
Ja, dat heb ik vaker. Heb het concentratievermogen van een goudvis . Gelukkig gaat het steeds beter en kan ik lachen om mijn stommiteiten.



Wat leuk dat je vallende sterren gezien hebt. Ook een wens gedaan? Hier was het te bewolkt. Dacht er eentje te zien tussen de wolken, alleen zei mijn man dat het een vliegtuis was. Hij liet mij wel eerst heel enthousiast zijn...



Jullie nog plannen voor vandaag? Wij gaan even naar de Kerstmarkt in het dorp en genieten van het mooie weer.
Always believe that something wonderful is about to happen.
Ik las ook steeds 'Algemeen Dagblad' Wist dat het iets anders moest zijn, maar durfde het steeds niet te vragen ...



Ik heb vanmorgen als diaken bij een kerkdienst in het plaatselijke verzorgingshuis gezeten. Eigenlijk is het heerlijk rustgevend, en het zet je toch weer even op je plek als je tussen de dementerende ouderen zit die niets meer 'kunnen moeten', en die al heel blij zijn dat ze met voor hun bekende liederen mee kunnen zingen of iemands hand vast kunnen houden.



Vanavond naar een vesper, man wil ook graag een keer in de kerk zitten, en ik vind een kerkdienst 'voor mezelf' ook wel fijn. Als je niets hoeft te doen zit je er natuurlijk toch heel anders ;) Verder hoef ik vandaag lekker niets van mezelf, behalve kerstmuziek luisteren en een poging doen die trui van mijn man nog voor de kerst af te krijgen ...
Alle reacties Link kopieren
Haha 'durf te vragen.nl'

Alles mag hier:-)



Jaaaaa....!!! Ik heb een boompje! toch vandaag wel een kleintje gehaald, en nu het donker is en de lichtjes zo gezellig branden, ben ik helemaal blij dat t toch gewoon gedaan hebben!! Ik hou van de gezelligheid van alle lichtjes en kaarsjes in huis, als de dagen zo donker zijn:-)

Zo... Moest m'n enthousiasme even kwijt;-)
goedemorgen!



wat goed knuffeltijgertje dat je als diaken werkt, en leuk ook. het lijkt me erg fijn dat je je geloof hebt in zo'n moeilijke periode. in het begin van mijn BO heb ik echt op mijn knietjes zitten bidden bij mijn bed, terwijl dat mij eigenlijk echt vreemd is. En nu heb ik wel nog, als ik in het bos loop en er zit een konijntje stil op het voetpad: is dit dan misschien de hand van God, het antwoord op mijn gebeden? Of, dacht ik ook eens, misschien zijn jullie dat wel Wisten jullie zeker nog niet he?



@vienna, ik denk er aan om met vriend deze lente op paardrijden te gaan. het lijkt ons zo fijn om met paard de bossen door te gaan. nu zal dat er voorlopig nog niet inzitten, maar vroeg me af hoe snel dat ongeveer kan? weet jij dat?



@inge, gefeli met je boom!



Vandaag weer eens lekker massage! fijne dag
Alle reacties Link kopieren
Wat fijn dat je steun hebt aan je geloof Knuffeltijgertje.



Een kerstboompje gehaald, helemaal super Inge. Gezellig die kerstsfeer in huis.



@ Bloem. Genoten van de massage? Leuk dat jullie willen gaan paardrijden. Al (veel) ervaring? In principe kun je ieder seizoen buiten rijden. In de winter zijn de meeste paarden wat drukker (door de koude) en rijden bij gladheid kan natuurlijk niet. In de zomer kun je veel last hebben van insecten (vooral dazen). Eigenlijk is de lente het mooiste seizoen om te rijden.



Vandaag mijn man zijn haren geknipt. De therapeut vroeg of ik zin had in een 'projectje', mag niets met werk te maken hebben en ik moet het leuk vinden. Op internet gezocht naar mogelijkheden en zo filmpjes over haren knippen gevonden op youtube. Er stond een hele duidelijke uitleg op en manlief wilde proefkonijn zijn. En het is gelukt! Super trots op mezelf.
Always believe that something wonderful is about to happen.
@vienna, wat leuk, en fijn dat je man proefkonijn wilde zijn

We hebben inderdaad geen enkele ervaring. Of, deze zomer 1 les gehad in Polen. Ik bedoel meer, hoeveel ervaring moet je hebben om buiten de manege te mogen rijden? Na een jaar les, of 3 maanden, of 3 jaar... Mag je uberhaubt wel buiten rijden met manage paarden?



xx!
Alle reacties Link kopieren
Hoi Bloem. Het is heel moeilijk om echt een eenduidig antwoord op je vraag te geven. Er zijn maneges en particulieren die beginners meteen mee op buitenrit nemen (dus onder begeleiding). Dat zou ik zelf niet aanraden, veiligheid boven alles en je wil er toch ook van genieten. Verder hangt het ervan af wat je precies wil doen, alleen stap en een beetje draf of ook galop en eventueel een sprongetje? Voor puur de basis (stapwandeling met een heel klein beetje draf) en met een begeleider mee, kan al met een paar lessen. Als je echt wil kunnen paardrijden heb je ongeveer een half jaar tot een jaar les nodig (1x/week en hangt ook sterk af van hoe snel je leert/ wel of niet prive les/ goede instructrice/ geschikt paard). De meeste maneges vragen dat je alle gangen beheerst en je paard goed onder controle hebt, voor je op buitenrit mag. Dat is ook mijn mening. Stel dat je paard verschiet of hij gaat toch in galop, dan wil je hier op een goede manier op anticiperen. Het is inderdaad zo dat de meeste maneges niet snel een paard mee zullen geven zonder dat er begeleiding meegaat. Als je een tijdje les gevolgd hebt, doen sommige dat wel. Ken er in NL slechts eentje die paarden verhuurt zonder eerst te moeten lessen en dat is het fjordenpaard.com. Hoop dat je iets hebt aan mijn uitleg. Als je nog vragen hebt, stel gerust.

Waar in Polen zijn jullie gaan rijden? Wat leuk dat je vriend ook meewilt.
Always believe that something wonderful is about to happen.
Hoi allemaal!



Weer even een bericht nadat ik even van de aardbodem verdwenen ben



Ik zit onderhand in de WW en het solliciteren gaat nog niet lekker. Met mij ging het even heel erg goed maar ik zit sinds 2 weken weer in een ongelooflijke dip. Alles lijkt even mis te gaan.



Voor mij een eye opener dat ik mijzelf nog even de tijd moet gunnen.



Ik zal later even bijlezen als dat te doen is Voor nu aan iedereen een knuffel en hoop dat het jullie allemaal goed / steeds beter af gaat!
Veel nieuwe namen lees ik, welkom ( al is de reden mssn wat minder leuk haha)



Fijn om jullie verhalen te lezen en goed om te lezen hoe jullie overal mee omgaan en wat het gevoel daarbij is. Ik heb me de afgelopen twee weken erg alleen gevoeld. Iedereen in mijn omgeving lijkt in sneltreinvaart te gaan. Ik hoor nieuwe banen, salarisverhogingen, hogere functies, dure vakanties, etc etc. Ik zit werkloos thuis en heb weinig puf en zin om te solliciteren. Het helpt ook niet mee dat ik een beetje verkouden ben haha.



Vandaag ben ik achter de computer gekropen om voor het UWV wat sollicitatieactiviteiten door te geven en moest aan jullie denken. Fijn om jullie weer te lezen en te lezen hoe het jullie allemaal vergaat
Underkoffer, vervelend voor je!
Sterkte en succes underkoffer.



Mensen zijn naar de buitenwereld veel positiever dan dat ze eigenlijk echt zijn. Laat je niet ontmoedigen door andermans succesverhalen.



Jouw tijd komt nog!
Alle reacties Link kopieren
Idd wat Rubberducky zegt, meestal zijn mensen enthousiast over de mooie nieuwe dingen die in hun leven gebeuren... Maar hoe ze zich echt voelen soms, wordt er niet bij gemeld;-).

Vergelijken heeft geen zin... En uberhaupt maar afvragen of je zulke dingen zou willen;-).

De kleine dingen of gebeurtenissen maken soms gelukkiger dan de grote!:-)

Succes!! Je dip kom je echt weer te boven, voelt alsof je weer diep valt.. Maar je bent supergoed op weg!! Die goede Flow kan je vast snel weer oppakken, gewoon blijven luisteren naar je lijf! Gun jezelf iets meer rust in de vaak toch al drukke en donkere, maar gezellig decembermaand!! Je doet t top!

Iedere dipje leert je weer nieuwe inzichten:-) en worden we dus nog sterker door!
Wauw, bedankt voor de lieve posts!



Ik weet ergens ook dat jullie helemaal gelijk hebben maar soms zit je er evht even te diep in. Ben allang blij dat ik nu ben waar ik ben, als in kijk naar waar ik een paar maanden geleden was

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven