Zwanger
alle pijlers
dilemma
zondag 21 december 2014 om 13:52
Hoi, sinds april dit jaar ben ik 40. Sinds juni heb ik een vriend. Hij heeft borderline en ik loop wat langzamer, moeilijker en heb moeite met mijn kortetermijngeheugen . Dit komt omdat ik ooit een ernstig auto-ongeluk heb meegemaakt. Ik was toen 22 jaar. Ik heb altijd een grote kinderwens gehad, maar kreeg dat auto-ongeluk. De kinderwens is steeds uitgesteld daar ik mijn grote liefde maar niet tegenkwam. Tot dit jaar dus . Veel mensen reageren negatief op het feit dat wij een kindje willen. Dat terwijl ik goed weet hoe welkom ons kindje zal zijn. Ik zorg zo ongelooflijk graag . Mij is aangeraden om nu een spiraaltje te laten zetten en dan nog een half jaar te wachten , maar ik weet ook dat hoe ouder ik word de kans om zwanger te worden kleiner zal zijn. Graag zou ik willen weten hoe andere mensen hierover denken. Reacties zijn welkom.
zondag 21 december 2014 om 13:56
Als mensen die jullie kennen negatief reageren, wat verwacht je dan van wildvreemden op basis van summiere info?
De combinatie van een prille relatie, een ouder met borderline en de andere met fysieke problemen klinkt mij verre van ideaal.
Maar ik ken jullie niet.
De combinatie van een prille relatie, een ouder met borderline en de andere met fysieke problemen klinkt mij verre van ideaal.
Maar ik ken jullie niet.
Wees altijd jezelf. Tenzij je een eenhoorn kan zijn. Wees dan een eenhoorn.
zondag 21 december 2014 om 13:58
Jij wil graag een kindje omdat jij daar gelukkig van zou worden. Maar de echte afweging moet zijn: zal het kindje heel erg gelukkig worden?
Hoe goed heeft jouw vriend de borderline onder controle, hoe zelfstandig ben jij? Ofwel kunnen jullie een fijn, stabiele en veilige thuishaven bieden aan een kind? Een kind is niet alleen maar zwitsal, je krijgt en echt zware tijd te verduren. En inderdaad, pas een half jaar een relatie is te kort om al aan een kind te beginnen. Dus: zou je het ook in je eentje aankunnen?
Hoe goed heeft jouw vriend de borderline onder controle, hoe zelfstandig ben jij? Ofwel kunnen jullie een fijn, stabiele en veilige thuishaven bieden aan een kind? Een kind is niet alleen maar zwitsal, je krijgt en echt zware tijd te verduren. En inderdaad, pas een half jaar een relatie is te kort om al aan een kind te beginnen. Dus: zou je het ook in je eentje aankunnen?
zondag 21 december 2014 om 13:59
zondag 21 december 2014 om 14:02
quote:parbleumondieu schreef op 21 december 2014 @ 13:58:
Jij wil graag een kindje omdat jij daar gelukkig van zou worden. Maar de echte afweging moet zijn: zal het kindje heel erg gelukkig worden?
Hoe goed heeft jouw vriend de borderline onder controle, hoe zelfstandig ben jij? Ofwel kunnen jullie een fijn, stabiele en veilige thuishaven bieden aan een kind? Een kind is niet alleen maar zwitsal, je krijgt en echt zware tijd te verduren. En inderdaad, pas een half jaar een relatie is te kort om al aan een kind te beginnen. Dus: zou je het ook in je eentje aankunnen?Ik wordt ook gelukkig van mijn kind, dat is heel normaal toch en ik vind dat een heel normale reden om een kind te willen. Dat je daarbij de helderheid van geest moet hebben om er niet bewust aan te beginnen als je een kind niet kan bieden wat het nodig heeft is een tweede. Maar in beginsel is de keuze voor een kind toch altijd omdat je het zelf wil, ik ken niemand die gedacht heeft: van mij hoeft het niet zo, maar ik kan een kind alles geven wat nodig is dus vooruit! We doen het maar
Jij wil graag een kindje omdat jij daar gelukkig van zou worden. Maar de echte afweging moet zijn: zal het kindje heel erg gelukkig worden?
Hoe goed heeft jouw vriend de borderline onder controle, hoe zelfstandig ben jij? Ofwel kunnen jullie een fijn, stabiele en veilige thuishaven bieden aan een kind? Een kind is niet alleen maar zwitsal, je krijgt en echt zware tijd te verduren. En inderdaad, pas een half jaar een relatie is te kort om al aan een kind te beginnen. Dus: zou je het ook in je eentje aankunnen?Ik wordt ook gelukkig van mijn kind, dat is heel normaal toch en ik vind dat een heel normale reden om een kind te willen. Dat je daarbij de helderheid van geest moet hebben om er niet bewust aan te beginnen als je een kind niet kan bieden wat het nodig heeft is een tweede. Maar in beginsel is de keuze voor een kind toch altijd omdat je het zelf wil, ik ken niemand die gedacht heeft: van mij hoeft het niet zo, maar ik kan een kind alles geven wat nodig is dus vooruit! We doen het maar
zondag 21 december 2014 om 14:03
Jij vergeet snel dingen en hebt moeite met lopen. Daarbij ben je 40. Wat voor impact zal een zwangerschap op jou hebben denk je, fysiek en geestelijk?
Kun je daarbij op aan van je vriend? Jullie hebben nog maar sinds juni wat. Wonen jullie samen? Hebben jullie al een dikke crisis meegemaakt? Hoe verantwoordelijk is hij? Hoe goed heeft hij zijn borderline onder controle? Zie jij het zitten om alleenstaande moeder te worden, als blijkt dat hij door zijn borderline opeens het bijltje erbij neergooit?
Kun je daarbij op aan van je vriend? Jullie hebben nog maar sinds juni wat. Wonen jullie samen? Hebben jullie al een dikke crisis meegemaakt? Hoe verantwoordelijk is hij? Hoe goed heeft hij zijn borderline onder controle? Zie jij het zitten om alleenstaande moeder te worden, als blijkt dat hij door zijn borderline opeens het bijltje erbij neergooit?
zondag 21 december 2014 om 14:09
Nee, borderline en kinderen gaan echt niet samen.
Borderline en relaties gaan eigenlijk al niet samen, dus ik snap niet dat je hem na een half jaar (!) relatie als vader van je kind wil.
Borderline en relaties gaan eigenlijk al niet samen, dus ik snap niet dat je hem na een half jaar (!) relatie als vader van je kind wil.
The most exciting, challenging and significant relationship is the one with yourself. And if you can find someone to love the you you love that’s fabulous
zondag 21 december 2014 om 14:11
Ik bemoei me eigenlijk nooit zo graag met de kinderwens van mensen, maar als je het zo recht op de man af vraagt: ik vind het allemaal ook niet erg ideaal klinken. Je leeftijd hoeft helemaal geen probleem te zijn en dat je moeilijk loopt is natuurlijk nog wel een mouw aan te passen, maar jouw geheugenproblemen en de borderline van je vriend vind ik wel zorgelijk hoor.
zondag 21 december 2014 om 14:12
Op basis van je gegevens: niet doen. Ik vind je beperking niet doorslaggevend. Maar wel jullie gezondheid in combinatie met de verse relatie.
Je weet niet in hoeverre de borderline van je vriend beheersbaar is, want je kent hem net. Dat in combi met jouw gezondheid en de verse relatie is het bijzonder instabiel.
Een kind in een instabiele situatie brengen is vragen om problemen. Hoe graag je ook wil... Niet doen. Wees verstandig en bedenk wat je het kind te bieden hebt.
Je weet niet in hoeverre de borderline van je vriend beheersbaar is, want je kent hem net. Dat in combi met jouw gezondheid en de verse relatie is het bijzonder instabiel.
Een kind in een instabiele situatie brengen is vragen om problemen. Hoe graag je ook wil... Niet doen. Wees verstandig en bedenk wat je het kind te bieden hebt.
zondag 21 december 2014 om 14:24
quote:bootje_op_de_golven schreef op 21 december 2014 @ 14:17:
Je hebt een half jaar een relatie, hij heeft borderline en jij NAH en fysieke problemen. Wat denk je zelf? Kom op zeg.
Je leeftijd is geen excuus om een totaal maf idee uit te voeren.
Eens, met name het feit dat je jouw vriend met borderlinestoornis nog maar amper kent. Ik geloof best dat het nog allemaal rozegeur en maneschijn is nu, want ze komen altijd met hun zondagse gezicht vrijen. Je kent elkaar niet na een half jaar, je weet nog helemaal niks van elkaar.
Dit alles bij elkaar opgeteld is een recept voor een hoop ellende. Doe het niet.
Je hebt een half jaar een relatie, hij heeft borderline en jij NAH en fysieke problemen. Wat denk je zelf? Kom op zeg.
Je leeftijd is geen excuus om een totaal maf idee uit te voeren.
Eens, met name het feit dat je jouw vriend met borderlinestoornis nog maar amper kent. Ik geloof best dat het nog allemaal rozegeur en maneschijn is nu, want ze komen altijd met hun zondagse gezicht vrijen. Je kent elkaar niet na een half jaar, je weet nog helemaal niks van elkaar.
Dit alles bij elkaar opgeteld is een recept voor een hoop ellende. Doe het niet.
You know how I know? Because I reeaally think so!
zondag 21 december 2014 om 15:02
Sinds juni een relatie met een persoon met Borderline.
Jullie kennen elkaar net en dat tweede is behoorlijk ernstig.
Jouw situatie vind ik niet het grootste probleem.
Ik vind dat je het een kind niet mag aandoen jullie situatie met je vriend.
Denk alsjeblieft goed na, dat heb je zo te lezen nog niet goed gedaan.
Jullie kennen elkaar net en dat tweede is behoorlijk ernstig.
Jouw situatie vind ik niet het grootste probleem.
Ik vind dat je het een kind niet mag aandoen jullie situatie met je vriend.
Denk alsjeblieft goed na, dat heb je zo te lezen nog niet goed gedaan.
zondag 21 december 2014 om 15:21
NEE, niet aan beginnen. Een kind krijgen voor een ouder met een beperking (fysiek of psychisch) is al zwaar. Maar als er dan een gezonde ouder is die kan opvangen en ondersteunen kan het prima te doen zijn. In jullie geval hebben beide ouders problemen. Ook nog een psychisch en fysiek. Er is geen gezond persoon in deze relatie die de ander kan ondersteunen en helpen als het even niet gaat (en die momenten zijn er vaak met kinderen).
Een kind heeft recht op ouders die er 24/7 voor hem of haar zijn en volledige begeleiding kunnen geven. Zeker bij jonge kinderen zijn ze echt volledig van jullie afhankelijk. Als jij dingen vergeet (misschien ook belangrijk dingen zoals zoals voeding, gezondheid, wat te doen bij huilen, op tijd naar bed in bad, veiligheid etc kan een kind ernstige schade oplopen.
Verder heb ik niet het idee dat jij na een half jaar inzicht kunt hebben in een ernstige blijvende psychiatrische stoornis zoals borderline. En wat het zal betekenen voor het omgaan met kinderen, stress, drukte, onverwachte situaties en ander ongemak dat een kind met zich mee kan brengen.
Zelfs de mensen in jullie omgeving vinden het een slecht plan! Dat zijn mensen die jullie persoonlijk kennen en het beste met jou/jullie voor hebben. Waarom zouden onbekenden op een forum het dan wel goed vinden ? Luister naar je omgeving en zie af van dit belachelijke plan. Ik zie (vanuit het kind) geen enkel positief punt om jullie als ouder(s) te krijgen. Sorry....
Een kind heeft recht op ouders die er 24/7 voor hem of haar zijn en volledige begeleiding kunnen geven. Zeker bij jonge kinderen zijn ze echt volledig van jullie afhankelijk. Als jij dingen vergeet (misschien ook belangrijk dingen zoals zoals voeding, gezondheid, wat te doen bij huilen, op tijd naar bed in bad, veiligheid etc kan een kind ernstige schade oplopen.
Verder heb ik niet het idee dat jij na een half jaar inzicht kunt hebben in een ernstige blijvende psychiatrische stoornis zoals borderline. En wat het zal betekenen voor het omgaan met kinderen, stress, drukte, onverwachte situaties en ander ongemak dat een kind met zich mee kan brengen.
Zelfs de mensen in jullie omgeving vinden het een slecht plan! Dat zijn mensen die jullie persoonlijk kennen en het beste met jou/jullie voor hebben. Waarom zouden onbekenden op een forum het dan wel goed vinden ? Luister naar je omgeving en zie af van dit belachelijke plan. Ik zie (vanuit het kind) geen enkel positief punt om jullie als ouder(s) te krijgen. Sorry....
zondag 21 december 2014 om 15:24
zondag 21 december 2014 om 15:24
Over het algemeen gaat borderline en het hebben van een stabiele, goede relatie niet samen.
Je kent hem nog maar een half jaar. Dan ken je iemand eigenlijk dus nog niet. Zeker niet als je niet samen woont en helemaal niet als iemand ook nog borderline heeft.
Mijn overleden ex(suicide) is niet zover gekomen dat hij gediagnosticeerd is, maar verdenk hem van borderline. Zelfbeschadiging, onnodige ziekenhuis opnames, sexuele uitspattingen en schulden maken.
Achteraf heb ik mij gerealiseerd, dat ik hem eigenlijk helemaal niet kende. En ik heb een kind met hem gekregen. Ik ben dolblij met mijn kind, begrijp me niet verkeerd. Maar als ik alles van te voren had geweten, was zij nooit geboren. Dan was ik er niet aan begonnen. Juist uit liefde voor dit kind.
Je kent hem nog maar een half jaar. Dan ken je iemand eigenlijk dus nog niet. Zeker niet als je niet samen woont en helemaal niet als iemand ook nog borderline heeft.
Mijn overleden ex(suicide) is niet zover gekomen dat hij gediagnosticeerd is, maar verdenk hem van borderline. Zelfbeschadiging, onnodige ziekenhuis opnames, sexuele uitspattingen en schulden maken.
Achteraf heb ik mij gerealiseerd, dat ik hem eigenlijk helemaal niet kende. En ik heb een kind met hem gekregen. Ik ben dolblij met mijn kind, begrijp me niet verkeerd. Maar als ik alles van te voren had geweten, was zij nooit geboren. Dan was ik er niet aan begonnen. Juist uit liefde voor dit kind.
zondag 21 december 2014 om 15:29
Mijn man heeft een NAH en ik ben "gewoon" heel gezond. En ik kan je zeggen dat het krijgen van een kind echt retezwaar voor hem was. Hij kreeg overigens een ongeluk toen ik net zwanger was van de tweede. Wat een wereld van verschil met het krijgen van ons eerste kindje. On gezin is er bijna aan onderdoor gegaan maar met veel hulp en therapie hebben we het gered.
En dan is een NAH nog maar een klein probleem in vergelijking met Borderline. Ik heb twee nichtjes doe dat hebben maar man het is één doffe ellende. Uithuisplaatsingen, totaal beschadigde kinderen, doorgedraaide moeder, nee ik zou er niet aan beginnen als ik jou was
En dan is een NAH nog maar een klein probleem in vergelijking met Borderline. Ik heb twee nichtjes doe dat hebben maar man het is één doffe ellende. Uithuisplaatsingen, totaal beschadigde kinderen, doorgedraaide moeder, nee ik zou er niet aan beginnen als ik jou was
zondag 21 december 2014 om 15:29
quote:jennemie schreef op 21 december 2014 @ 15:24:
nee , ik heb nog geen kinderen , wel altijd die grote kinderwens gehad , maar op mijn 22e gebeurde mijn auto - ongeluk , waardoor deze wens op een laag pitje is komen te staan en nu op mijn 40e pas mijn vriend ben tegengekomen. Hij is overigens 10 en een half jaar jonger dan mij .
Ik zeg: niet doen.
Bordeline is grotendeels erfelijk. Jouw geestelijke en lichamelijke gezondheid is ook niet stabiel te noemen.
En 10 en een half? Is dat half jaar zo belangrijk?
nee , ik heb nog geen kinderen , wel altijd die grote kinderwens gehad , maar op mijn 22e gebeurde mijn auto - ongeluk , waardoor deze wens op een laag pitje is komen te staan en nu op mijn 40e pas mijn vriend ben tegengekomen. Hij is overigens 10 en een half jaar jonger dan mij .
Ik zeg: niet doen.
Bordeline is grotendeels erfelijk. Jouw geestelijke en lichamelijke gezondheid is ook niet stabiel te noemen.
En 10 en een half? Is dat half jaar zo belangrijk?
“Don’t look back – you’re not going that way.”
