dilemma
zondag 21 december 2014 om 13:52
Hoi, sinds april dit jaar ben ik 40. Sinds juni heb ik een vriend. Hij heeft borderline en ik loop wat langzamer, moeilijker en heb moeite met mijn kortetermijngeheugen . Dit komt omdat ik ooit een ernstig auto-ongeluk heb meegemaakt. Ik was toen 22 jaar. Ik heb altijd een grote kinderwens gehad, maar kreeg dat auto-ongeluk. De kinderwens is steeds uitgesteld daar ik mijn grote liefde maar niet tegenkwam. Tot dit jaar dus . Veel mensen reageren negatief op het feit dat wij een kindje willen. Dat terwijl ik goed weet hoe welkom ons kindje zal zijn. Ik zorg zo ongelooflijk graag . Mij is aangeraden om nu een spiraaltje te laten zetten en dan nog een half jaar te wachten , maar ik weet ook dat hoe ouder ik word de kans om zwanger te worden kleiner zal zijn. Graag zou ik willen weten hoe andere mensen hierover denken. Reacties zijn welkom.
dinsdag 23 december 2014 om 16:10
Dat is inderdaad waar volgens mij ook de angel zit loisnvt. Het is en, en, en in plaats van een enkele factor die mogelijk verhinderend zou kunnen zijn. Je bent en al in een risicovolle leeftijd en tevens nog maar kort samen en daar bovenop ook nog eens beiden beperkt (je vriend waarschijnlijk erger dan jij). Daarbij is je leeftijd waarschijnlijk nog het minst van invloed, al kun je niet anders dan erkennen dat je in een risicogroep valt (ik ben 37 en zwanger en ben me daar ook bewust van).
Daarentegen begrijp ik heel goed dat het je zwaar valt hoor TO! Zo'n kinderwens is zo sterk, dat zet je niet zomaar even 'uit'.
Verder een vraag die ik al eerder gesteld heb: hoe uitgebreid is je sociale vangnet?
Daarentegen begrijp ik heel goed dat het je zwaar valt hoor TO! Zo'n kinderwens is zo sterk, dat zet je niet zomaar even 'uit'.
Verder een vraag die ik al eerder gesteld heb: hoe uitgebreid is je sociale vangnet?
dinsdag 23 december 2014 om 16:44
quote:jennemie schreef op 22 december 2014 @ 22:06:
ik heb nog niets besloten , en natuurlijk had ik niet lauter positieve reacties verwacht , maar dat mijn vriend & ik krakkemikkige ouders zijn........als je een mens zo noemt , zonder verder deze persoon echt te kennen , kan ik niets anders zeggen dan dat ik dit erg kortzichtig en kwetsend vind.Hoe noem je jullie situatie zelf?
ik heb nog niets besloten , en natuurlijk had ik niet lauter positieve reacties verwacht , maar dat mijn vriend & ik krakkemikkige ouders zijn........als je een mens zo noemt , zonder verder deze persoon echt te kennen , kan ik niets anders zeggen dan dat ik dit erg kortzichtig en kwetsend vind.Hoe noem je jullie situatie zelf?
dinsdag 23 december 2014 om 16:51
Jullie zullen vast een leuk stel zijn samen, maar voor ouder worden een slechte combinatie. Jullie zijn geen sterk team. Allebei de personen psychisch niet sterk , de ander ook lichamelijk niet.
Je zegt niet te kunnen werken door je ernstige handicap. Hoe ga je dan een zwangerschap overleven en daarna de opvoeding?
Je hebt geen sterke partner die de boel kan aanpakken.
Als je nou een psychisch gezonde partner had gehad, was het een ander verhaal geweest. Met deze partner lijkt me het een kansloze zaak.
Je zegt niet te kunnen werken door je ernstige handicap. Hoe ga je dan een zwangerschap overleven en daarna de opvoeding?
Je hebt geen sterke partner die de boel kan aanpakken.
Als je nou een psychisch gezonde partner had gehad, was het een ander verhaal geweest. Met deze partner lijkt me het een kansloze zaak.
zondag 28 december 2014 om 21:36
quote:jennemie schreef op 22 december 2014 @ 20:05:
Ook mijn kinderwens zag ik in duigen gaan , tot ik dus dit jaar mijn vriend ontmoette. Helaas heeft hij Borderline. Aan 1 kant vind ik dit ook wel weer prettig , zo sta ik niet alleen met problemen in de relatie , deze is voor mijn gevoel zo meer in evenwicht. .Dit meen je toch niet serieus hoop ik? Er is nogal een verschil tussen wat jij 'hebt' en wat hij 'heeft'. Ik vind dit echt heel naief.
Ook mijn kinderwens zag ik in duigen gaan , tot ik dus dit jaar mijn vriend ontmoette. Helaas heeft hij Borderline. Aan 1 kant vind ik dit ook wel weer prettig , zo sta ik niet alleen met problemen in de relatie , deze is voor mijn gevoel zo meer in evenwicht. .Dit meen je toch niet serieus hoop ik? Er is nogal een verschil tussen wat jij 'hebt' en wat hij 'heeft'. Ik vind dit echt heel naief.
zondag 28 december 2014 om 21:41
quote:jennemie schreef op 23 december 2014 @ 12:10:
Het is inderdaadf erg snel , een kindje , na 7 mndn. Te snel wellicht.
Het is niet wellicht te snel, het is te snel.
Enig idee wat voor crisissen iemand met borderline kan doormaken? Je hebt helemaal nog niets mee gemaakt met hem. Wonen jullie al samen? Ik zou hier niet eens zo snel aan beginnen met iemand met borderline(en voordat iemand me hier om veroordeelt: ik weet hoe het is en kan zijn met iemand die borderline heeft)
Het is inderdaadf erg snel , een kindje , na 7 mndn. Te snel wellicht.
Het is niet wellicht te snel, het is te snel.
Enig idee wat voor crisissen iemand met borderline kan doormaken? Je hebt helemaal nog niets mee gemaakt met hem. Wonen jullie al samen? Ik zou hier niet eens zo snel aan beginnen met iemand met borderline(en voordat iemand me hier om veroordeelt: ik weet hoe het is en kan zijn met iemand die borderline heeft)