Zwanger
alle pijlers
dilemma
zondag 21 december 2014 om 13:52
Hoi, sinds april dit jaar ben ik 40. Sinds juni heb ik een vriend. Hij heeft borderline en ik loop wat langzamer, moeilijker en heb moeite met mijn kortetermijngeheugen . Dit komt omdat ik ooit een ernstig auto-ongeluk heb meegemaakt. Ik was toen 22 jaar. Ik heb altijd een grote kinderwens gehad, maar kreeg dat auto-ongeluk. De kinderwens is steeds uitgesteld daar ik mijn grote liefde maar niet tegenkwam. Tot dit jaar dus . Veel mensen reageren negatief op het feit dat wij een kindje willen. Dat terwijl ik goed weet hoe welkom ons kindje zal zijn. Ik zorg zo ongelooflijk graag . Mij is aangeraden om nu een spiraaltje te laten zetten en dan nog een half jaar te wachten , maar ik weet ook dat hoe ouder ik word de kans om zwanger te worden kleiner zal zijn. Graag zou ik willen weten hoe andere mensen hierover denken. Reacties zijn welkom.
zondag 21 december 2014 om 15:37
Niet doen!
Ik las dat je in 2009 ook depressief bent geweest en zelfs twijfelde of je hiervoor medicatie zou gaan slikken, omdat je bang was dik te worden. Guess what, van zwanger zijn word je ook dik.........Klinkt misschien flauw, maar in combi met jouw gezondheid en je vriend zijn psyche icm jouw leeftijd en een relatie van pas 7 maanden, zie ik werkelijk niet 1 positief punt om een kind op de wereld te zetten.
Ik las dat je in 2009 ook depressief bent geweest en zelfs twijfelde of je hiervoor medicatie zou gaan slikken, omdat je bang was dik te worden. Guess what, van zwanger zijn word je ook dik.........Klinkt misschien flauw, maar in combi met jouw gezondheid en je vriend zijn psyche icm jouw leeftijd en een relatie van pas 7 maanden, zie ik werkelijk niet 1 positief punt om een kind op de wereld te zetten.
zondag 21 december 2014 om 15:45
Echt niet doen.
Er staan hier al een hoop redenen. Ik voeg er nog eentje toe;
De kans op een kindje met een handicap is behoorlijk groot, omdat je ´al´ 40 bent. De kans dat het meteen gaat lukken is al kleiner, de kans op problemen groter.
En dan is borderline ook nog eens erfelijk. Nog meer kansen op nog meer problemen, terwijl jij dingen snel vergeet...
Ik snap best dat de klok tikt. Maar ik denk toch dat je zo realistisch moet zijn om te beseffen dat kinderen een afgesloten hoofdstuk in je leven is. En jij zegt dat een kindje welkom is. Natuurlijk is het dat. Kindjes zijn, volgens boekjes, leuk en lief, zoet en gehoorzaam. De werkelijkheid is toch echt anders.
Er staan hier al een hoop redenen. Ik voeg er nog eentje toe;
De kans op een kindje met een handicap is behoorlijk groot, omdat je ´al´ 40 bent. De kans dat het meteen gaat lukken is al kleiner, de kans op problemen groter.
En dan is borderline ook nog eens erfelijk. Nog meer kansen op nog meer problemen, terwijl jij dingen snel vergeet...
Ik snap best dat de klok tikt. Maar ik denk toch dat je zo realistisch moet zijn om te beseffen dat kinderen een afgesloten hoofdstuk in je leven is. En jij zegt dat een kindje welkom is. Natuurlijk is het dat. Kindjes zijn, volgens boekjes, leuk en lief, zoet en gehoorzaam. De werkelijkheid is toch echt anders.
zondag 21 december 2014 om 15:53
zondag 21 december 2014 om 16:09
quote:mallebeppie schreef op 21 december 2014 @ 15:55:
En stel jezelf ook nog de volgende vraag:
Zie ik het zitten om een alleenstaande moeder te worden, met een in potentie 'moeilijke ex?'Ook al zou To nu volmondig 'ja' antwoorden op de vraag of ze alleenstaande moeder zou willen zijn, dan nóg is het geen goed idee. Tenminste niet als je fysiek beperkt bent en zelf kampt met depressies, laat staan als je dan nog met een borderline ex te maken hebt.
En stel jezelf ook nog de volgende vraag:
Zie ik het zitten om een alleenstaande moeder te worden, met een in potentie 'moeilijke ex?'Ook al zou To nu volmondig 'ja' antwoorden op de vraag of ze alleenstaande moeder zou willen zijn, dan nóg is het geen goed idee. Tenminste niet als je fysiek beperkt bent en zelf kampt met depressies, laat staan als je dan nog met een borderline ex te maken hebt.
zondag 21 december 2014 om 16:48
Goed dat je hier over nadekent. Ik vind het enorm onverantwoordelijk naar het kind toe om hem of haar in zo'n situatie te brengen.
Eventuele uitzonderingen:
- wanneer jullie een enorm netwerk hebben vol met hele verantwoordelijke mensen die jullie ondersteunen en die achter jullie beslissing staan. Dat lijkt me niet gezien de OP.
- als jullie veel financiele zekerheid en stabiliteit hebben waardoor je bij wijze van spreke -in geval van nood- ondersteuning in de verzorging van kind en in het huishouden kan kopen. Lijkt me lastig wanneer je partner borderline heeft.
Eventuele uitzonderingen:
- wanneer jullie een enorm netwerk hebben vol met hele verantwoordelijke mensen die jullie ondersteunen en die achter jullie beslissing staan. Dat lijkt me niet gezien de OP.
- als jullie veel financiele zekerheid en stabiliteit hebben waardoor je bij wijze van spreke -in geval van nood- ondersteuning in de verzorging van kind en in het huishouden kan kopen. Lijkt me lastig wanneer je partner borderline heeft.
zondag 21 december 2014 om 18:08
quote:bollinger schreef op 21 december 2014 @ 16:09:
[...]
Ook al zou To nu volmondig 'ja' antwoorden op de vraag of ze alleenstaande moeder zou willen zijn, dan nóg is het geen goed idee. Tenminste niet als je fysiek beperkt bent en zelf kampt met depressies, laat staan als je dan nog met een borderline ex te maken hebt.
En waarschijnlijk met 'n borderline kind! Van de huidige partner kan ze weglopen, maar van een eigen nakomeling die er hetzelfde aan toe is als haar toekomstige ex, niet.
Hormonen doen rare dingen met een mens als ze je gezond verstand zo vertroebelen...
[...]
Ook al zou To nu volmondig 'ja' antwoorden op de vraag of ze alleenstaande moeder zou willen zijn, dan nóg is het geen goed idee. Tenminste niet als je fysiek beperkt bent en zelf kampt met depressies, laat staan als je dan nog met een borderline ex te maken hebt.
En waarschijnlijk met 'n borderline kind! Van de huidige partner kan ze weglopen, maar van een eigen nakomeling die er hetzelfde aan toe is als haar toekomstige ex, niet.
Hormonen doen rare dingen met een mens als ze je gezond verstand zo vertroebelen...
zondag 21 december 2014 om 18:18
De kans dat jouw kind dan borderline ontwikkeld is 5 keer zo groot t.o.v. een kind dat ouders heeft die geen borderline hebben. Je overdrijft EN. Het kind heeft niet waarschijnlijk borderline, de kans dat het zich ontwikkeld is 5 keer zo groot. Dat is heel wat anders.
Daarnaast is ook van belang, in wat voor omgeving je opgroeit. Doe je dat in een warme liefdevolle omgeving, waardoor het kind zich goed leert hechten, is de kans weer kleiner dat borderline zich ontwikkeld.
Daarnaast is ook van belang, in wat voor omgeving je opgroeit. Doe je dat in een warme liefdevolle omgeving, waardoor het kind zich goed leert hechten, is de kans weer kleiner dat borderline zich ontwikkeld.
zondag 21 december 2014 om 18:24
quote:mallebeppie schreef op 21 december 2014 @ 18:18:
De kans dat jouw kind dan borderline ontwikkeld is 5 keer zo groot t.o.v. een kind dat ouders heeft die geen borderline hebben. Je overdrijft EN. Het kind heeft niet waarschijnlijk borderline, de kans dat het zich ontwikkeld is 5 keer zo groot. Dat is heel wat anders.Better save then sorry. En TO is ook al boven de 40, dus ook dat geeft al meer risico's op problemen met 'n kind. En dan haar eigen lichamelijke (en geestelijke) gesteldheid daar bij opgeteld... Ze moet zich ook afvragen wat zij op deze manier 'n kind uberhaupt te bieden heeft. En dan ook nog met zo'n jong gastje van 30 die nog in de bloei van zijn leven zou horen te zitten.
De kans dat jouw kind dan borderline ontwikkeld is 5 keer zo groot t.o.v. een kind dat ouders heeft die geen borderline hebben. Je overdrijft EN. Het kind heeft niet waarschijnlijk borderline, de kans dat het zich ontwikkeld is 5 keer zo groot. Dat is heel wat anders.Better save then sorry. En TO is ook al boven de 40, dus ook dat geeft al meer risico's op problemen met 'n kind. En dan haar eigen lichamelijke (en geestelijke) gesteldheid daar bij opgeteld... Ze moet zich ook afvragen wat zij op deze manier 'n kind uberhaupt te bieden heeft. En dan ook nog met zo'n jong gastje van 30 die nog in de bloei van zijn leven zou horen te zitten.
maandag 22 december 2014 om 19:12
TO hoopt een soort goedkeuring te krijgen.
Ze weet zelf dondersgoed dat ze niet in de positie zit om kinderen te krijgen, maar hoopt hier iets anders te horen.
Niet dus. Het hebben van een kinderwens is niet raar. Maar je hoeft niets met die wens te doen.
Soms moet je accepteren dat niet alles in het leven voor je is weggelegd.
Ze weet zelf dondersgoed dat ze niet in de positie zit om kinderen te krijgen, maar hoopt hier iets anders te horen.
Niet dus. Het hebben van een kinderwens is niet raar. Maar je hoeft niets met die wens te doen.
Soms moet je accepteren dat niet alles in het leven voor je is weggelegd.
maandag 22 december 2014 om 20:05
Ok , een reactie , werd mij gevraagd na al deze reacties waarin eigenlijk ieder1 zegt dat het een dom idee is..........Natuurlijk heb ik ook aan al deze moeilijkheden gedacht , ik was 22 toen ik betrokken werd bij dat ernstige auto- ongeluk. Buiten mijn eigen schuld. Ik had precies 3 dagen(!!) mijn schooldiploma , van bejaarden , kraam en gezinsverzorgende. Vanaf toen is mijn leven radicaal veranderd , werken , betaald , kan ik wel vergeten. Ik zoek beslist geen medelijden! Ook mijn kinderwens zag ik in duigen gaan , tot ik dus dit jaar mijn vriend ontmoette. Helaas heeft hij Borderline. Aan 1 kant vind ik dit ook wel weer prettig , zo sta ik niet alleen met problemen in de relatie , deze is voor mijn gevoel zo meer in evenwicht. Ik vind het heel normaal , het verlangen naar een kind , maar aan de andere kant vind ik de benoemde criteria's natuurlijk ook zeer waar. Maar er was een reactie die ik erg mooi vond , en daarin werd gezegd dat je in eerste instantie kiest voor een kind omdat je zo naar een kindje verlangt , en niet eerst gaat kijken of jouw woon , leefsituatie ok is, dus stel dit is zo , en dat je dan zegt , 'nou , een kind hoeft voor mij niet zo , een kindje, maar ach , mijn persoonlijke omstandigheden zijn zo gunstig, dus ik kies toch maar voor dat kindje'.............
En mijn leeftijd.kom op zeg , ik ben dit jaar 40 geworden , geen 50!! Als bekende Nederlanders een kindje verwachtten , Sandra Schuurhof bv. hoor je er niets over , maar zodra er een issue komt , Sandra is altijd op reis geweest en voor het avontuur gegaan , ze is nu zelfs zwanger van iemand die niet eens meer deel uit maakt van haar leven , van iemand waarmee ze een korte relatie had , veeeeeeeeeeel korter dan 7 maanden!! Maar als dan alles in je leven zo radicaal anders loopt, kinderwens , partner , moet je je gevoelens maar ::aan de kant schuiven"...................beetje vreemd , nogmaals......ZO oud ben ik toch ook niet , en wie weet heeft het juist zo moeten zijn dat ik nu niet meer werken kan , mijn partner nu pas ben tegengekomen, en dus tijd heb om alsnog al het verzorgen wat ik zo ontzettend graag doe, nu kan plaatsvinden. Een nieuw jaar....een vriend , de al erg llange kinderwens.................
En mijn leeftijd.kom op zeg , ik ben dit jaar 40 geworden , geen 50!! Als bekende Nederlanders een kindje verwachtten , Sandra Schuurhof bv. hoor je er niets over , maar zodra er een issue komt , Sandra is altijd op reis geweest en voor het avontuur gegaan , ze is nu zelfs zwanger van iemand die niet eens meer deel uit maakt van haar leven , van iemand waarmee ze een korte relatie had , veeeeeeeeeeel korter dan 7 maanden!! Maar als dan alles in je leven zo radicaal anders loopt, kinderwens , partner , moet je je gevoelens maar ::aan de kant schuiven"...................beetje vreemd , nogmaals......ZO oud ben ik toch ook niet , en wie weet heeft het juist zo moeten zijn dat ik nu niet meer werken kan , mijn partner nu pas ben tegengekomen, en dus tijd heb om alsnog al het verzorgen wat ik zo ontzettend graag doe, nu kan plaatsvinden. Een nieuw jaar....een vriend , de al erg llange kinderwens.................
maandag 22 december 2014 om 20:08
Als je lichamelijk te zwak bent om te kunnen werken en zelfs geen kantoorwerk aan kan, dan kun je de verzorging van 'n kind ook niet aan. Da's lichamelijk (en geestelijk) een pak zwaarder. Jij wil 'n kind zoals je 'n hond zou willen, puur om in jouw wens te voorzien. Dat je 'n kind helemaal niets te bieden hebt behalve 2 krakkemikkige ouders, vergeet je voor 't gemak maar even.
maandag 22 december 2014 om 20:33
Je ontploft nu al en schreeuwt. Een kind is nog veel irritanter.
Daarbij: Sandra schuurhof werkt, heeft een goed inkomen en is gezond en kan dus gewoon voor dat kind zorgen. En heeft ook geen ex met een psychische stoornis. Als jouw relatie uitgaat, dan heb je dat mogelijk wel. Je zegt dat je blij bent dat je partner borderline heeft, want dan is de relatie tenminste in evenwicht.. .dat zegt wel genoeg.
Wat heb jij een kind precies te bieden? En nee, liefde is niet genoeg.
Daarbij: Sandra schuurhof werkt, heeft een goed inkomen en is gezond en kan dus gewoon voor dat kind zorgen. En heeft ook geen ex met een psychische stoornis. Als jouw relatie uitgaat, dan heb je dat mogelijk wel. Je zegt dat je blij bent dat je partner borderline heeft, want dan is de relatie tenminste in evenwicht.. .dat zegt wel genoeg.
Wat heb jij een kind precies te bieden? En nee, liefde is niet genoeg.
maandag 22 december 2014 om 20:36
maandag 22 december 2014 om 20:39
Jennemie, ik snap dat je graag voor een kind wil zorgen en ik snap ook je beweegredenen. Je gaat alleen compleet voorbij aan de borderline van je vriend en je eigen zwakke gestel. Hebben jullie het in je om die zware zorgtaak (want dat is het!) 24 uur per dag, zeven dagen per week, jaar in jaar uit aan te gaan en het kind eens stabiel thuis te geven? En nee: houden van alleen is niet genoeg.
Persoonlijk zou ik geen kinderen willen krijgen samen met een borderliner, maar ik heb geen idee in hoeverre borderline jouw vriend beperkt.
Persoonlijk zou ik geen kinderen willen krijgen samen met een borderliner, maar ik heb geen idee in hoeverre borderline jouw vriend beperkt.
maandag 22 december 2014 om 20:40
quote:blijfgewoonbianca schreef op 22 december 2014 @ 20:36:
[...]
Dan? Dan zou je gerust hersenchirurg kunnen worden met je korte termijngeheugen wat niet optimaal is? Vast, ja.
Klote maatschappij ook.
Kut van ons.
Als je zou kunnen/willen werken was dat vast ergens in de afgelopen 18 jaar gelukt. Tenzij je dat écht niet trekt, maar kan een kind dan wel?
Kinderen zijn minder flexibel dan de maatschappij. Die worden gewoon 5x per nacht wakker, weigeren om zich aan te passen naar jouw tempo, denken niet mee en eisen van alles.
[...]
Dan? Dan zou je gerust hersenchirurg kunnen worden met je korte termijngeheugen wat niet optimaal is? Vast, ja.
Klote maatschappij ook.
Kut van ons.
Als je zou kunnen/willen werken was dat vast ergens in de afgelopen 18 jaar gelukt. Tenzij je dat écht niet trekt, maar kan een kind dan wel?
Kinderen zijn minder flexibel dan de maatschappij. Die worden gewoon 5x per nacht wakker, weigeren om zich aan te passen naar jouw tempo, denken niet mee en eisen van alles.
maandag 22 december 2014 om 20:42
quote:jennemie schreef op 22 december 2014 @ 20:05:
Ok , een reactie , werd mij gevraagd na al deze reacties waarin eigenlijk ieder1 zegt dat het een dom idee is..........Natuurlijk heb ik ook aan al deze moeilijkheden gedacht , ik was 22 toen ik betrokken werd bij dat ernstige auto- ongeluk. Buiten mijn eigen schuld. Ik had precies 3 dagen(!!) mijn schooldiploma , van bejaarden , kraam en gezinsverzorgende. Vanaf toen is mijn leven radicaal veranderd , werken , betaald , kan ik wel vergeten. Ik zoek beslist geen medelijden! Ook mijn kinderwens zag ik in duigen gaan , tot ik dus dit jaar mijn vriend ontmoette. Helaas heeft hij Borderline. Aan 1 kant vind ik dit ook wel weer prettig , zo sta ik niet alleen met problemen in de relatie , deze is voor mijn gevoel zo meer in evenwicht. Ik vind het heel normaal , het verlangen naar een kind , maar aan de andere kant vind ik de benoemde criteria's natuurlijk ook zeer waar. Maar er was een reactie die ik erg mooi vond , en daarin werd gezegd dat je in eerste instantie kiest voor een kind omdat je zo naar een kindje verlangt , en niet eerst gaat kijken of jouw woon , leefsituatie ok is, dus stel dit is zo , en dat je dan zegt , 'nou , een kind hoeft voor mij niet zo , een kindje, maar ach , mijn persoonlijke omstandigheden zijn zo gunstig, dus ik kies toch maar voor dat kindje'.............
En mijn leeftijd.kom op zeg , ik ben dit jaar 40 geworden , geen 50!! Als bekende Nederlanders een kindje verwachtten , Sandra Schuurhof bv. hoor je er niets over , maar zodra er een issue komt , Sandra is altijd op reis geweest en voor het avontuur gegaan , ze is nu zelfs zwanger van iemand die niet eens meer deel uit maakt van haar leven , van iemand waarmee ze een korte relatie had , veeeeeeeeeeel korter dan 7 maanden!! Maar als dan alles in je leven zo radicaal anders loopt, kinderwens , partner , moet je je gevoelens maar ::aan de kant schuiven"...................beetje vreemd , nogmaals......ZO oud ben ik toch ook niet , en wie weet heeft het juist zo moeten zijn dat ik nu niet meer werken kan , mijn partner nu pas ben tegengekomen, en dus tijd heb om alsnog al het verzorgen wat ik zo ontzettend graag doe, nu kan plaatsvinden. Een nieuw jaar....een vriend , de al erg llange kinderwens.................
Je kunt een fysieke beperking niet vergelijken met borderline. Borderliners zijn onvoorspelbaar. En ik schat uit de losse pols in dat een 30 jarige man met borderline geen volwassen gedrag en verantwoordelijkheid zal kunnen vertonen. Niet omdat hij dat niet zou willen, maar gewoon omdat hij dat niet in zich heeft.
Daarnaast kun je jezelf niet vergelijken met vrouwen die op latere leeftijd kinderen hebben gekregen.
Waarom heb je een kinderwens? Voor jezelf? Of wil je een kind echt iets te bieden hebben? Een onbezorgde jeugd? Liefdevolle, betrokken, capabele ouders? Een veilige toekomst? Of is het om voor jezelf een leegte op te vullen.
Ok , een reactie , werd mij gevraagd na al deze reacties waarin eigenlijk ieder1 zegt dat het een dom idee is..........Natuurlijk heb ik ook aan al deze moeilijkheden gedacht , ik was 22 toen ik betrokken werd bij dat ernstige auto- ongeluk. Buiten mijn eigen schuld. Ik had precies 3 dagen(!!) mijn schooldiploma , van bejaarden , kraam en gezinsverzorgende. Vanaf toen is mijn leven radicaal veranderd , werken , betaald , kan ik wel vergeten. Ik zoek beslist geen medelijden! Ook mijn kinderwens zag ik in duigen gaan , tot ik dus dit jaar mijn vriend ontmoette. Helaas heeft hij Borderline. Aan 1 kant vind ik dit ook wel weer prettig , zo sta ik niet alleen met problemen in de relatie , deze is voor mijn gevoel zo meer in evenwicht. Ik vind het heel normaal , het verlangen naar een kind , maar aan de andere kant vind ik de benoemde criteria's natuurlijk ook zeer waar. Maar er was een reactie die ik erg mooi vond , en daarin werd gezegd dat je in eerste instantie kiest voor een kind omdat je zo naar een kindje verlangt , en niet eerst gaat kijken of jouw woon , leefsituatie ok is, dus stel dit is zo , en dat je dan zegt , 'nou , een kind hoeft voor mij niet zo , een kindje, maar ach , mijn persoonlijke omstandigheden zijn zo gunstig, dus ik kies toch maar voor dat kindje'.............
En mijn leeftijd.kom op zeg , ik ben dit jaar 40 geworden , geen 50!! Als bekende Nederlanders een kindje verwachtten , Sandra Schuurhof bv. hoor je er niets over , maar zodra er een issue komt , Sandra is altijd op reis geweest en voor het avontuur gegaan , ze is nu zelfs zwanger van iemand die niet eens meer deel uit maakt van haar leven , van iemand waarmee ze een korte relatie had , veeeeeeeeeeel korter dan 7 maanden!! Maar als dan alles in je leven zo radicaal anders loopt, kinderwens , partner , moet je je gevoelens maar ::aan de kant schuiven"...................beetje vreemd , nogmaals......ZO oud ben ik toch ook niet , en wie weet heeft het juist zo moeten zijn dat ik nu niet meer werken kan , mijn partner nu pas ben tegengekomen, en dus tijd heb om alsnog al het verzorgen wat ik zo ontzettend graag doe, nu kan plaatsvinden. Een nieuw jaar....een vriend , de al erg llange kinderwens.................
Je kunt een fysieke beperking niet vergelijken met borderline. Borderliners zijn onvoorspelbaar. En ik schat uit de losse pols in dat een 30 jarige man met borderline geen volwassen gedrag en verantwoordelijkheid zal kunnen vertonen. Niet omdat hij dat niet zou willen, maar gewoon omdat hij dat niet in zich heeft.
Daarnaast kun je jezelf niet vergelijken met vrouwen die op latere leeftijd kinderen hebben gekregen.
Waarom heb je een kinderwens? Voor jezelf? Of wil je een kind echt iets te bieden hebben? Een onbezorgde jeugd? Liefdevolle, betrokken, capabele ouders? Een veilige toekomst? Of is het om voor jezelf een leegte op te vullen.
maandag 22 december 2014 om 20:43
Je bent zo labiel als 'n dweil, als je al zo explosief reageert op 'n doodnormale vraag.
Als je al je hele leven 'n kind wil, had je er allang 1 kunnen nemen van 'n donor ipv nu van een fling van net 'n half jaartje met 'n psychische stoornis op de valreep nog even voort te willen planten. Kans dat deze vent je ex wordt schat ik op 99% in.
En 40 is gewoon oud voor 'n kind ja, de kans op allerlei ellende als ADHD en autisme wordt groter naarmate de ouders ouder worden. Ook al nemen sommige BN'ers of andere excentriekelingen op hoge leeftijd nog 'n kind, die hebben in elk geval nog compensatie in de vorm van 'n goed inkomen en doorgaans ook nog 'n goede lichamelijke en geestelijke gezondheid. En jij hebt niets van dat al. Dat dat buiten jouw schuld is, doet niet ter zake, je moet geen kind nemen als goedmakertje voor alle ellende die je hebt gehad.
Als je al je hele leven 'n kind wil, had je er allang 1 kunnen nemen van 'n donor ipv nu van een fling van net 'n half jaartje met 'n psychische stoornis op de valreep nog even voort te willen planten. Kans dat deze vent je ex wordt schat ik op 99% in.
En 40 is gewoon oud voor 'n kind ja, de kans op allerlei ellende als ADHD en autisme wordt groter naarmate de ouders ouder worden. Ook al nemen sommige BN'ers of andere excentriekelingen op hoge leeftijd nog 'n kind, die hebben in elk geval nog compensatie in de vorm van 'n goed inkomen en doorgaans ook nog 'n goede lichamelijke en geestelijke gezondheid. En jij hebt niets van dat al. Dat dat buiten jouw schuld is, doet niet ter zake, je moet geen kind nemen als goedmakertje voor alle ellende die je hebt gehad.
