Relaties
alle pijlers
onbeschoft toch?
woensdag 24 december 2014 om 19:22
Wij hebben een vriend uitgenodigd om op kerstavond te komen eten. Menuutje voorbereid, spullen in huis. Belt hij vanmorgen man op dat hij niet wist hoelaat hij kwam, vond ik al raar maar ok ze zouden nog bellen. Sta ik te koken, belt hij op, hij komt niet want heeft geen zin om met het ov te komen?? Hij wilde opgehaald worden, aangezien hij al 2x opgehaald en terug gebracht is deze week en man ziek is, begonnen we daar niet aan. Laat ie me gewoon zitten met al dat eten! Wat zouden jullie hiermee doen? Het is iemand die hij het meubilair is gaan horen zeg maar..
woensdag 24 december 2014 om 21:42
quote:beetjegek schreef op 24 december 2014 @ 21:40:
[...]
nee er is geen balans in deze. De laatste keer dat hij zou helpen zei hij ineens dat hij er geen zin in had en ging weg. Toen stonden we ook heel raar te kijken. Hij heeft er meestal geen zin in. Toevallig omdat hij ontslag van zijn bijbaan had genomen en zich verveelde.Eh? Neemt ontslag (in een tijd dat dat niet heel erg verstandig is) en 'verveelt' zich? Als hij geen werk heeft, kan hij jullie best helpen. Helpt goed tegen verveling.
[...]
nee er is geen balans in deze. De laatste keer dat hij zou helpen zei hij ineens dat hij er geen zin in had en ging weg. Toen stonden we ook heel raar te kijken. Hij heeft er meestal geen zin in. Toevallig omdat hij ontslag van zijn bijbaan had genomen en zich verveelde.Eh? Neemt ontslag (in een tijd dat dat niet heel erg verstandig is) en 'verveelt' zich? Als hij geen werk heeft, kan hij jullie best helpen. Helpt goed tegen verveling.
I can explain it to you, but I can't understand it for you
woensdag 24 december 2014 om 21:43
quote:blueeyes*3 schreef op 24 december 2014 @ 20:54:
Dreigt hij om zichzelf of anderen iets aan te doen?
Laat hij 'hints' vallen als jullie hem aanspreken?
Zo ja: dat heeft een naam.
Emotionele Chantage.
Hij weet inmiddels op welke knoppen hij moet drukken om jullie medeleven en medewerking te krijgen. Stop daarmee.
Zoek anders de documentaire over Kees eens op, die is wel te vinden op uitzendinggemist. Is Kees het meest geholpen als hij aldoor zijn zin krijgt, of is het beter als Kees eens een schop onder zijn hol krijgt?
Ik zou zeggen dat de nieuwe regels op zijn minst worden dat hij niet meer bij jullie thuis mag komen (verslaving + klein kind = geen goede combi) en dat het contact gelijkwaardiger moet worden (en dat vooral hij daar zijn best voor moet doen).
O, en nog iets: geen geld geven of lenen. Dat gaat letterlijk in rook op.hij heeft het nooit letterlijk gezegd, maar we voelen soms dat hij echt raar doet. En hij heeft één keer zitten huilen hier. Maar ik kan niet de hele wereld redden. Ik laat het los. Hij doet meer defensief dan zielig.
Dreigt hij om zichzelf of anderen iets aan te doen?
Laat hij 'hints' vallen als jullie hem aanspreken?
Zo ja: dat heeft een naam.
Emotionele Chantage.
Hij weet inmiddels op welke knoppen hij moet drukken om jullie medeleven en medewerking te krijgen. Stop daarmee.
Zoek anders de documentaire over Kees eens op, die is wel te vinden op uitzendinggemist. Is Kees het meest geholpen als hij aldoor zijn zin krijgt, of is het beter als Kees eens een schop onder zijn hol krijgt?
Ik zou zeggen dat de nieuwe regels op zijn minst worden dat hij niet meer bij jullie thuis mag komen (verslaving + klein kind = geen goede combi) en dat het contact gelijkwaardiger moet worden (en dat vooral hij daar zijn best voor moet doen).
O, en nog iets: geen geld geven of lenen. Dat gaat letterlijk in rook op.hij heeft het nooit letterlijk gezegd, maar we voelen soms dat hij echt raar doet. En hij heeft één keer zitten huilen hier. Maar ik kan niet de hele wereld redden. Ik laat het los. Hij doet meer defensief dan zielig.
woensdag 24 december 2014 om 21:43
woensdag 24 december 2014 om 21:49
quote:soetkees schreef op 24 december 2014 @ 20:39:
Ik heb een vriendin gehad toen ik nog op de universiteit studeerde. Na het afstuderen bleven wij bevriend, zij ging bij een bedrijf werken en ik bleef op de universiteit, ik ging promoveren en daar ook lesgeven. We gingen trouwen, kinderen krijgen etc.
Op een zeker moment ging zij scheiden en wilde ik haar graag helpen. Voor old times sake, omdat we natuurlijk op de universiteit ook veel samen beleefd hadden. Maar zij stond op een zeker moment te pas en te onpas op de stoep, onaangekondigd, ook als wij visite hadden of man of ik druk waren om een paper te schrijven, key note voor een conferentie etc en wij dus onszelf echt moesten 'opsluiten'.
Ik merkte dat ik haar gezelschap ergerlijk begon te vinden, maar haar gezelschap tolereerde omdat we al zo lang bevriend waren en ik haar natuurlijk niet wilde laten vallen in deze nare tijden, want zij deed ook soms rare dingen waar ik haar dan voor wilde 'behoeden'. Alles maar vanwege 'ooit waren we....'.
Maar het ging wel ten koste van mijn eigen energie en eigen werkzaamheden en ook man en zoons waren er niet altijd even blij mee.
Uiteindelijk heb ik niet de vriendschap verbroken, maar wel op een fors lager pitje gezet. Afgesproken in de stad, naar haar toegaan in plaats van andersom, en mijn agenda strakker bewaken.
Moraal van dit verhaal: ik merkte dat mijn 'helpen' niet helemaal van harte ging, en dat ik het deed uit een soort van 'angst' van: wat gaat ze anders voor gekke dingen doen. Ik hielp vanuit een soort zelfopgelegd dwingend kader, niet omdat ik dat echt diep in mijn hart wilde. ik snap wat je bedoelt, ik wilde eerst echt helpen, nu niet meer want hij werkt niet mee, dat is trekken aan een dood paard.
Man ging ook gewoon door waar hij mee bezig was als hij kwam omdat hij er toch altijd was, dus hoefde geen bezoek behandeling.
Ik was hem de laatste tijd dus al aardig zat omdat het net leek of ik er een gezinslid bij had.
Ik heb geen zin meer in mensen helpen die niet meewerken, het zuigt je helemaal leeg. Ik deed het dus voor mijn man, hem uitnodigen, omdat hij het leuk zou vinden.
Zat ik met mijn varkenshazen. Vriesvak zit al vol en komende 2 dagen eten we buiten de deur..
Ik heb een vriendin gehad toen ik nog op de universiteit studeerde. Na het afstuderen bleven wij bevriend, zij ging bij een bedrijf werken en ik bleef op de universiteit, ik ging promoveren en daar ook lesgeven. We gingen trouwen, kinderen krijgen etc.
Op een zeker moment ging zij scheiden en wilde ik haar graag helpen. Voor old times sake, omdat we natuurlijk op de universiteit ook veel samen beleefd hadden. Maar zij stond op een zeker moment te pas en te onpas op de stoep, onaangekondigd, ook als wij visite hadden of man of ik druk waren om een paper te schrijven, key note voor een conferentie etc en wij dus onszelf echt moesten 'opsluiten'.
Ik merkte dat ik haar gezelschap ergerlijk begon te vinden, maar haar gezelschap tolereerde omdat we al zo lang bevriend waren en ik haar natuurlijk niet wilde laten vallen in deze nare tijden, want zij deed ook soms rare dingen waar ik haar dan voor wilde 'behoeden'. Alles maar vanwege 'ooit waren we....'.
Maar het ging wel ten koste van mijn eigen energie en eigen werkzaamheden en ook man en zoons waren er niet altijd even blij mee.
Uiteindelijk heb ik niet de vriendschap verbroken, maar wel op een fors lager pitje gezet. Afgesproken in de stad, naar haar toegaan in plaats van andersom, en mijn agenda strakker bewaken.
Moraal van dit verhaal: ik merkte dat mijn 'helpen' niet helemaal van harte ging, en dat ik het deed uit een soort van 'angst' van: wat gaat ze anders voor gekke dingen doen. Ik hielp vanuit een soort zelfopgelegd dwingend kader, niet omdat ik dat echt diep in mijn hart wilde. ik snap wat je bedoelt, ik wilde eerst echt helpen, nu niet meer want hij werkt niet mee, dat is trekken aan een dood paard.
Man ging ook gewoon door waar hij mee bezig was als hij kwam omdat hij er toch altijd was, dus hoefde geen bezoek behandeling.
Ik was hem de laatste tijd dus al aardig zat omdat het net leek of ik er een gezinslid bij had.
Ik heb geen zin meer in mensen helpen die niet meewerken, het zuigt je helemaal leeg. Ik deed het dus voor mijn man, hem uitnodigen, omdat hij het leuk zou vinden.
Zat ik met mijn varkenshazen. Vriesvak zit al vol en komende 2 dagen eten we buiten de deur..
woensdag 24 december 2014 om 21:50
quote:pienb schreef op 24 december 2014 @ 21:43:
Boos worden is zonde van je avond en energie, je hebt genoeg avonden en energie gegeven lees ik zo... laat gaan die man.
(een alfabet heeft meer letters en een OP wel eens meerdere pagina`s...die had ik even gemist waardoor reactie niet juist was)Doe ik. Zenn
Boos worden is zonde van je avond en energie, je hebt genoeg avonden en energie gegeven lees ik zo... laat gaan die man.
(een alfabet heeft meer letters en een OP wel eens meerdere pagina`s...die had ik even gemist waardoor reactie niet juist was)Doe ik. Zenn
woensdag 24 december 2014 om 21:52
quote:lionlily schreef op 24 december 2014 @ 20:37:
Zeer onbeschoft gedrag, zeker! Ik zou dat, bij zo'n meubilairvriend, zeker ter sprake brengen, hoor! Labiel of niet, dit is gewoonweg erg onbeleefd en dat zou ik ook van mijn vrienden niet pikken. Dit soort gedrag is een probleem.Hij zal vast wel weer gaan bazelen dat hij niet zo lekker in zijn vel zat, hij weet altijd precies te zeggen wat mijn man zijn mindere dingen ( irritatie puntjes noemt hij dat) zijn, en hij is mr. Perfect. Altijd een excuus dat labiel zijn.
Zeer onbeschoft gedrag, zeker! Ik zou dat, bij zo'n meubilairvriend, zeker ter sprake brengen, hoor! Labiel of niet, dit is gewoonweg erg onbeleefd en dat zou ik ook van mijn vrienden niet pikken. Dit soort gedrag is een probleem.Hij zal vast wel weer gaan bazelen dat hij niet zo lekker in zijn vel zat, hij weet altijd precies te zeggen wat mijn man zijn mindere dingen ( irritatie puntjes noemt hij dat) zijn, en hij is mr. Perfect. Altijd een excuus dat labiel zijn.
woensdag 24 december 2014 om 21:54
quote:soetkees schreef op 24 december 2014 @ 21:41:
En dat is zo lastig, Beetjegek. Je wilt niet tussen de vriendschap van man en deze student komen. Dat is nu eenmaal echt een lastige spagaat. Ik hoop dat man nu ook inziet dat dit gedrag niet kan.Hij is het met me eens. We zullen zien als hij weer opduikt straks na een paar weken radiostilte.
En dat is zo lastig, Beetjegek. Je wilt niet tussen de vriendschap van man en deze student komen. Dat is nu eenmaal echt een lastige spagaat. Ik hoop dat man nu ook inziet dat dit gedrag niet kan.Hij is het met me eens. We zullen zien als hij weer opduikt straks na een paar weken radiostilte.
woensdag 24 december 2014 om 21:56
quote:soetkees schreef op 24 december 2014 @ 21:42:
[...]
Eh? Neemt ontslag (in een tijd dat dat niet heel erg verstandig is) en 'verveelt' zich? Als hij geen werk heeft, kan hij jullie best helpen. Helpt goed tegen verveling.ja maar dat is het he? Daar heeft ie dan geen zin in om ons te helpen, en dat zegt hij dan ook gewoon. Terwijl wij altijd klaar stonden, vooral mijn man dan, die is nooit te beroerd om iemand te helpen.
[...]
Eh? Neemt ontslag (in een tijd dat dat niet heel erg verstandig is) en 'verveelt' zich? Als hij geen werk heeft, kan hij jullie best helpen. Helpt goed tegen verveling.ja maar dat is het he? Daar heeft ie dan geen zin in om ons te helpen, en dat zegt hij dan ook gewoon. Terwijl wij altijd klaar stonden, vooral mijn man dan, die is nooit te beroerd om iemand te helpen.
woensdag 24 december 2014 om 21:57
woensdag 24 december 2014 om 21:57
woensdag 24 december 2014 om 21:58
quote:Miss.Innuendo schreef op 24 december 2014 @ 21:57:
Laat het achter je en bouw vooral even een stilte in, zodat de bal bij hem ligt.
Laat het initiatief om contact op te nemen even bij hem liggen.
Hopelijk voelt hij dan aan dat wat hij nu heeft gedaan niet echt netjes was.dat weet hij ook echt wel..Maar enough is enough.
Laat het achter je en bouw vooral even een stilte in, zodat de bal bij hem ligt.
Laat het initiatief om contact op te nemen even bij hem liggen.
Hopelijk voelt hij dan aan dat wat hij nu heeft gedaan niet echt netjes was.dat weet hij ook echt wel..Maar enough is enough.
woensdag 24 december 2014 om 22:00
quote:elninjoo schreef op 24 december 2014 @ 21:57:
[...]
Kon je dat stuk van hem niet gewoon verdelen onder de rest van je gezinsleden? Iedereen 'n stukje extra en 't is ook weer op.
Nee ik had echt serieus te veel
Daar was niet tegen op te eten, is nogal een grote gast en die lust wel wat..We eten het wel als lunch morgen , mot wat.
[...]
Kon je dat stuk van hem niet gewoon verdelen onder de rest van je gezinsleden? Iedereen 'n stukje extra en 't is ook weer op.
Nee ik had echt serieus te veel
Daar was niet tegen op te eten, is nogal een grote gast en die lust wel wat..We eten het wel als lunch morgen , mot wat.
woensdag 24 december 2014 om 22:03
En dat is het hele verrekte probleem: jullie hebben altijd klaar gestaan voor hem. En ja, hij heeft jullie ook geholpen, en dat valt niet te ontkennen. Maar op een gegeven moment is de balans uit verhouding gegaan. En het kost gewoon even wat tijd voordat je je dat realiseert. En dan nog is het moeilijk om dat in perspectief te zien en overeenkomstig te handelen.
Maar je moet nu even 'egoïstisch' aan jullie zelf denken. Want deze vriendschap zuigt enorm veel energie. Teveel wat mogelijk jullie relatie kan hebben zonder gedonder daarover te hebben.
Maar je moet nu even 'egoïstisch' aan jullie zelf denken. Want deze vriendschap zuigt enorm veel energie. Teveel wat mogelijk jullie relatie kan hebben zonder gedonder daarover te hebben.
I can explain it to you, but I can't understand it for you
woensdag 24 december 2014 om 22:08
Beetjegek, waar zit je het meeste mee: dat je man hem telkens toch de hand boven het hoofd houdt (en jij daardoor er ook rekening mee houdt), hij onderdeel van jullie meubilair is (en meestal kunnen diegenen wel een potje breken als het goed zit qua vriendschap) of de smoesjes waarmee hij telkens op de proppen komt op het allerlaatste moment?
Begrijp me goed, het is niet aanvallend bedoeld. Ik was zelf min of meer die vriendin in jouw verhaal en heb daardoor mijn sociale leven behoorlijk laten versloffen de afgelopen jaren. Sinds dit jaar heb ik er weer zin in en gelukkig hebben mijn vrienden me niet laten vallen, zien zij ook dat ik het nu niet meer op het laatste moment laat afweten en dat geeft hen weer vertrouwen in de vriendschap. Hoewel ze het me nooit voor de voeten hebben gegooid, weet ik dondersgoed dat ik er zelf vnl debet aan ben geweest en een behoorlijk potje van heb gemaakt naar hen. Geen ruzie hoor en ook niet profiteren o.i.d. Maar als ik echt weer heel goed wil aanhaken en met elkaar de leuke dingen wil ervaren, zoals voorheen, dan ligt dat geheel bij mij. En terecht ook, vind ik.
Je kunt nog zo onderdeel zijn van, als het eenrichtingsverkeer wordt, of zelfs bijna tot aan het doodlopende toe, houdt het een keer op.
Begrijp me goed, het is niet aanvallend bedoeld. Ik was zelf min of meer die vriendin in jouw verhaal en heb daardoor mijn sociale leven behoorlijk laten versloffen de afgelopen jaren. Sinds dit jaar heb ik er weer zin in en gelukkig hebben mijn vrienden me niet laten vallen, zien zij ook dat ik het nu niet meer op het laatste moment laat afweten en dat geeft hen weer vertrouwen in de vriendschap. Hoewel ze het me nooit voor de voeten hebben gegooid, weet ik dondersgoed dat ik er zelf vnl debet aan ben geweest en een behoorlijk potje van heb gemaakt naar hen. Geen ruzie hoor en ook niet profiteren o.i.d. Maar als ik echt weer heel goed wil aanhaken en met elkaar de leuke dingen wil ervaren, zoals voorheen, dan ligt dat geheel bij mij. En terecht ook, vind ik.
Je kunt nog zo onderdeel zijn van, als het eenrichtingsverkeer wordt, of zelfs bijna tot aan het doodlopende toe, houdt het een keer op.
wij slapen nooit.
woensdag 24 december 2014 om 22:11
quote:soetkees schreef op 24 december 2014 @ 22:03:
En dat is het hele verrekte probleem: jullie hebben altijd klaar gestaan voor hem. En ja, hij heeft jullie ook geholpen, en dat valt niet te ontkennen. Maar op een gegeven moment is de balans uit verhouding gegaan. En het kost gewoon even wat tijd voordat je je dat realiseert. En dan nog is het moeilijk om dat in perspectief te zien en overeenkomstig te handelen.
Maar je moet nu even 'egoïstisch' aan jullie zelf denken. Want deze vriendschap zuigt enorm veel energie. Teveel wat mogelijk jullie relatie kan hebben zonder gedonder daarover te hebben.Ik ben ook bang dat hij nooit zal veranderen. De tijd zal het leren.
En dat is het hele verrekte probleem: jullie hebben altijd klaar gestaan voor hem. En ja, hij heeft jullie ook geholpen, en dat valt niet te ontkennen. Maar op een gegeven moment is de balans uit verhouding gegaan. En het kost gewoon even wat tijd voordat je je dat realiseert. En dan nog is het moeilijk om dat in perspectief te zien en overeenkomstig te handelen.
Maar je moet nu even 'egoïstisch' aan jullie zelf denken. Want deze vriendschap zuigt enorm veel energie. Teveel wat mogelijk jullie relatie kan hebben zonder gedonder daarover te hebben.Ik ben ook bang dat hij nooit zal veranderen. De tijd zal het leren.
woensdag 24 december 2014 om 22:13
quote:iceteapeach schreef op 24 december 2014 @ 22:08:
Beetjegek, waar zit je het meeste mee: dat je man hem telkens toch de hand boven het hoofd houdt (en jij daardoor er ook rekening mee houdt), hij onderdeel van jullie meubilair is (en meestal kunnen diegenen wel een potje breken als het goed zit qua vriendschap) of de smoesjes waarmee hij telkens op de proppen komt op het allerlaatste moment?
Begrijp me goed, het is niet aanvallend bedoeld. Ik was zelf min of meer die vriendin in jouw verhaal en heb daardoor mijn sociale leven behoorlijk laten versloffen de afgelopen jaren. Sinds dit jaar heb ik er weer zin in en gelukkig hebben mijn vrienden me niet laten vallen, zien zij ook dat ik het nu niet meer op het laatste moment laat afweten en dat geeft hen weer vertrouwen in de vriendschap. Hoewel ze het me nooit voor de voeten hebben gegooid, weet ik dondersgoed dat ik er zelf vnl debet aan ben geweest en een behoorlijk potje van heb gemaakt naar hen. Geen ruzie hoor en ook niet profiteren o.i.d. Maar als ik echt weer heel goed wil aanhaken en met elkaar de leuke dingen wil ervaren, zoals voorheen, dan ligt dat geheel bij mij. En terecht ook, vind ik.
Je kunt nog zo onderdeel zijn van, als het eenrichtingsverkeer wordt, of zelfs bijna tot aan het doodlopende toe, houdt het een keer op.
De bal ligt bij hem. Maar voorlopig gaat hij maar eerst aan zichzelf werken. Dat drama altijd is niet leuk.
Wie weet in de toekomst.
Beetjegek, waar zit je het meeste mee: dat je man hem telkens toch de hand boven het hoofd houdt (en jij daardoor er ook rekening mee houdt), hij onderdeel van jullie meubilair is (en meestal kunnen diegenen wel een potje breken als het goed zit qua vriendschap) of de smoesjes waarmee hij telkens op de proppen komt op het allerlaatste moment?
Begrijp me goed, het is niet aanvallend bedoeld. Ik was zelf min of meer die vriendin in jouw verhaal en heb daardoor mijn sociale leven behoorlijk laten versloffen de afgelopen jaren. Sinds dit jaar heb ik er weer zin in en gelukkig hebben mijn vrienden me niet laten vallen, zien zij ook dat ik het nu niet meer op het laatste moment laat afweten en dat geeft hen weer vertrouwen in de vriendschap. Hoewel ze het me nooit voor de voeten hebben gegooid, weet ik dondersgoed dat ik er zelf vnl debet aan ben geweest en een behoorlijk potje van heb gemaakt naar hen. Geen ruzie hoor en ook niet profiteren o.i.d. Maar als ik echt weer heel goed wil aanhaken en met elkaar de leuke dingen wil ervaren, zoals voorheen, dan ligt dat geheel bij mij. En terecht ook, vind ik.
Je kunt nog zo onderdeel zijn van, als het eenrichtingsverkeer wordt, of zelfs bijna tot aan het doodlopende toe, houdt het een keer op.
De bal ligt bij hem. Maar voorlopig gaat hij maar eerst aan zichzelf werken. Dat drama altijd is niet leuk.
Wie weet in de toekomst.
woensdag 24 december 2014 om 22:23
quote:beetjegek schreef op 24 december 2014 @ 22:13:
[...]
De bal ligt bij hem. Maar voorlopig gaat hij maar eerst aan zichzelf werken. Dat drama altijd is niet leuk.
Wie weet in de toekomst.
Laten gaan is mss voor dit moment wel het beste. Sorry zeggen betekent niet altijd iets, ook dat kan een sociaal wenselijke manier zijn om de ander toch het gevoel te geven dat hij/zij er mee zit. Alleen als dat verder niet wordt omgezet in daden, zijn zulke woorden ook luchtkastelen.
Wat vindt je man ervan, hoe kijkt hij er tegenaan? Is het trouwens iemand uit je man's vriendengroep of de jouwe?
[...]
De bal ligt bij hem. Maar voorlopig gaat hij maar eerst aan zichzelf werken. Dat drama altijd is niet leuk.
Wie weet in de toekomst.
Laten gaan is mss voor dit moment wel het beste. Sorry zeggen betekent niet altijd iets, ook dat kan een sociaal wenselijke manier zijn om de ander toch het gevoel te geven dat hij/zij er mee zit. Alleen als dat verder niet wordt omgezet in daden, zijn zulke woorden ook luchtkastelen.
Wat vindt je man ervan, hoe kijkt hij er tegenaan? Is het trouwens iemand uit je man's vriendengroep of de jouwe?
wij slapen nooit.
woensdag 24 december 2014 om 22:39
quote:iceteapeach schreef op 24 december 2014 @ 22:23:
[...]
Laten gaan is mss voor dit moment wel het beste. Sorry zeggen betekent niet altijd iets, ook dat kan een sociaal wenselijke manier zijn om de ander toch het gevoel te geven dat hij/zij er mee zit. Alleen als dat verder niet wordt omgezet in daden, zijn zulke woorden ook luchtkastelen.
Wat vindt je man ervan, hoe kijkt hij er tegenaan? Is het trouwens iemand uit je man's vriendengroep of de jouwe? hij is van mijn man's kant.
Hij is er ook klaar mee, hij heeft het nu al zo vaak verpest, die hoeft ook niet meer.
[...]
Laten gaan is mss voor dit moment wel het beste. Sorry zeggen betekent niet altijd iets, ook dat kan een sociaal wenselijke manier zijn om de ander toch het gevoel te geven dat hij/zij er mee zit. Alleen als dat verder niet wordt omgezet in daden, zijn zulke woorden ook luchtkastelen.
Wat vindt je man ervan, hoe kijkt hij er tegenaan? Is het trouwens iemand uit je man's vriendengroep of de jouwe? hij is van mijn man's kant.
Hij is er ook klaar mee, hij heeft het nu al zo vaak verpest, die hoeft ook niet meer.
woensdag 24 december 2014 om 23:13
Beetjegek, als jouw man er inmiddels ook klaar mee is, dan zelf ook loslaten en niets meer aanbieden, op geen enkel vlak. Hij is niet jullie verantwoordelijkheid, hoe rot het toch mag voelen. Het moet ook niet gaan worden dat jij en je man hierover onenigheid gaan krijgen verder/of in de toekomst. Dat is het niet waard.
wij slapen nooit.
donderdag 25 december 2014 om 00:12
Ik zou hem niet helemaal "dumpen", maar de bezoekjes toch echt wel gaan beperken.
Hij lijkt mij oud genoeg om op zijn eigen benen te staan, ook al studeert hij nog.
Lijkt me ook gewoon niet leuk om 3 keer per week of vaker altijd dezelfde extra eter te hebben.
Die dan ook nauwelijks iets terug doet.
Integendeel, hij laat je last minute zitten met je eten.
Laat hem dus maar een tijdje grotendeels zijn plan trekken.
Hopelijk staat je partner wel echt achter dit standpunt, want als 't eigenlijk zijn vriend is, sta je anders nog even ver.
Hopelijk was 't eten alsnog lekker.
Hij lijkt mij oud genoeg om op zijn eigen benen te staan, ook al studeert hij nog.
Lijkt me ook gewoon niet leuk om 3 keer per week of vaker altijd dezelfde extra eter te hebben.
Die dan ook nauwelijks iets terug doet.
Integendeel, hij laat je last minute zitten met je eten.
Laat hem dus maar een tijdje grotendeels zijn plan trekken.
Hopelijk staat je partner wel echt achter dit standpunt, want als 't eigenlijk zijn vriend is, sta je anders nog even ver.
Hopelijk was 't eten alsnog lekker.
