Gezondheid
alle pijlers
Jong en burnout
zaterdag 9 augustus 2014 om 22:22
Hallo, al een jaar lees ik soms op forums omdat herkenning vaak toch soort van helpt op slechte momenten.. Nu toch eens m'n eigen verhaal in t kort, omdat ik graag wil weten of er meer jonge meiden (ik word 30 binnenkort) zijn, die niet zozeer door 60urige werkweken, maar vooral door karakter eigenschappen (onzeker, altijd aan verwachtingen willen voldoen, perfectionistisch daardoor en te groot verantwoordelijkheidsgevoel .. En kan nog wel even doorgaan;-)) een fikse burnout hebben gekregen?
Ik ben nu iets meer dan een jaar bewust bezig met m'n herstel van m'n burnout. Ik werk met patienten/cliënten , heb zo'n 1,5mnd even helemaal niks met werk gedaan, daarna wekenlang alleen 2x2/3x2u niet werkgerelateerde taken (dus geen dossiers of patienten zien). Momenteel werk ik zo'n 18-20u (4dgn 5u, werk normaal 32u) en afgelopen week weer de zoveelste terugval die dan weer even onzeker maakt...
Krijg best de ruimte van Leidinggevende met wie ik goed contact en en hetzelfde met prettige bedrijfsarts. Destijds begonnen met een coachingstraject (zelf geregeld, maar mede dankzij werk kunnen doen) en momenteel bij psych / cognitief gedragstherapeut ivm paniekaanvallen en Haptotherapie omdat ik zo enorm in m'n hoofd zit en nadenk en niet meer (misschien nooit echt?) wat ik echt voel.
Zet je allemaal enorm aan t denken en daardoor vind je jezelf ook niet echt leuk... Negatievere kanten van je persoonlijkheid worden tenslotte versterkt. Vraag je je soms af of t écht wel goed komt ooit, en wanneer het nou weer normaal is... Dingen spontaan doen, zonder echt nadenken en 'gewoon' genieten. Waar dat jaar gebleven is, snap ik soms niet.
Iedere dag bijna wel voel ik nog wel iets, misselijk of moe of hoofdpijn. Soms sta ik echt wel weer te zingen en te genieten van leuke dingen! Maar afspraken plan ik nog steeds weinig, zodat ik niks 'moet', en zelfs leuke vooruitzichten gepaard gaan met spanning vooraf..'voel ik me daar straks niet 'ziek' of word ik misselijk, angst voor de angst... Lastig!
Af en toe langs huisarts, om toch even dan weer dit of dan weer da voor mezelf uit te sluiten... Volgens mij ook 'normaal' met burnout, je afvragen of er toch niet nog iets fysieks aan onderligt soms.
Ik heb een superlieve vriend, echt m'n grote steun , terwijl het voor hem ook allemaal lastig is natuurlijk.
Nou, dit is nog de korte versie;-).
Ben benieuwd of er anderen zijn op dit moment in dezelfde situatie, of geweest. En hoe ze hier mee omgaan/gingen? Als t ook al een jaar duurt en je er nog niet bent... En hoe je dat met opbouwen doet, zeker evt met een beroep waar je met klanten/patienten/ anderen te maken hebt.
Ik ben nu iets meer dan een jaar bewust bezig met m'n herstel van m'n burnout. Ik werk met patienten/cliënten , heb zo'n 1,5mnd even helemaal niks met werk gedaan, daarna wekenlang alleen 2x2/3x2u niet werkgerelateerde taken (dus geen dossiers of patienten zien). Momenteel werk ik zo'n 18-20u (4dgn 5u, werk normaal 32u) en afgelopen week weer de zoveelste terugval die dan weer even onzeker maakt...
Krijg best de ruimte van Leidinggevende met wie ik goed contact en en hetzelfde met prettige bedrijfsarts. Destijds begonnen met een coachingstraject (zelf geregeld, maar mede dankzij werk kunnen doen) en momenteel bij psych / cognitief gedragstherapeut ivm paniekaanvallen en Haptotherapie omdat ik zo enorm in m'n hoofd zit en nadenk en niet meer (misschien nooit echt?) wat ik echt voel.
Zet je allemaal enorm aan t denken en daardoor vind je jezelf ook niet echt leuk... Negatievere kanten van je persoonlijkheid worden tenslotte versterkt. Vraag je je soms af of t écht wel goed komt ooit, en wanneer het nou weer normaal is... Dingen spontaan doen, zonder echt nadenken en 'gewoon' genieten. Waar dat jaar gebleven is, snap ik soms niet.
Iedere dag bijna wel voel ik nog wel iets, misselijk of moe of hoofdpijn. Soms sta ik echt wel weer te zingen en te genieten van leuke dingen! Maar afspraken plan ik nog steeds weinig, zodat ik niks 'moet', en zelfs leuke vooruitzichten gepaard gaan met spanning vooraf..'voel ik me daar straks niet 'ziek' of word ik misselijk, angst voor de angst... Lastig!
Af en toe langs huisarts, om toch even dan weer dit of dan weer da voor mezelf uit te sluiten... Volgens mij ook 'normaal' met burnout, je afvragen of er toch niet nog iets fysieks aan onderligt soms.
Ik heb een superlieve vriend, echt m'n grote steun , terwijl het voor hem ook allemaal lastig is natuurlijk.
Nou, dit is nog de korte versie;-).
Ben benieuwd of er anderen zijn op dit moment in dezelfde situatie, of geweest. En hoe ze hier mee omgaan/gingen? Als t ook al een jaar duurt en je er nog niet bent... En hoe je dat met opbouwen doet, zeker evt met een beroep waar je met klanten/patienten/ anderen te maken hebt.
zondag 11 januari 2015 om 11:16
pfff grenzen stellen....
Nadat ik toch wat over mijn grenzen was gegaan eergisteren en gisteravond mijn beste vriend op bezoek had voor een tv avondje, die geen zin had om laat nog in de regen naar huis te gaan dus bleef logeren, en ik vandaag best druk ben met koken voor een etentje vanavond, besloot ik vanochtend te zeggen tegen vriend toen hij emails ging beantwoorden (hij heeft nog geen internet in nieuw huis) dat het wel fijn was als ie over een half uurtje weg ging zodat ik me in alle rust kon focussen op de voorbereidingen voor het eten. Had ik eigenlijk al 's avonds in bed bedacht en daar dan ook nog eens slecht door geslapen, en inderdaad was vriend toch een ietsie pietsie ontstemd (maar proberend dat te verbloemen) en heb ik een half uur weer gepraat om uit te leggen waarom het belangrijk is dat ik mijn grenzen stel, ookal is ie mijn beste vriend en ookal besef ik hoe ongastvrij het overkomt.
Al met al had het me minder energie gekost als ik hem gewoon nog een uurtje had laten computeren. Maar ik denk dan, dat het toch op zijn minst goed is dat ik leer grenzen te stellen, al levert het me energetisch nu nog niet veel op.
Wat zijn jullie ervaringen met grenzen stellen? Lukt dat al goed?
Nadat ik toch wat over mijn grenzen was gegaan eergisteren en gisteravond mijn beste vriend op bezoek had voor een tv avondje, die geen zin had om laat nog in de regen naar huis te gaan dus bleef logeren, en ik vandaag best druk ben met koken voor een etentje vanavond, besloot ik vanochtend te zeggen tegen vriend toen hij emails ging beantwoorden (hij heeft nog geen internet in nieuw huis) dat het wel fijn was als ie over een half uurtje weg ging zodat ik me in alle rust kon focussen op de voorbereidingen voor het eten. Had ik eigenlijk al 's avonds in bed bedacht en daar dan ook nog eens slecht door geslapen, en inderdaad was vriend toch een ietsie pietsie ontstemd (maar proberend dat te verbloemen) en heb ik een half uur weer gepraat om uit te leggen waarom het belangrijk is dat ik mijn grenzen stel, ookal is ie mijn beste vriend en ookal besef ik hoe ongastvrij het overkomt.
Al met al had het me minder energie gekost als ik hem gewoon nog een uurtje had laten computeren. Maar ik denk dan, dat het toch op zijn minst goed is dat ik leer grenzen te stellen, al levert het me energetisch nu nog niet veel op.
Wat zijn jullie ervaringen met grenzen stellen? Lukt dat al goed?
zondag 11 januari 2015 om 16:01
Ja dat blijft lastig Bloem! Wat goed dat je t gewoon gezegd hebt! Hoe hij dat interpreteert is op zich zijn 'probleem' en niet meer de jouwe.. Maar ik herken je nare bijsmaak als iemand zich dan gekwetst oid voelt! Toevallig net over gehad met m'n hapto afgelopen week.
Ik merk dat ik het van te voren soms al aangeef, zodat ik een makkelijkere 'opening' heb als t zover is en ik m'n grens voel! Dat werkt voor mij het prettigst. Ik stop sowieso momenteel nog steeds voornamelijk alleen maar energie in mensen die mij daarin begrijpen.. Dus kan t daardoor makkelijker benoemen:-). Heeft in t begin wel energie gekost denk ik, om die situatie te creeeren, maar nu heb ik er profijt.
Ik ben er altijd erg open over geweest en heb in t begin vaker uitgelegd wat er met me was, waar ik t aan merk en dat ik daardoor 'korter' aan activiteiten meedoe of soms toch even m'n rust pak...
Maar grenzen blijft lastig! Je hebt t nu toch prima opgelost? Kost nu evt meer energie , maar een volgende keer bedenkt hij het misschien al zelf... Dus zie t al een soort investering:-) en wees trots dat je het gewoon hebt durven zeggen!! Fijn etentje vanavond! Hopelijk daar genoeg energie weer voor:-)
Ik merk dat ik het van te voren soms al aangeef, zodat ik een makkelijkere 'opening' heb als t zover is en ik m'n grens voel! Dat werkt voor mij het prettigst. Ik stop sowieso momenteel nog steeds voornamelijk alleen maar energie in mensen die mij daarin begrijpen.. Dus kan t daardoor makkelijker benoemen:-). Heeft in t begin wel energie gekost denk ik, om die situatie te creeeren, maar nu heb ik er profijt.
Ik ben er altijd erg open over geweest en heb in t begin vaker uitgelegd wat er met me was, waar ik t aan merk en dat ik daardoor 'korter' aan activiteiten meedoe of soms toch even m'n rust pak...
Maar grenzen blijft lastig! Je hebt t nu toch prima opgelost? Kost nu evt meer energie , maar een volgende keer bedenkt hij het misschien al zelf... Dus zie t al een soort investering:-) en wees trots dat je het gewoon hebt durven zeggen!! Fijn etentje vanavond! Hopelijk daar genoeg energie weer voor:-)
zondag 11 januari 2015 om 16:48
zondag 11 januari 2015 om 17:01
Hallo Dames,
het is alweer een tijd geleden dat ik hier geschreven heb en ik lees zo af en toe eens met jullie mee. Wat goed dat jullie elkaar zo kunnen steunen!
De start van mijn burn out is inmiddels 1,5 jaar geleden en ik hoopte jullie op deze manier een hart onder de riem te kunnen steken.
ik ben sinds september weer fulltime aan het werk, en met het werk zelf gaat het super goed. Ik heb mijn energie en plezier weer terug. Helaas heb ik wel onlangs een flinke aanvaring gehad met mijn werkgever. En dit is het stuk wat ik met jullie wilde delen: waar ik een half jaar geleden in huilen had uitgebarsten en terug in mijn schulp had gekropen en me waarschijnlijk weer ziek had gemeld ben ik nu voor mezelf opgekomen. Ik heb me goed staande weten te houden zonder te gaan schreeuwen of overstuur te raken maar gewoon kalm kunnen zeggen wat mij dwars zat. Dit is voor mij zo'n enorm verschil met vorig jaar. Voor iedereen verloopt het natuurlijk anders, maar geloof me het wordt echt beter! we zijn het niet gewend maar wees inderdaad eens egoistisch! denk aan jezelf, Ik bedenk me elke keer opnieuw dat ik er niet meer zo bij wil zitten als vorig jaar, en dat heb ik alleen zelf in de hand. niemand anders kan en gaat dat voor je doen..
sterkte dames
het is alweer een tijd geleden dat ik hier geschreven heb en ik lees zo af en toe eens met jullie mee. Wat goed dat jullie elkaar zo kunnen steunen!
De start van mijn burn out is inmiddels 1,5 jaar geleden en ik hoopte jullie op deze manier een hart onder de riem te kunnen steken.
ik ben sinds september weer fulltime aan het werk, en met het werk zelf gaat het super goed. Ik heb mijn energie en plezier weer terug. Helaas heb ik wel onlangs een flinke aanvaring gehad met mijn werkgever. En dit is het stuk wat ik met jullie wilde delen: waar ik een half jaar geleden in huilen had uitgebarsten en terug in mijn schulp had gekropen en me waarschijnlijk weer ziek had gemeld ben ik nu voor mezelf opgekomen. Ik heb me goed staande weten te houden zonder te gaan schreeuwen of overstuur te raken maar gewoon kalm kunnen zeggen wat mij dwars zat. Dit is voor mij zo'n enorm verschil met vorig jaar. Voor iedereen verloopt het natuurlijk anders, maar geloof me het wordt echt beter! we zijn het niet gewend maar wees inderdaad eens egoistisch! denk aan jezelf, Ik bedenk me elke keer opnieuw dat ik er niet meer zo bij wil zitten als vorig jaar, en dat heb ik alleen zelf in de hand. niemand anders kan en gaat dat voor je doen..
sterkte dames
zondag 11 januari 2015 om 20:33
Wat fijn dat het zoveel beter gaat, Mucha!
Ik merk ook nog steeds dat grenzen stellen lastig is. Met scouting bijvoorbeeld - al is mijn leidingteam gelukkig erg begripvol dat ik niet altijd genoeg energie heb om echt mee te draaien, en krijg ik vaak genoeg energie om ervoor te gaan bij twijfel - voelt het toch alsof ik de anderen in de steek laat als ik weer een opkomst niet kan komen door energiegebrek.
Ik merk ook nog steeds dat grenzen stellen lastig is. Met scouting bijvoorbeeld - al is mijn leidingteam gelukkig erg begripvol dat ik niet altijd genoeg energie heb om echt mee te draaien, en krijg ik vaak genoeg energie om ervoor te gaan bij twijfel - voelt het toch alsof ik de anderen in de steek laat als ik weer een opkomst niet kan komen door energiegebrek.
maandag 12 januari 2015 om 09:05
@Bloem wat leuk dat je gaat paardrijden en mooi vooruitzicht om lekker in de bossen te gaan rijden. En wauw heb je al vier uur gewerkt! Kan mij voorstellen dat het misschien een beetje teveel was. Grenzen aangeven kan ook heel erg moeilijk zijn. Super dat je ze hebt aangegeven! Natuurlijk niet fijn dat je niet de reactie hebt gekregen die je hoopte. Misschien kan je er nog een keer op terugkomen en hem wat meer info geven en hierdoor meer begrip krijgt. Etentje leuk geweest?
@Knuffeltijgertje: ik heb ook vaak het idee dat dieren mij soms beter begrijpen dan mensen. Merk ook dat ik veel rustiger ben in hun buurt. Lief van de leiding dat ze rekening met je houden en vooral goed dat je, je grenzen aangeeft.
@Musha: Fijn om te lezen dat het zo goed met je gaat. Je verhaal is echt wel een hart onder de riem. Merci!
@Inge: mooi dat je, je eigen vooruitgang zo goed ziet. Kun je trots op zijn.
Vorige week over mijn grenzen gegaan met naar de Efteling te gaan. Dat was toch een beetje teveel. Was daarna heel moe en prikkelbaar en ook slapen ging minder goed. Merk dat ik dan veel heb aan ontspanningoefeningen en heb aan mijn moodboard gewerkt. Vandaag is het verloren maandag (in belgie) en ga naar traditie een appelbol maken . Verder plan om een tijdje geen boeken over BO te lezen, brengt om de een of andere manier weerstand bij mij op. Herkennen jullie dat?
@Knuffeltijgertje: ik heb ook vaak het idee dat dieren mij soms beter begrijpen dan mensen. Merk ook dat ik veel rustiger ben in hun buurt. Lief van de leiding dat ze rekening met je houden en vooral goed dat je, je grenzen aangeeft.
@Musha: Fijn om te lezen dat het zo goed met je gaat. Je verhaal is echt wel een hart onder de riem. Merci!
@Inge: mooi dat je, je eigen vooruitgang zo goed ziet. Kun je trots op zijn.
Vorige week over mijn grenzen gegaan met naar de Efteling te gaan. Dat was toch een beetje teveel. Was daarna heel moe en prikkelbaar en ook slapen ging minder goed. Merk dat ik dan veel heb aan ontspanningoefeningen en heb aan mijn moodboard gewerkt. Vandaag is het verloren maandag (in belgie) en ga naar traditie een appelbol maken . Verder plan om een tijdje geen boeken over BO te lezen, brengt om de een of andere manier weerstand bij mij op. Herkennen jullie dat?
Always believe that something wonderful is about to happen.
maandag 12 januari 2015 om 10:04
Goedemorgen!
Musha, inderdaad een hart onder de riem om te horen dat het je zo goed vergaat. Superstoer dat je je rug recht hebt gehouden bij je leidinggevende!! Wow, dat is niet niks! Wens je nog veel meer plezier en energie de komende tijden, en rest van je leven ook natuurlijk
Vienna, ik herken dat zeker, de weerstand voor boeken over burnout. In het begin veel gelezen en toen was het zeker hulpvol. Met kerstmis kreeg ik echter nog een boek, en het staart me nog steeds aan vanuit de boekenkast. Misschien komt het door het ritme en soort van evenwicht dat ik nu heb gevonden, en bang dat te laten verstoren door een boek wat misschien zegt dat ik dit of dat moet.
Had nog niet opgemerkt dat je belgisch was! Mijn vriendje ook (ge-emigreerd), ik kom daar erg vaak.
Inge, goed dat je zo open bent geweest over je burnout en daar nog steeds de vruchten van plukt!
Knuffeltijgertje, geloof dat je vandaag eerste sessie hebt bij psych, succes!
Etentje met familie ging goed! Ik had heel lekker gekookt al zeg ik het zelf. En het was wel wat veel om de hele dag te koken EN 's avonds nog enthousiast te socializen, maar ik heb me maar een beetje op de achtergrond gehouden en genoten van dat iedereen zo zat te genieten. En ze bijtijds weggebonjourd- maar wel nadat ze alle afwas hadden gedaan
Musha, inderdaad een hart onder de riem om te horen dat het je zo goed vergaat. Superstoer dat je je rug recht hebt gehouden bij je leidinggevende!! Wow, dat is niet niks! Wens je nog veel meer plezier en energie de komende tijden, en rest van je leven ook natuurlijk
Vienna, ik herken dat zeker, de weerstand voor boeken over burnout. In het begin veel gelezen en toen was het zeker hulpvol. Met kerstmis kreeg ik echter nog een boek, en het staart me nog steeds aan vanuit de boekenkast. Misschien komt het door het ritme en soort van evenwicht dat ik nu heb gevonden, en bang dat te laten verstoren door een boek wat misschien zegt dat ik dit of dat moet.
Had nog niet opgemerkt dat je belgisch was! Mijn vriendje ook (ge-emigreerd), ik kom daar erg vaak.
Inge, goed dat je zo open bent geweest over je burnout en daar nog steeds de vruchten van plukt!
Knuffeltijgertje, geloof dat je vandaag eerste sessie hebt bij psych, succes!
Etentje met familie ging goed! Ik had heel lekker gekookt al zeg ik het zelf. En het was wel wat veel om de hele dag te koken EN 's avonds nog enthousiast te socializen, maar ik heb me maar een beetje op de achtergrond gehouden en genoten van dat iedereen zo zat te genieten. En ze bijtijds weggebonjourd- maar wel nadat ze alle afwas hadden gedaan
maandag 12 januari 2015 om 10:28
Plezant dat je zo genoten hebt van het etentje. Daar had je vast goesting in. En lief dat je bezoek de afwas gedaan heeft, scheelt wel.
Haha nu ben ik ontmaskerd . Manlief is een Nederlander en we hebben zeven jaar in NL samengewoond. Wonen nu in Belgie en hij spreekt ondertussen meer Vlaams dan ik. Jouw vriend een Belg Bloem?
Haha nu ben ik ontmaskerd . Manlief is een Nederlander en we hebben zeven jaar in NL samengewoond. Wonen nu in Belgie en hij spreekt ondertussen meer Vlaams dan ik. Jouw vriend een Belg Bloem?
Always believe that something wonderful is about to happen.
maandag 12 januari 2015 om 10:39
Ja mijn vriendje Antwerpenaar! Wat grappig, ook een NL-BE combi, dat zijn de beste! Merk jij er wat van? Ik niet zo erg veel bij mijn vriend, behalve dat ie wat bourgondischer is ingesteld dan veel mensen in Nederland, daarin vinden we elkaar wel Hij praat behoorlijk hollands nu. Maar zei wel vorige week dat hij onze kinderen tweetalig op wil voeden? Nederlands en plat Antwerps dus. Dat wordt grappig.
Bij familie aangelegenheden merk ik het wel wat meer. Iets meer subtiel en welgemanierd, als er iets niet wordt geapprecieerd, wordt er vaker subtiel een oordelend wenkbrauwtje opgetrokken dan iets direct gezegd. Soms voel ik me dan wel een beetje een lompe hollander. Maar ze zijn wel lief, hoor
Bij familie aangelegenheden merk ik het wel wat meer. Iets meer subtiel en welgemanierd, als er iets niet wordt geapprecieerd, wordt er vaker subtiel een oordelend wenkbrauwtje opgetrokken dan iets direct gezegd. Soms voel ik me dan wel een beetje een lompe hollander. Maar ze zijn wel lief, hoor
maandag 12 januari 2015 om 12:18
Yeah Belgie-Holland combi's zijn inderdaad de beste. Heel veel verschillen zijn er niet, inderdaad een belg is wat bedeesder en een Nederlander toch wat directer (lekker cliché). Wel heb ik aan sommige gebruiken moeten wennen. Nederlanders feliciteren echt iedereen als jullie jarig zijn. Ik ben echt ooit gefeliciteerd voor de verjaardag van mijn buurman (dat ging mij toch een tikkeltje te ver).
Oh en plat Antwerps dakannekikkeni.'k verstaon er gien kneit van. Ben van oorsprong een Belgisch Limburger en woon nu in de provincie Antwerpen (daar voelt manlief zich meer thuis). Versta jij Antwerps? (zou het een prestatie vinden)
Oh en plat Antwerps dakannekikkeni.'k verstaon er gien kneit van. Ben van oorsprong een Belgisch Limburger en woon nu in de provincie Antwerpen (daar voelt manlief zich meer thuis). Versta jij Antwerps? (zou het een prestatie vinden)
Always believe that something wonderful is about to happen.
maandag 12 januari 2015 om 13:27
Nah... ik versta de meesten wel van de familie, maar die praten geloof ik ook niet zo heel erg plat. Oma versta ik niet. Zij mij ook niet. Dat vind ik altijd raar- dat ik haar niet kan verstaan alla, met haar platte dialect, maar dat zij mij niet kan verstaan met mijn ABN... Maar zo werkt dat natuurlijk niet
maandag 12 januari 2015 om 18:18
@ Wat goed Inge!
@Bloem: ja omaatjes die zijn denk ik de uitzondering, die hebben vaker moeite met accenten. Heb in NL meegemaakt dat oudere mensen Duits of Engels tegen mij gingen praten. Sprak toch echt wel AN.
Vandaag naar de huisarts geweest. Heb er een AD bijgekregen. Alleen vind ik het niet nodig. Had het idee na de feestdagen weer wat meer rust in mezelf te vinden. Gebruiken jullie twee AD's? Bij mij zou het dan gaan om eentje die voor het slapen is en eentje (de nieuwe) 's ochtends voor het gevoel (zou blijver, relaxter en zelfs meer energie geven, vooral het laatste klinkt aantrekkelijk).
@Bloem: ja omaatjes die zijn denk ik de uitzondering, die hebben vaker moeite met accenten. Heb in NL meegemaakt dat oudere mensen Duits of Engels tegen mij gingen praten. Sprak toch echt wel AN.
Vandaag naar de huisarts geweest. Heb er een AD bijgekregen. Alleen vind ik het niet nodig. Had het idee na de feestdagen weer wat meer rust in mezelf te vinden. Gebruiken jullie twee AD's? Bij mij zou het dan gaan om eentje die voor het slapen is en eentje (de nieuwe) 's ochtends voor het gevoel (zou blijver, relaxter en zelfs meer energie geven, vooral het laatste klinkt aantrekkelijk).
Always believe that something wonderful is about to happen.
maandag 12 januari 2015 om 18:47
Inge whoohoo! Weer een mijlpaal!
Vienna, hmm, beetje apart vind ik het wel, dat de huisarts een AD voorschrijft terwijl jij het niet zo nodig vindt. Wat je gebruikt voor 's avonds is geloof ik niet een AD trouwens maar een slaapmiddel, het werkt anders want met een AD heb je eerst een periode van bijwerkingen (een paar dagen tot weken), dan pas de werking en dan moet je het ook echt minstens een paar maanden gebruiken voor je weer afbouwt (dan ook weer bijwerkingen). Het is wel echt een commitment voor lange tijd. Slaapmiddelen wil je liefst zo kort mogelijk gebruiken. Maar ik gebruik wel ook nog steeds een slaapmiddel, en ook een AD dus. Of niet echt een slaapmiddel, maar Seroquel wat als bijwerking slaperigheid heeft maar niet echt officieel een slaapmiddel is. Als voordeel heeft het dat niet verslavend werkt, wat met gewone slaappillen, als je het elke dag gebruikt, wel zo kan zijn, op lange termijn. Ik gebruik echt nog maar een kwartje maar helemaal zonder gaat nog niet goed. Gebruik jij het nog elke dag? Liever was ik er zelf al vanaf maar ja, slapen is ook wel heel belangrijk om je goed te voelen.... Dus het moet maar..
Wat ik met AD merk is niet dat het pilletje je meer energie heeft, maar je bent minder energie kwijt aan angsten (als je die had) en voor mij wel een stabieler gevoel, waardoor ik meer energie over houdt. Ik ben er erg blij mee en heb gelukkig bijna geen bijwerkingen (behalve, om maar even een open boek te zijn, dat ik moeilijker tot een hoogtepunt kom, maar daar kan ik mee leven). Maar als je niet zoveel last hebt van angsten is het misschien minder nodig. En sommige mensen hebben wel last van bijwerkingen. Het blijft echt een heel persoonlijke keuze! Succes!
Vienna, hmm, beetje apart vind ik het wel, dat de huisarts een AD voorschrijft terwijl jij het niet zo nodig vindt. Wat je gebruikt voor 's avonds is geloof ik niet een AD trouwens maar een slaapmiddel, het werkt anders want met een AD heb je eerst een periode van bijwerkingen (een paar dagen tot weken), dan pas de werking en dan moet je het ook echt minstens een paar maanden gebruiken voor je weer afbouwt (dan ook weer bijwerkingen). Het is wel echt een commitment voor lange tijd. Slaapmiddelen wil je liefst zo kort mogelijk gebruiken. Maar ik gebruik wel ook nog steeds een slaapmiddel, en ook een AD dus. Of niet echt een slaapmiddel, maar Seroquel wat als bijwerking slaperigheid heeft maar niet echt officieel een slaapmiddel is. Als voordeel heeft het dat niet verslavend werkt, wat met gewone slaappillen, als je het elke dag gebruikt, wel zo kan zijn, op lange termijn. Ik gebruik echt nog maar een kwartje maar helemaal zonder gaat nog niet goed. Gebruik jij het nog elke dag? Liever was ik er zelf al vanaf maar ja, slapen is ook wel heel belangrijk om je goed te voelen.... Dus het moet maar..
Wat ik met AD merk is niet dat het pilletje je meer energie heeft, maar je bent minder energie kwijt aan angsten (als je die had) en voor mij wel een stabieler gevoel, waardoor ik meer energie over houdt. Ik ben er erg blij mee en heb gelukkig bijna geen bijwerkingen (behalve, om maar even een open boek te zijn, dat ik moeilijker tot een hoogtepunt kom, maar daar kan ik mee leven). Maar als je niet zoveel last hebt van angsten is het misschien minder nodig. En sommige mensen hebben wel last van bijwerkingen. Het blijft echt een heel persoonlijke keuze! Succes!
maandag 12 januari 2015 om 20:26
Ik heb geen idee Vienna... Anders nogmaals eens overleggen met je huisarts of psych waarom ze dit nu erbij voorschrijven? Ik gebruik alleen 1 AD... Geen middel voor slapen.. Had ik wel last mee, zeker als bijwerking, maar sinds ik t sochtends slik, slaap ik best oke:-).
Als je er zelf niet helemaal achterstaat, zou ik t gewoon nogmaals goed bespreken!! Om te weten waarom en wat precies en doet etc.
Als je er zelf niet helemaal achterstaat, zou ik t gewoon nogmaals goed bespreken!! Om te weten waarom en wat precies en doet etc.
dinsdag 13 januari 2015 om 08:30
Merci Bloem en Inge voor jullie ervaring en mening.
Huisarts had het voorgeschreven, omdat manlief aangaf dat ik soms onrustig/angstig ben. Die onrust herken ik wel en soms is het een beetje angst (ik ga nooit meer aan het werk komen ), maar eigenlijk vind ik die zelf nog meevallen. Hij heeft Deanxit voorgeschreven. 'Wordt vaak gegeven bij angst en is niet verslavingsgevoelig': zei de huisarts erbij. Ik ga het niet gebruiken. Niet alleen omdat ik geen reden zie/voel om het te nemen. Volgens google (en de bijsluiter) heeft het veel bijwerkingen, wordt het vooral gegeven aan personen die psychosen en wanen hebben, aan mensen die bipolair of schizofreen zijn, m.a.w. ik voel mij niet aangesproken. Daarnaast las ik dat het NL niet wordt voorgeschreven, en in heel veel landen verboden is (waaronder Denemarken, USA, Ierland).
Om te slapen krijg ik een AD (Trazolan), die maakt je wat suffig en zorgt ervoor dat ik niet midden in de nacht weer wakker wordt. Heel tevreden over.
Huisarts had het voorgeschreven, omdat manlief aangaf dat ik soms onrustig/angstig ben. Die onrust herken ik wel en soms is het een beetje angst (ik ga nooit meer aan het werk komen ), maar eigenlijk vind ik die zelf nog meevallen. Hij heeft Deanxit voorgeschreven. 'Wordt vaak gegeven bij angst en is niet verslavingsgevoelig': zei de huisarts erbij. Ik ga het niet gebruiken. Niet alleen omdat ik geen reden zie/voel om het te nemen. Volgens google (en de bijsluiter) heeft het veel bijwerkingen, wordt het vooral gegeven aan personen die psychosen en wanen hebben, aan mensen die bipolair of schizofreen zijn, m.a.w. ik voel mij niet aangesproken. Daarnaast las ik dat het NL niet wordt voorgeschreven, en in heel veel landen verboden is (waaronder Denemarken, USA, Ierland).
Om te slapen krijg ik een AD (Trazolan), die maakt je wat suffig en zorgt ervoor dat ik niet midden in de nacht weer wakker wordt. Heel tevreden over.
Always believe that something wonderful is about to happen.
dinsdag 13 januari 2015 om 10:01
Ow Trazolan is idd een AD, sorry wat ik dan schreef over verslavingsgevoeligheid, dat klopt dan niet!
Fijn dat je er lekker mee slaapt, ik ben zelf ook zooo blij dat ik gewoon slaap, toen ik een paar nachten helemaal niet had geslapen ging het rap zo'n stuk slechter... Ben wel benieuwd wanneer het slaapritme zich weer gaat herstellen. Of dat uberhaubt wel nog gebeurt. Vast wel, maar soms kan ik daar wel over piekeren.
Haha inge, wilde je een fijn weekend wensen maar dat is nog effe nie
Gek, de tijd, als je niet werkt. Altijd weekend.
@Juubje, fijn dat je herkenning vindt! Leuke avatar heb je trouwens!
Morgen eerste paardrijles! Vandaag nog maar een beetje aan de conditie werken, hoop zo dat het niet te zwaar is om paard te rijden!
Fijn dat je er lekker mee slaapt, ik ben zelf ook zooo blij dat ik gewoon slaap, toen ik een paar nachten helemaal niet had geslapen ging het rap zo'n stuk slechter... Ben wel benieuwd wanneer het slaapritme zich weer gaat herstellen. Of dat uberhaubt wel nog gebeurt. Vast wel, maar soms kan ik daar wel over piekeren.
Haha inge, wilde je een fijn weekend wensen maar dat is nog effe nie
Gek, de tijd, als je niet werkt. Altijd weekend.
@Juubje, fijn dat je herkenning vindt! Leuke avatar heb je trouwens!
Morgen eerste paardrijles! Vandaag nog maar een beetje aan de conditie werken, hoop zo dat het niet te zwaar is om paard te rijden!
dinsdag 13 januari 2015 om 22:39
Veel plezier morgen, @bloem! Lichamelijk zal het best wel eens zwaar kunnen zijn (veel mensen verkijken zich erop), maar ik vond het ook wat rustgevends hebben. Helaas na een paar lessen weer moeten stoppen om financiële redenen - en omdat de manege zonder auto bijna niet te bereiken was - maar paardrijden was erg fijn <3
@Inge goed bezig!
Ik heb gisteren inderdaad mijn eerste sessie bij de psych gehad. Het was best zwaar (man, echt uitspreken dat ik wel eens suïcidaal geweest ben is nogal wat anders dan het een keer ergens typen of zo ... ik kreeg het gewoon bijna mijn lippen niet over, zo eng vond ik het). Wel blij dat het was gisteren, want zondag had ik echt een soort van inzinking. Man heeft vandaag voor het eerst EMDR gehad, morgen heb ik een vergadering, donderdag weer naar zijn werk - inclusief de ruimte waar hij het gedaan heeft ... Wat een week zeg, ik moest even slikken toen ik alles in de agenda in een weekoverzicht zag daarstraks. Komt ook wel weer goed, al moet ik deze week wel even loslaten dat ik het huishouden goed gedaan wil hebben. De afwas, een paar wasjes en een keer een doekje over de wc-bril, en dan vind ik het wel weer best.
@Inge goed bezig!
Ik heb gisteren inderdaad mijn eerste sessie bij de psych gehad. Het was best zwaar (man, echt uitspreken dat ik wel eens suïcidaal geweest ben is nogal wat anders dan het een keer ergens typen of zo ... ik kreeg het gewoon bijna mijn lippen niet over, zo eng vond ik het). Wel blij dat het was gisteren, want zondag had ik echt een soort van inzinking. Man heeft vandaag voor het eerst EMDR gehad, morgen heb ik een vergadering, donderdag weer naar zijn werk - inclusief de ruimte waar hij het gedaan heeft ... Wat een week zeg, ik moest even slikken toen ik alles in de agenda in een weekoverzicht zag daarstraks. Komt ook wel weer goed, al moet ik deze week wel even loslaten dat ik het huishouden goed gedaan wil hebben. De afwas, een paar wasjes en een keer een doekje over de wc-bril, en dan vind ik het wel weer best.
woensdag 14 januari 2015 om 11:22
Geen probleem hoor Bloem. Het is ook een beetje raar om AD te krijgen als slaapmiddel.
Heel veel plezier met paardrijden vandaag. Laat je weten hoe het is gegaan?
@Knuffeltijgertje: Wat goed dat je eerlijk en open geweest bent bij de psy. Kan mij voorstellen dat het heel zwaar was, wat goed dat je het gedaan hebt. Je mag trots op jezelf zijn. En dat huishouden komt wel weer, eerst goed voor jezelf zorgen. x
Gisteren had ik echt super veel energie en weer veel te veel gedaan (ja, iets van grenzen aangeven... nog niet mijn sterkste kant). Vandaag loop ik erbij als een oud omaatje, heb echt spierpijn in heel mijn lichaam. Ga eventjes naar de bibliotheek (is maar vijf minuutjes lopen) en dan lekker op de bank ploffen.
Fijne dag iedereen!
Heel veel plezier met paardrijden vandaag. Laat je weten hoe het is gegaan?
@Knuffeltijgertje: Wat goed dat je eerlijk en open geweest bent bij de psy. Kan mij voorstellen dat het heel zwaar was, wat goed dat je het gedaan hebt. Je mag trots op jezelf zijn. En dat huishouden komt wel weer, eerst goed voor jezelf zorgen. x
Gisteren had ik echt super veel energie en weer veel te veel gedaan (ja, iets van grenzen aangeven... nog niet mijn sterkste kant). Vandaag loop ik erbij als een oud omaatje, heb echt spierpijn in heel mijn lichaam. Ga eventjes naar de bibliotheek (is maar vijf minuutjes lopen) en dan lekker op de bank ploffen.
Fijne dag iedereen!
Always believe that something wonderful is about to happen.
donderdag 15 januari 2015 om 08:07
Paardrijden was leuk! En ging goed! Vond het eerst een tikkeltje spannend zo hoog te paard, maar als je lekker aan het rijden bent en je kijkt naar de oortjes =) vergeet je dat al gauw. Was niet echt te zwaar gelukkig fysiek, een ietsje spierpijn in de benen vandaag maarja dat heeft vriendje ook.
Wel fijn toch om te beginnen met prive les, je leert veel van die 1-op-1 feedback. Wel een beetje duur maar gelukkig geeft vriend de eerste prive lessen kado... vanavond maar wat extra lekkers koken voor mijn man. En ergens in februari mee met de groepslessen.
Nou, 2 poezen, een oppashondje en een manege vol paarden: mijn burnout kan niet meer stuk
wel weer wat slecht geslapen, toch een beetje veel excitement, vandaag lekker bankdagje. @knuffeltijgertje, kan me voorstellen dat het wel zwaar was, bij de psych in het diepe. Maar je zal er vast veel aan gaan hebben! @vienna alweer een beetje bekomen? @inge nog leuke vooruitzichten voor de komende tijd?
Wel fijn toch om te beginnen met prive les, je leert veel van die 1-op-1 feedback. Wel een beetje duur maar gelukkig geeft vriend de eerste prive lessen kado... vanavond maar wat extra lekkers koken voor mijn man. En ergens in februari mee met de groepslessen.
Nou, 2 poezen, een oppashondje en een manege vol paarden: mijn burnout kan niet meer stuk
wel weer wat slecht geslapen, toch een beetje veel excitement, vandaag lekker bankdagje. @knuffeltijgertje, kan me voorstellen dat het wel zwaar was, bij de psych in het diepe. Maar je zal er vast veel aan gaan hebben! @vienna alweer een beetje bekomen? @inge nog leuke vooruitzichten voor de komende tijd?
