Minnaar

Roland, ik doelde op het feit dat mensen die een minnaar/sv hebben zeggen dat dat onverlet laat dat ze veel houden van hun nr. 1



Gossamme, ik kan blijkbaar ook nooit eens precies opschrijven wat ik bedoel te zeggen.

En dat is precies de reden dat ik weinig reageer op discussies mEt inhoud

quote:Roland1971 schreef op 04 augustus 2008 @ 09:02:

[...]



Waarom zou je er niet om vragen? Misschien is-ie best genegen er wat vaker aan te denken, of heb je het al eerder aangekaart?



Ja, verschillende keren. En ik kan dan denken dat het weekend is en dat hij mij en nr1 niet wil storen met een sms, of dat hij zijn eigen dingen in het weekend te doen heeft, of gewoon helemaal niet aan mij denkt etc. Hij vind zichzelf nogal grappig en interessant als hij de rotzak uit gaat hangen en dan denkt hij dat ik toch wel blijf komen. Het erge is dat hij daarin gelijk heeft.

Maar ernaar vragen? "ik vond je geil"(of iets in die trant)

Ik zou het leuk vinden als hij dan iets positiefs terugstuurt, maar nog leuker als dat een keer van zijn kant komt. Het zit er niet in, maar ik blijf er op hopen. (puberaal gedrag, bah!)

quote:Mac123 schreef op 04 augustus 2008 @ 09:12:



Ik zou het leuk vinden als hij dan iets positiefs terugstuurt, maar nog leuker als dat een keer van zijn kant komt. Het zit er niet in, maar ik blijf er op hopen. (puberaal gedrag, bah!)Wat is dat toch met ons dat we ons weer als een puber gaan gedragen? Ik heb notabene zelf drie pubers rondlopen, maar ik doe niet voor hun onder als het om wachten op een berichtje van mijn SV gaat. En ik maar tegen mijn dochter zeggen dat ze nooit op een jongen moet gaan zitten wachten, dat hij ook z'n best wel eens mag doen en het initiatief nemen, blablabla. Maar ondertussen......

quote:Mac123 schreef op 04 augustus 2008 @ 09:12:

[...]

En ik kan dan denken dat het weekend is en dat hij mij en nr1 niet wil storen met een sms, of dat hij zijn eigen dingen in het weekend te doen heeft, of gewoon helemaal niet aan mij denkt etc. Hij vind zichzelf nogal grappig en interessant als hij de rotzak uit gaat hangen en dan denkt hij dat ik toch wel blijf komen.

Hmm, da's niet zo aardig van 'm, lichtelijk puberaal. Hij speelt dus met je, maar niet op een leuke manier.



Ik heb zelf de afspraak mijn nr.2 niet te sms'en, maar moet zeggen dat ik er op dit moment wel wat van baal. Ik zou toch ook graag 's hoi willen zeggen vanaf mijn kant, en niet alleen maar te hoeven wachten. Maar okee, da's anders, bij jullie is het open.

Mac, mijn sv liet na een date de eerste week ook nooit wat horen. Iedere keer begon ik erover dat ik dan juist behoefte aan contact had. Maar zijn argument was dat hij dan juist afstand wilde nemen omdat het zo heftig was geweest.

Verder denk ik dat het houden van nr.1 en van een sv een grote misvatting is. Natuurlijk kun je gevoelens hebben voor je sv, maar het is toch louter een sexuele relatie. Als je gaat dromen over een toekomst met je sv vind ik het eerder in de categorie 'minnaar' vallen en hoop je op een vaste relatie met sv.

Tjeminee, ontzettend herkenbaar. Ik heb niet alles gelezen alleen de laatste berichten maar o wat fijn om het te lezen. Ik ben nieuw hier op het forum en heb gister een topic geopend over het hebben van een minnaar maar daar vind ik niet het luisterend "oor" wat ik op dit moment nodig heb.

Ik ben ook verward, ik voel me een emotionele achtbaan. En ik vertoon ook puberaal gedrag naar mijn minnaar toe. En het erge is, het staat voor mijn gevoel los van nr 1. Stel dat mijn minnaar een relatie heeft (wat ie dus niet heeft) en hij en ik hebben s*x met elkaar dan zou ik echt geen respect kunnen hebben voor hem. Terwijl ik het dus wel doe, vreemdgaan, terwijl ik getrouwd ben en 3 kids heb. Dubbel allemaal dus maar waar ik het meest van baal is het feit dat ik zo onzeker ben, gaat ie nog bellen, sms-en etc...........

Ik moest gister trouwens wel ontzettend om mezelf lachen, ik was een uurtje alleen thuis en heb in dat uurtje wel 10 keer zijn voicemail berichtje afgeluisterd, puur om zijn stem en woorden te horen. Zucht... Ik hoop dat jullie reageren enne.... ik weet dat ik fout zit

Waarom zou je geen respect voor je sv kunnen hebben als hij een relatie heeft? Mijn sv heeft wel een relatie en ik vind dat zijn verantwoording. Verder is het ook makkelijk om een gebonden sv te hebben omdat je dan allebei niet wilt dat het uitkomt omdat nr1 de belangrijkste is.

quote:stewardess schreef op 04 augustus 2008 @ 10:16:

Mac, mijn sv liet na een date de eerste week ook nooit wat horen. Iedere keer begon ik erover dat ik dan juist behoefte aan contact had. Maar zijn argument was dat hij dan juist afstand wilde nemen omdat het zo heftig was geweest.

Verder denk ik dat het houden van nr.1 en van een sv een grote misvatting is. Natuurlijk kun je gevoelens hebben voor je sv, maar het is toch louter een sexuele relatie. Als je gaat dromen over een toekomst met je sv vind ik het eerder in de categorie 'minnaar' vallen en hoop je op een vaste relatie met sv.

Dat denk ik ook, dat hij wat afstand wil nemen. Laat ik het daar maar op houden.

En ik denk ook dat ik van hem hou maar ik weet zeker dat er geen relatie in zit. Nu heb ik daar ook nooit heel lang over nagedacht omdat ik een heel leuk leven heb en veel te veel hou van mijn nr1, zou hem nooit kwijt willen. Ik weet dat ik voor hem ook meer ben dan alleen sex. De vier woorden zijn meerdere keren gevallen, van zijn kant. Al is het makkelijker om het op de sex te gooien dan erover te praten. Wat niet uitgesproken wordt, is er niet. Of zoiets.

Minaar, tja. Niet echt aangezien ik niet dichterbij mag komen dan dit.

Ik weet bijna zeker dat mijn minnaar ook niet wilt dat het uit komt omdat het geen issue is dat wij samen verder zouden gaan. Hij is niet mijn type om vast mee door het leven te gaan denk ik. En ik ook niet voor hem. Maar we zijn nu 2 keer met elkaar in bed beland (vorige week). En nu weet ik dus eigelijk niet hoe verder. Ik had nog een date voorgesteld maar toen kon ie niet,(zei ie). Dus om on topic te blijven, als het mij alleen om de sex te doen is, dan moet mij dat niet raken. Maar het feit dat hij niet kan, raakt mij zoverre dat ik er vreselik onzeker van wrodt. Mijn mobiel check ik steeds en ook mijn mail. Het is eigelijk te erg voor woorden. Herkennen jullie die onzekerheid?

@ Geheim : heb je al nieuws ?



Stewardess, fijne vakantie gehad ?

Ik lees nogal in flarden de laatste tijd want het is nogal druk maar heb jij dan een nieuwe sv of ben je terug bij de "oude" ?



Ik heb dit weekend een ouder stel tegenkomen (ze konden mijn ouders wel geweest zijn) die al 5 jaar minaars zijn. Ze gaan samen op vakantie en op weekends en zo. Zij is "alleen" en heeft ook geen kinderen, hij is getrouwd met kinderen en slaapt al 30 jaar(!) niet meer met zijn vrouw... Deze laatste "weet" niets van zijn escapades maar is al lang blij dat ie de deur uitgaat. Fijn dat ze elkaar gevonden hebben, zeg ik dan; maar wat kut zo'n liefdeloos huwelijk en eindigen zullen ze toch alleen, want scheiden zal hij nooit doen, ze worden alleen maar ouder.

Over polyamore het volgende:



Daten met Polyamore mensen zal vast en zeker uitmonden in minstens één van deze onderstaande punten. Waarschijnlijk meerdere. Wie weet allemaal?



Je geniet van de partner(s) van je partner(s) en je vind het fantastisch om die samen te zien.

Exclusiviteit is niet belangrijk in je polyrelatie en je partner(s) deelt die graag met anderen op vlak van liefde, mogelijks seks.

Je ziet je eigen partner(s) heel erg graag en de relatie is fantastisch en stabiel. Je vertelt openlijk en eerlijk over je nieuwe vriendin(en) vanaf het begin.

Jaloezie, angst en onzekerheid zal voorkomen. Maar je hebt er geen probleem mee om met die emoties om te gaan zodat je partners er geen last van hebben..

Je houdt er rekening mee dat je tijd vrijmaakt voor al je geliefden, dat plan je in.

Je hebt volle vertrouwen in je partner(s) dat ze weten wat ze doen ook als ze nieuwe partners leren kennen.

De band met al mijn partners(s) is pure liefde, bij sommige misschien zelfs seksueel.

Polyamory is vast en zeker complex, vroeg of laat komen er moeilijkheden zoals jaloezie, angst, onzekerheid en dan is een goede communicatie heel belangrijk.

Je gaat met al je partners respectvol om en je bent oprecht en eerlijk naar iedereen toe.

Je bent stabiel en zelfverzekerd want een polyamory-relatie kan (onverwachte) emoties losmaken vanaf het moment dat een van je partners iemand nieuw leert kennen.



Je durft je geliefde los laten als die er om vraagt want je hou van je geliefde en je weet dat je partner dan gelukkig kan zijn ook al is dat zonder jou.

Opgelet! Polyamorie is niet voor iedereen geschikt!



Als het de bedoeling is als vluchtweg uit een slechte relatie, een zoektocht naar een exclusieve partner enkel voor jezelf of een snelle wip, dan is dit zeker niet de goede plaats want de terugslag zal zeer pijnlijk zijn.



bron: www.ragnor.net

Ik zou liever een gebonden sv willen hebben. En dat heen en weer geslinger tussen verstand en lust is herkenbaar Salle!



Stew: lees ik het nou goed, sv weer in the picture? Of een nwe?

quote:Mac123 schreef op 04 augustus 2008 @ 10:41:

Ik zou liever een gebonden sv willen hebben. En dat heen en weer geslinger tussen verstand en lust is herkenbaar Salle!



Stew: lees ik het nou goed, sv weer in the picture? Of een nwe? 2 vrouwen, éénzelfde gedachte ...

Zonde van al die tijd van die mensen BM. Wel mooi dat ze elkaar gevonden hebben, jammer dat ze er niet voor durven gaan.

Ik denk ook dat je een hele goede relatie moet hebben om er een sv bij te kunnen hebben. Anders ga je vergelijken en dat lijkt me niet goed.

Mac, natuurlijk kun je van een sv houden, en hij van jou, maar ik denk dat het heel anders is dan houden van je nr.1. Daar heb je een heel leven mee opgebouwd en in de meeste gevallen hier ook kinderen mee.En inderdaad soms lijkt het wel of sommige dingen beter niet uitgesproken kunnen worden anders krijgt de inhoud een andere lading. Zelf zou ik bv nooit tijdens een vakantie of ander uitje met mijn nr1 contact zoeken met sv. Daar is mijn nr1 te belangrijk voor.

quote:Belgenmoppie schreef op 04 augustus 2008 @ 10:43:

[...]



2 vrouwen, éénzelfde gedachte ...Hahaha, ik schrijf gewoon over mijn eerdere ervaringen.

hoe gaat het contact opnemen bij jullie?

en wat wint het elke keer bij jullie; gevoel of verstand?

ik herken nu al het patroon; sms-en/mailen dan date plannen, de date zelf, nagenieten en dan onzekerheid met de vraag wanneer begint het allemaal weer van voor af aan. Nogmaals ik ben een groentje hoor, het is allemaal net begonnen dus misschien blaas ik wel te hoog vd toren en hoor ik niets meer van hem. Verstandelijk gezien beter, emotioneel vreselijk!

Met mijn sv staan de afspraken voor dit hele jaar al vast. Weinig spontaan dus maar dat komt omdat wij ruim 200 km bij elkaar vandaan wonen en ik dit dan combineer met zakelijke afspraken. Hier ben ik redelijk flexibel in maar mijn sv is regelmatig voor zijn werk op reis dus ik probeer mijn afspraken te plannen als hij in het land is. Heel soms is er onverwachts een extra mogelijkheid om af te spreken. Gemiddeld zien we elkaar een keer per maand maar dan wel meteen een hele nacht.



Je voelt je nu nog heel onzeker omdat jullie relatie nog heel pril is. Hoe langer je je sv kent hoe minder dat zal gaan worden.

quote:Joeysmiles schreef op 04 augustus 2008 @ 01:04:

[...]





Dit begrijp ik dus niet. Wel het feit dat je partner er niet voor open staat. Jammer dat je het niet bespreekbaar hebt gemaakt, want dan had ik er meer respect voor kunnen opbrengen. De wens van het "willen betrappen" zie ik alleen maar als een excuus voor je eigen gedrag. "Gelijk maken". Dan is het te verantwoorden, want dan doet hij hetzelfde als jij...



Concreet: hij bedriegt jou dan net zoals jij hem bedrogen hebt. Maar is dat je echte wens?



Noem mij een moraalridder (en dat zal ook vast wel gebeuren). Voor mij is de basis van elke relatie vertrouwen en respect voor elkaar. Als dat wegvalt, wat betekent die relatie dan nog...?



Zelf ben ik ook niet onschuldig, Ik heb me ooit ook wel eens laten meeslepen in een contact met een "bezette vrouw" en gedacht dat het best wel onschuldig was. Totdat ik besefte dat ik meer respect had voor het vertrouwen van haar partner dan voor haar. Achteraf voelde ik me schuldig en "vies".



Waar ik me nog het meest over verbaas, is dat een argument als "hij profiteert er toch ook van dat de sex beter is" gehanteerd wordt. Dat is op zich een leuke bijkomstigheid. Maar hoe leuk is het om er achter te komen dat dat komt omdat je vaste partner meer zin heeft gekregen doordat zij/hij door iemand anders gen**kt is? Dat hij/zij jou niet spannend genoeg meer vond en zonder jouw medeweten het avontuur buiten de deur is gaan zoeken? Dat hij/zij smoesjes heeft verzonnen en jou voorgelogen heeft? Waar is dan de basis van de relatie? Nergens meer...



Voor mij is het een totaal disrespect van je partner en je relatie, Hoe kun je je partner daarna nou nog recht in de ogen kijken en zeggen dat je zijn/haar vertrouwen waard bent...?

Bedrog is vanzelfsprekend verkeerd, daar heb je een punt.

Maar... ligt de schuld altijd bij de "bedrieger", of kan het ook aan de maatschappij liggen die mannen van kindsbeen heeft ingepompt dat het een regelrechte schande is als hun vrouw seks met een ander heeft? Willen de meeste vrouwen die nu in het geniep een sv hebben hun partner echt bedriegen? Zouden ze daar niet veel liever rond voor uitkomen, mochten ze daartoe de ruimte krijgen?



Ook ik ben ooit "bedrogen", en dat heeft heftige gevoelens losgemaakt. Maar eens het stof was gaan liggen zijn wij tot de bevinding gekomen dat die noodzaak van exclusieve seks vroeger zin kan gehad hebben (i.v.m. zwangerschap), maar vandaag nergens meer op slaat.

Dat betekent niet dat je een sv MOET hebben, en ook niet dat als de ene partner er een heeft, de andere dan ook maar... een sv is niet voor iedereen een absolute voorwaarde tot geluk, maar voor wie er wel behoefte aan heeft moet het toch kunnen. Ik voel in ieder geval niet veel voor de rol van cipier, en heb liever een vrouw waarmee ik een uitstekende relatie heb, die zich bij mij goed voelt en af en toe seks buiten de deur heeft, dan eentje die zich binnen haar relatie met mij onvrij voelt, gefrustreerd raakt en mogelijk onbewust de oorzaak bij mij gaat leggen... als er iets is dat slecht is voor een relatie, dan is het wel dat.

Goed update:



Even zodat jullie niet massaal terug hoeven te bladeren:

Sv had dus veel en zware hoofdpijnen, compleet met bloedneuzen. MRI gehad waarna hem verteld werd dat er iets te zien was en of hij soms ook blackouts had.



Vanmorgen dus bij de arts de uitslag gekregen...

Niets aan de hand, hij moet alleen leren koken, want zijn avondmaaltijden mogen niet meer bestaan uit koekjes en chips.

Hoe, in hemelsnaam, is het mogelijk dat je na al het bovenstaande alleen een voedingsadvies krijgt?

Ik weet nu niet of mijn sv liegt dat hij barst omdat hij enorm in denial is, of dat ik in een land woon met incompetente artsen.

Nu leeft mijn sv idd op koek en chips en snoep (het is echt een wonder dat hij zo'n lekker lijf heeft) en ik kan me voorstellen dat je daar hoofdpijn van krijgt, maar dan nog.



Anyway, hij zal wel niet doodgaan, en aangezien ik dit vanmorgen al hoorde van mijn man, heb ik vanavond besloten niet langs te gaan en te volharden in mijn pogingen om afstand te nemen.

Gatverdamme, ik ben bang dat ik wel degene zal zijn die hem moet leren koken...

Ik hoop echt dat de artsen het inderdaad bij het juiste eind hebben, dat het door ongezond eten komt. Ik denk dat, zodra hij zijn eetpatroon verandert, er dan snel resultaat zou moeten zijn en weet je idd of het klopt wat je sv zegt.



Ik vind het vaag maar ik ben een leek op het medische gebied. Misschien een topic openen op de gezondheidspijler?

Ja, dat lijkt mij een goede.... op de gezondheidspijlert een topic openen over de hoofdpijn van je sv



Afwachten dan maar, Geheim.

quote:Zeno2 schreef op 04 augustus 2008 @ 11:23:

[...]



Bedrog is vanzelfsprekend verkeerd, daar heb je een punt.

Maar... ligt de schuld altijd bij de "bedrieger", of kan het ook aan de maatschappij liggen die mannen van kindsbeen heeft ingepompt dat het een regelrechte schande is als hun vrouw seks met een ander heeft? Willen de meeste vrouwen die nu in het geniep een sv hebben hun partner echt bedriegen? Zouden ze daar niet veel liever rond voor uitkomen, mochten ze daartoe de ruimte krijgen?



Ik ben het met je laatste zin eens. Persoonlijk vind ik het sex hebben met een ander veel minder "erg" dan het erover liegen of het achterhouden. Dan is bij mij het vertrouwen weg.



quote:Ook ik ben ooit "bedrogen", en dat heeft heftige gevoelens losgemaakt. Maar eens het stof was gaan liggen zijn wij tot de bevinding gekomen dat die noodzaak van exclusieve seks vroeger zin kan gehad hebben (i.v.m. zwangerschap), maar vandaag nergens meer op slaat.

Dat betekent niet dat je een sv MOET hebben, en ook niet dat als de ene partner er een heeft, de andere dan ook maar... een sv is niet voor iedereen een absolute voorwaarde tot geluk, maar voor wie er wel behoefte aan heeft moet het toch kunnen. Ik voel in ieder geval niet veel voor de rol van cipier, en heb liever een vrouw waarmee ik een uitstekende relatie heb, die zich bij mij goed voelt en af en toe seks buiten de deur heeft, dan eentje die zich binnen haar relatie met mij onvrij voelt, gefrustreerd raakt en mogelijk onbewust de oorzaak bij mij gaat leggen... als er iets is dat slecht is voor een relatie, dan is het wel dat.Illustreert hetgeen wat ik net zei over vertrouwen. Julllie hebben het bespreekbaar gemaakt en zijn dus eerlijk tegen elkaar.

Koekjes en chips, Geheim? Dan is het niet vreemd dat hij het EQ van een poffertje heeft, wat een deeghoofd



Maar zonder ongein, 'k hoop dat het goed komt! Jee, wat zal-ie een beest worden als-ie vitamientjes binnenkrijgt Geheim

Oe, daar zeg je zowat Roland...