Zwanger
alle pijlers
Zwanger, wat nu?
woensdag 4 februari 2015 om 23:13
Hi dames,
Misschien al het zoveelste topic.. Maar toch heb ik even advies nodig.
Ik ben 22 jaar, heb sinds 2 jaar een zeer stabiele en gelukkige relatie (daarvoor ook al 2 relaties gehad) met een man waarmee ik mezelf echt oud zie worden. Wij wonen nog niet samen, maar zijn wel van plan samen te gaan wonen.
Een schets van de situatie: ik werk parttime en kan mezelf ruim onderhouden. Ik heb een eigen auto en woon in een koophuis. Ik zie mijn vriend 3-6x per week en wij slapen regelmatig bij elkaar. Ik slaap voornamelijk bij hem. Verder heb ik nog 2 lieve honden, die kinderen gewend zijn (mijn nichtjes en neefjes).
Ik wilde ooit wel kinderen, maar was van plan er tegen mijn dertigste aan te beginnen. Niet omdat ik daar echt een reden voor heb, maar meer omdat 22 zo jong klinkt.
En nu ben ik dan toch zwanger.. Aan de ene kant zie ik het al helemaal zitten met ons kindje en mijn vriend. Zie ik ons, als alles goed gaat, samenwonen met de kleine en weet ik dat mijn familie dit ook prachtig vindt. Ben ik heel erg blij dat er iets van hem in mij groeit. Mijn familie houdt erg veel van kinderen en heeft ook altijd tijd en ruimte om op te passen, mocht dit nodig zijn. Ik weet dat ik van iedereen hulp zou kunnen verwachten.
Maar aan de andere kant vraag ik me af of ik wel een goede moeder ben? Ik ben pas 22.. Ik weet wel dat ik hem/haar alle liefde en een stabiele basis met veel lieve mensen om ons heen kan geven maar is dat genoeg? Wat denken jullie? Wanneer is het echt tijd voor gezinsuitbreiding?
Groetjes
Misschien al het zoveelste topic.. Maar toch heb ik even advies nodig.
Ik ben 22 jaar, heb sinds 2 jaar een zeer stabiele en gelukkige relatie (daarvoor ook al 2 relaties gehad) met een man waarmee ik mezelf echt oud zie worden. Wij wonen nog niet samen, maar zijn wel van plan samen te gaan wonen.
Een schets van de situatie: ik werk parttime en kan mezelf ruim onderhouden. Ik heb een eigen auto en woon in een koophuis. Ik zie mijn vriend 3-6x per week en wij slapen regelmatig bij elkaar. Ik slaap voornamelijk bij hem. Verder heb ik nog 2 lieve honden, die kinderen gewend zijn (mijn nichtjes en neefjes).
Ik wilde ooit wel kinderen, maar was van plan er tegen mijn dertigste aan te beginnen. Niet omdat ik daar echt een reden voor heb, maar meer omdat 22 zo jong klinkt.
En nu ben ik dan toch zwanger.. Aan de ene kant zie ik het al helemaal zitten met ons kindje en mijn vriend. Zie ik ons, als alles goed gaat, samenwonen met de kleine en weet ik dat mijn familie dit ook prachtig vindt. Ben ik heel erg blij dat er iets van hem in mij groeit. Mijn familie houdt erg veel van kinderen en heeft ook altijd tijd en ruimte om op te passen, mocht dit nodig zijn. Ik weet dat ik van iedereen hulp zou kunnen verwachten.
Maar aan de andere kant vraag ik me af of ik wel een goede moeder ben? Ik ben pas 22.. Ik weet wel dat ik hem/haar alle liefde en een stabiele basis met veel lieve mensen om ons heen kan geven maar is dat genoeg? Wat denken jullie? Wanneer is het echt tijd voor gezinsuitbreiding?
Groetjes
donderdag 5 februari 2015 om 10:09
Ik zet vraagtekens bij: "(...) Mijn familie houdt erg veel van kinderen en heeft ook altijd tijd en ruimte om op te passen, mocht dit nodig zijn. Ik weet dat ik van iedereen hulp zou kunnen verwachten.(...)"
Hoe ga je het doen met opvang? Zadel je daar je familie structureel mee op of doe je volwassen en zorg je voor professionele oppas zoals een gastouder of kinderopvang? Blijft je vriend fulltime werken? Jij parttime?
Jullie hebben in beginsel een goede basis, maar dit zijn wel zaken waar je over na moet denken en die je moet overleggen met je partner.
Hoe ga je het doen met opvang? Zadel je daar je familie structureel mee op of doe je volwassen en zorg je voor professionele oppas zoals een gastouder of kinderopvang? Blijft je vriend fulltime werken? Jij parttime?
Jullie hebben in beginsel een goede basis, maar dit zijn wel zaken waar je over na moet denken en die je moet overleggen met je partner.
donderdag 5 februari 2015 om 10:54
Herkenbaar. Ik ben zelf door de nuvaring heen zwanger geworden. Ook op mn 22e. We wisten meteen dat we het wilden houden en vonden het ontzettend leuk en spannend.
2 weken later had ik een miskraam maar dit heeft er wel voor gezorgd dat we zo snel mogelijk weer zwanger wilden zijn. Nu ben ik opnieuw zwanger en zijn we heel erg gelukkig.
Als ik die miskraam niet had gehad hadden wij er waarschijnlijk de komende 5 jaar niet aan gedacht kinderen te krijgen... Ik geloof dat de dingen niet zomaar gebeuren en vind het juist mooi dat in deze gemaakte, geplande wereld er toch nog verrassingen zijn die je leven een beetje mooier maken.
Mijn advies; als het goed voelt 'moet' je het houden. Wat een ontzettende spijt zul je misschien wel voelen als je over een jaar opeens wel een kindje wil... Succes met de beslissing...!
2 weken later had ik een miskraam maar dit heeft er wel voor gezorgd dat we zo snel mogelijk weer zwanger wilden zijn. Nu ben ik opnieuw zwanger en zijn we heel erg gelukkig.
Als ik die miskraam niet had gehad hadden wij er waarschijnlijk de komende 5 jaar niet aan gedacht kinderen te krijgen... Ik geloof dat de dingen niet zomaar gebeuren en vind het juist mooi dat in deze gemaakte, geplande wereld er toch nog verrassingen zijn die je leven een beetje mooier maken.
Mijn advies; als het goed voelt 'moet' je het houden. Wat een ontzettende spijt zul je misschien wel voelen als je over een jaar opeens wel een kindje wil... Succes met de beslissing...!
