loslaten verslaafde ex hoe???

Ik ben het niet eens met de adviezen het contact te verbreken. Ik ga voor: héél sterk je grenzen bewaken, je niet laten manipuleren en toch nog contact houden.

Er is niks mis mee een verslaafde het gevoel te geven dat hij nog een vangnet heeft, maar je zult op de eerste plaats je eigen grenzen moeten weten.

Damage_case, hoe mooi dat jij de mens achter/ onder de verslaving kunt zien.



Zodra jij het kunt respecteren dat het zijn keuze is zo te leven kun je een vangnet zijn ...veranderen kun je hem niet.

Je weet hoe hij is en je weet wat je ( niet ) aan hem hebt. Ik besef hoe vreselijk moeilijk de omgang met hem voor jou is en toch..ik denk dat jij een van de weinigen mensen bent die om hem geven.

Voel je niet schuldig dat hij vindt dat hij je nodig heeft, maar als je het kan geef 'm af en toe een steuntje in zijn verslaafde rug ...soms helpt dat, maar laat dat niet ten koste van jezelf gaan

Het is lief om een vangnet te willen zijn, maar zo hou je de verslaving alleen maar in stand. Ik zie ook de mens achter de verslaafde. Sterker nog als ze clean zijn, dan hebben we goed contact. Maar zodra het gedonder weer begint dan trek ik mijn handen ervan af. Ja verslaving is een ziekte, en ja dat is heel zielig, maar door een vangnet te zijn of welke vorm van hulpverlening te bieden houd je het in stand. Jij hebt een emotionele binding met hem en bent daardoor per definitie ongeschikt als hulpverlener.



Goed trouwens dat je ziet dat hij manipuleert. Dat is de eerste stap. Het kostte mij heel lang om dat te doorzien!

Ik snap jou ook Iris27, en toch, het is zo moeilijk iemand zomaar te laten gaan. Wat en waarvoor zou een verslaafde nog knokken? Een paar mensen die nog in hem/haar geloven zou net dat beetje, beetje! kunnen zijn te knokken voor WAT ? Ex junk ? Dat lukt niet zonder mensen die nog om die iemand geven.

Ik snap wat je bedoelt Ma_Griffe en het is ook heel naar, maar verslaafden zijn manipulatief en egoïstisch. TO heeft in feite niets met haar ex te maken en heel hard: hij kan nu niet van haar houden. Hij gebruikt haar en ziet haar als een middel om bij zijn doel te komen (drugs). Het spreekt voor haar hoor, dat ze zo betrokken is, maar het beïnvloedt haar leven op een dusdanige manier dat zij hier een topic opent.



Toen ik in de familie kwam was een zwager behoorlijk ver heen. Werkeloos, liegen, stelen (daarom ontslagen), relatie over, auto ingenomen, schulden, stelen van zijn moeder. Uiteindelijk is hij op eigen intitiatief (overigens wel door de familie betaald) naar een rehab gegaan en hij is nu 2 jaar clean. Ik denk ook echt wel clean, maar het blijft altijd een risico. Ik heb heel veel met hem hierover gesproken en hij weet dat zelf ook.

Mijn andere twee zwagers ontkennen het probleem. Zwager nummer 2 verloof zijn baan en dus zijn huis. Zn moeder nam hem weer in huis en hij: hij en hij vervalste zijn moeders handtekening om geld van haar rekening te halen... Hij stal overigens ook van zn broers. Liet van een zelfs zn auto jatten (door criminele vrienden). Allemaal onder invloed maar hij deed het wel. Uit alle goede bedoelingen nam ze hem in huis (hij kan toch niet op straat slapen!!?!). Hij werd opgepakt met drugs en is nu via de rechter naar een soort opvang huis voor verslaafden gestuurd met de mededeling als hij niet afkickt, dan moet je de bak in. Hij is nu net klaar met dat programma en voor nu clean (want ze hebben hem daar steeds getest). Verschil is dat hij niet echt wilde afkicken en het allemaal maar stom en oneerlijk vond. Ik weet bijna zeker dat hij weer terugvalt. Als iemand niet wil en in een bepaald wereldje (zoals de ex van TO zo te lezen zit met zijn criminele activiteiten) dan is er weinig nodig.

Mijn derde zwager spoot heroine en beweert bij hoog en laag dat hij dat niet meer doet. Ik geloof niet dat je zelf zo af kan kicken en vroeg hem een tijdje terug om zijn armen te laten zien. Die zagen er goed uit, dus ik dacht: zou het dan toch? Tot zijn moeder weer naalden vond op zijn kamer. Hij spoot tussen zijn tenen. Deze jongen heeft al 2 keer bijna dood in het ziekenhuis gelegen, maar een probleem heeft hij niet vindt hij zelf. Hij heeft nu een vriendin die alcoholiste is, en hij is ook een zware drinker. Mijn grote vrees is dat zij graag een kind wil en dat zou een ramp zijn.



Ik kan pagina's vol schrijven over wat ze gedaan en gezegd hebben. En natuurlijk, ik kan me hier heel druk om maken, maar ik sluit me af. Ik heb een zoontje en ik wil dat hij niet met drugs of criminaliteit in aanraking komt en ik heb daarom een heel duidelijke grens. Ben je clean? Leuk dan vieren we kerst allemaal gezellig samen. Is het ellende? Dan wil ik je er niet bij hebben. Het zijn allemaal lieve jongens als ze clean zijn en ze hebben zoveel potentie! Het ergste vind ik het voor mijn man, het zijn zijn broers. Hij deelt overigens mij menig. Maar ze zijn niet te redden, echt niet .Alleen als ze zelf willen en dan nog moet je het aan onafhankelijke professionals overlaten. Afleveren bij een rehab.



Niet quoten svp ik ga het weghalen want vind het iets teveel details

Ik zou het niet doen

Dat laten overkomen alsof jij zijn enige hulp bent, hij je nodig hebt en daarmee dus op je gevoel inspelen, dat is nou manipuleren. Hij gebruikt je! Hij kent je en hij weet waarschijnlijk prima wat te zeggen om jou aan het twijfelen te brengen.



Sluit het af. Hij brengt je niets als ellende. Je bent hem niets verschuldigd. Alle relaties die eindigen zijn in meer of mindere mate pijnlijk dus verward de pijn om het verbreken van de relatie niet met je zorgen om zijn verslaving.

quote:damage_case schreef op 10 februari 2015 @ 19:13:

verslaafden manipuleren en bedriegen inderdaad, nou moet ik zeggen dat ex op zich wel redelijk functioneert gezien zijn verslaving. Voor zover dat kan natuurlijk. Hij heeft mij nooit bestolen en is vrij eerlijk over zijn gebruik. Hij komt er zelf ook eerlijk voor uit dat hij een verslaving heeft. Vooral over het alcoholgebruik is hij eerlijk. Hij heeft een tijdje gezegd dat hij met de drugs is gestopt, dat zou hij zogenaamd voor mij doen. Maar daar heb ik hem nooit in vertrouwd, want hij is in zijn eentje gestopt en zo van de ene op andere moment. Naar mijn idee gaat dat niet zonder hulp, hij beweert bij hoog en laag dat hij het wel kan.



Ik ken hem goed genoeg, herken de verslaving in hem en weet dat hij manipuleert en liegt, waar ik het nog wel moeilijk mee heb is dat hij soms dingen van mij vraagt waardoor ik denk, tja waarom kan ik hem ook niet helpen.

Hij heeft mij nu ook gevraagd ergens mee te helpen waar een instantie bij is betrokken, of ik hem daar naartoe wil brengen. Ik twijfel wel of niet doen???? Zit enorm in tweestrijd heb echt veel moeite hem los te laten, vooral als hij laat overkomen dat ik de enige ben die hem kan helpen, en dat is niet zo, maar toch blijft dat gevoel van doe ik er goed aan om hem niet te helpen. Advies graag!!!!!

Niet doen.!

Hij neemt de fiets,bus of trein maar.

Neem een nieuw nummer en blokkeer hem op social media en mail.

Damage Case, verslavingszorg kan met hem heen gaan. Dat doen ze ook voor hun klanten.



Mijn jongere zus is verslaafd en na aanvankelijk te hebben willen helpen en me heel veel zorgen te hebben gemaakt, ben ik nu op het punt dat ik besef dat de enige persoon die ik kan redden ikzelf ben. Haar kan ik niet redden, dat moet ze zelf doen. Voor mij houdt het ook in dat ze de consequenties moet dragen van haar eigen gedrag. Ze is haar rijbewijs kwijt en dus moet ze met de bus. Ik ga geen taxi spelen.



Het heeft mij ruim anderhalf jaar gekost voordat ik mijn zorgen kon parkeren dus ik snap dat het voor jou niet simpel is. Het contact verbreken was voor mij de eerste stap op weg naar rust.

Ik wil best nog een keer een aardig schopje geven voor dat laatste duwtje

Damage Case: het breekt je op zeg je. Besef dat jij jezelf kunt redden door hem en zijn problemen los te laten. Jij bent de enige die jezelf kan beschermen.



Als de onrust en je zorgen je eigen leven beheersen (en dat deed het bij mij ook) dan heb je toch eigenlijk geen keuze en moet je voor jezelf kiezen. Doe je dat niet, dan ben jij slachtoffer 2 van zijn verslaving.



Ik snap je heel goed hoor. Ik heb ook het hele proces van hoop en teleurstelling doorlopen. Telkens opnieuw. Tot ik niet meer zo verder kon. Het is een beroerde keuze en ik heb er ook verdriet van, maar het alternatief deed me ook pijn en maakte dat ik zelf vast zat in zorgen en angst.



Ik wens je wijsheid en sterkte. Als ik je zo lees weet je zelf wel dat het contact verbreken onvermijdelijk is.