Spanning einde zwangerschap

06-03-2015 08:14 411 berichten
Alle reacties Link kopieren
Hoi allemaal,



Ik hoop even op wat herkenning en misschien wat tips!

Ik ben bijna 37 weken zwanger en loop nu lichamelijk wel een beetje op z'n eind.

Gelukkig een so far relatief makkelijke zwangerschap gehad, op wat rugklachten na.

Nu wel veel maagzuur en hoofdpijn maar dat hoort er allemaal bij.



Ik merk daarentegen aan mezelf dat ik zelf wat spanningen heb, ik vind het erg lastig omgaan met het feit dat ik niet weet wanneer hij komt. Bij wijze van volgende week maar over 4 weken kan ook gewoon. Ook is hij nog helemaal niet ingedaald en van voorweeen of harde buiken heb ik ook geen last.

Het is niet iets wat me hele dagen bezig houdt maar ik vind het erg lastig dat ik gewoon niet weet hoe of wat.

Het liefst zou ik het allemaal al van tevoren op een presenteerblaadje krijgen maar helaas dat niet mogelijk.



Oké ik ben dus gewoon onzeker de laatste weken. Herkenning? Iemand?

Heel normaal. Probeer te ontspannen en te genieten van de rust . Wat je nu niet meer goed kan, hoef je ook niet te doen.
Dat had ik ook. Vond het heel vervelend dat ik niet wist wanneer ze kwam. Ze hoefde niet gelijk te komen,als ze zou vertellen ik blijf tot en met 42weken zitten, had ik dat ook goed gevonden.



Ik heb het uiteindelijk toch los kunnen (moeten,)laten. Je kunt er toch helemaal niks aan veranderen en daar over na blijven denken was sonde van de tijd.



Heel cliché maar geniet nu nog even.
Had ik ook, maar op een gegeven moment sloeg dat zenuwachtige gevoel om in een 'zo, ik ben er klaar voor' gevoel, en toen waren ze er binnen 24 uur.
Wat maakt dat je het lastig vindt dat je niet weet wanneer de bevalling begint?



Ik was vooral ongeduldig aan het einde, maar had geen spanningen ofzo. Ben bevallen met 41+5 en 41+6. Fietste nog in week 41. In week 39 was ik ongeduldiger dan in week 41 weet ik nog. In de laatste week had ik zoiets van "laat maar dan".
Alle reacties Link kopieren
Ik vind het gewoon wel praktisch als ik dat ook even kan plannen. Dat het niet 'onverwacht' komt.



Misschien gaat het gevoel nog wel omslaan. Daar hoop ik dan maar op!
Alle reacties Link kopieren
De laatste weken zijn gewoon 'raar'.

Maar de weken daarna nog 'raarder'

Succes met de laatste loodjes! En probeer nog lekker wat rust te pakken.
Alle reacties Link kopieren
Zo lang mogelijk gewoon je dingen blijven doen en erop uitgaan. Anders kunnen deze (1, 2, 3, 4 of 5) weken wel heel lang gaan duren. De beste afleiding is gewoon lekker je ding blijven doen en niet te focussen op 'het zou wel eens kunnen gebeuren'. Een bevalling kondigt zich meestal wel iets van te voren aan dus dan heb je altijd nog genoeg tijd om je erop voor te bereiden.



In mijn geval zat ik 4 uur voor de bevalling van de eerste nog gewoon bij de dierenkliniek in een stad 30 km verderop. Daar voelde ik harde buiken en ben ik zo langzaam aan naar huis gegaan.
Alle reacties Link kopieren
Ik zit in hetzelfde schuitje op dezelfde termijn. Ik heb nog een peuter rondlopen dus kom de dagen goed door. Tot een paar dagen geleden gewerkt dus nu nog een lange lijst klusjes en boodschappen af te werken. Ik heb wel een wat gehaast gevoel want wij moeten nog wel enkele vrij belangrijke zaken regelen zoals het geboortekaartje en een nieuw fototoestel (oude is kapot). Vandaag mijn koffertje inpakken en zo heb ik nog wat meer dingen te doen. Daarnaast de gewone dingen met onze peuter. Na het weekend hoop ik het rusteloze gevoel vaarwel te kunnen zeggen omdat de belangrijkste dingen dan geregeld of gekocht zijn en dan hoop ik op nog enkele weken relatieve rust. Van mij mag de baby nog lekker blijven zitten. Daarna heb je het druk genoeg is mijn ervaring (maar kun je wel lekker weer alles eten)
Herken het gevoel maar je bent er waarschijnlijk nog niet hoor!

Het gros van de vrouwen bevalt na de uitgerekende datum. Dat gegeven gaf mij altijd wat houvast. Je kunt er de cijfers op na zoeken. Gek genoeg heb ik alleen de eerste helemaal uitgedragen. Het komt dan echt als een hele leuke verrassing als je op de uitgerekende dag al lang en breed met je kindje op de bank zit.
Oh, en lekker in beweging blijven! Als je lichaam dat tenminste toelaat.
Alle reacties Link kopieren
Ik ben ook 37 weken. Ik ga straks een keizersnede plannen ivm stuit, en vind het hartstikke jammer dat ik niet gewoon af kan wachten. Veel saaier zo en een heel raar idee Het is sowieso een rare tijd en een maand is best lang om er steeds mee bezig te zijn inderdaad. Zoals mijn enorm welbespraakte ex altijd zei: het komt zoals het komt, het gaat zoals het gaat en het loopt zoals het loopt. Ofzo.
Go green, fuck a vegetarian
Alle reacties Link kopieren
Ja realistisch gezien weet ik dat natuurlijk ook wel, maar vind het zo raar allemaal die laatste maand had gisterenavond ook ineens een emo bui. Heb ik nooit haha.

Doe gelukkig nog genoeg, blijf wel in beweging maar pff wachten is zo lastig. Al kan ik me voorstellen dat het plannen van een keizersnede nog lastiger is... Dan is het helemaal echt afwachten
Alle reacties Link kopieren
Gepland is ook niet leuk. Ik werd op maandag gebeld dat dochter die week gehaald móest worden. Ik was toen 34 weken en nog lang niet klaar met zwanger zijn... Heb de dokter bijna gesmeekt om het nog uit te stellen, maar mocht niet vanwege mijn gezondheid.



Probeer nog maar even te genieten van die mooie dikke buik en de schopjes die de kleine uitdeelt
Hier week 39 en kan t ook niet helpen; elke dag denk ik "misschien vandaag..!". Zo duren die weken wel echt langer.

Ben jij er verder helemaal klaar voor, tas gepakt enz? Of heb je nog taken liggen?
Herkenbaar!! Nu 36 weken, zou ook het liefst op een briefje krijgen wanneer het allemaal gaat gebeuren. Ik hoop dat het me gaat "overvallen" en gewoon ineens begint ipv voorbij de 40 weken dan zit je er denk ik nog meer op te "wachten". Voel me prima, vermaak me ook nog wel (huis poetsen is een stuk intensiever wanneer je erbij loopt als een huge potvis) en opzich is alles er klaar voor (hoe kan je er klaar voor zijn; je weet helemaal niet wat je moet verwachten?) Ik denk dat het ermee te maken heeft als je van werken naar verlof gaat, je ineens heel veel tijd hebt om erbij stil te staan.



Wel moet ik zeggen dat ik weken een soort "angst" had voor de bevalling en er ook tegenop zag, en ik nu wel wat meer ga begrijp en dat sommige vrouwen het als een verlossing ervaren.
Alle reacties Link kopieren
Hé gezellig, ik ook 37 weken. Ik heb al een bijna-kleuter rondlopen. Bij die eerste kwam ik de laatste weken fluitend door, en met 39+1 volgens het boekje bevallen.

Ik vind het nu een stuk zwaarder, ben bij vlagen echt een beetje lethargisch en kom moeizaam de bank af. Terwijl ik buiten maagzuur en opgeblazen gevoel weinig kwaaltjes heb, en zelfs best heel aardig slaap 's nachts. Gewoon moe, moe, moe - maar een klein stemmetje zegt ook wel: lui, lui, lui.



Baby is overigens extreem beweeglijk en sterk en hoewel dat niet pijnlijk is, kost me dat ook veel energie. Moet dan echt even gaan liggen soms! Ben weer vergeten of dat bij #1 ook zo was.
Alle reacties Link kopieren
Ik had me bij #1 trouwens ingesteld op 41 weken (toevallig veel vriendinnen die ook over tijd gingen in de maanden daarvoor), was toen erg fijn dat hij toch wat eerder kwam. Nu stel ik me dus in op 39 weken, en dat zou wel eens een grote mentale fout kunnen zijn (maar hoe kom je ervan af he...)
Herkenbaar Schnudel, dat gevoel dat ik dingen zou kunnen/moeten doen, maar het liefst heel de dag plat lig.



En ook dat er ineens rust komt ten aanzien van de bevalling, alle angst is weg en heb er ineens "zin" en vertrouwen in. Da's dan wel weer fijn!
ja! Hoe kan ik zo moe zijn?? Ik doe bijna niets op een dag, slaap super goed moet er soms wel 4 keer uit om te plassen maar slaap daarna gewoon weer verder. En verloskundige zegt me wel dat ik me moet instellen op 41 weken, maar je leeft al 8 maanden naar de uitgerekende datum toe... dus ja... dat is een beetje lastig.
Alle reacties Link kopieren
Ik weet niet zo goed hoe het in Nederland gaat (woon in het buitenland) maar ik word best veel gecontroleerd. Bij #1 begon ik zo rond 37 weken langzaam te ontsluiten (eerst verweking, toen elke week een cm ontsluiting erbij). Verder geen weeën of niks tot ineens mijn vliezen braken, en toen kwam alles snel op gang (volgens mij begon ik toen met 3 cm).

Ik hoop dus dat het nu net zo gaat, dat de arts volgende week al wat verweking/ontsluiting vaststelt, dan weet ik dat het waarschijnlijk geen 5 weken meer gaat duren...
Alle reacties Link kopieren
Overigens wil ik ons allemaal van harte feliciteren met het krijgen van een lentekind

De winter is voorbij, de akelige griepvirussen zijn bijna vertrokken, de zon komt er weer door, de krokusjes staan in bloei, de vogeltjes fluiten en wij krijgen allemaal een baby die lekker de hele lente en zomer op een dekentje in de tuin kan liggen!

Dat hebben we toch niet slecht bekeken, en zelfs met een paar weken eerder of later pakken ze ons dat niet meer af!
Alle reacties Link kopieren
quote:Vl43inder schreef op 06 maart 2015 @ 08:28:

Wat maakt dat je het lastig vindt dat je niet weet wanneer de bevalling begint?



Ik was vooral ongeduldig aan het einde, maar had geen spanningen ofzo. Ben bevallen met 41+5 en 41+6. Fietste nog in week 41. In week 39 was ik ongeduldiger dan in week 41 weet ik nog. In de laatste week had ik zoiets van "laat maar dan".Haha dit had ik ook. Het hielp ook niet dat baby bij 36 week was ingedaald, en bij 39 week zo druk was dat ze ont-indaalde. Stom kind. Toen had ik echt het gevoel alsof ik opnieuw kon beginnen. Uiteindelijk met 41+5 bevallen trouwens.
Alle reacties Link kopieren
Ja ik ben erg blij met het aankomende lenteweer!!



En stiekem ook blij dat ik niet de enige ben met kleine frustraties en kwaaltjes ;)

Ik ga voor het gemak uit van een aprilkindje, dan kan het alleen maar meevallen haha
Alle reacties Link kopieren
Hier trouwens nog helemaal niet ingedaald .



Ik ben een controlfreak, daarom vind ik het lastig loslaten

Dat ik zelf even fijn mag bepalen wanneer ik beval ipv zo'n minibaby haha

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven