Vermijding sneller opmerken. Hoe?

Ik wil graag beter leren omgaan met mijn neiging dingen te vermijden. Toen mijn sociale angst/straatvrees nog heel erg aanwezig was, vermeed ik heel veel. Nu minder, maar ik vind het nog altijd moeilijk om op te merken dat ik iets vermijd om de verkeerde reden. Ik weet niet goed hoe ik dit sneller kan opmerken. Het gevolg is dat er drama ontstaat dat absoluut nergens voor nodig is.



Een voorbeeld. Een vriendin van me wilde graag naar Keulen, daar was ze nog nooit geweest. Ik wel en ik vertelde dat het een leuke stad is. Ze werd enthousiast en we zouden samen gaan. Op de een of andere manier bleef het plan een beetje liggen en opeens hoor ik dat ze met een andere vriendin naar Keulen is geweest. Een beetje lullig, maar goed, het is haar goed recht met iemand anders te gaan en ik hoef het niet persoonlijk op te vatten, we hadden immers niets afgesproken en wie weet was ze het zelfs vergeten.



Anyway, toch laat ik de vriendschap liggen, neem geen initiatief tot contact en pas een halfjaar later besef ik wat ik aan het doen ben. En waarom vermijd ik eigenlijk? Omdat ik ergens toch gekwetst ben en dat niet uitspreek naar haar? Terwijl ik voor mezelf al geredeneerd had dat dat nergens voor nodig was en ze altijd voor me klaar staat als er wat is? Ik snap mezelf niet. Op deze manier verpruts ik van alles. Tijd om hiermee te stoppen. Maar hoe kom ik er dus achter dat ik vermijd? Tips...?

(Vermoeiend he? Vind ik ook!)

Laatste contactmomenten opschrijven in een boekje. Tussendoor schrijf ik nu ook op als ik wat leuks of juist iets naars meemaak, want ik vind het vaak lastig om over mezelf te kletsen aan de telefoon. Nu kan ik ook niet meer als smoesje hebben dat ik toch niks heb te melden.

Voorbeeldje, door af en toe op te schrijven met wie ik contact heb gehad, bedacht ik me laatst dat er iemand ontbrak op de lijst. Iemand met wie ik toch een paar keer per week contact heb via Whatsapp/mail, etc. Die ontbrak dus. Nu dat zo opviel, vroeg ik me af of er iets was voorgevallen en dat was zo. Iets kleins (maar ja, dat is meestal zo bij mij). Dus stuurde ik een berichtje om die cirkel te doorbreken.



Als ik me moet belonen bij alle enge dingen die ik doe op een dag, zou ik de hele dag bezig zijn met mezelf belonen. Dus nee, dat doe ik niet. De beloning is dat je een patroon doorbreekt of je angst overwint. Ik vind het raar als ik contact met iemand opneem mezelf als beloning een stuk chocola ofzo te geven.



In m'n boekje heb ik meteen ook maar de verjaardagen geschreven, want ik ben echt heel attent altijd (not dus). Echt, wat een uitvinding zo'n boekje!