Kinderen
alle pijlers
Auto-ongeluk
vrijdag 20 maart 2015 om 00:07
Dat overkomt mij/mijn kind niet, denk je dan, als je leest over ernstige auto-ongelukken waar kinderen bij zijn betrokken. Nou, valt dat effe tegen. Zo sta ik nog lekker te werken in mijn wasserette, en zo staat mijn wereld op zijn kop. Telefoon: zoon heeft een ongeluk gehad, hij leeft nog. Even later: hij wordt nu afgevoerd met een traumahelikopter, geen idee naar welk ziekenhuis. En weer even later: de politie komt je ophalen om je naar Nijmegen te brengen. Nijmegen. Politie. Oeps. Affijn, wij met gillende sirenes en 160 km/h naar Nijmegen.
Het is nu 36 uur later en zoon doet het best goed. Zijn schedel ligt erbij als een gekraakt eitje, zijn oogkas is gebroken, zijn milt en lever zijn gescheurd en hij heeft een stuk of wat botbreuken. Hij wordt in slaap gehouden en hij ligt aan de beademing, kortom een grote puinhoop. Maar hij leeft, hij is stabiel, en in die 36 uur hebben ze al een paar medicaties kunnen terugdraaien. Zoon heeft ook al een paar keer geprobeerd om wakker te worden, das ook een goed teken. En zijn hersenen zien er wonder boven wonder prima uit, en zwellen ook niet op.
Maar wat een zootje zeg. We zijn nu even thuis, om een schone onderbroek op te halen en zo. En nu ligt ie daar, alleen. De verpleegsters m/v zijn echt hartstikke lief hoor, en voor ons wordt ook heel goed gezorgd. Maar ik wil hem gewoon weer thuis hebben verdomme. Al maakt hij nog zo veel herrie en al wil hij pas om drie uur gaan slapen, het maakt me niks uit. Klotenzooi.
Het is nu 36 uur later en zoon doet het best goed. Zijn schedel ligt erbij als een gekraakt eitje, zijn oogkas is gebroken, zijn milt en lever zijn gescheurd en hij heeft een stuk of wat botbreuken. Hij wordt in slaap gehouden en hij ligt aan de beademing, kortom een grote puinhoop. Maar hij leeft, hij is stabiel, en in die 36 uur hebben ze al een paar medicaties kunnen terugdraaien. Zoon heeft ook al een paar keer geprobeerd om wakker te worden, das ook een goed teken. En zijn hersenen zien er wonder boven wonder prima uit, en zwellen ook niet op.
Maar wat een zootje zeg. We zijn nu even thuis, om een schone onderbroek op te halen en zo. En nu ligt ie daar, alleen. De verpleegsters m/v zijn echt hartstikke lief hoor, en voor ons wordt ook heel goed gezorgd. Maar ik wil hem gewoon weer thuis hebben verdomme. Al maakt hij nog zo veel herrie en al wil hij pas om drie uur gaan slapen, het maakt me niks uit. Klotenzooi.
vrijdag 20 maart 2015 om 13:30
Jeetje LV wat afschuwelijk. Wel ontzettend fijn dat hij vooruit gaat en dat jullie in het RMD kunnen blijven. Ik wens jullie heel veel sterkte toe
I’m doing superhero stuff. I’m staying focused. If anybody comes in here looking for trouble, oh, they’re going to meet my partners. We’re talking about paw and order.
vrijdag 20 maart 2015 om 13:46
Alle goede nieuws is fijn. Hou je daaraan vast en grijp elke kans om te ventileren. Dit zal jullie nog een lange tijd kunnen gaan achtervolgen, dus doe je niet stoerder voor hoor. Je leeft nu op adrenaline, maar die gaat ook een keer zakken. En de impact van de hele gebeurtenis komt dan in stukjes bij jullie binnen.
vrijdag 20 maart 2015 om 14:16
Wat fijn dat het al wat beter gaat en het belangrijkste, dat zijn hersenen geen letsel/afwijkingen vertonen.
En super dat jullie bij elkaar en dichtbij zoon kunnen zijn.
Stomme tip misschien, maar maak veel foto's. Ik kan me voorstellen dat zoon als hij weer op de been is bloedje nieuwsgierig is wat er allemaal met hem en om hem heen gebeurde. Zeker op deze leeftijd.
Sterkte
En super dat jullie bij elkaar en dichtbij zoon kunnen zijn.
Stomme tip misschien, maar maak veel foto's. Ik kan me voorstellen dat zoon als hij weer op de been is bloedje nieuwsgierig is wat er allemaal met hem en om hem heen gebeurde. Zeker op deze leeftijd.
Sterkte
