Werk & Studie
alle pijlers
Triest LinkedIn-profiel
zaterdag 28 maart 2015 om 01:03
Ik ben mijn baan kwijtgeraakt. Inmiddels ben ik druk met solliciteren en ik heb een loopbaancoach ingeschakeld. Die hamert op een LinkedIn-profiel, iets waar ik me lang tegen heb verzet maar waarvan ik nu wel inzie dat ik er eigenlijk niet omheen kan. Zeker omdat ik meer kans denk te maken met open sollicitaties (en er daardoor hopelijk meer op mijn profiel wordt gekeken).
Ik ben nogal op een nare manier weggegaan (iets met sexuele intimidatie, buiten mijn schuld, maar wel met grote gevolgen voor mij) en mijn zakelijke netwerk bestaat alleen maar uit de mensen die ik via mijn baas ken en die kan ik dus niet meer benaderen. Contacten moeten dus allemaal uit mijn sociale netwerk komen.
Waar mijn coach al snel achter kwam, is dat ik mijn hele leven al voor mensen invul dat ze niet op me zitten te wachten. Omdat ik nu mensen niet durf uit te nodigen voor LinkedIn. Het voelt zo kwetsbaar en zo doorzichtig, ik 'moet’ iets van ze nu ik werkeloos ben geworden. Een sociaal netwerk hebben is voor mij niet weggelegd, ik ben niet leuk genoeg – dat is mijn gedachte. Mijn hele leven heb ik altijd en overal gedacht: "Ok, zij hebben nu plezier met elkaar, maar ik ga straks toch weer lekker naar huis”. Mijn ouders hadden/hebben zelf ook geen vrienden. Vrienden hebben is een status, ofwel: je bent kennelijk een leuk (of belangrijk) iemand als mensen met jou willen omgaan/linken. En ik heb die opvatting en het bijbehorende gedrag overgenomen. Mijn coach heeft er best moeite mee om me van dat hardnekkige idee/gevoel af te helpen. Het zit best diep. (Idem dito met het werkeloos zijn, dat dat niets over mijn persoon zegt of wat een loser ik zou zijn.) En het lastige is, probeer het nu nog maar eens om te buigen als anderen je kennen als ontoegankelijk weinig initiatief-nemend iemand. (Ik ben er wel mee aan de slag trouwens, ik doe sinds kort een teamsport en plan bewust dingen waar ik nieuwe mensen ontmoet. En ik dwing mezelf om elke dag ergens iemand aan te spreken voor een small-talk-praatje).
Maar ondertussen staat het ontzettend triest dat ik maar iets van 25 contacten heb op mijn LinkedIn-profiel… en geen idee hoe ik dat verder nog kan uitbouwen. Ik ken wel iets meer mensen dan 25, maar niet iedereen heeft LinkedIn. Of ze hebben het wel maar mijn verzoek niet geaccepteerd. Of mijn verzoek nog niet bekeken, geen idee. Misschien ook omdat ik niet interessant ben of toch weinig contacten heb (maar je moet ergens beginnen!). Misschien dat mensen al hun contacten allang verzameld hebben. In ieder geval: het voelt verschrikkelijk. Het was al een grote stap voor mij om die vage kennis een verzoek te sturen en dan wordt dat ook nog afgewezen. Mijn vraag is dus eigenlijk hoe ik een acceptabel aantal contacten verzamel… (rond de 100 is prima)?
Ik ben nogal op een nare manier weggegaan (iets met sexuele intimidatie, buiten mijn schuld, maar wel met grote gevolgen voor mij) en mijn zakelijke netwerk bestaat alleen maar uit de mensen die ik via mijn baas ken en die kan ik dus niet meer benaderen. Contacten moeten dus allemaal uit mijn sociale netwerk komen.
Waar mijn coach al snel achter kwam, is dat ik mijn hele leven al voor mensen invul dat ze niet op me zitten te wachten. Omdat ik nu mensen niet durf uit te nodigen voor LinkedIn. Het voelt zo kwetsbaar en zo doorzichtig, ik 'moet’ iets van ze nu ik werkeloos ben geworden. Een sociaal netwerk hebben is voor mij niet weggelegd, ik ben niet leuk genoeg – dat is mijn gedachte. Mijn hele leven heb ik altijd en overal gedacht: "Ok, zij hebben nu plezier met elkaar, maar ik ga straks toch weer lekker naar huis”. Mijn ouders hadden/hebben zelf ook geen vrienden. Vrienden hebben is een status, ofwel: je bent kennelijk een leuk (of belangrijk) iemand als mensen met jou willen omgaan/linken. En ik heb die opvatting en het bijbehorende gedrag overgenomen. Mijn coach heeft er best moeite mee om me van dat hardnekkige idee/gevoel af te helpen. Het zit best diep. (Idem dito met het werkeloos zijn, dat dat niets over mijn persoon zegt of wat een loser ik zou zijn.) En het lastige is, probeer het nu nog maar eens om te buigen als anderen je kennen als ontoegankelijk weinig initiatief-nemend iemand. (Ik ben er wel mee aan de slag trouwens, ik doe sinds kort een teamsport en plan bewust dingen waar ik nieuwe mensen ontmoet. En ik dwing mezelf om elke dag ergens iemand aan te spreken voor een small-talk-praatje).
Maar ondertussen staat het ontzettend triest dat ik maar iets van 25 contacten heb op mijn LinkedIn-profiel… en geen idee hoe ik dat verder nog kan uitbouwen. Ik ken wel iets meer mensen dan 25, maar niet iedereen heeft LinkedIn. Of ze hebben het wel maar mijn verzoek niet geaccepteerd. Of mijn verzoek nog niet bekeken, geen idee. Misschien ook omdat ik niet interessant ben of toch weinig contacten heb (maar je moet ergens beginnen!). Misschien dat mensen al hun contacten allang verzameld hebben. In ieder geval: het voelt verschrikkelijk. Het was al een grote stap voor mij om die vage kennis een verzoek te sturen en dan wordt dat ook nog afgewezen. Mijn vraag is dus eigenlijk hoe ik een acceptabel aantal contacten verzamel… (rond de 100 is prima)?
zaterdag 28 maart 2015 om 10:25
Tja waar het uiteindelijk op neer komt is dat je op de een of andere manier interessant bent voor de ander, nu of in potentie. Als je je zo op stelt, ben je dat gewoon niet. Kan je misschien wel heel briljant zijn, maar hey als Schrödinger of Tesla zich bescheiden had op gesteld verwonderden we ons wellicht nog steeds over het falen van klassieke mechanica, bij een kaarslichtje.
zaterdag 28 maart 2015 om 10:30
Zocher naast een goed linked-in profiel zou ik ook gaan bekijken of je kunt werken aan je slechte zelfbeeld. De patronen die je beschrijft zijn jarenlang ingesleten, daar kom je niet zo snel vanaf. Het zou zonde zijn als je een mooie baan in de wacht weet te slepen maar daar niet goed uit de verf komt. Een loopbaancoach kan je misschien inzicht geven hierin maar een psycholoog is erin gespecialiseerd om samen met jou deze verkeerde denkpatronen om te buigen. Dat kan dan ook een positieve werking hebben op je sociale leven. Het is zo zonde om zo negatief over jezelf te denken want vaak zijn deze gedachten echt niet realistisch!
zaterdag 28 maart 2015 om 10:54
zaterdag 28 maart 2015 om 11:44
Ik vind het hartstikke goed hoe je met jezelf bezig bent (coachen, initiatieven, teamsport e.d.). Dapper!
Natuurlijk begint je coach over LinkedIn. Maar het effect daarvan wordt ook vaak overschat. Ook kun je het aantal contacten niet 'forceren' volgens mij, als het goed is krijg je op de manier waarop je nu bezig bent vanzelf meer contacten, alleen niet van de ene op de andere dag.
Er zijn zoveel andere manieren om je CV op te leuken. Denk eens na over de vraag: waarom zouden mensen mij een baan willen aanbieden? Waar ben ik goed in, waar ligt mijn hart? Durf jezelf te presenteren zoals je echt bent, want iedereen heeft een combinatie van bepaalde kwaliteiten die uniek is. Jij ook.
Veel succes!
Natuurlijk begint je coach over LinkedIn. Maar het effect daarvan wordt ook vaak overschat. Ook kun je het aantal contacten niet 'forceren' volgens mij, als het goed is krijg je op de manier waarop je nu bezig bent vanzelf meer contacten, alleen niet van de ene op de andere dag.
Er zijn zoveel andere manieren om je CV op te leuken. Denk eens na over de vraag: waarom zouden mensen mij een baan willen aanbieden? Waar ben ik goed in, waar ligt mijn hart? Durf jezelf te presenteren zoals je echt bent, want iedereen heeft een combinatie van bepaalde kwaliteiten die uniek is. Jij ook.
Veel succes!
Ergo sum.
zaterdag 28 maart 2015 om 13:14
Eens met het feit dat je op je opleiding nooit hebt geleerd om de waarde van een netwerk te zien. Ik heb zelf ook met oogkleppen op gelopen. Want de eerste die na mijn opleiding een baan had, was iemand die haar diploma had verdiend met slijmen en meeliften op andermans skill's. Maar dat was wél iemand die sociaal heel goed was. Toevallig was ik een maand terug op de open dag van mijn oude opleiding en zag ik dat ze dat wel hebben opgepikt... Presenteren en ondernemen was nu zelfs een vak. Moet ook wel, de maatschappij is veranderd. Als je al jarenlang bij een baas werkt, ben je je daar niet zo van bewust, maar daar ben ik nu wel achter.
zaterdag 28 maart 2015 om 13:22
Begrijp ik nu goed dat je iets met communicatie doet?
En dan niet kunnen netwerken?
Sowieso verlangt de markt niet zo veel communicatiemensen, maar ik neem aan dat netwerken toch wel als natuurlijk dient te zijn voor mensen in de communicatie.
Als theoretisch natuurkundige kan je ook een simpele elektrisch circuit aan leggen.
En dan niet kunnen netwerken?
Sowieso verlangt de markt niet zo veel communicatiemensen, maar ik neem aan dat netwerken toch wel als natuurlijk dient te zijn voor mensen in de communicatie.
Als theoretisch natuurkundige kan je ook een simpele elektrisch circuit aan leggen.
zaterdag 28 maart 2015 om 13:28
quote:sybreed schreef op 28 maart 2015 @ 10:54:
@ TO, als ik jou lees heb je niet alleen behoefte aan een loopbaan, maar ook aan een andere kijk op jezelf.
Ga wat doen aan de negatieve kijk. Ik hoop dat als je een baan vind, niet vergeet dat je wat aan je angst voor afwijzing moet doen, want daarmee maak je je leven heel veel beter.
Ja, daar ben ik me ook zeker van bewust, vandaar dat ik dit ook in de opening uitlegde. Mijn coach vroeg hoe iemand op mij overkomt als-ie zich zo opstelt als ik. Dat was een eye-opener. Het is een heel hardnekkig iets, en het erge is... zoals ik me jarenlang heb opgesteld (afwachten of iemand een gesprek met je aanknoopt – terwijl je ogenschijnlijk ongeïnteresseerd in je comfort-zone hoekje blijft zitten – en als dat niet gebeurt, bevestigd worden dat je kennelijk niet leuk bent... nee, het is allemaal heel logisch dat ik mezelf in deze positie heb gemanoevreerd. Ik ga dus echt m'n stinkende best doen om... maar het is inderdaad moeilijk om zo'n ingesleten manier van denken om te buigen.
Iemand zei ook dat ik mijn eigen waarde niet zie. Dat klopt ook. Nou denk ik dat veel mensen dat hebben, omdat wat je kunt voor jezelf heel vanzelfsprekend is. Je moet leren om dat te benoemen (bijvoorbeeld op je LI-profiel). En ook hierin een mind-switch maken: wat heb ik jou te bieden, i.p.v. wat kun je voor mij betekenen... dan voelt het niet als bedelen. Dat geven is niet zo moeilijk als je de overtuiging hebt dat je iets waard bent, dat je dus in de positie zit om te kúnnen geven. Het voelt voor mij heel fijn om te kunnen geven, dus dat is zeker het probleem niet.
@ TO, als ik jou lees heb je niet alleen behoefte aan een loopbaan, maar ook aan een andere kijk op jezelf.
Ga wat doen aan de negatieve kijk. Ik hoop dat als je een baan vind, niet vergeet dat je wat aan je angst voor afwijzing moet doen, want daarmee maak je je leven heel veel beter.
Ja, daar ben ik me ook zeker van bewust, vandaar dat ik dit ook in de opening uitlegde. Mijn coach vroeg hoe iemand op mij overkomt als-ie zich zo opstelt als ik. Dat was een eye-opener. Het is een heel hardnekkig iets, en het erge is... zoals ik me jarenlang heb opgesteld (afwachten of iemand een gesprek met je aanknoopt – terwijl je ogenschijnlijk ongeïnteresseerd in je comfort-zone hoekje blijft zitten – en als dat niet gebeurt, bevestigd worden dat je kennelijk niet leuk bent... nee, het is allemaal heel logisch dat ik mezelf in deze positie heb gemanoevreerd. Ik ga dus echt m'n stinkende best doen om... maar het is inderdaad moeilijk om zo'n ingesleten manier van denken om te buigen.
Iemand zei ook dat ik mijn eigen waarde niet zie. Dat klopt ook. Nou denk ik dat veel mensen dat hebben, omdat wat je kunt voor jezelf heel vanzelfsprekend is. Je moet leren om dat te benoemen (bijvoorbeeld op je LI-profiel). En ook hierin een mind-switch maken: wat heb ik jou te bieden, i.p.v. wat kun je voor mij betekenen... dan voelt het niet als bedelen. Dat geven is niet zo moeilijk als je de overtuiging hebt dat je iets waard bent, dat je dus in de positie zit om te kúnnen geven. Het voelt voor mij heel fijn om te kunnen geven, dus dat is zeker het probleem niet.
zaterdag 28 maart 2015 om 13:31
quote:TheHorseWithNoName schreef op 28 maart 2015 @ 13:17:
"Slijmen en meeliften"
Je hebt vermoedelijk niet door dat zo neerbuigend praten over iemand die sociale vaardigheden heeft die jij mist, je echt niet verder gaat helpen. Beter werken aan je eigen vaardigheden.Zo bedoel ik het niet. Het was echt 'mensen gebruiken'. Dat gebeurt toch? En ik bedoel het niet neerbuigend, ook al keur ik het wel af. Sterker, ik keek daar met een zekere jaloezie naar... ze kreeg het toch maar voor elkaar. Ik moest er gewoon hard voor werken...
"Slijmen en meeliften"
Je hebt vermoedelijk niet door dat zo neerbuigend praten over iemand die sociale vaardigheden heeft die jij mist, je echt niet verder gaat helpen. Beter werken aan je eigen vaardigheden.Zo bedoel ik het niet. Het was echt 'mensen gebruiken'. Dat gebeurt toch? En ik bedoel het niet neerbuigend, ook al keur ik het wel af. Sterker, ik keek daar met een zekere jaloezie naar... ze kreeg het toch maar voor elkaar. Ik moest er gewoon hard voor werken...
zaterdag 28 maart 2015 om 13:35
quote:strikjemetstippels schreef op 28 maart 2015 @ 13:22:
Begrijp ik nu goed dat je iets met communicatie doet?
En dan niet kunnen netwerken? Ik schreef al dat ik welliswaar in de communicatie/media werk, maar in een (uitvoerende) functie (waarin ik niet hoef te netwerken als zijnde medewerker in loondienst). Dat is natuurlijk ook maar relatief... want feitelijk moet iedereen enigszins kunnen netwerken.
Begrijp ik nu goed dat je iets met communicatie doet?
En dan niet kunnen netwerken? Ik schreef al dat ik welliswaar in de communicatie/media werk, maar in een (uitvoerende) functie (waarin ik niet hoef te netwerken als zijnde medewerker in loondienst). Dat is natuurlijk ook maar relatief... want feitelijk moet iedereen enigszins kunnen netwerken.
zaterdag 28 maart 2015 om 17:35
quote:korenwolf schreef op 28 maart 2015 @ 16:50:
[...]
Ik weet Eldorado nog wel te vinden hoor. Het was bij Korenwolf en het mag weer bij Korenwolf, die trouwens een nieuw koffiezetaparaat heeft, dus dat komt mooi uit.Waar hebben jullie het over? Ik denk dat ik dat heb gemist? Gaat het om een netwerk-bijeenkomst met viva-leden ofzo?
[...]
Ik weet Eldorado nog wel te vinden hoor. Het was bij Korenwolf en het mag weer bij Korenwolf, die trouwens een nieuw koffiezetaparaat heeft, dus dat komt mooi uit.Waar hebben jullie het over? Ik denk dat ik dat heb gemist? Gaat het om een netwerk-bijeenkomst met viva-leden ofzo?
zaterdag 28 maart 2015 om 18:36
Ja ik zie ook wel eens bij anderen dat ze echt een heel uitgebreid en goed profiel hebben maar dat er ook heel veel is aangedikt of interessanter gemaakt is dan dat het daadwerkelijk is. Moeten ze allemaal zelf weten hoor maar daardoor heb ik dus wel weer zoiets van is mijn profiel nou niet erg saai voor een recruiter? Ik heb zelf niks aangedikt want daar voel ik mij niet goed bij en volgens mij val je best vaak door de mand dan uiteindelijk. Als je zegt bepaalde kwaliteiten in huis te hebben en je maakt het dan niet waar is ook weer zo stom.
zaterdag 28 maart 2015 om 19:29
Is het echt aandikken, of is het gewoon een kwestie van beter opschrijven? Je hoeft jezelf ook niet expres kleiner te maken dan je bent.
Ik zag laatst iemand met een interessant profiel op LI. Toen ik beter keek, zag ik dat ik zelf net zo'n cv had, maar dan beter. Ik had het alleen anders opgeschreven.
Ik zag laatst iemand met een interessant profiel op LI. Toen ik beter keek, zag ik dat ik zelf net zo'n cv had, maar dan beter. Ik had het alleen anders opgeschreven.
zondag 29 maart 2015 om 00:30
zondag 29 maart 2015 om 00:44
quote:impala schreef op 29 maart 2015 @ 00:30:
[...]
Ik wil wel... Graag zelfs.
*valt binnen met bemoeizieke tip*
Als je zoiets wil, geldt ook voor Zocher, maak het die mensen dan makkelijk. Wacht niet tot je uitgenodigd wordt voor het volgende evenement, maar neem initiatief.
Korenwolf biedt hier een ruimte aan, en korenwolf weet de mensen te bereiken die iets te bieden hebben. Dus wat nu? Datumprikkers? Belangstellenden verzamelen? Dagen inventariseren dat iedereen die belngstelling heeft kan? Mails opstellen? Broodjes smeren voor de lunch? Dat regelt zich allemaal niet vanzelf. Kijk of je het de aanbieders van kennis makkelijk kunt maken door dat uit handen te nemen.
Sorry voor het hoge schooljufgehalte van deze post . Als ik zelf activiteiten organiseer valt het me altijd op hoeveel mensen vragen stellen van het type 'kan HET ook op een andere dag georganiseerd worden" of "kan ER de volgende keer ook rekening gehouden worden met...." . Alsof HET zichzelf organiseert en ER vanzelf iets ontstaat dat door anderen alleen maar geconsumeerd hoeft te worden . Dus vandaar de schooljuf.
[...]
Ik wil wel... Graag zelfs.
*valt binnen met bemoeizieke tip*
Als je zoiets wil, geldt ook voor Zocher, maak het die mensen dan makkelijk. Wacht niet tot je uitgenodigd wordt voor het volgende evenement, maar neem initiatief.
Korenwolf biedt hier een ruimte aan, en korenwolf weet de mensen te bereiken die iets te bieden hebben. Dus wat nu? Datumprikkers? Belangstellenden verzamelen? Dagen inventariseren dat iedereen die belngstelling heeft kan? Mails opstellen? Broodjes smeren voor de lunch? Dat regelt zich allemaal niet vanzelf. Kijk of je het de aanbieders van kennis makkelijk kunt maken door dat uit handen te nemen.
Sorry voor het hoge schooljufgehalte van deze post . Als ik zelf activiteiten organiseer valt het me altijd op hoeveel mensen vragen stellen van het type 'kan HET ook op een andere dag georganiseerd worden" of "kan ER de volgende keer ook rekening gehouden worden met...." . Alsof HET zichzelf organiseert en ER vanzelf iets ontstaat dat door anderen alleen maar geconsumeerd hoeft te worden . Dus vandaar de schooljuf.
donderdag 2 april 2015 om 07:50
quote:diepindezee schreef op 02 april 2015 @ 02:28:
Ik wil je zo graag helpen hiermee!
Tijdens mijn meest miserabele fulltime kantoorbaan die ik ooit heb aangenomen was ik in die tijd ook veel aan het dromen over nieuwe avonturen op mijn vakgebied. 0% werkervaring, een gebroken fysieke conditie, en een kreng van een baas. Er was voor mij weinig te verliezen.
Op een dag dacht ik "fuck it, ik ga belangrijke linkedinconnecties sparen alsof het knikkers zijn!" Met in mijn achterhoofd "ze kunnen me toch niets maken vanaf hun computertje. En ook al denken ze "wat een raar meisje", is het wel een meisje met lef. Ze zullen het de volgende dag vergeten zijn." En dat was ook zo! Elke dag in mijn pauze klikte ik soms 50 mensen aan met topfuncties op mijn vakgebied, wat ze van me dachten deed het me er niet toe,want ze zullen me vergeten. Gegarandeerd. Dat is tenminste wat ik zou doen als iemand mij zou uitnodigen. Na een redelijke stilte en een paar berichtjes "wie ben jij nou weer?" Merkte ik tot mijn verbazing dat er ongelofelijk veel acceptaties in mijn mail terecht kwamen. Ik haalde mijn schouders omhoog, en ik klikte de volgende dag weer vrolijk in het rond. Ik hechtte er niet te veel waarde aan,ze hadden een naam,een foto,en een blog. Wat had ik te verliezen? Ze kunnen me niet door het scherm heen in elkaar slaan. Mijn baan kon me niet harder breken dan het me al deed.
Steeds meer en meer mensen accepteerden verzoeken "want pietje kent annie" en zo werd het dagelijks uitgebreid. Totdat ik merkte dat ik zelf steeds meer verzoeken kreeg te ontvangen. Ik kende niemand, maar toch is het een prachtig platform waar iedereen open naar elkaar staat. Het is normaal om met vreemden te connected ,dat kan ik je ook garanderen.
Uiteindelijk heb ik 1400 mensen in mijn netwerk wat nog steeds groeit. Toen ik werkloos werd had ik binnen een week een nieuwe baan met een driedubbel salaris; ik werd op sollicitatie ontvangen als royalty. Dat allemaal omdat ik de CEO'S van Disney, Dreamworks, Pixar, en Sesamstraat zichtbaar had staan als connectie op mijn profiel.
Mijn positie is gruwelijk veranderd door het lef te hebben om op te staan en naar de hoogste boom te keffen (of klikken), en vooral door op het begin geen waarde te hechten aan een simpele pagina. Ze kunnen het je niet kwalijk nemen dat je initiatief neemt,want dat is immers wat een werkgever graag in je zoekt.
Stuur me gerust een berichtje!BS
Ik wil je zo graag helpen hiermee!
Tijdens mijn meest miserabele fulltime kantoorbaan die ik ooit heb aangenomen was ik in die tijd ook veel aan het dromen over nieuwe avonturen op mijn vakgebied. 0% werkervaring, een gebroken fysieke conditie, en een kreng van een baas. Er was voor mij weinig te verliezen.
Op een dag dacht ik "fuck it, ik ga belangrijke linkedinconnecties sparen alsof het knikkers zijn!" Met in mijn achterhoofd "ze kunnen me toch niets maken vanaf hun computertje. En ook al denken ze "wat een raar meisje", is het wel een meisje met lef. Ze zullen het de volgende dag vergeten zijn." En dat was ook zo! Elke dag in mijn pauze klikte ik soms 50 mensen aan met topfuncties op mijn vakgebied, wat ze van me dachten deed het me er niet toe,want ze zullen me vergeten. Gegarandeerd. Dat is tenminste wat ik zou doen als iemand mij zou uitnodigen. Na een redelijke stilte en een paar berichtjes "wie ben jij nou weer?" Merkte ik tot mijn verbazing dat er ongelofelijk veel acceptaties in mijn mail terecht kwamen. Ik haalde mijn schouders omhoog, en ik klikte de volgende dag weer vrolijk in het rond. Ik hechtte er niet te veel waarde aan,ze hadden een naam,een foto,en een blog. Wat had ik te verliezen? Ze kunnen me niet door het scherm heen in elkaar slaan. Mijn baan kon me niet harder breken dan het me al deed.
Steeds meer en meer mensen accepteerden verzoeken "want pietje kent annie" en zo werd het dagelijks uitgebreid. Totdat ik merkte dat ik zelf steeds meer verzoeken kreeg te ontvangen. Ik kende niemand, maar toch is het een prachtig platform waar iedereen open naar elkaar staat. Het is normaal om met vreemden te connected ,dat kan ik je ook garanderen.
Uiteindelijk heb ik 1400 mensen in mijn netwerk wat nog steeds groeit. Toen ik werkloos werd had ik binnen een week een nieuwe baan met een driedubbel salaris; ik werd op sollicitatie ontvangen als royalty. Dat allemaal omdat ik de CEO'S van Disney, Dreamworks, Pixar, en Sesamstraat zichtbaar had staan als connectie op mijn profiel.
Mijn positie is gruwelijk veranderd door het lef te hebben om op te staan en naar de hoogste boom te keffen (of klikken), en vooral door op het begin geen waarde te hechten aan een simpele pagina. Ze kunnen het je niet kwalijk nemen dat je initiatief neemt,want dat is immers wat een werkgever graag in je zoekt.
Stuur me gerust een berichtje!BS