Relaties
alle pijlers
kostenverdeling samenlevingscontract
zaterdag 16 augustus 2008 om 13:30
Wij hebben al ruim een jaar een samenlevingscontract maar vraag me nu toch af of we alles wel "eerlijk" hebben verdeelt.
De situatie is dat ik door ziekte gedeelte een uitkering heb ( een volledige niet meer gekregen door de strengere eisen) ik werk wel wat met mijn eigen bedrijfje maar in de praktijk komt het er op neer dat ik het met mijn uitkering moet doen ( van bijna 600 euro)
Mijn vriend werkt 40 uur per week en verdiend redelijk goed.
Ik ben toendertijd bij hem ingetrokken en het huis staat dus op zijn naam en hij betaald ook de hypotheek. Evenals de andere vaste lasten als gas e.d
Ik betaal mee aan onze gezamelijk rekening waar we boodschappen en "kleine" gezamelijk uitgaven van doen.( Ik betaal 175 en hij 100 per maand) Ook betaal ik onze vaste telefoon en doorlopende reisverzekering.
Verder betaal ik mijn eigen ziekenfonds, auto, lenzen en persoonlijke uitgaven zoals kleding e.d
Zoals jullie zien betaald hij dus het overgrote deel van onze gezamelijk lasten, logisch want dat kan ik ook niet betalen.
Betekend wel dat ik niets overhoud per maand van mijn uitkering en hij nog een groot bedag van zijn loon waarmee hij lekker kan sparen...
NU heb ik het ook altijd logisch en eerlijk gevonden dat het zo was...voel me erg rot dat ik zo "afhankelijk" ben van hem en half op zijn zak teer. Aan de andere kant me ook wel eens rot gevoeld omdat ik zelf amper geld over heb om leuke kleren ofzo te kopen. Terwijl hij genoeg voor zichzelf kan kopen.
Maar goed, nu we weer verder in de toekomst zijn en er plannen zijn om te gaan verhuizen naar een groter huis en een kindje samen vraag ik me toch wel af of het zo goed is.
We hebben wel een samenlevingscontract maar als we uit elkaar gaan heb ik niets, niet kunnen sparen , geen huis etc.
Maar is ook niet eerlijk om een gedeelte op te eisen van een huis waaraan ik niets heb meebetaald lijkt me.
Eigenlijk is alles goed geregeld als hij zou overlijden door ons testament maar niet als we uit elkaar gaan.
Nu ga ik er ook niet vanuit dat we uit elkaar gaan hoor...maar toch voelt het nu ook een beetje rot.....zo afhankelijk van hem....alsof ik MAG wonen in ZIJN huis ofzo....
Hoe doen jullie dat? Of is er niemand die door ziekte ook niet kan werken?? Alles samen verdeelt? Ik lees vaak wel dat je alle inkomsten op telt en daardan de vaste lasten van af. Wat over blijft ook door 2 zodat ieder evenveel overhoud van zijn "salaris" .
Maar dat is ons geval niet eerlijk naar hem toe denk ik??
De situatie is dat ik door ziekte gedeelte een uitkering heb ( een volledige niet meer gekregen door de strengere eisen) ik werk wel wat met mijn eigen bedrijfje maar in de praktijk komt het er op neer dat ik het met mijn uitkering moet doen ( van bijna 600 euro)
Mijn vriend werkt 40 uur per week en verdiend redelijk goed.
Ik ben toendertijd bij hem ingetrokken en het huis staat dus op zijn naam en hij betaald ook de hypotheek. Evenals de andere vaste lasten als gas e.d
Ik betaal mee aan onze gezamelijk rekening waar we boodschappen en "kleine" gezamelijk uitgaven van doen.( Ik betaal 175 en hij 100 per maand) Ook betaal ik onze vaste telefoon en doorlopende reisverzekering.
Verder betaal ik mijn eigen ziekenfonds, auto, lenzen en persoonlijke uitgaven zoals kleding e.d
Zoals jullie zien betaald hij dus het overgrote deel van onze gezamelijk lasten, logisch want dat kan ik ook niet betalen.
Betekend wel dat ik niets overhoud per maand van mijn uitkering en hij nog een groot bedag van zijn loon waarmee hij lekker kan sparen...
NU heb ik het ook altijd logisch en eerlijk gevonden dat het zo was...voel me erg rot dat ik zo "afhankelijk" ben van hem en half op zijn zak teer. Aan de andere kant me ook wel eens rot gevoeld omdat ik zelf amper geld over heb om leuke kleren ofzo te kopen. Terwijl hij genoeg voor zichzelf kan kopen.
Maar goed, nu we weer verder in de toekomst zijn en er plannen zijn om te gaan verhuizen naar een groter huis en een kindje samen vraag ik me toch wel af of het zo goed is.
We hebben wel een samenlevingscontract maar als we uit elkaar gaan heb ik niets, niet kunnen sparen , geen huis etc.
Maar is ook niet eerlijk om een gedeelte op te eisen van een huis waaraan ik niets heb meebetaald lijkt me.
Eigenlijk is alles goed geregeld als hij zou overlijden door ons testament maar niet als we uit elkaar gaan.
Nu ga ik er ook niet vanuit dat we uit elkaar gaan hoor...maar toch voelt het nu ook een beetje rot.....zo afhankelijk van hem....alsof ik MAG wonen in ZIJN huis ofzo....
Hoe doen jullie dat? Of is er niemand die door ziekte ook niet kan werken?? Alles samen verdeelt? Ik lees vaak wel dat je alle inkomsten op telt en daardan de vaste lasten van af. Wat over blijft ook door 2 zodat ieder evenveel overhoud van zijn "salaris" .
Maar dat is ons geval niet eerlijk naar hem toe denk ik??
zaterdag 16 augustus 2008 om 13:32
zaterdag 16 augustus 2008 om 13:40
Tsja... wat is eerlijk? Ik denk dat het er helemaal van af hangt wat voor jou/hem/jullie goed voelt.
Wij doen alles 50/50. We begonnen samen met niets en alles wat we in onze relatie opbouwen is van ons samen. We dragen daar ook beiden naar beste kunnen en vermogen aan bij. Maar wat voor ons goed voelt, hoeft voor een ander natuurlijk niet goed te voelen.
Meestal is het zo dat de ene partner misschien financieel wat meer binnen brengt, terwijl de ander dan op andere vlakken (het huishouden, opvoeding kinderen, enz) meer bijdraagt.
Wij doen alles 50/50. We begonnen samen met niets en alles wat we in onze relatie opbouwen is van ons samen. We dragen daar ook beiden naar beste kunnen en vermogen aan bij. Maar wat voor ons goed voelt, hoeft voor een ander natuurlijk niet goed te voelen.
Meestal is het zo dat de ene partner misschien financieel wat meer binnen brengt, terwijl de ander dan op andere vlakken (het huishouden, opvoeding kinderen, enz) meer bijdraagt.
zaterdag 16 augustus 2008 om 13:40
Bij ons is het gewoon alles samen. Dus de vaste lasten gaan van zijn rekening af (we hebben het apart gehouden, vind ik overzichtelijker wat betreft vaste lasten) en daarvan wordt ook gespaard. Van de mijne gaan de boodschappen, benzine, cadeautjes en evt sparen als er nog wat staat. Wil hij een keer kleren kopen of ik of iets anders dan doen we dat gewoon. Het is van ons samen. Wij hebben ook al een kindje en het huis dat van hem was is nu ook op papier van mij. Maarja, niet iedereen denkt er zo over als ons, maar samenwonen vind ik ook samen delen.
Misschien is het voor jullie idd een optie om naar ratio te doen. Gewoon met hem over praten wat je dwarszit. Veel succes!
Misschien is het voor jullie idd een optie om naar ratio te doen. Gewoon met hem over praten wat je dwarszit. Veel succes!
zaterdag 16 augustus 2008 om 13:44
Ik verdien ook minder dan dat mijn vriend verdient. Wij hebben het zo gedaan dat we allebei 2/3 van ons salaris aan ons huis, boodschappen, verzekeringen ed uitgeven. al houd hij dan nog wel meer over dan ik om bijv kleren enzo van te kopen! Wil soms ook wel eens kleren kopen wat dan ff niet kan. Maar als ik mijn vriend dan lief aan kijk dan krijg ik ook nog wel eens wat van hem. Je kan er ook niets aan doen dat je minder verdient. En als het goed is weet hij dat ook wel!
zaterdag 16 augustus 2008 om 13:44
ik durf er eigenlijk niet zo goed met hem over te praten...ben er toch onzeker over......
Hij vind t logisch dat hij de hypotheek enzo betaald, staat ook op zijn naam.....
maar hij vind t geloof ik ook logisch dat zijn salaris van hem is....
Ik misschien ook...hij werkt....zijn zijn centjes...
Maar echt samen voelt het niet.
In het verleden wel eens voorzichtig over gehad, dat het rot was dat ik geen geld had voor kleren enzo...
Toen heeft hij een paar keer een broek ofzo betaald voor me toen we gingen shoppen....
Hij vind t logisch dat hij de hypotheek enzo betaald, staat ook op zijn naam.....
maar hij vind t geloof ik ook logisch dat zijn salaris van hem is....
Ik misschien ook...hij werkt....zijn zijn centjes...
Maar echt samen voelt het niet.
In het verleden wel eens voorzichtig over gehad, dat het rot was dat ik geen geld had voor kleren enzo...
Toen heeft hij een paar keer een broek ofzo betaald voor me toen we gingen shoppen....
zaterdag 16 augustus 2008 om 13:44
Je moet niet al te veel naar zijn inkomen kijken. Vaststaand feit is dat jouw inkomen nu zo'n 600 euro per maand is en dat is geen vetpot.
Als je het positief bekijkt, dan woon je wel in een lekker huis, er staat iedere dag een goede maaltijd op tafel etc.
Aan de andere kant kan ik me je zorgen wel voorstellen, maar is dat realistisch van je? Je hebt een jaar geleden een samenlevingscontract opgesteld en je bent akkoord gegaan met de daarin gestelde voorwaarden.
Wat jou zou kunnen doen is toch eens kijken hoe je meer inkomen kunt krijgen. Je hebt nu een eigen bedrijfje en die inkomsten die zijn eigenlijk niets als ik je OP zo lees.
Misschien zou je die energie eens om kunnen zetten naar een andere passende betrekking. In jouw situatie geldt wel dat iedere euro die je meer verdient voor jou een extraatje is.
Verder zou je gewoon eens met je vriend kunnen praten dat je het rot vindt dat je het financieel zo krap hebt.
Als je het positief bekijkt, dan woon je wel in een lekker huis, er staat iedere dag een goede maaltijd op tafel etc.
Aan de andere kant kan ik me je zorgen wel voorstellen, maar is dat realistisch van je? Je hebt een jaar geleden een samenlevingscontract opgesteld en je bent akkoord gegaan met de daarin gestelde voorwaarden.
Wat jou zou kunnen doen is toch eens kijken hoe je meer inkomen kunt krijgen. Je hebt nu een eigen bedrijfje en die inkomsten die zijn eigenlijk niets als ik je OP zo lees.
Misschien zou je die energie eens om kunnen zetten naar een andere passende betrekking. In jouw situatie geldt wel dat iedere euro die je meer verdient voor jou een extraatje is.
Verder zou je gewoon eens met je vriend kunnen praten dat je het rot vindt dat je het financieel zo krap hebt.
zaterdag 16 augustus 2008 om 13:48
quote:pom508 schreef op 16 augustus 2008 @ 13:44:
Je moet niet al te veel naar zijn inkomen kijken. Vaststaand feit is dat jouw inkomen nu zo'n 600 euro per maand is en dat is geen vetpot.
Als je het positief bekijkt, dan woon je wel in een lekker huis, er staat iedere dag een goede maaltijd op tafel etc.Dat is ook de reden dat ik me ook stom voel DAT ik me er druk over maak..(overig die maaltijd verzorg ik wel lekker voor hem...haha)
Aan de andere kant kan ik me je zorgen wel voorstellen, maar is dat realistisch van je? Je hebt een jaar geleden een samenlevingscontract opgesteld en je bent akkoord gegaan met de daarin gestelde voorwaarden. Misschien ook naief?
Wat jou zou kunnen doen is toch eens kijken hoe je meer inkomen kunt krijgen. Je hebt nu een eigen bedrijfje en die inkomsten die zijn eigenlijk niets als ik je OP zo lees.Als dat zo makkelijk was zou ik dat natuurlijk ook doen, helaas is de situatie nu eenmaal niet dat ik meer kan werken door ziekte/energie...kijk er wel naar maar er zijn geen banen te vinden voor zo weinig uur.
Misschien zou je die energie eens om kunnen zetten naar een andere passende betrekking. In jouw situatie geldt wel dat iedere euro die je meer verdient voor jou een extraatje is.
Verder zou je gewoon eens met je vriend kunnen praten dat je het rot vindt dat je het financieel zo krap hebt.
Je moet niet al te veel naar zijn inkomen kijken. Vaststaand feit is dat jouw inkomen nu zo'n 600 euro per maand is en dat is geen vetpot.
Als je het positief bekijkt, dan woon je wel in een lekker huis, er staat iedere dag een goede maaltijd op tafel etc.Dat is ook de reden dat ik me ook stom voel DAT ik me er druk over maak..(overig die maaltijd verzorg ik wel lekker voor hem...haha)
Aan de andere kant kan ik me je zorgen wel voorstellen, maar is dat realistisch van je? Je hebt een jaar geleden een samenlevingscontract opgesteld en je bent akkoord gegaan met de daarin gestelde voorwaarden. Misschien ook naief?
Wat jou zou kunnen doen is toch eens kijken hoe je meer inkomen kunt krijgen. Je hebt nu een eigen bedrijfje en die inkomsten die zijn eigenlijk niets als ik je OP zo lees.Als dat zo makkelijk was zou ik dat natuurlijk ook doen, helaas is de situatie nu eenmaal niet dat ik meer kan werken door ziekte/energie...kijk er wel naar maar er zijn geen banen te vinden voor zo weinig uur.
Misschien zou je die energie eens om kunnen zetten naar een andere passende betrekking. In jouw situatie geldt wel dat iedere euro die je meer verdient voor jou een extraatje is.
Verder zou je gewoon eens met je vriend kunnen praten dat je het rot vindt dat je het financieel zo krap hebt.
zaterdag 16 augustus 2008 om 13:53
Ik woon sinds mei samen met mijn vriend en ben eigenlijk meteen ziek thuis komen te zitten met een ziektewetuitkering van 800 euro in de maand. Wij hebben een gezamenlijke rekening waarvan de huur en dergelijke wordt afgeschreven. Door mijn ziekte konden we onze vaste lasten veel moeilijker betalen en doordat we net veel geld hadden uitgegeven aan ons huis hebben we nu een schuld. Eigenlijk door mijn schuld als je het heel realistisch bekijkt.
Toch kon ik net zoveel geld uitgeven als mijn vriend, we delen alles samen. Ergens voelde ik me er ook erg rot over, maar het is niet anders. We hebben er gelukkig goed over gepraat.
Aankomende maandag begin ik weer met werken, en hopelijk gaat het ons dan financieel ook beter.
Toch kon ik net zoveel geld uitgeven als mijn vriend, we delen alles samen. Ergens voelde ik me er ook erg rot over, maar het is niet anders. We hebben er gelukkig goed over gepraat.
Aankomende maandag begin ik weer met werken, en hopelijk gaat het ons dan financieel ook beter.
zaterdag 16 augustus 2008 om 13:59
@Zon
Ik ben er van overtuigd dat er altijd manieren zijn om extra geld te verdienen die passen bij je mogelijkheden, als dat is wat je zou willen. Als je iets aan je inkomsten zou willen doen, maar weinig energie hebt, zoek dan gericht naar iets wat je wel kunt en waarbij je zelf je tijd in mag delen of slechts kortere tijd achter elkaar dezelfde werkzaamheden doet. Dat soort baantjes staan misschien niet in de krant of op de grote online vacaturebanken, maar zoek anders eens gericht bij bedrijven. Ik ken je beperkingen natuurlijk niet, maar ik denk aan:
- een paar uurtjes - eventueel verdeeld over een paar dagen - schoonmaken bij een klein bedrijfje?
- vanuit huis telefonisch interviews afnemen voor een marktonderzoeksbureau?
- een thuiswerkjob als CV-zoeker voor een recruitmentbureau?
Er valt gerust iets te bedenken wat bij jouw mogelijkheden past.
Ik ben er van overtuigd dat er altijd manieren zijn om extra geld te verdienen die passen bij je mogelijkheden, als dat is wat je zou willen. Als je iets aan je inkomsten zou willen doen, maar weinig energie hebt, zoek dan gericht naar iets wat je wel kunt en waarbij je zelf je tijd in mag delen of slechts kortere tijd achter elkaar dezelfde werkzaamheden doet. Dat soort baantjes staan misschien niet in de krant of op de grote online vacaturebanken, maar zoek anders eens gericht bij bedrijven. Ik ken je beperkingen natuurlijk niet, maar ik denk aan:
- een paar uurtjes - eventueel verdeeld over een paar dagen - schoonmaken bij een klein bedrijfje?
- vanuit huis telefonisch interviews afnemen voor een marktonderzoeksbureau?
- een thuiswerkjob als CV-zoeker voor een recruitmentbureau?
Er valt gerust iets te bedenken wat bij jouw mogelijkheden past.
zaterdag 16 augustus 2008 om 14:15
quote:nummerzoveel schreef op 16 augustus 2008 @ 13:59:
@Zon
Ik ben er van overtuigd dat er altijd manieren zijn om extra geld te verdienen die passen bij je mogelijkheden, als dat is wat je zou willen. Als je iets aan je inkomsten zou willen doen, maar weinig energie hebt, zoek dan gericht naar iets wat je wel kunt en waarbij je zelf je tijd in mag delen of slechts kortere tijd achter elkaar dezelfde werkzaamheden doet. Dat soort baantjes staan misschien niet in de krant of op de grote online vacaturebanken, maar zoek anders eens gericht bij bedrijven. Ik ken je beperkingen natuurlijk niet, maar ik denk aan:
Heel aardig dat je met me meedenkt maar- een paar uurtjes - eventueel verdeeld over een paar dagen - schoonmaken bij een klein bedrijfje?helaas schoonmaken in eigen huis is al niet te doen- vanuit huis telefonisch interviews afnemen voor een marktonderzoeksbureau? al eens naar gezocht maar is vaak toch vanaf een bedrijf en min 4 uur per dag...
- een thuiswerkjob als CV-zoeker voor een recruitmentbureau?Dat zou ik graag willen, nu wel zo iets gevonden als vrijwilliger bij vluchtelingen werk maar betaald is het er niet..Er valt gerust iets te bedenken wat bij jouw mogelijkheden past.
Als jij die baantje weet te vinden hoor ik t graag ik vind ze niet en in verleden via reintergratieburo zeiden ze ook dat die baantjes er niet waren vandaar dat ik voor mijzelf ben begonnen.
Maar toch ALS ik zo iets zou vinden dan nog is ons "inkomen" niet gelijkwaardig verdeelt...
lijkt nu net alsof graag niet wil werken...ik zou er zo voor tekenen om te gaan werken ...heb nml ook HBO en gestudeerd , vandaar min eigen bedrijf...wil nml door gaan met mijn kwaliteiten
@Zon
Ik ben er van overtuigd dat er altijd manieren zijn om extra geld te verdienen die passen bij je mogelijkheden, als dat is wat je zou willen. Als je iets aan je inkomsten zou willen doen, maar weinig energie hebt, zoek dan gericht naar iets wat je wel kunt en waarbij je zelf je tijd in mag delen of slechts kortere tijd achter elkaar dezelfde werkzaamheden doet. Dat soort baantjes staan misschien niet in de krant of op de grote online vacaturebanken, maar zoek anders eens gericht bij bedrijven. Ik ken je beperkingen natuurlijk niet, maar ik denk aan:
Heel aardig dat je met me meedenkt maar- een paar uurtjes - eventueel verdeeld over een paar dagen - schoonmaken bij een klein bedrijfje?helaas schoonmaken in eigen huis is al niet te doen- vanuit huis telefonisch interviews afnemen voor een marktonderzoeksbureau? al eens naar gezocht maar is vaak toch vanaf een bedrijf en min 4 uur per dag...
- een thuiswerkjob als CV-zoeker voor een recruitmentbureau?Dat zou ik graag willen, nu wel zo iets gevonden als vrijwilliger bij vluchtelingen werk maar betaald is het er niet..Er valt gerust iets te bedenken wat bij jouw mogelijkheden past.
Als jij die baantje weet te vinden hoor ik t graag ik vind ze niet en in verleden via reintergratieburo zeiden ze ook dat die baantjes er niet waren vandaar dat ik voor mijzelf ben begonnen.
Maar toch ALS ik zo iets zou vinden dan nog is ons "inkomen" niet gelijkwaardig verdeelt...
lijkt nu net alsof graag niet wil werken...ik zou er zo voor tekenen om te gaan werken ...heb nml ook HBO en gestudeerd , vandaar min eigen bedrijf...wil nml door gaan met mijn kwaliteiten
zaterdag 16 augustus 2008 om 14:25
@ Zon
Zoals ik al schreef, ik ken je beperkingen niet en dus weet ik ook niet wat je wel/niet kunt en wat voor soort baantje bij jou situatie zou passen. Het waren dus slechts wat voorbeelden, die ik noemde.
Ik denk dat je een passende baan kunt vinden door eerst te bedenken wat je kunt/wilt en vervolgens heel "brutaal" te zijn. Kijk of er banen voor meer uren aangeboden worden en bel vervolgens met die bedrijven, leg je situatie uit, en vraag of ze jou ondanks je beperkingen toch in overweging willen nemen omdat je echt heel graag wilt en zeker weet dat je goed werk zult leveren (en wijs ze dan ook meteen even op de voordelen van het aannemen van een WIA-medewerkster).
Een andere tactiek is door te kijken op de sites van bedrijven die dergelijk werk hebben. Veel, met name grotere, bedrijven hebben op hun websites een prachtig verhaal over hun diversiteitsbeleid (gelijke kansen voor iedereen, ongeacht ras, leeftijd, handicap enz). Daar kun je ze mee om hun oren slaan
En wat dacht je van niet al te grote bedrijven met veel vacatures? Als je hun nu eens belt en jouw diensten als CV-zoeker aanbiedt op basis van een 0-urencontract?
Of kijk eens in je omgeving. Zijn er familieleden of vrienden die klagen over te hoge werkdruk? Biedt eens aan om hun wat werk uit handen te nemen op basis van een 0-uren contract.
Je weet maar nooit hoe je iets voor elkaar krijgt en een brutaal mens...
Zoals ik al schreef, ik ken je beperkingen niet en dus weet ik ook niet wat je wel/niet kunt en wat voor soort baantje bij jou situatie zou passen. Het waren dus slechts wat voorbeelden, die ik noemde.
Ik denk dat je een passende baan kunt vinden door eerst te bedenken wat je kunt/wilt en vervolgens heel "brutaal" te zijn. Kijk of er banen voor meer uren aangeboden worden en bel vervolgens met die bedrijven, leg je situatie uit, en vraag of ze jou ondanks je beperkingen toch in overweging willen nemen omdat je echt heel graag wilt en zeker weet dat je goed werk zult leveren (en wijs ze dan ook meteen even op de voordelen van het aannemen van een WIA-medewerkster).
Een andere tactiek is door te kijken op de sites van bedrijven die dergelijk werk hebben. Veel, met name grotere, bedrijven hebben op hun websites een prachtig verhaal over hun diversiteitsbeleid (gelijke kansen voor iedereen, ongeacht ras, leeftijd, handicap enz). Daar kun je ze mee om hun oren slaan
En wat dacht je van niet al te grote bedrijven met veel vacatures? Als je hun nu eens belt en jouw diensten als CV-zoeker aanbiedt op basis van een 0-urencontract?
Of kijk eens in je omgeving. Zijn er familieleden of vrienden die klagen over te hoge werkdruk? Biedt eens aan om hun wat werk uit handen te nemen op basis van een 0-uren contract.
Je weet maar nooit hoe je iets voor elkaar krijgt en een brutaal mens...
zaterdag 16 augustus 2008 om 14:28
Oh, en inderdaad, dan nog zal jullie inkomen niet gelijk zijn. Maar de verhoudingen worden wel wat minder scheef en je krijgt wat meer geld voor jezelf.
Los daarvan vind ik dat je echt met je vriend om de tafel moet. Hem uit moet leggen dat jij je niet lekker meer voelt bij de situatie en waarom niet. De vorige keer heeft hij het opgepakt door af en toe een broek voor je te kopen, maar dat heeft dus niet geleid tot een beter gevoel bij jou. Ik denk dat het binnen een relatie cruciaal is om dit soort dingen te bespreken en samen naar een oplossing te zoeken. Je hoeft ook niet meteen te zeggen "ik vind het niet eerlijk en ik wil dat we het voortaan zo gaan doen", je kunt ook gewoon aangeven dat jij je niet prettig voelt en dan samen over een oplossing nadenken.
Los daarvan vind ik dat je echt met je vriend om de tafel moet. Hem uit moet leggen dat jij je niet lekker meer voelt bij de situatie en waarom niet. De vorige keer heeft hij het opgepakt door af en toe een broek voor je te kopen, maar dat heeft dus niet geleid tot een beter gevoel bij jou. Ik denk dat het binnen een relatie cruciaal is om dit soort dingen te bespreken en samen naar een oplossing te zoeken. Je hoeft ook niet meteen te zeggen "ik vind het niet eerlijk en ik wil dat we het voortaan zo gaan doen", je kunt ook gewoon aangeven dat jij je niet prettig voelt en dan samen over een oplossing nadenken.
zaterdag 16 augustus 2008 om 14:30
Ik ben toch blij dat ik een relatie heb waarin het geld wat binnenkomt van ons samen is en niet van 1 persoon.
Als mijn man in de WAO komt of ik zelf zouden zowel ik als hij er niet aan denken dat iemand op iemands zak teert.
Je bent samen en hebt dus ook de plicht om voor elkaar te zorgen.
Ik vind dat als jij een leuke broek wil kopen je die, om in jouw termen te blijven, ook wel van zijn geld kunt kopen. Dat probleem zie ik dus helemaal.
Als mijn man in de WAO komt of ik zelf zouden zowel ik als hij er niet aan denken dat iemand op iemands zak teert.
Je bent samen en hebt dus ook de plicht om voor elkaar te zorgen.
Ik vind dat als jij een leuke broek wil kopen je die, om in jouw termen te blijven, ook wel van zijn geld kunt kopen. Dat probleem zie ik dus helemaal.
zaterdag 16 augustus 2008 om 14:38
Ik ben het met Pom eens. Jouw inkomen is maar 600 euro p.m.
Als je alles alleen moest doen, zou je nooit zo kunnen leven, dan kom je niet eens rond. Je vriend betaalt wel de hypotheek e.d., jij alleen de vaste telefoon en doorlopende reisverzekering. Die reisverzekering zal iets van 60 euro per jaar zijn en ik weet niet of jullie hoge telefoonnota's hebben, maar dat is dus het enige dat je betaalt. Als hij dat ook nog eens zou betalen, kan ik me voorstellen dat je je helemaal afhankelijk voelt. Je zegt dat je een eigen bedrijfje hebt, maar zo te zien verdien je daar niets of nauwelijks iets mee. Aangezien je niet volledig afgekeurd bent, zal er iets moeten zijn wat je kunt doen en zo dus ook extra inkomen krijgen.
Ik woon ook samen en wij doen 50/50, ik heb er zelf voor gekozen om parttime te werken dus ik vind niet dat mijn vriend daar extra voor hoeft te betalen.
Als je alles alleen moest doen, zou je nooit zo kunnen leven, dan kom je niet eens rond. Je vriend betaalt wel de hypotheek e.d., jij alleen de vaste telefoon en doorlopende reisverzekering. Die reisverzekering zal iets van 60 euro per jaar zijn en ik weet niet of jullie hoge telefoonnota's hebben, maar dat is dus het enige dat je betaalt. Als hij dat ook nog eens zou betalen, kan ik me voorstellen dat je je helemaal afhankelijk voelt. Je zegt dat je een eigen bedrijfje hebt, maar zo te zien verdien je daar niets of nauwelijks iets mee. Aangezien je niet volledig afgekeurd bent, zal er iets moeten zijn wat je kunt doen en zo dus ook extra inkomen krijgen.
Ik woon ook samen en wij doen 50/50, ik heb er zelf voor gekozen om parttime te werken dus ik vind niet dat mijn vriend daar extra voor hoeft te betalen.
Cum non tum age
zaterdag 16 augustus 2008 om 14:43
Ook ik denk dat het logischer zou zijn dat jij je inkomen verhoogt dan dat je vriend meer gaat betalen. De enige mogelijkheid die ik daarnaast nog zie is dat jij in totaal hetzelfde bedrag blijft betalen maar dat jullie ook jouw bijdrage besteden aan de hypotheek. Dan profiteer je van de hypotheekrenteaftrek en bouw je vermogen op. Dat gebeurt natuurlijk niet wanneer jij de boodschappen blijft betalen.
zaterdag 16 augustus 2008 om 14:44
Even van een heel andere kant bekeken...
Het kost Zon geld dat zij samenwoont met haar partner. Als zij geen relatie zou hebben, dan zou haar inkomen aangevuld kunnen worden met een uitkering oid (voor zover zij buiten haar schuld niet werkt). Ook zou zij waarschijnlijk recht hebben op allerlei toeslagen, die zij nu niet krijgt omdat het inkomen van haar vriend het huishoudinkomen te dusdanig hoog maakt dat zij daar (vermoedelijk) geen aanspraak op kan maken. Dit is zo, omdat onze regering zich op het standpunt stelt dat een gezamenlijk huishouden ook gezamenlijk de lasten draagt. In dat licht gezien is het dus niet raar als Zon en haar partner er ook zo tegenaan zouden kijken...
Het kost Zon geld dat zij samenwoont met haar partner. Als zij geen relatie zou hebben, dan zou haar inkomen aangevuld kunnen worden met een uitkering oid (voor zover zij buiten haar schuld niet werkt). Ook zou zij waarschijnlijk recht hebben op allerlei toeslagen, die zij nu niet krijgt omdat het inkomen van haar vriend het huishoudinkomen te dusdanig hoog maakt dat zij daar (vermoedelijk) geen aanspraak op kan maken. Dit is zo, omdat onze regering zich op het standpunt stelt dat een gezamenlijk huishouden ook gezamenlijk de lasten draagt. In dat licht gezien is het dus niet raar als Zon en haar partner er ook zo tegenaan zouden kijken...
zaterdag 16 augustus 2008 om 15:09
Wij storten ook naar rato een bepaald bedrag op de gezamenlijke rekening. Daarvan doen we alles wat voor ons samen is, dus de hypotheek (ook zijn huis, staat op zijn naam, kocht hij voor we elkaar kenden) maar ook de boodschappen en uit eten of cadeautjes voor anderen. Ik houd dus ook veel minder over voor mezelf dan hij. Maar ja, dat is het gevolg van mijn lagere salaris. Bovendien betaal ik daardoor ook minder aan onze gezamenlijke kosten. Als het geld op die rekening op is, stort hij bij.
Als we uit elkaar gaan, krijg ik de helft van de overwaarde van het huis. Ik vond het ook niet eerlijk als ik niks krijg, want ik draag op mijn manier bij. Hij werkt bijv. ook meer, ik doe meer in het huishouden. Maar ik vind het ook niet eerlijk als ik de helft van het totale huis zou krijgen, terwijl hij het al had en ik er veel minder aan heb bijgedragen. Voor ons is dit een prima oplossing. Verder hebben we afgesproken gewoon niet uit elkaar te gaan, wel zo praktisch
.
Als we uit elkaar gaan, krijg ik de helft van de overwaarde van het huis. Ik vond het ook niet eerlijk als ik niks krijg, want ik draag op mijn manier bij. Hij werkt bijv. ook meer, ik doe meer in het huishouden. Maar ik vind het ook niet eerlijk als ik de helft van het totale huis zou krijgen, terwijl hij het al had en ik er veel minder aan heb bijgedragen. Voor ons is dit een prima oplossing. Verder hebben we afgesproken gewoon niet uit elkaar te gaan, wel zo praktisch
.
zaterdag 16 augustus 2008 om 15:13
Maar Zon, hoe kun je wél een eigen bedrijfje hebben (zonder inkomen feitelijk) en geen mogelijkheden om beter betaald werk te vinden? De energie die je nu in dat bedrijfje stopt is helaas verspilde energie wanneer er geen inkomsten zijn.
Hier kun je echt veel meer (geld) uit halen.
Je samenlevingscontract........ Is het zo dat je echt benadeeld wordt hierin? Ik denk van niet nl. Jouw vriend draagt echt een groot deel van de kosten, mogelijk gewin op het huis, maar zeer zeker ook de risico's. Als er een grote reparatie moet plaatsvinden dan zijn de kosten wel voor hem.
Je bent nu ontevreden met het samenlevingscontract, dat is iets anders dan naiviteit toen het opgesteld werd.
Vraag me af waarom je de vraag die hier regelmatig gesteld wordt, blijft omzeilen. Waarom ga je niet gewoon eens praten met je vriend over je financiele krapte?
Hier kun je echt veel meer (geld) uit halen.
Je samenlevingscontract........ Is het zo dat je echt benadeeld wordt hierin? Ik denk van niet nl. Jouw vriend draagt echt een groot deel van de kosten, mogelijk gewin op het huis, maar zeer zeker ook de risico's. Als er een grote reparatie moet plaatsvinden dan zijn de kosten wel voor hem.
Je bent nu ontevreden met het samenlevingscontract, dat is iets anders dan naiviteit toen het opgesteld werd.
Vraag me af waarom je de vraag die hier regelmatig gesteld wordt, blijft omzeilen. Waarom ga je niet gewoon eens praten met je vriend over je financiele krapte?
zaterdag 16 augustus 2008 om 15:19
quote:wuiles schreef op 16 augustus 2008 @ 14:43:
Ook ik denk dat het logischer zou zijn dat jij je inkomen verhoogt dan dat je vriend meer gaat betalen. De enige mogelijkheid die ik daarnaast nog zie is dat jij in totaal hetzelfde bedrag blijft betalen maar dat jullie ook jouw bijdrage besteden aan de hypotheek. Dan profiteer je van de hypotheekrenteaftrek en bouw je vermogen op. Dat gebeurt natuurlijk niet wanneer jij de boodschappen blijft betalen.
Goede tip! Ik was hier bang voor toen we over ons samenlevingscontract nadachten. Zou even lekker worden: ik meebetalen aan de vaste lasten (ook een eerlijk deel, niet maar 10% ofzo) en ook nog eens voor het huishouden en alle boodschappen zorgen en dan met niks op straat staan als we uit elkaar zpuden gaan. Dat ik minder zou krijgen omdat ik minder bijdraag, oké, maar niks delen van 'de winst', vond ik geen goed plan. Voor ons werkte deze manier prima.
Overigens gaat bij ons ook veel op de grote hoop. Ik betaal nog een studieschuld af en vriend betaalt nu meer. Nou ja... Ik werk bijna fulltime en doe zoveel ik kan. Verder delen we gewoon alles. Maar om nou een broek van zijn geld te 'mogen' kopen, hmmm, zou me toch niet lekker zitten!
Ook ik denk dat het logischer zou zijn dat jij je inkomen verhoogt dan dat je vriend meer gaat betalen. De enige mogelijkheid die ik daarnaast nog zie is dat jij in totaal hetzelfde bedrag blijft betalen maar dat jullie ook jouw bijdrage besteden aan de hypotheek. Dan profiteer je van de hypotheekrenteaftrek en bouw je vermogen op. Dat gebeurt natuurlijk niet wanneer jij de boodschappen blijft betalen.
Goede tip! Ik was hier bang voor toen we over ons samenlevingscontract nadachten. Zou even lekker worden: ik meebetalen aan de vaste lasten (ook een eerlijk deel, niet maar 10% ofzo) en ook nog eens voor het huishouden en alle boodschappen zorgen en dan met niks op straat staan als we uit elkaar zpuden gaan. Dat ik minder zou krijgen omdat ik minder bijdraag, oké, maar niks delen van 'de winst', vond ik geen goed plan. Voor ons werkte deze manier prima.
Overigens gaat bij ons ook veel op de grote hoop. Ik betaal nog een studieschuld af en vriend betaalt nu meer. Nou ja... Ik werk bijna fulltime en doe zoveel ik kan. Verder delen we gewoon alles. Maar om nou een broek van zijn geld te 'mogen' kopen, hmmm, zou me toch niet lekker zitten!
zaterdag 16 augustus 2008 om 15:29
Het alternatief zou zijn dat je op jezelf zou gaan wonen en alles van je eigen geld zou moeten doen. Lijkt me in jouw geval zeer zeker geen vetpot, waarschijnlijk heb je dan nog veel minder over dan nu.
Ik kan me voorstellen dat hij zijn huis ook niet op jouw naam wil hebben omdat als de relatie stuk loopt hij dan zijn bezit kwijtraakt wat hij heeft betaald.
Mijn ouders zijn nog uit de tijd dat de vrouw thuis bleef en de man voor de inkomsten zorgde. Dit werkt voor hen prima, maar anno nu zou ik daar ook niet op vertrouwen.
Het lijkt me persoonlijk ook moeilijk om 'n relatie te hebben met iemand die heel weinig kan inbrengen. Dan kun je als degene met meer wel allerlei dingen voor de ander betalen, maar dat voelt ook scheef na 'n tijdje.
Als je 'n kind neemt dan maak je jezelf nog veel afhankelijker want als je nu al maar zo weinig kunt verdienen wegens je gezondheid, wat gebeurt er als jij met 't kind blijft zitten? Die allimentatie is ook niet voor iedereen een vetpot als je ziet hoeveel bijstandsmoeders er zijn.
Is jou ziekte iets tijdelijks, of verwacht je dat je daar erg lang/permanent door belemmert wordt om volledig te kunnen gaan werken?
Ik kan me voorstellen dat hij zijn huis ook niet op jouw naam wil hebben omdat als de relatie stuk loopt hij dan zijn bezit kwijtraakt wat hij heeft betaald.
Mijn ouders zijn nog uit de tijd dat de vrouw thuis bleef en de man voor de inkomsten zorgde. Dit werkt voor hen prima, maar anno nu zou ik daar ook niet op vertrouwen.
Het lijkt me persoonlijk ook moeilijk om 'n relatie te hebben met iemand die heel weinig kan inbrengen. Dan kun je als degene met meer wel allerlei dingen voor de ander betalen, maar dat voelt ook scheef na 'n tijdje.
Als je 'n kind neemt dan maak je jezelf nog veel afhankelijker want als je nu al maar zo weinig kunt verdienen wegens je gezondheid, wat gebeurt er als jij met 't kind blijft zitten? Die allimentatie is ook niet voor iedereen een vetpot als je ziet hoeveel bijstandsmoeders er zijn.
Is jou ziekte iets tijdelijks, of verwacht je dat je daar erg lang/permanent door belemmert wordt om volledig te kunnen gaan werken?
zaterdag 16 augustus 2008 om 15:46
quote:Zon_27 schreef op 16 augustus 2008 @ 13:30:
Betekend wel dat ik niets overhoud per maand van mijn uitkering en hij nog een groot bedag van zijn loon waarmee hij lekker kan sparen...
Ik vind het een erg ongunstige situatie voor jou. Jouw vriend spaart en profiteert van de overwaarde van het koophuis. Jij investeert al jouw geld in jullie relatie en huishouding en voor jou blijft er niets over. Als jullie uit elkaar gaan heb jij nergens recht op, ook niet op een deel van zijn pensioen bijvoorbeeld. Ik zou onder deze omstandigheden zeker geen kind krijgen met deze man. Als je uit elkaar gaat terwijl je een kind hebt is jouw situatie nog ongunstiger.
Betekend wel dat ik niets overhoud per maand van mijn uitkering en hij nog een groot bedag van zijn loon waarmee hij lekker kan sparen...
Ik vind het een erg ongunstige situatie voor jou. Jouw vriend spaart en profiteert van de overwaarde van het koophuis. Jij investeert al jouw geld in jullie relatie en huishouding en voor jou blijft er niets over. Als jullie uit elkaar gaan heb jij nergens recht op, ook niet op een deel van zijn pensioen bijvoorbeeld. Ik zou onder deze omstandigheden zeker geen kind krijgen met deze man. Als je uit elkaar gaat terwijl je een kind hebt is jouw situatie nog ongunstiger.
zaterdag 16 augustus 2008 om 16:12
Ik ben nog ouderwets en vind dat als je een relatie hebt en je bent zover dat je besluit je leven samen te delen, dat dat ook gewoon de financieen betekent. Bij ons is er geen jouw en mijn geld maar gewoon ons geld waar we mee doen wat we willen. Dus ik shop me wild bij de Mexx als ik zin hebt, en Mister Zwieber koopt zijn 380-400ste kookboek. Waarom zo moeilijk doen? Of zijn jullie nog niet zeker van je zaak?
En tuurlijk het kan altijd uitgaan/scheiden etc maar dan nog...
En tuurlijk het kan altijd uitgaan/scheiden etc maar dan nog...
zaterdag 16 augustus 2008 om 16:20
quote:Zwieber schreef op 16 augustus 2008 @ 16:12:
En tuurlijk het kan altijd uitgaan/scheiden etc maar dan nog...
Vind dat wel erg makkelijk gedacht. Moet je dat topic van Lambada maar 'ns lezen, die man wordt financieel finaal uitgekleed. Nu is wel hij de aanstichter van de scheiding wegens een scharrel, maar toch... Zeker voor de partij die het meeste inbrengt (de eigenaar van 't huis) is het heel erg zuur als de partner wel een aantal jaar op zijn/haar zak heeft geteerd en hij/zij laat diegene als 'n baksteen vallen.
Ik ben veel meer van 't latten; dan is het ieder voor zich en dan kun je zolang je 't goed hebt met elkaar nog wel 'ns de ander trakteren, maar behalve emotioneel verlies gaat er niets van je bezittingen verloren op 't moment dat je uit elkaar gaat.
En tuurlijk het kan altijd uitgaan/scheiden etc maar dan nog...
Vind dat wel erg makkelijk gedacht. Moet je dat topic van Lambada maar 'ns lezen, die man wordt financieel finaal uitgekleed. Nu is wel hij de aanstichter van de scheiding wegens een scharrel, maar toch... Zeker voor de partij die het meeste inbrengt (de eigenaar van 't huis) is het heel erg zuur als de partner wel een aantal jaar op zijn/haar zak heeft geteerd en hij/zij laat diegene als 'n baksteen vallen.
Ik ben veel meer van 't latten; dan is het ieder voor zich en dan kun je zolang je 't goed hebt met elkaar nog wel 'ns de ander trakteren, maar behalve emotioneel verlies gaat er niets van je bezittingen verloren op 't moment dat je uit elkaar gaat.
