Relaties
alle pijlers
kostenverdeling samenlevingscontract
zaterdag 16 augustus 2008 om 13:30
Wij hebben al ruim een jaar een samenlevingscontract maar vraag me nu toch af of we alles wel "eerlijk" hebben verdeelt.
De situatie is dat ik door ziekte gedeelte een uitkering heb ( een volledige niet meer gekregen door de strengere eisen) ik werk wel wat met mijn eigen bedrijfje maar in de praktijk komt het er op neer dat ik het met mijn uitkering moet doen ( van bijna 600 euro)
Mijn vriend werkt 40 uur per week en verdiend redelijk goed.
Ik ben toendertijd bij hem ingetrokken en het huis staat dus op zijn naam en hij betaald ook de hypotheek. Evenals de andere vaste lasten als gas e.d
Ik betaal mee aan onze gezamelijk rekening waar we boodschappen en "kleine" gezamelijk uitgaven van doen.( Ik betaal 175 en hij 100 per maand) Ook betaal ik onze vaste telefoon en doorlopende reisverzekering.
Verder betaal ik mijn eigen ziekenfonds, auto, lenzen en persoonlijke uitgaven zoals kleding e.d
Zoals jullie zien betaald hij dus het overgrote deel van onze gezamelijk lasten, logisch want dat kan ik ook niet betalen.
Betekend wel dat ik niets overhoud per maand van mijn uitkering en hij nog een groot bedag van zijn loon waarmee hij lekker kan sparen...
NU heb ik het ook altijd logisch en eerlijk gevonden dat het zo was...voel me erg rot dat ik zo "afhankelijk" ben van hem en half op zijn zak teer. Aan de andere kant me ook wel eens rot gevoeld omdat ik zelf amper geld over heb om leuke kleren ofzo te kopen. Terwijl hij genoeg voor zichzelf kan kopen.
Maar goed, nu we weer verder in de toekomst zijn en er plannen zijn om te gaan verhuizen naar een groter huis en een kindje samen vraag ik me toch wel af of het zo goed is.
We hebben wel een samenlevingscontract maar als we uit elkaar gaan heb ik niets, niet kunnen sparen , geen huis etc.
Maar is ook niet eerlijk om een gedeelte op te eisen van een huis waaraan ik niets heb meebetaald lijkt me.
Eigenlijk is alles goed geregeld als hij zou overlijden door ons testament maar niet als we uit elkaar gaan.
Nu ga ik er ook niet vanuit dat we uit elkaar gaan hoor...maar toch voelt het nu ook een beetje rot.....zo afhankelijk van hem....alsof ik MAG wonen in ZIJN huis ofzo....
Hoe doen jullie dat? Of is er niemand die door ziekte ook niet kan werken?? Alles samen verdeelt? Ik lees vaak wel dat je alle inkomsten op telt en daardan de vaste lasten van af. Wat over blijft ook door 2 zodat ieder evenveel overhoud van zijn "salaris" .
Maar dat is ons geval niet eerlijk naar hem toe denk ik??
De situatie is dat ik door ziekte gedeelte een uitkering heb ( een volledige niet meer gekregen door de strengere eisen) ik werk wel wat met mijn eigen bedrijfje maar in de praktijk komt het er op neer dat ik het met mijn uitkering moet doen ( van bijna 600 euro)
Mijn vriend werkt 40 uur per week en verdiend redelijk goed.
Ik ben toendertijd bij hem ingetrokken en het huis staat dus op zijn naam en hij betaald ook de hypotheek. Evenals de andere vaste lasten als gas e.d
Ik betaal mee aan onze gezamelijk rekening waar we boodschappen en "kleine" gezamelijk uitgaven van doen.( Ik betaal 175 en hij 100 per maand) Ook betaal ik onze vaste telefoon en doorlopende reisverzekering.
Verder betaal ik mijn eigen ziekenfonds, auto, lenzen en persoonlijke uitgaven zoals kleding e.d
Zoals jullie zien betaald hij dus het overgrote deel van onze gezamelijk lasten, logisch want dat kan ik ook niet betalen.
Betekend wel dat ik niets overhoud per maand van mijn uitkering en hij nog een groot bedag van zijn loon waarmee hij lekker kan sparen...
NU heb ik het ook altijd logisch en eerlijk gevonden dat het zo was...voel me erg rot dat ik zo "afhankelijk" ben van hem en half op zijn zak teer. Aan de andere kant me ook wel eens rot gevoeld omdat ik zelf amper geld over heb om leuke kleren ofzo te kopen. Terwijl hij genoeg voor zichzelf kan kopen.
Maar goed, nu we weer verder in de toekomst zijn en er plannen zijn om te gaan verhuizen naar een groter huis en een kindje samen vraag ik me toch wel af of het zo goed is.
We hebben wel een samenlevingscontract maar als we uit elkaar gaan heb ik niets, niet kunnen sparen , geen huis etc.
Maar is ook niet eerlijk om een gedeelte op te eisen van een huis waaraan ik niets heb meebetaald lijkt me.
Eigenlijk is alles goed geregeld als hij zou overlijden door ons testament maar niet als we uit elkaar gaan.
Nu ga ik er ook niet vanuit dat we uit elkaar gaan hoor...maar toch voelt het nu ook een beetje rot.....zo afhankelijk van hem....alsof ik MAG wonen in ZIJN huis ofzo....
Hoe doen jullie dat? Of is er niemand die door ziekte ook niet kan werken?? Alles samen verdeelt? Ik lees vaak wel dat je alle inkomsten op telt en daardan de vaste lasten van af. Wat over blijft ook door 2 zodat ieder evenveel overhoud van zijn "salaris" .
Maar dat is ons geval niet eerlijk naar hem toe denk ik??
zaterdag 16 augustus 2008 om 16:42
ik heb t er net dus over proberen te hebben, kan even niet goed en overal op reageren want ben eigenlijk overstuur...
Hij begrijpt het niet....in ons samenlevengscontract staat trouwens dat we een gezamelijk huishouden hebben en dus ook gezamelijk voor alle kosten die we samen hebben moeten zorgen.
Ik gaf mijn vriend t voorbeeld dat als ik net zo veel zou vedienen als hij...hij zei dat we het dan precies zo zouden doen als nu...( nee ok misschien het gas enzo wel delen dan)
En de vakantie...als die totaal 2000 euro zou kosten vind hij dat ik 1000 euro moet betalen en hij ook....ik kan dat dus niet...
Oh vind ie dus ik moet dan maar jouw vakantie betalen?
Moet ik mijn salaris maar op jouw rekening laten storten?
etc etc...
ik kan t niet uitleggen maar t lijkt dat hij niets echt samen wil. Ik besteed zoals iemand al zei ook veel in onze relatie....in mijn eentje zou ik idd meer toeslagen ed krijgen...en alles wat ik uitgeef voor ons samen verdwijnt...en zijn uitgaven die houd hij alleen...( inversteerd in ZIJN HUIS bv)....
ik weet t ff niet...opeens lijkt de grond over mijn voeten te verdwijnen...we hadden nooit ruzie...ik was zo gelukkig met hem.....enw ilde oud worden met hem maar opeens lijkt t of ik een huisgenoot ben van hem...en toevallig eten we samen en mag hij af en toe met menaar bed......
Maar verder is er voor hem niets veranderd...toen hij alleen woonde betaalde hij ook alles alleen en was hij ook daar de baas over...en nu is dat nog steeds....
En nee....zijn ouders zijn getrouwd en dat is anders....opeens lijkt de aap uit de mauw te komen waarom hij niet wilde trouwen....eerst was t omdat een samenlevingscontract t zelfde inhield nu komt t erop neer dat hij niet echt samen wil.
Voor mij is het: ik keis voo hem...dus als ik meer zou verdienen of hij zou ziek worden dan zie ik t als mijn plicht om voor hem te zorgen, ik heb voor hem gekozen...
Nogmaals ik hoef niet al zijn geld...ik ben al zeer zuinig maar wil gewoon echt samen zijn....
Blijkbaar hij niet
sorry voor de warboel, ik ben echt overstuur en morgen viert hij ook nog zijn verjaardag...ole
Hij begrijpt het niet....in ons samenlevengscontract staat trouwens dat we een gezamelijk huishouden hebben en dus ook gezamelijk voor alle kosten die we samen hebben moeten zorgen.
Ik gaf mijn vriend t voorbeeld dat als ik net zo veel zou vedienen als hij...hij zei dat we het dan precies zo zouden doen als nu...( nee ok misschien het gas enzo wel delen dan)
En de vakantie...als die totaal 2000 euro zou kosten vind hij dat ik 1000 euro moet betalen en hij ook....ik kan dat dus niet...
Oh vind ie dus ik moet dan maar jouw vakantie betalen?
Moet ik mijn salaris maar op jouw rekening laten storten?
etc etc...
ik kan t niet uitleggen maar t lijkt dat hij niets echt samen wil. Ik besteed zoals iemand al zei ook veel in onze relatie....in mijn eentje zou ik idd meer toeslagen ed krijgen...en alles wat ik uitgeef voor ons samen verdwijnt...en zijn uitgaven die houd hij alleen...( inversteerd in ZIJN HUIS bv)....
ik weet t ff niet...opeens lijkt de grond over mijn voeten te verdwijnen...we hadden nooit ruzie...ik was zo gelukkig met hem.....enw ilde oud worden met hem maar opeens lijkt t of ik een huisgenoot ben van hem...en toevallig eten we samen en mag hij af en toe met menaar bed......
Maar verder is er voor hem niets veranderd...toen hij alleen woonde betaalde hij ook alles alleen en was hij ook daar de baas over...en nu is dat nog steeds....
En nee....zijn ouders zijn getrouwd en dat is anders....opeens lijkt de aap uit de mauw te komen waarom hij niet wilde trouwen....eerst was t omdat een samenlevingscontract t zelfde inhield nu komt t erop neer dat hij niet echt samen wil.
Voor mij is het: ik keis voo hem...dus als ik meer zou verdienen of hij zou ziek worden dan zie ik t als mijn plicht om voor hem te zorgen, ik heb voor hem gekozen...
Nogmaals ik hoef niet al zijn geld...ik ben al zeer zuinig maar wil gewoon echt samen zijn....
Blijkbaar hij niet
sorry voor de warboel, ik ben echt overstuur en morgen viert hij ook nog zijn verjaardag...ole
zaterdag 16 augustus 2008 om 17:01
Zon jammer dat het zo gelopen is, maar heb je enig idee waarom het zo gelopen is?
Dit is nl. echt iets waar je in alle rust over moet praten en heel erg op moet passen om niet in de verwijtende sfeer terecht te komen.
It's not the way you say it, it's the way you say it.
Je zegt dat hij jou niet begrijpt, dat er in het samenlevingscontract staat dat jullie gezamelijk voor de kosten opdraaien. Daar heeft hij natuurlijk wel gelijk in.
Je stelt je in deze erg als slachtoffer op, terwijl dat eigenlijk niet het geval is. Voor een relatief klein bedrag zit je toch in een volledig huishouden.
Ik run een huishouden alleen en denk dat ik tegen de 1000 euro aan vaste kosten zit.
Die toeslagen die je misloopt hebben er niks mee te maken. Feit is, dat wanneer jij op eigen benen zou staan, je er financieel echt op achteruit zult gaan.
Maar jij zou het graag financieel gezien wat ruimer hebben en jij vindt dat je vriend dat jou moet bieden........
Daar wringt hem de schoen.
Vorig jaar stond je voor open doel toen het samenlevingscontract opgesteld werd. Nu niet.
Maar er zijn wel degelijk manieren om het financieel beter te krijgen, maar die lopen niet via je vriend.
Dit is nl. echt iets waar je in alle rust over moet praten en heel erg op moet passen om niet in de verwijtende sfeer terecht te komen.
It's not the way you say it, it's the way you say it.
Je zegt dat hij jou niet begrijpt, dat er in het samenlevingscontract staat dat jullie gezamelijk voor de kosten opdraaien. Daar heeft hij natuurlijk wel gelijk in.
Je stelt je in deze erg als slachtoffer op, terwijl dat eigenlijk niet het geval is. Voor een relatief klein bedrag zit je toch in een volledig huishouden.
Ik run een huishouden alleen en denk dat ik tegen de 1000 euro aan vaste kosten zit.
Die toeslagen die je misloopt hebben er niks mee te maken. Feit is, dat wanneer jij op eigen benen zou staan, je er financieel echt op achteruit zult gaan.
Maar jij zou het graag financieel gezien wat ruimer hebben en jij vindt dat je vriend dat jou moet bieden........
Daar wringt hem de schoen.
Vorig jaar stond je voor open doel toen het samenlevingscontract opgesteld werd. Nu niet.
Maar er zijn wel degelijk manieren om het financieel beter te krijgen, maar die lopen niet via je vriend.
zaterdag 16 augustus 2008 om 17:04
quote:Zon_27 schreef op 16 augustus 2008 @ 13:30:
Wij hebben al ruim een jaar een samenlevingscontract maar vraag me nu toch af of we alles wel "eerlijk" hebben verdeelt.Daar kom je al nooit uit. Wat is "eerlijk"?quote:Zoals jullie zien betaald hij dus het overgrote deel van onze gezamelijk lasten, logisch want dat kan ik ook niet betalen.En daar zeg je dus iets over wat jij "eerlijk" vindt. Persoonlijk vind ik dat echt niets met eerlijkheid van doen hebben. Jij kan iets niet betalen, en dus moet hij het maar betalen?quote:Maar goed, nu we weer verder in de toekomst zijn en er plannen zijn om te gaan verhuizen naar een groter huis en een kindje samen vraag ik me toch wel af of het zo goed is.Tsja, persoonlijk snap ik helemaal niets van mensen die elkaar blijven behandelen als zakelijke, onafhankelijke individuen, maar die intussen wel hun leven delen, een kind op de wereld gaan zetten, etc. Maar goed, je hoort het zo vaak, het zal wel geweldig werken.quote:We hebben wel een samenlevingscontract maar als we uit elkaar gaan heb ik niets, niet kunnen sparen , geen huis etc.Nee, je brengt toch ook nauwelijks inkomen in?quote:alsof ik MAG wonen in ZIJN huis ofzo....Wat bedoel je met "alsof"? Zo HEBBEN jullie het toch gewoon geregeld? Om welke reden dan ook houden jullie vast aan een individuele aanpak, dus het blijft ook zijn huis, waarin jij mag wonen. Gratis, zo te lezen.quote:Hoe doen jullie dat?Voor mij is het hele idee van een "relatie" waarbij je financieel, zakelijk, elkaar als losse individuen blijft behandelen ondenkbaar. Dan geen relatie.
Wij hebben al ruim een jaar een samenlevingscontract maar vraag me nu toch af of we alles wel "eerlijk" hebben verdeelt.Daar kom je al nooit uit. Wat is "eerlijk"?quote:Zoals jullie zien betaald hij dus het overgrote deel van onze gezamelijk lasten, logisch want dat kan ik ook niet betalen.En daar zeg je dus iets over wat jij "eerlijk" vindt. Persoonlijk vind ik dat echt niets met eerlijkheid van doen hebben. Jij kan iets niet betalen, en dus moet hij het maar betalen?quote:Maar goed, nu we weer verder in de toekomst zijn en er plannen zijn om te gaan verhuizen naar een groter huis en een kindje samen vraag ik me toch wel af of het zo goed is.Tsja, persoonlijk snap ik helemaal niets van mensen die elkaar blijven behandelen als zakelijke, onafhankelijke individuen, maar die intussen wel hun leven delen, een kind op de wereld gaan zetten, etc. Maar goed, je hoort het zo vaak, het zal wel geweldig werken.quote:We hebben wel een samenlevingscontract maar als we uit elkaar gaan heb ik niets, niet kunnen sparen , geen huis etc.Nee, je brengt toch ook nauwelijks inkomen in?quote:alsof ik MAG wonen in ZIJN huis ofzo....Wat bedoel je met "alsof"? Zo HEBBEN jullie het toch gewoon geregeld? Om welke reden dan ook houden jullie vast aan een individuele aanpak, dus het blijft ook zijn huis, waarin jij mag wonen. Gratis, zo te lezen.quote:Hoe doen jullie dat?Voor mij is het hele idee van een "relatie" waarbij je financieel, zakelijk, elkaar als losse individuen blijft behandelen ondenkbaar. Dan geen relatie.
zaterdag 16 augustus 2008 om 17:06
zaterdag 16 augustus 2008 om 17:09
Tsja, een zakelijke overeenkomst, waarbij jij goedkoop woont, maar waar is de relatie? Je weet wel, liefde, onbaatzuchtigheid, de ander als belangrijkste in je leven zien?
Als ik dit lees:
quote:Zon_27 schreef op 16 augustus 2008 @ 16:42:
Oh vind ie dus ik moet dan maar jouw vakantie betalen?
Moet ik mijn salaris maar op jouw rekening laten storten?
etc etc...
[...]
opeens lijkt t of ik een huisgenoot ben van hem...en toevallig eten we samen en mag hij af en toe met menaar bed......
Maar verder is er voor hem niets veranderd...toen hij alleen woonde betaalde hij ook alles alleen en was hij ook daar de baas over...en nu is dat nog steeds....
[...]
nu komt t erop neer dat hij niet echt samen wil.
[...]
wil gewoon echt samen zijn....
Blijkbaar hij niet
dan lees ik inderdaad over twee mensen die toevallig in een huis wonen. In ruil voor samen eten, zo nu en dan sex, mag jij goedkoop wonen. Nou, feest.
Als ik dit lees:
quote:Zon_27 schreef op 16 augustus 2008 @ 16:42:
Oh vind ie dus ik moet dan maar jouw vakantie betalen?
Moet ik mijn salaris maar op jouw rekening laten storten?
etc etc...
[...]
opeens lijkt t of ik een huisgenoot ben van hem...en toevallig eten we samen en mag hij af en toe met menaar bed......
Maar verder is er voor hem niets veranderd...toen hij alleen woonde betaalde hij ook alles alleen en was hij ook daar de baas over...en nu is dat nog steeds....
[...]
nu komt t erop neer dat hij niet echt samen wil.
[...]
wil gewoon echt samen zijn....
Blijkbaar hij niet
dan lees ik inderdaad over twee mensen die toevallig in een huis wonen. In ruil voor samen eten, zo nu en dan sex, mag jij goedkoop wonen. Nou, feest.
zaterdag 16 augustus 2008 om 17:12
quote:elninjoo schreef op 16 augustus 2008 @ 16:20:
[...]
Vind dat wel erg makkelijk gedacht. Moet je dat topic van Lambada maar 'ns lezen, die man wordt financieel finaal uitgekleed. Nu is wel hij de aanstichter van de scheiding wegens een scharrel, maar toch... Zeker voor de partij die het meeste inbrengt (de eigenaar van 't huis) is het heel erg zuur als de partner wel een aantal jaar op zijn/haar zak heeft geteerd en hij/zij laat diegene als 'n baksteen vallen.
Ik ben veel meer van 't latten; dan is het ieder voor zich en dan kun je zolang je 't goed hebt met elkaar nog wel 'ns de ander trakteren, maar behalve emotioneel verlies gaat er niets van je bezittingen verloren op 't moment dat je uit elkaar gaat.
Zakelijk gezien geef ik je groot gelijk maar als een huwelijk of een relatie een zakelijk iets was dan had ik allang met een rijke man aangepapt. Nee helaas, zo werkt het niet. Je krijgt een relatie en na verloop van tijd besluit je dat je echt met elkaar verder wil. Je leven wil delen, in goede en slechte tijden. En voor mij betekent dat dat het vanzelfsprekend is dat als manlief geen cent zou verdienen ik voor alle kosten opdraai zonder te morren en andersom. Als je de financieen niet eens samen durft te delen uit angst voor scheiding, hoe kan je dan in hemelsnaam ooit aan kinderen beginnen? Nee, hoor, je gaat zo'n verbintenis of helemaal aan, of helemaal niet. Je houdt toch van elkaar?
TO, ik vind het heel sneu te lezen dat het nu zo loopt. Echt waar. Alles waar je dacht dat je vanuit kon gaan valt onder je voeten weg, het vertrouwen, de vanzelfsprekendheid van de relatie, de gedachten alles later samen te delen. Helaas, en het is natuurlijk heel erg dat je daar nu pas achter komt dat hij zo tegen jullie relatie aankijkt. Maar beter nu dan 10 jaar down the road met een stel kinders.
Het vakantievoorbeeld vind ik echt te gek voor woorden, het is jullie vakantie, je gaat samen, hebt samen lol, en om dan de kosten gescheiden te houden...sorry hoor, ik zou echt bedanken voor zo'n man.
Een hele dikke knuffel in ieder geval.
[...]
Vind dat wel erg makkelijk gedacht. Moet je dat topic van Lambada maar 'ns lezen, die man wordt financieel finaal uitgekleed. Nu is wel hij de aanstichter van de scheiding wegens een scharrel, maar toch... Zeker voor de partij die het meeste inbrengt (de eigenaar van 't huis) is het heel erg zuur als de partner wel een aantal jaar op zijn/haar zak heeft geteerd en hij/zij laat diegene als 'n baksteen vallen.
Ik ben veel meer van 't latten; dan is het ieder voor zich en dan kun je zolang je 't goed hebt met elkaar nog wel 'ns de ander trakteren, maar behalve emotioneel verlies gaat er niets van je bezittingen verloren op 't moment dat je uit elkaar gaat.
Zakelijk gezien geef ik je groot gelijk maar als een huwelijk of een relatie een zakelijk iets was dan had ik allang met een rijke man aangepapt. Nee helaas, zo werkt het niet. Je krijgt een relatie en na verloop van tijd besluit je dat je echt met elkaar verder wil. Je leven wil delen, in goede en slechte tijden. En voor mij betekent dat dat het vanzelfsprekend is dat als manlief geen cent zou verdienen ik voor alle kosten opdraai zonder te morren en andersom. Als je de financieen niet eens samen durft te delen uit angst voor scheiding, hoe kan je dan in hemelsnaam ooit aan kinderen beginnen? Nee, hoor, je gaat zo'n verbintenis of helemaal aan, of helemaal niet. Je houdt toch van elkaar?
TO, ik vind het heel sneu te lezen dat het nu zo loopt. Echt waar. Alles waar je dacht dat je vanuit kon gaan valt onder je voeten weg, het vertrouwen, de vanzelfsprekendheid van de relatie, de gedachten alles later samen te delen. Helaas, en het is natuurlijk heel erg dat je daar nu pas achter komt dat hij zo tegen jullie relatie aankijkt. Maar beter nu dan 10 jaar down the road met een stel kinders.
Het vakantievoorbeeld vind ik echt te gek voor woorden, het is jullie vakantie, je gaat samen, hebt samen lol, en om dan de kosten gescheiden te houden...sorry hoor, ik zou echt bedanken voor zo'n man.
Een hele dikke knuffel in ieder geval.
zaterdag 16 augustus 2008 om 17:14
Ik zou een schema opstellen voor wanneer hij wat met zijn kind mag dioen ; tenslotte ga jij het negen !!!!!! maanden dragen en als je " mazzel " hebt heb je er hechtingen van en striae enzo . Alles bijhouden ..... en als je het niet in geld omzet dan in tijd en/of vieze luiers of nachtvoedingen ......
Maar ik vraag me inderdaad af waarom hij niet voor elkaar wil zorgen ,waarom hij bang is dat je van hem profiteert , waarom hij niet wil dat jij er op je leukst bijloopt , waarom hij vindt dat het JOUW vakantie is ...........etc .
Maar ik vraag me inderdaad af waarom hij niet voor elkaar wil zorgen ,waarom hij bang is dat je van hem profiteert , waarom hij niet wil dat jij er op je leukst bijloopt , waarom hij vindt dat het JOUW vakantie is ...........etc .
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
zaterdag 16 augustus 2008 om 17:32
quote:Zwieber schreef op 16 augustus 2008 @ 17:12:
[...]
sorry hoor, ik zou echt bedanken voor zo'n man.
Een hele dikke knuffel in ieder geval.
Ja, voor alle duidelijkheid: ik bedoel eigenlijk hetzelfde, zo'n relatie zou voor mij niet hoeven.
Als jij het wel ziet zitten Zon, sterkte met het vinden van een weg die voor jullie werkt. Als je het niet ziet zitten nog veel meer sterkte met het vinden van een goede weg uit deze relatie.
Pfff. Ik zit even te bedenken hoe ons leven er uit zou zien als ik tegen mijn vrouw zou zeggen "zorg jij maar voor de kosten van JOUW vakantie". Nee, sorry, ik zou me doodschamen als ik mijn partner zo zou behandelen.
[...]
sorry hoor, ik zou echt bedanken voor zo'n man.
Een hele dikke knuffel in ieder geval.
Ja, voor alle duidelijkheid: ik bedoel eigenlijk hetzelfde, zo'n relatie zou voor mij niet hoeven.
Als jij het wel ziet zitten Zon, sterkte met het vinden van een weg die voor jullie werkt. Als je het niet ziet zitten nog veel meer sterkte met het vinden van een goede weg uit deze relatie.
Pfff. Ik zit even te bedenken hoe ons leven er uit zou zien als ik tegen mijn vrouw zou zeggen "zorg jij maar voor de kosten van JOUW vakantie". Nee, sorry, ik zou me doodschamen als ik mijn partner zo zou behandelen.
zaterdag 16 augustus 2008 om 17:32
quote:rider schreef op 16 augustus 2008 @ 17:04:
Voor mij is het hele idee van een "relatie" waarbij je financieel, zakelijk, elkaar als losse individuen blijft behandelen ondenkbaar. Dan geen relatie.
@Rider, zeg me dat het niet waar is dat onze wegen zich hier scheiden?!
On topic, ik lees in verschillende postings dat je pas écht samen bent als alle inkomsten en uitgaven op één hoop worden gegooid. Wuilesman en ik dragen allebei 50% bij en ik kan je verzekeren dat we al geruime tijd érg samen zijn. Primair vind ik dat je ook binnen een relatie verantwoordelijk bent voor je eigen inkomsten. Financiële zelfstandigheid is immers voor mannen én vrouwen belangrijk. En mocht de nood aan de man komen dan helpen we elkaar natuurlijk. In dit topic is echter geen sprake van een incidenteel probleem maar van een structureel verschil in waarden, normen en toekomstverwachtingen. Het lijkt me dat het gesprek tussen TO en partner in eerste instantie dáárover zou moeten gaan en niet over de vraag wie de boodschappen afrekent.
Voor mij is het hele idee van een "relatie" waarbij je financieel, zakelijk, elkaar als losse individuen blijft behandelen ondenkbaar. Dan geen relatie.
@Rider, zeg me dat het niet waar is dat onze wegen zich hier scheiden?!
On topic, ik lees in verschillende postings dat je pas écht samen bent als alle inkomsten en uitgaven op één hoop worden gegooid. Wuilesman en ik dragen allebei 50% bij en ik kan je verzekeren dat we al geruime tijd érg samen zijn. Primair vind ik dat je ook binnen een relatie verantwoordelijk bent voor je eigen inkomsten. Financiële zelfstandigheid is immers voor mannen én vrouwen belangrijk. En mocht de nood aan de man komen dan helpen we elkaar natuurlijk. In dit topic is echter geen sprake van een incidenteel probleem maar van een structureel verschil in waarden, normen en toekomstverwachtingen. Het lijkt me dat het gesprek tussen TO en partner in eerste instantie dáárover zou moeten gaan en niet over de vraag wie de boodschappen afrekent.
zaterdag 16 augustus 2008 om 17:40
quote:wuiles schreef op 16 augustus 2008 @ 17:32:
[...]
@Rider, zeg me dat het niet waar is dat onze wegen zich hier scheiden?!
On topic, ik lees in verschillende postings dat je pas écht samen bent als alle inkomsten en uitgaven op één hoop worden gegooid. Wuilesman en ik dragen allebei 50% bij en ik kan je verzekeren dat we al geruime tijd érg samen zijn. Primair vind ik dat je ook binnen een relatie verantwoordelijk bent voor je eigen inkomsten. Financiële zelfstandigheid is immers voor mannen én vrouwen belangrijk. En mocht de nood aan de man komen dan helpen we elkaar natuurlijk. In dit topic is echter geen sprake van een incidenteel probleem maar van een structureel verschil in waarden, normen en toekomstverwachtingen. Het lijkt me dat het gesprek tussen TO en partner in eerste instantie dáárover zou moeten gaan en niet over de vraag wie de boodschappen afrekent.
Waarom zou je niet financieel zelfstandig kunnen zijn als je alles op een hoop gooit? Ik verdien echt ruimschoots om ook ons drieeen te onderhouden als het moet hoor. En zelfs als je dat niet doet, wat maakt het uit? Je deelt toch je leven? Wat is dan de reden dat je besluit dit financiele element niet te delen? Is dat echt alleen de statistische mogelijkheid op scheiding?
Overigens vind ik je punt heel goed dat nu blijkt dat niet alleen hun visie op financieen maar op veel punten van elkaar afwijkt.
[...]
@Rider, zeg me dat het niet waar is dat onze wegen zich hier scheiden?!
On topic, ik lees in verschillende postings dat je pas écht samen bent als alle inkomsten en uitgaven op één hoop worden gegooid. Wuilesman en ik dragen allebei 50% bij en ik kan je verzekeren dat we al geruime tijd érg samen zijn. Primair vind ik dat je ook binnen een relatie verantwoordelijk bent voor je eigen inkomsten. Financiële zelfstandigheid is immers voor mannen én vrouwen belangrijk. En mocht de nood aan de man komen dan helpen we elkaar natuurlijk. In dit topic is echter geen sprake van een incidenteel probleem maar van een structureel verschil in waarden, normen en toekomstverwachtingen. Het lijkt me dat het gesprek tussen TO en partner in eerste instantie dáárover zou moeten gaan en niet over de vraag wie de boodschappen afrekent.
Waarom zou je niet financieel zelfstandig kunnen zijn als je alles op een hoop gooit? Ik verdien echt ruimschoots om ook ons drieeen te onderhouden als het moet hoor. En zelfs als je dat niet doet, wat maakt het uit? Je deelt toch je leven? Wat is dan de reden dat je besluit dit financiele element niet te delen? Is dat echt alleen de statistische mogelijkheid op scheiding?
Overigens vind ik je punt heel goed dat nu blijkt dat niet alleen hun visie op financieen maar op veel punten van elkaar afwijkt.
zaterdag 16 augustus 2008 om 17:41
quote:wuiles schreef op 16 augustus 2008 @ 17:32:
[...]
@Rider, zeg me dat het niet waar is dat onze wegen zich hier scheiden?! Ik ben bang van wel. Ik heb eerder gelezen hoe jij hierover denkt, en ik ben er van overtuigd dat je een voor jou en je partner goede keuze hebt gemaakt die ik voor 98% zou kunnen begrijpen, maar op dit punt zou onze relatie inderdaad kansloos zijn
[...]
@Rider, zeg me dat het niet waar is dat onze wegen zich hier scheiden?! Ik ben bang van wel. Ik heb eerder gelezen hoe jij hierover denkt, en ik ben er van overtuigd dat je een voor jou en je partner goede keuze hebt gemaakt die ik voor 98% zou kunnen begrijpen, maar op dit punt zou onze relatie inderdaad kansloos zijn
zaterdag 16 augustus 2008 om 17:53
quote:Zwieber schreef op 16 augustus 2008 @ 17:40:
[...]
Waarom zou je niet financieel zelfstandig kunnen zijn als je alles op een hoop gooit? Ik verdien echt ruimschoots om ook ons drieeen te onderhouden als het moet hoor. En zelfs als je dat niet doet, wat maakt het uit? Je deelt toch je leven? Wat is dan de reden dat je besluit dit financiele element niet te delen? Is dat echt alleen de statistische mogelijkheid op scheiding?
Overigens vind ik je punt heel goed dat nu blijkt dat niet alleen hun visie op financieen maar op veel punten van elkaar afwijkt.
Natuurlijk kun je economisch zelfstandig zijn als je alle inkomsten bij elkaar gooit. Ik heb nergens anders beweerd en refereerde alleen aan de situatie van TO die kennelijk niet kan rondkomen..
Wuilesman en ik hebben een samenlevingscontract en testementen afgesloten. Daarmee hebben we geregeld wat er gebeurt als één van ons zou overlijden of als we uit elkaar zouden gaan. De wijze waarop we onze financiën hebben geregeld heeft niets te maken met een eventuele scheiding. Dat heeft te maken met het feit dat we in gelijke mate willen bijdragen aan zaken waar we in gelijke mate van profiteren. Ik betaal niet mee aan zijn oldtimers, hij niet aan mijn bibliotheek. Het huis, de hulp en de boodschappen betalen we samen. Als ik minder zou willen werken dan vind ik dat ik niet dat mijn bijdrage aan de gezamenlijke kosten daardoor ook zou moeten verminderen. Het zou dan mijn persoonlijke keuze zijn minder te gaan werken en dus accepteer ik zelf de consequenties van die keuze. Voor mij is dat een teken van respect naar mijn partner. Ieder ander kan daar natuurlijk anders over denken.
Uiteindelijk is de inrichting van je financiële huishouding natuurlijk een persoonlijke keuze. Je relatie zal alleen kunnen slagen als je samen tot een vergelijk kunt komen. Bij TO lukt dat vooralsnog niet en het ziet er naar uit dat haar probleem weinig met geld te maken heeft.
[...]
Waarom zou je niet financieel zelfstandig kunnen zijn als je alles op een hoop gooit? Ik verdien echt ruimschoots om ook ons drieeen te onderhouden als het moet hoor. En zelfs als je dat niet doet, wat maakt het uit? Je deelt toch je leven? Wat is dan de reden dat je besluit dit financiele element niet te delen? Is dat echt alleen de statistische mogelijkheid op scheiding?
Overigens vind ik je punt heel goed dat nu blijkt dat niet alleen hun visie op financieen maar op veel punten van elkaar afwijkt.
Natuurlijk kun je economisch zelfstandig zijn als je alle inkomsten bij elkaar gooit. Ik heb nergens anders beweerd en refereerde alleen aan de situatie van TO die kennelijk niet kan rondkomen..
Wuilesman en ik hebben een samenlevingscontract en testementen afgesloten. Daarmee hebben we geregeld wat er gebeurt als één van ons zou overlijden of als we uit elkaar zouden gaan. De wijze waarop we onze financiën hebben geregeld heeft niets te maken met een eventuele scheiding. Dat heeft te maken met het feit dat we in gelijke mate willen bijdragen aan zaken waar we in gelijke mate van profiteren. Ik betaal niet mee aan zijn oldtimers, hij niet aan mijn bibliotheek. Het huis, de hulp en de boodschappen betalen we samen. Als ik minder zou willen werken dan vind ik dat ik niet dat mijn bijdrage aan de gezamenlijke kosten daardoor ook zou moeten verminderen. Het zou dan mijn persoonlijke keuze zijn minder te gaan werken en dus accepteer ik zelf de consequenties van die keuze. Voor mij is dat een teken van respect naar mijn partner. Ieder ander kan daar natuurlijk anders over denken.
Uiteindelijk is de inrichting van je financiële huishouding natuurlijk een persoonlijke keuze. Je relatie zal alleen kunnen slagen als je samen tot een vergelijk kunt komen. Bij TO lukt dat vooralsnog niet en het ziet er naar uit dat haar probleem weinig met geld te maken heeft.
zaterdag 16 augustus 2008 om 18:24
quote:wuiles schreef op 16 augustus 2008 @ 17:53:
[...]
Uiteindelijk is de inrichting van je financiële huishouding natuurlijk een persoonlijke keuze. Je relatie zal alleen kunnen slagen als je samen tot een vergelijk kunt komen. Bij TO lukt dat vooralsnog niet en het ziet er naar uit dat haar probleem weinig met geld te maken heeft. hoewel onze huwelijkskansen verkeken zijn, ben ik het verder weer eens he-le-maal met je eens!
[...]
Uiteindelijk is de inrichting van je financiële huishouding natuurlijk een persoonlijke keuze. Je relatie zal alleen kunnen slagen als je samen tot een vergelijk kunt komen. Bij TO lukt dat vooralsnog niet en het ziet er naar uit dat haar probleem weinig met geld te maken heeft. hoewel onze huwelijkskansen verkeken zijn, ben ik het verder weer eens he-le-maal met je eens!
zaterdag 16 augustus 2008 om 18:27
zaterdag 16 augustus 2008 om 18:45
Ook ik ben iemand die alles 'gescheiden' houdt. En dan in de zin. Samen een huis, samen vaste lasten delen. Daar wordt alles van betaald. De rest wat ik overhoud is van mij. De rest wat hij overhoudt is van hem. (okee, overhield, woon niet meer samen ). Voor ons werkte dat prima. Ik wil niet samen één rekening hebben waar allebei onze salarissen op gestort worden. Ik wil niet alles op één hoop. Dat vind ik irritant. Als ik een ticket koop naar Brazil waar mijn zus woont, koop ik die zelf. Daar hoefde mijn ega niet aan mee te betalen. Als hij een ticket kocht waar dan ook naar toe, betaalde hij die.
Hij bracht schulden mee, ik niet en daar moest hij iedere maand voor dokken. 'Kunnen we het niet op één hoop gooien' zei hij eens. 'Op laten nemen in onze hypotheek.'. Nee. Zo lang we samen gelukkig zijn, hoeft hij geen boterham minder te eten, want daar zorg ik wel voor. Als we niet meer gelukkig zijn gaan onze wegen uit elkaar en neemt hij zijn schuld mee en ik blijf, zoals voorheen, zonder schuld achter.
Waarom?
Misschien omdat ik al een keer gescheiden ben, een samenwoon relatie naar de tyfus heb zien gaan en wat voorzichter ben in 'we leven zo lang en gelukkig'.
Maar...
Misschien..... heb ik altijd diep van binnen wel gevoeld dat mijn laatste relatie niet echt juist was, mezelf indekte... etc...
Heb een nieuw vriendje. Als hij zegt morgen trouwen we, dan zeg ik ja. Dat is op zich al nieuws... als hij zegt 'we gooien alles op één hoop' zeg ik per direct mijn bankrekening op en stort alles bij hem...... Gevoel.... Ja. Dat wil ik ook.
Toch weet ik dat ik het nooit zal doen... althans... denk ik...
TO, ik vind het heel vervelend voor je. Zeker omdat je ziek bent.
Wat ik me wel afvraag.... is wat Bianca hieronder schrijft over die vakantie. Ja ik zou ook betalen voor mijn partner...
Kan het zijn dat de vriend van TO misschien niet helemaal zeker is van zijn zaak? Of gooi ik nu water op het vuur?
Moeilijk.
Hij bracht schulden mee, ik niet en daar moest hij iedere maand voor dokken. 'Kunnen we het niet op één hoop gooien' zei hij eens. 'Op laten nemen in onze hypotheek.'. Nee. Zo lang we samen gelukkig zijn, hoeft hij geen boterham minder te eten, want daar zorg ik wel voor. Als we niet meer gelukkig zijn gaan onze wegen uit elkaar en neemt hij zijn schuld mee en ik blijf, zoals voorheen, zonder schuld achter.
Waarom?
Misschien omdat ik al een keer gescheiden ben, een samenwoon relatie naar de tyfus heb zien gaan en wat voorzichter ben in 'we leven zo lang en gelukkig'.
Maar...
Misschien..... heb ik altijd diep van binnen wel gevoeld dat mijn laatste relatie niet echt juist was, mezelf indekte... etc...
Heb een nieuw vriendje. Als hij zegt morgen trouwen we, dan zeg ik ja. Dat is op zich al nieuws... als hij zegt 'we gooien alles op één hoop' zeg ik per direct mijn bankrekening op en stort alles bij hem...... Gevoel.... Ja. Dat wil ik ook.
Toch weet ik dat ik het nooit zal doen... althans... denk ik...
TO, ik vind het heel vervelend voor je. Zeker omdat je ziek bent.
Wat ik me wel afvraag.... is wat Bianca hieronder schrijft over die vakantie. Ja ik zou ook betalen voor mijn partner...
Kan het zijn dat de vriend van TO misschien niet helemaal zeker is van zijn zaak? Of gooi ik nu water op het vuur?
Moeilijk.
DTEEZ!
zaterdag 16 augustus 2008 om 18:56
quote:elninjoo schreef op 16 augustus 2008 @ 16:20:
[...]
Vind dat wel erg makkelijk gedacht. Moet je dat topic van Lambada maar 'ns lezen, die man wordt financieel finaal uitgekleed. Dat is niet waar. Lambada probeert haar 50 procent van de gemeenschappelijke boedel te redden. Zij heeft recht op 50 % en hij ook. Die man wordt dus niet uitgekleed. Die man wil scheiden (zijn goed recht) en ontdekt nu dat de helft van alles van zijn aanstaande ex-vrouw is.
[...]
Vind dat wel erg makkelijk gedacht. Moet je dat topic van Lambada maar 'ns lezen, die man wordt financieel finaal uitgekleed. Dat is niet waar. Lambada probeert haar 50 procent van de gemeenschappelijke boedel te redden. Zij heeft recht op 50 % en hij ook. Die man wordt dus niet uitgekleed. Die man wil scheiden (zijn goed recht) en ontdekt nu dat de helft van alles van zijn aanstaande ex-vrouw is.
zaterdag 16 augustus 2008 om 19:03
quote:blijfgewoonbianca schreef op 16 augustus 2008 @ 18:27:
Naar mijn mening zou je , als je echt , écht , ECHT van iemand houdt je leven voor die persoon geven ........ dus wat extra betalen voor diegenes vakantie is dan toch peanuts ?Mee eens. Fijngevoeligheid en het scheiden van je inkomsten kunnen heel goed samen gaan. Overigens is er natuurlijk nog een tweede mogelijkheid: samen een goedkopere vakantie kiezen.
Naar mijn mening zou je , als je echt , écht , ECHT van iemand houdt je leven voor die persoon geven ........ dus wat extra betalen voor diegenes vakantie is dan toch peanuts ?Mee eens. Fijngevoeligheid en het scheiden van je inkomsten kunnen heel goed samen gaan. Overigens is er natuurlijk nog een tweede mogelijkheid: samen een goedkopere vakantie kiezen.
zaterdag 16 augustus 2008 om 19:12
quote:wanda_p schreef op 16 augustus 2008 @ 18:56:
[...]
Dat is niet waar. Lambada probeert haar 50 procent van de gemeenschappelijke boedel te redden. Zij heeft recht op 50 % en hij ook. Die man wordt dus niet uitgekleed. Die man wil scheiden (zijn goed recht) en ontdekt nu dat de helft van alles van zijn aanstaande ex-vrouw is.Ja, wat het gemeenschappelijke deel betreft vind ik het ook normaal als je voor gemeenschap van goederen hebt gekozen. Maar dat een van de partners daarna nog allimentatie moet betalen (meer dan de helft van zijn inkomsten) vind ik wel een naar idee. Vooral omdat dit ook voorkomt als bijv. de vrouw degene is die vreemd is gegaan en de scheiding in gang zet. Vind niet dat de ex daar dan nog 1 cent aan kwijt zou moeten zijn. En bij partners met ongelijke inkomsten zoals in dit topic is de man dus ook de lul als ze iets in gemeenschap van goederen starten en TO peert 'm na 'n paar jaar. Vandaar dat ik me wel kan voorstellen dat hij liefst dingen gescheiden wil houden. Overigens, als ie het kan betalen zou ik me wel weer voor kunnen stellen dat hij wel de vakantie betaalt, want anders zitten ze alleen maar thuis als alle uitjes afgestemd zijn op wat ze zich beiden afzonderlijk kunnen veroorloven. Dus tijdens de relatie wat meer delen vind ik wel okee, maar zodra de ander er 'n punt achter zet moet dat gelijk gestopt kunnen worden.
[...]
Dat is niet waar. Lambada probeert haar 50 procent van de gemeenschappelijke boedel te redden. Zij heeft recht op 50 % en hij ook. Die man wordt dus niet uitgekleed. Die man wil scheiden (zijn goed recht) en ontdekt nu dat de helft van alles van zijn aanstaande ex-vrouw is.Ja, wat het gemeenschappelijke deel betreft vind ik het ook normaal als je voor gemeenschap van goederen hebt gekozen. Maar dat een van de partners daarna nog allimentatie moet betalen (meer dan de helft van zijn inkomsten) vind ik wel een naar idee. Vooral omdat dit ook voorkomt als bijv. de vrouw degene is die vreemd is gegaan en de scheiding in gang zet. Vind niet dat de ex daar dan nog 1 cent aan kwijt zou moeten zijn. En bij partners met ongelijke inkomsten zoals in dit topic is de man dus ook de lul als ze iets in gemeenschap van goederen starten en TO peert 'm na 'n paar jaar. Vandaar dat ik me wel kan voorstellen dat hij liefst dingen gescheiden wil houden. Overigens, als ie het kan betalen zou ik me wel weer voor kunnen stellen dat hij wel de vakantie betaalt, want anders zitten ze alleen maar thuis als alle uitjes afgestemd zijn op wat ze zich beiden afzonderlijk kunnen veroorloven. Dus tijdens de relatie wat meer delen vind ik wel okee, maar zodra de ander er 'n punt achter zet moet dat gelijk gestopt kunnen worden.
zondag 17 augustus 2008 om 18:19
quote:Branwen76 schreef op 17 augustus 2008 @ 16:00:
Wil je nooit alimentatie hoeven betalen, moet je nooit trouwen. Heel simpel. Niemand die je dwingt om te trouwen.Mee eens. Tegelijkertijd zouden vrouwen niet zo dom moeten zijn om eindeloos veel tijd en opoffering in huishouding en kinderverzorging te steken. Tijd en energie die ten koste gaat van een zelfstandig leven en een zelfstandig inkomen waarmee ze zich ook na een scheiding kunnen redden.
Wil je nooit alimentatie hoeven betalen, moet je nooit trouwen. Heel simpel. Niemand die je dwingt om te trouwen.Mee eens. Tegelijkertijd zouden vrouwen niet zo dom moeten zijn om eindeloos veel tijd en opoffering in huishouding en kinderverzorging te steken. Tijd en energie die ten koste gaat van een zelfstandig leven en een zelfstandig inkomen waarmee ze zich ook na een scheiding kunnen redden.
maandag 18 augustus 2008 om 10:41
zo wat een hoop reacties, wat fijn!!
Gisteren moesten we zijn verjaardag vieren en dus niet meer kunnen reageren.
Ik wil allereerst nog ff kwijt dat het me niet gaat om zijn geld, dat ik dat wil hebben ofzo. Ik ben de laatste die zegt dta je als vrouw (fin) afhankelijk moet zijn van de man. Daarom heb ik ook gestudeerd en altijd gewilt dat ik zelfstandig zou zijn finacieel. Leek me altijd verschrikkelijk om volledig afhankelijk te zijn van mijn man ( zoals mijn moeder)
Maar helaas loopt niet alles zoals je wilt, ik ben ziek geworden en had zelf al niet durven dromen dat ik zon lieve man zou tegen komen die mij met alles erop en eraan nam. Want dat moet ook gezegd worden, hij is super lief en goed voor...
Maar het heeft wel altijd rot gevoelt zoals het finacieel was, ik bedoel ik ben toendertijd bij hem ingetrokken...in zijn huis ( ook iets waarvan ik vroeger altijd zei t nooit te willen), dus voor hem veranderde niets, hij betaalde al de hypotheek en vaste lasten en met mij erbij maakte dat niet uit zei hij. Wel hebben we toen een gezamelijke rekening geopend voor de boodschappen en kleine gezamelijke uitgaven. Ik stort daar een groter deel op dan hij ( vond ik logisch omdat hij al zoveel betaalde)
Ik vind en vond t rot dat hij zoveel betaalde....voelt afhankelijk maar aan de andere kant voelde het vaak ook rot omdat hij erg zuinig is ( nog erger dan ik) en ik soms in het begin met de boodschappen moest moeilijk doen om t te halen , terwijl "we" geld genoeg hebben per maand.
Ik heb amper geld om kleding te kopen, leuke dingen etc....naast mijn bijdraga aan de boodschappen, de telefoon en verzekering betaal ik mijn eigen ziekenfonds, mobiel, auto etc. Maar ook mijn hoge ziektekosten door mijn ziekte. Ik vind op zich ook dat ik dat zelf moet doen anders zou ik nog afhankelijker worden van hem. Komt er wel op neer dat ik dus niets kan sparen ofzo.
Hij houd redelijk veel geld over per maand en spaart ook flink, kan ook kopen wat ie wilt...
En dat voelt soms rot.....( maar niet dat ik het hem niet gun)
Maar dat van de vakantie was een beetje de druppel ofzo, gaat om de manier van denken. Hij vind dat de vakantie door 2en moet, terwijl ik zo iets heb dat het iets is van ons SAMEN!!!!Het is onze vakantie. Kijk als ik alleen met een vriendin een week zou gaan dan is dat MIJN vakantie en vind ik ook dat ik die moet betalen.
Maar een gezamelijke vakantie hoort tot ons samen toch...als ik de helft zou moeten betalen dan zou ik geld moeten bij elkaar grapen van mijn spaarrekening tewijl hij het zo heeft.
Ik zou t anders soms nooit zo doen..we gaan toch samen..
Dat geeft dus een rot gevoel....alsof hij heel erg zo iets heeft van mijn geld is mijn geld.....mag jij niets van hebben....
Ik weet t niet zo goed hoor...we hebben het erg goed samen, nooit ruzie en dan zouden we hierover ruzie gaan maken?!!!
Ik heb zon spijt al hebben we het wle weer wat uitgepraat/goed gemaakt. Ik zit er nog wel mee.
Ik bedacht me dat t misschien een idee is om ons inkomen bij elkaar te tellen...dat is dan 100 % en dan te berekenen hoeveel % daarvan van mij uit komt en hoeveel van hem.
Als ik bv 10 % zou hebben dan zou ik 10 % bijdragen aan alle kosten en hij de rest. Wat ik dan over houd mag ik ook echt houden. Hij houd natuurlijk nog steeds veeeeel meer over maar dat maakt niet uit, hij werkt er ook hard zat voor, toch?!!
Dan voelt het iig wel eerlijker....
en dat zouden we dan ook met de vakantie doen....
Maar goed durf ik er niet meer over te beginnen nu...
Ik heb toch echt een knau gehad ben ff heel onzeker...mijn zekerheid van alles over hebben voor elkaar en bij elkaar blijven is een stuk minder op een of andere manier.....
Gisteren moesten we zijn verjaardag vieren en dus niet meer kunnen reageren.
Ik wil allereerst nog ff kwijt dat het me niet gaat om zijn geld, dat ik dat wil hebben ofzo. Ik ben de laatste die zegt dta je als vrouw (fin) afhankelijk moet zijn van de man. Daarom heb ik ook gestudeerd en altijd gewilt dat ik zelfstandig zou zijn finacieel. Leek me altijd verschrikkelijk om volledig afhankelijk te zijn van mijn man ( zoals mijn moeder)
Maar helaas loopt niet alles zoals je wilt, ik ben ziek geworden en had zelf al niet durven dromen dat ik zon lieve man zou tegen komen die mij met alles erop en eraan nam. Want dat moet ook gezegd worden, hij is super lief en goed voor...
Maar het heeft wel altijd rot gevoelt zoals het finacieel was, ik bedoel ik ben toendertijd bij hem ingetrokken...in zijn huis ( ook iets waarvan ik vroeger altijd zei t nooit te willen), dus voor hem veranderde niets, hij betaalde al de hypotheek en vaste lasten en met mij erbij maakte dat niet uit zei hij. Wel hebben we toen een gezamelijke rekening geopend voor de boodschappen en kleine gezamelijke uitgaven. Ik stort daar een groter deel op dan hij ( vond ik logisch omdat hij al zoveel betaalde)
Ik vind en vond t rot dat hij zoveel betaalde....voelt afhankelijk maar aan de andere kant voelde het vaak ook rot omdat hij erg zuinig is ( nog erger dan ik) en ik soms in het begin met de boodschappen moest moeilijk doen om t te halen , terwijl "we" geld genoeg hebben per maand.
Ik heb amper geld om kleding te kopen, leuke dingen etc....naast mijn bijdraga aan de boodschappen, de telefoon en verzekering betaal ik mijn eigen ziekenfonds, mobiel, auto etc. Maar ook mijn hoge ziektekosten door mijn ziekte. Ik vind op zich ook dat ik dat zelf moet doen anders zou ik nog afhankelijker worden van hem. Komt er wel op neer dat ik dus niets kan sparen ofzo.
Hij houd redelijk veel geld over per maand en spaart ook flink, kan ook kopen wat ie wilt...
En dat voelt soms rot.....( maar niet dat ik het hem niet gun)
Maar dat van de vakantie was een beetje de druppel ofzo, gaat om de manier van denken. Hij vind dat de vakantie door 2en moet, terwijl ik zo iets heb dat het iets is van ons SAMEN!!!!Het is onze vakantie. Kijk als ik alleen met een vriendin een week zou gaan dan is dat MIJN vakantie en vind ik ook dat ik die moet betalen.
Maar een gezamelijke vakantie hoort tot ons samen toch...als ik de helft zou moeten betalen dan zou ik geld moeten bij elkaar grapen van mijn spaarrekening tewijl hij het zo heeft.
Ik zou t anders soms nooit zo doen..we gaan toch samen..
Dat geeft dus een rot gevoel....alsof hij heel erg zo iets heeft van mijn geld is mijn geld.....mag jij niets van hebben....
Ik weet t niet zo goed hoor...we hebben het erg goed samen, nooit ruzie en dan zouden we hierover ruzie gaan maken?!!!
Ik heb zon spijt al hebben we het wle weer wat uitgepraat/goed gemaakt. Ik zit er nog wel mee.
Ik bedacht me dat t misschien een idee is om ons inkomen bij elkaar te tellen...dat is dan 100 % en dan te berekenen hoeveel % daarvan van mij uit komt en hoeveel van hem.
Als ik bv 10 % zou hebben dan zou ik 10 % bijdragen aan alle kosten en hij de rest. Wat ik dan over houd mag ik ook echt houden. Hij houd natuurlijk nog steeds veeeeel meer over maar dat maakt niet uit, hij werkt er ook hard zat voor, toch?!!
Dan voelt het iig wel eerlijker....
en dat zouden we dan ook met de vakantie doen....
Maar goed durf ik er niet meer over te beginnen nu...
Ik heb toch echt een knau gehad ben ff heel onzeker...mijn zekerheid van alles over hebben voor elkaar en bij elkaar blijven is een stuk minder op een of andere manier.....
