Werk & Studie
alle pijlers
Triest LinkedIn-profiel
zaterdag 28 maart 2015 om 01:03
Ik ben mijn baan kwijtgeraakt. Inmiddels ben ik druk met solliciteren en ik heb een loopbaancoach ingeschakeld. Die hamert op een LinkedIn-profiel, iets waar ik me lang tegen heb verzet maar waarvan ik nu wel inzie dat ik er eigenlijk niet omheen kan. Zeker omdat ik meer kans denk te maken met open sollicitaties (en er daardoor hopelijk meer op mijn profiel wordt gekeken).
Ik ben nogal op een nare manier weggegaan (iets met sexuele intimidatie, buiten mijn schuld, maar wel met grote gevolgen voor mij) en mijn zakelijke netwerk bestaat alleen maar uit de mensen die ik via mijn baas ken en die kan ik dus niet meer benaderen. Contacten moeten dus allemaal uit mijn sociale netwerk komen.
Waar mijn coach al snel achter kwam, is dat ik mijn hele leven al voor mensen invul dat ze niet op me zitten te wachten. Omdat ik nu mensen niet durf uit te nodigen voor LinkedIn. Het voelt zo kwetsbaar en zo doorzichtig, ik 'moet’ iets van ze nu ik werkeloos ben geworden. Een sociaal netwerk hebben is voor mij niet weggelegd, ik ben niet leuk genoeg – dat is mijn gedachte. Mijn hele leven heb ik altijd en overal gedacht: "Ok, zij hebben nu plezier met elkaar, maar ik ga straks toch weer lekker naar huis”. Mijn ouders hadden/hebben zelf ook geen vrienden. Vrienden hebben is een status, ofwel: je bent kennelijk een leuk (of belangrijk) iemand als mensen met jou willen omgaan/linken. En ik heb die opvatting en het bijbehorende gedrag overgenomen. Mijn coach heeft er best moeite mee om me van dat hardnekkige idee/gevoel af te helpen. Het zit best diep. (Idem dito met het werkeloos zijn, dat dat niets over mijn persoon zegt of wat een loser ik zou zijn.) En het lastige is, probeer het nu nog maar eens om te buigen als anderen je kennen als ontoegankelijk weinig initiatief-nemend iemand. (Ik ben er wel mee aan de slag trouwens, ik doe sinds kort een teamsport en plan bewust dingen waar ik nieuwe mensen ontmoet. En ik dwing mezelf om elke dag ergens iemand aan te spreken voor een small-talk-praatje).
Maar ondertussen staat het ontzettend triest dat ik maar iets van 25 contacten heb op mijn LinkedIn-profiel… en geen idee hoe ik dat verder nog kan uitbouwen. Ik ken wel iets meer mensen dan 25, maar niet iedereen heeft LinkedIn. Of ze hebben het wel maar mijn verzoek niet geaccepteerd. Of mijn verzoek nog niet bekeken, geen idee. Misschien ook omdat ik niet interessant ben of toch weinig contacten heb (maar je moet ergens beginnen!). Misschien dat mensen al hun contacten allang verzameld hebben. In ieder geval: het voelt verschrikkelijk. Het was al een grote stap voor mij om die vage kennis een verzoek te sturen en dan wordt dat ook nog afgewezen. Mijn vraag is dus eigenlijk hoe ik een acceptabel aantal contacten verzamel… (rond de 100 is prima)?
Ik ben nogal op een nare manier weggegaan (iets met sexuele intimidatie, buiten mijn schuld, maar wel met grote gevolgen voor mij) en mijn zakelijke netwerk bestaat alleen maar uit de mensen die ik via mijn baas ken en die kan ik dus niet meer benaderen. Contacten moeten dus allemaal uit mijn sociale netwerk komen.
Waar mijn coach al snel achter kwam, is dat ik mijn hele leven al voor mensen invul dat ze niet op me zitten te wachten. Omdat ik nu mensen niet durf uit te nodigen voor LinkedIn. Het voelt zo kwetsbaar en zo doorzichtig, ik 'moet’ iets van ze nu ik werkeloos ben geworden. Een sociaal netwerk hebben is voor mij niet weggelegd, ik ben niet leuk genoeg – dat is mijn gedachte. Mijn hele leven heb ik altijd en overal gedacht: "Ok, zij hebben nu plezier met elkaar, maar ik ga straks toch weer lekker naar huis”. Mijn ouders hadden/hebben zelf ook geen vrienden. Vrienden hebben is een status, ofwel: je bent kennelijk een leuk (of belangrijk) iemand als mensen met jou willen omgaan/linken. En ik heb die opvatting en het bijbehorende gedrag overgenomen. Mijn coach heeft er best moeite mee om me van dat hardnekkige idee/gevoel af te helpen. Het zit best diep. (Idem dito met het werkeloos zijn, dat dat niets over mijn persoon zegt of wat een loser ik zou zijn.) En het lastige is, probeer het nu nog maar eens om te buigen als anderen je kennen als ontoegankelijk weinig initiatief-nemend iemand. (Ik ben er wel mee aan de slag trouwens, ik doe sinds kort een teamsport en plan bewust dingen waar ik nieuwe mensen ontmoet. En ik dwing mezelf om elke dag ergens iemand aan te spreken voor een small-talk-praatje).
Maar ondertussen staat het ontzettend triest dat ik maar iets van 25 contacten heb op mijn LinkedIn-profiel… en geen idee hoe ik dat verder nog kan uitbouwen. Ik ken wel iets meer mensen dan 25, maar niet iedereen heeft LinkedIn. Of ze hebben het wel maar mijn verzoek niet geaccepteerd. Of mijn verzoek nog niet bekeken, geen idee. Misschien ook omdat ik niet interessant ben of toch weinig contacten heb (maar je moet ergens beginnen!). Misschien dat mensen al hun contacten allang verzameld hebben. In ieder geval: het voelt verschrikkelijk. Het was al een grote stap voor mij om die vage kennis een verzoek te sturen en dan wordt dat ook nog afgewezen. Mijn vraag is dus eigenlijk hoe ik een acceptabel aantal contacten verzamel… (rond de 100 is prima)?
donderdag 2 april 2015 om 09:25
quote:korenwolf schreef op 02 april 2015 @ 08:19:
Ha, wat een fijne bondige reactie. Ik was net een bericht aan het schrijven over waarom ik dit soort connectieverzoeken meld als spam. En de echte topmensen zitten toch helemaal niet op LinkedIn? Het is de laag eronder.De echte toppers zitten niet op LinkedIn. Maar los daarvan, het idee dat je als sollicitant een royalty behandeling krijgt omdat je wat grapjassen in je profiel hebt staan is volmaakt lachwekkend.
Ha, wat een fijne bondige reactie. Ik was net een bericht aan het schrijven over waarom ik dit soort connectieverzoeken meld als spam. En de echte topmensen zitten toch helemaal niet op LinkedIn? Het is de laag eronder.De echte toppers zitten niet op LinkedIn. Maar los daarvan, het idee dat je als sollicitant een royalty behandeling krijgt omdat je wat grapjassen in je profiel hebt staan is volmaakt lachwekkend.
donderdag 2 april 2015 om 09:30
donderdag 2 april 2015 om 09:43
Overigens werkt linked in alleen als je het goed gebruikt. Zonder netwerken had ik nu geen baan,vermoedelijk. En wat ik heb gedaan is mensen toevoegen die ik zelf ken, waar ik mee gewerkt heb, en dat een paar jaar lang. Hier en daar een aanbeveling gevraagd, aan leidinggevenden, enz.
Alleen maar netwerken via linked in werkt niet. Je moet die mensen wel kennen. In mijn linked in staan nu wel mensen die ik niet ken, maar dat is wegens duidelijke redenen: grote overlap in vakgebied, zelfde werkgevers, enz.
En je moet ook iets geven, dat werkt ook. Ik geef heel veel vacatures door aan anderen. Waardoor mensen je vanzelf op de hoogte houden.
En ik ben een tijd flexibel gaan werken, dat moet je wel kunnen, maar het heeft er wel in geresulteerd dat ik op heel veel plekken bekend ben en dus gewoon gevraagd werd om te solliciteren zodra er een functie vrij kwam. En dat resulteert er weer in dat mensen me kennen en voor zover ik weet ik gezien word als iemand waar je wat aan hebt, die haar mannetje staat en die weet wat ze doet en een prettige collega. Maar daar moet je wel actief mee aan de slag. Niet dat ik nou zo fantastisch ben, ik doe gewoon mijn werk goed en mijn sociale vaardigheden zijn prima. En ik durf inmiddels gewoon te zeggen dat ik goed ben. En je profiel opleuken, je moet geen onwaarheden vertellen, maar je moet zeker wel nadenken over hoe je dingen vermeld en wat je er uit laat springen.
Maar klakkeloos mensen toevoegen werkt niet. Ik word inmiddels toegevoegd door mensen die denken aan mij iets te hebben, en dat accepteer ik alleen als ik iemand ken én het de moeite waard vind. En dan wil ik ook heus een goed woordje voor iemand doen of iemand ergens voorstellen, maar alleen als iemand bekend is en ik er goede ervaringen mee heb.
En het werpt echt vruchten af, maar niet meteen. Ik kom in mijn vakgebied altijd dezelfde mensen tegen op lange termijn, dus dan is netwerken zeer nuttig, maar je hebt er niet volgende week een baan mee.
Alleen maar netwerken via linked in werkt niet. Je moet die mensen wel kennen. In mijn linked in staan nu wel mensen die ik niet ken, maar dat is wegens duidelijke redenen: grote overlap in vakgebied, zelfde werkgevers, enz.
En je moet ook iets geven, dat werkt ook. Ik geef heel veel vacatures door aan anderen. Waardoor mensen je vanzelf op de hoogte houden.
En ik ben een tijd flexibel gaan werken, dat moet je wel kunnen, maar het heeft er wel in geresulteerd dat ik op heel veel plekken bekend ben en dus gewoon gevraagd werd om te solliciteren zodra er een functie vrij kwam. En dat resulteert er weer in dat mensen me kennen en voor zover ik weet ik gezien word als iemand waar je wat aan hebt, die haar mannetje staat en die weet wat ze doet en een prettige collega. Maar daar moet je wel actief mee aan de slag. Niet dat ik nou zo fantastisch ben, ik doe gewoon mijn werk goed en mijn sociale vaardigheden zijn prima. En ik durf inmiddels gewoon te zeggen dat ik goed ben. En je profiel opleuken, je moet geen onwaarheden vertellen, maar je moet zeker wel nadenken over hoe je dingen vermeld en wat je er uit laat springen.
Maar klakkeloos mensen toevoegen werkt niet. Ik word inmiddels toegevoegd door mensen die denken aan mij iets te hebben, en dat accepteer ik alleen als ik iemand ken én het de moeite waard vind. En dan wil ik ook heus een goed woordje voor iemand doen of iemand ergens voorstellen, maar alleen als iemand bekend is en ik er goede ervaringen mee heb.
En het werpt echt vruchten af, maar niet meteen. Ik kom in mijn vakgebied altijd dezelfde mensen tegen op lange termijn, dus dan is netwerken zeer nuttig, maar je hebt er niet volgende week een baan mee.
donderdag 2 april 2015 om 10:38
Thordis, duidelijk verhaal. Ik denk dat het klopt wat je zegt. Vanaf nu kan ik mijn netwerk langzaam opbouwen, maar het heeft denk ik weinig zin om mensen er met de haren bij te slepen om je hoeveelheid contacten maar op te krikken... Ik voel ook wel schroom om mensen toe te voegen waar ik 18 jaar geleden stage heb gelopen. Het is jammer dat LinkedIn toen niet bestond, want dan waren die contacten gewoon mee gegaan... nu denk je: 'Ze zullen wel denken, wat moet die opeens van mij?' Dat ik nu pas actief ben geworden is een gemiste kans. Ik durf de contacten via mijn laatste werkgever niet aan te schrijven vanwege wat er is gebeurd... maar was ik er eerder mee begonnen, dan had ik die contacten nu gewoon gehad... 
donderdag 2 april 2015 om 11:11
quote:Zocher schreef op 02 april 2015 @ 10:38:
Thordis, duidelijk verhaal. Ik denk dat het klopt wat je zegt. Vanaf nu kan ik mijn netwerk langzaam opbouwen, maar het heeft denk ik weinig zin om mensen er met de haren bij te slepen om je hoeveelheid contacten maar op te krikken... Ik voel ook wel schroom om mensen toe te voegen waar ik 18 jaar geleden stage heb gelopen. Het is jammer dat LinkedIn toen niet bestond, want dan waren die contacten gewoon mee gegaan... nu denk je: 'Ze zullen wel denken, wat moet die opeens van mij?' Dat ik nu pas actief ben geworden is een gemiste kans. Ik durf de contacten via mijn laatste werkgever niet aan te schrijven vanwege wat er is gebeurd... maar was ik er eerder mee begonnen, dan had ik die contacten nu gewoon gehad... :(En daar ligt de kern van je hele probleem. Je ziet jezelf als iemand die alleen maar komt hálen. Dat mensen je alleen maar zien als iemand die wat van ze moet. Je komt ook wat bréngen hoor. Probeer eens een lijstje te maken, alleen of met behulp van anderen, over wat jij inbrengt in relaties. En écht, zoiets 'kleins' als 'aardig' of 'maak mensen blij' is al belangrijk. Een vriendin van mij gaat nu door precies ditzelfde proces, en langzamerhand begint ze echt structureel te veranderen, haar eigen waarde voor anderen in te zien. Het kan dus zeker
Veel succes.
Thordis, duidelijk verhaal. Ik denk dat het klopt wat je zegt. Vanaf nu kan ik mijn netwerk langzaam opbouwen, maar het heeft denk ik weinig zin om mensen er met de haren bij te slepen om je hoeveelheid contacten maar op te krikken... Ik voel ook wel schroom om mensen toe te voegen waar ik 18 jaar geleden stage heb gelopen. Het is jammer dat LinkedIn toen niet bestond, want dan waren die contacten gewoon mee gegaan... nu denk je: 'Ze zullen wel denken, wat moet die opeens van mij?' Dat ik nu pas actief ben geworden is een gemiste kans. Ik durf de contacten via mijn laatste werkgever niet aan te schrijven vanwege wat er is gebeurd... maar was ik er eerder mee begonnen, dan had ik die contacten nu gewoon gehad... :(En daar ligt de kern van je hele probleem. Je ziet jezelf als iemand die alleen maar komt hálen. Dat mensen je alleen maar zien als iemand die wat van ze moet. Je komt ook wat bréngen hoor. Probeer eens een lijstje te maken, alleen of met behulp van anderen, over wat jij inbrengt in relaties. En écht, zoiets 'kleins' als 'aardig' of 'maak mensen blij' is al belangrijk. Een vriendin van mij gaat nu door precies ditzelfde proces, en langzamerhand begint ze echt structureel te veranderen, haar eigen waarde voor anderen in te zien. Het kan dus zeker
Veel succes.
Now then, then now, now then, then, then, then now. - Gen. Sir Anthony Cecil Hogmanay Melchett
donderdag 2 april 2015 om 14:38
quote:NowThen schreef op 02 april 2015 @ 11:11:
[...]
En daar ligt de kern van je hele probleem. Je ziet jezelf als iemand die alleen maar komt hálen.Ja, dat is inderdaad zo! Zo zwart-wit is het natuurlijk niet. Al is het alleen maar dat ik een luisterend oor bied aan iemand die tegen problemen aanloopt in haar baan... Ik heb ook voor een paar mensen een cv gemaakt. Maar goed, ik vind het lastig omdat het nooit een gelijk-oversteken-idee is... maar een geef-het-door-idee. Waarbij ik het makkelijker vind om iets te geven, dan om van iemand te vragen (degene te zijn in de vragende positie, bedoel ik dan).
[...]
En daar ligt de kern van je hele probleem. Je ziet jezelf als iemand die alleen maar komt hálen.Ja, dat is inderdaad zo! Zo zwart-wit is het natuurlijk niet. Al is het alleen maar dat ik een luisterend oor bied aan iemand die tegen problemen aanloopt in haar baan... Ik heb ook voor een paar mensen een cv gemaakt. Maar goed, ik vind het lastig omdat het nooit een gelijk-oversteken-idee is... maar een geef-het-door-idee. Waarbij ik het makkelijker vind om iets te geven, dan om van iemand te vragen (degene te zijn in de vragende positie, bedoel ik dan).
donderdag 2 april 2015 om 14:40
quote:korenwolf schreef op 02 april 2015 @ 11:13:
Zocher, 'wat moet die ineens van mij' denkt niemand bij een (oude) bekende. Het is geen Facebook.Ja... nou, daar zit natuurlijk wel iets in in het verhaal van Diepindezee... je zit veilig achter je computer en wat let je om degene van 18 jaar terug een verzoek te sturen. Meteen maar gedaan, kijken wat er gebeurt!
Zocher, 'wat moet die ineens van mij' denkt niemand bij een (oude) bekende. Het is geen Facebook.Ja... nou, daar zit natuurlijk wel iets in in het verhaal van Diepindezee... je zit veilig achter je computer en wat let je om degene van 18 jaar terug een verzoek te sturen. Meteen maar gedaan, kijken wat er gebeurt!
donderdag 2 april 2015 om 14:40
Je kunt connecten met mensen van uitzendbureaus, recruiters, etc.
Die nemen veelal de connectieverzoek aan, je hoeft ze (nog) niet persoonlijk te kennen.
Zo kun je je netwerk uitbreiden en meteen ook beschikbare vacatures zien die zij online zetten.
Die nemen veelal de connectieverzoek aan, je hoeft ze (nog) niet persoonlijk te kennen.
Zo kun je je netwerk uitbreiden en meteen ook beschikbare vacatures zien die zij online zetten.
Beter onvolmaakt en echt dan gemaakt volmaakt - Beati pauperes spiritu
donderdag 2 april 2015 om 14:42
LinkedIn is trouwens écht nuttig momenteel bij het vinden van nieuw werk.
Zet er vooral ook in (bovenin) dat je beschikbaar bent en de functie die je zoekt.
Recruiters doen namelijk zoekacties met dergelijke zoekwoorden.
Ik spreek uit ervaring, heb heel veel nuttige contacten bij het zoeken naar werk en mijn vorige baan heb ik gekregen door LinkedIn.
Mijn vorige werkgever benaderde mij via LinkedIn of ik interesse had in een baan bij hen.
Zet er vooral ook in (bovenin) dat je beschikbaar bent en de functie die je zoekt.
Recruiters doen namelijk zoekacties met dergelijke zoekwoorden.
Ik spreek uit ervaring, heb heel veel nuttige contacten bij het zoeken naar werk en mijn vorige baan heb ik gekregen door LinkedIn.
Mijn vorige werkgever benaderde mij via LinkedIn of ik interesse had in een baan bij hen.
Beter onvolmaakt en echt dan gemaakt volmaakt - Beati pauperes spiritu