Psyche
alle pijlers
Starten met Citalopram
woensdag 27 augustus 2014 om 08:55
Dat is de bedoeling...
Straks heb ik een afspraak met de dokter, die mij op advies van de psychiater Citalopram gaat voorschijven ivm een angststoornis en een beginnende depressie.
De angststoornis heb ik al zeker 10 jaar en ik heb goede en slechte perioden, maar helemaal weg is het nooit. Ook heb ik vreselijk veel lichamelijke klachten, waarschijnlijk door de altijd aanwezige spanning in mijn lijf.
Sinds de geboorte van mijn dochter gaat het echt niet goed. Eerst kreeg ik een postnatale depressie die helaas pas laat werd vast gesteld. Waardoor behandeling dus pas laat op gang kwam en ik al erg diep zat. Uiteindelijk ben ik er zonder medicijnen uit gekomen, maar de angst en paniek is nooit weg gegaan. De paniekaanvallen had ik wel redelijk onder controle, maar de angstgedachten kon ik niet stoppen, maar het was leefbaar.
Nu sinds een paar weken is de paniek ook weer volledig terug en zit ik weer thuis. Iedere ochtend is de angst voor een nieuwe dag er weer. En ik ben het zo zat, dat vechten tegen alles.
Na een afspraak met de psychiater vindt zij het tijd om nu dan maar aan de AD te gaan. Ik ben al 10 jaar bezig met verschillende therapieën en mezelf door de dagen heen worstelen. Ik wilde nooit aan de AD, maar nu weet ik even niet welke andere oplossing er is. Ik moet namelijk wel voor mijn kind zorgen en dat lukt niet. Zij raakt over haar toeren als ze bij mij is omdat ik zo gespannen ben en veel huil. Ik kan ook niks van haar hebben en val snel uit tegen haar. Ik heb al te veel aan mezelf.
Maar ik zie dus zo vreselijk op tegen het beginnen met de Citalopram. Wat gaat het doen met mij? Krijg ik veel last van de bijwerkingen? Lukt het me wel om me door de komende weken heen te slaan? Wat als het niet aanslaat? Ik ben bang voor de mallemolen van verschillende AD's proberen. Opbouwen, afbouwen, bijwerkingen etc.
Hopelijk kan ik hier mijn hart een beetje luchten en wellicht heeft iemand ervaring?
Straks heb ik een afspraak met de dokter, die mij op advies van de psychiater Citalopram gaat voorschijven ivm een angststoornis en een beginnende depressie.
De angststoornis heb ik al zeker 10 jaar en ik heb goede en slechte perioden, maar helemaal weg is het nooit. Ook heb ik vreselijk veel lichamelijke klachten, waarschijnlijk door de altijd aanwezige spanning in mijn lijf.
Sinds de geboorte van mijn dochter gaat het echt niet goed. Eerst kreeg ik een postnatale depressie die helaas pas laat werd vast gesteld. Waardoor behandeling dus pas laat op gang kwam en ik al erg diep zat. Uiteindelijk ben ik er zonder medicijnen uit gekomen, maar de angst en paniek is nooit weg gegaan. De paniekaanvallen had ik wel redelijk onder controle, maar de angstgedachten kon ik niet stoppen, maar het was leefbaar.
Nu sinds een paar weken is de paniek ook weer volledig terug en zit ik weer thuis. Iedere ochtend is de angst voor een nieuwe dag er weer. En ik ben het zo zat, dat vechten tegen alles.
Na een afspraak met de psychiater vindt zij het tijd om nu dan maar aan de AD te gaan. Ik ben al 10 jaar bezig met verschillende therapieën en mezelf door de dagen heen worstelen. Ik wilde nooit aan de AD, maar nu weet ik even niet welke andere oplossing er is. Ik moet namelijk wel voor mijn kind zorgen en dat lukt niet. Zij raakt over haar toeren als ze bij mij is omdat ik zo gespannen ben en veel huil. Ik kan ook niks van haar hebben en val snel uit tegen haar. Ik heb al te veel aan mezelf.
Maar ik zie dus zo vreselijk op tegen het beginnen met de Citalopram. Wat gaat het doen met mij? Krijg ik veel last van de bijwerkingen? Lukt het me wel om me door de komende weken heen te slaan? Wat als het niet aanslaat? Ik ben bang voor de mallemolen van verschillende AD's proberen. Opbouwen, afbouwen, bijwerkingen etc.
Hopelijk kan ik hier mijn hart een beetje luchten en wellicht heeft iemand ervaring?
donderdag 5 maart 2015 om 19:17
Hou op met drugs slikken. Laat je niet voor de gek houden. Het geneest je niet en het maakt je een ignorante, afhankelijke, vaak aseksuele, pharmaslaaf.
- Kom met je lamme chipsreet van de bank en ga elke dag intensief sporten
- Eet gezonde dingen (vooral veel kool en andere groenten)
- Laat vieze (harde) vetten en vooral suikers staan
- En misschien nog wel de belangrijkste: Drink water water water en nog eens water (minstens 3 liter) en, uiteraard, laat die vieze drank staan. Andere drugs natuurlijk ook.
Tadaaaa... As if by magic, ik voel me ineens een stuk happier!!! Hoe zou dat nu toch komen...?!
Succes.
- Kom met je lamme chipsreet van de bank en ga elke dag intensief sporten
- Eet gezonde dingen (vooral veel kool en andere groenten)
- Laat vieze (harde) vetten en vooral suikers staan
- En misschien nog wel de belangrijkste: Drink water water water en nog eens water (minstens 3 liter) en, uiteraard, laat die vieze drank staan. Andere drugs natuurlijk ook.
Tadaaaa... As if by magic, ik voel me ineens een stuk happier!!! Hoe zou dat nu toch komen...?!
Succes.
donderdag 5 maart 2015 om 19:20
donderdag 5 maart 2015 om 19:21
quote:swissman83 schreef op 05 maart 2015 @ 19:17:
Het geneest je niet en het maakt je een ignorante, afhankelijke, vaak aseksuele, pharmaslaaf.
Tadaaaa... As if by magic, ik voel me ineens een stuk happier!!! Hoe zou dat nu toch komen...?!
Omdat je het fijn vindt om mensen te beledigen, kwetsen en uit te schelden en dat zojuist gedaan hebt?
Good for you!
Het geneest je niet en het maakt je een ignorante, afhankelijke, vaak aseksuele, pharmaslaaf.
Tadaaaa... As if by magic, ik voel me ineens een stuk happier!!! Hoe zou dat nu toch komen...?!
Omdat je het fijn vindt om mensen te beledigen, kwetsen en uit te schelden en dat zojuist gedaan hebt?
Good for you!
donderdag 5 maart 2015 om 19:55
quote:swissman83 schreef op 05 maart 2015 @ 19:33:
Met 'ik' bedoel ik in dit geval de persoon die de adviezen opvolgt. Niet mijzelf.Je klinkt alsof je zelf onder de drugs zit. Waarom zulke onaardige taal? Wat weet jij van de hersenen? Waarom mag je voor een ziek hart, lever etc wel medicijnen slikken, maar niet voor je hersenen. Is dat geen orgaan wat kan disfunctioneren?
Met 'ik' bedoel ik in dit geval de persoon die de adviezen opvolgt. Niet mijzelf.Je klinkt alsof je zelf onder de drugs zit. Waarom zulke onaardige taal? Wat weet jij van de hersenen? Waarom mag je voor een ziek hart, lever etc wel medicijnen slikken, maar niet voor je hersenen. Is dat geen orgaan wat kan disfunctioneren?
donderdag 5 maart 2015 om 20:09
donderdag 5 maart 2015 om 20:25
quote:swissman83 schreef op 05 maart 2015 @ 19:17:
Hou op met drugs slikken. Laat je niet voor de gek houden. Het geneest je niet en het maakt je een ignorante, afhankelijke, vaak aseksuele, pharmaslaaf.
- Kom met je lamme chipsreet van de bank en ga elke dag intensief sporten
- Eet gezonde dingen (vooral veel kool en andere groenten)
- Laat vieze (harde) vetten en vooral suikers staan
- En misschien nog wel de belangrijkste: Drink water water water en nog eens water (minstens 3 liter) en, uiteraard, laat die vieze drank staan. Andere drugs natuurlijk ook.
Tadaaaa... As if by magic, ik voel me ineens een stuk happier!!! Hoe zou dat nu toch komen...?!
Succes.
O wauw swissman....na 4 jaar last en 2 jaat therapie had ik hier nog echt niet aan gedacht! Tjonge....ik ga gelijk in beweging komen, want ik lig natuurlijk met mijn chipsreet op de bank. Toppie hoor!
poephoofd! Dat ben je.
Hou op met drugs slikken. Laat je niet voor de gek houden. Het geneest je niet en het maakt je een ignorante, afhankelijke, vaak aseksuele, pharmaslaaf.
- Kom met je lamme chipsreet van de bank en ga elke dag intensief sporten
- Eet gezonde dingen (vooral veel kool en andere groenten)
- Laat vieze (harde) vetten en vooral suikers staan
- En misschien nog wel de belangrijkste: Drink water water water en nog eens water (minstens 3 liter) en, uiteraard, laat die vieze drank staan. Andere drugs natuurlijk ook.
Tadaaaa... As if by magic, ik voel me ineens een stuk happier!!! Hoe zou dat nu toch komen...?!
Succes.
O wauw swissman....na 4 jaar last en 2 jaat therapie had ik hier nog echt niet aan gedacht! Tjonge....ik ga gelijk in beweging komen, want ik lig natuurlijk met mijn chipsreet op de bank. Toppie hoor!
poephoofd! Dat ben je.
donderdag 5 maart 2015 om 20:34
Ohjee, gaan er nu ook opeens mensen meeschrijven die denken dat we er met een beetje sporten en gezond eten wel vanaf komen? Wat goed van hem zeg, daar heb ik na jaren somberheid en therapie nou echt nog nooit aan gedacht!!!! Ik ga het meteen proberen, weet zeker dat ik dan heel rap van m'n zware depressie af ben!!
Ik sportte me suf, at enorm gezond, gebruik geen drugs en amper alcohol, heb Sint janskruid, 5HTP en tig therapieën geprobeerd en mijn uiteindelijk laatste optie was medicijnen en intensieve therapie. Prachtig dat het voor sommige mensen zo goed werkt, maar enorm irritant dat die mensen dan meteen denken dat het bij iedereen hetzelfde werkt.
En hier laat ik het bij, ik laat me alleen maar opfokken.
Zo, zo zijn jullie me weken kwijt, zo doe ik twee posts op een dag
Ik sportte me suf, at enorm gezond, gebruik geen drugs en amper alcohol, heb Sint janskruid, 5HTP en tig therapieën geprobeerd en mijn uiteindelijk laatste optie was medicijnen en intensieve therapie. Prachtig dat het voor sommige mensen zo goed werkt, maar enorm irritant dat die mensen dan meteen denken dat het bij iedereen hetzelfde werkt.
En hier laat ik het bij, ik laat me alleen maar opfokken.
Zo, zo zijn jullie me weken kwijt, zo doe ik twee posts op een dag
donderdag 12 maart 2015 om 15:19
He wat goed Raio!! Stom dat ik nu pas lees dat je weer had gepost. Het lijkt dus de goede kant op te gaan , wat fijn. Dat is je zo gegund. Fijn ook dat je nog bij je eigen therapeut terecht kunt. Hoeveel uur werk je nu? Rustig aan hoor..
Hoe is het met de rest? Blij met het zonnetje buiten?
Ik word er wel vrolijk van hoor! Ondanks dat het nog wel koud is... Ik ben alleen vreselijk moe de afgelopen dagen. Zo'n overheersende vermoeidheid, waarbij het lijkt alsof ik mijn lijf mee moet slepen. Ik slaap goed, dus waar het vandaan komt? Vandaag heb ik ook maar een paar uurtjes gewerkt want alles was te veel. Nu zit ik op de bank, terwijl ik het even een stukje zou willen fietsen oid als ik naar buiten kijk, maar geen energie.
Voorjaarsmoeheid, bestaat dat ook?
Hoe is het met de rest? Blij met het zonnetje buiten?
Ik word er wel vrolijk van hoor! Ondanks dat het nog wel koud is... Ik ben alleen vreselijk moe de afgelopen dagen. Zo'n overheersende vermoeidheid, waarbij het lijkt alsof ik mijn lijf mee moet slepen. Ik slaap goed, dus waar het vandaan komt? Vandaag heb ik ook maar een paar uurtjes gewerkt want alles was te veel. Nu zit ik op de bank, terwijl ik het even een stukje zou willen fietsen oid als ik naar buiten kijk, maar geen energie.
Voorjaarsmoeheid, bestaat dat ook?
vrijdag 13 maart 2015 om 12:51
Vervelend dat je op moe bent levin5 gaat het alweer beter. Hopelijk geen griepje onder de leden, want daar heb je je portie al van gehad lijkt me.
Hier alles goed, alleen een iets te drukke week gehad dus nu gestrest. Irritant steeds! Vanavond vroeg naar bed en morgen weer beter hoop ik. Hele week in overleg gezeten dus nog niks van mooi weer gezien helaas
Hier alles goed, alleen een iets te drukke week gehad dus nu gestrest. Irritant steeds! Vanavond vroeg naar bed en morgen weer beter hoop ik. Hele week in overleg gezeten dus nog niks van mooi weer gezien helaas
dinsdag 31 maart 2015 om 09:05
Hoi allemaal, ik kom weer eens even kijken hoe het gaat met jullie? Ik hoop dat het met iedereen voorspoedig gaat!
Hier alles goed, de vermoeidheid is stukken minder. De afgelopen nachten heb ik wel slecht geslapen, waarschijnlijk door het onstuimige weer.
Ik voel me iets labieler dan een paar weken geleden. Vooral weer die eerste uurtjes in de ochtenden. Stom he.. Geen paniek of zozeer angst, maar een beetje tegen de dag op zien en me niet helemaal fit voelen. Ik denk dat het ook wel met het weer te maken heeft. Ik kan niet goed tegen binnen zitten en wandel en fiets graag met dochter. Met de auto komen we wel waar we heen willen, maar dat is toch anders. Lekker een middag naar de speeltuin oid zit er nu niet in.
Maar goed, dat weer wordt vanzelf wel beter en ik kijk uit naar het paasweekend. Lekker 3 dagen vrij met z'n 3en en we hebben een heerlijke brunch gereserveerd!
Ben erg benieuwd naar hoe het jullie vergaat en of de citalopram jullie ook zo goed helpt.
Hier alles goed, de vermoeidheid is stukken minder. De afgelopen nachten heb ik wel slecht geslapen, waarschijnlijk door het onstuimige weer.
Ik voel me iets labieler dan een paar weken geleden. Vooral weer die eerste uurtjes in de ochtenden. Stom he.. Geen paniek of zozeer angst, maar een beetje tegen de dag op zien en me niet helemaal fit voelen. Ik denk dat het ook wel met het weer te maken heeft. Ik kan niet goed tegen binnen zitten en wandel en fiets graag met dochter. Met de auto komen we wel waar we heen willen, maar dat is toch anders. Lekker een middag naar de speeltuin oid zit er nu niet in.
Maar goed, dat weer wordt vanzelf wel beter en ik kijk uit naar het paasweekend. Lekker 3 dagen vrij met z'n 3en en we hebben een heerlijke brunch gereserveerd!
Ben erg benieuwd naar hoe het jullie vergaat en of de citalopram jullie ook zo goed helpt.
dinsdag 31 maart 2015 om 10:08
Mijn ad slaat erg goed aan! Het lijkt wel alsof die drempel, waar ik elke morgen overheen moest, weg is. Ik durf nog niet te hard te juichen....het vertrouwen iser nog niet. Ik ga dee week weer hele dagen werken....de vuurdoop, want mijn angst is om ziek te zijn/worden op het werk.
Wel onwijs last van nachtzweten.
Wel onwijs last van nachtzweten.
woensdag 8 april 2015 om 20:19
Lieve allemaal, hoe gaat het met jullie? Levin, Welsie, Bibaatje?? Wat een ontzettend lieve reacties nog op mijn bericht, las ze nu pas.. Heb t met de ophoging weer even heel zwaar gehad, maar t gaat weer goed! Meer energie, verder opgebouwd op werk, doe zelfs weer wat leuke dingen in de avonden! Vind t nog wel erg lastig om de balans te houden en m'n grenzen aan te geven (vooral dingen afzeggen als iets toch niet gaat, moet ik echt leren..). Maar ben ermee aan t oefenen en t gaat best goed! Het duizelige gevoel is zo goed als weg!!! Alleen de buikkriebel zit er nog.. Heel erg raar is dat, maar verder gebeurt er niet zoveel.
Hoop dat met jullie alles goed gaat, wordt weinig gepost hier.. Geen bericht, goed bericht hoop ik!!
Hoop dat met jullie alles goed gaat, wordt weinig gepost hier.. Geen bericht, goed bericht hoop ik!!
woensdag 8 april 2015 om 22:06
Hee Raio en de rest,
Wat fijn dat het goed gaat. Ben ook benieuwd naar de rest!
Hier ook verbetering, ben sinds begin maart weer helemaal aan het werk. Meteen ook een pittige klus dus het valt me niet mee. Het blijft moeilijk, die grenzen bewaken.
Met de medicatie gaat het goed, ik zit nog altijd op 40 en dat blijf ik ook.
Mijn therapie ging een hele tijd de goeie kant op. Heel aantal emdr sessies gehad en voelde me echt beter. Nu bezig met het moeilijkste probleem/'trauma' en dat valt ff tegen. Ik blokkeer steeds helemaal en schiet in de paniek. Dit wil ik dan weer tegenhouden waardoor ik niet echt verderkom.
Ik ben momenteel dus weer behoorlijk aan het piekeren en dat vind ik wel beangstigend. Ben bang dat het daardoor weer de verkeerde kant opgaat.
Het moeilijkst vind ik om te accepteren wat ik voel, of om überhaupt te weten wat ik voel. Ik heb zo lang geen of weinig emotie gevoeld of getoond en ik vind het zo moeilijk om dat toe te laten. Dus ik zit mezelf enorm in de weg.
Ben gewoon heel erg bang voor wat er gebeurt als ik het toelaat.
Ok, klinkt allemaal vaag en misschien wat aanstellerig
Maar denk wel dat dit de kern is van mijn probleem.
Wat fijn dat het goed gaat. Ben ook benieuwd naar de rest!
Hier ook verbetering, ben sinds begin maart weer helemaal aan het werk. Meteen ook een pittige klus dus het valt me niet mee. Het blijft moeilijk, die grenzen bewaken.
Met de medicatie gaat het goed, ik zit nog altijd op 40 en dat blijf ik ook.
Mijn therapie ging een hele tijd de goeie kant op. Heel aantal emdr sessies gehad en voelde me echt beter. Nu bezig met het moeilijkste probleem/'trauma' en dat valt ff tegen. Ik blokkeer steeds helemaal en schiet in de paniek. Dit wil ik dan weer tegenhouden waardoor ik niet echt verderkom.
Ik ben momenteel dus weer behoorlijk aan het piekeren en dat vind ik wel beangstigend. Ben bang dat het daardoor weer de verkeerde kant opgaat.
Het moeilijkst vind ik om te accepteren wat ik voel, of om überhaupt te weten wat ik voel. Ik heb zo lang geen of weinig emotie gevoeld of getoond en ik vind het zo moeilijk om dat toe te laten. Dus ik zit mezelf enorm in de weg.
Ben gewoon heel erg bang voor wat er gebeurt als ik het toelaat.
Ok, klinkt allemaal vaag en misschien wat aanstellerig
Maar denk wel dat dit de kern is van mijn probleem.
donderdag 9 april 2015 om 10:12
Hallo lieve allemaal!
Ik heb een tijdje niet gepost omdat het stabiel en goed ging, maar wel meegelezen.
Wat een ups en downs voor iedereen.
Maar mag ik jullie nu wel om een objectief/eerlijk/keihard advies vragen?
Het gaat om het volgende.
ik slik zoals jullie weten nu een half jaar Escitalopram 10 mg. Dat is niet veel, toch?
Ophogen naar 15 mg had een averechts effect dus op 10 gebleven.
Nu wil de huisarts dat ik ga afbouwen naar nul.
Dat doe ik nu een week, maar ik heb het gevoel dat het niet goed gaat.
Ik ben prikkelbaar, grieperig, chagrijnig, mijn vrolijke zelf verdwijnt weer, ik ben weer nerveus aan het worden voor vanalles en nog wat.
Dilemma: volhouden te stoppen of accepteren dat ik met 10 mg gewoon prima functioneer en accepteren dat ik dan de rest van mijn leven moet slikken?
10 mg is toch niet veel?
War zouden jullie doen, want ik weet het ff niet.
Of eigenlijk...ergens wel.
Willen jullie even helpen?
Ik heb een tijdje niet gepost omdat het stabiel en goed ging, maar wel meegelezen.
Wat een ups en downs voor iedereen.
Maar mag ik jullie nu wel om een objectief/eerlijk/keihard advies vragen?
Het gaat om het volgende.
ik slik zoals jullie weten nu een half jaar Escitalopram 10 mg. Dat is niet veel, toch?
Ophogen naar 15 mg had een averechts effect dus op 10 gebleven.
Nu wil de huisarts dat ik ga afbouwen naar nul.
Dat doe ik nu een week, maar ik heb het gevoel dat het niet goed gaat.
Ik ben prikkelbaar, grieperig, chagrijnig, mijn vrolijke zelf verdwijnt weer, ik ben weer nerveus aan het worden voor vanalles en nog wat.
Dilemma: volhouden te stoppen of accepteren dat ik met 10 mg gewoon prima functioneer en accepteren dat ik dan de rest van mijn leven moet slikken?
10 mg is toch niet veel?
War zouden jullie doen, want ik weet het ff niet.
Of eigenlijk...ergens wel.
Willen jullie even helpen?
Huts!
donderdag 9 april 2015 om 17:37
Bella, hoe bouw je af? Maw, in welk schema/ wat slik je nu per dag?
Realiseer je dat je heel langzaam moet afbouwen. Vaak langzamer dan je wil.
(En misschien is het nog te vroeg.
Ik weet dat je therapie hebt, misschien heeft dat zich nog niet goed gezet en kan afbouwen later wel )
Realiseer je dat je heel langzaam moet afbouwen. Vaak langzamer dan je wil.
(En misschien is het nog te vroeg.
Ik weet dat je therapie hebt, misschien heeft dat zich nog niet goed gezet en kan afbouwen later wel )
Je bent zelf een theepot
donderdag 9 april 2015 om 17:45
Hallo bella. Ik ken je nog niet goed genoeg om je te adviseren in jou situatie. Maar als ik voor mezelf spreek....geen haar op mijn hoofd die denkt aan afbouwen. Ik accepteer dat ik het nodig heb, net als een suikerpatient zijn insuline. Ik ben pas begonnen met slikken, dus wellicht denk ik erover 2 jaar wel heel anders over. Voor nu geniet ik van de rust....na 2 jaar therapie en elke dag die drempel.
Waarom zou je willen afbouwen?
Waarom zou je willen afbouwen?
donderdag 9 april 2015 om 17:55
quote:joko schreef op 09 april 2015 @ 17:45:
Hallo bella. Ik ken je nog niet goed genoeg om je te adviseren in jou situatie. Maar als ik voor mezelf spreek....geen haar op mijn hoofd die denkt aan afbouwen. Ik accepteer dat ik het nodig heb, net als een suikerpatient zijn insuline. Ik ben pas begonnen met slikken, dus wellicht denk ik erover 2 jaar wel heel anders over. Voor nu geniet ik van de rust....na 2 jaar therapie en elke dag die drempel.
Waarom zou je willen afbouwen?
Geen idee eigenlijk.
De Ha kwam er ineens mee. Omdat ze vond dat het zo goed gaat.
En tuurlijk leef ik liever
zonder medicijnen dan met.
Maar het gekke is... ik voel me helemaal niet senang.
Alsof ik een helpende hand kwijt ben.
Hoeveel heb jij als ik vragen mag?
Hallo bella. Ik ken je nog niet goed genoeg om je te adviseren in jou situatie. Maar als ik voor mezelf spreek....geen haar op mijn hoofd die denkt aan afbouwen. Ik accepteer dat ik het nodig heb, net als een suikerpatient zijn insuline. Ik ben pas begonnen met slikken, dus wellicht denk ik erover 2 jaar wel heel anders over. Voor nu geniet ik van de rust....na 2 jaar therapie en elke dag die drempel.
Waarom zou je willen afbouwen?
Geen idee eigenlijk.
De Ha kwam er ineens mee. Omdat ze vond dat het zo goed gaat.
En tuurlijk leef ik liever
zonder medicijnen dan met.
Maar het gekke is... ik voel me helemaal niet senang.
Alsof ik een helpende hand kwijt ben.
Hoeveel heb jij als ik vragen mag?
Huts!