Auto-ongeluk
vrijdag 20 maart 2015 om 00:07
Dat overkomt mij/mijn kind niet, denk je dan, als je leest over ernstige auto-ongelukken waar kinderen bij zijn betrokken. Nou, valt dat effe tegen. Zo sta ik nog lekker te werken in mijn wasserette, en zo staat mijn wereld op zijn kop. Telefoon: zoon heeft een ongeluk gehad, hij leeft nog. Even later: hij wordt nu afgevoerd met een traumahelikopter, geen idee naar welk ziekenhuis. En weer even later: de politie komt je ophalen om je naar Nijmegen te brengen. Nijmegen. Politie. Oeps. Affijn, wij met gillende sirenes en 160 km/h naar Nijmegen.
Het is nu 36 uur later en zoon doet het best goed. Zijn schedel ligt erbij als een gekraakt eitje, zijn oogkas is gebroken, zijn milt en lever zijn gescheurd en hij heeft een stuk of wat botbreuken. Hij wordt in slaap gehouden en hij ligt aan de beademing, kortom een grote puinhoop. Maar hij leeft, hij is stabiel, en in die 36 uur hebben ze al een paar medicaties kunnen terugdraaien. Zoon heeft ook al een paar keer geprobeerd om wakker te worden, das ook een goed teken. En zijn hersenen zien er wonder boven wonder prima uit, en zwellen ook niet op.
Maar wat een zootje zeg. We zijn nu even thuis, om een schone onderbroek op te halen en zo. En nu ligt ie daar, alleen. De verpleegsters m/v zijn echt hartstikke lief hoor, en voor ons wordt ook heel goed gezorgd. Maar ik wil hem gewoon weer thuis hebben verdomme. Al maakt hij nog zo veel herrie en al wil hij pas om drie uur gaan slapen, het maakt me niks uit. Klotenzooi.
Het is nu 36 uur later en zoon doet het best goed. Zijn schedel ligt erbij als een gekraakt eitje, zijn oogkas is gebroken, zijn milt en lever zijn gescheurd en hij heeft een stuk of wat botbreuken. Hij wordt in slaap gehouden en hij ligt aan de beademing, kortom een grote puinhoop. Maar hij leeft, hij is stabiel, en in die 36 uur hebben ze al een paar medicaties kunnen terugdraaien. Zoon heeft ook al een paar keer geprobeerd om wakker te worden, das ook een goed teken. En zijn hersenen zien er wonder boven wonder prima uit, en zwellen ook niet op.
Maar wat een zootje zeg. We zijn nu even thuis, om een schone onderbroek op te halen en zo. En nu ligt ie daar, alleen. De verpleegsters m/v zijn echt hartstikke lief hoor, en voor ons wordt ook heel goed gezorgd. Maar ik wil hem gewoon weer thuis hebben verdomme. Al maakt hij nog zo veel herrie en al wil hij pas om drie uur gaan slapen, het maakt me niks uit. Klotenzooi.
dinsdag 28 april 2015 om 21:19
quote:feow schreef op 28 april 2015 @ 21:04:
Goh, jij/ jullie gezin/ je zoon blijft me verbazen.
Ik ben echt zielsgelukkig en tevreden met mijn levenslust en kracht. Dat schat ik op ongeveer een tiende van dat wat jullie hebben.
Ach, zo bijzonder is het niet hoor. Een mens moet wat he, zo'n jong heeft er ook niks aan als zijn ouders bij de pakken neer gaan zitten. Het leek me altijd afschuwelijk en verschrikkelijk om zowat in het ziekenhuis te moeten wonen, maar als je ervoor staat dan doe je dat gewoon, en dan blijkt het nog best mee te vallen ook. Tenminste, dat vond ik dan.
Bovendien was het in ons geval al heel snel duidelijk dat er perspectief was. Wat dat betreft heb ik in het RMD in Nijmegen veel schrijnender gevallen gezien, en die ouders doen het ook gewoon. Dus zo stoer zijn we nou ook weer niet hoor.
Goh, jij/ jullie gezin/ je zoon blijft me verbazen.
Ik ben echt zielsgelukkig en tevreden met mijn levenslust en kracht. Dat schat ik op ongeveer een tiende van dat wat jullie hebben.
Ach, zo bijzonder is het niet hoor. Een mens moet wat he, zo'n jong heeft er ook niks aan als zijn ouders bij de pakken neer gaan zitten. Het leek me altijd afschuwelijk en verschrikkelijk om zowat in het ziekenhuis te moeten wonen, maar als je ervoor staat dan doe je dat gewoon, en dan blijkt het nog best mee te vallen ook. Tenminste, dat vond ik dan.
Bovendien was het in ons geval al heel snel duidelijk dat er perspectief was. Wat dat betreft heb ik in het RMD in Nijmegen veel schrijnender gevallen gezien, en die ouders doen het ook gewoon. Dus zo stoer zijn we nou ook weer niet hoor.
dinsdag 28 april 2015 om 21:38
quote:Lady-Voldemort schreef op 28 april 2015 @ 21:19:
[...]
Ach, zo bijzonder is het niet hoor. Een mens moet wat he, zo'n jong heeft er ook niks aan als zijn ouders bij de pakken neer gaan zitten. Het leek me altijd afschuwelijk en verschrikkelijk om zowat in het ziekenhuis te moeten wonen, maar als je ervoor staat dan doe je dat gewoon, en dan blijkt het nog best mee te vallen ook. Tenminste, dat vond ik dan.
Bovendien was het in ons geval al heel snel duidelijk dat er perspectief was. Wat dat betreft heb ik in het RMD in Nijmegen veel schrijnender gevallen gezien, en die ouders doen het ook gewoon. Dus zo stoer zijn we nou ook weer niet hoor.
Lekker wellus. Of nietus.
Stiekem lekker toch even lopen...
Hersencellen over hebben voor geniale woorden als pedogogiesheid...
Dat is wél bijzonder!
( en ik kan het weten. Ik ben beroemd in het ziekenhuis... Als die ene moeder die op een zaal vol zieke kinderen tegen het advies van iedereen in naast d'r kind ging slapen. Zou geen nachtrust hebben enz. Drie nachtzusters, een dokter én mijn bloedeigen krijsend kind kregen me niet wakker )
[...]
Ach, zo bijzonder is het niet hoor. Een mens moet wat he, zo'n jong heeft er ook niks aan als zijn ouders bij de pakken neer gaan zitten. Het leek me altijd afschuwelijk en verschrikkelijk om zowat in het ziekenhuis te moeten wonen, maar als je ervoor staat dan doe je dat gewoon, en dan blijkt het nog best mee te vallen ook. Tenminste, dat vond ik dan.
Bovendien was het in ons geval al heel snel duidelijk dat er perspectief was. Wat dat betreft heb ik in het RMD in Nijmegen veel schrijnender gevallen gezien, en die ouders doen het ook gewoon. Dus zo stoer zijn we nou ook weer niet hoor.
Lekker wellus. Of nietus.
Stiekem lekker toch even lopen...
Hersencellen over hebben voor geniale woorden als pedogogiesheid...
Dat is wél bijzonder!
( en ik kan het weten. Ik ben beroemd in het ziekenhuis... Als die ene moeder die op een zaal vol zieke kinderen tegen het advies van iedereen in naast d'r kind ging slapen. Zou geen nachtrust hebben enz. Drie nachtzusters, een dokter én mijn bloedeigen krijsend kind kregen me niet wakker )
Je hebt zo’n 26.000 dagen tussen níets en eeuwigheid, je kunt lachen, je kunt klagen, maar elke dag ben je voor eeuwig kwijt.
dinsdag 28 april 2015 om 21:43
quote:feow schreef op 28 april 2015 @ 21:38:
[...]
( en ik kan het weten. Ik ben beroemd in het ziekenhuis... Als die ene moeder die op een zaal vol zieke kinderen tegen het advies van iedereen in naast d'r kind ging slapen. Zou geen nachtrust hebben enz. Drie nachtzusters, een dokter én mijn bloedeigen krijsend kind kregen me niet wakker )Kijk, dat vind ik dan weer stoer. Mijn kind krijste dan niet zo erg, maar de monitor des te meer en ik zat elke keer tegen het plafond van de schrik als er een plakker los liet of zo. Er was werkelijk niks met me te beginnen, ik zat alleen maar naar dat schermpje te staren en niet naar mijn kind. De twee keer dat er een ouder bij zoon moest blijven slapen heb ik dat dus heel laf overgelaten aan mijn man.
[...]
( en ik kan het weten. Ik ben beroemd in het ziekenhuis... Als die ene moeder die op een zaal vol zieke kinderen tegen het advies van iedereen in naast d'r kind ging slapen. Zou geen nachtrust hebben enz. Drie nachtzusters, een dokter én mijn bloedeigen krijsend kind kregen me niet wakker )Kijk, dat vind ik dan weer stoer. Mijn kind krijste dan niet zo erg, maar de monitor des te meer en ik zat elke keer tegen het plafond van de schrik als er een plakker los liet of zo. Er was werkelijk niks met me te beginnen, ik zat alleen maar naar dat schermpje te staren en niet naar mijn kind. De twee keer dat er een ouder bij zoon moest blijven slapen heb ik dat dus heel laf overgelaten aan mijn man.
dinsdag 28 april 2015 om 21:44
quote:vivapimpelmees schreef op 28 april 2015 @ 21:08:
Jeetjemina. Wat een wonderkind.Logisch wonderkind heeft ook een wondermoeder.
Jeetjemina. Wat een wonderkind.Logisch wonderkind heeft ook een wondermoeder.
I’m doing superhero stuff. I’m staying focused. If anybody comes in here looking for trouble, oh, they’re going to meet my partners. We’re talking about paw and order.
dinsdag 28 april 2015 om 22:29
Jee LV, wat goed weer allemaal!
Fijn ook dat je man het van je over kan nemen 's nachts. Ik heb er zelf geen problemen mee. Sterker nog, ik wil graag zelf bij De Zoon blijven, dat geeft me juist rust. Nu hij wat ouder is, blijft hij wel in de ons bekende ziekenhuizen alleen, maar binnenkort ga ik wel weer mee naar Utrecht.
Fijn ook dat je man het van je over kan nemen 's nachts. Ik heb er zelf geen problemen mee. Sterker nog, ik wil graag zelf bij De Zoon blijven, dat geeft me juist rust. Nu hij wat ouder is, blijft hij wel in de ons bekende ziekenhuizen alleen, maar binnenkort ga ik wel weer mee naar Utrecht.
woensdag 29 april 2015 om 21:13
quote:streepjessokken schreef op 28 april 2015 @ 23:19:
Jeetje, goed zeg, wat fijn. Ik hoop voor jullie dat de fysio inderdaad een flexibele opstelling heeft!Ja hoor, vandaag mocht hij leren lopen. Nou ja, leren... eigenlijk wandelde hij zo weg . Volgens de verpleegkundigen (die toch al heel wat revalidanten voorbij hebben zien komen) is dat best wel ongebruikelijk . Wel een beetje zuur hoor... nu kan ie eindelijk goed met de rolstoel omgaan (lees: scheuren en slippen) en nou kan die meteen lopen ook
Jeetje, goed zeg, wat fijn. Ik hoop voor jullie dat de fysio inderdaad een flexibele opstelling heeft!Ja hoor, vandaag mocht hij leren lopen. Nou ja, leren... eigenlijk wandelde hij zo weg . Volgens de verpleegkundigen (die toch al heel wat revalidanten voorbij hebben zien komen) is dat best wel ongebruikelijk . Wel een beetje zuur hoor... nu kan ie eindelijk goed met de rolstoel omgaan (lees: scheuren en slippen) en nou kan die meteen lopen ook
woensdag 29 april 2015 om 21:30
Jouw zoon wordt gewoon iedere dag wakker met dit als motto! https://www.youtube.com/watch?v=riSTnTZeUcI
woensdag 29 april 2015 om 23:24
quote:Lady-Voldemort schreef op 29 april 2015 @ 21:13:
[...]
Ja hoor, vandaag mocht hij leren lopen. Nou ja, leren... eigenlijk wandelde hij zo weg . Volgens de verpleegkundigen (die toch al heel wat revalidanten voorbij hebben zien komen) is dat best wel ongebruikelijk . Wel een beetje zuur hoor... nu kan ie eindelijk goed met de rolstoel omgaan (lees: scheuren en slippen) en nou kan die meteen lopen ook Wat een etterbak
[...]
Ja hoor, vandaag mocht hij leren lopen. Nou ja, leren... eigenlijk wandelde hij zo weg . Volgens de verpleegkundigen (die toch al heel wat revalidanten voorbij hebben zien komen) is dat best wel ongebruikelijk . Wel een beetje zuur hoor... nu kan ie eindelijk goed met de rolstoel omgaan (lees: scheuren en slippen) en nou kan die meteen lopen ook Wat een etterbak
Het is beter om een kaars aan te steken dan de duisternis te vervloeken
In memoriam AnnA_C
In memoriam AnnA_C
woensdag 29 april 2015 om 23:32
quote:Lady-Voldemort schreef op 29 april 2015 @ 21:13:
[...]
Ja hoor, vandaag mocht hij leren lopen. Nou ja, leren... eigenlijk wandelde hij zo weg . Volgens de verpleegkundigen (die toch al heel wat revalidanten voorbij hebben zien komen) is dat best wel ongebruikelijk . Wel een beetje zuur hoor... nu kan ie eindelijk goed met de rolstoel omgaan (lees: scheuren en slippen) en nou kan die meteen lopen ook Briljant, dit!
[...]
Ja hoor, vandaag mocht hij leren lopen. Nou ja, leren... eigenlijk wandelde hij zo weg . Volgens de verpleegkundigen (die toch al heel wat revalidanten voorbij hebben zien komen) is dat best wel ongebruikelijk . Wel een beetje zuur hoor... nu kan ie eindelijk goed met de rolstoel omgaan (lees: scheuren en slippen) en nou kan die meteen lopen ook Briljant, dit!
Life is short. Eat dessert first.
zondag 3 mei 2015 om 21:27
quote:Boedhabuikje123 schreef op 03 mei 2015 @ 19:41:
Goede berichten lees ik zeg!
Hoe is het nu?
Zoon gaat als een speer . We hebben hem het hele weekend in het RMD gehad, en het was een dolle boel. Alleen het rusten 's middags kwam niet meer zo uit de verf . Hij loopt intussen als een (beetje manke) kievit, de rolstoel staat er regelmatig maar verlaten bij. Als dochter er niet in zit tenminste, want die vindt een rolstoel de meest fantastische uitvinding sinds het ontstaan der mensheid. Met die hersenschudding is het ook wel zo'n beetje klaar als je het mij vraagt. Vanmiddag heeft hij tenminste weer ouderwetsch zitten gamen, en geen spoortje meer van hoofdpijn of zo.
Voor het eerst kwamen vanmiddag ook de vragen. Gelukkig hebben we heel veel foto's gemaakt, ook van de periode op de IC. En als hij nog meer wil weten laat ik hem gewoon dit topic lezen . Zoon blijkt zich trouwens wel degelijk iets te herinneren van het ongeluk, hij heeft er ook van gedroomd. Maar hij komt niet getraumatiseerd op me over, wel heel blij dat hij er zo mooi bovenop aan het komen is.
Het revalidatieteam heeft trouwens aangegeven te verwachten dat zoon over 2-4 weken met ontslag kan en poliklinisch verder behandeld wordt . We zijn dus al voorzichtig aan het denken aan een (gedeeltelijke) terugkeer op school. Zoon kan daar haast niet op wachten, want hij mist zijn klasgenoten en zij hem. Gelukkig krijgt hij regelmatig bezoek van zijn boezemvriend, en die brengt altijd weer stapels kaarten, kunstwerken en cadeautjes mee, maar dat is toch niet hetzelfde natuurlijk. Ik denk dus dat ik één van de weinige kinderen heb die juist blij zijn dat de zomervakantie pas half juli begint .
Goede berichten lees ik zeg!
Hoe is het nu?
Zoon gaat als een speer . We hebben hem het hele weekend in het RMD gehad, en het was een dolle boel. Alleen het rusten 's middags kwam niet meer zo uit de verf . Hij loopt intussen als een (beetje manke) kievit, de rolstoel staat er regelmatig maar verlaten bij. Als dochter er niet in zit tenminste, want die vindt een rolstoel de meest fantastische uitvinding sinds het ontstaan der mensheid. Met die hersenschudding is het ook wel zo'n beetje klaar als je het mij vraagt. Vanmiddag heeft hij tenminste weer ouderwetsch zitten gamen, en geen spoortje meer van hoofdpijn of zo.
Voor het eerst kwamen vanmiddag ook de vragen. Gelukkig hebben we heel veel foto's gemaakt, ook van de periode op de IC. En als hij nog meer wil weten laat ik hem gewoon dit topic lezen . Zoon blijkt zich trouwens wel degelijk iets te herinneren van het ongeluk, hij heeft er ook van gedroomd. Maar hij komt niet getraumatiseerd op me over, wel heel blij dat hij er zo mooi bovenop aan het komen is.
Het revalidatieteam heeft trouwens aangegeven te verwachten dat zoon over 2-4 weken met ontslag kan en poliklinisch verder behandeld wordt . We zijn dus al voorzichtig aan het denken aan een (gedeeltelijke) terugkeer op school. Zoon kan daar haast niet op wachten, want hij mist zijn klasgenoten en zij hem. Gelukkig krijgt hij regelmatig bezoek van zijn boezemvriend, en die brengt altijd weer stapels kaarten, kunstwerken en cadeautjes mee, maar dat is toch niet hetzelfde natuurlijk. Ik denk dus dat ik één van de weinige kinderen heb die juist blij zijn dat de zomervakantie pas half juli begint .