Teelbalkanker
zaterdag 9 mei 2015 om 23:36
Goeieavond,
Ik kon niet slapen en ik zou graag mijn verhaal hier van mij afschrijven.
Ik ben bijna twintig jaar en ik heb gynaecomastie, dat is abnormale borstontwikkeling bij mannen. Toen ik dit bij mezelf begon te merken, dacht ik dat ik aan het bijkomen was en ben ik als een gek beginnen sporten om de kilo’s terug kwijt te raken. Ik heb best wat vervelende opmerkingen hierover gekregen, zo werd ik eens vet speenvarken genoemd op een volle bus. Hoe hard ik ook probeerde, ik kreeg mijn ‘borsten’ niet meer weg.
Enkele maanden later kreeg ik ook hevige jeuk aan mijn teelballen. Ik heb mijn moed bij elkaar verzameld en ben hiermee naar de dokter geweest. Enkele uren later werd ik wakker in het ziekenhuis met maar één teelbal en de diagnose van teelbalkanker. Mijn borstontwikkeling is hier een gevolg van. Ik had uitzaaiingen in mijn hersenen en ruggenmerg. Ik heb hier hiervoor verschillende operaties ondergaan naast radio- en chemotherapie, met ook helaas wat restletsels. Bij de laatste controle ben ik ‘schoon’ verklaard. Als laatste stap zullen mijn ‘borsten’ weggenomen worden, dat waar alles mee begonnen is. Ik word maandag geopereerd. Ik dacht dat ik mij enorm opgelucht zou voelen, dat er een einde komt aan een behandeling van drie jaar en aan een zichtbaar teken van mijn ziek zijn. Maar eigenlijk zie ik er heel hard tegenop. Weer naar het ziekenhuis, een operatie ondergaan, moeten herstellen.
Ik heb lang getwijfeld of ik tijdens dezelfde narcose een teelbalprothese moest laten plaatsen, maar ik heb hiervan afgezien. Ik vind het een eng idee om een vreemd voorwerp in mijn lichaam te plaatsen, ik wil mijn lichaam nu vooral wat rust gunnen (klinkt misschien onnozel). Wel vind ik mij soms niet echt mannelijk meer en lijkt het alsof ik ‘onstabiel’ loop met maar één bal. Ik hoop dat ik mij na de operatie aan mijn borst terug wat meer ‘man’ kan voelen.
Ik weet eigenlijk niet waarom ik hier een topic heb geopend. Op herkenning hoop ik niet echt op een forum die vooral bestaat uit vrouwen . Ik kon niet slapen en ik wilde mijn zorgen even van mij afschrijven. Bedankt om mij even te lezen.
Ik kon niet slapen en ik zou graag mijn verhaal hier van mij afschrijven.
Ik ben bijna twintig jaar en ik heb gynaecomastie, dat is abnormale borstontwikkeling bij mannen. Toen ik dit bij mezelf begon te merken, dacht ik dat ik aan het bijkomen was en ben ik als een gek beginnen sporten om de kilo’s terug kwijt te raken. Ik heb best wat vervelende opmerkingen hierover gekregen, zo werd ik eens vet speenvarken genoemd op een volle bus. Hoe hard ik ook probeerde, ik kreeg mijn ‘borsten’ niet meer weg.
Enkele maanden later kreeg ik ook hevige jeuk aan mijn teelballen. Ik heb mijn moed bij elkaar verzameld en ben hiermee naar de dokter geweest. Enkele uren later werd ik wakker in het ziekenhuis met maar één teelbal en de diagnose van teelbalkanker. Mijn borstontwikkeling is hier een gevolg van. Ik had uitzaaiingen in mijn hersenen en ruggenmerg. Ik heb hier hiervoor verschillende operaties ondergaan naast radio- en chemotherapie, met ook helaas wat restletsels. Bij de laatste controle ben ik ‘schoon’ verklaard. Als laatste stap zullen mijn ‘borsten’ weggenomen worden, dat waar alles mee begonnen is. Ik word maandag geopereerd. Ik dacht dat ik mij enorm opgelucht zou voelen, dat er een einde komt aan een behandeling van drie jaar en aan een zichtbaar teken van mijn ziek zijn. Maar eigenlijk zie ik er heel hard tegenop. Weer naar het ziekenhuis, een operatie ondergaan, moeten herstellen.
Ik heb lang getwijfeld of ik tijdens dezelfde narcose een teelbalprothese moest laten plaatsen, maar ik heb hiervan afgezien. Ik vind het een eng idee om een vreemd voorwerp in mijn lichaam te plaatsen, ik wil mijn lichaam nu vooral wat rust gunnen (klinkt misschien onnozel). Wel vind ik mij soms niet echt mannelijk meer en lijkt het alsof ik ‘onstabiel’ loop met maar één bal. Ik hoop dat ik mij na de operatie aan mijn borst terug wat meer ‘man’ kan voelen.
Ik weet eigenlijk niet waarom ik hier een topic heb geopend. Op herkenning hoop ik niet echt op een forum die vooral bestaat uit vrouwen . Ik kon niet slapen en ik wilde mijn zorgen even van mij afschrijven. Bedankt om mij even te lezen.
zaterdag 9 mei 2015 om 23:47
zaterdag 9 mei 2015 om 23:47
Hoi Braam127, allereerst wat fijn dat je 'schoon' bent verklaard!
Mijn man had 5 jaar geleden teelbalkanker, gelukkig had hij geen uitzaaiingen. Bij hem is er ook 1 teelbal weggehaald.
Hij heeft geen prothese laten zetten en wil dit ook niet. En dat snap ik ook wel, het is toch een vreemd object in je lichaam. Mij stoort het persoonlijk helemaal niets, ik ben allang blij dat het met zo een sisser is afgelopen, maar ik snap wel dat het moeilijker is voor een jongeman die nog met daten en alles bezig is, dat het er niet 'compleet' uitziet, zeg maar. Maar ik denk dat dit eerder voor jou storender is als voor eventuele bedpartners, want echt heel opvallend vind ik het niet.
Mijn man had 5 jaar geleden teelbalkanker, gelukkig had hij geen uitzaaiingen. Bij hem is er ook 1 teelbal weggehaald.
Hij heeft geen prothese laten zetten en wil dit ook niet. En dat snap ik ook wel, het is toch een vreemd object in je lichaam. Mij stoort het persoonlijk helemaal niets, ik ben allang blij dat het met zo een sisser is afgelopen, maar ik snap wel dat het moeilijker is voor een jongeman die nog met daten en alles bezig is, dat het er niet 'compleet' uitziet, zeg maar. Maar ik denk dat dit eerder voor jou storender is als voor eventuele bedpartners, want echt heel opvallend vind ik het niet.
zaterdag 9 mei 2015 om 23:48
Sjee... Beetje stil van je verhaal, zo jong, zo ziek geweest en nu moeten dealen met de gevolgen.
Waar je goed aan doet, dat weet ik niet.
Maar je angst snap ik wel!
Daarom wil ik je enkel ontzettend veel succes en sterkte wensen met je operatie en alles wat de toekomst je brengt!
(Over je ballen... Je bent lang niet de enige die er 1 mist: voelt het niet goed daar wat aan te doen nu; zeker niet doen! Kan altijd nog!)
Waar je goed aan doet, dat weet ik niet.
Maar je angst snap ik wel!
Daarom wil ik je enkel ontzettend veel succes en sterkte wensen met je operatie en alles wat de toekomst je brengt!
(Over je ballen... Je bent lang niet de enige die er 1 mist: voelt het niet goed daar wat aan te doen nu; zeker niet doen! Kan altijd nog!)
zaterdag 9 mei 2015 om 23:51
Wat naar die opmerking in die bus en uiteraard ook heftig wat je hebt meegemaakt de afgelopen tijd.
Als het voor jou niet goed voelde om die prothese te plaatsen, dan is het goed dat je dat niet gedaan hebt.
Het is logisch dat je opziet tegen weer een behandeling. Ik hoop dat je zowel lichamelijk als psychisch goed zult herstellen.
Als het voor jou niet goed voelde om die prothese te plaatsen, dan is het goed dat je dat niet gedaan hebt.
Het is logisch dat je opziet tegen weer een behandeling. Ik hoop dat je zowel lichamelijk als psychisch goed zult herstellen.
zaterdag 9 mei 2015 om 23:58
Wat heftig wat je allemaal hebt doorgemaakt, ik snap heel goed dat je nu even onrustig bent en het even van je af wil schrijven.
Maar natuurlijk ook een dikke gefeliciteerd dat je nu schoon bent en met deze laatste operatie echt naar het einde van een hele nare periode toewerkt.
Ik heb zelf geen ervaring met jouw ziekte maar wil toch iets bijdragen, namelijk dat het mij als vrouw echt helemaal niet zou storen of een man een complete set ballen heeft of niet. Dus jouw besluit het zo te laten vind ik heel verstandig en dapper.
Ik weet het, schamele bijdrage, maar hoop dat je er toch iets mee kan.
Heel veel sterkte de komende tijd en ik duim voor een heel voorspoedig herstel.
Maar natuurlijk ook een dikke gefeliciteerd dat je nu schoon bent en met deze laatste operatie echt naar het einde van een hele nare periode toewerkt.
Ik heb zelf geen ervaring met jouw ziekte maar wil toch iets bijdragen, namelijk dat het mij als vrouw echt helemaal niet zou storen of een man een complete set ballen heeft of niet. Dus jouw besluit het zo te laten vind ik heel verstandig en dapper.
Ik weet het, schamele bijdrage, maar hoop dat je er toch iets mee kan.
Heel veel sterkte de komende tijd en ik duim voor een heel voorspoedig herstel.
zondag 10 mei 2015 om 00:10
Jij hebt nogal wat meegemaakt zeg! Het lijkt me eigenlijk heel logisch dat je nu even niet weet waar je staat. Je hebt jarenlang moeten overleven, strijden tegen een dodelijke ziekte. En ineens blijkt dat er weer vooruitzichten zijn. Dat is op zijn minst verwarrend. Waarom zoek je geen hulp, bijvoorbeeld bij lotgenoten of een psycholoog?
zondag 10 mei 2015 om 00:51
Mijn broer heeft zijn hele leven 1 bal gehad, zo geboren. Zover ik weet heeft hij er op de voetbal en van vriendinnen nooit geen 1 opmerking over gehad.
En zelf moet ik eerlijk zeggen, heb ik er bij een man ook nooit op gelet.
Verder begrijp ik je wel dat je geen vreemde dingen in je lijf wil. Ik wilde altijd een borstvergroting, na lang twijfelen tot de conclusie gekomen dat ik ze toch echt wel wilde. Toen kwam het besef dat je je dan toch echt moest laten opereren en dat er dan dingen in je lijf werden geplaatst die er niet thuis horen. Ik kon niet aan dat idee wennen en heb er vanaf gezien, het was het me niet waard.
Igg veel sterkte volgende week en ik hoop voor je dat je spoedig hersteld en verder een fijn leven hebt.
En zelf moet ik eerlijk zeggen, heb ik er bij een man ook nooit op gelet.
Verder begrijp ik je wel dat je geen vreemde dingen in je lijf wil. Ik wilde altijd een borstvergroting, na lang twijfelen tot de conclusie gekomen dat ik ze toch echt wel wilde. Toen kwam het besef dat je je dan toch echt moest laten opereren en dat er dan dingen in je lijf werden geplaatst die er niet thuis horen. Ik kon niet aan dat idee wennen en heb er vanaf gezien, het was het me niet waard.
Igg veel sterkte volgende week en ik hoop voor je dat je spoedig hersteld en verder een fijn leven hebt.
zondag 10 mei 2015 om 09:21
Bedankt voor alle knuffels en ondersteunende woorden. Het doet me goed!
Blijkbaar zijn er veel mannen met maar één teelbal, leuk om eens de mening van de vrouw te horen en dat het blijkbaar niet zoveel uitmaakt . Ik weet dat een prothese mij niet 'mannelijker' gaat maken en ik denk dat het ook niet echt verschil maakt in bed, maar toch heb ik heel lang getwijfeld om het te doen. Er zijn zichtbare tekens op mijn lichaam door mijn ziek zijn en er komen maandag nog littekens bij na mijn operatie. Eén van die tekenen is natuurlijk mijn ontbrekende bal en dat zie ik wel. Ik wil weer eens onder de douche kunnen staan en trots zijn op mijn lichaam, mij weer 'compleet' voelen. Maar ik wil mij lichaam nu eerst de tijd geven om te genezen.
Blijkbaar zijn er veel mannen met maar één teelbal, leuk om eens de mening van de vrouw te horen en dat het blijkbaar niet zoveel uitmaakt . Ik weet dat een prothese mij niet 'mannelijker' gaat maken en ik denk dat het ook niet echt verschil maakt in bed, maar toch heb ik heel lang getwijfeld om het te doen. Er zijn zichtbare tekens op mijn lichaam door mijn ziek zijn en er komen maandag nog littekens bij na mijn operatie. Eén van die tekenen is natuurlijk mijn ontbrekende bal en dat zie ik wel. Ik wil weer eens onder de douche kunnen staan en trots zijn op mijn lichaam, mij weer 'compleet' voelen. Maar ik wil mij lichaam nu eerst de tijd geven om te genezen.
zondag 10 mei 2015 om 09:27
Jeetje wat een heftige periode heb jij achter de rug! Allereerst een voor jou, en gefeliciteerd met het nieuws dat je schoon bent. En ik snap heel erg goed dat je geen prothese wilt, en ik denk ook dat vrouwen het niet missen hoor...
Ik denk ook dat praten met lotgenoten je misschien zou helpen..
Heel veel sterkte!
Ik denk ook dat praten met lotgenoten je misschien zou helpen..
Heel veel sterkte!
zondag 10 mei 2015 om 09:37
Ik vind jouw beslissing om jouw lichaam rust te gunnen helemaal niet onnozel maar juist heel verstandig!
En weet je, door die ene teelbal minder is jou mooi het leven gered. Je mag er juist trots op zijn, ipv het te zien als iets wat "mist". Ik hoop dat jij dat op een dag zo kunt gaan zien.
Sterkte met de operatie en ik wens je een heel voorspoedig herstel!
En weet je, door die ene teelbal minder is jou mooi het leven gered. Je mag er juist trots op zijn, ipv het te zien als iets wat "mist". Ik hoop dat jij dat op een dag zo kunt gaan zien.
Sterkte met de operatie en ik wens je een heel voorspoedig herstel!
zondag 10 mei 2015 om 09:38
quote:braam127 schreef op 10 mei 2015 @ 09:21:
Bedankt voor alle knuffels en ondersteunende woorden. Het doet me goed!
Blijkbaar zijn er veel mannen met maar één teelbal, leuk om eens de mening van de vrouw te horen en dat het blijkbaar niet zoveel uitmaakt . Ik weet dat een prothese mij niet 'mannelijker' gaat maken en ik denk dat het ook niet echt verschil maakt in bed, maar toch heb ik heel lang getwijfeld om het te doen. Er zijn zichtbare tekens op mijn lichaam door mijn ziek zijn en er komen maandag nog littekens bij na mijn operatie. Eén van die tekenen is natuurlijk mijn ontbrekende bal en dat zie ik wel. Ik wil weer eens onder de douche kunnen staan en trots zijn op mijn lichaam, mij weer 'compleet' voelen. Maar ik wil mij lichaam nu eerst de tijd geven om te genezen.
Je kunt juist nu heel trots zijn op je lichaam! Kijk eens naar wat je hebt overwonnen. Ik ken je niet eens en ben al trots op je, zo hard gestreden tegen een verschrikkelijke ziekte en je hebt het overleefd! Je bent schoon verklaard.
Heel veel sterkte met je operatie en met het verwerken van wat er allemaal is gebeurd.
Bedankt voor alle knuffels en ondersteunende woorden. Het doet me goed!
Blijkbaar zijn er veel mannen met maar één teelbal, leuk om eens de mening van de vrouw te horen en dat het blijkbaar niet zoveel uitmaakt . Ik weet dat een prothese mij niet 'mannelijker' gaat maken en ik denk dat het ook niet echt verschil maakt in bed, maar toch heb ik heel lang getwijfeld om het te doen. Er zijn zichtbare tekens op mijn lichaam door mijn ziek zijn en er komen maandag nog littekens bij na mijn operatie. Eén van die tekenen is natuurlijk mijn ontbrekende bal en dat zie ik wel. Ik wil weer eens onder de douche kunnen staan en trots zijn op mijn lichaam, mij weer 'compleet' voelen. Maar ik wil mij lichaam nu eerst de tijd geven om te genezen.
Je kunt juist nu heel trots zijn op je lichaam! Kijk eens naar wat je hebt overwonnen. Ik ken je niet eens en ben al trots op je, zo hard gestreden tegen een verschrikkelijke ziekte en je hebt het overleefd! Je bent schoon verklaard.
Heel veel sterkte met je operatie en met het verwerken van wat er allemaal is gebeurd.
If you can dream it, you can do it.
zondag 10 mei 2015 om 19:32
quote:mel.nl schreef op 10 mei 2015 @ 09:38:
[...]
Je kunt juist nu heel trots zijn op je lichaam! Kijk eens naar wat je hebt overwonnen. Ik ken je niet eens en ben al trots op je, zo hard gestreden tegen een verschrikkelijke ziekte en je hebt het overleefd! Je bent schoon verklaard.
Heel veel sterkte met je operatie en met het verwerken van wat er allemaal is gebeurd.
Als ik eerlijk ben, voel ik mij niet trots op mijn lichaam, ik voel mij 'verraden' door mijn lichaam. Ik wil helemaal niet negatief doen, want ik mag zo dankbaar zijn dat ik het heb overleefd (en niet omdat ik meer heb gestreden dan sommige lotgenoten, maar gewoon omdat ik geluk had), maar ik heb hierdoor mijn vertrouwen in mijn lichaam verloren.
Ik was jong, gezond en sportief en plotseling was ik dit niet meer, werd er een woord op mij geplakt, een woord die geassocieerd wordt met dood en afzien. Mensen zeiden dat teelbalkanker de meest geneesbare kanker is, daar hoef je niet aan te sterven. Maar dan krijg je zeldzame complicaties en blijft het goede nieuws waar je op hoopt uit.
Ook hierdoor zie ik op tegen morgen. Het zou normaal een 'simpele' operatie moeten zijn, met weinig kans op complicaties. Ik vind het soms moeilijk om hierop te geloven.
Ik wilde vanavond nog eens goed eten, want ik moet vanaf 23u nuchter zijn, maar ik voel me redelijk misselijk. Morgen deze tijd is het normaal gezien 'voorbij'...
[...]
Je kunt juist nu heel trots zijn op je lichaam! Kijk eens naar wat je hebt overwonnen. Ik ken je niet eens en ben al trots op je, zo hard gestreden tegen een verschrikkelijke ziekte en je hebt het overleefd! Je bent schoon verklaard.
Heel veel sterkte met je operatie en met het verwerken van wat er allemaal is gebeurd.
Als ik eerlijk ben, voel ik mij niet trots op mijn lichaam, ik voel mij 'verraden' door mijn lichaam. Ik wil helemaal niet negatief doen, want ik mag zo dankbaar zijn dat ik het heb overleefd (en niet omdat ik meer heb gestreden dan sommige lotgenoten, maar gewoon omdat ik geluk had), maar ik heb hierdoor mijn vertrouwen in mijn lichaam verloren.
Ik was jong, gezond en sportief en plotseling was ik dit niet meer, werd er een woord op mij geplakt, een woord die geassocieerd wordt met dood en afzien. Mensen zeiden dat teelbalkanker de meest geneesbare kanker is, daar hoef je niet aan te sterven. Maar dan krijg je zeldzame complicaties en blijft het goede nieuws waar je op hoopt uit.
Ook hierdoor zie ik op tegen morgen. Het zou normaal een 'simpele' operatie moeten zijn, met weinig kans op complicaties. Ik vind het soms moeilijk om hierop te geloven.
Ik wilde vanavond nog eens goed eten, want ik moet vanaf 23u nuchter zijn, maar ik voel me redelijk misselijk. Morgen deze tijd is het normaal gezien 'voorbij'...