Relaties
alle pijlers
Alcoholistische schoonvader
maandag 25 augustus 2008 om 09:50
De vader van mijn vriend heeft een alcoholverslaving. Dit speelt eigenlijk al jaren, maar het laatste halfjaar is het zo erg geworden dat mijn schoonvader het niet meer kan verbergen en pas echt duidelijk wordt hoe erg de situatie is.
Mijn vriend en ik zijn nog maar 1,5 jaar bij elkaar, niet zo lang dus. Sinds ongeveer 8 maanden heeft mijn schoonvader verplicht een alcoholslot in zijn auto ingebouwd gekregen. Hiervoor heeft zijn werkgever gezorgd.
Sinds een halfjaar is het allemaal erg uit de hand gelopen.
Ik heb toen gesprekken met mijn vriend gehad over zijn vader en de alcoholproblemen. Mijn vriend en ik staan volledig anders tegenover de problematiek van en met zijn vader.
Dit komt ook omdat ik eerder een vriendschap gehad heb met een alcoholist. Deze vriendschap heeft een aantal jaren geduurd en daarin heb ik heel wat meegemaakt. Ik heb gezien hoe de drank iemand veranderd. Als ik iets van deze hele vriendschap heb geleerd, is het wel dat alcoholisten zichzelf moeten willen helpen.
In mijn optiek is dan ook de beste manier om een alcoholist te helpen door je grenzen heel duidelijk aan te geven. Om het drankgebruik niet te pikken en zeker niet te stimuleren.
In het geval met mijn schoonvader is het zo dat ik mijn eigen grenzen ben gaan bepalen. Ik wil niet zien dat mijn schoonvader onder invloed is. Dus als hij dat wel is, wanneer dan ook, ga ik weg. Ik wil er gewoon niet bij zijn als hij alcohol ge(of eigenlijk: mis!)bruikt.
Mijn vriend vindt dat ik door mijn aanpak zijn vader in de steek laat. Dat ik de makkelijkste weg kies. Het doet me veel pijn om hem dat te horen zeggen, zeker ook omdat ik me vorig jaar zo voor zijn vader heb ingezet, maar ik begrijp het wel.
Ik probeer dan ook mijn vriend en zijn opvattingen zoveel mogelijk in zijn waarde te laten. Hij heeft zijn eigen tijd nodig om dingen te ontdekken. Ik snap heel goed dat ik niet kan verwachten dat mijn vriend in een paar maanden dingen ziet waar ik een paar jaar over heb gedaan.
Mijn vriend vertelt niet meer zoveel over zijn vader. Dat vind ik moeilijk; ik wil er graag zijn voor mijn vriend, wil hem steunen.
Hoewel ik probeer mijn eigen mening niet op mijn vriend te projecteren, heb ik er vaak moeite mee mijn woede te bedwingen. Ik zie gewoon dingen die me pisnijdig maken. Zoals bijvoorbeeld de emotionele chantage waaraan mijn schoonvader zich schuldig maakt. Ik zie hoe de zus van mijn vriend daar vooral mee worstelt, hoeveel problemen zij ervan heeft en hoe makkelijk mijn schoonvader daar gebruik van maakt. Dit doet hij ook bij mijn vriend, die weleenswaar moeilijker van stuk te brengen is dan zijn zus, maar daarom zeker niet onschendbaar is.
Ik weet wel dat het een kenmerk van alcoholisten is om de schuld op anderen af te schuiven en excuses voor alles te verzinnen. Maar ik kan er zo slecht tegen dat hij mijn vriend zoveel verdriet aandoet en nog te laf is om verantwoordelijkheid voor zijn eigen gedrag te nemen!
Mijn schoonvader weet hoe ik over de situatie denk, omdat mijn vriend hem het een en ander verteld heeft. Mijn schoonvader probeert af en toe via smsjes mij ook te beïnvloeden. Hij stuurt dan dingen als 'Ik hoop dat je je mening over mij snel bijstelt'. Dat maakt me erg boos; ík ben niet degene die moet veranderen, maar hij!
Mijn vraag is of er mensen zijn die ook ervaringen hebben met alcoholisten en hoe jullie daar mee om zijn gegaan. Of jullie nog tips hebben, of gewoon ervaringen uit willen wisselen...
Mijn vriend en ik zijn nog maar 1,5 jaar bij elkaar, niet zo lang dus. Sinds ongeveer 8 maanden heeft mijn schoonvader verplicht een alcoholslot in zijn auto ingebouwd gekregen. Hiervoor heeft zijn werkgever gezorgd.
Sinds een halfjaar is het allemaal erg uit de hand gelopen.
Ik heb toen gesprekken met mijn vriend gehad over zijn vader en de alcoholproblemen. Mijn vriend en ik staan volledig anders tegenover de problematiek van en met zijn vader.
Dit komt ook omdat ik eerder een vriendschap gehad heb met een alcoholist. Deze vriendschap heeft een aantal jaren geduurd en daarin heb ik heel wat meegemaakt. Ik heb gezien hoe de drank iemand veranderd. Als ik iets van deze hele vriendschap heb geleerd, is het wel dat alcoholisten zichzelf moeten willen helpen.
In mijn optiek is dan ook de beste manier om een alcoholist te helpen door je grenzen heel duidelijk aan te geven. Om het drankgebruik niet te pikken en zeker niet te stimuleren.
In het geval met mijn schoonvader is het zo dat ik mijn eigen grenzen ben gaan bepalen. Ik wil niet zien dat mijn schoonvader onder invloed is. Dus als hij dat wel is, wanneer dan ook, ga ik weg. Ik wil er gewoon niet bij zijn als hij alcohol ge(of eigenlijk: mis!)bruikt.
Mijn vriend vindt dat ik door mijn aanpak zijn vader in de steek laat. Dat ik de makkelijkste weg kies. Het doet me veel pijn om hem dat te horen zeggen, zeker ook omdat ik me vorig jaar zo voor zijn vader heb ingezet, maar ik begrijp het wel.
Ik probeer dan ook mijn vriend en zijn opvattingen zoveel mogelijk in zijn waarde te laten. Hij heeft zijn eigen tijd nodig om dingen te ontdekken. Ik snap heel goed dat ik niet kan verwachten dat mijn vriend in een paar maanden dingen ziet waar ik een paar jaar over heb gedaan.
Mijn vriend vertelt niet meer zoveel over zijn vader. Dat vind ik moeilijk; ik wil er graag zijn voor mijn vriend, wil hem steunen.
Hoewel ik probeer mijn eigen mening niet op mijn vriend te projecteren, heb ik er vaak moeite mee mijn woede te bedwingen. Ik zie gewoon dingen die me pisnijdig maken. Zoals bijvoorbeeld de emotionele chantage waaraan mijn schoonvader zich schuldig maakt. Ik zie hoe de zus van mijn vriend daar vooral mee worstelt, hoeveel problemen zij ervan heeft en hoe makkelijk mijn schoonvader daar gebruik van maakt. Dit doet hij ook bij mijn vriend, die weleenswaar moeilijker van stuk te brengen is dan zijn zus, maar daarom zeker niet onschendbaar is.
Ik weet wel dat het een kenmerk van alcoholisten is om de schuld op anderen af te schuiven en excuses voor alles te verzinnen. Maar ik kan er zo slecht tegen dat hij mijn vriend zoveel verdriet aandoet en nog te laf is om verantwoordelijkheid voor zijn eigen gedrag te nemen!
Mijn schoonvader weet hoe ik over de situatie denk, omdat mijn vriend hem het een en ander verteld heeft. Mijn schoonvader probeert af en toe via smsjes mij ook te beïnvloeden. Hij stuurt dan dingen als 'Ik hoop dat je je mening over mij snel bijstelt'. Dat maakt me erg boos; ík ben niet degene die moet veranderen, maar hij!
Mijn vraag is of er mensen zijn die ook ervaringen hebben met alcoholisten en hoe jullie daar mee om zijn gegaan. Of jullie nog tips hebben, of gewoon ervaringen uit willen wisselen...
maandag 25 augustus 2008 om 10:56
maandag 25 augustus 2008 om 11:18
Ik heb volgehouden en de hele tekst uitgelezen..
Kun je het probleem niet wat meer bij de mensen laten waar het eigenlijk hoort, zou dat lukken denk je?
Net zomin als je je schoonvader m.o.m. 'gedwongen' kunt helpen, zo geld dat natuurlijk ook voor je vriend. Probeer je wat meer op de vlakte te houden, laat je vriend hierin ook zijn eigen weg een beetje vinden.
Kun je het probleem niet wat meer bij de mensen laten waar het eigenlijk hoort, zou dat lukken denk je?
Net zomin als je je schoonvader m.o.m. 'gedwongen' kunt helpen, zo geld dat natuurlijk ook voor je vriend. Probeer je wat meer op de vlakte te houden, laat je vriend hierin ook zijn eigen weg een beetje vinden.
Computer says nooooo
maandag 25 augustus 2008 om 11:36
quote:summer73 schreef op 25 augustus 2008 @ 11:18:
Ik heb volgehouden en de hele tekst uitgelezen..
Hehe, tnx
quote:summer73 schreef op 25 augustus 2008 @ 11:18:
Kun je het probleem niet wat meer bij de mensen laten waar het eigenlijk hoort, zou dat lukken denk je?
Net zomin als je je schoonvader m.o.m. 'gedwongen' kunt helpen, zo geld dat natuurlijk ook voor je vriend. Probeer je wat meer op de vlakte te houden, laat je vriend hierin ook zijn eigen weg een beetje vinden.
Dat is inderdaad ook wat ik probeer.
Ik heb wel duidelijk gemaakt aan mijn vriend hoe ik zal gaan reageren als we (of ik) zijn vader nog eens onder invloed zien. ik ben dat gesprek sowieso aangegaan omdat ik het belangrijk vind om erover te praten, maar ik vind het ook belangrijk dat mijn vriend weet dat ik bepaalde grenzen heb die ik niet nog eens iemand wil laten overschrijden.
Ik ben er wel heel erg mee bezig hoe het voor mijn vriend is en wil hem zoveel mogelijk steunen. Maar ik wil tegelijkertijd ook niet mijn grenzen opzij schuiven voor mijn vriend, ik vind dat hij ook moet respecteren dat ik anders met de situatie omga dan hij...
Ik begrijp overigens echt wel dat het in eerste instantie niet mijn probleem is, ook al praat ik hier veel in de 'ik-vorm'. Ik houd me ook wel zoveel mogelijk buiten de problemen. Maar hier op het forum kan ik m'n verhaal kwijt
Ik heb volgehouden en de hele tekst uitgelezen..
Hehe, tnx
quote:summer73 schreef op 25 augustus 2008 @ 11:18:
Kun je het probleem niet wat meer bij de mensen laten waar het eigenlijk hoort, zou dat lukken denk je?
Net zomin als je je schoonvader m.o.m. 'gedwongen' kunt helpen, zo geld dat natuurlijk ook voor je vriend. Probeer je wat meer op de vlakte te houden, laat je vriend hierin ook zijn eigen weg een beetje vinden.
Dat is inderdaad ook wat ik probeer.
Ik heb wel duidelijk gemaakt aan mijn vriend hoe ik zal gaan reageren als we (of ik) zijn vader nog eens onder invloed zien. ik ben dat gesprek sowieso aangegaan omdat ik het belangrijk vind om erover te praten, maar ik vind het ook belangrijk dat mijn vriend weet dat ik bepaalde grenzen heb die ik niet nog eens iemand wil laten overschrijden.
Ik ben er wel heel erg mee bezig hoe het voor mijn vriend is en wil hem zoveel mogelijk steunen. Maar ik wil tegelijkertijd ook niet mijn grenzen opzij schuiven voor mijn vriend, ik vind dat hij ook moet respecteren dat ik anders met de situatie omga dan hij...
Ik begrijp overigens echt wel dat het in eerste instantie niet mijn probleem is, ook al praat ik hier veel in de 'ik-vorm'. Ik houd me ook wel zoveel mogelijk buiten de problemen. Maar hier op het forum kan ik m'n verhaal kwijt
maandag 25 augustus 2008 om 11:41
Naar mijn idee doe je precies wat nodig is - en waar summer het ook over heeft - want je laat de problemen bij die mensen waarbij het hoort.
Je bent duidelijk in je grenzen. Iedereen weet waar hij bij jou aan toe is. Je hebt er begrip voor dat je vriend een andere opvatting heeft over hoe hij het best kan reageren op zijn vader en die opvatting respecteer je. Je gaat niet de strijd aan met je vaders vriend, bemoeit je niet met de keuzes die hij maakt en hij weet waar hij wel en niet kan gaan in de omgang met jou.
Veel meer kun je naar mijn idee niet doen.
Je bent duidelijk in je grenzen. Iedereen weet waar hij bij jou aan toe is. Je hebt er begrip voor dat je vriend een andere opvatting heeft over hoe hij het best kan reageren op zijn vader en die opvatting respecteer je. Je gaat niet de strijd aan met je vaders vriend, bemoeit je niet met de keuzes die hij maakt en hij weet waar hij wel en niet kan gaan in de omgang met jou.
Veel meer kun je naar mijn idee niet doen.
maandag 25 augustus 2008 om 12:24
Ik begrijp je ook wel , Pieces, het is ook erg ingewikkeld. Het is een rotprobleem al op zich, als het dan tussen je relatie komt te staan, i eigenlijk onacceptabel.
Ik heb niet echt ervaring met alcoholverslaving, maar wel met het manipulatieve gedrag van een ouder, in mijn geval door een andere reden. Verschil met jullie situatie is dat ikzelf me erg stoor aan deze ouder en het contact tot een minimum probeer te beperken, mijn partner steunt me hierin, maar houdt me soms ook een spiegel voor, omdat ik soms juist zelfs wat te streng kan reageren. De keren dat we mijn uder al zien, kan hij zich ook erg aan het gedrag storen, maar hij kan dat gevoel met mij delen. Dat maakt het denk ik veel gemakellijker voor ons.
Toch heeft het mij vele jaren gekost voor ik tot inzicht kwam wat er nu precies aan de hand was. Ik was hierin al heel ver toen ik mijn huidige partner ontmoette en ik weet ook niet of hij tot me had kunnen door dringen in dezen. Een ouder-kind relatie is een van de meest ingewikkelde dingen die er zijn. Dat moet je in eerste instantie inderdaad zelf doen, met hopelijk wat reflectie van je partner.
Moeilijk voor jou, ik wil je dan ook veel succes wensen en ik hoop dat je vriend tot wat meer inzicht komt.
Ik heb niet echt ervaring met alcoholverslaving, maar wel met het manipulatieve gedrag van een ouder, in mijn geval door een andere reden. Verschil met jullie situatie is dat ikzelf me erg stoor aan deze ouder en het contact tot een minimum probeer te beperken, mijn partner steunt me hierin, maar houdt me soms ook een spiegel voor, omdat ik soms juist zelfs wat te streng kan reageren. De keren dat we mijn uder al zien, kan hij zich ook erg aan het gedrag storen, maar hij kan dat gevoel met mij delen. Dat maakt het denk ik veel gemakellijker voor ons.
Toch heeft het mij vele jaren gekost voor ik tot inzicht kwam wat er nu precies aan de hand was. Ik was hierin al heel ver toen ik mijn huidige partner ontmoette en ik weet ook niet of hij tot me had kunnen door dringen in dezen. Een ouder-kind relatie is een van de meest ingewikkelde dingen die er zijn. Dat moet je in eerste instantie inderdaad zelf doen, met hopelijk wat reflectie van je partner.
Moeilijk voor jou, ik wil je dan ook veel succes wensen en ik hoop dat je vriend tot wat meer inzicht komt.
Computer says nooooo
maandag 25 augustus 2008 om 12:35
Hoi to, Heb je verhaal gelezen en ik heb hier toevallig een beetje ervaring mee 
dus wil je laten weten wat ik hiervan vind..
Mijn vader was alcoholist (een zware, hij is er aan overleden) en mijn man steunde hem in het begin veel. Maar hij kreeg, net als jij, er een hekel aan hoe mijn vader de boel manipuleerde, met mij speelde en mijn vertouwen misbruikte. Hij heeft best zijn best gedaan mij ervan te overtuigen afstand te nemen, hij zei (zoals zovelen) dat hij 'eerst de bodem moest raken voordat het beter zou gaan'. Om een heel lang verhaal kort te maken; ik heb voor mijn gevoel teveel geluisterd naar man, ik had (vooral achteraf, nu hij dood is) liever naar mijn eigen gevoel willen luisteren. Nu heb ik dingen gedaan waar ik eigenlijk niet 100% achterstond (zoals hem op straat laten slapen enzo) en daar ben ik nu niet blij mee. PS. jeij denkt; op straat slapen? Nou nou, zo erg is ht nog iet. Wil ik er graag even bij zeggen dat ik ben opgegroeid in een villa. Thanx drank!
Dusss.. ik zou - als ik jou was- je vriend laten bepalen hoe hij wil reageren, wat hij wilt doen of laten, en hem daar gewoon in steunen. succes
PS. wat is een alcoholslot?
dus wil je laten weten wat ik hiervan vind..Mijn vader was alcoholist (een zware, hij is er aan overleden) en mijn man steunde hem in het begin veel. Maar hij kreeg, net als jij, er een hekel aan hoe mijn vader de boel manipuleerde, met mij speelde en mijn vertouwen misbruikte. Hij heeft best zijn best gedaan mij ervan te overtuigen afstand te nemen, hij zei (zoals zovelen) dat hij 'eerst de bodem moest raken voordat het beter zou gaan'. Om een heel lang verhaal kort te maken; ik heb voor mijn gevoel teveel geluisterd naar man, ik had (vooral achteraf, nu hij dood is) liever naar mijn eigen gevoel willen luisteren. Nu heb ik dingen gedaan waar ik eigenlijk niet 100% achterstond (zoals hem op straat laten slapen enzo) en daar ben ik nu niet blij mee. PS. jeij denkt; op straat slapen? Nou nou, zo erg is ht nog iet. Wil ik er graag even bij zeggen dat ik ben opgegroeid in een villa. Thanx drank!
Dusss.. ik zou - als ik jou was- je vriend laten bepalen hoe hij wil reageren, wat hij wilt doen of laten, en hem daar gewoon in steunen. succes
PS. wat is een alcoholslot?
maandag 25 augustus 2008 om 13:34
quote:summer73 schreef op 25 augustus 2008 @ 12:24:
Toch heeft het mij vele jaren gekost voor ik tot inzicht kwam wat er nu precies aan de hand was. Ik was hierin al heel ver toen ik mijn huidige partner ontmoette en ik weet ook niet of hij tot me had kunnen door dringen in dezen. Een ouder-kind relatie is een van de meest ingewikkelde dingen die er zijn. Dat moet je in eerste instantie inderdaad zelf doen, met hopelijk wat reflectie van je partner.
Precies, het is heel moeilijk. Want hoe dan ook, het blijft je vader (of moeder). En ik snap ook wel heel goed dat je koste wat het kost je ouder wil blijven steunen en helpen, zeker de eerste jaren. Voor mij is het ook makkelijker om er afstand van te nemen.
Ik hoef trouwens ook niet de woorden 'emotionele chantage' te noemen in de buurt van mijn vriend. Ik zie dat wel zo, maar hij absoluut nog niet.
Ik weet alleen al wel wat voor ellende hem (ons) te wachten staat, en dat is wel eens moeilijk. Ik zou hem het liefst door elkaar willen schudden en hem laten begrijpen wat er allemaal gaat gebeuren. Maar goed. Dat werkt niet. Iedereen moet z'n eigen fouten maken en zo zal mijn vriend het zelf ook moeten ondervinden voordat hij het misschien gaat begrijpen.
quote:summer73 schreef op 25 augustus 2008 @ 12:24:
Moeilijk voor jou, ik wil je dan ook veel succes wensen en ik hoop dat je vriend tot wat meer inzicht komt.
Dankjewel
quote:juliee schreef op 25 augustus 2008 @ 12:35:
Hoi to, Heb je verhaal gelezen en ik heb hier toevallig een beetje ervaring mee dus wil je laten weten wat ik hiervan vind..
Om een heel lang verhaal kort te maken; ik heb voor mijn gevoel teveel geluisterd naar man, ik had (vooral achteraf, nu hij dood is) liever naar mijn eigen gevoel willen luisteren. Nu heb ik dingen gedaan waar ik eigenlijk niet 100% achterstond (zoals hem op straat laten slapen enzo) en daar ben ik nu niet blij mee. PS. jeij denkt; op straat slapen? Nou nou, zo erg is ht nog iet. Wil ik er graag even bij zeggen dat ik ben opgegroeid in een villa. Thanx drank!
Dusss.. ik zou - als ik jou was- je vriend laten bepalen hoe hij wil reageren, wat hij wilt doen of laten, en hem daar gewoon in steunen. succes
PS. wat is een alcoholslot?
Hey juliee, goed dat je gepost hebt. Het is voor mij ook belangrijk om verhalen 'van de andere kant' te horen.
Hoewel mijn vriend een echte eigenwijs is, en mij ook nooit echt zal laten bepalen welke keuzes hij neemt, ben ik inderdaad ook wel eens bang dat ik tussen hem en zijn vader kom te staan. Ik heb er bijvoorbeeld niet echt behoefte meer aan om op bezoek te gaan. Maar dit gevoel schuif ik toch opzij voor mijn vriend. Ik wil niet dat hij op zondag de keuze vriendin of pa moet maken.
Wel wil ik tegen jou zeggen dat je je vader hoe dan ook niet had kunnen redden. Uit mijn eerdere vriendschap met een alcoholverslaafde kan ik wel zeggen dat je iemand nog zoveel kunt steunen, uiteindelijk moet het uit iemand zelf komen. Jij bent niet verantwoordelijk voor de daden van je vader en dus ook niet voor het feit dat hij op straat heeft geslapen! Ik snap dat het moeilijk is, maar je hoeft je niet schuldig te voelen!
Jij zegt dat je je hebt laten beïnvloeden door de mening van je man. Kwam dat omdat hij zijn mening steeds gaf en ook doordrukte wanneer jij iets anders wilde besluiten of kwam het omdat je wist hoe hij erover dacht en je je man niet teleur wilde stellen?
Een alcoholslot is een blaastest die in de auto zit ingebouwd. Je moet dan altijd eerst blazen voordat je je auto kunt starten. Zo'n alcoholslot is heel precies afgesteld, in het geval mijn schoonvader kan hij precies een half glas alcohol drinken. Eén slok meer en de auto weigert te starten.
Toch heeft het mij vele jaren gekost voor ik tot inzicht kwam wat er nu precies aan de hand was. Ik was hierin al heel ver toen ik mijn huidige partner ontmoette en ik weet ook niet of hij tot me had kunnen door dringen in dezen. Een ouder-kind relatie is een van de meest ingewikkelde dingen die er zijn. Dat moet je in eerste instantie inderdaad zelf doen, met hopelijk wat reflectie van je partner.
Precies, het is heel moeilijk. Want hoe dan ook, het blijft je vader (of moeder). En ik snap ook wel heel goed dat je koste wat het kost je ouder wil blijven steunen en helpen, zeker de eerste jaren. Voor mij is het ook makkelijker om er afstand van te nemen.
Ik hoef trouwens ook niet de woorden 'emotionele chantage' te noemen in de buurt van mijn vriend. Ik zie dat wel zo, maar hij absoluut nog niet.
Ik weet alleen al wel wat voor ellende hem (ons) te wachten staat, en dat is wel eens moeilijk. Ik zou hem het liefst door elkaar willen schudden en hem laten begrijpen wat er allemaal gaat gebeuren. Maar goed. Dat werkt niet. Iedereen moet z'n eigen fouten maken en zo zal mijn vriend het zelf ook moeten ondervinden voordat hij het misschien gaat begrijpen.
quote:summer73 schreef op 25 augustus 2008 @ 12:24:
Moeilijk voor jou, ik wil je dan ook veel succes wensen en ik hoop dat je vriend tot wat meer inzicht komt.
Dankjewel
quote:juliee schreef op 25 augustus 2008 @ 12:35:
Hoi to, Heb je verhaal gelezen en ik heb hier toevallig een beetje ervaring mee
dus wil je laten weten wat ik hiervan vind..Om een heel lang verhaal kort te maken; ik heb voor mijn gevoel teveel geluisterd naar man, ik had (vooral achteraf, nu hij dood is) liever naar mijn eigen gevoel willen luisteren. Nu heb ik dingen gedaan waar ik eigenlijk niet 100% achterstond (zoals hem op straat laten slapen enzo) en daar ben ik nu niet blij mee. PS. jeij denkt; op straat slapen? Nou nou, zo erg is ht nog iet. Wil ik er graag even bij zeggen dat ik ben opgegroeid in een villa. Thanx drank!
Dusss.. ik zou - als ik jou was- je vriend laten bepalen hoe hij wil reageren, wat hij wilt doen of laten, en hem daar gewoon in steunen. succes
PS. wat is een alcoholslot?
Hey juliee, goed dat je gepost hebt. Het is voor mij ook belangrijk om verhalen 'van de andere kant' te horen.
Hoewel mijn vriend een echte eigenwijs is, en mij ook nooit echt zal laten bepalen welke keuzes hij neemt, ben ik inderdaad ook wel eens bang dat ik tussen hem en zijn vader kom te staan. Ik heb er bijvoorbeeld niet echt behoefte meer aan om op bezoek te gaan. Maar dit gevoel schuif ik toch opzij voor mijn vriend. Ik wil niet dat hij op zondag de keuze vriendin of pa moet maken.
Wel wil ik tegen jou zeggen dat je je vader hoe dan ook niet had kunnen redden. Uit mijn eerdere vriendschap met een alcoholverslaafde kan ik wel zeggen dat je iemand nog zoveel kunt steunen, uiteindelijk moet het uit iemand zelf komen. Jij bent niet verantwoordelijk voor de daden van je vader en dus ook niet voor het feit dat hij op straat heeft geslapen! Ik snap dat het moeilijk is, maar je hoeft je niet schuldig te voelen!
Jij zegt dat je je hebt laten beïnvloeden door de mening van je man. Kwam dat omdat hij zijn mening steeds gaf en ook doordrukte wanneer jij iets anders wilde besluiten of kwam het omdat je wist hoe hij erover dacht en je je man niet teleur wilde stellen?
Een alcoholslot is een blaastest die in de auto zit ingebouwd. Je moet dan altijd eerst blazen voordat je je auto kunt starten. Zo'n alcoholslot is heel precies afgesteld, in het geval mijn schoonvader kan hij precies een half glas alcohol drinken. Eén slok meer en de auto weigert te starten.
maandag 25 augustus 2008 om 19:14
Ik wilde beiden niet teleurstellen.. en ik deed in eerste instatie ook altijd wat mij het beste leek. Maar, dom genoeg heeft mijn man een keer best veel geld aan mijn vader geleend omdat hij uit huis gezet zou worden. En dat geld heeft hij natuurlijk nooit teruggezien, ondanks vele beloftes. Ik ben ook voor 1000den euro's gelicht door mijn vader. Maar toen het mezelf betrof vond ik dat niet zo erg. Nu wel. Nu had ik echt gevoel dat ik partij moest kiezen. Vriend verwachtte dat niet, maar wilde hem eigenlijk ook niet meer zien. En ik voelde me schuldig, dus heb toen mijn paps niet meer zoveel geholpen.En soms ook letterlijk in de kou laten staan.
Dus eigenlijk, is mijn man er gewoon teveel bij betrokken geraakt. Misschien helpt het dus voor jou als jij afstand houdt en gewoon je vriend blijft steunen. Ook niet altijd zijn vader 'afkraken' of in het negatieve trekken (volgens mij doe je dat ook niet toch?) want dat is wel heel vervelend. Je vriend zal zich dan misschien bedenken voordat hij zin hart bij jou lucht..
Sterkte!
Dus eigenlijk, is mijn man er gewoon teveel bij betrokken geraakt. Misschien helpt het dus voor jou als jij afstand houdt en gewoon je vriend blijft steunen. Ook niet altijd zijn vader 'afkraken' of in het negatieve trekken (volgens mij doe je dat ook niet toch?) want dat is wel heel vervelend. Je vriend zal zich dan misschien bedenken voordat hij zin hart bij jou lucht..
Sterkte!
maandag 25 augustus 2008 om 20:14
Pieces, wat maak jij je hard voor iemand die je nog maar zo kort kent.........
Is dat wel terecht?
Het is zeer zeker jouw probleem niet.
Jij zou willen dat je schoonvader niet meer zou drinken,maar dat wil hij zelf niet.
Waarom laat je dit probleem niet waar het hoort, bij de schoonvader dus. Nu laat je zijn probleem een probleem in jullie relatie worden.
Het verleden zou je toch geleerd moeten hebben om dat juist niet te doen.
Aan de andere kant wil je je vriend graag steunen, maar dit moet wel op jouw manier gebeuren, want.......jij hebt er ervaring mee. Helaas je vriend niet, tenminste nog niet genoeg. Kun je je er iets bij voorstellen, dat je je vriend moet steunen in het traject wat hij (zeer zeker zelf) nog moet afleggen?
Het is zijn vader, hij heeft er een band mee waar jij niet aan kunt. Hij moet nog een aantal dingen meemaken eer hij betere beslissingen kan nemen. Dat kan jij niet voor hem doen.
Is dat wel terecht?
Het is zeer zeker jouw probleem niet.
Jij zou willen dat je schoonvader niet meer zou drinken,maar dat wil hij zelf niet.
Waarom laat je dit probleem niet waar het hoort, bij de schoonvader dus. Nu laat je zijn probleem een probleem in jullie relatie worden.
Het verleden zou je toch geleerd moeten hebben om dat juist niet te doen.
Aan de andere kant wil je je vriend graag steunen, maar dit moet wel op jouw manier gebeuren, want.......jij hebt er ervaring mee. Helaas je vriend niet, tenminste nog niet genoeg. Kun je je er iets bij voorstellen, dat je je vriend moet steunen in het traject wat hij (zeer zeker zelf) nog moet afleggen?
Het is zijn vader, hij heeft er een band mee waar jij niet aan kunt. Hij moet nog een aantal dingen meemaken eer hij betere beslissingen kan nemen. Dat kan jij niet voor hem doen.
dinsdag 26 augustus 2008 om 02:43
Moeilijk hoor, ik denk dat gelijk hebt en alle hulp die geboden wordt hem geen steek verder helpt. Alleen is jouw vriend er op een veel directere manier bij betrokken en bovendien houdt hij van zijn vader. Jij staat er verder van af en ziet de situatie objectiever en kunt makkelijker afstand nemen dan je vriend. Logisch.
Maar daar schiet je ook niks mee op Wat ik me afvraag: ik ben jarenlang groepsleidster geweest bij de AGOG, een zelfhulpgroep voor gokverslaafden. Mijn toenmalige vriend was een gokker. De groep die ik leidde, was voor de omgeving van de gokker, ouders, partners, kinderen, vrienden. Hier kon men met lotgenoten praten, ideeen uitwisselen, elkaar steunen en ga zo maar door.
Of er ook zoiets is bij alcoholverslaving, weet ik niet maar je zou eens kunnen kijken of dit bestaat en misschien iets waar je vriend wat mee zou kunnen. 't Is het proberen waard.
Succes!
Maar daar schiet je ook niks mee op Wat ik me afvraag: ik ben jarenlang groepsleidster geweest bij de AGOG, een zelfhulpgroep voor gokverslaafden. Mijn toenmalige vriend was een gokker. De groep die ik leidde, was voor de omgeving van de gokker, ouders, partners, kinderen, vrienden. Hier kon men met lotgenoten praten, ideeen uitwisselen, elkaar steunen en ga zo maar door.
Of er ook zoiets is bij alcoholverslaving, weet ik niet maar je zou eens kunnen kijken of dit bestaat en misschien iets waar je vriend wat mee zou kunnen. 't Is het proberen waard.
Succes!
woensdag 27 augustus 2008 om 14:13
quote:pom508 schreef op 25 augustus 2008 @ 20:14:
Aan de andere kant wil je je vriend graag steunen, maar dit moet wel op jouw manier gebeuren, want.......jij hebt er ervaring mee. Helaas je vriend niet, tenminste nog niet genoeg. Kun je je er iets bij voorstellen, dat je je vriend moet steunen in het traject wat hij (zeer zeker zelf) nog moet afleggen?
Het is zijn vader, hij heeft er een band mee waar jij niet aan kunt. Hij moet nog een aantal dingen meemaken eer hij betere beslissingen kan nemen. Dat kan jij niet voor hem doen.
Misschien heb ik het niet duidelijk genoeg uitgelegd, maar hier dan nog eens. Ik begrijp heel goed dat het voor mijn vriend veel moeilijker is, zijn wil om zijn vader koste wat het kost te helpen op begrijp ik ook.
Ik wil júíst mijn vriend steunen, er voor hem zijn en ervoor zorgen dat ik (en mijn mening) ook nog een probleem voor hem word.
Ik neem ook helemaal geen beslissingen voor hem. Ja, ik zou hem het liefst door elkaar schudden en laten begrijpen wat ik nu begrijp. Maar daar heb ik zelf ook jaren over gedaan, dus verwacht ik ook niet dat hij dat nu binnen een paar maanden begrijpt.
Ik snap niet goed waar je vandaan haalt dat ik mijn vriend alleen maar wil helpen als het op mijn manier gaat? Ik probeer hem juist gewoon in zijn waarde te laten en er voor hem te zijn - ook al denk ik anders over de zaken. Volgens mij beweer ik ook nergens iets anders.
Aan de andere kant wil je je vriend graag steunen, maar dit moet wel op jouw manier gebeuren, want.......jij hebt er ervaring mee. Helaas je vriend niet, tenminste nog niet genoeg. Kun je je er iets bij voorstellen, dat je je vriend moet steunen in het traject wat hij (zeer zeker zelf) nog moet afleggen?
Het is zijn vader, hij heeft er een band mee waar jij niet aan kunt. Hij moet nog een aantal dingen meemaken eer hij betere beslissingen kan nemen. Dat kan jij niet voor hem doen.
Misschien heb ik het niet duidelijk genoeg uitgelegd, maar hier dan nog eens. Ik begrijp heel goed dat het voor mijn vriend veel moeilijker is, zijn wil om zijn vader koste wat het kost te helpen op begrijp ik ook.
Ik wil júíst mijn vriend steunen, er voor hem zijn en ervoor zorgen dat ik (en mijn mening) ook nog een probleem voor hem word.
Ik neem ook helemaal geen beslissingen voor hem. Ja, ik zou hem het liefst door elkaar schudden en laten begrijpen wat ik nu begrijp. Maar daar heb ik zelf ook jaren over gedaan, dus verwacht ik ook niet dat hij dat nu binnen een paar maanden begrijpt.
Ik snap niet goed waar je vandaan haalt dat ik mijn vriend alleen maar wil helpen als het op mijn manier gaat? Ik probeer hem juist gewoon in zijn waarde te laten en er voor hem te zijn - ook al denk ik anders over de zaken. Volgens mij beweer ik ook nergens iets anders.
woensdag 27 augustus 2008 om 14:15
quote:rastafun schreef op 26 augustus 2008 @ 02:43:
Wat ik me afvraag: ik ben jarenlang groepsleidster geweest bij de AGOG, een zelfhulpgroep voor gokverslaafden. Mijn toenmalige vriend was een gokker. De groep die ik leidde, was voor de omgeving van de gokker, ouders, partners, kinderen, vrienden. Hier kon men met lotgenoten praten, ideeen uitwisselen, elkaar steunen en ga zo maar door.
Of er ook zoiets is bij alcoholverslaving, weet ik niet maar je zou eens kunnen kijken of dit bestaat en misschien iets waar je vriend wat mee zou kunnen. 't Is het proberen waard.
Succes!
Zoiets heb ik bij mij in de buurt inderdaad ook gevonden. Maar ergens spookt in mijn achterhoofd inderdaad rond (wat hier ook wel gezegd is) "je bent maar een buitenstaander..."
Internet is veel toegankelijker en daarom heb ik hier ook een poging gewaagd. Maar misschien besluit ik alsnog langs te gaan bij mij in de buurt.
Bedankt in ieder geval!
Wat ik me afvraag: ik ben jarenlang groepsleidster geweest bij de AGOG, een zelfhulpgroep voor gokverslaafden. Mijn toenmalige vriend was een gokker. De groep die ik leidde, was voor de omgeving van de gokker, ouders, partners, kinderen, vrienden. Hier kon men met lotgenoten praten, ideeen uitwisselen, elkaar steunen en ga zo maar door.
Of er ook zoiets is bij alcoholverslaving, weet ik niet maar je zou eens kunnen kijken of dit bestaat en misschien iets waar je vriend wat mee zou kunnen. 't Is het proberen waard.
Succes!
Zoiets heb ik bij mij in de buurt inderdaad ook gevonden. Maar ergens spookt in mijn achterhoofd inderdaad rond (wat hier ook wel gezegd is) "je bent maar een buitenstaander..."
Internet is veel toegankelijker en daarom heb ik hier ook een poging gewaagd. Maar misschien besluit ik alsnog langs te gaan bij mij in de buurt.
Bedankt in ieder geval!
donderdag 4 september 2008 om 20:35
Alcoholisten geven ellende en zijn een ellende voor de omgeving. Helpen lukt meestal niet, dus ga niet te intensief helpen. Jij kunt dat niet. Wil hij geholpen worden stimuleer hem dan naar een verslavingskliniek of hulp te gaan. Dat is zijn kans. Doet hij dit niet, wil hij dit niet dan houdt het op. Hij moet het inzien en willen en anders gaat het fout. Dat kun je hoogstens zeggen: gewoon dat ie dood gaat als hij zo doorgaat, maar dat hij zelf in de hand heeft of hij zich wel of niet laat helpen. Hij bepaalt zijn eigen leven. Spiegel hem in elk geval voor wat hij dan weer wel heeft en kan wat hij nu mist. Verder kun je niet echt veel doen.
Sterkte
Sterkte
voer eendjes geen oorlog!
