Stiefmama geworden....
dinsdag 26 augustus 2008 om 14:08
Hai allemaal,
Sinds Maart van dit jaar heb ik een relatie met een fantastische vent. Allebei hebben we een langere relatie achter de rug (zo'n 4 jaar). Mekaar leren kennen via een datingsite, en bij onze eerste ontmoeting vertelde hij mij dat zijn ex zwanger van hem is. Ze zijn in nov vorig jaar uit elkaar gegaan, in die zelfde periode kwam zij erachter dat ze zwanger was. Hij stond niet achter de keuze om het kindje te houden, omdat hij van mening is dat een kind op moet groeien met een vader en een moeder in een stabiele relatie. Na een gesprek bij het VBOK, toch samen het besluit genomen die kleine te laten komen, al was de relatie inmiddels helemaal over. Hij neemt de volle verantwoordelijkheid en wil er alles aan doen om de relatie die hij nog heeft met zijn ex goed te houden.
Ínmiddels is een week geleden zijn zoon geboren en dit verliep niet zo soepeltjes. Zij wilde bv niet dat hij 's avonds na de bevalling zijn kind kwam bezoeken omdat ze de confrontatie met hem niet wilde aangaan. Dit heeft hem ontzettend veel pijn gedaan. Gelukkig heeft ie nu zijn zoon wel kunnen zien, op een rustige manier is het bezoek verlopen.
Ik vind het lastig om mijn positie te bepalen in dit geheel. Ik wil me niet teveel met hen bemoeien, maar ik zie ook dat hij veel pijn heeft en wil hem daar graag in steunen. Probeer me zo neutraal mogelijk uit te laten, ook over zijn ex. Ik kan me goed voorstellen dat het voor haar niet makkelijk is. Ik heb haar nog niet ontmoet, maar waarschijnlijk gaat dit nog wel gebeuren in de toekomst.
Zijn er nog anderen die zo'n situatie kennen of hebben jullie tips voor me?
Sinds Maart van dit jaar heb ik een relatie met een fantastische vent. Allebei hebben we een langere relatie achter de rug (zo'n 4 jaar). Mekaar leren kennen via een datingsite, en bij onze eerste ontmoeting vertelde hij mij dat zijn ex zwanger van hem is. Ze zijn in nov vorig jaar uit elkaar gegaan, in die zelfde periode kwam zij erachter dat ze zwanger was. Hij stond niet achter de keuze om het kindje te houden, omdat hij van mening is dat een kind op moet groeien met een vader en een moeder in een stabiele relatie. Na een gesprek bij het VBOK, toch samen het besluit genomen die kleine te laten komen, al was de relatie inmiddels helemaal over. Hij neemt de volle verantwoordelijkheid en wil er alles aan doen om de relatie die hij nog heeft met zijn ex goed te houden.
Ínmiddels is een week geleden zijn zoon geboren en dit verliep niet zo soepeltjes. Zij wilde bv niet dat hij 's avonds na de bevalling zijn kind kwam bezoeken omdat ze de confrontatie met hem niet wilde aangaan. Dit heeft hem ontzettend veel pijn gedaan. Gelukkig heeft ie nu zijn zoon wel kunnen zien, op een rustige manier is het bezoek verlopen.
Ik vind het lastig om mijn positie te bepalen in dit geheel. Ik wil me niet teveel met hen bemoeien, maar ik zie ook dat hij veel pijn heeft en wil hem daar graag in steunen. Probeer me zo neutraal mogelijk uit te laten, ook over zijn ex. Ik kan me goed voorstellen dat het voor haar niet makkelijk is. Ik heb haar nog niet ontmoet, maar waarschijnlijk gaat dit nog wel gebeuren in de toekomst.
Zijn er nog anderen die zo'n situatie kennen of hebben jullie tips voor me?
dinsdag 26 augustus 2008 om 14:25
Paar tips,
Stook nooit en heb oog voor hem en haar. Jij bent in staat om het geheel te overzien en boven de emoties te staan. Steun je vriend, hou hem soms een spiegel voor indien nodig (liefdevol)
Doe dit op de juiste wijze, hij en jij, dan zal het na verloop van tijd best eens goed kunnen komen. Heeft tijd nodig. Ze is al emotioneel van alleen een kindje krijgen en dan kan ik me voorstellen dat ze er nog niet aan toe is om hem te zien. Ze doet het overigens WEL en dat zegt ook wat over haar mee willen werken. Waardeer dat en spreek dit ook uit.
Verder, gefeliciteerd met je stiefzoontje. Ik hoop voor jullie dat deze situatie die nogal pijnlijk is tot iets moois gemaakt kan worden. En... als jij het af en toe niet overziet... das logisch. Praat daarover
Ik vergelijk volwassenen wel eens met kinderen. Niet teveel aandacht schenken aan negativiteit en veel positieve aandacht geven voor dingen die wel goed gaan. Werkt besmettelijk
Stook nooit en heb oog voor hem en haar. Jij bent in staat om het geheel te overzien en boven de emoties te staan. Steun je vriend, hou hem soms een spiegel voor indien nodig (liefdevol)
Doe dit op de juiste wijze, hij en jij, dan zal het na verloop van tijd best eens goed kunnen komen. Heeft tijd nodig. Ze is al emotioneel van alleen een kindje krijgen en dan kan ik me voorstellen dat ze er nog niet aan toe is om hem te zien. Ze doet het overigens WEL en dat zegt ook wat over haar mee willen werken. Waardeer dat en spreek dit ook uit.
Verder, gefeliciteerd met je stiefzoontje. Ik hoop voor jullie dat deze situatie die nogal pijnlijk is tot iets moois gemaakt kan worden. En... als jij het af en toe niet overziet... das logisch. Praat daarover
Ik vergelijk volwassenen wel eens met kinderen. Niet teveel aandacht schenken aan negativiteit en veel positieve aandacht geven voor dingen die wel goed gaan. Werkt besmettelijk
dinsdag 26 augustus 2008 om 14:44
Voor nu: bedenk dat zijn ex op dit moment met een lijf vol gierende hormonen zit en daarom misschien anders reageert dan ze normaal zou doen. Dus moeilijk doen nu, hoeft niet meteen te betekenen dat ze straks ook moeilijk doet.
Heb je voor de bevalling al eens met haar gesproken? Als jullie toen op een redelijk normale manier konden omgaan, dan kan je later misschien (mede) in overleg met haar jouw rol bepalen.
Heb je voor de bevalling al eens met haar gesproken? Als jullie toen op een redelijk normale manier konden omgaan, dan kan je later misschien (mede) in overleg met haar jouw rol bepalen.
dinsdag 26 augustus 2008 om 14:51
Ik heb haar nog nooit ontmoet en ik heb ook niet het idee dat zij echt staat te springen om mij te ontmoeten. Wat ik me ook wel weer kan voorstellen..... Zij had gedacht dat ze oud met hem zou worden, en dat gaat niet gebeuren..Ik heb zitten denken om haar een mail te sturen waarin ik haar wat over mezelf vertel, misschien ben ik dan niet meer zo bedreigend voor haar...
dinsdag 26 augustus 2008 om 14:54
Gaat je vriend het kind erkennen? Is hij straks ook de wettelijke vader? Dat lijkt me wel belangrijk.
Verder kan ik me wel voorstellen dat als je net bevallen bent, je niet echt zin hebt in je ex aan je bed. Naar voor hem, want het is z'n zoon. Maar zo is het nu eenmaal.
Ook bezoekregelingen lijken mij het eerste jaar lastig. Een zuigeling stuur je niet om het weekend naar z'n vader. Dat betekent dat hij (en eventueel jij) daar langs moet. Daar moet de moeder maar zin in hebben.
Verder kan ik me wel voorstellen dat als je net bevallen bent, je niet echt zin hebt in je ex aan je bed. Naar voor hem, want het is z'n zoon. Maar zo is het nu eenmaal.
Ook bezoekregelingen lijken mij het eerste jaar lastig. Een zuigeling stuur je niet om het weekend naar z'n vader. Dat betekent dat hij (en eventueel jij) daar langs moet. Daar moet de moeder maar zin in hebben.
dinsdag 26 augustus 2008 om 14:55
dinsdag 26 augustus 2008 om 14:59
Mijn idee, zoals ik met de moeder van mijn vriend's kids omga... Doe zoals je zelf graag zou willen dat zij zou doen als de situatie andersom zou zijn... Wat een zin he? Maar ik denk dat je op die manier er in elk geval voor jezelf het makkelijkst mee om gaat en voor haar weet je toch niet wat goed is...
Succes hoor.
Succes hoor.
dinsdag 26 augustus 2008 om 15:01
Jee wat heftig Miezemaz! Ik zou denk ik (nog) geen mail sturen naar haar om jezelf voor te stellen. Misschien een kaartje met klein cadeautje om haar te feliciteren met haar kindje? Dan stel je haar meer centraal.
Volgens mij zijn er goede adviezen gegeven, vooral over het feit dat de ex-vriendin wellicht niet leuk gaat reageren op jou en je vriend mede vanwege hormonen en andere emoties die komen kijken bij het krijgen van een kind. Over een paar maanden zal de situatie er heel anders uit zien. Vooral na de dingen die jij over de vriend schreef. Het klinkt alsof hij veel moeite doet om er voor zijn ex en zijn kind te zijn.
@Domnaiefmutsje: misschien is het tijd om je nick te veranderen, ik lees overal zulke goede en afgewogen adviezen/bijdragen van je!
Volgens mij zijn er goede adviezen gegeven, vooral over het feit dat de ex-vriendin wellicht niet leuk gaat reageren op jou en je vriend mede vanwege hormonen en andere emoties die komen kijken bij het krijgen van een kind. Over een paar maanden zal de situatie er heel anders uit zien. Vooral na de dingen die jij over de vriend schreef. Het klinkt alsof hij veel moeite doet om er voor zijn ex en zijn kind te zijn.
@Domnaiefmutsje: misschien is het tijd om je nick te veranderen, ik lees overal zulke goede en afgewogen adviezen/bijdragen van je!
dinsdag 26 augustus 2008 om 15:11
Mijn vriend gaat het kindje zowiezo erkennen, hij wilde dit graag simpel geregeld hebben (samen naar de burgerlijke stand), maar zij meldde hem op de avond van de eerste ontmoeting met z'n zoon dat hij binnenkort een brief van een advocaat kan verwachten.... Ze heeft echt totaal geen reden hem te wantrouwen, hij neemt absoluut alle verantwoordelijkheid. Hij studeert zelf HBO SPH en wil graag gezinscoach worden..... Lekker ironisch in deze situatie....
Ik was trouwens ook nog niet van plan om nu al iets van me te laten horen, al vind ik het idee van even een kaartje sturen een goed idee. Misschien is het wat luchtiger dan een mail....
Ik was trouwens ook nog niet van plan om nu al iets van me te laten horen, al vind ik het idee van even een kaartje sturen een goed idee. Misschien is het wat luchtiger dan een mail....
dinsdag 26 augustus 2008 om 15:16
[quote]absoluteEinstein schreef op 26 augustus 2008 @ 14:54:
Verder kan ik me wel voorstellen dat als je net bevallen bent, je niet echt zin hebt in je ex aan je bed. Naar voor hem, want het is z'n zoon. Maar zo is het nu eenmaal.
quote]
Ze lag in hetz iekenhuis, en het lijkt me dat daar wel een mouw aan te passen was geweest. Ik denk dan aan kleintje en papa even in een ander kamertje......
Verder kan ik me wel voorstellen dat als je net bevallen bent, je niet echt zin hebt in je ex aan je bed. Naar voor hem, want het is z'n zoon. Maar zo is het nu eenmaal.
quote]
Ze lag in hetz iekenhuis, en het lijkt me dat daar wel een mouw aan te passen was geweest. Ik denk dan aan kleintje en papa even in een ander kamertje......
dinsdag 26 augustus 2008 om 15:22
Ik denk gewoon niet dat je helemaal voor rede vatbaar bent na een zwangerschap waarin zoveel is gebeurd, een heftige bevalling en sowieso het krijgen van een kindje terwijl de vader niet je partner meer is.
Ik denk inderdaad dat een kaartje (met een rompertje of een paar sokjes erbij?) een goed idee is. Bij een mail krijg je toch het gevoel dat je kan/moet reageren, het krijgen van een kaartje is een stuk passiever. Maar nogmaals, ik zou haar en haar zoontje centraal stellen in de tekst die je schrijft.
Sterkte met deze situatie!
Ik denk inderdaad dat een kaartje (met een rompertje of een paar sokjes erbij?) een goed idee is. Bij een mail krijg je toch het gevoel dat je kan/moet reageren, het krijgen van een kaartje is een stuk passiever. Maar nogmaals, ik zou haar en haar zoontje centraal stellen in de tekst die je schrijft.
Sterkte met deze situatie!
dinsdag 26 augustus 2008 om 15:37
Ik denk dat ik maar es ga nadenken over een kaartje sturen, iid met een paar sokjes of iets erbij.
Wat voor mijn gevoel belangrijk is dat we (met zijn drieen) kijken naar de toekomst en niet teveel naar wat er gebeurt is (zoals de situatie direct na de bevalling.) Ik ben alleen een beetje angstig over hoe dit zich verder zal gaan ontwikkelen, ik heb vanaf het begin tegen m'n vriend gezegd dat ik niet de dupe wil worden van deze situatie. De relatie waar ik uitkwam was erg problematisch en ik heb mezelf daarin vaak op de tweede plaats gezet. Ik wil niet dat dit weer gebeurt. Of dat die kleine de dupe word van de situatie zoals ie nu is, dat zij bv eisen gaat stellen. Ik ben bang dat zij bv gaat zeggen dat hij zijn kind niet thuis mag hebben als ik er ben.
We hebben nu nog een LAT relatie, maar mochten we gaan samenwonen word het weer anders. Ik ben heel erg aan het nadenken over hoe ik me dan op moet gaan stellen.
In ieder geval al heel erg bedankt voor alle reacties tot nu toe, bedankt voor de goede adviezen.....
Wat voor mijn gevoel belangrijk is dat we (met zijn drieen) kijken naar de toekomst en niet teveel naar wat er gebeurt is (zoals de situatie direct na de bevalling.) Ik ben alleen een beetje angstig over hoe dit zich verder zal gaan ontwikkelen, ik heb vanaf het begin tegen m'n vriend gezegd dat ik niet de dupe wil worden van deze situatie. De relatie waar ik uitkwam was erg problematisch en ik heb mezelf daarin vaak op de tweede plaats gezet. Ik wil niet dat dit weer gebeurt. Of dat die kleine de dupe word van de situatie zoals ie nu is, dat zij bv eisen gaat stellen. Ik ben bang dat zij bv gaat zeggen dat hij zijn kind niet thuis mag hebben als ik er ben.
We hebben nu nog een LAT relatie, maar mochten we gaan samenwonen word het weer anders. Ik ben heel erg aan het nadenken over hoe ik me dan op moet gaan stellen.
In ieder geval al heel erg bedankt voor alle reacties tot nu toe, bedankt voor de goede adviezen.....
dinsdag 26 augustus 2008 om 16:06
Goed van je dat je hebt besloten om naar de toekomst te kijken en niet naar het verleden. Uit je post lees ik wel dat je bang bent voor dingen die ex misschien-eventueel-in de toekomst zou kunnen gaan doen. Makkelijker gezegd dan gedaan maar probeer er zo positief mogelijk in te blijven staan. Je kunt nu nog weinig zeggen over de acties van ex en voor hetzelfde geld ziet zij na haar kraamperiode in dat jij hartstikke lief bent en dat het ook voor haar beter is dat ze geen relatie meer heeft met jouw vriend. Over eventuele vervelende situaties nadenken heeft weinig zin en het enige resultaat is waarschijnlijk dat je toch met enige reserve naar haar kijkt en dat zij dat ook aanvoelt.
Als de samenwoonplannen nog niet concreet zijn, zou ik nu vooral ruimte laten voor de emoties van nieuwbakken moeder en jouw vriend zo goed mogelijk bijstaan. Uiteraard betekent dit niet dat jij op een tweede plaats staat, want jij bent altijd belangrijker dan ex.
Als de samenwoonplannen nog niet concreet zijn, zou ik nu vooral ruimte laten voor de emoties van nieuwbakken moeder en jouw vriend zo goed mogelijk bijstaan. Uiteraard betekent dit niet dat jij op een tweede plaats staat, want jij bent altijd belangrijker dan ex.