Omgaan met geloof

02-06-2015 19:57 117 berichten
Alle reacties Link kopieren
Afgelopen weekend kwam het neefje van mijn vriend slapen. Hij wordt gelovig opgevoed dat weten we maar van het weekend stonden we voor het blok. We gingen eten en neefje ging bidden en wachtte op ons om mee te doen. We wisten beide eigenlijk niet hoe we daarop moesten reageren en toen heeft vriend gezegd dat wij niet in God geloven. En dat heeft nu heel veel vragen bij hem opgewekt. Schoonzus verwacht nu eigenlijk van ons dat wij in bijzijn van neefje gewoon moeten doen alsof God bestaat. Ik vind dit best raar en kan me er ook geen voorstelling van maken hoe dat dan zou moeten gaan.



Hebben jullie hier ideeën over? Wij hebben zelf nog geen kinderen en neefje is 5 jaar.
Hetzelfde als Jubelientje. Kind vragen wat het gelooft. In dit geval zou ik neefje zeggen dat bidden op verschillende manieren kan en dat sommige mensen niet bidden voor het eten. Maar (in kader van gastvrijheid) dat het helemaal prima is als hij even wil bidden voor het eten en de rest van de tafel wacht dan even.
quote:damocles schreef op 03 juni 2015 @ 20:49:

[...]





Ik ben atheist en vind het persoonlijk allemaal even grote onzin, of je nu in stilte je geloof belijdt of daar allerlei toeters en bellen bij nodig denkt te hebben. Wil nog niet zeggen dat ìk ga bepalen hoe en of iemand voor het eten wil bidden en dat ik hem/haar daarin wat wil opdringen, laat dat de betreffende persoon lekker zelf bepalen. Ik heb echt geen last van die paar zinnetjes hoor.



Ik ook niet hoor, hou me ten goede. Maar het heeft toch iets opdringerigs, een beetje uitgebreid gaan zitten bidden in een huis vol atheïsten. Mijn ding zou het niet zijn als ik gelovig was.



Edit: volwassenen dan he. Een kind van vijf dat graag wil bidden weet niet beter en dat is nog wel schattig ook .
'Wij geloven niet' is toch veel te groot en veel te zwaar voor een 5-jarige?

'Wij bidden nooit voor het eten, maar doe jij maar je gebedje' is passend.



Door te zeggen 'wij geloven niet' betrek je het kind in een volwassen discussie die het nooit kan begrijpen. Op die leeftijd is alles nog zoals het thuis gaat, overal. En dat is prima. En als zo'n kind dan doorvraagt waarom niet kun je uitleggen, op 5-jarigen niveau. Maar je gaat niet bot roepen 'wij geloven niet'.



Bizar dat er allerlei volwassen sentimenten loskomen rondom zo'n onderwerp, ouders mogen zelf bepalen wat ze hun kind leren, dat is niet eng, dat is niet gevaarlijk. En daar hoef je niet klakkeloos in mee te gaan, maar een volwassen antwoord op een kindervraag geven is nogal idioot.
Als een kind mij vraagt of ik (ook) in god geloof krijgt ie gewoon antwoord hoor, al is ie twee. Zelf erover beginnen vind ik dan weer het andere uiterste. Overigens had deze hele heisa niet nodig geweest als schoonzus haar zoontje een beetje had voorbereid voor ze hem uit logeren stuurde naar een stel niet-gelovigen.
quote:Sidroht schreef op 03 juni 2015 @ 20:59:

'Wij geloven niet' is toch veel te groot en veel te zwaar voor een 5-jarige?

'Wij bidden nooit voor het eten, maar doe jij maar je gebedje' is passend.



Door te zeggen 'wij geloven niet' betrek je het kind in een volwassen discussie die het nooit kan begrijpen. Op die leeftijd is alles nog zoals het thuis gaat, overal. En dat is prima. En als zo'n kind dan doorvraagt waarom niet kun je uitleggen, op 5-jarigen niveau. Maar je gaat niet bot roepen 'wij geloven niet'.



Bizar dat er allerlei volwassen sentimenten loskomen rondom zo'n onderwerp, ouders mogen zelf bepalen wat ze hun kind leren, dat is niet eng, dat is niet gevaarlijk. En daar hoef je niet klakkeloos in mee te gaan, maar een volwassen antwoord op een kindervraag geven is nogal idioot.





Nee, jij maakt het zwaar (over volwassen sentimenten gesproken) Je maakt er toch geen discussie van als je zegt dat jijzelf niet gelooft en dat dat de reden is van het niet bidden (neefje wilde dit weten, begreep het niet) Gemiste kans van schoonzus door te denken dat kind niet met vragen gaat komen over 'ongelovigen' en te denken dat ze hem in een soort bubbel kan laten opgroeien.



Een kind van 5 gaat naar school en komt bij andere mensen over de vloer en weet dus over het algemeen best dat er ergens anders bijvoorbeeld andere huisregels gelden en dat het elders NIET is zoals thuis.
Altijd wel 'grappig' om te lezen hoe het belijden van iemands geloof al snel als 'zieltjes willen winnen' of opdringerig gezien wordt terwijl het hier slechts gaat over bidden voor het avondeten.. Euh.

Denk dat je dan zelf vooral een issue hebt.



Ik geloof zelf ook niet maar ik vind dat soort uitspraken van weinig beschaving getuigen.

Komt nog eens bij dat een heel klein beetje kennis van de Bijbel sowieso geen kind kwaad zou kunnen. Het zit namelijk van oudsher nogal in ons Nederlandse cultuur en geschiedenis verweven. Best wat geestelijk armoedig, mensen die eigenlijk niet eens weten wat dagen zoals Pasen of Pinksteren nou eigenlijk inhouden, of je het nu totale kolder vindt of niet - die extra maandag vrij is gewoon een ritje IKEA, dierentuin of woonboulevard. Heel enerverend.. Maar waag het niet om een kind iets over een geloof te vertellen want dan ben je zieltjes aan het winnen.
quote:damocles schreef op 03 juni 2015 @ 21:12:

[...]





Nee, jij maakt het zwaar (over volwassen sentimenten gesproken) Je maakt er toch geen discussie van als je zegt dat jijzelf niet gelooft en dat dat de reden is van het niet bidden (neefje wilde dit weten, begreep het niet) Gemiste kans van schoonzus door te denken dat kind niet met vragen gaat komen over 'ongelovigen' en te denken dat ze hem in een soort bubbel kan laten opgroeien.



Een kind van 5 gaat naar school en komt bij andere mensen over de vloer en weet dus over het algemeen best dat er ergens anders bijvoorbeeld andere huisregels gelden en dat het elders NIET is zoals thuis.Een kind van vijf dat gelooft zit waarschijnlijk op een christelijke school. Die weet nog niet eens wat geloven of niet geloven is en dat daar verschil tussen zit.
quote:Sidroht schreef op 03 juni 2015 @ 21:22:

[...]



Een kind van vijf dat gelooft zit waarschijnlijk op een christelijke school. Die weet nog niet eens wat geloven of niet geloven is en dat daar verschil tussen zit.



Welnee. Waarom zou het altijd op een christelijke school zitten? Dat het niet weet wat geloven/niet geloven is, ben ik mee eens.

Maar een kind van 5 waarin het gezin gelooft, is echt wel vaker bij mensen en kinderen thuis geweest waar niet gebeden wordt, hoor.
Ik zei ook waarschijnlijk, maar ze zullen niet snel op een openbare school zitten lijkt me.

Als geloof zo belangrijk is dat je bid voor het eten lijkt de kans me groot dat je een christelijke school zoekt.



En ik heb hier wel wat verbaasde kinderen aan tafel gehad hoor, dat wij niet bidden voor het eten. Wel een christelijke school. En dan zei ik gewoon dat wij niet bidden voor het eten. Maar de gesprekken over geloven/niet geloven kwamen echt pas rond de 8/9 aan bod, daarvoor heel summier.
quote:Sidroht schreef op 03 juni 2015 @ 21:31:

Ik zei ook waarschijnlijk, maar ze zullen niet snel op een openbare school zitten lijkt me.

Als geloof zo belangrijk is dat je bid voor het eten lijkt de kans me groot dat je een christelijke school zoekt.



En ik heb hier wel wat verbaasde kinderen aan tafel gehad hoor, dat wij niet bidden voor het eten. Wel een christelijke school. En dan zei ik gewoon dat wij niet bidden voor het eten. Maar de gesprekken over geloven/niet geloven kwamen echt pas rond de 8/9 aan bod, daarvoor heel summier.





Het vetgedrukte is dus echt een misvatting die naar mijn idee vaak voorkomt. Alsof kinderen waarvan 1 of beide ouders praktiserend geloven dus ook altijd kiezen voor onderwijs met die geloofsovertuiging als grondslag.



Ik geloof absoluut niet, mijn man absoluut wel. En belijdt dus ook zijn geloof. Wat inhoudt dat man en kinderen misschien zo'n 30 seconden bidden voor het avondeten en ik ook even netjes mijn mond houdt. Dan wordt er even hardop bedankt voor het eten en al het goeds en iets liefs gewenst voor iets wat er speelt bij naasten ofzo. Kinderen gaan naar een openbare school. Waar overigens veel meer kinderen zitten die juist geen christelijk onderwijs krijgen terwijl zo'n school 10 meter verder zit van de openbare.



Mijn kinderen (leeftijd 14, 13, 9) weten niet beter dan dat pappa in God gelooft, ze gaan met hem op zondag mee naar de kerk en kinder/jeugddiensten omdat ze dat leuk vinden - wie niet mee wil mee hoeft niet mee, wie niet gelooft hoeft niet te geloven - en van mij weten ze dat ik absoluut niet in een God geloof. Daar komen uiteraard vragen over, wat tegenwoordig leuke gesprekken oplevert.

En ook al geloof ik er echt niet in en vond ik het zelfs ergens helemaal niet zo tof dat mijn man ineens gelovig werd toen we onze oudste al hadden en wat het allemaal echt niet zo makkelijk: Ik vind het alsnog een verrijking voor mijn kinderen. Wat ze mee hebben gekregen aan kennis kunnen ze in hun zak steken, ook als ze er niets mee kunnen qua geloof - evenals het open minded zijn naar allerlei diverse soorten mensen, geloven en overtuigingen.

Zelf ben ik in mijn jeugd door mijn atheïstische ouders (naast wat joodse tradities) nogal negatief beïnvloed m.b.t. 'christenen' die zij 'gristenen' noemden.

Nahhh. Herken ik niks van. Gelukkig.
Ik ken ook gelovige mensen die hun kind doelbewust naar een openbare school sturen omdat ze de geloofsopvoeding liever niet aan derden overlaten.
Hier twee overtuigd atheïsten en een kind op een RK school, krijgt hij niets van.



Verder blijf ik erbij dat als schoonzus inderdaad wil dat TO moet gaan doen alsof God bestaat ze echt een probleem aan het afschuiven is. Waarschijnlijk was het handiger geweest het te laten bij "wij bidden niet" en dan was natuurlijk geheid de vraag gekomen "waarom niet" dan hadden ze kunnen zeggen dat hij dat maar aan zijn ouders moest vragen.
quote:damocles schreef op 03 juni 2015 @ 21:48:

Hier twee overtuigd atheïsten en een kind op een RK school, krijgt hij niets van.



Verder blijf ik erbij dat als schoonzus inderdaad wil dat TO moet gaan doen alsof God bestaat ze echt een probleem aan het afschuiven is. Waarschijnlijk was het handiger geweest het te laten bij "wij bidden niet" en dan was natuurlijk geheid de vraag gekomen "waarom niet" dan hadden ze kunnen zeggen dat hij dat maar aan zijn ouders moest vragen.Ja maar ja, bedenk dat maar eens als je ter plekke voor het blok wordt gezet.
quote:Lady-Voldemort schreef op 03 juni 2015 @ 21:51:

[...]





Ja maar ja, bedenk dat maar eens als je ter plekke voor het blok wordt gezet.Precies, dat schreef ik al eerder. :-)
Alle reacties Link kopieren
Ik zou ook zonder verder nadenken zeggen : ik geloof niet.

Niet om wie dan ook te kwetsen, maar gewoon omdat het hele geloof zo'n ver-van-mijn-bed ding is, het zou niet eens in me opkomen om daar omheen te draaien.

Omdat het voor mij net zo logisch is om niet te geloven, dan het voor een klein kind is om wél te geloven als het zo is opgevoed.



Maar ik vraag niet van gelovige mensen om in mijn bijzijn net te doen alsof zij ook niet geloven hoor!
Erger je niet, maar verbaas je!
Ik ben christen en mijn kinderen zitten gewoon op een openbare school hoor. We leven in een samenleving, ik hoef ze niet te isoleren. Dat zijn de meeste christenen met me eens volgens mij, redelijk met de voetjes in de samenleving hoor, enkele uitzonderingen daargelaten.
quote:cello1987 schreef op 03 juni 2015 @ 21:54:





Maar ik vraag niet van gelovige mensen om in mijn bijzijn net te doen alsof zij ook niet geloven hoor! Dat vind ik een heel treffende inderdaad!

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven