Psyche
alle pijlers
Even mijn hart luchten.
zaterdag 6 juni 2015 om 20:47
Lieve iedereen, ik wilde graag mijn verhaal van mij af typen en een luisterende oor hebben, omdat ik niet zo goed meer weet wat ik met mijzelf aan moet. Alvast bedankt voor het luisteren!
Ik zou niet weten waar ik moet beginnen met wat ik kwijt wil, maar het komt erop neer dat ik mij heel erg slecht in mijn vel voel. Ik voel mij down, lusteloos, verdrietig en de somberheidsklachten blijven bestaan, zelfs op goede dagen kan ik mij niet volledig goed voelen. Ik ben eerder in therapie geweest bij een psychotherapeute voor mijn depressie (vorig jaar, toen was er sprake van een dubbele depressie), en momenteel sta ik op een wachtlijst van 4 maanden voor een nieuwe behandeling.
Ik loop momenteel erg vast met mijzelf en vooral met het leven, ik vind het leven helemaal niet meer leuk..
Ik ben studente Psychologie, 22 jaar en loop in het leven tegen wat dingen aan. Sinds ong. mijn 15e al heb ik last van depressieve klachten, je zou kunnen spreken van dat ik toen al in een dysthyme depressie zat, en ik heb verder niemand bij wie ik echt goed terecht kan. Wat thuis betreft, ik heb met mijn ouders 0% een emotionele band, we leven enorm langs elkaar heen en ik kan nooit echt goed bij hen terecht. Tussen mijn ouders en ik zit een cultuur en taalbarrière die het mij niet vergemakkelijkt. Ze zijn er voor mij, maar alleen in praktische zin, dus bijv. of ik wel gegeten heb o.i.d. Voor de rest heb ik er altijd alleen voor gestaan, zij weten bar weinig van mij en over hoe ik mij voel en wat mij bezig houdt.
En hiermee kom ik bij een van de grootste problemen op dit moment: ik heb al 2,5 jaar een relatie waar zij niks van af weten omdat zij hem nooit zouden kunnen accepteren. Hij is Nederlands en niet moslim, ik ben Marokkaanse en dus wel moslima.
Het breekt mij iedere dag weer op dat er totaal geen openheid is en ruimte voor mijn eigen ik en wat ik wil, en dat ik dus een geheime relatie erop na moet houden. Ik heb het hier zo vreselijk moeilijk mee.
Ik zou hem alleen aan mijn ouders kunnen voorstellen wanneer er mogelijk echt plannen zijn om serieuze stappen te ondernemen en bijv te gaan verloven/trouwen. Maar mijn vriend zou misschien pas over een jaar of 8/10 mogelijk gaan willen settelen.
Ik wou dat dingen in het leven wat makkelijker waren, maar dat is het niet en daarom vind ik het leven absoluut niet leuk meer. Dit baart mij zorgen, want er lijkt totaal geen progressie te zitten in mijn gemoedstoestand.
Ik zou graag mijn leven weer op willen pakken en dingen ondernemen en doen en zijn, en vooral leven! Maar ik word enorm beperkt in alles, ik weet mij dus geen raad meer. Ik voel mij heel erg ongelukkig, eenzaam en sta er overal helemaal alleen voor.
Ik wilde dit dus even van mij afschrijven. Dankjewel voor het lezen nogmaals!
Ik zou niet weten waar ik moet beginnen met wat ik kwijt wil, maar het komt erop neer dat ik mij heel erg slecht in mijn vel voel. Ik voel mij down, lusteloos, verdrietig en de somberheidsklachten blijven bestaan, zelfs op goede dagen kan ik mij niet volledig goed voelen. Ik ben eerder in therapie geweest bij een psychotherapeute voor mijn depressie (vorig jaar, toen was er sprake van een dubbele depressie), en momenteel sta ik op een wachtlijst van 4 maanden voor een nieuwe behandeling.
Ik loop momenteel erg vast met mijzelf en vooral met het leven, ik vind het leven helemaal niet meer leuk..
Ik ben studente Psychologie, 22 jaar en loop in het leven tegen wat dingen aan. Sinds ong. mijn 15e al heb ik last van depressieve klachten, je zou kunnen spreken van dat ik toen al in een dysthyme depressie zat, en ik heb verder niemand bij wie ik echt goed terecht kan. Wat thuis betreft, ik heb met mijn ouders 0% een emotionele band, we leven enorm langs elkaar heen en ik kan nooit echt goed bij hen terecht. Tussen mijn ouders en ik zit een cultuur en taalbarrière die het mij niet vergemakkelijkt. Ze zijn er voor mij, maar alleen in praktische zin, dus bijv. of ik wel gegeten heb o.i.d. Voor de rest heb ik er altijd alleen voor gestaan, zij weten bar weinig van mij en over hoe ik mij voel en wat mij bezig houdt.
En hiermee kom ik bij een van de grootste problemen op dit moment: ik heb al 2,5 jaar een relatie waar zij niks van af weten omdat zij hem nooit zouden kunnen accepteren. Hij is Nederlands en niet moslim, ik ben Marokkaanse en dus wel moslima.
Het breekt mij iedere dag weer op dat er totaal geen openheid is en ruimte voor mijn eigen ik en wat ik wil, en dat ik dus een geheime relatie erop na moet houden. Ik heb het hier zo vreselijk moeilijk mee.
Ik zou hem alleen aan mijn ouders kunnen voorstellen wanneer er mogelijk echt plannen zijn om serieuze stappen te ondernemen en bijv te gaan verloven/trouwen. Maar mijn vriend zou misschien pas over een jaar of 8/10 mogelijk gaan willen settelen.
Ik wou dat dingen in het leven wat makkelijker waren, maar dat is het niet en daarom vind ik het leven absoluut niet leuk meer. Dit baart mij zorgen, want er lijkt totaal geen progressie te zitten in mijn gemoedstoestand.
Ik zou graag mijn leven weer op willen pakken en dingen ondernemen en doen en zijn, en vooral leven! Maar ik word enorm beperkt in alles, ik weet mij dus geen raad meer. Ik voel mij heel erg ongelukkig, eenzaam en sta er overal helemaal alleen voor.
Ik wilde dit dus even van mij afschrijven. Dankjewel voor het lezen nogmaals!
zaterdag 6 juni 2015 om 22:22
quote:Honingdrupje schreef:
[...]
Ik wou dat dingen in het leven wat makkelijker waren, maar dat is het niet en daarom vind ik het leven absoluut niet leuk meer.
Het leven is niet altijd makkelijk en ook niet altijd leuk. Je kunt erin zwelgen hoe moeilijk het leven is en dubbele, driedubbele of zesentachtigdubbele depressies hebben of je kunt het accepteren en er het beste van maken.
quote:Honingdrupje schreef op 06 juni 2015 @ 21:24:
[...]
door boven beschreven omstandigheden ben ik iedere dag onwijs ongelukkig, vooral doordat ik zo weinig met mijn vriend kan zijn
Dus waar het op neerkomt is dat je in een (cijfer)dubbele depressie zit, omdat je een autochtoon vriendje hebt dat pas over 8 jaar een serieuze relatie wil en jij al over 3 jaar en je bang bent hem kwijt te raken.
Stop met zwelgen en beslis wat je met deze jongen wil. Het is nu allemaal leuk en aardig omdat je elkaar niet vaak ziet, maar in een echte relatie zullen de verschillen in jullie geloof en cultuur veel meer op gaan spelen. Ik heb Marokkaanse vriendinnen en het is ontzettend moeilijk, soms zelfs onmogelijk, voor een Nederlander om in een Marokkaanse familie te komen. Of wil je je familie voor hem opgeven?
[...]
Ik wou dat dingen in het leven wat makkelijker waren, maar dat is het niet en daarom vind ik het leven absoluut niet leuk meer.
Het leven is niet altijd makkelijk en ook niet altijd leuk. Je kunt erin zwelgen hoe moeilijk het leven is en dubbele, driedubbele of zesentachtigdubbele depressies hebben of je kunt het accepteren en er het beste van maken.
quote:Honingdrupje schreef op 06 juni 2015 @ 21:24:
[...]
door boven beschreven omstandigheden ben ik iedere dag onwijs ongelukkig, vooral doordat ik zo weinig met mijn vriend kan zijn
Dus waar het op neerkomt is dat je in een (cijfer)dubbele depressie zit, omdat je een autochtoon vriendje hebt dat pas over 8 jaar een serieuze relatie wil en jij al over 3 jaar en je bang bent hem kwijt te raken.
Stop met zwelgen en beslis wat je met deze jongen wil. Het is nu allemaal leuk en aardig omdat je elkaar niet vaak ziet, maar in een echte relatie zullen de verschillen in jullie geloof en cultuur veel meer op gaan spelen. Ik heb Marokkaanse vriendinnen en het is ontzettend moeilijk, soms zelfs onmogelijk, voor een Nederlander om in een Marokkaanse familie te komen. Of wil je je familie voor hem opgeven?
zaterdag 6 juni 2015 om 23:32
quote:milna schreef op 06 juni 2015 @ 22:22:
[...]
Het leven is niet altijd makkelijk en ook niet altijd leuk. Je kunt erin zwelgen hoe moeilijk het leven is en dubbele, driedubbele of zesentachtigdubbele depressies hebben of je kunt het accepteren en er het beste van maken.
[...]
Dus waar het op neerkomt is dat je in een (cijfer)dubbele depressie zit, omdat je een autochtoon vriendje hebt dat pas over 8 jaar een serieuze relatie wil en jij al over 3 jaar en je bang bent hem kwijt te raken.
Stop met zwelgen en beslis wat je met deze jongen wil. Het is nu allemaal leuk en aardig omdat je elkaar niet vaak ziet, maar in een echte relatie zullen de verschillen in jullie geloof en cultuur veel meer op gaan spelen. Ik heb Marokkaanse vriendinnen en het is ontzettend moeilijk, soms zelfs onmogelijk, voor een Nederlander om in een Marokkaanse familie te komen. Of wil je je familie voor hem opgeven?Ik vind de toon in je reactie niet zo heel fijn, je trekt wel erg snel je conclusies. Maar ik laat het hierbij, dankjewel voor het reageren!
[...]
Het leven is niet altijd makkelijk en ook niet altijd leuk. Je kunt erin zwelgen hoe moeilijk het leven is en dubbele, driedubbele of zesentachtigdubbele depressies hebben of je kunt het accepteren en er het beste van maken.
[...]
Dus waar het op neerkomt is dat je in een (cijfer)dubbele depressie zit, omdat je een autochtoon vriendje hebt dat pas over 8 jaar een serieuze relatie wil en jij al over 3 jaar en je bang bent hem kwijt te raken.
Stop met zwelgen en beslis wat je met deze jongen wil. Het is nu allemaal leuk en aardig omdat je elkaar niet vaak ziet, maar in een echte relatie zullen de verschillen in jullie geloof en cultuur veel meer op gaan spelen. Ik heb Marokkaanse vriendinnen en het is ontzettend moeilijk, soms zelfs onmogelijk, voor een Nederlander om in een Marokkaanse familie te komen. Of wil je je familie voor hem opgeven?Ik vind de toon in je reactie niet zo heel fijn, je trekt wel erg snel je conclusies. Maar ik laat het hierbij, dankjewel voor het reageren!
zaterdag 6 juni 2015 om 23:36
quote:humanista schreef op 06 juni 2015 @ 22:08:
Wat zou er gebeuren als je toch met je ouders praat? Vertelt over je vriend of over hoe ongelukkig je bent? Vooral voor dat laatste zullen je ouders toch wel gevoelig zijn?
Mijn ouders en ik praten (héél) erg weinig, dus hoe zij hierop zouden reageren dat weet ik niet.
Ik heb het eerder geprobeerd en heb mijn moeders zelfs over mijn vriend verteld (vond ik super eng), ze bleef er redelijk rustig onder maar maakte zich wel veel zorgen etc. Daarna heb ik er nooit meer iets over gehoord en ik snap niet hoe dit komt. Misschien wilde ze het vergeten en hoopt dat het wel weg waait of … ik weet het niet.
Verder heb ik ook een redelijk traumatische ervaring meemaakt met mijn broer toen hij hierachter kwam waardoor ik ook met hem al zo'n twee jaar geen contact meer heb.
Wat zou er gebeuren als je toch met je ouders praat? Vertelt over je vriend of over hoe ongelukkig je bent? Vooral voor dat laatste zullen je ouders toch wel gevoelig zijn?
Mijn ouders en ik praten (héél) erg weinig, dus hoe zij hierop zouden reageren dat weet ik niet.
Ik heb het eerder geprobeerd en heb mijn moeders zelfs over mijn vriend verteld (vond ik super eng), ze bleef er redelijk rustig onder maar maakte zich wel veel zorgen etc. Daarna heb ik er nooit meer iets over gehoord en ik snap niet hoe dit komt. Misschien wilde ze het vergeten en hoopt dat het wel weg waait of … ik weet het niet.
Verder heb ik ook een redelijk traumatische ervaring meemaakt met mijn broer toen hij hierachter kwam waardoor ik ook met hem al zo'n twee jaar geen contact meer heb.
zaterdag 6 juni 2015 om 23:41
quote:redbuIIetje schreef op 06 juni 2015 @ 23:35:
Is psychologie wel de juiste beroepskeuze voor jou? Lijkt me niet erg vertrouwingswekkend om als klant bij 'n psych terecht te kunnen komen die zelf met 'n hoop issues rondloopt.
Bedankt voor je vertrouwen.
Ten eerste weet jij helemaal niet wat ik hierna daadwerkelijk wil gaan doen.
En daarbij hebben erg veel mensen zo hun issues, ja zelfs mensen die in de psychiatrie werken of een psychologie gerelateerde beroep hebben.
Is psychologie wel de juiste beroepskeuze voor jou? Lijkt me niet erg vertrouwingswekkend om als klant bij 'n psych terecht te kunnen komen die zelf met 'n hoop issues rondloopt.
Bedankt voor je vertrouwen.
Ten eerste weet jij helemaal niet wat ik hierna daadwerkelijk wil gaan doen.
En daarbij hebben erg veel mensen zo hun issues, ja zelfs mensen die in de psychiatrie werken of een psychologie gerelateerde beroep hebben.
zaterdag 6 juni 2015 om 23:50
quote:Honingdrupje schreef op 06 juni 2015 @ 23:41:
[...]
Bedankt voor je vertrouwen.
Ten eerste weet jij helemaal niet wat ik hierna daadwerkelijk wil gaan doen.
En daarbij hebben erg veel mensen zo hun issues, ja zelfs mensen die in de psychiatrie werken of een psychologie gerelateerde beroep hebben.Het wekt idd geen vertrouwen in deze beroepsgroep dat vaak juist mensen die zelf serieuze issues hebben, dit beroep kiezen.
[...]
Bedankt voor je vertrouwen.
Ten eerste weet jij helemaal niet wat ik hierna daadwerkelijk wil gaan doen.
En daarbij hebben erg veel mensen zo hun issues, ja zelfs mensen die in de psychiatrie werken of een psychologie gerelateerde beroep hebben.Het wekt idd geen vertrouwen in deze beroepsgroep dat vaak juist mensen die zelf serieuze issues hebben, dit beroep kiezen.
Shoot first, ask questions later!
zondag 7 juni 2015 om 00:08
quote:redbuIIetje schreef op 06 juni 2015 @ 23:35:
Is psychologie wel de juiste beroepskeuze voor jou? Lijkt me niet erg vertrouwingswekkend om als klant bij 'n psych terecht te kunnen komen die zelf met 'n hoop issues rondloopt.Aan de andere kant, als zij haar issues oplost is ze wel een psycholoog met ervaring. Eentje die wéét hoe het voelt om een depressie te hebben.
Is psychologie wel de juiste beroepskeuze voor jou? Lijkt me niet erg vertrouwingswekkend om als klant bij 'n psych terecht te kunnen komen die zelf met 'n hoop issues rondloopt.Aan de andere kant, als zij haar issues oplost is ze wel een psycholoog met ervaring. Eentje die wéét hoe het voelt om een depressie te hebben.
“Don’t look back – you’re not going that way.”
zondag 7 juni 2015 om 02:04
zondag 7 juni 2015 om 11:44
quote:redbuIIetje schreef op 06 juni 2015 @ 23:50:
[...]
Het wekt idd geen vertrouwen in deze beroepsgroep dat vaak juist mensen die zelf serieuze issues hebben, dit beroep kiezen.Zijn dit écht serieuze issues waardoor ze nu in een vijfendertigdubbele depressie zit? Het gaat om een vriendje dat zelf ook pas begin 20 zal zijn en niks serieus wil met haar of misschien in een volgend decennium. Ja, dat is ongelofelijk k*t, maar als je om zoiets als in een achtenzestigdubbele depressie zit, wat doe je dan als het echte leven voor je begint en je een baan hebt waarbij je verantwoordelijkheden hebt.
[...]
Het wekt idd geen vertrouwen in deze beroepsgroep dat vaak juist mensen die zelf serieuze issues hebben, dit beroep kiezen.Zijn dit écht serieuze issues waardoor ze nu in een vijfendertigdubbele depressie zit? Het gaat om een vriendje dat zelf ook pas begin 20 zal zijn en niks serieus wil met haar of misschien in een volgend decennium. Ja, dat is ongelofelijk k*t, maar als je om zoiets als in een achtenzestigdubbele depressie zit, wat doe je dan als het echte leven voor je begint en je een baan hebt waarbij je verantwoordelijkheden hebt.
zondag 7 juni 2015 om 12:06
Ik vind het jammer dat de toon wat te scherp lijkt te worden tav TO.
Ontopic
Ik raad je aan om wat meer voor jezekf te kiezen. Probeer eigen huisvesting mogelijk te maken en ga dan pas verder kijken naar settelen met je vriend. Ik weet natuurlijk niet of het zo is, maar ik zou ervoor waken dat je gaat trouwen of samenwonen vanuit je thuissituatie. Probeer een manier te verzinnen om op eigen benen te staan en te ontdekken wat jou geluk gaat brengen in het leven. Ik geb soms het idee dat meiden met een strenge opvoeding te vaak uit huis gaan en trouwen om maar het huis uit te zijn.
Ontopic
Ik raad je aan om wat meer voor jezekf te kiezen. Probeer eigen huisvesting mogelijk te maken en ga dan pas verder kijken naar settelen met je vriend. Ik weet natuurlijk niet of het zo is, maar ik zou ervoor waken dat je gaat trouwen of samenwonen vanuit je thuissituatie. Probeer een manier te verzinnen om op eigen benen te staan en te ontdekken wat jou geluk gaat brengen in het leven. Ik geb soms het idee dat meiden met een strenge opvoeding te vaak uit huis gaan en trouwen om maar het huis uit te zijn.
zondag 7 juni 2015 om 12:21
quote:milna schreef op 07 juni 2015 @ 11:44:
[...]
Zijn dit écht serieuze issues waardoor ze nu in een vijfendertigdubbele depressie zit? Het gaat om een vriendje dat zelf ook pas begin 20 zal zijn en niks serieus wil met haar of misschien in een volgend decennium. Ja, dat is ongelofelijk k*t, maar als je om zoiets als in een achtenzestigdubbele depressie zit, wat doe je dan als het echte leven voor je begint en je een baan hebt waarbij je verantwoordelijkheden hebt.Wel makkelijk om over het leven van TO, die tussen 2 culturen gevangen zit, heen te lezen.
[...]
Zijn dit écht serieuze issues waardoor ze nu in een vijfendertigdubbele depressie zit? Het gaat om een vriendje dat zelf ook pas begin 20 zal zijn en niks serieus wil met haar of misschien in een volgend decennium. Ja, dat is ongelofelijk k*t, maar als je om zoiets als in een achtenzestigdubbele depressie zit, wat doe je dan als het echte leven voor je begint en je een baan hebt waarbij je verantwoordelijkheden hebt.Wel makkelijk om over het leven van TO, die tussen 2 culturen gevangen zit, heen te lezen.
“Don’t look back – you’re not going that way.”
zondag 7 juni 2015 om 13:34
quote:milna schreef op 07 juni 2015 @ 11:44:
[...]
Zijn dit écht serieuze issues waardoor ze nu in een vijfendertigdubbele depressie zit? Het gaat om een vriendje dat zelf ook pas begin 20 zal zijn en niks serieus wil met haar of misschien in een volgend decennium. Ja, dat is ongelofelijk k*t, maar als je om zoiets als in een achtenzestigdubbele depressie zit, wat doe je dan als het echte leven voor je begint en je een baan hebt waarbij je verantwoordelijkheden hebt.
Oh wauw wat kortzichtig.. Zoals ik zei trek je te snel je conclusies, "lastige situatie vriend > depressie".
Zo is dat helemaal niet gegaan, en hierbij geldt voor jou dat begrijpend lezen ook een kunst is. Je weet helemaal niet wat er nog meer speelt etc, ik benoem in de tekst de situatie met mijn vriend omdat ik daarover mijn hart wilde luchten.
En nee het gaat niet om "vriendje die nu nog niks serieus met mij wil en dat ik daarom in een dertigduizenddubbele depressie zit", ik bedoel was dat maar het enige en was het maar zo simpel.
Maar hee als je niet verder kunt nadenken dan je neus lang is, prima. Maar wat zielig voor de mensen in je omgeving die niet op empathie kunnen rekenen van jou.
[...]
Zijn dit écht serieuze issues waardoor ze nu in een vijfendertigdubbele depressie zit? Het gaat om een vriendje dat zelf ook pas begin 20 zal zijn en niks serieus wil met haar of misschien in een volgend decennium. Ja, dat is ongelofelijk k*t, maar als je om zoiets als in een achtenzestigdubbele depressie zit, wat doe je dan als het echte leven voor je begint en je een baan hebt waarbij je verantwoordelijkheden hebt.
Oh wauw wat kortzichtig.. Zoals ik zei trek je te snel je conclusies, "lastige situatie vriend > depressie".
Zo is dat helemaal niet gegaan, en hierbij geldt voor jou dat begrijpend lezen ook een kunst is. Je weet helemaal niet wat er nog meer speelt etc, ik benoem in de tekst de situatie met mijn vriend omdat ik daarover mijn hart wilde luchten.
En nee het gaat niet om "vriendje die nu nog niks serieus met mij wil en dat ik daarom in een dertigduizenddubbele depressie zit", ik bedoel was dat maar het enige en was het maar zo simpel.
Maar hee als je niet verder kunt nadenken dan je neus lang is, prima. Maar wat zielig voor de mensen in je omgeving die niet op empathie kunnen rekenen van jou.
zondag 7 juni 2015 om 16:50
quote:Noujijweer schreef op 07 juni 2015 @ 12:06:
Ik vind het jammer dat de toon wat te scherp lijkt te worden tav TO.
Ontopic
Ik raad je aan om wat meer voor jezekf te kiezen. Probeer eigen huisvesting mogelijk te maken en ga dan pas verder kijken naar settelen met je vriend. Ik weet natuurlijk niet of het zo is, maar ik zou ervoor waken dat je gaat trouwen of samenwonen vanuit je thuissituatie. Probeer een manier te verzinnen om op eigen benen te staan en te ontdekken wat jou geluk gaat brengen in het leven. Ik geb soms het idee dat meiden met een strenge opvoeding te vaak uit huis gaan en trouwen om maar het huis uit te zijn.
Dankjewel voor je advies!
Ik ben eigenlijk altijd heel erg op mijzelf, helaas door de depressie en bepaalde beperkingen moet ik manieren vinden om weer overeind te komen en weer volop mijn eigen dingen te doen.
Ik denk dat ik een verkeerd beeld heb geschetst toen ik begon over het trouwen, dus even voor de duidelijkheid: Ik ben er zelf nog absoluut niet aan toe om te trouwen, ik zie dat ook absoluut nog niet voor mij en wil dit ook niet als een manier zien om te ontsnappen aan mijn thuis en ouders! Maar door het serieuze gesprek met mijn vriend kwam ik tot de realisatie dat hij zelf de komende 10 jaar nog helemaal niets serieus in gedachten heeft, waardoor wij nog 10 jaar op deze manier verder moeten gaan, wat voor mij zelf erg ondraaglijk is.
Ik vind het jammer dat de toon wat te scherp lijkt te worden tav TO.
Ontopic
Ik raad je aan om wat meer voor jezekf te kiezen. Probeer eigen huisvesting mogelijk te maken en ga dan pas verder kijken naar settelen met je vriend. Ik weet natuurlijk niet of het zo is, maar ik zou ervoor waken dat je gaat trouwen of samenwonen vanuit je thuissituatie. Probeer een manier te verzinnen om op eigen benen te staan en te ontdekken wat jou geluk gaat brengen in het leven. Ik geb soms het idee dat meiden met een strenge opvoeding te vaak uit huis gaan en trouwen om maar het huis uit te zijn.
Dankjewel voor je advies!
Ik ben eigenlijk altijd heel erg op mijzelf, helaas door de depressie en bepaalde beperkingen moet ik manieren vinden om weer overeind te komen en weer volop mijn eigen dingen te doen.
Ik denk dat ik een verkeerd beeld heb geschetst toen ik begon over het trouwen, dus even voor de duidelijkheid: Ik ben er zelf nog absoluut niet aan toe om te trouwen, ik zie dat ook absoluut nog niet voor mij en wil dit ook niet als een manier zien om te ontsnappen aan mijn thuis en ouders! Maar door het serieuze gesprek met mijn vriend kwam ik tot de realisatie dat hij zelf de komende 10 jaar nog helemaal niets serieus in gedachten heeft, waardoor wij nog 10 jaar op deze manier verder moeten gaan, wat voor mij zelf erg ondraaglijk is.
zondag 7 juni 2015 om 16:54
quote:Tickel schreef op 07 juni 2015 @ 12:21:
[...]
Wel makkelijk om over het leven van TO, die tussen 2 culturen gevangen zit, heen te lezen.
Dankjewel Tickel! Het is inderdaad best moeilijk, het ligt er natuurlijk aan wat iemands behoeften zijn. Iemand die zich helemaal conformeert aan de sociaal wenselijke gedragingen en doen die binnen de cultuur horen, die zou er minder moeite mee hebben.
Maar persoonlijk kan ik mij erg moeilijk identificeren met de cultuur van mijn ouders, de gedachtegangen en alles. Ik pas er heel moeilijk in, waardoor ik moeilijk mijzelf kan zijn.
[...]
Wel makkelijk om over het leven van TO, die tussen 2 culturen gevangen zit, heen te lezen.
Dankjewel Tickel! Het is inderdaad best moeilijk, het ligt er natuurlijk aan wat iemands behoeften zijn. Iemand die zich helemaal conformeert aan de sociaal wenselijke gedragingen en doen die binnen de cultuur horen, die zou er minder moeite mee hebben.
Maar persoonlijk kan ik mij erg moeilijk identificeren met de cultuur van mijn ouders, de gedachtegangen en alles. Ik pas er heel moeilijk in, waardoor ik moeilijk mijzelf kan zijn.
zondag 7 juni 2015 om 17:42
Honingdrupje, misschien heb je hier wat aan? Sterkte in ieder geval, het is geen makkelijke situatie waar je inzit, maar ook geen onmogelijke. Je komt er wel!
http://www.depri-en-dan.nl/2_culturen
http://www.depri-en-dan.nl/2_culturen
maandag 8 juni 2015 om 16:13
quote:Honingdrupje schreef op 06 juni 2015 @ 21:08:
[...]
Dat is het nou juist, ik studeer nog en volgend jaar zal ik geen studiefinanciering meer ontvangen waardoor ik mijn hele studie zelf moet betalen (met lenen), dus ik zou moeten kijken hoe ik überhaupt kan realiserenHier haak ik even op in: weet je dit zeker? Als je nu al studeert, dan blijf je je recht op studiefinanciering toch gewoon houden?
[...]
Dat is het nou juist, ik studeer nog en volgend jaar zal ik geen studiefinanciering meer ontvangen waardoor ik mijn hele studie zelf moet betalen (met lenen), dus ik zou moeten kijken hoe ik überhaupt kan realiserenHier haak ik even op in: weet je dit zeker? Als je nu al studeert, dan blijf je je recht op studiefinanciering toch gewoon houden?