Thuis
alle pijlers
Hond veranderd ineens..
dinsdag 30 juni 2015 om 10:22
Hoihoi dames,..
Ik vraag om advies omdat ik even niet meer weet wat ik moet doen.
we hebben een kruising pittbullXrottweiler van 6 jaar oud, super lief beest nooit geen problemen mee gehad, grootste sulletje die er rond loopt.
maar sinds enige dagen vind ik ineens zijn gedrag erg veranderd, hij was altijd erg gehoorzaam maar nu luistert hij niks meer, trekt alles omver om aan eten te komen terwijl hij net zo veel eten krijg als hij die hele 6 jaar krijgt, onbeperkt brokken+1x daags zacht voer, hij luistert niet meer, loopt mij omver en kijkt me echt aan met een enge blik in zijn ogen, is opeens erg opdringerig naar mij toe, als hij bij me zit en ik wil dat hij weggaat omdat hij al zijn gewicht in de strijd gooit om ?? krijg ik hem opeens niet meer bij me weg, hij loopt af en toe met de haren overeind, van kop tot kont, uit het niks zonder een reden zo op me af, gister avond heeft hij voor het eerst in 6 jaar tijd geblaft en gegromd.
ik weet niet meer wat ik moet doen, me vriend zeg dat het wel weer over gaat maar ik voel me echt niet meer fijn in mijn huis, als mijn vriend weg gaat wil ik niet meer thuis zijn.
het is hier thuis altijd rustig en stabiel en de honden hebben dan ook een goede opvoeding gehad, vandaar ik totaal niet begrijp waar dit gedrag zo spontaan vandaan komt.
heeft iemand tips of in een herkenbare situatie gezeten?
MVG steenpuist
Ik vraag om advies omdat ik even niet meer weet wat ik moet doen.
we hebben een kruising pittbullXrottweiler van 6 jaar oud, super lief beest nooit geen problemen mee gehad, grootste sulletje die er rond loopt.
maar sinds enige dagen vind ik ineens zijn gedrag erg veranderd, hij was altijd erg gehoorzaam maar nu luistert hij niks meer, trekt alles omver om aan eten te komen terwijl hij net zo veel eten krijg als hij die hele 6 jaar krijgt, onbeperkt brokken+1x daags zacht voer, hij luistert niet meer, loopt mij omver en kijkt me echt aan met een enge blik in zijn ogen, is opeens erg opdringerig naar mij toe, als hij bij me zit en ik wil dat hij weggaat omdat hij al zijn gewicht in de strijd gooit om ?? krijg ik hem opeens niet meer bij me weg, hij loopt af en toe met de haren overeind, van kop tot kont, uit het niks zonder een reden zo op me af, gister avond heeft hij voor het eerst in 6 jaar tijd geblaft en gegromd.
ik weet niet meer wat ik moet doen, me vriend zeg dat het wel weer over gaat maar ik voel me echt niet meer fijn in mijn huis, als mijn vriend weg gaat wil ik niet meer thuis zijn.
het is hier thuis altijd rustig en stabiel en de honden hebben dan ook een goede opvoeding gehad, vandaar ik totaal niet begrijp waar dit gedrag zo spontaan vandaan komt.
heeft iemand tips of in een herkenbare situatie gezeten?
MVG steenpuist
dinsdag 30 juni 2015 om 10:57
Hij is dominant en voelt jouw angst, sommige honden zijn van nature dominant en te sterk die vragen een bepaalde aanpak en iemand die stevig in zijn schoenen staat, misschien is hij nu wel helemaal volwassen en staat in zijn kracht, dit klinkt als een machtspel. Let maar op jezelf! ik vraag me af of dit een fase is of niet zo'n goede match
dinsdag 30 juni 2015 om 11:00
Dat is wel zo MiAnoo,
na het laatste gevecht tussen mijn hond en die hond op het strand ben ik heel erg bang geworden en geschrokken, plus die nieuws artikelen van die hond in 'S Heerenberg die de neus van het baasje heeft afgebeten.
Misschien dat hij mijn angst voelt en daar weer onzeker van word en we samen onzeker zijn nu.
plus dat van de week met die engerd, ik bang was en hij buiten was. lijkt mij geen fijn gevoel te weten dat je vrouwtje heel bang is voor een bezoeker en jij ziet buiten je ziet niks maar hoort wel alles
want het is echt de grootste lummel die ik ken en de liefste, maar ik ga voor de zekerheid wel even langs de dierenarts, even overleggen en eventueel scan dan is dat uitgesloten in ieder geval
na het laatste gevecht tussen mijn hond en die hond op het strand ben ik heel erg bang geworden en geschrokken, plus die nieuws artikelen van die hond in 'S Heerenberg die de neus van het baasje heeft afgebeten.
Misschien dat hij mijn angst voelt en daar weer onzeker van word en we samen onzeker zijn nu.
plus dat van de week met die engerd, ik bang was en hij buiten was. lijkt mij geen fijn gevoel te weten dat je vrouwtje heel bang is voor een bezoeker en jij ziet buiten je ziet niks maar hoort wel alles
want het is echt de grootste lummel die ik ken en de liefste, maar ik ga voor de zekerheid wel even langs de dierenarts, even overleggen en eventueel scan dan is dat uitgesloten in ieder geval
dinsdag 30 juni 2015 om 11:02
Allereerst naar de dierenarts. In het ergste geval is het een hersentumor, dus dat moet je uitsluiten.
Je klinkt erg onderdanig naar de hond, je weet dat je hem niet aankunt. En het gedrag dat je beschrijft is erg dominant gedrag: z'n poot op je leggen, niet meer luisteren, eten eisen (want een rang lagere kan hem toch zeker niet z'n eten ontzeggen?). Oftewel, tijd om weer het gevoel te krijgen dat je de touwtjes in handen hebt. Het gaat waarschijnlijk meer om jouw gevoel dan over of je hem fysiek aankunt. Dus, zelfvertrouwen en niet meer angstig! Hoeft ie z'n 'teefje' ook niet meer te beschermen.
Voel je je bijvoorbeeld zelfverzekerder als je hem een gentle leader omdoet zodat je hem weer aankan? Dat is een soort halster zoals paarden om hun neus hebben. Doet ze geen pijn maar ze kunnen geen kracht zetten. Mijn herder van 33 kilo kan ik met 1 hand houden met dat ding om. Tuurlijk, als m'n herder zou beslissen me naar de strot te vliegen is het wellicht einde verhaal, maar waarom zou ik bang zijn voor die pup van 11 maanden die super vriendelijk is? Honden voelen feilloos je gevoel aan. Ik ben zelfverzekerd met hem, niks geen probleem. Tijd dat jij je ook weer zo voelt!
Je klinkt erg onderdanig naar de hond, je weet dat je hem niet aankunt. En het gedrag dat je beschrijft is erg dominant gedrag: z'n poot op je leggen, niet meer luisteren, eten eisen (want een rang lagere kan hem toch zeker niet z'n eten ontzeggen?). Oftewel, tijd om weer het gevoel te krijgen dat je de touwtjes in handen hebt. Het gaat waarschijnlijk meer om jouw gevoel dan over of je hem fysiek aankunt. Dus, zelfvertrouwen en niet meer angstig! Hoeft ie z'n 'teefje' ook niet meer te beschermen.
Voel je je bijvoorbeeld zelfverzekerder als je hem een gentle leader omdoet zodat je hem weer aankan? Dat is een soort halster zoals paarden om hun neus hebben. Doet ze geen pijn maar ze kunnen geen kracht zetten. Mijn herder van 33 kilo kan ik met 1 hand houden met dat ding om. Tuurlijk, als m'n herder zou beslissen me naar de strot te vliegen is het wellicht einde verhaal, maar waarom zou ik bang zijn voor die pup van 11 maanden die super vriendelijk is? Honden voelen feilloos je gevoel aan. Ik ben zelfverzekerd met hem, niks geen probleem. Tijd dat jij je ook weer zo voelt!
dinsdag 30 juni 2015 om 11:08
Niet zelf met allerlei gedragsaanpakken of hulpmiddelen zoals gentle leaders gaan rommelen nu. Behalve een bezoekje aan de dierenarts ook een kundige hondengedragstherapeut zoeken. In overleg met de hondengedragstherapeut ook zo snel mogelijk aan de slag met een activiteit waarbij je goed leert samenwerken met je hond, bijvoorbeeld een basis gedragscursus of een speurcursus, bij een goede hondenschool.
dinsdag 30 juni 2015 om 11:11
Ja meissie90
daar heb je wel gelijk in want ben wel heel bang eigenlijk, van de week op tv een kindje dat van de fiets getrokken word door een pitbull, zit ik te denken jaa hij kan me ook eigenlijk zo dood bijten als hij wilt, en haal ik me allemaal ramp senario's in mijn hoofd. word ik ook niet heel erg zelf verzekerder van.
en als ik ongesteld moet worden laat hij altijd paar kleine plasjes in huis, hebben meer mensen daar last van? dat is wat ons elke keer wel opvalt laatste maanden
daar heb je wel gelijk in want ben wel heel bang eigenlijk, van de week op tv een kindje dat van de fiets getrokken word door een pitbull, zit ik te denken jaa hij kan me ook eigenlijk zo dood bijten als hij wilt, en haal ik me allemaal ramp senario's in mijn hoofd. word ik ook niet heel erg zelf verzekerder van.
en als ik ongesteld moet worden laat hij altijd paar kleine plasjes in huis, hebben meer mensen daar last van? dat is wat ons elke keer wel opvalt laatste maanden
dinsdag 30 juni 2015 om 11:15
hij zit me gewoon het eten uit me handen te kijken en als ik niet oplet is me eten weg, zit steeds keuken en vuilnisbak af te knuffelen naar eten, terwijl er onbeperkt brokken zijn en 1x per dag zachtvoer, hij met zijn gewicht lekker zit 60kg
kan aan mij liggen dat ik nu overal op aan het letten ben maar valt me wel op
kan aan mij liggen dat ik nu overal op aan het letten ben maar valt me wel op
dinsdag 30 juni 2015 om 11:25
dinsdag 30 juni 2015 om 11:26
Kan zijn dat er sprake is van een hormonale verandering. Is hij trouwens niet ontzettend dik omdat hij onbeperkt brokken krijgt?
Ik denk dat hij toch wat grenzen aan het opzoeken is en dat jij hem harder moet aanpakken. En daar kan hij heel geleidelijk aan mee begonnen zijn zonder dat jij daar erg in had. En dan wordt het steeds groter totdat het uit de hand loopt.
Ik denk dat hij toch wat grenzen aan het opzoeken is en dat jij hem harder moet aanpakken. En daar kan hij heel geleidelijk aan mee begonnen zijn zonder dat jij daar erg in had. En dan wordt het steeds groter totdat het uit de hand loopt.
dinsdag 30 juni 2015 om 11:27
ik heb 2 weken geleden in het ziekenhuis gelegen met verdenking van EUG maar dat was niks, vandaar het me sterk lijkt dat ik nu zwanger ben. wel zit hij als hij de kans krijgt aan me borsten te ruiken, terwijl het 3 jaar geleden is dat ik voor het laatst zwanger ben geweest.
maar Bromelia, zou hij dan niet veeeeeel liever voor mij moeten zijn als ik zwanger ben en juist extra beschermend?
maar Bromelia, zou hij dan niet veeeeeel liever voor mij moeten zijn als ik zwanger ben en juist extra beschermend?
dinsdag 30 juni 2015 om 11:30
Steenpuist je klinkt als een schat, maar die angst daar zul je echt vanaf moeten als je van deze problemen af wilt.
Je moet je hond kunnen benaderen zonder altijd bang te zijn dat hij je bijt of dat er iets zou kunnen gebeuren, hij voelt dit aan.
ik denk dat een gedrachstherapeut aan huis het beste is, maar leg dan ook goed uit hoe jij je voelt.
Je moet je hond kunnen benaderen zonder altijd bang te zijn dat hij je bijt of dat er iets zou kunnen gebeuren, hij voelt dit aan.
ik denk dat een gedrachstherapeut aan huis het beste is, maar leg dan ook goed uit hoe jij je voelt.
dinsdag 30 juni 2015 om 11:32
Die angst is echt nergens voor nodig! Pitbulls hebben geen mensagressie in het ras zitten, alleen naar honden moet je oppassen. En rotweillers zijn juist gefokt op het beschermen van het gezin. Tuurlijk kan er wat misgaan in de opvoeding, maar dat kan bij een golden retriever ook. Ook een labrador reu van 40 kilo ben je niet blij als die je naar de strot vliegt! Plus, er is geen enkele aanleidig om te denken dat hij jou wil aanvallen als ik zo lees wat voor vriendelijke loebas het is. Als hij ongewenst gedrag vertoont (zo tegen jou aanleunen bijvoorbeeld) vertel hem dan wat hij wél moet doen ipv dat je dat niet wilt. Dus stuur hem naar z'n plaats bijvoorbeeld. Nu hij zo gefocust is op eten kan je dat ook met behulp van beloningen voor goed gedrag voor elkaar krijgen als hij niet luistert. Zelf train ik ook zo veel mogelijk zonder corrigeren met m'n herder, niks mis mee!
O en even puur voor jouw zelfvertrouwen, niet dat je het ooit nodig gaat hebben... Als de hond bij je zit, pak eens heel rustig zonder kracht te zetten zijn wangen vast. Zo heb je de kop van de hond onder controle terwijl je maar weinig kracht nodig hebt. Als je dit snel kunt, kan je voorkomen dat een aanvallende hond bij je gezicht kan komen en vaak lukt het ze dan niet eens om in je handen te bijten. Ja, de hond is misschien ongeveer even zwaar als jij, maar je bent echt niet hulpeloos hoor!
O en even puur voor jouw zelfvertrouwen, niet dat je het ooit nodig gaat hebben... Als de hond bij je zit, pak eens heel rustig zonder kracht te zetten zijn wangen vast. Zo heb je de kop van de hond onder controle terwijl je maar weinig kracht nodig hebt. Als je dit snel kunt, kan je voorkomen dat een aanvallende hond bij je gezicht kan komen en vaak lukt het ze dan niet eens om in je handen te bijten. Ja, de hond is misschien ongeveer even zwaar als jij, maar je bent echt niet hulpeloos hoor!
dinsdag 30 juni 2015 om 11:39
quote:Meisie90 schreef op 30 juni 2015 @ 11:02:
Allereerst naar de dierenarts. In het ergste geval is het een hersentumor, dus dat moet je uitsluiten.
Uhmm doe even rustig. Zeg je dit ook tegen iemand die hoofdpijn heeft? Ga maar even naar de huisarts, in het ergste geval heb je een hersentumor, kan ie dat even uitsluiten.
Een hersentumor is zo ongeveer het láatste wat de dierenarts uit gaat sluiten, als alle andere mogelijke oorzaken uitgesloten zijn.
Allereerst naar de dierenarts. In het ergste geval is het een hersentumor, dus dat moet je uitsluiten.
Uhmm doe even rustig. Zeg je dit ook tegen iemand die hoofdpijn heeft? Ga maar even naar de huisarts, in het ergste geval heb je een hersentumor, kan ie dat even uitsluiten.
Een hersentumor is zo ongeveer het láatste wat de dierenarts uit gaat sluiten, als alle andere mogelijke oorzaken uitgesloten zijn.
dinsdag 30 juni 2015 om 11:52
Oeps, zie dat ik het iets ander heb neergezet dan ik bedoelde Elandic! Met 'dat moet je uitsluiten' bedoelde ik, 'je moet uitsluiten dat er iets fysieks aan de hand is'. In een Duitse herder facebookgroep waar ik in zit hebben al te veel mensen dit gehad, dat de hond van karakter veranderde en het een hersentumor bleek te zijn. Enneh... Dierenartsen werken heel anders dan de humane gezondheidszorg. Die kunnen dus echt na 1x in de keel van de hond kijken en ruiken aan de adem de diagnose stellen dat het keelkanker is. Ja, ik denk dat de foutmarge bij dierenartsen vele malen hoger ligt dan bij de humane gezondheidszorg, ik vind het een raar systeem maar goed.
dinsdag 30 juni 2015 om 12:00
quote:MiAnoo schreef op 30 juni 2015 @ 11:30:
Steenpuist je klinkt als een schat, maar die angst daar zul je echt vanaf moeten als je van deze problemen af wilt.
Je moet je hond kunnen benaderen zonder altijd bang te zijn dat hij je bijt of dat er iets zou kunnen gebeuren, hij voelt dit aan.
ik denk dat een gedrachstherapeut aan huis het beste is, maar leg dan ook goed uit hoe jij je voelt.
Dit.
Er is wel degelijk een rede aan te wijzen voor de verandering van zijn gedrag, zijn vrouwtje is zich nml anders gaan gedragen en hij weet niet waarom.
Jij bent onzeker in zijn buurt en juist omdat hij zo op jou gericht is maakt het hem ook onzeker.
Omdat hij een volwassen reu is in de bloei van zijn leven probeert hij nu de leiding over te nemen. Dat is niet omdat hij slecht is maar dat is gewoon zijn natuur.
Om het zeker te weten zou je met hem naar de dierenarts kunnen gaan voor een bloedonderzoek, als daar afwijkende waardes uitkomen kunnen ze verder zoeken. Als dat ok is dan weet je iig zeker dat het niet door z'n gezondheid komt.
Het enige juiste wat je dan kan doen (imo) is op zoek gaan naar een gedragstherapeut die samen met jou gaat werken om jouw angst weg te nemen en jouw zelfvertrouwen te vergroten.
Dit hoeft niet veel te kosten of lang te duren maar het is wel heel belangrijk om niet zelf te gaan aanrommelen nu.
Blijf weg van allerlei hulpmiddelen, die lossen alleen tijdelijk je probleem op en doen niks aan de oorzaak.
Steenpuist je klinkt als een schat, maar die angst daar zul je echt vanaf moeten als je van deze problemen af wilt.
Je moet je hond kunnen benaderen zonder altijd bang te zijn dat hij je bijt of dat er iets zou kunnen gebeuren, hij voelt dit aan.
ik denk dat een gedrachstherapeut aan huis het beste is, maar leg dan ook goed uit hoe jij je voelt.
Dit.
Er is wel degelijk een rede aan te wijzen voor de verandering van zijn gedrag, zijn vrouwtje is zich nml anders gaan gedragen en hij weet niet waarom.
Jij bent onzeker in zijn buurt en juist omdat hij zo op jou gericht is maakt het hem ook onzeker.
Omdat hij een volwassen reu is in de bloei van zijn leven probeert hij nu de leiding over te nemen. Dat is niet omdat hij slecht is maar dat is gewoon zijn natuur.
Om het zeker te weten zou je met hem naar de dierenarts kunnen gaan voor een bloedonderzoek, als daar afwijkende waardes uitkomen kunnen ze verder zoeken. Als dat ok is dan weet je iig zeker dat het niet door z'n gezondheid komt.
Het enige juiste wat je dan kan doen (imo) is op zoek gaan naar een gedragstherapeut die samen met jou gaat werken om jouw angst weg te nemen en jouw zelfvertrouwen te vergroten.
Dit hoeft niet veel te kosten of lang te duren maar het is wel heel belangrijk om niet zelf te gaan aanrommelen nu.
Blijf weg van allerlei hulpmiddelen, die lossen alleen tijdelijk je probleem op en doen niks aan de oorzaak.
dinsdag 30 juni 2015 om 12:14
quote:Meisie90 schreef op 30 juni 2015 @ 11:52:
Oeps, zie dat ik het iets ander heb neergezet dan ik bedoelde Elandic! Met 'dat moet je uitsluiten' bedoelde ik, 'je moet uitsluiten dat er iets fysieks aan de hand is'. In een Duitse herder facebookgroep waar ik in zit hebben al te veel mensen dit gehad, dat de hond van karakter veranderde en het een hersentumor bleek te zijn.
Oke Duidelijk. Er moet inderdaad naar m gekeken worden door de dierenarts.
Enneh... Dierenartsen werken heel anders dan de humane gezondheidszorg. Die kunnen dus echt na 1x in de keel van de hond kijken en ruiken aan de adem de diagnose stellen dat het keelkanker is. Ja, ik denk dat de foutmarge bij dierenartsen vele malen hoger ligt dan bij de humane gezondheidszorg, ik vind het een raar systeem maar goed.[/quote]
Dit stukje snap ik niet helemaal. Ben je nou saracastisch? En welk systeem bedoel je?
Oeps, zie dat ik het iets ander heb neergezet dan ik bedoelde Elandic! Met 'dat moet je uitsluiten' bedoelde ik, 'je moet uitsluiten dat er iets fysieks aan de hand is'. In een Duitse herder facebookgroep waar ik in zit hebben al te veel mensen dit gehad, dat de hond van karakter veranderde en het een hersentumor bleek te zijn.
Oke Duidelijk. Er moet inderdaad naar m gekeken worden door de dierenarts.
Enneh... Dierenartsen werken heel anders dan de humane gezondheidszorg. Die kunnen dus echt na 1x in de keel van de hond kijken en ruiken aan de adem de diagnose stellen dat het keelkanker is. Ja, ik denk dat de foutmarge bij dierenartsen vele malen hoger ligt dan bij de humane gezondheidszorg, ik vind het een raar systeem maar goed.[/quote]
Dit stukje snap ik niet helemaal. Ben je nou saracastisch? En welk systeem bedoel je?