Vraag angststoornis

09-07-2015 17:00 52 berichten
Alle reacties Link kopieren
Hallo allemaal,



Oeps, ik voel me wel een soort 'stalker' van het forum haha heb namelijk ook een ander topic lopen :S Heb een vraag: omdat ik na een stressvolle periode terug ben gevallen in m'n angststoornis, slaap ik nu tijdelijk bij m'n ouders. Vanmiddag ben ik even naar m'n eigen huis gegaan en toen ik daar kwam voelde ik me zó vreemd. Werd superlicht in m'n hoofd en heel nerveus. Ben wel gewoon gebleven en heb wat dingen gedaan, maar het was echt belachelijk onbehagelijk :( Eigenlijk voelde ik me gewoon verschrikkelijk! Een paar weken geleden zat ik nog chill thuis op de bank, nu voelde ik me vreselijk.



Herkent iemand dit?
Alle reacties Link kopieren
quote:newyorkert schreef op 17 juli 2015 @ 09:52:

Hoi Boeddha,



Dank je wel! Ja, ergens weet ik ook wel dat het goedkomt, maar het duurt zo lang! En sleet het bij jou gewoon? Na hoe lang? Ik ben in therapie, probeer gewoon alles te doen en ga dus ook weer naar huis (ook weer raar gevoel). Alles voelt zo anders dan voorheen, eng gevoel dat ik nergens echt zin meer in heb.





Hi, bij mij is het in 2007 voor het eerst ontstaan, na een drukke periode, altijd maar door blijven gaan, niet naar je lichaam luisteren, je eigen wegcijferen enz .... uit het niets een paniek - angst aanval .... korte tijd erna nog 2 dierbare verloren dus het was echt even "too much"



De een zoekt zijn heil in praten met psycholoog maar dat is mijn ding niet.

Van de dokter anti depressiva gehad en het ging al stuk beter met mij.

In het begin nog soort van schaamte gehad, Ik ( die altijd vrolijke optimistische meid aan de medicijnen??? ) maar na gesprek met mijn arts, die zei "sommige mensen moeten heel hun leven insuline toedienen" en jij komt blijkbaar een ander stofje tekort heb ik het geaccepteerd.



Accepteren is ook al een stap vooruit.

Er is niks mis met angst.

Kijk op een gegeven moment naar de positieve dingen die je wel doet in het leven en niet alleen maar naar de negatieve dingen.



Heb je een terugval, vecht er vooral niet tegen, kost alleen maar energie en heeft gewoon geen zin.



Hou vol, komt echt goed.



X
Leef je droom
Alle reacties Link kopieren
Wat een goede posts, dank jullie gaat idd steeds wat beter, en focus op positieve dingen is een hele goede ja! Meer tips en positieve ervaringen zijn welkom!
Alle reacties Link kopieren
quote:newyorkert schreef op 11 juli 2015 @ 23:26:

Even een update: uiteindelijk ben ik toch wel blij dat ik naar huis ben gegaan, als was het maar eventjes. Mijn angst is angst voor angst. Verschrikkelijk. Alsof het nooit meer goedkomt, onbehagelijk gevoel :(een mens lijdt het meest van het lijden dat hij vreest....
Alle reacties Link kopieren
Klopt helemaal
Alle reacties Link kopieren
Nu toch al een paar nachten goed geslapen en vanavond weer zu hause...zo gek dat ik daar nu een heel ding van maak :( Ik hoop dat mn normale gevoel snel weer terugkomt!!
Alle reacties Link kopieren
goed zo meis!! Wat fijn dat je goed sliep en vanavond weer naar je eigen huisje gaat!

Super!! You go girrrl!



Maarum: again: wacht niet op dat 'normale' gevoel, doe alles wat je normaal ook zou doen en je gevoel will follow.

Focus niet op t verbeteren van je gevoel+streef daar niet naar. Ik snap dat je je gauw weer 'normaal' wil voelen.

Maar dat is consequentie van je acties :)!

Dus plan leuke dingen (avondje naar t café met je vriendinnen? Kijken naar workshops of cursussen die je zou willen doen? Dagje sauna met je moeder? You name it!!) en echt, t gevoel zal erachteraan hobbelen. Mét terugvallen, maar die horen erbij en heeft iedereen.

Zie jezelf niet als zo bijzonder/gek hierin. Je hebt perfect normale en herkenbare gevoelens voor velen van ons!!
Until you have stood in another woman’s stilettos, you will never begin to know the year of pain she felt breaking them in. (S. L. Alder)
Alle reacties Link kopieren
Haai Misia,



Wat een fijne en positieve post van jou! Thanks Ik weet dat je hierin gelijk hebt: gewoon de normale dingen blijven doen en het gevoel volgt later vanzelf. Het gaat niet van de een op de andere dag, helaas! Ups & downs. Hopelijk in de toekomst een betere balans tussen een hele hoge piek en het diepe dal. Heb gelukkig wel dingen om te doen (drukke baan, vanavond uit eten, biosje komende week, sauna, etc). Maar ik vind het bijna eng om te doen, omdat het zo anders voelt dan eerst!
Alle reacties Link kopieren
Snap ik! Ik herken dat wel.

Ik kan je een boek aanraden. Alleen al om de titel: Feel the fear and do it anyway van Susan Jeffers.

Beetje los zand-dat wel, maar die titel alleen al dekt de lading.

Ga alles deze week doen en misschien kun je je gevoel VOORAF en achteraf scoren.

Dit heb ik een tijd gedaan toen ik depressief was.

Dan had ik bv geen zin in die activiteit die ik had gepland, en gaf vooraf een verwacht-plezier-cijfer van 3 bijvoorbeeld.

En achteraf ging ik dan kijken of dit inderdaad een 3 was, en wat bleek, vaak was het heel leuk geweest en tikte ik geregeld zelfs de 8 of 9 aan!!



Wie weet kun je dit doen bij de activiteiten die je deze week hebt staan, en dan kijk je achteraf of het zo eng was als je dacht omdat het nu zo anders voelt. Wie weet valt het mee!
Until you have stood in another woman’s stilettos, you will never begin to know the year of pain she felt breaking them in. (S. L. Alder)
Alle reacties Link kopieren
maw, viel je van je paard zadel je t op en heb je vaak juist de mooiste rit ever omdat je het wèl weer durfde.

Dan stap je af en denk je, naast: t was leuk WOW I DID IT!!!



Heb wel het besef dat dit makkelijk gezegd is dan gedaan, maar toch.

Go
Until you have stood in another woman’s stilettos, you will never begin to know the year of pain she felt breaking them in. (S. L. Alder)
Alle reacties Link kopieren
En ik blijf vrolijk doorschrijven Vannacht thuis geslapen en dat ging goed, niks aan het handje! Nu aan het werk. Het blijft iets raars, alsof er kortsluiting in mn hoofd is ontstaan...heel naar gevoel.
Alle reacties Link kopieren
fijn en goed dat het je lukt dat kortsluitings-gevoel te negeren en toch te doen wat jij wilt doen .

Die angst zal eens een lesje leren wie er de baas is!!
Until you have stood in another woman’s stilettos, you will never begin to know the year of pain she felt breaking them in. (S. L. Alder)
Alle reacties Link kopieren
Haha i hope so :S
Alle reacties Link kopieren


denk aan de focus: je houd je gevoelens nu heel angstvallig in de gaten....laat ze maar een beetje doen wat ze willen :D

Dan doe jij dat ook

Ik kan je (deed ik dit al?) de boeken van Russ Harris aanbevelen, bv The confidence gap....daarin staan technieken om je angstige gevoelens er te laten zijn zonder ze heel erg veel aandacht te geven cq je te laten belemmeren.
Until you have stood in another woman’s stilettos, you will never begin to know the year of pain she felt breaking them in. (S. L. Alder)
Alle reacties Link kopieren
Dank je wel Misia! Vanavond bij m'n ouders eten en daarna weer thuis slapen Sprak net een collega, zegt ze: "Ik kom net van de psy omdat ik opeens paniekaanvallen heb!"
Alle reacties Link kopieren
Haha zie je wel, zo gek is dat niet. Net in de NRC gelezen dat 1 op de 5 mensen een angststoornis heeft in NL, in één vorm of een ander.

T gaat nog gezellig worden!!



Praat je ook over het weer met je collega's?

En wat was leuk vandaag? Heb je wat successen geboekt op t werk?



Misschien een idee om een klein lijstje te maken aan t eind van de dag met dingen waar je happy van werd die dag?
Until you have stood in another woman’s stilettos, you will never begin to know the year of pain she felt breaking them in. (S. L. Alder)
Alle reacties Link kopieren
ooo dat artikel wil ik wel lezen, wat is de titel ervan?
Alle reacties Link kopieren
Wat voor mij ook wel 'humbling' is om bijvoorbeeld andermans/-vrouws levensverhaal te zien/horen/lezen.

Inspirerende mensen die ook als ze bang waren hebben volgehouden.

Of verhalen die nóg erger zijn dan t jouwe. Niet uit leedvermaak, allesbehalve. Maar als inspiratie.

Zie bv de afgelopen aflevering van Boeken:

http://tvblik.nl/boeken/rogi-wieg over het leven en de worsteling van de dichter Wieg.
Until you have stood in another woman’s stilettos, you will never begin to know the year of pain she felt breaking them in. (S. L. Alder)
Alle reacties Link kopieren
weet niet, staat in de NRC van zaterdag. T gaat over hoe weinig empathisch en narcistisch psychiaters zijn vooral.
Until you have stood in another woman’s stilettos, you will never begin to know the year of pain she felt breaking them in. (S. L. Alder)
Alle reacties Link kopieren
Ik ga t even voor gezien houden (niet rot bedoeld), Je blijft je naar mijn idee heel erg focussen op je angst en

ik heb geloof ik al aardig wat tips gegeven nu hoe je met angst zou kunnen omgaan

Dus voor ik in herhaling ga vallen.........





Succes!!
Until you have stood in another woman’s stilettos, you will never begin to know the year of pain she felt breaking them in. (S. L. Alder)
Alle reacties Link kopieren
Gevonden
Alle reacties Link kopieren
Hallo allemaal,



Even een korte update: heb inmiddels twee nachten thuis geslapen en dat ging goed. Het voelt echter niet als een stap vooruit gek genoeg :( Ik denk alleen maar: ik wil me weer normaal voelen, maar zou dat ooit wel gaan gebeuren? Dan kijk ik om me heen en iedereen gezellig, vrolijk. Zo naar als je jezelf niet lekker voelt. Vanmorgen meteen verdrietig bij het opstaan, de gedachte 'komt nooit meer goed' is killing! Ik ben zo bang dat dit het dan is, dat ik me de rest van m'n leven zo blijf voelen :(:(:(



Ben wel gewoon aan het werk, en vanavond terrasje en hapje eten met vriendin.
Alle reacties Link kopieren
En daar ben ik weer Ik ben inmiddels bijna weer m'n gewone leven aan het leiden, maar alles voelt zo gek :( Ik denk de heeeeele tijd: hoe voel ik me, hoe voel ik me, en: gaat dit ooit nog over?, ondanks de afleiding die ik heb (werk, sport, vriendinnen). Echt om gek van te worden. Verder ben ik nog heel erg somber, niks voelt aan als leuk en heb ik heel erg last van lichtheid in m'n hoofd.



Ben nog steeds op zoek naar positieve verhalen, dus als je ze hebt: kom maar op!
Alle reacties Link kopieren
Vraagje? Heb je medicatie?quote:newyorkert schreef op 22 juli 2015 @ 10:24:

En daar ben ik weer Ik ben inmiddels bijna weer m'n gewone leven aan het leiden, maar alles voelt zo gek :( Ik denk de heeeeele tijd: hoe voel ik me, hoe voel ik me, en: gaat dit ooit nog over?, ondanks de afleiding die ik heb (werk, sport, vriendinnen). Echt om gek van te worden. Verder ben ik nog heel erg somber, niks voelt aan als leuk en heb ik heel erg last van lichtheid in m'n hoofd.



Ben nog steeds op zoek naar positieve verhalen, dus als je ze hebt: kom maar op!
Leef je droom
Alle reacties Link kopieren
Ha Boeddha lover,



Nee, geen medicatie en wil ik liever ook niet. Even een update: ben hele week thuis geweest + gewerkt en het weekend weer even bij mn ouders. Vanavond weer naar huis en hele week werken. Verder wel erg moe en kwakkel ik voort, ik geloof wel dat ik me af en toe wat beter voel. Maar das niet goed genoeg voor mij (I know, leg de lat te hoog haha) :/
Alle reacties Link kopieren
Ik wilde toen ook geen medicatie, maar uiteindelijk toch die stap genomen samen met de huisarts .... het kan je net de rust geven die je zoekt, dat je niet constant bezig bent met hoe voel ik me nu in deze situatie, of zodra je opstaat hoe voel ik me dan.

misschien is een kleine hoeveelheid al genoeg en kan je er tzt weer mee stoppen.





quote:newyorkert schreef op 26 juli 2015 @ 17:45:

Ha Boeddha lover,



Nee, geen medicatie en wil ik liever ook niet. Even een update: ben hele week thuis geweest + gewerkt en het weekend weer even bij mn ouders. Vanavond weer naar huis en hele week werken. Verder wel erg moe en kwakkel ik voort, ik geloof wel dat ik me af en toe wat beter voel. Maar das niet goed genoeg voor mij (I know, leg de lat te hoog haha) :/
Leef je droom

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven