Gezondheid
alle pijlers
Jong en burnout
zaterdag 9 augustus 2014 om 22:22
Hallo, al een jaar lees ik soms op forums omdat herkenning vaak toch soort van helpt op slechte momenten.. Nu toch eens m'n eigen verhaal in t kort, omdat ik graag wil weten of er meer jonge meiden (ik word 30 binnenkort) zijn, die niet zozeer door 60urige werkweken, maar vooral door karakter eigenschappen (onzeker, altijd aan verwachtingen willen voldoen, perfectionistisch daardoor en te groot verantwoordelijkheidsgevoel .. En kan nog wel even doorgaan;-)) een fikse burnout hebben gekregen?
Ik ben nu iets meer dan een jaar bewust bezig met m'n herstel van m'n burnout. Ik werk met patienten/cliënten , heb zo'n 1,5mnd even helemaal niks met werk gedaan, daarna wekenlang alleen 2x2/3x2u niet werkgerelateerde taken (dus geen dossiers of patienten zien). Momenteel werk ik zo'n 18-20u (4dgn 5u, werk normaal 32u) en afgelopen week weer de zoveelste terugval die dan weer even onzeker maakt...
Krijg best de ruimte van Leidinggevende met wie ik goed contact en en hetzelfde met prettige bedrijfsarts. Destijds begonnen met een coachingstraject (zelf geregeld, maar mede dankzij werk kunnen doen) en momenteel bij psych / cognitief gedragstherapeut ivm paniekaanvallen en Haptotherapie omdat ik zo enorm in m'n hoofd zit en nadenk en niet meer (misschien nooit echt?) wat ik echt voel.
Zet je allemaal enorm aan t denken en daardoor vind je jezelf ook niet echt leuk... Negatievere kanten van je persoonlijkheid worden tenslotte versterkt. Vraag je je soms af of t écht wel goed komt ooit, en wanneer het nou weer normaal is... Dingen spontaan doen, zonder echt nadenken en 'gewoon' genieten. Waar dat jaar gebleven is, snap ik soms niet.
Iedere dag bijna wel voel ik nog wel iets, misselijk of moe of hoofdpijn. Soms sta ik echt wel weer te zingen en te genieten van leuke dingen! Maar afspraken plan ik nog steeds weinig, zodat ik niks 'moet', en zelfs leuke vooruitzichten gepaard gaan met spanning vooraf..'voel ik me daar straks niet 'ziek' of word ik misselijk, angst voor de angst... Lastig!
Af en toe langs huisarts, om toch even dan weer dit of dan weer da voor mezelf uit te sluiten... Volgens mij ook 'normaal' met burnout, je afvragen of er toch niet nog iets fysieks aan onderligt soms.
Ik heb een superlieve vriend, echt m'n grote steun , terwijl het voor hem ook allemaal lastig is natuurlijk.
Nou, dit is nog de korte versie;-).
Ben benieuwd of er anderen zijn op dit moment in dezelfde situatie, of geweest. En hoe ze hier mee omgaan/gingen? Als t ook al een jaar duurt en je er nog niet bent... En hoe je dat met opbouwen doet, zeker evt met een beroep waar je met klanten/patienten/ anderen te maken hebt.
Ik ben nu iets meer dan een jaar bewust bezig met m'n herstel van m'n burnout. Ik werk met patienten/cliënten , heb zo'n 1,5mnd even helemaal niks met werk gedaan, daarna wekenlang alleen 2x2/3x2u niet werkgerelateerde taken (dus geen dossiers of patienten zien). Momenteel werk ik zo'n 18-20u (4dgn 5u, werk normaal 32u) en afgelopen week weer de zoveelste terugval die dan weer even onzeker maakt...
Krijg best de ruimte van Leidinggevende met wie ik goed contact en en hetzelfde met prettige bedrijfsarts. Destijds begonnen met een coachingstraject (zelf geregeld, maar mede dankzij werk kunnen doen) en momenteel bij psych / cognitief gedragstherapeut ivm paniekaanvallen en Haptotherapie omdat ik zo enorm in m'n hoofd zit en nadenk en niet meer (misschien nooit echt?) wat ik echt voel.
Zet je allemaal enorm aan t denken en daardoor vind je jezelf ook niet echt leuk... Negatievere kanten van je persoonlijkheid worden tenslotte versterkt. Vraag je je soms af of t écht wel goed komt ooit, en wanneer het nou weer normaal is... Dingen spontaan doen, zonder echt nadenken en 'gewoon' genieten. Waar dat jaar gebleven is, snap ik soms niet.
Iedere dag bijna wel voel ik nog wel iets, misselijk of moe of hoofdpijn. Soms sta ik echt wel weer te zingen en te genieten van leuke dingen! Maar afspraken plan ik nog steeds weinig, zodat ik niks 'moet', en zelfs leuke vooruitzichten gepaard gaan met spanning vooraf..'voel ik me daar straks niet 'ziek' of word ik misselijk, angst voor de angst... Lastig!
Af en toe langs huisarts, om toch even dan weer dit of dan weer da voor mezelf uit te sluiten... Volgens mij ook 'normaal' met burnout, je afvragen of er toch niet nog iets fysieks aan onderligt soms.
Ik heb een superlieve vriend, echt m'n grote steun , terwijl het voor hem ook allemaal lastig is natuurlijk.
Nou, dit is nog de korte versie;-).
Ben benieuwd of er anderen zijn op dit moment in dezelfde situatie, of geweest. En hoe ze hier mee omgaan/gingen? Als t ook al een jaar duurt en je er nog niet bent... En hoe je dat met opbouwen doet, zeker evt met een beroep waar je met klanten/patienten/ anderen te maken hebt.
vrijdag 14 augustus 2015 om 09:31
Oh @Vienna wat ben je toch een bikkel, voltijds werken! Ben benieuwd wat de huisarts en coach zeggen. Het is sowieso fijn om het gevoel van een vangnetje te hebben waar je terecht kan op mindere momenten. Misschien is het ook even het wennen aan nog een wat zwaarder programma, dat je wat onrustiger slaapt, en dat is ook niet gek natuurlijk. Ik vind wel dat je het echt super doet. En heel lief dat je ook voor ons naar de sterren hebt gekeken! Een vriend in Frankrijk smste me dat ook al. Zelf lag ik lekker te slapen.
Het gaat hier nog niet beter helaas. Gisteren ook weer AD verhoogd en ook weer bijwerkingen daarvan wat niet fijn is. Zeker omdat ik juist meer moe en zwaar daarvan wordt. Dat had ik ook van de Effexor in het begin dus ik moet daar niet erg van schrikken, dat trekt wel weer weg, maar fijn is het niet. Ik hoop zo dat het iets gaat doen binnenkort, bij Effexor duurde het ook 3 weken en zit nu op 2, dus fingers crossed....
Het gaat hier nog niet beter helaas. Gisteren ook weer AD verhoogd en ook weer bijwerkingen daarvan wat niet fijn is. Zeker omdat ik juist meer moe en zwaar daarvan wordt. Dat had ik ook van de Effexor in het begin dus ik moet daar niet erg van schrikken, dat trekt wel weer weg, maar fijn is het niet. Ik hoop zo dat het iets gaat doen binnenkort, bij Effexor duurde het ook 3 weken en zit nu op 2, dus fingers crossed....
zaterdag 15 augustus 2015 om 20:15
zondag 16 augustus 2015 om 10:56
quote:jade444 schreef op 13 augustus 2015 @ 22:27:
Ik kon er ook vreselijk gefrustreerd van raken als mensen tegen mij zeggen o maar laatst ben je een middagje naar de sauna geweest dan kunnen we vanavond toch ook wel wat doen? of, dan moet het nu toch beter met je gaan? Het is lastig voor andere om ermee om te gaan omdat je het vaak visueel niet ziet, kijk een gebroken been kunnen mensen wat mee, maar wat er in mijn hoofd zit weet alleen ik. Je kunt het delen maar niemand zal het helemaal 100 procent voelen en volledig begrijpen wat jij hebt. Dit heb ik uiteindelijk maar naast me neergelegd. Ik heb tegen mijn vriendinnen gezegd dat als ze iets met me willen afspreken ze mij diezelfde dag even moeten vragen zodat ik kan kijken hoe ik me voel. Want ja laten we eerlijk zijn weet ik veel of ik volgende week donderdag een goede of een slechte dag heb,
Dat doe je super Jade! Maar het onbegrip van sommige mensen is inderdaad niet makkelijk. Denk dat je het goed oplost met aangeven dat je de plannen de dag zelf soms nog moet cancelen. Als mensen dit begrijpen en aanvaarden, weet je ook dat het schatten van mensen zijn die je in je omgeving hebt.
Ik kon er ook vreselijk gefrustreerd van raken als mensen tegen mij zeggen o maar laatst ben je een middagje naar de sauna geweest dan kunnen we vanavond toch ook wel wat doen? of, dan moet het nu toch beter met je gaan? Het is lastig voor andere om ermee om te gaan omdat je het vaak visueel niet ziet, kijk een gebroken been kunnen mensen wat mee, maar wat er in mijn hoofd zit weet alleen ik. Je kunt het delen maar niemand zal het helemaal 100 procent voelen en volledig begrijpen wat jij hebt. Dit heb ik uiteindelijk maar naast me neergelegd. Ik heb tegen mijn vriendinnen gezegd dat als ze iets met me willen afspreken ze mij diezelfde dag even moeten vragen zodat ik kan kijken hoe ik me voel. Want ja laten we eerlijk zijn weet ik veel of ik volgende week donderdag een goede of een slechte dag heb,
Dat doe je super Jade! Maar het onbegrip van sommige mensen is inderdaad niet makkelijk. Denk dat je het goed oplost met aangeven dat je de plannen de dag zelf soms nog moet cancelen. Als mensen dit begrijpen en aanvaarden, weet je ook dat het schatten van mensen zijn die je in je omgeving hebt.
Always believe that something wonderful is about to happen.
zondag 16 augustus 2015 om 10:56
Mooi vooruitzicht Inge! Alvast een hele mooie vakantie gewenst.
Ben toch weer wat wijzer geworden van de huisarts en de coach. Huisarts heeft mij opnieuw op de slaapverwekkende AD gezet (was er een hele tijd vanaf), en moet toegeven heb twee heerlijke nachten achter de rug en daardoor voel ik mij alweer veel beter.
Heb 2,5uur bij de coach gezeten. Sinds april niet meer geweest en veel bij te praten. Het was verhelderend en eigenlijk waren er twee conclusies: balans werk/prive zit nog niet goed (al hebben veel mensen met een nieuwe baan dit aan de hand en dus niet typisch na een BO) en heb nog veel negatieve overtuigingen over mezelf. Daarom stelde ze een Psych-K voor, had er nog nooit van gehoord. Andere mensen hier ervaring mee? Volgende week ga ik het sowieso proberen, ben benieuwd.
Veel liefs!
Ben toch weer wat wijzer geworden van de huisarts en de coach. Huisarts heeft mij opnieuw op de slaapverwekkende AD gezet (was er een hele tijd vanaf), en moet toegeven heb twee heerlijke nachten achter de rug en daardoor voel ik mij alweer veel beter.
Heb 2,5uur bij de coach gezeten. Sinds april niet meer geweest en veel bij te praten. Het was verhelderend en eigenlijk waren er twee conclusies: balans werk/prive zit nog niet goed (al hebben veel mensen met een nieuwe baan dit aan de hand en dus niet typisch na een BO) en heb nog veel negatieve overtuigingen over mezelf. Daarom stelde ze een Psych-K voor, had er nog nooit van gehoord. Andere mensen hier ervaring mee? Volgende week ga ik het sowieso proberen, ben benieuwd.
Veel liefs!
Always believe that something wonderful is about to happen.
zondag 16 augustus 2015 om 14:29
Ik heb het psych-k even gegoogled Vienna.. klinkt goed! Ik heb er geen ervaring mee... heb je zelf wel het gevoel dat het wat voor je is? Ik hoop dat het goed voor je gaat werken. Sowieso goed om in deze situatie weer even met je coach aan de slag te gaan!
Bloem, nog heel erg bedankt voor wat je schreef toen ik mijn keuze moest maken over stoppen of doorgaan bij psych.. wat je schreef hielp enorm.. en ik heb m'n knoop die dag doorgehakt, ik ben gestopt
Ik hoop echt voor je dat je nieuwe AD gauw goed gaat werken.. ik duim voor je!
@naoko, wat fijn dat het langzaamaan wat beter gaat.. het zou echt goed zijn als er een nieuwe fase voor je aanbreekt! Wie weet is het idd de vitamine B.. zulke dingen kunnen soms best veel invloed hebben.. hoop dat het doorzet!
fam, gelaarsdepoes, jade, ik herken het ook hoor.. dat het soms blijkbaar moeilijk voor mensen is om BO te begrijpen. Mijn ouders begrijpen er sowieso niks van maar dat had ik ook niet anders verwacht.. al baal ik er soms wel van, ik probeer dat maar los te laten. Als mensen je niet begrijpen is dat volgens mij eigenlijk dat mensen je niet geloven of vertrouwen. De mensen die echt om je geven geloven je wel op je woord als jij zegt dat je deze ene dag iets kan ondernemen en de andere dag doodmoe / met koppijn op de bank hangt. In moeilijke tijden leer je je echte vrienden kennen he.. hoe cliche dat ook is
Het gaat hier best redelijk. Ik heb deze maand pas 3 keer migraine gehad en dat is echt een overwinning (even afkloppen!!).. als het zo door gaat krijg ik er eindelijk weer een beetje vertrouwen in.. hoop dat het zo door gaat! Verder ben ik nu onder behandeling bij weer een ander alternatief arts, lang verhaal.. dat schrijf ik nog wel een andere keer op.
Wel een probleem hier van een hele andere orde: mijn katjes hebben vlooien en dat combineert niet goed met een BO :S .. ze zijn al behandeld en het zal heus allemaal wel goedkomen, maar iedere dag mijn huis grondig moeten stofzuigen is eigenlijk wel het laatste wat ik nu nodig heb.
Grote knuffel voor iedereen
Bloem, nog heel erg bedankt voor wat je schreef toen ik mijn keuze moest maken over stoppen of doorgaan bij psych.. wat je schreef hielp enorm.. en ik heb m'n knoop die dag doorgehakt, ik ben gestopt
Ik hoop echt voor je dat je nieuwe AD gauw goed gaat werken.. ik duim voor je!
@naoko, wat fijn dat het langzaamaan wat beter gaat.. het zou echt goed zijn als er een nieuwe fase voor je aanbreekt! Wie weet is het idd de vitamine B.. zulke dingen kunnen soms best veel invloed hebben.. hoop dat het doorzet!
fam, gelaarsdepoes, jade, ik herken het ook hoor.. dat het soms blijkbaar moeilijk voor mensen is om BO te begrijpen. Mijn ouders begrijpen er sowieso niks van maar dat had ik ook niet anders verwacht.. al baal ik er soms wel van, ik probeer dat maar los te laten. Als mensen je niet begrijpen is dat volgens mij eigenlijk dat mensen je niet geloven of vertrouwen. De mensen die echt om je geven geloven je wel op je woord als jij zegt dat je deze ene dag iets kan ondernemen en de andere dag doodmoe / met koppijn op de bank hangt. In moeilijke tijden leer je je echte vrienden kennen he.. hoe cliche dat ook is
Het gaat hier best redelijk. Ik heb deze maand pas 3 keer migraine gehad en dat is echt een overwinning (even afkloppen!!).. als het zo door gaat krijg ik er eindelijk weer een beetje vertrouwen in.. hoop dat het zo door gaat! Verder ben ik nu onder behandeling bij weer een ander alternatief arts, lang verhaal.. dat schrijf ik nog wel een andere keer op.
Wel een probleem hier van een hele andere orde: mijn katjes hebben vlooien en dat combineert niet goed met een BO :S .. ze zijn al behandeld en het zal heus allemaal wel goedkomen, maar iedere dag mijn huis grondig moeten stofzuigen is eigenlijk wel het laatste wat ik nu nodig heb.
Grote knuffel voor iedereen
zondag 16 augustus 2015 om 14:59
Hai allemaal, het is een beetje erg lang geleden dat ik wat schreef...
Ik denk mede omdat ik weer meer aan het werk ben, ik heb gewoon heel weinig energie voor dingen die niet strikt noodzakelijk zijn. Ook zou ik graag aan iedereen iets liefs en opbouwends willen schrijven maar ik kan het niet zo goed bedenken en opbrengen. Dat wil natuurlijk niet zeggen dat ik niet meeleef. Ik heb natuurlijk wel meegelezen.
Nou ja even over mezelf dus dan maar:
Het gaat hier op zich goed. Het werken (nu 5 dagen van 9-13) kost me veel energie maar ik vind het ook fijn. Ik loop ontzettend tegen mijn grens op van wat ik wel en niet aankan. Dat vind ik best moeilijk en zal ook nog voorlopig wel blijven spelen. Ik heb me er op ingesteld dat het uitdeuken en bijkomen zeker nog anderhalf jaar zal duren, als ik dat niet doe dan zou ik volledig in paniek schieten en depressief worden.
Mijn hersens werken echt op de laagste stand, creatief doen ze het gelukkig aardig, maar de logica, wat normaal echt een van mijn sterke kanten is, is ver te zoeken.
Ik vul postcodes in die ik 20 jaar geleden had, zet melk in de kast en leg sleutels in de koelkast. Noem mijn katten bij namen die de katten uit mijn jeugd hadden. Ik vergeet wat mensen me net verteld hebben en ga zo maar door.
Ik heb hier gelukkig gelezen dat meer van jullie hier last van hebben en heb daar dus op gebaseerd dat het weer over gaat. Maar zoals ik al zei: als ik daar aan ga twijfelen...
Sociaal ben ik nog niet veel waard, met een vriendin kan ik echt wel koffieleuten en bijkletsen maar een avond naar een restaurant met meer mensen voelt nog als een nachtmerrie. Ik hou mijn wereld dus klein, dat voelt het best. Maar ook dat is een gevecht met dat deel van mij dat blijkbaar vindt dat een leuk leven vol hoort te zitten met veel mensen, evenementen, uitjes, borrels en eeuwigdurende gezelligheid.
Ik begin langzaam te begrijpen dat een leven leuk is als ik het zo invul zoals voor mij het beste voelt, maar dat loslaten van die plaatjes die ik blijkbaar altijd heb gehad en nog heb, dat is lastig.
Het is gek, eigenlijk gaat het beter dan ooit, in de zin van dat ik bij mezelf ben en probeer te blijven, en ook niet anders meer kan. Ik verander kleine dingen op heel veel gebieden, soms meteen en soms na even oefenen. Die kleine veranderingetjes met elkaar geven het leven een heel ander gevoel. Geven mij een ander gevoel. Hier ben ik nog nooit geweest. Ik was altijd aan het reageren op het leven en nu ben ik meer mijn eigen manier aan het onderzoeken. Dus het gaat beter dan ooit terwijl ik echt in huilen uit kan barsten om kleine tegenslagen of veranderende omstandigheden.
Nou dat zegt wat over hoe ver ik was verwijderd van mijn eigen kern, wie IK ben en wat IK wil.
Dikke knuffel voor iedereen!
Ik denk mede omdat ik weer meer aan het werk ben, ik heb gewoon heel weinig energie voor dingen die niet strikt noodzakelijk zijn. Ook zou ik graag aan iedereen iets liefs en opbouwends willen schrijven maar ik kan het niet zo goed bedenken en opbrengen. Dat wil natuurlijk niet zeggen dat ik niet meeleef. Ik heb natuurlijk wel meegelezen.
Nou ja even over mezelf dus dan maar:
Het gaat hier op zich goed. Het werken (nu 5 dagen van 9-13) kost me veel energie maar ik vind het ook fijn. Ik loop ontzettend tegen mijn grens op van wat ik wel en niet aankan. Dat vind ik best moeilijk en zal ook nog voorlopig wel blijven spelen. Ik heb me er op ingesteld dat het uitdeuken en bijkomen zeker nog anderhalf jaar zal duren, als ik dat niet doe dan zou ik volledig in paniek schieten en depressief worden.
Mijn hersens werken echt op de laagste stand, creatief doen ze het gelukkig aardig, maar de logica, wat normaal echt een van mijn sterke kanten is, is ver te zoeken.
Ik vul postcodes in die ik 20 jaar geleden had, zet melk in de kast en leg sleutels in de koelkast. Noem mijn katten bij namen die de katten uit mijn jeugd hadden. Ik vergeet wat mensen me net verteld hebben en ga zo maar door.
Ik heb hier gelukkig gelezen dat meer van jullie hier last van hebben en heb daar dus op gebaseerd dat het weer over gaat. Maar zoals ik al zei: als ik daar aan ga twijfelen...
Sociaal ben ik nog niet veel waard, met een vriendin kan ik echt wel koffieleuten en bijkletsen maar een avond naar een restaurant met meer mensen voelt nog als een nachtmerrie. Ik hou mijn wereld dus klein, dat voelt het best. Maar ook dat is een gevecht met dat deel van mij dat blijkbaar vindt dat een leuk leven vol hoort te zitten met veel mensen, evenementen, uitjes, borrels en eeuwigdurende gezelligheid.
Ik begin langzaam te begrijpen dat een leven leuk is als ik het zo invul zoals voor mij het beste voelt, maar dat loslaten van die plaatjes die ik blijkbaar altijd heb gehad en nog heb, dat is lastig.
Het is gek, eigenlijk gaat het beter dan ooit, in de zin van dat ik bij mezelf ben en probeer te blijven, en ook niet anders meer kan. Ik verander kleine dingen op heel veel gebieden, soms meteen en soms na even oefenen. Die kleine veranderingetjes met elkaar geven het leven een heel ander gevoel. Geven mij een ander gevoel. Hier ben ik nog nooit geweest. Ik was altijd aan het reageren op het leven en nu ben ik meer mijn eigen manier aan het onderzoeken. Dus het gaat beter dan ooit terwijl ik echt in huilen uit kan barsten om kleine tegenslagen of veranderende omstandigheden.
Nou dat zegt wat over hoe ver ik was verwijderd van mijn eigen kern, wie IK ben en wat IK wil.
Dikke knuffel voor iedereen!
zondag 16 augustus 2015 om 15:04
Uitgedoofd
Als het vuur is uitgedoofd
Je veel te hard hebt uitgesloofd
Je niet meer in jezelf geloofd
Je van je toekomst lijkt beroofd
Hoe ga je dan nog door
Je weet, de wereld is nog daar
Hetzelfde licht als vorig jaar
Maar alles lijkt nu zwart en zwaar
Je krijgt het niet meer voor elkaar
Hoe ga je dan nog door
Je sluit je af en maakt het klein
Je kijkt voorzichtig naar de pijn
Wat vond ik vroeger dan wel fijn
Probeert daar af en toe te zijn
Zo ga je dan maar door
Je wilt weer zijn wie je eerst was
Terug naar het halfvolle glas
Maar ‘t stomme is dat kan dus pas,
als je alles loslaat dat ooit was.
Want anders draai je door.
Als het vuur is uitgedoofd
Je veel te hard hebt uitgesloofd
Je niet meer in jezelf geloofd
Je van je toekomst lijkt beroofd
Hoe ga je dan nog door
Je weet, de wereld is nog daar
Hetzelfde licht als vorig jaar
Maar alles lijkt nu zwart en zwaar
Je krijgt het niet meer voor elkaar
Hoe ga je dan nog door
Je sluit je af en maakt het klein
Je kijkt voorzichtig naar de pijn
Wat vond ik vroeger dan wel fijn
Probeert daar af en toe te zijn
Zo ga je dan maar door
Je wilt weer zijn wie je eerst was
Terug naar het halfvolle glas
Maar ‘t stomme is dat kan dus pas,
als je alles loslaat dat ooit was.
Want anders draai je door.
zondag 16 augustus 2015 om 15:38
maandag 17 augustus 2015 om 09:46
@Bloem hoop dat de AD meer uitwerking voor je gaat hebben nog even geduld dus..
@vienna Fijn dat je ff lekker hebt kunnen slapen dat kan soms zo schelen! Hoop dat de medicatie uitwerking voor je heeft
@beel dat je hersenen niet volledig werken herken ik wel, jammer dat het je verrotte melk op levert hihi, Knap van je dat je weer bent gaat werken ik hoop voor je dat het allemaal nog wat meer opknapt.
Mijn positieve blik is even uit, nogal een terug val gehad na een paar positieve weken. Ik woonde tijdelijk bij mijn ouders maar die hebben besloten uit elkaar te gaan dus ik zit nu met mijn moeder op een camping in een caravan haha... Alle stress en emoties zowel van mij als mijn moeder zijn nogal hoog opgelopen. Sowieso heb ik de afgelopen week last van druk op mijn borst en kortademigheid, ook af en toe van die steken in mijn borst, als ik ga liggen en rustig aan doe heb ik er minder last van,hebben hier er meer last van gehad? Gister fixe hyperventilatie aanval gehad waar ik erg van ben geschrokken, ik was er zo moe van dat ik nog te moe was om een lepel in mijn mond te stoppen. Ik heb soms de neiging om mij druk te maken over elk ding wat er in mijn lichaam speelt, ik moet er heel duidelijk iets aan kunnen labelen anders ga ik er vreselijk over piekeren of het niet wat anders kan zijn hebben hier nog meer mensen last van?
Het voordeel wel is dat het hier heerlijk rustig is, slaap hier wel goed maar moet er erg aan wennen.
voor iedereen
@vienna Fijn dat je ff lekker hebt kunnen slapen dat kan soms zo schelen! Hoop dat de medicatie uitwerking voor je heeft
@beel dat je hersenen niet volledig werken herken ik wel, jammer dat het je verrotte melk op levert hihi, Knap van je dat je weer bent gaat werken ik hoop voor je dat het allemaal nog wat meer opknapt.
Mijn positieve blik is even uit, nogal een terug val gehad na een paar positieve weken. Ik woonde tijdelijk bij mijn ouders maar die hebben besloten uit elkaar te gaan dus ik zit nu met mijn moeder op een camping in een caravan haha... Alle stress en emoties zowel van mij als mijn moeder zijn nogal hoog opgelopen. Sowieso heb ik de afgelopen week last van druk op mijn borst en kortademigheid, ook af en toe van die steken in mijn borst, als ik ga liggen en rustig aan doe heb ik er minder last van,hebben hier er meer last van gehad? Gister fixe hyperventilatie aanval gehad waar ik erg van ben geschrokken, ik was er zo moe van dat ik nog te moe was om een lepel in mijn mond te stoppen. Ik heb soms de neiging om mij druk te maken over elk ding wat er in mijn lichaam speelt, ik moet er heel duidelijk iets aan kunnen labelen anders ga ik er vreselijk over piekeren of het niet wat anders kan zijn hebben hier nog meer mensen last van?
Het voordeel wel is dat het hier heerlijk rustig is, slaap hier wel goed maar moet er erg aan wennen.
voor iedereen
dont be afraid to build youre own path
maandag 17 augustus 2015 om 14:35
@Jade: ik wil je sowieso een hele dikke knuffel geven, dat is niet niks zeg, nog even erboven op, de scheiding van je ouders.
Ik kan me voorstellen dat alle emoties van jezelf maar ook die van je moeder erbij, kunnen leiden tot een hyperventilatie aanval. Ik ken het wel een beetje dat je ontzettend gaat letten op wat er gebeurt in je lichaam, het vervelende is natuurlijk alleen dat het je niet helpt.
Uit eigen ervaring over de hyperventilatie: ik heb zelf geen acute aanvallen maar meer dagen dat ik continue loop te hyperventileren. Wat bij mij over het algemeen meteen werkt is gaan zitten, met mijn voeten op de grond en te voelen wat ik eigenlijk voel. Mijn emoties eens even toe te laten, want bij mij is het altijd zo dat hyperventileren gebeurt omdat ik dingen aan het wegdrukken ben. Dingen niet wil voelen, of niet in de gaten heb dat ik dingen aan het voelen ben.
Meestal resulteert dat in een huilbui maar kan ik daarna wel weer ademen. Dan ben ik weer 'bij' zeg maar, dan voel ik me zoals ik me voel in plaats van dat ik het onderdruk.
En zure melk...hahahaha!
Ik kan me voorstellen dat alle emoties van jezelf maar ook die van je moeder erbij, kunnen leiden tot een hyperventilatie aanval. Ik ken het wel een beetje dat je ontzettend gaat letten op wat er gebeurt in je lichaam, het vervelende is natuurlijk alleen dat het je niet helpt.
Uit eigen ervaring over de hyperventilatie: ik heb zelf geen acute aanvallen maar meer dagen dat ik continue loop te hyperventileren. Wat bij mij over het algemeen meteen werkt is gaan zitten, met mijn voeten op de grond en te voelen wat ik eigenlijk voel. Mijn emoties eens even toe te laten, want bij mij is het altijd zo dat hyperventileren gebeurt omdat ik dingen aan het wegdrukken ben. Dingen niet wil voelen, of niet in de gaten heb dat ik dingen aan het voelen ben.
Meestal resulteert dat in een huilbui maar kan ik daarna wel weer ademen. Dan ben ik weer 'bij' zeg maar, dan voel ik me zoals ik me voel in plaats van dat ik het onderdruk.
En zure melk...hahahaha!
maandag 17 augustus 2015 om 16:00
@Jade: Wat ontzettend naar dat je naast dit alles ook nog de scheiding van je ouder moet meemaken. Het zal zeker niet makkelijk zijn. Heel veel sterkte.
@Beel: Wat goed dat je weer aan het werk bent en fijn dat het creatieve je wel goed af gaat. Ik weet nog toen ik weer deels aan het werk moest dat mijn hoofd wanneer ik creatief moest presteren echt op standje uit ging.
Hier gaat het redelijk. Vorige week donderdag contact gehad met de UWV arts en ik mag gelukkig nog wat langer in de Ziektewet blijven. Eerst even er bovenop komen voor we weer gaan werken. Natuurlijk ga ik gewoon verder met mijn therapie en ik ga proberen mijn vrijwilligerswerk nog wat verder op te schroeven. Net even naar het UWV gebeld om mijn WW te cancelen en te vragen of mijn ziektewet al verlengt was maar dit was blijkbaar nog niet binnen vanuit de dokter. Beetje gek want hij zou het allemaal regelen en aangezien ik over 4 dagen eigenlijk uit de ziektewet zou gaan zit er dus best wat haast achter. Dus beetje spanning of dat allemaal wel goed gaat. Maar goed 'blijven ademen' .
@Beel: Wat goed dat je weer aan het werk bent en fijn dat het creatieve je wel goed af gaat. Ik weet nog toen ik weer deels aan het werk moest dat mijn hoofd wanneer ik creatief moest presteren echt op standje uit ging.
Hier gaat het redelijk. Vorige week donderdag contact gehad met de UWV arts en ik mag gelukkig nog wat langer in de Ziektewet blijven. Eerst even er bovenop komen voor we weer gaan werken. Natuurlijk ga ik gewoon verder met mijn therapie en ik ga proberen mijn vrijwilligerswerk nog wat verder op te schroeven. Net even naar het UWV gebeld om mijn WW te cancelen en te vragen of mijn ziektewet al verlengt was maar dit was blijkbaar nog niet binnen vanuit de dokter. Beetje gek want hij zou het allemaal regelen en aangezien ik over 4 dagen eigenlijk uit de ziektewet zou gaan zit er dus best wat haast achter. Dus beetje spanning of dat allemaal wel goed gaat. Maar goed 'blijven ademen' .
maandag 17 augustus 2015 om 18:10
Mag ik inbreken en meeschrijven?
Ik zie dit topic al heel lang steeds voorbijkomen en het is zo herkenbaar allemaal.
Eigenlijk ben ik alles kwijt geraakt en vooral mezelf,
amper nog sociale contacten en mijn relatie staat op knappen. Als positief punt: de medicijnen beginnen aan te slaan en ik heb goede hoop dat de rest daardoor ook gaat afnemen.
Binnenkort hoor ik meer over meer hulp dus dat helpt ook denk ik.
Ik las ergens in dit topic iets over een rem. Als ik een beetje een goede dag heb wil ik inderdaad van alles.
Ook zei iemand iets over stukjes waaruit je jezelf weer moet opbouwen met wat nieuwe stukjes. Zo voelt het echt, zoals het ging kan het niet doorgaan maar hoe, wat en waar is een lang traject.
De afgelopen dagen heb ik toch teveel gedaan (en zoveel is dat echt niet) daardoor is het vandaag weer helemaal mis. Compleet gesloopt. Douchen en het vuil buiten zetten kostte al veel moeite. Bedankt voor het lezen.
Ik zie dit topic al heel lang steeds voorbijkomen en het is zo herkenbaar allemaal.
Eigenlijk ben ik alles kwijt geraakt en vooral mezelf,
amper nog sociale contacten en mijn relatie staat op knappen. Als positief punt: de medicijnen beginnen aan te slaan en ik heb goede hoop dat de rest daardoor ook gaat afnemen.
Binnenkort hoor ik meer over meer hulp dus dat helpt ook denk ik.
Ik las ergens in dit topic iets over een rem. Als ik een beetje een goede dag heb wil ik inderdaad van alles.
Ook zei iemand iets over stukjes waaruit je jezelf weer moet opbouwen met wat nieuwe stukjes. Zo voelt het echt, zoals het ging kan het niet doorgaan maar hoe, wat en waar is een lang traject.
De afgelopen dagen heb ik toch teveel gedaan (en zoveel is dat echt niet) daardoor is het vandaag weer helemaal mis. Compleet gesloopt. Douchen en het vuil buiten zetten kostte al veel moeite. Bedankt voor het lezen.
anoniem_248433 wijzigde dit bericht op 18-08-2015 20:31
Reden: Wijziging
Reden: Wijziging
% gewijzigd
Keep on, keep keepin' on....
maandag 17 augustus 2015 om 20:35
@beel ja dankjewel! klopt helemaal wat je zegt, ik was toch even voor de zekerheid naar de HA gegaan en die zij inderdaad dat ik continu aan het hyperventileren was. Hierdoor waren spieren gaan vastzitten en verzuren waardoor ik nu pijn in mijn borst en spierpijn heb. Top tip! Indd even aan alles helemaal toegeven gaan zitten en gewoon kei hard janken kan bijzonder prettig zijn ik heb de afgelopen maanden meer gejankt dan in mijn hele leven wist niet dat het zo bevrijdend kon zijn. Het heeft mij in ieder geval al een stuk gerust gesteld.
@Gelaarsdepoes wat een geregel allemaal zeg, wel fijn dat je nog wat tijd om te herstellen krijgt maak er maar lekker gebruik van we moeten ons hele leven nog met dat lichaam hihi
@tea_bee Tuurlijk mag je inbreken gaat er niet om wat je hebt maar hoe je je voelt toch! Vervelend verhaal.. Maar wel fijn dat je medicatie aanslaat. Uiteindelijk gaat er (ergens) weer je intuïtie werken en maak je juiste keuzes (merk ik dan) (hoewel ben hem soms ook kwijt hoor maar hij zit wel ergens verstopt)
Heb een asociaal fijne meditatie gevonden ga hem even delen met jullie
https://www.youtube.com/watch?v=EkeNz2sXUK0
Slaaplekker voor straks iedereen
@Gelaarsdepoes wat een geregel allemaal zeg, wel fijn dat je nog wat tijd om te herstellen krijgt maak er maar lekker gebruik van we moeten ons hele leven nog met dat lichaam hihi
@tea_bee Tuurlijk mag je inbreken gaat er niet om wat je hebt maar hoe je je voelt toch! Vervelend verhaal.. Maar wel fijn dat je medicatie aanslaat. Uiteindelijk gaat er (ergens) weer je intuïtie werken en maak je juiste keuzes (merk ik dan) (hoewel ben hem soms ook kwijt hoor maar hij zit wel ergens verstopt)
Heb een asociaal fijne meditatie gevonden ga hem even delen met jullie
https://www.youtube.com/watch?v=EkeNz2sXUK0
Slaaplekker voor straks iedereen
dont be afraid to build youre own path
dinsdag 18 augustus 2015 om 12:39
Beel wat een supermooie tekst, daar kwamen de waterlanders weer! Zelf geschreven? Er klinkt veel wijsheid in je verslagje, ik heb het idee dat je goede lessen trekt uit de ellende en dat is echt mooi om te horen want daar kan je de rest van je leven mee toe. Bemoedigende knuffels en schouderklopjes!
@Inge, fiiiijne vakantie, dat klinkt heerlijk, lekker met een tentje en airbnb!
@vienna, fijn toch dat die hulpmiddeltjes er zijn, want slapen is idd cruciaal. Wordt het voor jou ook niet es tijd voor een kleine (tuin)vakantie? Gewoon om even de balans weer op te maken? Die therapie die je noemt ken ik niet, ben benieuwd!
@jade, jeetje klinkt pittig hoor allemaal. Hier ook enorm veel gehuil de laatste tijd, kan echt opluchten idd, soms ga ik gewoon even 'lekker' huilen als ik bang ben, dat helpt op de een of andere manier meestal wel, tranen overrulen angst ofzo. Soms ben ik daarna gewoon weer reset en kan ik weer. Op andere dagen echter kan ik me ook weer echt doodvermoeien met dat gehuil en lig ik om 20.00 knock out in bed. Wat nou ook weer niet echt kwaliteit van leven is. Ach ja...
@Tea bea, welkom uiteraard! Vandaag weer een beetje bijgekomen?
@zee, ooooh wat fijn om te horen zeg dat het wat beter gaat!!!!
@gelaarsdepoes, super zeg dat je nog wat tijd krijgt!
@pussywillow: https://www.youtube.com/watch?v=uFX0JdLQ2M4
Gisteren voor het eerst sinds 3 weken weer eens sociaal geweest met een vriendin, vermoeiend maar ook wel heel erg fijn en positieve energie! En ik kreeg meteen wel weer het optimistische Bali-gevoel: dan ben ik maar moe en lig ik 's avonds vroeg knock out in bed. Komt heus wel weer goed.
Vandaag moet ik het wel een beetje bekopen... Dus ff filmpje opzetten en proberen aan de moeheid toe te geven, wat echt zo enorm moeilijk is voor mij, dat is echt een huge ding wat mijn herstel in de weg zit. De bijwerkingen van de AD beginnen wel een beetje af te nemen, dat is ook prettig. Maar werken doet et helaas nog niet. Knuffels!
@Inge, fiiiijne vakantie, dat klinkt heerlijk, lekker met een tentje en airbnb!
@vienna, fijn toch dat die hulpmiddeltjes er zijn, want slapen is idd cruciaal. Wordt het voor jou ook niet es tijd voor een kleine (tuin)vakantie? Gewoon om even de balans weer op te maken? Die therapie die je noemt ken ik niet, ben benieuwd!
@jade, jeetje klinkt pittig hoor allemaal. Hier ook enorm veel gehuil de laatste tijd, kan echt opluchten idd, soms ga ik gewoon even 'lekker' huilen als ik bang ben, dat helpt op de een of andere manier meestal wel, tranen overrulen angst ofzo. Soms ben ik daarna gewoon weer reset en kan ik weer. Op andere dagen echter kan ik me ook weer echt doodvermoeien met dat gehuil en lig ik om 20.00 knock out in bed. Wat nou ook weer niet echt kwaliteit van leven is. Ach ja...
@Tea bea, welkom uiteraard! Vandaag weer een beetje bijgekomen?
@zee, ooooh wat fijn om te horen zeg dat het wat beter gaat!!!!
@gelaarsdepoes, super zeg dat je nog wat tijd krijgt!
@pussywillow: https://www.youtube.com/watch?v=uFX0JdLQ2M4
Gisteren voor het eerst sinds 3 weken weer eens sociaal geweest met een vriendin, vermoeiend maar ook wel heel erg fijn en positieve energie! En ik kreeg meteen wel weer het optimistische Bali-gevoel: dan ben ik maar moe en lig ik 's avonds vroeg knock out in bed. Komt heus wel weer goed.
Vandaag moet ik het wel een beetje bekopen... Dus ff filmpje opzetten en proberen aan de moeheid toe te geven, wat echt zo enorm moeilijk is voor mij, dat is echt een huge ding wat mijn herstel in de weg zit. De bijwerkingen van de AD beginnen wel een beetje af te nemen, dat is ook prettig. Maar werken doet et helaas nog niet. Knuffels!
anoniem_207221 wijzigde dit bericht op 18-08-2015 12:42
Reden: aanvulling
Reden: aanvulling
% gewijzigd
dinsdag 18 augustus 2015 om 13:42
ik wil nog maar eens een keertje zeggen hoe fijn ik dit topic vind. Optimistisch van toon en met fijne kleine wijsheidjes, maar ook gewoon een plek waar je als je wil lekker even je uit kan storten.
En burnouts zijn blijkbaar allemaal ook van die onwijs leuke lieve mensen! Just like me! haha.
Thanks Inge en de honderd burnies
En burnouts zijn blijkbaar allemaal ook van die onwijs leuke lieve mensen! Just like me! haha.
Thanks Inge en de honderd burnies
anoniem_207221 wijzigde dit bericht op 18-08-2015 13:47
Reden: .
Reden: .
% gewijzigd
de positiviteit en steun valt me ook op:-)! Geen betweterigheid, maar wel tips en meedenkend... Precies waarvoor ik m toen startte:)
dinsdag 18 augustus 2015 om 21:01
@Jade444 Die meditatie is fijn inderdaad, ik kende al wat andere van dezelfde makers. Luisteren jullie ook naar luisterboeken? Lezen lukt me slecht tegenwoordig maar dit vind ik een goede vervanging en heel ontspannen, ik val er ook mee in slaap. En het is gratis via een app, ook belangrijk Wat je zegt klopt wel, op betere dagen merk ik wel wat van m'n oude zelf en intuïtie. Dat is wel fijn.
@*Bloem Heerlijk zo'n gewone, gezellige avond he. Ook al is het soms inleveren de dag erna, het geeft ook energie. Zelf voel ik me dan weer eens normaal. Hopelijk worden zulke avondjes weer snel de norm.
Vandaag was een betere dag, er zit gelukkig meer schommeling in de vermoeidheid. Voorheen was elke dag een dag als gister en zo heb ik ook nog lang doorgewerkt. Achteraf complete waanzin natuurlijk.
Vandaag heb ik te horen gekregen dat ze me deeltijdbehandeling adviseren, heftig maar ik ben ermee akkoord gegaan, alles om beter te worden. Heeft 1 van jullie dat ook of hebben jullie alleen 'losse' gesprekken?
Nu lig ik lekker met chips (kraakkraak) op de bank, alle informatie van vandaag even laten bezinken.
Hopelijk een goede nacht voor iedereen!
@*Bloem Heerlijk zo'n gewone, gezellige avond he. Ook al is het soms inleveren de dag erna, het geeft ook energie. Zelf voel ik me dan weer eens normaal. Hopelijk worden zulke avondjes weer snel de norm.
Vandaag was een betere dag, er zit gelukkig meer schommeling in de vermoeidheid. Voorheen was elke dag een dag als gister en zo heb ik ook nog lang doorgewerkt. Achteraf complete waanzin natuurlijk.
Vandaag heb ik te horen gekregen dat ze me deeltijdbehandeling adviseren, heftig maar ik ben ermee akkoord gegaan, alles om beter te worden. Heeft 1 van jullie dat ook of hebben jullie alleen 'losse' gesprekken?
Nu lig ik lekker met chips (kraakkraak) op de bank, alle informatie van vandaag even laten bezinken.
Hopelijk een goede nacht voor iedereen!
Keep on, keep keepin' on....
dinsdag 18 augustus 2015 om 22:01
Welkom TeaBee! Een hele dikke , alles komt echt goed! Heb zelf enkel losse gesprekken met een therapeut, maar een kennis van mij heeft wel deeltijds behandeling gehad en zelf even opgenomen geweest en die was daar echt heel tevreden over. Gaf hem meer ruimte om aan zichzelf te werken, zei hij.
@Zee: fijn dat het zoveel beter met de migraine gaat. Ben wel benieuwd naar je verhaal van de alternatieve arts.
He Beel: dat is even geleden. Fantastisch dat het goed met je gaat en de opbouw van je werk nog steeds in de lift zit. Wat heerlijk dat je meer jezelf bent. Mooi gedicht, zelf geschreven?
@PussyWillow: wat een super schattige kattenfoto, geef mij maar cuteness.
@Bloem: Leuk dat het optimistische Bali-gevoel weer even terug is. Het is inderdaad geweldig dat we dit forum hebben.
@Jade: pittig dat je ouders gaan scheiden, heel veel sterkte. Kan mij voorstellen dat de extra stress niet bevorderlijk is voor je genezingsproces. Zoveel emoties in een beperkte ruimte is ook niet makkelijk, maar misschien geeft de camping nog andere mogelijkheden, zoals je al aangeeft beter slapen, zelf ben ik verzot op de natuur en vind het heerlijk om even in het gras te liggen niksen, wolken of bomen kijken.
@Gelaarsepoes: wat een opluchting dat je weer even mag thuisblijven van het UWV. Wat voor vrijwilligerswerk doe je?
Het word inderdaad nogeens tijd voor een tuinvakantie. Heb over een paar weken vakantie. Gelukkig gaat het zaterdag heel mooi weer worden, mijn zonnebedje staat al klaar
Slaap wel allemaal! xxx
@Zee: fijn dat het zoveel beter met de migraine gaat. Ben wel benieuwd naar je verhaal van de alternatieve arts.
He Beel: dat is even geleden. Fantastisch dat het goed met je gaat en de opbouw van je werk nog steeds in de lift zit. Wat heerlijk dat je meer jezelf bent. Mooi gedicht, zelf geschreven?
@PussyWillow: wat een super schattige kattenfoto, geef mij maar cuteness.
@Bloem: Leuk dat het optimistische Bali-gevoel weer even terug is. Het is inderdaad geweldig dat we dit forum hebben.
@Jade: pittig dat je ouders gaan scheiden, heel veel sterkte. Kan mij voorstellen dat de extra stress niet bevorderlijk is voor je genezingsproces. Zoveel emoties in een beperkte ruimte is ook niet makkelijk, maar misschien geeft de camping nog andere mogelijkheden, zoals je al aangeeft beter slapen, zelf ben ik verzot op de natuur en vind het heerlijk om even in het gras te liggen niksen, wolken of bomen kijken.
@Gelaarsepoes: wat een opluchting dat je weer even mag thuisblijven van het UWV. Wat voor vrijwilligerswerk doe je?
Het word inderdaad nogeens tijd voor een tuinvakantie. Heb over een paar weken vakantie. Gelukkig gaat het zaterdag heel mooi weer worden, mijn zonnebedje staat al klaar
Slaap wel allemaal! xxx
Always believe that something wonderful is about to happen.
woensdag 19 augustus 2015 om 01:12
Ik zie die meditatie hierboven voorbijkomen. Niet op geklikt, maar wat halen jullie uit die meditatie? Word je er echt rustig van, kun je je er altijd toe zetten (ook als je je kut voelt), voelt het fijn om een 'projectje' te hebben en dat af te ronden?
Ik heb een ruime week mindfulness geprobeerd, maar vond het echt als een struikelblok werken dat ik mezelf 'verplicht' moest ontspannen ofzo. Ben ik de enige haha?
En sterkte, Jade, met de scheiding van je ouders.
(@de rest: ook een knuffel of een "goed bezig!" voor jullie: pak wat je nodig hebt. Ik heb alleen nog steeds geen puf om echt te reageren op iedereen)
Ik heb een ruime week mindfulness geprobeerd, maar vond het echt als een struikelblok werken dat ik mezelf 'verplicht' moest ontspannen ofzo. Ben ik de enige haha?
En sterkte, Jade, met de scheiding van je ouders.
(@de rest: ook een knuffel of een "goed bezig!" voor jullie: pak wat je nodig hebt. Ik heb alleen nog steeds geen puf om echt te reageren op iedereen
)
Live and let live.
woensdag 19 augustus 2015 om 11:18
He Humburg: Het verplicht ontspannen herken ik wel. Echt mediteren werkt bij mij daarom tegenovergesteld ( gaat bij mij a la Julia Roberts in Eat Love Pray in de meditatiekamer). Mindfullness verplicht je niet te ontspannen, maar om bewust te handelen en daar word je (normaal gezien) rustiger van. Doe zelf iedere avond de oefening om echt bewust met tandenpoetsen bezig te zijn (dacht twee vliegen in 1 klap, handig ). Al denk ik ook dat er genoeg mensen die baat hebben met andere activiteiten, zoals wandelen, sporten, staren, dagdromen, kleuren voor volwassenen, met je passie bezig zijn etc. en daardoor automatisch meer ontspannen worden.
Always believe that something wonderful is about to happen.
woensdag 19 augustus 2015 om 19:23
@Vienna: Dankjewel! Ergens doet jullie warme welkom en woorden me meer dan dat van mensen om me heen. Dat komt misschien omdat ik weet dat jullie het echt begrijpen. in ieder geval bedankt allemaal Fijn dat je kennis het als positief ervaren heeft. Zo voel ik het ook: rust en ruimte om aan mezelf te werken en ook weer structuur en houvast te hebben.
Wat is een tuinvakantie? Heb je een moestuin?
@Humbug: Die meditaties zijn geen wondermiddelen voor mij. Ik gebruik ze om in slaap te vallen maar als ik te onrustig ben weet ik dat ze niet gaan werken. Dan kan ik 3x gefrustreerd overnieuw beginnen en dat helpt al helemaal niet Dan begin ik er niet eens aan.
Vannacht heb ik een paar uur wakker gelegen en liggen nadenken en piekeren. De uitkomst is dat ik sommige dingen echt even naast me neer moet leggen, ik heb er geen invloed op. Eigenlijk sta ik te popelen om aan de behandeling te beginnen, ik wil verder en gericht aan de slag gaan. Van daaruit kan ik verder. Ook moet ik een van de weinige sociale contacten die ik nog heb wat meer op afstand houden. Ik merk dat hij nog veel te diep en zwart in zijn eigen herstelproces (geen bo, ander behoorlijk heavy gedoe) zit en dat eigenlijk al een paar jaar. Zijn manier van doen is ontwijkend en een beetje zelfdestructief ipv aanpakkend. De aanpakkende, regelende controlfreak (haha.. herkenbaar?) die ik ben wordt daardoor aangewakkerd, ik wil hem helpen, ondersteunen, meedenken en activeren om wel grotere stappen te kunnen maken. En ik geloof dat dit patroon nu juist een van de redenen van mijn BO is. We hebben steun aan elkaar op sommige gebieden maar ik merk dat het zwarte van hem energie van mij wegzuigt. En energie heb ik al niet zoveel.
Fijne avond allemaal!
Wat is een tuinvakantie? Heb je een moestuin?
@Humbug: Die meditaties zijn geen wondermiddelen voor mij. Ik gebruik ze om in slaap te vallen maar als ik te onrustig ben weet ik dat ze niet gaan werken. Dan kan ik 3x gefrustreerd overnieuw beginnen en dat helpt al helemaal niet Dan begin ik er niet eens aan.
Vannacht heb ik een paar uur wakker gelegen en liggen nadenken en piekeren. De uitkomst is dat ik sommige dingen echt even naast me neer moet leggen, ik heb er geen invloed op. Eigenlijk sta ik te popelen om aan de behandeling te beginnen, ik wil verder en gericht aan de slag gaan. Van daaruit kan ik verder. Ook moet ik een van de weinige sociale contacten die ik nog heb wat meer op afstand houden. Ik merk dat hij nog veel te diep en zwart in zijn eigen herstelproces (geen bo, ander behoorlijk heavy gedoe) zit en dat eigenlijk al een paar jaar. Zijn manier van doen is ontwijkend en een beetje zelfdestructief ipv aanpakkend. De aanpakkende, regelende controlfreak (haha.. herkenbaar?) die ik ben wordt daardoor aangewakkerd, ik wil hem helpen, ondersteunen, meedenken en activeren om wel grotere stappen te kunnen maken. En ik geloof dat dit patroon nu juist een van de redenen van mijn BO is. We hebben steun aan elkaar op sommige gebieden maar ik merk dat het zwarte van hem energie van mij wegzuigt. En energie heb ik al niet zoveel.
Fijne avond allemaal!
Keep on, keep keepin' on....
woensdag 19 augustus 2015 om 19:26
Hai allemaal, ook hier herkenbaar dat je je er niet toe kunt zetten om te gaan mediteren... Ook met inslapen heb ik er niet het geduld, of de discipline voor om een bodyscan te doen bijvoorbeeld.
Ik doe net als TeaBee: een luisterboek, ik denk met dezelfde app. Dat houdt mijn gedachten weg bij piekeren en maakt dat ik meestal binnen een hoofdstuk in slaap val. Heb nu een 12 delige jeugd boeken serie waar ik voorlopig dus nog wel even prima op in slaap kan vallen.
Maar net als Vienna doe ik dan wel weer aan mindfullness, niet perse op een vast moment maar meer zo vaak als ik er aan denk en dat wordt wel langzamerhand steeds vaker, dus dat is fijn.
@Vienna: Ben je al met psych-k begonnen? Klinkt wel interessant, kreeg wel een beetje kippenvel van een aantal sites die ik bekeek, maar dat komt denk ik door de 'dit is de oplossing' sfeer die er hing. De ervaringen die ik zo snel even gelezen heb klonken wel fijn. Nou ja, ben benieuwd wat je er van vindt en wat je mee gaat maken. Oh en ja ik had het gedichtje zelf geschreven.
@Bloem: inderdaad, wat een fijne plek is dit voor mij ook. Ik heb het er vaak over, over hoe iedereen die er tegenaan loopt een burnout-groepje zou moeten hebben. Maak mezelf dan wel een beetje mega herkenbaar voor de goede luisteraar, maar ja dat is dan maar zo. Wat goed, dat je zo'n goed gevoel kreeg van je sociale happening! Logisch ook dat je daarna moe bent, maar dat gevoel weer even voelen, daar kan toch niks tegenop?
Ik denk vaak aan jou, en de anderen die niet in een werksituatie kunnen/moeten heropbouwen en hoe lastig dat is. Ik had het erover met mijn arbo-arts en ze zei dat er wel een soort van re-integratie projecten zijn via het UWV...heb je daar ooit van gehoord? Zal wel weer 1000 valkuilen hebben en ook nog eens niet echt inspirerend zijn.
Het zou fantastisch zijn als er een plek zou bestaan waar je, zoals ik ben begonnen, eerst 2 uurtjes, en dan langzaam maar zeker in kleine stapjes kunt opbouwen zonder stress, zonder druk, behalve die van het langzaam opbouwen van uren, en dat is al pittig genoeg.
Ik zit dan te kijken bij mij op het werk, hoe ik dat zou kunnen verkopen.
Of de HR afdeling dan op tilt zou slaan, het is vast volkomen verboden ofzo, al is het maar verzekeringstechnisch. Maar toch het laat me niet helemaal los.
@Jade, fijn dat je het er even flink hebt uitgegooid! Ik kom er trouwens soms pas achter dat ik weer heb lopen hyperventileren als ik het gevoel heb alsof ik een gekneusde rib heb...auw.
@Gelaarsde Poes: grappig dat bij jou juist het creatieve tot een hersenvacuüm leidde, bij mij gebeurt dat vooral als het gaat om logische dingen waar ik antwoord op moet geven, planmatige dingen, rekendingen. Als ik gewoon stilletjes mijn werk kan doen dan gaat het best.
@Iedereen die ik vergeet: Zet hem op, of zet hem af, net waar je je beter bij voelt.
Ik doe net als TeaBee: een luisterboek, ik denk met dezelfde app. Dat houdt mijn gedachten weg bij piekeren en maakt dat ik meestal binnen een hoofdstuk in slaap val. Heb nu een 12 delige jeugd boeken serie waar ik voorlopig dus nog wel even prima op in slaap kan vallen.
Maar net als Vienna doe ik dan wel weer aan mindfullness, niet perse op een vast moment maar meer zo vaak als ik er aan denk en dat wordt wel langzamerhand steeds vaker, dus dat is fijn.
@Vienna: Ben je al met psych-k begonnen? Klinkt wel interessant, kreeg wel een beetje kippenvel van een aantal sites die ik bekeek, maar dat komt denk ik door de 'dit is de oplossing' sfeer die er hing. De ervaringen die ik zo snel even gelezen heb klonken wel fijn. Nou ja, ben benieuwd wat je er van vindt en wat je mee gaat maken. Oh en ja ik had het gedichtje zelf geschreven.
@Bloem: inderdaad, wat een fijne plek is dit voor mij ook. Ik heb het er vaak over, over hoe iedereen die er tegenaan loopt een burnout-groepje zou moeten hebben. Maak mezelf dan wel een beetje mega herkenbaar voor de goede luisteraar, maar ja dat is dan maar zo. Wat goed, dat je zo'n goed gevoel kreeg van je sociale happening! Logisch ook dat je daarna moe bent, maar dat gevoel weer even voelen, daar kan toch niks tegenop?
Ik denk vaak aan jou, en de anderen die niet in een werksituatie kunnen/moeten heropbouwen en hoe lastig dat is. Ik had het erover met mijn arbo-arts en ze zei dat er wel een soort van re-integratie projecten zijn via het UWV...heb je daar ooit van gehoord? Zal wel weer 1000 valkuilen hebben en ook nog eens niet echt inspirerend zijn.
Het zou fantastisch zijn als er een plek zou bestaan waar je, zoals ik ben begonnen, eerst 2 uurtjes, en dan langzaam maar zeker in kleine stapjes kunt opbouwen zonder stress, zonder druk, behalve die van het langzaam opbouwen van uren, en dat is al pittig genoeg.
Ik zit dan te kijken bij mij op het werk, hoe ik dat zou kunnen verkopen.
Of de HR afdeling dan op tilt zou slaan, het is vast volkomen verboden ofzo, al is het maar verzekeringstechnisch. Maar toch het laat me niet helemaal los.
@Jade, fijn dat je het er even flink hebt uitgegooid! Ik kom er trouwens soms pas achter dat ik weer heb lopen hyperventileren als ik het gevoel heb alsof ik een gekneusde rib heb...auw.
@Gelaarsde Poes: grappig dat bij jou juist het creatieve tot een hersenvacuüm leidde, bij mij gebeurt dat vooral als het gaat om logische dingen waar ik antwoord op moet geven, planmatige dingen, rekendingen. Als ik gewoon stilletjes mijn werk kan doen dan gaat het best.
@Iedereen die ik vergeet: Zet hem op, of zet hem af, net waar je je beter bij voelt.
woensdag 19 augustus 2015 om 22:12
Ha allemaal! Ik kom te weinig nog om op iedereen te reageren, maar had pasgeleden weer een 'ik ben er nog niet ervaring'... Achteraf niet heel erg en m'n omgeving reageerde juist super fijn! Gun ik jullie ook!!
Ik gaf namelijk een bbq, ter bedankje aan mijn familie (gezin) en schoonfamilie voor alle steun afgelopen 2 jaar, in zeeland. Waar onze familie een huisje heeft en meer ruimte is. Dus 12volwassen en 4 kids (9mnd tm 9jr)... Zelfs nog dagje verplaatst door de weervoorspellingen en iedereen vond t zo fijn om erbij te kunnen zijn, dat iedereen de dag erna kon:-).
Helaas was ik sinds paar dagen ervoor al niet fit, qua zomervirusje (keel/forse verkoudheid). En wilde t graag regelen;-), dus wel wat uit handen gegeven, maar ook veel zelf gehaald vooraf. Ik wilde nog even half uurtje gaan liggen voordat m'n schoonfamilie er zou zijn en alles voorbereid en klaar:-) (met hulp) maar kwam er helaas niet van... Dus was ik vlakvoor de bbq aanging echt helemaal kapot, en dus wat emotioneel bij 1 van m'n zussen, door hoe ik me juist op zo'n dag voelde...
terwijl op de middag zelf echt iedereen hielp met drankjes/ hapjes enz! Ik delegeerde heel goed;-)
Dus zij haalde me over alsnog even te gaan liggen, ik wilde alleen niet dat iedereen t buiten merkte.. Eenmaal boven kwam m'n zus uiteindelijk bij me zitten, wilde haar eerst wegsturen om echt even te slapen, maar merkte al dat ik vooral wat lag te balen... (Ook al kon ik theoretisch goed beredeneren, dat alles regelen , toch wat spannend weer zoiets doen én niet fit zijn, en gewoon nog niet helemaal klaar zijn met m'n BO , zorgden dat ik moe was). Maar het was dus perfect eigenlijk met m'n zus erbij, ik piekerde niet meer, m'n zus zat namelijk lekker rustig zachtjes over haar vakantie te vertellen, en ik lag rustig met m'n ogen dicht ernaar te luisteren zo'n 20-30min. En was daarna weer helemaal opgeladen!
Ik moest hier even aan denken en t toch opschrijven voor jullie, omdat sommigen van jullie die luisterboeken gebruiken. Wat vermoedelijk op hetzelfde neerkomt:-). Ik heb t enorm getroffen met m'n familie die t allemaal goed begrijpen en zelfs een kadootje hadden gekocht voor m'n vriend en mij, omdat we ons er zo goed doorheen hebben geslagen, en nog steeds! En dat ze trots op me zijn:-). En beide families weten dat ik er nog niet helemaal ben, en hoef ik me niet stil te houden als iets me teveel prikkels geeft oid.
Erg fijn!
Zondag vertrekken we op vakantie, eerst nog even naar Sail! We gaan net als voor m'n BO, naar meerdere plekken:-). Deels airbnb en deels met de tent! Sommigen vinden t intensief klinken, mij eigenlijk niet gelukkig! Heb volle vertrouwen in dat ik m'n grenzen kan aangeven aangezien we lekker met z'n tweetjes zijn... Niks moet alles waar ze zin in hebben mag:-) en heb t verdiend 3 wkn vrij na alweer zo'n 6 mnd beter gemeld te zijn en dat t goed te doen:-)! Geen grote terugvallen gehad, zelfs weinig kleine:-)!
Tijdens m'n vakantie zal ik niet zoveel langskomen hier, nauwelijks WiFi denk ik:-) heerlijk haha even van m'n sociale media verslaving af;-)
Heel veel succes voor iedereen!! Ik heb ook echt heel diep gezeten... 2 jr bezig zijn is niet niks, en dan nog ben ik er niet helemaal qua energie. 3 dgn werken is voor mij echt een hele goede beslissing geweest gezien m'n sociale en fysieke beroep!:-) dus blijf positief en heb vertrouwen dat t goedkomt!
Dikke knuffels!
Ik gaf namelijk een bbq, ter bedankje aan mijn familie (gezin) en schoonfamilie voor alle steun afgelopen 2 jaar, in zeeland. Waar onze familie een huisje heeft en meer ruimte is. Dus 12volwassen en 4 kids (9mnd tm 9jr)... Zelfs nog dagje verplaatst door de weervoorspellingen en iedereen vond t zo fijn om erbij te kunnen zijn, dat iedereen de dag erna kon:-).
Helaas was ik sinds paar dagen ervoor al niet fit, qua zomervirusje (keel/forse verkoudheid). En wilde t graag regelen;-), dus wel wat uit handen gegeven, maar ook veel zelf gehaald vooraf. Ik wilde nog even half uurtje gaan liggen voordat m'n schoonfamilie er zou zijn en alles voorbereid en klaar:-) (met hulp) maar kwam er helaas niet van... Dus was ik vlakvoor de bbq aanging echt helemaal kapot, en dus wat emotioneel bij 1 van m'n zussen, door hoe ik me juist op zo'n dag voelde...
terwijl op de middag zelf echt iedereen hielp met drankjes/ hapjes enz! Ik delegeerde heel goed;-)Dus zij haalde me over alsnog even te gaan liggen, ik wilde alleen niet dat iedereen t buiten merkte.. Eenmaal boven kwam m'n zus uiteindelijk bij me zitten, wilde haar eerst wegsturen om echt even te slapen, maar merkte al dat ik vooral wat lag te balen... (Ook al kon ik theoretisch goed beredeneren, dat alles regelen , toch wat spannend weer zoiets doen én niet fit zijn, en gewoon nog niet helemaal klaar zijn met m'n BO , zorgden dat ik moe was). Maar het was dus perfect eigenlijk met m'n zus erbij, ik piekerde niet meer, m'n zus zat namelijk lekker rustig zachtjes over haar vakantie te vertellen, en ik lag rustig met m'n ogen dicht ernaar te luisteren zo'n 20-30min. En was daarna weer helemaal opgeladen!
Ik moest hier even aan denken en t toch opschrijven voor jullie, omdat sommigen van jullie die luisterboeken gebruiken. Wat vermoedelijk op hetzelfde neerkomt:-). Ik heb t enorm getroffen met m'n familie die t allemaal goed begrijpen en zelfs een kadootje hadden gekocht voor m'n vriend en mij, omdat we ons er zo goed doorheen hebben geslagen, en nog steeds! En dat ze trots op me zijn:-). En beide families weten dat ik er nog niet helemaal ben, en hoef ik me niet stil te houden als iets me teveel prikkels geeft oid.
Erg fijn!
Zondag vertrekken we op vakantie, eerst nog even naar Sail! We gaan net als voor m'n BO, naar meerdere plekken:-). Deels airbnb en deels met de tent! Sommigen vinden t intensief klinken, mij eigenlijk niet gelukkig! Heb volle vertrouwen in dat ik m'n grenzen kan aangeven aangezien we lekker met z'n tweetjes zijn... Niks moet alles waar ze zin in hebben mag:-) en heb t verdiend 3 wkn vrij na alweer zo'n 6 mnd beter gemeld te zijn en dat t goed te doen:-)! Geen grote terugvallen gehad, zelfs weinig kleine:-)!
Tijdens m'n vakantie zal ik niet zoveel langskomen hier, nauwelijks WiFi denk ik:-) heerlijk haha even van m'n sociale media verslaving af;-)
Heel veel succes voor iedereen!! Ik heb ook echt heel diep gezeten... 2 jr bezig zijn is niet niks, en dan nog ben ik er niet helemaal qua energie. 3 dgn werken is voor mij echt een hele goede beslissing geweest gezien m'n sociale en fysieke beroep!:-) dus blijf positief en heb vertrouwen dat t goedkomt!
Dikke knuffels!
