endeldarmkanker
vrijdag 28 augustus 2015 om 08:25
Mijn vader heeft maandag te horen gekregen dat hij endeldarmkanker heeft
Hij had een paar weken geleden bloed bij de ontlasting en vaak diarree dus heeft hij maandag een darm onderzoek gehad. Ze hebben een tumor van 4 5 cm gevonden, echter wel los van de darmwand en ze konden zien dat de rest van de darmen ook schoon is. Volgende week woensdag heeft hij pas de mri en ct scan en van de longen, en die dag er na de uitslag. Ik vind het nog zo lang wachten.. Opeens staat onze wereld op de kop. Mijn vader die altijd gezond is en nooit klachten heeft! Hij is 68 en heeft een prima conditie, kan altijd hele stukken lopen en fietsen. Ik kan mij haast niet indenken en hoop het ook niet dat er uitzaaiingen zijn.. Hij voelt zich echt goed, geen pijn, niet afgevallen, hij is gewoon net zoals altijd en daarom heb ik hoop dat dit het eerste stadium is. Niemand had dit verwacht, ik vind het zo eng wat er allemaal gaat komen. Ik lees overigens overal dat het goed te behandelen is, zelfs met 1 of 2 uitzaaiingen.. Hebben jullie nog verhalen en of tips hier over? De zus van mijn vader heeft dit in mei ook gehad en zij is nu schoon en heeft een stoma gekregen.
vrijdag 28 augustus 2015 om 08:31
Och Bloem, heftig is dat hè. Ik heb geen adviezen, al herken ik het gevoel maar al te goed, mijn moeder is niet meer te genezen van borstkanker (ze krijgt wel levensverlengende behandelingen). Probeer de moed er in te houden en het dag voor dag te bekijken.
Ik wens jou, je familie en vooral je vader veel kracht en sterkte toe.
Ik wens jou, je familie en vooral je vader veel kracht en sterkte toe.
vrijdag 28 augustus 2015 om 09:47
Heel erg veel sterkte voor de komende periode, de onzekerheid is slopend. Ik ken het helaas. Vorig jaar september kreeg mijn moeder van 60 totaal onverwacht de diagnose darmkanker. Ze had eigenlijk amper klachten behalve wat buikpijn. Die uitslag kwam dus helemaal uit de lucht vallen voor ons. En dan het lange wachten op de scans en de uitslag daarvan is gewoon heel verschrikkelijk. Het enige wat je kunt doen is elkaar steunen en proberen afleiding te zoeken en niet meteen van het ergste uit proberen te gaan. Nogmaals heel veel sterkte!
vrijdag 28 augustus 2015 om 10:08
Heel veel sterkte de komende tijd! Het lijkt alsof ik het steeds meer hoor/lees. Is jouw vader er ook uit gerold met het bevolkingsonderzoek. Afgelopen winter hier hetzelfde verhaal met mijn vader en ook neef van mijn vader hetzelfde twee maanden daarvoor. Mijn vader is geopereerd en moest 8 chemo's, daar is hij nog mee bezig momenteel. Hij leek schoon op de scans en foto's, maar er kon nog iets onzichtbaars ronddwalen (dus zekere voor het onzekere). Ook hij had geen klachten. Neef is bestraald, geopereerd, stoma gekregen voor het herstel en daarna is de stoma verwijderd en lijkt het positief. Verder ook een collega die het gehad heeft 5 jaar geleden, is ook goed afgelopen. Vader van een collega hetzelfde en ook dat is goed afgelopen.
Nu is natuurlijk geen situatie hetzelfde, maar mij gaven de positieve verhalen een beetje houvast en vertrouwen. Ik merk dat buitenstaanders denken dat het een en al verdriet en angst is, maar de paniek die je nu misschien ervaart neemt af.
Als je vragen hebt, dan mag je me altijd een privébericht sturen. Hou je taai, blijf positief denken en ik hoop dat jullie elkaar goed kunnen steunen in de familie. De komende tijd zal hectisch en zwaar zijn
Nu is natuurlijk geen situatie hetzelfde, maar mij gaven de positieve verhalen een beetje houvast en vertrouwen. Ik merk dat buitenstaanders denken dat het een en al verdriet en angst is, maar de paniek die je nu misschien ervaart neemt af.
Als je vragen hebt, dan mag je me altijd een privébericht sturen. Hou je taai, blijf positief denken en ik hoop dat jullie elkaar goed kunnen steunen in de familie. De komende tijd zal hectisch en zwaar zijn
vrijdag 28 augustus 2015 om 10:58
quote:feline123 schreef op 28 augustus 2015 @ 10:08:
Heel veel sterkte de komende tijd! Het lijkt alsof ik het steeds meer hoor/lees. Is jouw vader er ook uit gerold met het bevolkingsonderzoek. Afgelopen winter hier hetzelfde verhaal met mijn vader en ook neef van mijn vader hetzelfde twee maanden daarvoor. Mijn vader is geopereerd en moest 8 chemo's, daar is hij nog mee bezig momenteel. Hij leek schoon op de scans en foto's, maar er kon nog iets onzichtbaars ronddwalen (dus zekere voor het onzekere). Ook hij had geen klachten. Neef is bestraald, geopereerd, stoma gekregen voor het herstel en daarna is de stoma verwijderd en lijkt het positief. Verder ook een collega die het gehad heeft 5 jaar geleden, is ook goed afgelopen. Vader van een collega hetzelfde en ook dat is goed afgelopen.
Nu is natuurlijk geen situatie hetzelfde, maar mij gaven de positieve verhalen een beetje houvast en vertrouwen. Ik merk dat buitenstaanders denken dat het een en al verdriet en angst is, maar de paniek die je nu misschien ervaart neemt af.
Als je vragen hebt, dan mag je me altijd een privébericht sturen. Hou je taai, blijf positief denken en ik hoop dat jullie elkaar goed kunnen steunen in de familie. De komende tijd zal hectisch en zwaar zijn
Wat een lieve en mooie positieve post!
Dat dikgedrukte gedeelte is zeker waar, tenminste dat is ook mijn ervaring (heb andere vorm, zit nog in het traject). Positiviteit en humor doen veel om je er doorheen te slepen.
Heel veel sterkte de komende tijd! Het lijkt alsof ik het steeds meer hoor/lees. Is jouw vader er ook uit gerold met het bevolkingsonderzoek. Afgelopen winter hier hetzelfde verhaal met mijn vader en ook neef van mijn vader hetzelfde twee maanden daarvoor. Mijn vader is geopereerd en moest 8 chemo's, daar is hij nog mee bezig momenteel. Hij leek schoon op de scans en foto's, maar er kon nog iets onzichtbaars ronddwalen (dus zekere voor het onzekere). Ook hij had geen klachten. Neef is bestraald, geopereerd, stoma gekregen voor het herstel en daarna is de stoma verwijderd en lijkt het positief. Verder ook een collega die het gehad heeft 5 jaar geleden, is ook goed afgelopen. Vader van een collega hetzelfde en ook dat is goed afgelopen.
Nu is natuurlijk geen situatie hetzelfde, maar mij gaven de positieve verhalen een beetje houvast en vertrouwen. Ik merk dat buitenstaanders denken dat het een en al verdriet en angst is, maar de paniek die je nu misschien ervaart neemt af.
Als je vragen hebt, dan mag je me altijd een privébericht sturen. Hou je taai, blijf positief denken en ik hoop dat jullie elkaar goed kunnen steunen in de familie. De komende tijd zal hectisch en zwaar zijn
Wat een lieve en mooie positieve post!
Dat dikgedrukte gedeelte is zeker waar, tenminste dat is ook mijn ervaring (heb andere vorm, zit nog in het traject). Positiviteit en humor doen veel om je er doorheen te slepen.
zaterdag 29 augustus 2015 om 11:36
Mijn vader heeft darmkanker gehad, inmiddels 4 jaar geleden. Hij is geopereerd, bleek eerste stadium, geen uitzaaiingen. Hij hoefde ook geen chemo. Hij is nu 76 jaar en kerngezond. Hij heeft er helemaal niets aan overgehouden (ook geen stoma). Toen bij hem de diagnose werd gesteld was hij al een tijd niet fit (bleek een HB te hebben van onder de 4 als ik het me goed herinner). Toch was hij er dus op tijd bij. Ik ben er nog dagelijks dankbaar voor dat dit zo goed is afgelopen.
Ik hoop met heel mijn hart dat jij over 4 jaar ook zo'n positief verhaal kunt vertellen.
Heel veel sterkte!
Ik hoop met heel mijn hart dat jij over 4 jaar ook zo'n positief verhaal kunt vertellen.
Heel veel sterkte!
zaterdag 29 augustus 2015 om 17:59
Mijn vader begin dit jaar ook diagnose endeldarmkanker, zat erg dicht op kringspier. Gelukkig geen uitzaaiingen, Hij Is eerst bestraald en orale chemokuur. Daarna operatie, met definitieve stoma. Nu nog wel veel klachten van operatiewond (2 maanden geleden OK) Maar kanker gelukkig helemaal weg.
Ik vond het afwachten van de MRI, dus wel of geen uitzaaiingen ook slopend! Veel sterkte!
Ik vond het afwachten van de MRI, dus wel of geen uitzaaiingen ook slopend! Veel sterkte!
zaterdag 29 augustus 2015 om 18:19
zaterdag 29 augustus 2015 om 22:14
Hoe zijn jullie familieleden er achter gekomen dat ze darmkanker hebben? Het is alsof ik sinds de uitslag geen emoties meer heb. Ik voel mij alleen even blij als ik bij mijn vriend ben. Ik woon nog thuis namelijk. Heb vandaag ook te horen gekregen dat mijn contract niet verlengd word maar dat doet mij nu niks, ik ben alleen maar bezig met wat de uitslag is. Verder maakt niks meer uit op dit moment. Herkennen jullie dat?
zaterdag 29 augustus 2015 om 22:32
Mijn moeder had wat vage buikpijn die lang aanhield en kreeg toen uiteindelijk ook een endoscopie en toen vonden ze ook direct de tumor. Toen begon te grote onzekerheid met scans, onderzoeken, operaties etc.
Heel herkenbaar dat niks je meer boeit. Je overleeft, dat doet iedereen op zijn eigen manier. Ik veranderde ook in een soort zombie die gewoon maar op de automatische piloot alles deed (en nog steeds af en toe wel een beetje hoor).
Nogmaals heel erg veel sterkte!
Heel herkenbaar dat niks je meer boeit. Je overleeft, dat doet iedereen op zijn eigen manier. Ik veranderde ook in een soort zombie die gewoon maar op de automatische piloot alles deed (en nog steeds af en toe wel een beetje hoor).
Nogmaals heel erg veel sterkte!
zondag 30 augustus 2015 om 09:57
Denken jullie dat een persoon helemaal uitgezaaid kan zijn en dat de dokters nog maar een paar maand te leven geven terwijl iemand zich gewoon goed voelt? Geen pijn enzo, geen verandering in eetpatroon, niet afgevallen. Als iemand echt op zijn laatst is moet die gene toch wel heel ziek zijn? Mijn vader kan alles nog, laatst nog 10 km gewandeld zonder problemen.
maandag 31 augustus 2015 om 21:06
Bloem, je vroeg nog hoe mijn vader er achter kwam. Hij was al een tijd lang erg bleek, moe en had het snel koud. Dat kwam dus allemaal door dat lage HB. Verder had hij geen buikklachten voor zover ik weet. Hij is naar de dokter gegaan omdat mensen in zijn omgeving (o.a. mijn moeder) vonden dat hij bloed moest laten prikken omdat hij dus zo bleek en moe was. Huisarts belde toen een paar uur later al op om te vertellen dat zijn HB gevaarlijk laag was. Hij moest meteen de volgende dag naar het ziekenhuis voor vervolgonderzoek en bloedtransfusie. Het ging allemaal razendsnel. Half juli heeft hij bloed laten prikken en half augustus was de operatie alweer achter de rug en kon hij gaan herstellen.
maandag 31 augustus 2015 om 21:37
quote:bloem55 schreef op 30 augustus 2015 @ 09:57:
Denken jullie dat een persoon helemaal uitgezaaid kan zijn en dat de dokters nog maar een paar maand te leven geven terwijl iemand zich gewoon goed voelt? Geen pijn enzo, geen verandering in eetpatroon, niet afgevallen. Als iemand echt op zijn laatst is moet die gene toch wel heel ziek zijn? Mijn vader kan alles nog, laatst nog 10 km gewandeld zonder problemen.
Ja dat kan.
Mijn vader voelde zich niet zo lekker, maar deed nog wel alles (klussen, op de kleinkinderen passen, sporten). Toch naar de dokter: kanker. 5 weken later was hij dood.
Denken jullie dat een persoon helemaal uitgezaaid kan zijn en dat de dokters nog maar een paar maand te leven geven terwijl iemand zich gewoon goed voelt? Geen pijn enzo, geen verandering in eetpatroon, niet afgevallen. Als iemand echt op zijn laatst is moet die gene toch wel heel ziek zijn? Mijn vader kan alles nog, laatst nog 10 km gewandeld zonder problemen.
Ja dat kan.
Mijn vader voelde zich niet zo lekker, maar deed nog wel alles (klussen, op de kleinkinderen passen, sporten). Toch naar de dokter: kanker. 5 weken later was hij dood.
maandag 31 augustus 2015 om 21:51
quote:bloem55 schreef op 30 augustus 2015 @ 09:57:
Denken jullie dat een persoon helemaal uitgezaaid kan zijn en dat de dokters nog maar een paar maand te leven geven terwijl iemand zich gewoon goed voelt? Geen pijn enzo, geen verandering in eetpatroon, niet afgevallen. Als iemand echt op zijn laatst is moet die gene toch wel heel ziek zijn? Mijn vader kan alles nog, laatst nog 10 km gewandeld zonder problemen.Helaas kan dat, maar probeer niet op de zaken vooruit te lopen. Het kan nu alle kanten op...
Denken jullie dat een persoon helemaal uitgezaaid kan zijn en dat de dokters nog maar een paar maand te leven geven terwijl iemand zich gewoon goed voelt? Geen pijn enzo, geen verandering in eetpatroon, niet afgevallen. Als iemand echt op zijn laatst is moet die gene toch wel heel ziek zijn? Mijn vader kan alles nog, laatst nog 10 km gewandeld zonder problemen.Helaas kan dat, maar probeer niet op de zaken vooruit te lopen. Het kan nu alle kanten op...
woensdag 2 september 2015 om 19:17
Ach wat verschrikkelijk naar, bah. Mijn vader heeft net het hele traject achter de rug. Vergelijkbaar verhaal. Hij had nergens last van, voelde zich prima. Het wachten op de uitslag van de MRI en de CT was het ergste. Mijn vader had wel aangetaste lymfeklieren, maar geen uitzaaiingen (stadium 3). Hij heeft inmiddels maanden van bestraling en chemo achter de rug en hij is geopereerd. Hij heeft dus ook een stoma. Maar het goede nieuws is dat de snijranden schoon waren en dat hij dus weer even vooruit kan. Al weet je dat nooit helemaal zeker natuurlijk omdat we niet weten of er uitzaaiingen zijn die nu gewoon nog niet zichtbaar zijn.
Ik vond de confrontatie met de sterfelijkheid van je ouders echt vreselijk, ook al weet je dat op mijn leeftijd (midden 40) natuurlijk best wel. Dikke
Ik vond de confrontatie met de sterfelijkheid van je ouders echt vreselijk, ook al weet je dat op mijn leeftijd (midden 40) natuurlijk best wel. Dikke