Schaamteloos stoomafblazen 2.0 *Puber Editie*

Zoon (15): 'Mam er zit een scheur in mijn dekbed, kun jij die maken?'

Ik na inspectie: 'Dat denk ik wel, maar is wel een heel vreemde scheur voor een wat oudere maar nog niet versleten overtrek.'

Zoon: 'Nou gewoon, dekbed zat tussen de kastdeur, en toen ik trok scheurde het zomaar stuk.'

Ik: 'Maar hoe komt je dekbed dan tussen je kastdeur?'

Zoon: 'Nou gewoon, alsof jij dat nooit hebt!'

Ik: 'Nou, eigenlijk niet nee!'

Hij: 'Ja, nee natuurlijk niet, jij bent natuulijk zo perfect!'

Ik: 'Dank je voor het compliment.'

Hij: 'ZO BEDOEL IK DAT TOCH NIET!'

Over dekbedden gesproken: de mijne strietsen nu over straat als 'the walking blankets'. Is heel eenvoudig: je stapt in een dekbedovertrek met je voeten in de hoekjes, trekt daar een paar schoenen overheen, stopt je handen in de andere hoekjes en spreidt je armen (meer of minder hoog, naar gelang je lengte) zodat de boel netjes strak trekt. En dan ga je dus naar buiten, want dat is lachen .

Zucht...



Meneer vanmiddag naar de revalidatie. Kon mooi gecombineerd worden met het infuus wat ik eens in de maand krijg.

Uiteraard liep het bij mij weer gigantisch uit. En moet toch echt wel 2 uren aan een infuus...

Hij was eerder klaar, kwam mij dus opzoeken. Moest nog anderhalf uur liggen. Lag heerlijk te lezen.



Komt meneer aanzetten. Hoelang moet je nog? 1,5 uur? Schuif even op kan ik er bij.

Zucht...

Heb daarna dus geen bladzijde meer gelezen. Hij tv kijken, constant comentaar leveren op de tv.



Heb in het ziekenhuis dus al geen rust meer.

quote:Fenrir-Greyback schreef op 15 september 2015 @ 19:42:

Over dekbedden gesproken: de mijne strietsen nu over straat als 'the walking blankets'. Is heel eenvoudig: je stapt in een dekbedovertrek met je voeten in de hoekjes, trekt daar een paar schoenen overheen, stopt je handen in de andere hoekjes en spreidt je armen (meer of minder hoog, naar gelang je lengte) zodat de boel netjes strak trekt. En dan ga je dus naar buiten, want dat is lachen .En dan straks weer op bed? En hoe zien ze waar ze lopen?

quote:fietsie schreef op 15 september 2015 @ 19:49:

[...]





En dan straks weer op bed? En hoe zien ze waar ze lopen?



1. Nee.

2. Geen idee, maar het ging prima.

quote:Fenrir-Greyback schreef op 15 september 2015 @ 19:42:

Over dekbedden gesproken: de mijne strietsen nu over straat als 'the walking blankets'. Is heel eenvoudig: je stapt in een dekbedovertrek met je voeten in de hoekjes, trekt daar een paar schoenen overheen, stopt je handen in de andere hoekjes en spreidt je armen (meer of minder hoog, naar gelang je lengte) zodat de boel netjes strak trekt. En dan ga je dus naar buiten, want dat is lachen .

Dat soort dingen deed ik vroeger ook!



Deuren sluiten is toch ook echt hogere wiskunde.

"Schat, schiet je even heel erg op met douchen, het wordt zo laat."



Hij heeft nu een bad voor zichzelf gemaakt en zit er zingend in.

Vermoeid mannetje, dus op tijd naar bed. Half negen, tandenpoetsen en lezen, ik doe zometeen je licht uit. Kwart voor negen loop ik de gang in, komt hij uit de badkamer. "Ik heb nét mijn tanden gepoetst, nu mag ik nog lezen."

Geen idee wat je het afgelopen kwartier hebt gedaan, maar je gaat nú het licht uit doen.

Zoons waren vertrokken om 18.15 richting sportveld. Helaas werd de training afgelast. Zoon van 12 apte dat hij bij een vriendje zat en om 19.30 naar huis kwam. Oké. Van zoon van 15 hoorde ik alsmaar niks. Die hadden dus gewoon wel een teambijeenkomst om het een en ander te bespreken. Trainingsopkomst of eigenlijk, als je alsmaar niet komt enzo. Wist ik niet, maar als je 15 bent hoef je ook niet alles te melden. Om 20.30 sms ik of hij nog steeds bij de sportclub is, hij moet toch enigszins op tijd naar bed. Smst hij terug: 'Nee ik sta in de schuur!'

quote:nlies schreef op 14 september 2015 @ 23:17:

[...]





Mijn vader zei altijd: Ik hoop dat jullie allemaal er een krijgen precies zoals je zelf bent.

Ik heb er geen dus kan niet beoordelen hoe erg ik was ;)Zei mijn moeder standaard als ik wat te klagen had over mijn pubers... "koekje van eigen deeg" en bedankt ma

quote:fietsie schreef op 15 september 2015 @ 20:57:

Zoons waren vertrokken om 18.15 richting sportveld. Helaas werd de training afgelast. Zoon van 12 apte dat hij bij een vriendje zat en om 19.30 naar huis kwam. Oké. Van zoon van 15 hoorde ik alsmaar niks. Die hadden dus gewoon wel een teambijeenkomst om het een en ander te bespreken. Trainingsopkomst of eigenlijk, als je alsmaar niet komt enzo. Wist ik niet, maar als je 15 bent hoef je ook niet alles te melden. Om 20.30 sms ik of hij nog steeds bij de sportclub is, hij moet toch enigszins op tijd naar bed. Smst hij terug: 'Nee ik sta in de schuur!'

Oma belde net: of we al iets van zoon hadden gehoord vanaf kamp. Eh... nee. Die is gisteren vertrokken en komt morgen weer terug en aangezien mobiel, iPad en wat je nog meer kunt verzinnen allemaal niet mee mochten verwacht ik ook geen bericht. Oh... Nou... Gelukkig dan maar...

Na enig aandringen kwam het hoge woord er uit: zoon had oma een dramatisch verhaal verteld over dat ze op spoorrails zouden moeten gaan liggen en nog allerlei spannends. Oma zag al krantenartikelen voor zich à la ontgroeningsweken van studentenverenigingen (en we hebben het hier over de 2e klas middelbaar). Arm mensje helemaal in de bibbers...

quote:Bij_Zonder schreef op 15 september 2015 @ 21:10:

[...]



En dan zeggen sommigen dat de puberteit zo vreselijk is. Ik lach me meerdere keren per dag rot om/met ze!

quote:Bij_Zonder schreef op 15 september 2015 @ 21:14:

Oma belde net: of we al iets van zoon hadden gehoord vanaf kamp. Eh... nee. Die is gisteren vertrokken en komt morgen weer terug en aangezien mobiel, iPad en wat je nog meer kunt verzinnen allemaal niet mee mochten verwacht ik ook geen bericht. Oh... Nou... Gelukkig dan maar...

Na enig aandringen kwam het hoge woord er uit: zoon had oma een dramatisch verhaal verteld over dat ze op spoorrails zouden moeten gaan liggen en nog allerlei spannends. Oma zag al krantenartikelen voor zich à la ontgroeningsweken van studentenverenigingen (en we hebben het hier over de 2e klas middelbaar). Arm mensje helemaal in de bibbers...Oma's! Mijn moeder belt ook wel eens. Hoe de kinderen naar school zijn gegaan, want het regende zo hard om 8.00 uur. 'Nou mam, gewoon op de fiets, jij bracht ons vroeger ook niet hoor!' Oma: 'Ja maar toen waren jullie groter.' 'Nou nee hoor mam, toen gingen kinderen ook met 12 naar de brugklas.'

quote:fietsie schreef op 15 september 2015 @ 21:17:

[...]





Oma's! Mijn moeder belt ook wel eens. Hoe de kinderen naar school zijn gegaan, want het regende zo hard om 8.00 uur. 'Nou mam, gewoon op de fiets, jij bracht ons vroeger ook niet hoor!' Oma: 'Ja maar toen waren jullie groter.' 'Nou nee hoor mam, toen gingen kinderen ook met 12 naar de brugklas.'

Hahaha, ook al zo herkenbaar! Hier is Opa-ver-weg een paar maanden geleden 150 km komen rijden om een regenpak en laarzen te brengen (voor weer een ander kamp was dat). Mijn eigen schuld, want ik had terloops aan de telefoon laten vallen dat ik nergens een geschikt regenpak had kunnen vinden en dat zoon het wel prima vond om zonder regenpak op kamp te gaan wegens Niet Cool.

(Regenpak van opa was overigens wel heel erg geschikt en ook heel erg Niet Cool en heeft de tas dan ook niet verlaten, ook al heeft het pijpenstelen geregend.)

Ik snap best dat school stom is. En onnodig tijdverdrijf. Ik snap het echt.



Maar waarom sturen ze bij elk tussenuur een smsje met de mededeling dat het volgende lesuur echt heel saai is en dat ze daar echt waar niks gaan doen, dus ze kunnen best wel naar huis hoor...



Onderweg graag even een paar boodschappen meenemen. Soepballetjes en soepgroenten. Groenten vergeten. Nou, pak je fiets en haal die groenten.



Neuh, ik bel papa wel even.



Zucht.



(Man zit dan weer niet vastgeplakt aan mobiel, dus ze moest alsnog fietsen).

quote:Casalinga schreef op 15 september 2015 @ 21:39:

Ik snap best dat school stom is. En onnodig tijdverdrijf. Ik snap het echt.



Maar waarom sturen ze bij elk tussenuur een smsje met de mededeling dat het volgende lesuur echt heel saai is en dat ze daar echt waar niks gaan doen, dus ze kunnen best wel naar huis hoor...

Ik ben zó blij met de school waar zoon nu zit: huiswerk op school maken en bij een tussenuur verplicht op school blijven. Zaligheid..

In de brugklas waren geen tussenuren maar "leesuren". Oftewel stillezen met een (strip)boek bij een docent die op dat moment zelf een tussenuur heeft.



Nu fietst hij met een groepje naar de supermarkt voor een zak popcorn. Veel leuker.

quote:Nelladella1 schreef op 15 september 2015 @ 20:39:

"Schat, schiet je even heel erg op met douchen, het wordt zo laat."



Hij heeft nu een bad voor zichzelf gemaakt en zit er zingend in.



Dit vind ik zo vertederend!



Ik ben trouwens een meelezer, zelf nog geen kinderen en ik was ook een heel makkelijke puber (had ook met omstandigheden te maken denk ik, zieke moeder), maar ik geniet echt enorm van jullie verhalen!

Vind het zo leuk dat zoon nu langzaam aan bewust word wat alles kost.



Ons avondje samen, heerlijk voor de buis en mensen beoordelen in dubbeltje op zijn kant. Ook leerzaam. 'Als jij ooit op regelmatige basis gaat blowen. Krijg je echt geen geld van ons! Klap voor je kop kan je dan krijgen. O en als je ooit zo'n dom naïef wijf krijgt, drop ik haar persoonlijk in een woestijn.'



Ja mama.



Stond er ook best wel van te kijken laatst met de badkamer. Weten dat we van een expert dat de schadevergoeding ongeveer plus minus X bedrag zal zijn. Hadden met zoon overlegd dat ons budget voor de badkamer X bedrag is. We hebben samen met een specialist zoon advies gegeven voor de badkamer. Maar hij mocht hem hoofdzakelijk uitzoeken.

Stond er best wel van te kijken, als we die vloer nemen dan komen we ¤600.- te kort voor die mooie douchecabine.

In overleg, als er op andere dingen bespaard werd in de dan wouden we wel het rest bedrag bij leggen.



Hij is zich er dus wel bewust van wat de badkamer gaat kosten. Ben er ook best trots op dat hij er echt over na dacht. En ook vrij goede redenen had om álsnog voor de dure vloer en douchecabine te kiezen. Echt wel goede reden, niet de ik vind ze mooi redenen. Maar echt wel overwogen keus eigenlijk.

Vloer is een goede anti slip. Moeten we ook echt hebben als hij er op krukken moet lopen. Willen we niet op besparen en dan een grote risico lopen dat hij valt.

Douche cabine kan de douche koop hoog en laag. Meestal zijn ze voor vriend en zoon te laag en doucht het voor hun niet fijn. Òf ze zijn voor grote mensen gebouwd en douche ik er niet fijn onder. Én het is een diep zitje die op hoogte verstelbaar is. En ach dat er van die zij stralen, regenplafon en infrarood heeft nemen we dan maar voor lief

Man had grote pan macaroni gemaakt, kon hij morgen nog een bakkie mee naar het werk nemen, zoon komt terug na schooldag en basketbaltraining, ehh tja pan leeg was dat niet allemaal voor mij dan? Maakt niet uit jongen, anders ga je vanavond nog boterhammen smeren..

Kwam net weer te spraken.

Morgen laat ik een tatoeage bijwerken.



'Mama ik wil graag ook.' ' vast, we willen allemaal wel eens iets.' ' heb er écht over na gedacht.'



Aut viam inveniam, aut faciam

Betekend hij zal een weg vinden of er 1 maken. Vriend zei het na het ongeluk. Heel passend eigenlijk. We moeten verder. Hij wil hem graag op de novenen van zijn verlamde been. Dus niet een tatoeage om te showen. Maar echt voor hem zelf.



Eigenlijk ben ik er nu nog tegen. Niet om de tatoeages. Maar meer dat het niet goed doordacht is, of op plekken die niet zo handig zijn. Of dat hij zo'n hype tatoeage neemt. Of gewoon een plakplaatje onder het motto kijk mij een tatoeage hebben.



Maar deze zal eigenlijk wel echt een betekenis hebben. Als beginnende-puber vroeg hij mij waarom ik tatoeage heb. Het maakt mij tot de persoon die ik ben. Heb geen plakplaatjes, voor mij zijn het mijn allerdierbaarste momenten/herinneringen of littekens. Dingen die ik de rest van mijn leven meedraag.



Voor hem zal het al het ware ook een litteken zijn. En op je bovenbeen is nou niet een echt zichtbare tatoeages.



Eigenlijk kan ik het hem nu niet verbieden. Althans zou voor mij onredelijk voelen. Dan niet om het feit dat ik zelf ook heb. Maar meer om het feit dat het niet zichtbaar is en echt een betekenis voor hemzelf zal hebben.

Zou mezelf ook wel een beetje hypocriet voelen als ik straks wel en tekst zou laten zetten. En het dan bij hem verbieden. Verbied hem hem, terwijl hij eigenlijk een betere reden zal hebben om het te doen.



Deze keer heeft hij mij ech klem, aan het nadenken gezet. Heb tegen hem gezegd dat hij eerst maar 18 moet worden. Ergens roept er een stem in mij slaap er gewoon even een nacht over. Zeg ik niet tegen hem, hij zal hoop krijgen en mijn twijfel voelen. Wat hij uiteraard zal uitbuiten.



Net zei de charmeur. Mama waneer heb ik voor het laatst aan je verteld hoeveel ik van je hou!? (Heart) ' het antwoord blijft nee! '

'Wacht maar tot ik 18 word! Laat ik mijn nek vol tatoeereen. ' roept mijn vriend zullen we nu al wedden hoelang het duurt om dan werk te vinden?



Eigenlijk zal het in zijn geval best slim zijn wat op zijn voorhoofd te tatoeeren. In de spiegel kijken doet hij zeer geregeld op een dag. En vergeetachtig als een demente bejaarde.

Gewoon iets in koeienletters, dat hij er echt niet omheen kan. Zal waarschijnlijk te veel zijn om op zijn hoofd te zetten. Ach dan ook maar op de handen. Voornamelijk de zijkant van zijn duim. Weet ik 1000% zeker dat hij hij het de gehele dag bekijkt.



Gewoon iets als vergeet je krukken/rolstoel niet. Ooit een invalide mee gemaakt die zijn hulpmiddelen waar hij echt niet zonder kan is kwijt geraakt. Nou onze zoon presteerde het. En dan ook nog mij op pad willen sturen om te zoeken. Moest wel opschieten want hij moest plassen..

Krukken vond ik boven. Hoe in godsnaam kan een invalide zijn krukken ergens laten liggen? Hoe is hij op de bank gekomen. Oja! Die lagen nog boven. Ja moest wat van boven pakken. Dus ging naar boven, de krukken mee nemen naar benden wou niet echt. Gooi ik ze naar benden dan sta jij weer te preken. Dus ging ik zonder krukken naar benden. Hoe kwam je op de bank dan? Gewoon via de vloer mij voort slepen.



En ja dat voort slepen op de grond doet hij wel vaker, vaak met een boos gezicht. Ja mijn krukken staan helemaaaal daar/ weet niet waar ze zijn. En jullie zijn te beroerd om even te helpen. Kan ik mij weer als een polio patiënt over de vloer slepen.

We hebben er laatst stiekem naar staan kijken. En die dombo kon ook maar niet uitvinden hoe zich op de bank te hijsen.

Normaal persoon staat op doormiddel eerst het sterke/dominante been neer te zetten en je dan op te drukken. Zijn dominante been doet het dus niet meer. Tja dan moet je je andere been gebruiken. Hij kon het echt even niet uitvogelen. Of met schoenen passen de schoen aan zijn verlamde been doen. En ook nog verwonderd zeggen voel niets.

Vriend maakte de opmerking. Net als de kat die zich door het luikje wil proppen. Zijn ene kat past dus niet (meer) door het luikje. Maar soms moet hij het wel even proberen. Vaak terwijl de deur gewoon op een kier staat.

quote:WDB schreef op 15 september 2015 @ 23:37:

Kwam net weer te spraken.

Morgen laat ik een tatoeage bijwerken.



'Mama ik wil graag ook.' ' vast, we willen allemaal wel eens iets.' ' heb er écht over na gedacht.'



Aut viam inveniam, aut faciam

Betekend hij zal een weg vinden of er 1 maken. Vriend zei het na het ongeluk. Heel passend eigenlijk. We moeten verder. Hij wil hem graag op de novenen van zijn verlamde been. Dus niet een tatoeage om te showen. Maar echt voor hem zelf.



Eigenlijk ben ik er nu nog tegen. Niet om de tatoeages. Maar meer dat het niet goed doordacht is, of op plekken die niet zo handig zijn. Of dat hij zo'n hype tatoeage neemt. Of gewoon een plakplaatje onder het motto kijk mij een tatoeage hebben.

Niet doen! Niet omdat ik tegen ben, in tegendeel. Maar als hij nog groeit word de tattoo lelijk. Die groeit namelijk niet maar word uit elkaar getrokken. Zeker met letters is dat straks erg lelijk en moet er een herstel tattoo overheen.

Helaas nog even wachten dus. Is écht mooier.

O god. Word hij nòg groter!

Kan ik alvast verhoogde deurposten bestellen?