24 jaar en arbeidsongeschikt

03-10-2015 23:43 32 berichten
Alle reacties Link kopieren
8 weken terug ben ik door de bedrijfsarts arbeidsongeschikt verklaard voor mijn werk in de horeca.

Na een ongelukkige val van de fiets zat ik inmiddels al een half jaar thuis met een polsblessure.

Gelukkig genoeg heb ik 2 dagen na de verklaring al een nieuwe baan gevonden in een totaal andere richting, een richting waar ik altijd heb geroepen dat ik daar nooit in zou willen werken.

Maar goed, werk is werk en ik kan hiermee in ieder geval de stapel rekening die in de maanden thuis is blijven liggen afbetalen.

Toch merk ik nu dat het enorm aan me knaagt.

Ik merk nu dat de arbeidsongeschikheidsboodschap er flink heeft ingehakt en dat het me ontzettend verdrietig maakt dat ik het werk waar mijn passie wel in ligt nu onbereikbaar is geworden.

Tegelijkertijd vind ik dat ik blij moet zijn met wat ik nu wel heb, ik heb enorm geluk met de kans die me nu is geboden!

Toch lukt het me niet om van deze kans te genieten....

Heeft iemand tips om de situatie te accepteren?

Ik weet echt niet hoe ik hier verder mee om kan gaan en durf bij mijn nieuwe baan ook niet aan te geven dat ik het er nog best moeilijk mee heb.
ik snap niet wat je bedoelt. je hebt toch werk? dus je bent niet arbeidsongeschikt
Alle reacties Link kopieren
Sabbaticalmeds, wat ik bedoel is dat ik arbeidsongeschikt ben voor in de horeca, wat ik deed. Hierdoor moest ik reïntegreren waarbij ik op een kantoor terecht bent gekomen. Hierbij zit ik stil achter een computer in mijn eentje te werken wat niet iets is wat bij mij past.
Je kunt werken, maar niet doen wat je graag wilt doen.

Dat is jammer en vervelend, maar zal in het leven op meerdere fronten nog gebeuren dat iets niet helemaal is wat je wilt.

Ik denk dat je moet leren wennen aan het idee en blij moet leren zijn met het feit dat er nog heel veel wel mogelijk is.
Alle reacties Link kopieren
Oei..weet je...ik lees en denk dat fijn dat je een baan hebt. Maar goed, mijn blik is gekleurd. Ik ben zelf ook gevallen en heb enkelfractiur, nog steeds ziek en inmiddels ook werkeloos. Ik moet nog afwachten hoe t zich ontwikkelt.

Dus ik zou heel blij zijn als mij lukt wat jou gelukt is.

Maar goed, het is niet nix om je eigen werk niet meer uit te kunnen voeren. En t label wat dat betreft arbeidsongeschikt te krijgen.

Ik denk dat je tijd nodig hebt om dat te verwerken en te wennen aan ander werk. Dat lijkt me heel normaal. Veel over praten met mensen.

Ik zou t daar (nieuwe baan) niet te veel neerleggen, zij kunnen er nix mee en t kan tegen je werken.

In he nieuwe werk op zoek naar de dingen die jou heel erg trekken. Ook al is t anders, er zijn vast aspecten die je wel aanspreken. Wie weet scholing of iets waar je je op kunt toeleggen. Iig investeren zodat ook dit werk een goed gevoel bij je gaat opleveren. Dat en t feit dat je voor jezelf kunt zorgen, ondanks de beperking. Dat geeft ook voldoening.

Sukses..komt vast goed.
quote:LifeYourOwnLife schreef op 03 oktober 2015 @ 23:51:

Sabbaticalmeds, wat ik bedoel is dat ik arbeidsongeschikt ben voor in de horeca, wat ik deed. Hierdoor moest ik reïntegreren waarbij ik op een kantoor terecht bent gekomen. Hierbij zit ik stil achter een computer in mijn eentje te werken wat niet iets is wat bij mij past.ja voor nu kan je niet in de horeca. Jammer, misschien over een jaar wel weer. Je hand is er toch niet afgevallen? Je weet helemaal niet hoe het zich gaat herstellen. Gelukkig heb je ander werk.
Alle reacties Link kopieren
Tuurlijk moet je blij zijn dat je werk hebt. Maar ik snap wel dat het zuur is dat je niet meer kan doen wat je het liefste doet.



Het is een rouwproces, afscheid nemen van wat je dacht dat je zou zijn en doen. Gun jezelf daar tijd voor.



Sterkte.
Alle reacties Link kopieren
Ik snap het wel, je bent 24 en je hebt een droom. En nu moet je een andere invulling voor je toekomst gaan bedenken. Ik denk dat het tijd kost. Ondertussen is het natuurlijk fijn dat je iets hebt, hopelijk vind je een nieuwe passie waar je weer voor kunt gaan.
Hallo?!
Alle reacties Link kopieren
Jammer dat je nu niet in de horeca kunt werken aan de andere kant, je bent nog maar 24 en je hebt al wel een andere baan, dat je teleurgesteld bent ok, maar blijf daar niet in hangen, geef je nieuwe baan een kans, en besef dat je niet werkt om dat het leuk is maar om in je levensonderhoud te voorzien, ga bij leren omscholen tot je een baan bent waar je wel happy in bent, en wie weet herstelt je pols wel zo dat het over een paar jaar wel leuk is, en ja een kantoorbaan is misschien niet zo dynamisch, maar het is wel lekker om s'avonds gewoon thuis te zijn, en vrij te zijn met Kerst en in het weekend. Kortom allebei de banen hebben voor- en nadelen. Maar arbeidsongeschikt ben je niet!
Alle reacties Link kopieren
Nou ja, een arts heeft haar arbeidsongeschikt verklaard voor haar oude werk. Ik snap best dat dat even hard aankomt, hoewel je het eigenlijk al wist, wordt het dan toch een soort van definitief. En zo te horen heb je je al op iets nieuws gericht, daar ook al een baan. Dus bij de pakken neerzitten doe je niet. Dat is hartstikke mooi, en ja, dan mag je best ook gewoon even verdrietig zijn dat dag wat je graag wilde (nu) niet kan.

Is er kans op herstel op lange termijn, zodat je ooit wel weer je oude werk kunt doen? En anders zijn er altijd veel wegen doe naar Rome leiden. Ook met 'kantoorwerk' kun je in een horeca achtige omgeving terechtkomen. Niet zoals eerst, maar op een andere manier misschien wel. Of iets heel anders waar je nooit aan gedacht hebt, maar waar je ook voldoening uit kunt halen.

Voor nu is het fijn dat je in elk geval geen enorme geldzorgen hebt. Even goed balen mag ook gewoon (ja, er zijn mensen ernstiger aan toe, en mensen zonder baan. Nou en? Daarom mag TO hier nog wel van balen, ik baal ook als ik een lekke band heb, terwijl er mensen bestaan die niet eens benen hebben om te fietsen). En dan ga je langzaamaan je (werkende) leven op een nieuwe manier vorm geven.
Alle reacties Link kopieren
Waarom zou je moeten genieten?

Het is werk en je betaalt er de rekeningen mee. Bedenk dat dat voorlopig genoeg is. En wie weet wat er nog meer op je pad komt, misschien geen horeca, maar iets waar je nooit aan gedacht hebt, maar waar je wel van kunt genieten
De waarheid is dat iedereen zomaar wat probeert
Alle reacties Link kopieren
Maar zijn er geen andere functies in de horeca die je kunt doen? Misschien dat je pols iets minder belastbaar is nu, maar je hoeft toch niet bij élke baan in de horeca je polsen enorm te belasten?
Time for the real me to emerge, Possum! Get out the gladiolas!
Zo'n arbeidsongeschiktheidsverklaring zou ik niet voor absolute waarheid aannemen.

Over een tijdje waarschijnlijk herkeuring en kan dit zomaar 50-70% minder zijn. Je bent pas 24. Ik neem aan dat je hand en pols er nog aanzitten, je misschien fysio krijgt ofzo - Er zal vast nog wel meer mogelijk zijn in de toekomst in de horeca.



Voor nu mag je blij zijn dat je een baan hebt om je rekeningen te kunnen betalen. Gefeliciteerd daarmee en het komt goed!
Alle reacties Link kopieren
Wat een rare opmerkingen, dat werk alleen is om de rekeningen te betalen en dat je niet hoeft te genieten. Natuurlijk moet er ook dmweg brood op de plank maar je werkt toch niet alleen voor je salaris? Ik haal op allerlei manieren voldoening uit mijn werk, en dat gun ik iedereen!

To, dat je nu niet kan werken in de horeca wil toch niet zeggen dat het voor goed over is? Ik werk nu in een (top)sport omgeving en ik zie mensen die na de meest heftige blessures toch weer terug in de sport komen. Waar een wil is is een weg!

En er zijn nog duizend andere dingen naast horeca en kantoor. Misschien wil je een opleiding volgen een andere kant op, of je ontwikkelen richting een meer leidinggevende taak in de horeca waar je niet je pols perse zwaar hoeft te belasten?
Zeg maar Spijker.
Alle reacties Link kopieren
Het is heel menselijk dat je niet gelijk kan schakelen dat er door iets zeer vervelends als een blessure je je werk moet aanpassen.

Geef jezelf de tijd meid om dat te laten landen en te accepteren.
Hoi TO, ook ik heb i.v.m. gezondheidsredenen mijn "droom" op moeten geven. Arbeidsongeschikt zou ik het niet zozeer noemen, maar ik weet wel hoe het is.



Nu een aantal jaren later kan ik zeggen dat het me ook heel veel gebracht heeft. Ondanks dat het horeca-wereldje heel leuk is, is het ook heel interessant om uit die comfortzone te stappen en ik kan zeggen, daar ontwikkel je enorm van als persoon. Ik zie nu ook beter wat er niet leuk aan was. Het verwerken van je 'droom' dat kost even tijd en is niet makkelijk. Ik snap dat je nu in een rotbaan zit, maar nu moet je nog even werkjaren maken om naar de leukere banen toe te groeien. Die komen echt wel.



Ik ben nu zelfs blij dat het leven niet zo gegaan is als in mijn dromen. Er zijn zoveel leuke dingen op mijn pad gekomen die er anders niet waren geweest.
Alle reacties Link kopieren
quote:Spijk-er schreef op 04 oktober 2015 @ 01:07:

Wat een rare opmerkingen, dat werk alleen is om de rekeningen te betalen en dat je niet hoeft te genieten. Natuurlijk moet er ook dmweg brood op de plank maar je werkt toch niet alleen voor je salaris? Ik haal op allerlei manieren voldoening uit mijn werk, en dat gun ik iedereen!



Fijn voor je, maar het merendeel van de mensen werkt toch alleen voor het geld wat het werk oplevert.

Wereldwijd geldt: geen geld, geen eten.

Voldoening uit je werk halen is luxe.
Trouwens, ik heb bij een groot horecabedrijf gewerkt en daar werkten ook gewoon mensen op management-niveau die voornamelijk "achter de schermen" werkten, maar ook op de werkvloer mbt aansturing en zorgen dat alles goed verloopt, dus met een polsblessure valt er ook best werk te vinden in de horeca met een portie geluk.
He ik snap het niet zo goed. Hoe kan je nou na een half jaar arbeidsongeschikt verklaard worden, en waarom moest je reintegreren als je een nieuwe baan had die je wel goed kon doen?

Sowieso heb je toch eerst twee jaar ziektewet voor je (deels) 'arbeidsongeschikt' wordt verklaard?

(Ik zit al ruim anderhalf jaar thuis en kreeg gisteren bericht van het UWV dat ik een WIA uitkering aan moet gaan vragen).
quote:SpringDing schreef op 04 oktober 2015 @ 02:12:

He ik snap het niet zo goed. Hoe kan je nou na een half jaar arbeidsongeschikt verklaard worden, en waarom moest je reintegreren als je een nieuwe baan had die je wel goed kon doen?

Sowieso heb je toch eerst twee jaar ziektewet voor je (deels) 'arbeidsongeschikt' wordt verklaard?

(Ik zit al ruim anderhalf jaar thuis en kreeg gisteren bericht van het UWV dat ik een WIA uitkering aan moet gaan vragen).



ZW = arbeidsongeschikt voor eigen werk, als je een vast contract, of contract voor bepaalde tijd hebt is je werkgever verplicht tot loondoorbetaling. Reïntegratie vindt in principe plaats in spoor 1 (deeltaken eigen werk of passend werk bij eigen werkgever). Passend spoor 1 werk is in t MKB soms moeilijk te vinden, dus gaat men vrij rap over op reïntegratie in spoor 2: ander (passend) werk bij een ander bedrijf. Vaak komt UWV hier niet aan te pas. Uitzendwerk en aflopende contracten daargelaten.



WIA = theoretische schatting van het percentage loonverlies dat men zou lijden bij uitvoering van passende, gangbare arbeid, en daar komt het UWV dus wel aan te pas. Dit theoretische loonverlies noemt men over het algemeen het percentage "arbeidsongeschiktheid"
Alle reacties Link kopieren
quote:Na een ongelukkige val van de fiets zat ik inmiddels al een half jaar thuis met een polsblessure.Heb je er al alles aan gedaan om van de blessure af te komen?
Ik heb geen wespentaille, ik heb een bijenrompje
Alle reacties Link kopieren
quote:himalaya schreef op 04 oktober 2015 @ 08:50:quote:Na een ongelukkige val van de fiets zat ik inmiddels al een half jaar thuis met een polsblessure.Heb je er al alles aan gedaan om van de blessure af te komen?

Ja, dat dacht ik ook meteen.

Wàt heb je eraan gedaan om je pols weer beter te krijgen?

Volg je een intensief revalidatieprogramma? (Dit valt overigens gewoon onder je basisverzekering). Je kunt met gerichte oefeningen heel veel resultaat boeken.

Ik denk dat de hele dag werken achter een computer (aanname) ook niet echt gunstig is voor je pols. Heb je een ergonomisch toetsenbord en dito muis? Heeft de reintegratiecoach en/of arbo-arts je werkplek goed geinspecteerd?
Ik weet niet of accepteren de beste oplossing voor jou is. Misschien is verder kijken naar iets wat meer aansluit bij wat je leuk vindt een beter idee. Je bent pas 24 jaar en je hebt nog zo rond 50 werkende jaren voor je, schat ik zo in, dus dan kun je maar beter iets doen wat bij je past.



Wat sprak jou zo aan in de horeca? De kans is groot dat de voordelen ook in andere banen te vinden zijn, zonder alle nadelen waar je nu arbeidsongeschikt voor bent. Bijvoorbeeld gastvrouw in de horeca, of iets in de reisbranche?



Als je net zulk nieuws hebt gekregen is het lastig schakelen. Maar probeer niet te lang te blijven hangen bij "kan ik niet" en ga op zoek naar "wat wil ik en wat kan dan nog wel".
Alle reacties Link kopieren
zoals ik het lees heeft to geen wia, maar in een consult van de bedrijfsarts te horen gekregen dat werk in de horeca het waarschijnlijk niet meer gaat worden. Duizend en een andere mogelijkheden waarin to wel aan de slag kunt dus hier komt geen uwv of keuring aan te pas. Van arbeidsongeschiktheid is hier geen sprake, to is alleen niet meer zo geschikt voor datgene wat ze graag zou willen doen.
Alle reacties Link kopieren
In de horeca werken is nooit 'n vetpot, dus wees blij dat je nu een kans in 'n andere richting hebt, het gemiddelde kantoorbaantje brengt meer op en je hoeft niet in avonden en weekenden te werken.
Shoot first, ask questions later!

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven